ارنست، ماکس (۱۸۹۱ـ۱۹۷۶) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۸

2025-03-05T05:48:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۸
خط ۷:		خط ۷:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=~~۱۸۹۱م~~		\|زادروز=برول، نزدیک کلن۱۸۹۱م
	\|تاریخ مرگ=۱۹۷۶م		\|تاریخ مرگ=۱۹۷۶م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	}}[[File:11208400.jpg\|thumb\|تاریخ طبیعی اثر ارنست ماکس]]هنرمند آلمانی. شخصیت اصلی نهضت دادا<ref>Dada</ref> و سپس [[سوررئالیسم]]<ref>surrealism		}}[[File:11208400.jpg\|thumb\|تاریخ طبیعی اثر ارنست ماکس]]هنرمند آلمانی. شخصیت اصلی نهضت دادا<ref>Dada</ref> و سپس [[سوررئالیسم]]<ref>surrealism
	</ref> بود. با کلاژ<ref>collage		</ref> بود. با کلاژ<ref>collage
	</ref>، روهم‌اندازی عکس<ref> photomontage </ref>، و تصویرهای سوررئال طبع‌آزمایی کرد، و به‌یادماندنی‌ترین و متمایزترین تصاویر هنر قرن ۲۰ را پدید آورد. برخی از آثارش عبارت‌اند از ''تاریخ طبیعی''<ref>''Histoire Naturelle''</ref> (~~۱۹۲۳،~~ موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>)، و ''وسوسۀ قدیّس اَنتونی''<ref>''The Temptation of Anthony''</ref> (~~۱۹۴۵؛~~ موزۀ لِمبروک<ref> Lehmbruck Museum </ref>، دویسبورگ<ref>Duisburg</ref>). اِرنست در برول<ref> Brühl </ref>، نزدیک [[کلن]]<ref>Cologne </ref>، به دنیا آمد، و در بُن<ref>Bonn</ref> فلسفه خواند. اولین نمایشگاه خود را در ~~۱۹۱۶~~ در [[برلین]] دایر ساخت. در ~~۱۹۱۹~~ از سرآمدان نمایش‌های دادا در کلن بود، و در ~~۱۹۲۰~~ که به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت با [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)\|آندره برتون]]<ref> André Breton </ref> و [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)\|پل الوآر]]<ref>Paul Eluard </ref> در بنیادگذاری سوررئالیسم همکاری کرد، و از مفسّران برداشت‌های بصری سوررئالیسم شد. با استفاده از تصویرگری‌های قرن ۱۹، تصاویر غریبی پدید آورد: پیکرهای نامأنوس، اغلب نیمه‌حیوان، و مناظر پرتفصیل و رؤیایی. ارنْست اسلوب نقش مدادساب<ref>frottage </ref> (مالیدن مداد یا رنگ بر کاغذ، در حالی‌ که زیر آن یک سطح بافت‌دار وجود داشته باشد) را ابداع کرد، و آن را شبیه نویسندگی خودکار<ref>automatic writing </ref> خواند. در مجسمه‌سازی، از هنر بدْوی<ref>primitive</ref> تأثیر گرفت ازجمله در مجسمۀ ''صورت فلکی جَدی''<ref>''Le Capricorne'' </ref> (۱۹۴۸ـ۱۹۶۴م، موزۀ هنرهای معاصر تهران). در خلق «رُمان کلاژی»، با نام زن صدکلّه<ref>La Femme cent têtes </ref> (~~۱۹۲۹~~) واسطه‌های هنری مختلفی را به‌کار گرفت. در ساختن فیلم‌های سینمایی با [[دالی، سالوادور (۱۹۰۴ـ۱۹۸۹)\|سالوادور دالی]]<ref>Salvador Dalí </ref> و [[بونوئل، لوئیس\|لوئیس بونوئل]]<ref>Luis Buñuel </ref> همکاری داشت، و برای گروه بالۀ روس<ref>Ballets Russes</ref> به سرپرستی [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)\|سرگِی دیاگیلف]]<ref> Sergei Diaghilev</ref>، طراحی صحنه و لباس می‌کرد. در ۱۹۳۸م درپی اختلاف با برتون، گروه سوررئالیست‌ها را ترک گفت. در ~~۱۹۴۱~~ در [[نیویورک، ایالت\|نیویورک]] اقامت گزید، و در گسترش هنر امریکایی نقش بسزایی داشت. در ~~۱۹۵۳~~ به پاریس بازگشت.		