https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D9%87اراده - تاریخچهٔ نسخهها2026-04-18T17:24:00Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D9%87&diff=2010197097&oldid=prevMohammadi3 در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۸2024-11-12T07:08:18Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۰۸</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l3">خط ۳:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>توانایی گزینش از میان چند شیوۀ رفتار متفاوت و عملکردن بدان، بهویژه هنگامی که عمل معطوف به هدفی مشخص و متأثر از آرمانها و اصول معینی باشد. رفتار ارادی با رفتاری که به شکل غریزی، انعکاسی، یا از روی هوس و عادت سر میزند و نتیجۀ گزینش آگاهانه از میان چند گزینه نیست، متفاوت است. </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>توانایی گزینش از میان چند شیوۀ رفتار متفاوت و عملکردن بدان، بهویژه هنگامی که عمل معطوف به هدفی مشخص و متأثر از آرمانها و اصول معینی باشد. رفتار ارادی با رفتاری که به شکل غریزی، انعکاسی، یا از روی هوس و عادت سر میزند و نتیجۀ گزینش آگاهانه از میان چند گزینه نیست، متفاوت است. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''از دیدگاه فلسفی'''. تا قرن ۲۰ اغلب فیلسوفان اراده را استعداد فطری مستقلی در انسان میدانستند. اختلاف آنها بر سر نقش آن در ساختار شخصیت انسان بود. بهزعم [[شوپنهاور، آرتور (۱۷۸۸ـ۱۸۶۰)|شوپنهاور]] فیلسوف آلمانی، ارادهای کلی در عالم وجود دارد که واقعیت اول است و ارادۀ فرد، جزئی از آن است. شوپنهاور اراده را مسلط بر همۀ وجوه دیگر شخصیت، معرفت، احساسات، و مسیر زندگی فرد میداند. صورت جدیدتری از نظریۀ شوپنهاور در فلسفۀ [[اگزیستانسیالیسم]] دیده میشود، چنانکه [[سارتر، ژان پل (۱۹۰۵ـ۱۹۸۰)|ژان پل سارتر]] شخصیت را محصول اعمال انسان میشناسد و اعمال را نمودهایی از اِعمال ارادۀ انسان برای معنابخشیدن به جهانی که در آن زندگی میکند. غالب فیلسوفان دیگر اراده را همارز یا تابعی از دیگر وجوه شخصیت شمردهاند. افلاطون روان را مرکب از عقل و اراده و شوق میدانست. در دیدگاه فیلسوفان خردگرایی همچون [[ارسطو (۳۸۴ـ ۳۲۲پ م)|ارسطو]]، [[توماس <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آکوییناس </del>قدیس|توماس آکوئیناس]]، و [[دکارت، رنه (۱۵۹۶ـ۱۶۵۰)|رنه دکارت]]، اراده اهرمی در دست نفس ناطقه برای مهار شهوات و انفعالات حیوانی محض است. برخی از فیلسوفان تجربی مانند [[هیوم، دیوید (۱۷۱۱ـ۱۷۷۶)|دیوید هیوم]] اراده را چندان متأثر از عقل نمیدانند و بیشتر فرمانبر عاطفه میبینند. فیلسوفان تکاملباوری چون [[اسپنسر، هربرت (۱۸۲۰ـ۱۹۰۳)|هربرت اسپنسر]] و فیلسوفان عملگرایی مانند [[دیویی، جان (۱۸۵۹ـ۱۹۵۲)|جان دیویی]] اراده را نه استعدادی فطری بلکه دستاوردی تجربی میشناسند که اندکاندک در روند رشد فکری و بالندگی شخصیت فرد از رهگذر تعامل اجتماعی شکل میگیرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''از دیدگاه فلسفی'''. تا قرن ۲۰ اغلب فیلسوفان اراده را استعداد فطری مستقلی در انسان میدانستند. اختلاف آنها بر سر نقش آن در ساختار شخصیت انسان بود. بهزعم [[شوپنهاور، آرتور (۱۷۸۸ـ۱۸۶۰)|شوپنهاور]] فیلسوف آلمانی، ارادهای کلی در عالم وجود دارد که واقعیت اول است و ارادۀ فرد، جزئی از آن است. شوپنهاور