اروین یالوم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۳

2022-01-18T10:03:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۳
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\|جوایز و افتخارات = دریافت جایزۀ انجمن روان‌پزشکی امریکا در سال 2002		\|جوایز و افتخارات = دریافت جایزۀ انجمن روان‌پزشکی امریکا در سال 2002
	\|آثار = وقتی نیچه گریست؛ روان‌درمانیِ اگزیستانسیال؛ انسان موجودی یک‌روزه؛ مامان و معنی زندگی؛ درمان شوپنهاور؛ مسئلۀ اسپینوزا؛ دروغ‌گویی روی مبل؛ هر روز یک قدم نزدیک‌تر؛ خیره به خورشید:غلبه بر هراس از مرگ؛ من چگونه اروین یالوم شدم.		\|آثار = وقتی نیچه گریست؛ روان‌درمانیِ اگزیستانسیال؛ انسان موجودی یک‌روزه؛ مامان و معنی زندگی؛ درمان شوپنهاور؛ مسئلۀ اسپینوزا؛ دروغ‌گویی روی مبل؛ هر روز یک قدم نزدیک‌تر؛ خیره به خورشید:غلبه بر هراس از مرگ؛ من چگونه اروین یالوم شدم.
	\|خویشاوندان سرشناس =~~مریلین_یالوم~~ (همسر)		\|خویشاوندان سرشناس =مریلین یالوم (همسر)
	\|گروه مقاله =روانشناسی و روانپزشکی		\|گروه مقاله =روانشناسی و روانپزشکی
	\|دوره =		\|دوره =
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	[[File:Irvin.jpg\|thumb\|اروین یالوم و همسرش مریلین یالوم]]<p style="text-align: justify;">[[File:Irvin yalom 2.jpg\|thumb\|اروین یالوم]]اروین یالوم (1931- ) (Irvin Yalom) </p> <p style="text-align: justify;">(با نام کامل: اروین دیوید یالوم<ref>Irvin David Yalom</ref>) روان‌پزشک اگزیستانسیالیست<ref>existential psychiatrist</ref> (هستی‌گرا) امریکایی و استاد بازنشستۀ روا‌ن‌پزشکیِ دانشگاه استنفورد<ref>Stanford University</ref>. او نویسندۀ آثار داستانی و غیرداستانی نیز هست. در [[واشینگتن دی سی\|واشینگتن دی.سی]]<ref> Washington, D.C</ref> متولد شد. حدود پانزده سال پیش از تولدش در [[امریکا، ایالات متحده\|ایالات متحده]]، والدینش (که اصالتاً از یهودیان لهستان بودند) از [[روسیه]] به امریکا مهاجرت کرده و در واشینگتن دی.سی خواربار فروشی باز کرده بودند.</p> <p style="text-align: justify;">یالوم بیشتر دوران کودکی‌اش را به مطالعۀ کتاب در محیط خانه واقع در طبقۀ بالای همان مغازۀ خواربار فروشی و نیز کتابخانۀ محل مشغول بود. پس از فارغ‌التحصیل شدن از دبیرستان، وارد دانشگاه جورج واشینگتن<ref>George Washington University</ref> و پس از آن دانشکدۀ پزشکی [[بوستون]]<ref> Boston University School of Medicine</ref> شد. در 1952 مدرک کارشناسی و در 1956 مدرک دکترای پزشکی‌اش را گرفت. پس از دو سال و سپری کردن خدمت سربازی در بیمارستانی عمومی در شهر [[هونولولو]]<ref>Honolulu </ref>، حرفۀ دانشگاهی خود را در دانشگاه استنفورد آغاز کرد و در 1963 به عنوان کادر آموزشی آن دانشگاه به تدریس پرداخت و در 1968 به مقام استاد دائمی آن دانشگاه ارتقا یافت. درست پس از آن و در همان دانشگاه، او الگوی روان‌درمانی هستی‌گرا یا اگزیستانسیال را مطرح کرد و بسط داد. در سال 2002، او جایزۀ انجمن روان‌پزشکی امریکا<ref>(The American Psychiatric Association (APA</ref> را دریافت کرد. یالوم هم آثار دانشگاهی متعددی نوشته و هم چند رمان موفق دارد، اما بیشتر به عنوان نویسندۀ رمان‌های روان‌شناختی، به‌ویژه رمان مشهور ''وقتی نیچه گریست''<ref>When Nietzsche Wept</ref>، شهرت دارد. او چند فیلم نامه نیز نوشته است.