</ref>، روهم‌اندازی عکس<ref> photomontage </ref>، و تصویرهای سوررئال طبع‌آزمایی کرد، و به‌یادماندنی‌ترین و متمایزترین تصاویر هنر قرن ۲۰م را پدید آورد. برخی از آثارش عبارت‌اند از ''تاریخ طبیعی''<ref>''Histoire Naturelle''</ref> (۱۹۲۳م، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>)، و ''وسوسۀ قدیّس اَنتونی''<ref>''The Temptation of Anthony''</ref> (۱۹۴۵م؛ موزۀ لِمبروک<ref> Lehmbruck Museum </ref>، دویسبورگ<ref>Duisburg</ref>). اِرنست در برول<ref> Brühl </ref>، نزدیک [[کلن]]<ref>Cologne </ref>، به دنیا آمد، و در بُن<ref>Bonn</ref> فلسفه خواند. اولین نمایشگاه خود را در ۱۹۱۶م در [[برلین]] دایر ساخت. در ۱۹۱۹م از سرآمدان نمایش‌های دادا در کلن بود، و در ۱۹۲۰م که به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت با [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)\|آندره برتون]]<ref> André Breton </ref> و [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)\|پل الوآر]]<ref>Paul Eluard </ref> در بنیادگذاری سوررئالیسم همکاری کرد، و از مفسّران برداشت‌های بصری سوررئالیسم شد. با استفاده از تصویرگری‌های قرن ۱۹، تصاویر غریبی پدید آورد: پیکرهای نامأنوس، اغلب نیمه‌حیوان، و مناظر پرتفصیل و رؤیایی. ارنْست اسلوب نقش مدادساب<ref>frottage </ref> (مالیدن مداد یا رنگ بر کاغذ، در حالی‌ که زیر آن یک سطح بافت‌دار وجود داشته باشد) را ابداع کرد، و آن را شبیه نویسندگی خودکار<ref>automatic writing </ref> خواند. در مجسمه‌سازی، از هنر بدْوی<ref>primitive</ref> تأثیر گرفت ازجمله در مجسمۀ ''صورت فلکی جَدی''<ref>''Le Capricorne'' </ref> (۱۹۴۸ـ۱۹۶۴م، [[موزه هنرهای معاصر\|موزۀ هنرهای معاصر تهران]]). در خلق «رُمان کلاژی»، با نام زن صدکلّه<ref>La Femme cent têtes </ref> (۱۹۲۹م) واسطه‌های هنری مختلفی را به‌کار گرفت. در ساختن فیلم‌های سینمایی با [[دالی، سالوادور (۱۹۰۴ـ۱۹۸۹)\|سالوادور دالی]]<ref>Salvador Dalí </ref> و [[بونوئل، لوئیس\|لوئیس بونوئل]]<ref>Luis Buñuel </ref> همکاری داشت، و برای گروه بالۀ روس<ref>Ballets Russes</ref> به سرپرستی [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)\|سرگِی دیاگیلف]]<ref> Sergei Diaghilev</ref>، طراحی صحنه و لباس می‌کرد. در ۱۹۳۸م درپی اختلاف با برتون، گروه سوررئالیست‌ها را ترک گفت. در ۱۹۴۱م در [[نیویورک، ایالت\|نیویورک]] اقامت گزید، و در گسترش هنر امریکایی نقش بسزایی داشت. در ۱۹۵۳م به پاریس بازگشت.