اراده را مسلط بر همۀ وجوه دیگر شخصیت، معرفت، احساسات، و مسیر زندگی فرد میداند. صورت جدیدتری از نظریۀ شوپنهاور در فلسفۀ [[اگزیستانسیالیسم]] دیده میشود، چنانکه [[سارتر، ژان پل (۱۹۰۵ـ۱۹۸۰)|ژان پل سارتر]] شخصیت را محصول اعمال انسان میشناسد و اعمال را نمودهایی از اِعمال ارادۀ انسان برای معنابخشیدن به جهانی که در آن زندگی میکند. غالب فیلسوفان دیگر اراده را همارز یا تابعی از دیگر وجوه شخصیت شمردهاند. افلاطون روان را مرکب از عقل و اراده و شوق میدانست. در دیدگاه فیلسوفان خردگرایی همچون [[ارسطو (۳۸۴ـ ۳۲۲پ م)|ارسطو]]، [[توماس <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آکوئیناس </ins>قدیس|توماس آکوئیناس]]، و [[دکارت، رنه (۱۵۹۶ـ۱۶۵۰)|رنه دکارت]]، اراده اهرمی در دست نفس ناطقه برای مهار شهوات و انفعالات حیوانی محض است. برخی از فیلسوفان تجربی مانند [[هیوم، دیوید (۱۷۱۱ـ۱۷۷۶)|دیوید هیوم]] اراده را چندان متأثر از عقل نمیدانند و بیشتر فرمانبر عاطفه میبینند. فیلسوفان تکاملباوری چون [[اسپنسر، هربرت (۱۸۲۰ـ۱۹۰۳)|هربرت اسپنسر]] و فیلسوفان عملگرایی مانند [[دیویی، جان (۱۸۵۹ـ۱۹۵۲)|جان دیویی]] اراده را نه استعدادی فطری بلکه دستاوردی تجربی میشناسند که اندکاندک در روند رشد فکری و بالندگی شخصیت فرد از رهگذر تعامل اجتماعی شکل میگیرد.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''از دیدگاه روانشناسی'''. روانشناسان امروزه اغلب طرفدار نظریۀ عملگرایانه در مورد ارادهاند و آن را استعداد مستقلی نمیدانند و کیفیت یا وجهی از رفتار بهشمار میآورند. کلّیتِ شخص است که اراده میکند؛ و ارادهکردن در چند مرحله نمود مییابد: نخست، توجهکردن به هدفهای کمابیش دور با معیارها و اصول کموبیش انتزاعی؛ دوم، سبک سنگینکردن شیوههای رفتار گوناگون و عمل آگاهانه به شیوهای که سنجیدهترین راه تأمین آن اهداف و اصول بهنظر میرسد؛ سوم، منع امیال و ترک عادتهایی که ممکن است توجه را از اهداف و اصول منحرف کنند یا با آنها نسازند؛ و سرانجام، ایستادگی بهرغم موانع و ناکامیها بر پیروی از هدفها و پایبندی به اصول. نداشتن هدفِ درخور پیروی یا آرمانها و معیارهای شایستۀ احترام، تزلزل در بذل توجه، عدم توانایی ایستادگی در برابر امیال و عادتها، و تردید در گزینش از میان گزینهها یا در پافشاری بر تصمیم، از کاستیهایی است که معمولاً بیارادگی به بار میآورد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''از دیدگاه روانشناسی'''. روانشناسان امروزه اغلب طرفدار نظریۀ عملگرایانه در مورد ارادهاند و آن را استعداد مستقلی نمیدانند و کیفیت یا وجهی از رفتار بهشمار میآورند. کلّیتِ شخص است که اراده میکند؛ و ارادهکردن در چند مرحله نمود مییابد: نخست، توجهکردن به هدفهای کمابیش دور با معیارها و اصول کموبیش انتزاعی؛ دوم، سبک سنگینکردن شیوههای رفتار گوناگون و عمل آگاهانه به شیوهای که سنجیدهترین راه تأمین آن اهداف و اصول بهنظر میرسد؛ سوم، منع امیال و ترک عادتهایی که ممکن است توجه را از اهداف و اصول منحرف کنند یا با آنها نسازند؛ و سرانجام، ایستادگی بهرغم موانع و ناکامیها بر پیروی از هدفها و پایبندی به اصول. نداشتن هدفِ درخور پیروی یا آرمانها و معیارهای شایستۀ احترام، تزلزل در بذل توجه، عدم توانایی ایستادگی در برابر امیال و عادتها، و تردید در گزینش از میان گزینهها یا در پافشاری بر تصمیم، از کاستیهایی است که معمولاً بیارادگی به بار میآورد.</div></td></tr>
