https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%81_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87 2026-05-06T22:39:16Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%81_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87&diff=2010266581&oldid=prev 2025-09-21T18:26:34Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۶</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَرْداویراف‌نامه &lt;br&gt;(یا: ''ارداویرازنامه'') کتابی به [[فارسی میانه، زبان و آثار|فارسی میانه]] از نویسنده‌ای ناشناس، در ۱۰۱ فصل. دربارۀ سفر هفت‌روزۀ ارداویراف به جهان دیگر و توصیف بهشت و دوزخ است. مطالب کتاب بسیار کهن به نظر می‌رسد، زیرا نام ویراز به صورت اَشَه ویرازه در [[اوستا]] آمده، اما روایت منثور فارسی حوادث را مربوط به زمان اردشیر ساسانی و روایت پازند آن‌ها را مربوط به زمان [[گشتاسپ|گشتاسب]] می‌داند. تألیف نهایی کتاب، به‌صورتی که امروز در دست است، به احتمال بسیار در قرن ۴/۵ق در پارس انجام گرفته است. ویراف همان وِه‌شاپور (= بِهْ‌شاپور)، موبد عهد [[خسرو انوشیروان]]، با خوردن می‌ و منگ (= ماده‌ای مخدّر) به سفری روحانی (= معراج) می‌رود و پس از بازگشت، به توصیف مشاهداتش از خوشی‌های بهشت، رنج‌های دوزخ و برزخ و پاداش پارسایان و عقوبت گناهکاران می‌پردازد. این کتاب که یکی از عامه‌پسندترین کتاب‌های زردشتی است، از نظر آگاهی از عقاید زردشتیان دربارۀ آخرت اهمیت دارد. احتمال دارد که کتاب ''کمدی‌الهیِ'' دانته، که بارها با ''ارداویراف‌نامه'' مقایسه شده است، از آن تأثیر پذیرفته باشد. نثر کتاب ساده است و ارزش ادبی اندکی دارد و به سبب محبوبیت در میان زردشتیان دارای تحریر پازند و ترجمه‌هایی به زبان‌های [[سانسکریت]]، گجراتی و [[فارسی، زبان|فارسی]] (نثر و شعر) است. در ترجمه‌های فارسی و گجراتی تصاویری از بهشت و دوزخ نیز دیده می‌شود. ''ارداویراف‌نامه'' به فارسی ترجمه شده ([[آموزگار، ژاله|<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ژالۀ </del>آموزگار]]، تهران، ۱۳۷۲ش) و واژه‌نامه‌ای نیز برای آن فراهم آمده است. (فریدون وهمن، تهران، ۱۳۵۵ش).&lt;br&gt;&lt;!--11182600--&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَرْداویراف‌نامه &lt;br&gt;(یا: ''ارداویرازنامه'') کتابی به [[فارسی میانه، زبان و آثار|فارسی میانه]] از نویسنده‌ای ناشناس، در ۱۰۱ فصل. دربارۀ سفر هفت‌روزۀ ارداویراف به جهان دیگر و توصیف بهشت و دوزخ است. مطالب کتاب بسیار کهن به نظر می‌رسد، زیرا نام ویراز به صورت اَشَه ویرازه در [[اوستا]] آمده، اما روایت منثور فارسی حوادث را مربوط به زمان اردشیر ساسانی و روایت پازند آن‌ها را مربوط به زمان [[گشتاسپ|گشتاسب]] می‌داند. تألیف نهایی کتاب، به‌صورتی که امروز در دست است، به احتمال بسیار در قرن ۴/۵ق در پارس انجام گرفته است. ویراف همان وِه‌شاپور (= بِهْ‌شاپور)، موبد عهد [[خسرو انوشیروان]]، با خوردن می‌ و منگ (= ماده‌ای مخدّر) به سفری روحانی (= معراج) می‌رود و پس از بازگشت، به توصیف مشاهداتش از خوشی‌های بهشت، رنج‌های دوزخ و برزخ و پاداش پارسایان و عقوبت گناهکاران می‌پردازد. این کتاب که یکی از عامه‌پسندترین کتاب‌های زردشتی است، از نظر آگاهی از عقاید زردشتیان دربارۀ آخرت اهمیت دارد. احتمال دارد که کتاب ''کمدی‌الهیِ'' دانته، که بارها با ''ارداویراف‌نامه'' مقایسه شده است، از آن تأثیر پذیرفته باشد. نثر کتاب ساده است و ارزش ادبی اندکی دارد و به سبب محبوبیت در میان زردشتیان دارای تحریر پازند و ترجمه‌هایی به زبان‌های [[سانسکریت]]، گجراتی و [[فارسی، زبان|فارسی]] (نثر و شعر) است. در ترجمه‌های فارسی و گجراتی تصاویری از بهشت و دوزخ نیز دیده می‌شود. ''ارداویراف‌نامه'' به فارسی ترجمه شده ([[آموزگار، ژاله|<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ژاله </ins>آموزگار]]، تهران، ۱۳۷۲ش) و واژه‌نامه‌ای نیز برای آن فراهم آمده است. (فریدون وهمن، تهران، ۱۳۵۵ش).