	<br />		<br />

Mohammadi3 در ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۲۹

2025-02-05T04:29:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۲۹
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[File:11208400.jpg\|thumb\|تاریخ طبیعی اثر ارنست ماکس]]هنرمند آلمانی. شخصیت اصلی نهضت دادا<ref>Dada</ref> و سپس [[~~سورریالیسم\|~~سوررئالیسم]]<ref>surrealism		}}[[File:11208400.jpg\|thumb\|تاریخ طبیعی اثر ارنست ماکس]]هنرمند آلمانی. شخصیت اصلی نهضت دادا<ref>Dada</ref> و سپس [[سوررئالیسم]]<ref>surrealism
	</ref> بود. با کلاژ<ref>collage		</ref> بود. با کلاژ<ref>collage
	</ref>، روهم‌اندازی عکس<ref> photomontage </ref>، و تصویرهای سوررئال طبع‌آزمایی کرد، و به‌یادماندنی‌ترین و متمایزترین تصاویر هنر قرن ۲۰ را پدید آورد. برخی از آثارش عبارت‌اند از ''تاریخ طبیعی''<ref>''Histoire Naturelle''</ref> (۱۹۲۳، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>)، و ''وسوسۀ قدیّس اَنتونی''<ref>''The Temptation of Anthony''</ref> (۱۹۴۵؛ موزۀ لِمبروک<ref> Lehmbruck Museum </ref>، دویسبورگ<ref>Duisburg</ref>). اِرنست در برول<ref> Brühl </ref>، نزدیک [[کلن]]<ref>Cologne </ref>، به دنیا آمد، و در بُن<ref>Bonn</ref> فلسفه خواند. اولین نمایشگاه خود را در ۱۹۱۶ در [[برلین]] دایر ساخت. در ۱۹۱۹ از سرآمدان نمایش‌های دادا در کلن بود، و در ۱۹۲۰ که به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت با [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)\|آندره برتون]]<ref> André Breton </ref> و [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)\|پل الوآر]]<ref>Paul Eluard </ref> در بنیادگذاری سوررئالیسم همکاری کرد، و از مفسّران برداشت‌های بصری سوررئالیسم شد. با استفاده از تصویرگری‌های قرن ۱۹، تصاویر غریبی پدید آورد: پیکرهای نامأنوس، اغلب نیمه‌حیوان، و مناظر پرتفصیل و رؤیایی. ارنْست اسلوب نقش مدادساب<ref>frottage </ref> (مالیدن مداد یا رنگ بر کاغذ، در حالی‌ که زیر آن یک سطح بافت‌دار وجود داشته باشد) را ابداع کرد، و آن را شبیه نویسندگی خودکار<ref>automatic writing </ref> خواند. در مجسمه‌سازی، از هنر بدْوی<ref>primitive</ref> تأثیر گرفت ازجمله در مجسمۀ ''صورت فلکی جَدی''<ref>''Le Capricorne'' </ref> (۱۹۴۸ـ۱۹۶۴م، موزۀ هنرهای معاصر تهران). در خلق «رُمان کلاژی»، با نام زن صدکلّه<ref>La Femme cent têtes </ref> (۱۹۲۹) واسطه‌های هنری مختلفی را به‌کار گرفت. در ساختن فیلم‌های سینمایی با [[دالی، سالوادور (۱۹۰۴ـ۱۹۸۹)\|سالوادور دالی]]<ref>Salvador Dalí </ref> و [[~~بونویل، لوییس (۱۹۰۰ـ۱۹۸۳)~~\|لوئیس بونوئل]]<ref>Luis Buñuel </ref> همکاری داشت، و برای گروه بالۀ روس<ref>Ballets Russes</ref> به سرپرستی [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)\|سرگِی دیاگیلف]]<ref> Sergei Diaghilev</ref>، طراحی صحنه و لباس می‌کرد. در ۱۹۳۸م درپی اختلاف با برتون، گروه سوررئالیست‌ها را ترک گفت. در ۱۹۴۱ در [[نیویورک، ایالت\|نیویورک]] اقامت گزید، و در گسترش هنر امریکایی نقش بسزایی داشت. در ۱۹۵۳ به پاریس بازگشت.		