</table>Mohammadi3https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D9%87&diff=2010128061&oldid=prevMohammadi2 در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۰۲2021-12-30T20:02:06Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۰:۰۲</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l3">خط ۳:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>توانایی گزینش از میان چند شیوۀ رفتار متفاوت و عملکردن بدان، بهویژه هنگامی که عمل معطوف به هدفی مشخص و متأثر از آرمانها و اصول معینی باشد. رفتار ارادی با رفتاری که به شکل غریزی، انعکاسی، یا از روی هوس و عادت سر میزند و نتیجۀ گزینش آگاهانه از میان چند گزینه نیست، متفاوت است. </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>توانایی گزینش از میان چند شیوۀ رفتار متفاوت و عملکردن بدان، بهویژه هنگامی که عمل معطوف به هدفی مشخص و متأثر از آرمانها و اصول معینی باشد. رفتار ارادی با رفتاری که به شکل غریزی، انعکاسی، یا از روی هوس و عادت سر میزند و نتیجۀ گزینش آگاهانه از میان چند گزینه نیست، متفاوت است. </div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''از دیدگاه فلسفی'''. تا قرن ۲۰ اغلب فیلسوفان اراده را استعداد فطری مستقلی در انسان میدانستند. اختلاف آنها بر سر نقش آن در ساختار شخصیت انسان بود. بهزعم شوپنهاور فیلسوف آلمانی، ارادهای کلی در عالم وجود دارد که واقعیت اول است و ارادۀ فرد، جزئی از آن است. شوپنهاور اراده را مسلط بر همۀ وجوه دیگر شخصیت، معرفت، احساسات، و مسیر زندگی فرد میداند. صورت جدیدتری از نظریۀ شوپنهاور در فلسفۀ اگزیستانسیالیسم دیده میشود، چنانکه ژان پل سارتر شخصیت را محصول اعمال انسان میشناسد و اعمال را نمودهایی از اِعمال ارادۀ انسان برای معنابخشیدن به جهانی که در آن زندگی میکند. غالب فیلسوفان دیگر اراده را همارز یا تابعی از دیگر وجوه شخصیت شمردهاند. افلاطون روان را مرکب از عقل و اراده و شوق میدانست. در دیدگاه فیلسوفان خردگرایی همچون <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ارسطو، </del>توماس <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آکوئیناس، </del>و رنه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دکارت، </del>اراده اهرمی در دست نفس ناطقه برای مهار شهوات و انفعالات حیوانی محض است. برخی از فیلسوفان تجربی مانند دیوید هیوم اراده را چندان متأثر از عقل نمیدانند و بیشتر فرمانبر عاطفه میبینند. فیلسوفان تکاملباوری چون هربرت اسپنسر و فیلسوفان عملگرایی مانند جان دیویی اراده را نه استعدادی فطری بلکه دستاوردی تجربی میشناسند که اندکاندک در روند رشد فکری و بالندگی شخصیت فرد از رهگذر تعامل اجتماعی شکل میگیرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''از دیدگاه فلسفی'''. تا قرن ۲۰ اغلب فیلسوفان اراده را استعداد فطری مستقلی در انسان میدانستند. اختلاف آنها بر سر نقش آن در ساختار شخصیت انسان بود. بهزعم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[شوپنهاور، آرتور (۱۷۸۸ـ۱۸۶۰)|</ins>شوپنهاور<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>فیلسوف آلمانی، ارادهای کلی در عالم وجود دارد که واقعیت اول است و ارادۀ فرد، جزئی از آن است. شوپنهاور اراده را مسلط بر همۀ وجوه دیگر