</p>از دیگر آثار اوست: ''روان‌درمانیِ اگزیستانسیال''<ref>''Existential Psychotherapy''</ref>؛ ''انسان موجودی یک‌روزه''<ref>''Creatures of a Day''</ref>؛ ''موهبت روان‌درمانگری<ref>''The Gift of Therapy''</ref>''؛ ''مامان و معنی زندگی''<ref>''Momma and the Meaning of Life''</ref>؛ ''درمان شوپنهاور<ref>''The Schopenhauer Cure''</ref>''؛ ''مسئلۀ اسپینوزا''<ref>''The Spinoza Problem''</ref>؛ ''دروغ‌گویی روی مبل''<ref>''Lying on the Couch''</ref>؛ ''هر روز یک قدم نزدیک‌تر<ref>''Every Day Gets a Little Closer''</ref>''؛ ''دژخیم عشق<ref>''Love’s Executioner''</ref>؛ خیره به خورشید: غلبه بر هراس از مرگ<ref>''Staring at the Sun: Overcoming the Terror of Death''</ref>'' ''؛'' ''من چگونه اروین یالوم شدم<ref>''Becoming Myself''</ref>.''		[[File:Irvin.jpg\|thumb\|اروین یالوم و همسرش مریلین یالوم]]<p style="text-align: justify;">[[File:Irvin yalom 2.jpg\|thumb\|اروین یالوم]]اروین یالوم (1931- ) (Irvin Yalom) </p> <p style="text-align: justify;">(با نام کامل: اروین دیوید یالوم<ref>Irvin David Yalom</ref>) روان‌پزشک اگزیستانسیالیست<ref>existential psychiatrist</ref> (هستی‌گرا) امریکایی و استاد بازنشستۀ روا‌ن‌پزشکیِ دانشگاه استنفورد<ref>Stanford University</ref>. او نویسندۀ آثار داستانی و غیرداستانی نیز هست. در [[واشینگتن دی سی\|واشینگتن دی.سی]]<ref> Washington, D.C</ref> متولد شد. حدود پانزده سال پیش از تولدش در [[امریکا، ایالات متحده\|ایالات متحده]]، والدینش (که اصالتاً از یهودیان لهستان بودند) از [[روسیه]] به امریکا مهاجرت کرده و در واشینگتن دی.سی خواربار فروشی باز کرده بودند.</p> <p style="text-align: justify;">یالوم بیشتر دوران کودکی‌اش را به مطالعۀ کتاب در محیط خانه واقع در طبقۀ بالای همان مغازۀ خواربار فروشی و نیز کتابخانۀ محل مشغول بود. پس از فارغ‌التحصیل شدن از دبیرستان، وارد دانشگاه جورج واشینگتن<ref>George Washington University</ref> و پس از آن دانشکدۀ پزشکی [[بوستون]]<ref> Boston University School of Medicine</ref> شد. در 1952 مدرک کارشناسی و در 1956 مدرک دکترای پزشکی‌اش را گرفت. پس از دو سال و سپری کردن خدمت سربازی در بیمارستانی عمومی در شهر [[هونولولو]]<ref>Honolulu </ref>، حرفۀ دانشگاهی خود را در دانشگاه استنفورد آغاز کرد و در 1963 به عنوان کادر آموزشی آن دانشگاه به تدریس پرداخت و در 1968 به مقام استاد دائمی آن دانشگاه ارتقا یافت. درست پس از آن و در همان دانشگاه، او الگوی روان‌درمانی هستی‌گرا یا اگزیستانسیال را مطرح کرد و بسط داد. در سال 2002، او جایزۀ انجمن روان‌پزشکی امریکا<ref>(The American Psychiatric Association (APA</ref> را دریافت کرد. یالوم هم آثار دانشگاهی متعددی نوشته و هم چند رمان موفق دارد، اما بیشتر به عنوان نویسندۀ رمان‌های روان‌شناختی، به‌ویژه رمان مشهور ''وقتی نیچه گریست''<ref>When Nietzsche Wept</ref>، شهرت دارد. او چند فیلم نامه نیز نوشته است.</p>از دیگر آثار اوست: ''روان‌درمانیِ اگزیستانسیال''<ref>''Existential Psychotherapy''</ref>؛ ''انسان موجودی یک‌روزه''<ref>''Creatures of a Day''</ref>؛ ''موهبت روان‌درمانگری<ref>''The Gift of Therapy''</ref>''؛ ''مامان و معنی زندگی''<ref>''Momma and the Meaning of Life''</ref>؛ ''درمان شوپنهاور<ref>''The Schopenhauer Cure''</ref>''؛ ''مسئلۀ اسپینوزا''<ref>''The Spinoza Problem''</ref>؛ ''دروغ‌گویی روی مبل''<ref>''Lying on the Couch''</ref>؛ ''هر روز یک قدم نزدیک‌تر<ref>''Every Day Gets a Little Closer''</ref>''؛ ''دژخیم عشق<ref>''Love’s Executioner''</ref>؛ خیره به خورشید: غلبه بر هراس از مرگ<ref>''Staring at the Sun: Overcoming the Terror of Death''</ref>'' ''؛'' ''من چگونه اروین یالوم شدم<ref>''Becoming Myself''</ref>.''