</ref>، روهم‌اندازی عکس<ref> photomontage </ref>، و تصویرهای سوررئال طبع‌آزمایی کرد، و به‌یادماندنی‌ترین و متمایزترین تصاویر هنر قرن ۲۰ را پدید آورد. برخی از آثارش عبارت‌اند از ''تاریخ طبیعی''<ref>''Histoire Naturelle''</ref> (۱۹۲۳، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>)، و ''وسوسۀ قدیّس اَنتونی''<ref>''The Temptation of Anthony''</ref> (۱۹۴۵؛ موزۀ لِمبروک<ref> Lehmbruck Museum </ref>، دویسبورگ<ref>Duisburg</ref>). اِرنست در برول<ref> Brühl </ref>، نزدیک [[کلن]]<ref>Cologne </ref>، به دنیا آمد، و در بُن<ref>Bonn</ref> فلسفه خواند. اولین نمایشگاه خود را در ۱۹۱۶ در [[برلین]] دایر ساخت. در ۱۹۱۹ از سرآمدان نمایش‌های دادا در کلن بود، و در ۱۹۲۰ که به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت با [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)\|آندره برتون]]<ref> André Breton </ref> و [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)\|پل الوآر]]<ref>Paul Eluard </ref> در بنیادگذاری سوررئالیسم همکاری کرد، و از مفسّران برداشت‌های بصری سوررئالیسم شد. با استفاده از تصویرگری‌های قرن ۱۹، تصاویر غریبی پدید آورد: پیکرهای نامأنوس، اغلب نیمه‌حیوان، و مناظر پرتفصیل و رؤیایی. ارنْست اسلوب نقش مدادساب<ref>frottage </ref> (مالیدن مداد یا رنگ بر کاغذ، در حالی‌ که زیر آن یک سطح بافت‌دار وجود داشته باشد) را ابداع کرد، و آن را شبیه نویسندگی خودکار<ref>automatic writing </ref> خواند. در مجسمه‌سازی، از هنر بدْوی<ref>primitive</ref> تأثیر گرفت ازجمله در مجسمۀ ''صورت فلکی جَدی''<ref>''Le Capricorne'' </ref> (۱۹۴۸ـ۱۹۶۴م، موزۀ هنرهای معاصر تهران). در خلق «رُمان کلاژی»، با نام زن صدکلّه<ref>La Femme cent têtes </ref> (۱۹۲۹) واسطه‌های هنری مختلفی را به‌کار گرفت. در ساختن فیلم‌های سینمایی با [[دالی، سالوادور (۱۹۰۴ـ۱۹۸۹)\|سالوادور دالی]]<ref>Salvador Dalí </ref> و [[بونوئل، لوئیس\|لوئیس بونوئل]]<ref>Luis Buñuel </ref> همکاری داشت، و برای گروه بالۀ روس<ref>Ballets Russes</ref> به سرپرستی [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)\|سرگِی دیاگیلف]]<ref> Sergei Diaghilev</ref>، طراحی صحنه و لباس می‌کرد. در ۱۹۳۸م درپی اختلاف با برتون، گروه سوررئالیست‌ها را ترک گفت. در ۱۹۴۱ در [[نیویورک، ایالت\|نیویورک]] اقامت گزید، و در گسترش هنر امریکایی نقش بسزایی داشت. در ۱۹۵۳ به پاریس بازگشت.