شخصیت، معرفت، احساسات، و مسیر زندگی فرد میداند. صورت جدیدتری از نظریۀ شوپنهاور در فلسفۀ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>اگزیستانسیالیسم<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>دیده میشود، چنانکه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سارتر، ژان پل (۱۹۰۵ـ۱۹۸۰)|</ins>ژان پل سارتر<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>شخصیت را محصول اعمال انسان میشناسد و اعمال را نمودهایی از اِعمال ارادۀ انسان برای معنابخشیدن به جهانی که در آن زندگی میکند. غالب فیلسوفان دیگر اراده را همارز یا تابعی از دیگر وجوه شخصیت شمردهاند. افلاطون روان را مرکب از عقل و اراده و شوق میدانست. در دیدگاه فیلسوفان خردگرایی همچون <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ارسطو (۳۸۴ـ ۳۲۲پ م)|ارسطو]]، [[</ins>توماس <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آکوییناس قدیس|توماس آکوئیناس]]، </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[دکارت، </ins>رنه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(۱۵۹۶ـ۱۶۵۰)|رنه دکارت]]، </ins>اراده اهرمی در دست نفس ناطقه برای مهار شهوات و انفعالات حیوانی محض است. برخی از فیلسوفان تجربی مانند <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[هیوم، دیوید (۱۷۱۱ـ۱۷۷۶)|</ins>دیوید هیوم<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>اراده را چندان متأثر از عقل نمیدانند و بیشتر فرمانبر عاطفه میبینند. فیلسوفان تکاملباوری چون <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[اسپنسر، هربرت (۱۸۲۰ـ۱۹۰۳)|</ins>هربرت اسپنسر<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و فیلسوفان عملگرایی مانند <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[دیویی، جان (۱۸۵۹ـ۱۹۵۲)|</ins>جان دیویی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>اراده را نه استعدادی فطری بلکه دستاوردی تجربی میشناسند که اندکاندک در روند رشد فکری و بالندگی شخصیت فرد از رهگذر تعامل اجتماعی شکل میگیرد.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''از دیدگاه روانشناسی'''. روانشناسان امروزه اغلب طرفدار نظریۀ عملگرایانه در مورد ارادهاند و آن را استعداد مستقلی نمیدانند و کیفیت یا وجهی از رفتار بهشمار میآورند. کلّیتِ شخص است که اراده میکند؛ و ارادهکردن در چند مرحله نمود مییابد: نخست، توجهکردن به هدفهای کمابیش دور با معیارها و اصول کموبیش انتزاعی؛ دوم، سبک سنگینکردن شیوههای رفتار گوناگون و عمل آگاهانه به شیوهای که سنجیدهترین راه تأمین آن اهداف و اصول بهنظر میرسد؛ سوم، منع امیال و ترک عادتهایی که ممکن است توجه را از اهداف و اصول منحرف کنند یا با آنها نسازند؛ و سرانجام، ایستادگی بهرغم موانع و ناکامیها بر پیروی از هدفها و پایبندی به اصول. نداشتن هدفِ درخور پیروی یا آرمانها و معیارهای شایستۀ احترام، تزلزل در بذل توجه، عدم توانایی ایستادگی در برابر امیال و عادتها، و تردید در گزینش از میان گزینهها یا در پافشاری بر تصمیم، از کاستیهایی است که معمولاً بیارادگی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بهبار </del>میآورد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''از دیدگاه روانشناسی'''. روانشناسان امروزه اغلب طرفدار نظریۀ عملگرایانه در مورد ارادهاند