&lt;br&gt;&lt;!--11182600--&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات فارسی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات فارسی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات پیش از اسلام]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات پیش از اسلام]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%81_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87&diff=2010266566&oldid=prev 2025-09-21T18:19:52Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَرْداویراف‌نامه &lt;br&gt;(یا: ''ارداویرازنامه'') کتابی به [[فارسی میانه، زبان و آثار|فارسی میانه]] از نویسنده‌ای ناشناس، در ۱۰۱ فصل. دربارۀ سفر هفت‌روزۀ ارداویراف به جهان دیگر و توصیف بهشت و دوزخ است. مطالب کتاب بسیار کهن به نظر می‌رسد، زیرا نام ویراز به صورت اَشَه ویرازه در [[اوستا]] آمده، اما روایت منثور فارسی حوادث را مربوط به زمان اردشیر ساسانی و روایت پازند آن‌ها را مربوط به زمان [[گشتاسپ|گشتاسب]] می‌داند. تألیف نهایی کتاب، به‌صورتی که امروز در دست است، به احتمال بسیار در قرن ۴/۵ق در پارس انجام گرفته است. ویراف همان وِه‌شاپور (= بِهْ‌شاپور)، موبد عهد [[خسرو انوشیروان]]، با خوردن می‌ و منگ (= ماده‌ای مخدّر) به سفری روحانی (= معراج) می‌رود و پس از بازگشت، به توصیف مشاهداتش از خوشی‌های بهشت، رنج‌های دوزخ و برزخ و پاداش پارسایان و عقوبت گناهکاران می‌پردازد. این کتاب که یکی از عامه‌پسندترین کتاب‌های زردشتی است، از نظر آگاهی از عقاید زردشتیان دربارۀ آخرت اهمیت دارد. احتمال دارد که کتاب ''کمدی‌الهیِ'' دانته، که بارها با ''ارداویراف‌نامه'' مقایسه شده است، از آن تأثیر پذیرفته باشد. نثر کتاب ساده است و ارزش ادبی اندکی دارد و به سبب محبوبیت در میان زردشتیان دارای تحریر پازند و ترجمه‌هایی به زبان‌های [[سانسکریت]]، گجراتی و [[فارسی، زبان|فارسی]] (نثر و شعر) است. در ترجمه‌های فارسی و گجراتی تصاویری از بهشت و دوزخ نیز دیده می‌شود. ''ارداویراف‌نامه'' به فارسی ترجمه شده ([[آموزگار، ژاله <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(خوی ۱۳۱۸ش)</del>|ژالۀ آموزگار]]، تهران، ۱۳۷۲ش) و واژه‌نامه‌ای نیز برای آن فراهم آمده است. (فریدون وهمن، تهران، ۱۳۵۵ش).&lt;br&gt;&lt;!--11182600--&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَرْداویراف‌نامه &lt;br&gt;(یا: ''ارداویرازنامه'') کتابی به [[فارسی میانه، زبان و آثار|فارسی میانه]] از نویسنده‌ای ناشناس، در ۱۰۱ فصل. دربارۀ سفر هفت‌روزۀ ارداویراف به جهان دیگر و توصیف بهشت و دوزخ است. مطالب کتاب بسیار کهن به نظر می‌رسد، زیرا نام ویراز به صورت اَشَه ویرازه در [[اوستا]] آمده، اما روایت منثور فارسی حوادث را مربوط به زمان اردشیر ساسانی و روایت پازند آن‌ها را مربوط به زمان [[گشتاسپ|گشتاسب]] می‌داند. تألیف نهایی کتاب، به‌صورتی که امروز در دست است، به احتمال بسیار در قرن ۴/۵ق در پارس انجام گرفته است. ویراف همان وِه‌شاپور (= بِهْ‌شاپور)، موبد عهد [[خسرو انوشیروان]]، با خوردن می‌ و منگ (= ماده‌ای مخدّر) به سفری روحانی (= معراج) می‌رود و پس از بازگشت، به توصیف مشاهداتش از خوشی‌های بهشت، رنج‌های دوزخ و برزخ و پاداش پارسایان و عقوبت گناهکاران می‌پردازد. این کتاب که یکی از عامه‌پسندترین کتاب‌های زردشتی است، از نظر آگاهی از عقاید زردشتیان دربارۀ آخرت اهمیت دارد. احتمال دارد که کتاب ''کمدی‌الهیِ'' دانته، که بارها با ''ارداویراف‌نامه'' مقایسه شده است، از آن تأثیر پذیرفته باشد. نثر کتاب ساده است و ارزش ادبی اندکی دارد و به سبب محبوبیت در میان زردشتیان دارای تحریر پازند و ترجمه‌هایی به زبان‌های [[سانسکریت]]، گجراتی و [[فارسی، زبان|فارسی]] (نثر و شعر) است. در ترجمه‌های فارسی و گجراتی تصاویری از بهشت و دوزخ نیز دیده می‌شود. ''ارداویراف‌نامه'' به فارسی ترجمه شده ([[آموزگار، ژاله|ژالۀ آموزگار]]، تهران، ۱۳۷۲ش) و واژه‌نامه‌ای نیز برای آن فراهم آمده است. (فریدون وهمن، تهران، ۱۳۵۵ش).