	<br />		<br />

Mohammadi2 در ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۲

2022-01-17T11:02:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۲
خط ۱:		خط ۱:

	اِرنْسْت، ماکس (~~۱۸۹۱ـ۱۹۷۶~~)(Ernst, Max)<br/> ~~[[File:11208400.jpg\|thumb\|تاريخ طبيعي اثر ارنست ماکس]]~~		اِرنْسْت، ماکس (۱۸۹۱ـ۱۹۷۶م)(Ernst, Max)<br /> {{جعبه زندگینامه

	{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =ماکس ارنست		\|عنوان =ماکس ارنست
	\|نام = Max Ernst		\|نام = Max Ernst
خط ۱۷:		خط ۱۵:
	\| شغل و تخصص اصلی =نقاش		\| شغل و تخصص اصلی =نقاش
	\|شغل و تخصص های دیگر=مجسمه ساز- طراح هنری		\|شغل و تخصص های دیگر=مجسمه ساز- طراح هنری
	\|سبک =~~سورریال~~- دادا		\|سبک =سوررئال- دادا
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =~~زن صدکله~~		\|آثار =تاریخ طبیعی (۱۹۲۳، موزۀ هنرهای معاصر تهران)؛ وسوسۀ قدیّس اَنتونی (۱۹۴۵؛ موزۀ لِمبروک، دویسبورگ)؛ مجسمۀ صورت فلکی جَدی (۱۹۴۸ـ۱۹۶۴م، موزۀ هنرهای معاصر تهران)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان		\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
خط ۲۹:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}هنرمند آلمانی. شخصیت اصلی نهضت دادا<ref>Dada</ref> و سپس سوررئالیسم<ref>surrealism		}}[[File:11208400.jpg\|thumb\|تاریخ طبیعی اثر ارنست ماکس]]هنرمند آلمانی. شخصیت اصلی نهضت دادا<ref>Dada</ref> و سپس [[سورریالیسم\|سوررئالیسم]]<ref>surrealism
	</ref> بود. با کلاژ<ref>collage		</ref> بود. با کلاژ<ref>collage
	</ref>، روهم‌اندازی عکس<ref> photomontage </ref>، و تصویرهای سوررئال طبع‌آزمایی کرد، و به‌یادماندنی‌ترین و متمایزترین تصاویر هنر قرن ۲۰ را پدید آورد. برخی از آثارش عبارت‌اند از ''تاریخ طبیعی''<ref>''Histoire Naturelle''</ref> (۱۹۲۳، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>)، و ''وسوسۀ قدیّس اَنتونی''<ref>''The Temptation of Anthony''</ref> (۱۹۴۵؛ موزۀ لِمبروک<ref> Lehmbruck Museum </ref>، دویسبورگ<ref>Duisburg</ref>). اِرنست در برول<ref> Brühl </ref>، نزدیک کلن<ref>Cologne </ref>، ~~به‌دنیا~~ آمد، و در بُن<ref>Bonn</ref> فلسفه خواند. اولین نمایشگاه خود را در ۱۹۱۶ در برلین دایر ساخت. در ۱۹۱۹ از سرآمدان نمایش‌های دادا در کلن بود، و در ۱۹۲۰ که به پاریس رفت با آندره برتون<ref> André Breton </ref> و پل الوآر<ref>Paul Eluard </ref> در بنیادگذاری سوررئالیسم همکاری کرد، و از مفسّران برداشت‌های بصری سوررئالیسم شد. با استفاده از تصویرگری‌های قرن ۱۹، تصاویر غریبی پدید آورد: پیکرهای نامأنوس، اغلب نیمه‌حیوان، و مناظر پرتفصیل و رؤیایی. ارنْست اسلوب نقش مدادساب<ref>frottage </ref> (مالیدن مداد یا رنگ بر کاغذ، در حالی‌ که زیر آن یک سطح بافت‌دار وجود داشته باشد) را ابداع کرد، و آن را شبیه نویسندگی خودکار<ref>automatic writing </ref> خواند. در مجسمه‌سازی، از هنر بدْوی<ref>primitive</ref> تأثیر گرفت ازجمله در مجسمۀ ''صورت فلکی جَدی''<ref>''Le