و آن را استعداد مستقلی نمیدانند و کیفیت یا وجهی از رفتار بهشمار میآورند. کلّیتِ شخص است که اراده میکند؛ و ارادهکردن در چند مرحله نمود مییابد: نخست، توجهکردن به هدفهای کمابیش دور با معیارها و اصول کموبیش انتزاعی؛ دوم، سبک سنگینکردن شیوههای رفتار گوناگون و عمل آگاهانه به شیوهای که سنجیدهترین راه تأمین آن اهداف و اصول بهنظر میرسد؛ سوم، منع امیال و ترک عادتهایی که ممکن است توجه را از اهداف و اصول منحرف کنند یا با آنها نسازند؛ و سرانجام، ایستادگی بهرغم موانع و ناکامیها بر پیروی از هدفها و پایبندی به اصول. نداشتن هدفِ درخور پیروی یا آرمانها و معیارهای شایستۀ احترام، تزلزل در بذل توجه، عدم توانایی ایستادگی در برابر امیال و عادتها، و تردید در گزینش از میان گزینهها یا در پافشاری بر تصمیم، از کاستیهایی است که معمولاً بیارادگی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به بار </ins>میآورد.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''از دیدگاه کلام'''. در علم کلام نیز دربارۀ ارادۀ ذات حق بحث میشود. حد جامع صفت اراده در انسان و خداوند <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بهمعنی </del>توان انجام امر ملائم است ولی چون علم خداوند عین ذات است، از این جهت از اسماء ذات اوست و از حیث تعلق به فعل که متأخر از ذات وی است از اسماء افعال است. اراده گاه نیز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بهمعنی </del>اختیار، یعنی توان ترجیح بین دو امر، نیز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بهکار </del>رفته است؛ گاه نیز در کلام و احادیث از مشیت تفکیک شده است، و در این معنی اراده صِرف توانِ بر فعل است و مشیت ایجادِ فعل.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''از دیدگاه کلام'''. در علم کلام نیز دربارۀ ارادۀ ذات حق بحث میشود. حد جامع صفت اراده در انسان و خداوند <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به معنی </ins>توان انجام امر ملائم است ولی چون علم خداوند عین ذات است، از این جهت از اسماء ذات اوست و از حیث تعلق به فعل که متأخر از ذات وی است از اسماء افعال است. اراده گاه نیز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به معنی </ins>اختیار، یعنی توان ترجیح بین دو امر، نیز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به کار </ins>رفته است؛ گاه نیز در کلام و احادیث از مشیت تفکیک شده است، و در این معنی اراده صِرف توانِ بر فعل است و مشیت ایجادِ فعل.<br><!--11170100--></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><br><!--11170100--></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:روانشناسی و روانپزشکی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:روانشناسی و روانپزشکی]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:اصطلاحات، قوانین و مفاهیم]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:اصطلاحات، قوانین و مفاهیم]]</div></td></tr>
</table>Mohammadi2https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D9%87&diff=1188664&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
اراده <br><br />