&lt;br&gt;&lt;!--11182600--&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات فارسی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات فارسی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات پیش از اسلام]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات پیش از اسلام]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%81_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87&diff=2010128407&oldid=prev 2022-01-02T10:21:59Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَرْداویراف‌نامه &lt;br&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَرْداویراف‌نامه &lt;br&gt;(یا: ''ارداویرازنامه'') کتابی به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[فارسی میانه، زبان و آثار|</ins>فارسی میانه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>از نویسنده‌ای ناشناس، در ۱۰۱ فصل. دربارۀ سفر هفت‌روزۀ ارداویراف به جهان دیگر و توصیف بهشت و دوزخ است. مطالب کتاب بسیار کهن به نظر می‌رسد، زیرا نام ویراز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به صورت </ins>اَشَه ویرازه در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>اوستا<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>آمده، اما روایت منثور فارسی حوادث را مربوط به زمان اردشیر ساسانی و روایت پازند آن‌ها را مربوط به زمان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[گشتاسپ|</ins>گشتاسب<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>می‌داند. تألیف نهایی کتاب، به‌صورتی که امروز در دست است، به احتمال بسیار در قرن ۴/۵ق در پارس انجام گرفته است. ویراف همان وِه‌شاپور (= بِهْ‌شاپور)، موبد عهد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>خسرو <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انوشیروان]]، </ins>با خوردن می‌ و منگ (= ماده‌ای مخدّر) به سفری روحانی (= معراج) می‌رود و پس از بازگشت، به توصیف مشاهداتش از خوشی‌های بهشت، رنج‌های دوزخ و برزخ و پاداش پارسایان و عقوبت گناهکاران می‌پردازد. این کتاب که یکی از عامه‌پسندترین کتاب‌های زردشتی است، از نظر آگاهی از عقاید زردشتیان دربارۀ آخرت اهمیت دارد. احتمال دارد که کتاب ''کمدی‌الهیِ'' دانته، که بارها با ''ارداویراف‌نامه'' مقایسه شده است، از آن تأثیر پذیرفته باشد. نثر کتاب ساده است و ارزش ادبی اندکی دارد و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به سبب </ins>محبوبیت در میان زردشتیان دارای تحریر پازند و ترجمه‌هایی به زبان‌های <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[سانسکریت]]، </ins>گجراتی و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[فارسی، زبان|</ins>فارسی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>(نثر و شعر) است. در ترجمه‌های فارسی و گجراتی تصاویری از بهشت و دوزخ نیز دیده می‌شود. ''ارداویراف‌نامه'' به فارسی ترجمه شده (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[آموزگار، ژاله (خوی ۱۳۱۸ش)|</ins>ژالۀ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آموزگار]]، </ins>تهران، ۱۳۷۲ش) و واژه‌نامه‌ای نیز برای آن فراهم آمده است. (فریدون وهمن، تهران، ۱۳۵۵ش).&lt;br&gt;&lt;!