Capricorne'' </ref> (~~۱۹۴۸ـ۱۹۶۴،~~ موزۀ هنرهای معاصر تهران). در خلق «رُمان کلاژی»، با نام زن صدکلّه<ref>La Femme cent têtes </ref> (۱۹۲۹) واسطه‌های هنری مختلفی را به‌کار گرفت. در ساختن فیلم‌های سینمایی با سالوادور دالی<ref>Salvador Dalí </ref> و لوئیس بونوئل<ref>Luis Buñuel </ref> همکاری داشت، و برای گروه بالۀ روس<ref>Ballets Russes</ref> به سرپرستی سرگِی دیاگیلف<ref> Sergei Diaghilev</ref>، ~~طرّاحی~~ صحنه و لباس می‌کرد. در ~~۱۹۳۸~~ درپی اختلاف با برتون، گروه سوررئالیست‌ها را ترک گفت. در ۱۹۴۱ در نیویورک اقامت گزید، و در گسترش هنر امریکایی نقش بسزایی داشت. در ۱۹۵۳ به پاریس بازگشت.		</ref>، روهم‌اندازی عکس<ref> photomontage </ref>، و تصویرهای سوررئال طبع‌آزمایی کرد، و به‌یادماندنی‌ترین و متمایزترین تصاویر هنر قرن ۲۰ را پدید آورد. برخی از آثارش عبارت‌اند از ''تاریخ طبیعی''<ref>''Histoire Naturelle''</ref> (۱۹۲۳، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>)، و ''وسوسۀ قدیّس اَنتونی''<ref>''The Temptation of Anthony''</ref> (۱۹۴۵؛ موزۀ لِمبروک<ref> Lehmbruck Museum </ref>، دویسبورگ<ref>Duisburg</ref>). اِرنست در برول<ref> Brühl </ref>، نزدیک [[کلن]]<ref>Cologne </ref>، به دنیا آمد، و در بُن<ref>Bonn</ref> فلسفه خواند. اولین نمایشگاه خود را در ۱۹۱۶ در [[برلین]] دایر ساخت. در ۱۹۱۹ از سرآمدان نمایش‌های دادا در کلن بود، و در ۱۹۲۰ که به [[پاریس، شهر\|پاریس]] رفت با [[برتون، آندره (۱۸۹۶ـ۱۹۶۶)\|آندره برتون]]<ref> André Breton </ref> و [[الوآر، پل (۱۸۹۵ـ۱۹۵۲)\|پل الوآر]]<ref>Paul Eluard </ref> در بنیادگذاری سوررئالیسم همکاری کرد، و از مفسّران برداشت‌های بصری سوررئالیسم شد. با استفاده از تصویرگری‌های قرن ۱۹، تصاویر غریبی پدید آورد: پیکرهای نامأنوس، اغلب نیمه‌حیوان، و مناظر پرتفصیل و رؤیایی. ارنْست اسلوب نقش مدادساب<ref>frottage </ref> (مالیدن مداد یا رنگ بر کاغذ، در حالی‌ که زیر آن یک سطح بافت‌دار وجود داشته باشد) را ابداع کرد، و آن را شبیه نویسندگی خودکار<ref>automatic writing </ref> خواند. در مجسمه‌سازی، از هنر بدْوی<ref>primitive</ref> تأثیر گرفت ازجمله در مجسمۀ ''صورت فلکی جَدی''<ref>''Le Capricorne'' </ref> (۱۹۴۸ـ۱۹۶۴م، موزۀ هنرهای معاصر تهران). در خلق «رُمان کلاژی»، با نام زن صدکلّه<ref>La Femme cent têtes </ref> (۱۹۲۹) واسطه‌های هنری مختلفی را به‌کار گرفت. در ساختن فیلم‌های سینمایی با [[دالی، سالوادور (۱۹۰۴ـ۱۹۸۹)\|سالوادور دالی]]<ref>Salvador Dalí </ref> و [[بونویل، لوییس (۱۹۰۰ـ۱۹۸۳)\|لوئیس بونوئل]]<ref>Luis Buñuel </ref> همکاری داشت، و برای گروه بالۀ روس<ref>Ballets Russes</ref> به سرپرستی [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)\|سرگِی دیاگیلف]]<ref> Sergei Diaghilev</ref>، طراحی صحنه و لباس می‌کرد. در ۱۹۳۸م درپی اختلاف با برتون، گروه سوررئالیست‌ها را ترک گفت. در ۱۹۴۱ در [[نیویورک، ایالت\|نیویورک]] اقامت گزید، و در گسترش هنر امریکایی نقش بسزایی داشت. در ۱۹۵۳ به پاریس بازگشت.