توانایی گزینش از میان چند شیوۀ رفتار متفاوت و عملکردن بدان، بهویژه هنگامی که عمل معطوف به هدفی مشخص و متأثر از آرمانها و اصول معینی باشد. رفتار ارادی با رفتاری که به شکل غریزی، انعکاسی، یا از روی هوس و عادت سر میزند و نتیجۀ گزینش آگاهانه از میان چند گزینه نیست، متفاوت است. <br />
<br />
'''از دیدگاه فلسفی'''. تا قرن ۲۰ اغلب فیلسوفان اراده را استعداد فطری مستقلی در انسان میدانستند. اختلاف آنها بر سر نقش آن در ساختار شخصیت انسان بود. بهزعم شوپنهاور فیلسوف آلمانی، ارادهای کلی در عالم وجود دارد که واقعیت اول است و ارادۀ فرد، جزئی از آن است. شوپنهاور اراده را مسلط بر همۀ وجوه دیگر شخصیت، معرفت، احساسات، و مسیر زندگی فرد میداند. صورت جدیدتری از نظریۀ شوپنهاور در فلسفۀ اگزیستانسیالیسم دیده میشود، چنانکه ژان پل سارتر شخصیت را محصول اعمال انسان میشناسد و اعمال را نمودهایی از اِعمال ارادۀ انسان برای معنابخشیدن به جهانی که در آن زندگی میکند. غالب فیلسوفان دیگر اراده را همارز یا تابعی از دیگر وجوه شخصیت شمردهاند. افلاطون روان را مرکب از عقل و اراده و شوق میدانست. در دیدگاه فیلسوفان خردگرایی همچون ارسطو، توماس آکوئیناس، و رنه دکارت، اراده اهرمی در دست نفس ناطقه برای مهار شهوات و انفعالات حیوانی محض است. برخی از فیلسوفان تجربی مانند دیوید هیوم اراده را چندان متأثر از عقل نمیدانند و بیشتر فرمانبر عاطفه میبینند. فیلسوفان تکاملباوری چون هربرت اسپنسر و فیلسوفان عملگرایی مانند جان دیویی اراده را نه استعدادی فطری بلکه دستاوردی تجربی میشناسند که اندکاندک در روند رشد فکری و بالندگی شخصیت فرد از رهگذر تعامل اجتماعی شکل میگیرد.<br />
<br />
'''از دیدگاه روانشناسی'''. روانشناسان امروزه اغلب طرفدار نظریۀ عملگرایانه در مورد ارادهاند و آن را استعداد مستقلی نمیدانند و کیفیت یا وجهی از رفتار بهشمار میآورند. کلّیتِ شخص است که اراده میکند؛ و ارادهکردن در چند مرحله نمود مییابد: نخست، توجهکردن به هدفهای کمابیش دور با معیارها و اصول کموبیش انتزاعی؛ دوم، سبک سنگینکردن شیوههای رفتار گوناگون و عمل آگاهانه به شیوهای که سنجیدهترین راه تأمین آن اهداف و اصول بهنظر میرسد؛ سوم، منع امیال و ترک عادتهایی که ممکن است توجه را از اهداف و اصول منحرف کنند یا با آنها نسازند؛ و سرانجام، ایستادگی بهرغم موانع و ناکامیها بر پیروی از هدفها و پایبندی به اصول. نداشتن هدفِ درخور پیروی یا آرمانها و معیارهای شایستۀ احترام، تزلزل در بذل توجه، عدم توانایی ایستادگی در برابر امیال و عادتها، و تردید در گزینش از میان گزینهها یا در پافشاری بر تصمیم، از کاستیهایی است که معمولاً بیارادگی بهبار میآورد.<br />
<br />
'''از دیدگاه کلام'''. در علم کلام نیز دربارۀ ارادۀ ذات حق بحث میشود. حد جامع صفت اراده در انسان و خداوند بهمعنی توان انجام امر ملائم است ولی چون علم خداوند عین ذات است، از این جهت از اسماء ذات اوست و از حیث تعلق به فعل که متأخر از ذات وی است از اسماء افعال است. اراده گاه نیز بهمعنی اختیار، یعنی توان ترجیح بین دو امر، نیز بهکار رفته است؛ گاه نیز در کلام و احادیث از مشیت تفکیک شده است، و در این معنی اراده صِرف توانِ بر فعل است و مشیت ایجادِ فعل.<br />
<br><!--11170100--><br />
[[رده:روانشناسی و روانپزشکی]]<br />
[[رده:اصطلاحات، قوانین و مفاهیم]]<br />
[[رده:فلسفه ، منطق و کلام]]<br />
[[رده:(فلسفه ، منطق و کلام)اصطلاحات و مفاهیم]]<br />
[[رده:فلسفه ، منطق و کلام]]<br />
[[رده:کلام – مفاهیم و اصطلاحات]]</div>DaneshGostar