--11182600--&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>(یا: ''ارداویرازنامه'') کتابی به فارسی میانه از نویسنده‌ای ناشناس، در ۱۰۱ فصل. دربارۀ سفر هفت‌روزۀ ارداویراف به جهان دیگر و توصیف بهشت و دوزخ است. مطالب کتاب بسیار کهن به نظر می‌رسد، زیرا نام ویراز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌صورت </del>اَشَه ویرازه در اوستا آمده، اما روایت منثور فارسی حوادث را مربوط به زمان اردشیر ساسانی و روایت پازند آن‌ها را مربوط به زمان گشتاسب می‌داند. تألیف نهایی کتاب، به‌صورتی که امروز در دست است، به احتمال بسیار در قرن ۴/۵ق در پارس انجام گرفته است. ویراف همان وِه‌شاپور (= بِهْ‌شاپور)، موبد عهد خسرو <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انوشیروان، </del>با خوردن می‌ و منگ (= ماده‌ای مخدّر) به سفری روحانی (= معراج) می‌رود و پس از بازگشت، به توصیف مشاهداتش از خوشی‌های بهشت، رنج‌های دوزخ و برزخ و پاداش پارسایان و عقوبت گناهکاران می‌پردازد. این کتاب که یکی از عامه‌پسندترین کتاب‌های زردشتی است، از نظر آگاهی از عقاید زردشتیان دربارۀ آخرت اهمیت دارد. احتمال دارد که کتاب ''کمدی‌الهیِ'' دانته، که بارها با ''ارداویراف‌نامه'' مقایسه شده است، از آن تأثیر پذیرفته باشد. نثر کتاب ساده است و ارزش ادبی اندکی دارد و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌سبب </del>محبوبیت در میان زردشتیان دارای تحریر پازند و ترجمه‌هایی به زبان‌های <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سانسکریت، </del>گجراتی و فارسی (نثر و شعر) است. در ترجمه‌های فارسی و گجراتی تصاویری از بهشت و دوزخ نیز دیده می‌شود. ''ارداویراف‌نامه'' به فارسی ترجمه شده (ژالۀ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آموزگار، </del>تهران، ۱۳۷۲ش) و واژه‌نامه‌ای نیز برای آن فراهم آمده است. (فریدون وهمن، تهران، ۱۳۵۵ش).</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;br&gt;&lt;!--11182600--&gt;</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات فارسی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات فارسی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات پیش از اسلام]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ادبیات پیش از اسلام]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi2 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%81_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87&diff=1188353&oldid=prev 2019-07-24T05:23:50Z

<p>جایگزینی متن - &#039;\\1&#039; به &#039;&lt;!--1&#039;</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> اَرْداویراف‌نامه &lt;br&gt;<br /> (یا: &#039;&#039;ارداویرازنامه&#039;&#039;) کتابی به فارسی میانه از نویسنده‌ای ناشناس، در ۱۰۱ فصل. دربارۀ سفر هفت‌روزۀ ارداویراف به جهان دیگر و توصیف بهشت و دوزخ است. مطالب کتاب بسیار کهن به نظر می‌رسد، زیرا نام ویراز به‌صورت اَشَه ویرازه در اوستا آمده، اما روایت منثور فارسی حوادث را مربوط به زمان اردشیر ساسانی و روایت پازند آن‌ها را مربوط به زمان گشتاسب می‌داند. تألیف نهایی کتاب، به‌صورتی که امروز در دست است، به احتمال بسیار در قرن ۴/۵ق در پارس انجام گرفته است. ویراف همان وِه‌شاپور (= بِهْ‌شاپور)، موبد عهد خسرو انوشیروان، با خوردن می‌ و منگ (= ماده‌ای مخدّر) به سفری روحانی (= معراج) می‌رود و پس از بازگشت، به توصیف مشاهداتش از خوشی‌های بهشت، رنج‌های دوزخ و برزخ و پاداش پارسایان و عقوبت گناهکاران می‌پردازد. این کتاب که یکی از عامه‌پسندترین کتاب‌های زردشتی است، از نظر آگاهی از عقاید زردشتیان دربارۀ آخرت اهمیت دارد. احتمال دارد که کتاب &#039;&#039;کمدی‌الهیِ&#039;&#039; دانته، که بارها با &#039;&#039;ارداویراف‌نامه&#039;&#039; مقایسه شده است، از آن تأثیر پذیرفته باشد. نثر کتاب ساده است و ارزش ادبی اندکی دارد و به‌سبب محبوبیت در میان زردشتیان دارای تحریر پازند و ترجمه‌هایی به زبان‌های سانسکریت، گجراتی و فارسی (نثر و شعر) است. در ترجمه‌های فارسی و گجراتی تصاویری از بهشت و دوزخ نیز دیده می‌شود. &#039;&#039;ارداویراف‌نامه&#039;&#039; به فارسی ترجمه شده (ژالۀ آموزگار، تهران، ۱۳۷۲ش) و واژه‌نامه‌ای نیز برای آن فراهم آمده است. (فریدون وهمن، تهران، ۱۳۵۵ش).<br /> &lt;br&gt;&lt;!--11182600--&gt;<br /> [[رده:ادبیات فارسی]]<br /> [[رده:ادبیات پیش از اسلام]]</div>

DaneshGostar