	~~ ~~		<br />

	----		----

	[[Category:هنر]] [[Category:اصطلاحات، تاریخ عمومی و اشخاص]]		[[Category:هنر]]
			[[Category:اصطلاحات، تاریخ عمومی و اشخاص]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

اِرنْسْت، ماکس (۱۸۹۱ـ۱۹۷۶)(Ernst, Max)<br/> [[File:11208400.jpg|thumb|تاريخ طبيعي اثر ارنست ماکس]]

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =ماکس ارنست
|نام = Max Ernst
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۹۱م
|تاریخ مرگ=۱۹۷۶م
|دوره زندگی=
|ملیت=آلمانی
|محل زندگی=آلمان- فرانسه- امریکا
|تحصیلات و محل تحصیل=فلسفه
| شغل و تخصص اصلی =نقاش
|شغل و تخصص های دیگر=مجسمه ساز- طراح هنری
|سبک =سورریال- دادا
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =زن صدکله
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}هنرمند آلمانی. شخصیت اصلی نهضت دادا<ref>Dada</ref> و سپس سوررئالیسم<ref>surrealism
</ref> بود. با کلاژ<ref>collage
</ref>، روهم‌اندازی عکس<ref> photomontage </ref>، و تصویرهای سوررئال طبع‌آزمایی کرد، و به‌یادماندنی‌ترین و متمایزترین تصاویر هنر قرن ۲۰ را پدید آورد. برخی از آثارش عبارت‌اند از ''تاریخ طبیعی''<ref>''Histoire Naturelle''</ref> (۱۹۲۳، موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref> Tehran Museum of Contemporary Art </ref>)، و ''وسوسۀ قدیّس اَنتونی''<ref>''The Temptation of Anthony''</ref> (۱۹۴۵؛ موزۀ لِمبروک<ref> Lehmbruck Museum </ref>، دویسبورگ<ref>Duisburg</ref>). اِرنست در برول<ref> Brühl </ref>، نزدیک کلن<ref>Cologne </ref>، به‌دنیا آمد، و در بُن<ref>Bonn</ref> فلسفه خواند. اولین نمایشگاه خود را در ۱۹۱۶ در برلین دایر ساخت. در ۱۹۱۹ از سرآمدان نمایش‌های دادا در کلن بود، و در ۱۹۲۰ که به پاریس رفت با آندره برتون<ref> André Breton </ref> و پل الوآر<ref>Paul Eluard </ref> در بنیادگذاری سوررئالیسم همکاری کرد، و از مفسّران برداشت‌های بصری سوررئالیسم شد. با استفاده از تصویرگری‌های قرن ۱۹، تصاویر غریبی پدید آورد: پیکرهای نامأنوس، اغلب نیمه‌حیوان، و مناظر پرتفصیل و رؤیایی. ارنْست اسلوب نقش مدادساب<ref>frottage </ref> (مالیدن مداد یا رنگ بر کاغذ، در حالی‌ که زیر آن یک سطح بافت‌دار وجود داشته باشد) را ابداع کرد، و آن را شبیه نویسندگی خودکار<ref>automatic writing </ref> خواند. در مجسمه‌سازی، از هنر بدْوی<ref>primitive</ref> تأثیر گرفت ازجمله در مجسمۀ ''صورت فلکی جَدی''<ref>''Le Capricorne'' </ref> (۱۹۴۸ـ۱۹۶۴، موزۀ هنرهای معاصر تهران). در خلق «رُمان کلاژی»، با نام زن صدکلّه<ref>La Femme cent têtes </ref> (۱۹۲۹) واسطه‌های هنری مختلفی را به‌کار گرفت. در ساختن فیلم‌های سینمایی با سالوادور دالی<ref>Salvador Dalí </ref> و لوئیس بونوئل<ref>Luis Buñuel </ref> همکاری داشت، و برای گروه بالۀ روس<ref>Ballets Russes</ref> به سرپرستی سرگِی دیاگیلف<ref> Sergei Diaghilev</ref>، طرّاحی صحنه و لباس می‌کرد. در ۱۹۳۸ درپی اختلاف با برتون، گروه سوررئالیست‌ها را ترک گفت. در ۱۹۴۱ در نیویورک اقامت گزید، و در گسترش هنر امریکایی نقش بسزایی داشت. در ۱۹۵۳ به پاریس بازگشت.

 

----

[[Category:هنر]] [[Category:اصطلاحات، تاریخ عمومی و اشخاص]]