	او همسر [[مریلین_یالوم\|~~مریلین_یالوم~~]]، مورخ و نویسندۀ فمینیست، است.		او همسر [[مریلین_یالوم\|مریلین یالوم]]، مورخ و نویسندۀ فمینیست، است.

Mohammadi2 در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۲

2022-01-18T10:02:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۲
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\|جوایز و افتخارات = دریافت جایزۀ انجمن روان‌پزشکی امریکا در سال 2002		\|جوایز و افتخارات = دریافت جایزۀ انجمن روان‌پزشکی امریکا در سال 2002
	\|آثار = وقتی نیچه گریست؛ روان‌درمانیِ اگزیستانسیال؛ انسان موجودی یک‌روزه؛ مامان و معنی زندگی؛ درمان شوپنهاور؛ مسئلۀ اسپینوزا؛ دروغ‌گویی روی مبل؛ هر روز یک قدم نزدیک‌تر؛ خیره به خورشید:غلبه بر هراس از مرگ؛ من چگونه اروین یالوم شدم.		\|آثار = وقتی نیچه گریست؛ روان‌درمانیِ اگزیستانسیال؛ انسان موجودی یک‌روزه؛ مامان و معنی زندگی؛ درمان شوپنهاور؛ مسئلۀ اسپینوزا؛ دروغ‌گویی روی مبل؛ هر روز یک قدم نزدیک‌تر؛ خیره به خورشید:غلبه بر هراس از مرگ؛ من چگونه اروین یالوم شدم.
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =مریلین_یالوم (همسر)
	\|گروه مقاله =روانشناسی و روانپزشکی		\|گروه مقاله =روانشناسی و روانپزشکی
	\|دوره =		\|دوره =
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	[[File:Irvin.jpg\|thumb\|اروین یالوم و همسرش مریلین یالوم]]<p style="text-align: justify;">[[File:Irvin yalom 2.jpg\|thumb\|اروین یالوم]]اروین یالوم (1931- ) (Irvin Yalom) </p> <p style="text-align: justify;">(با نام کامل: اروین دیوید یالوم<ref>Irvin David Yalom</ref>)~~ ~~روان‌پزشک اگزیستانسیالیست<ref>existential psychiatrist</ref> (هستی‌گرا) امریکایی و استاد بازنشستۀ روا‌ن‌پزشکیِ~~ ~~دانشگاه استنفورد<ref>Stanford University</ref>. او نویسندۀ آثار داستانی و غیرداستانی نیز هست.~~ ~~در واشینگتن دی.سی<ref> Washington, D.C</ref> متولد شد. حدود پانزده سال پیش از تولدش در ایالات ~~متحده،~~ والدینش (که اصالتاً از یهودیان لهستان بودند) از روسیه به امریکا مهاجرت کرده و در واشینگتن دی.سی خواربار فروشی باز کرده بودند.</p> <p style="text-align: justify;">یالوم بیشتر دوران کودکی‌اش را به مطالعۀ کتاب در محیط خانه واقع در طبقۀ بالای همان مغازۀ خواربار فروشی و نیز کتابخانۀ محل مشغول بود. پس از فارغ‌التحصیل شدن از دبیرستان، وارد دانشگاه جورج واشینگتن<ref>George Washington University</ref> و پس از آن دانشکدۀ پزشکی بوستون<ref> Boston University School of Medicine</ref> شد. در 1952 مدرک کارشناسی و در 1956 مدرک دکترای پزشکی‌اش را گرفت. پس از دو سال و سپری کردن خدمت سربازی در بیمارستانی عمومی در شهر هونولولو<ref>Honolulu </ref>،~~ ~~حرفۀ دانشگاهی خود را در دانشگاه استنفورد آغاز کرد و در 1963 به عنوان کادر آموزشی~~ ~~آن دانشگاه به تدریس پرداخت و در 1968 به مقام استاد دائمی آن دانشگاه ارتقا یافت. درست پس از آن و در همان دانشگاه، او الگوی روان‌درمانی هستی‌گرا یا اگزیستانسیال را مطرح کرد و بسط داد.~~ ~~در سال 2002، او جایزۀ~~ ~~ انجمن روان‌پزشکی امریکا<ref>(The American Psychiatric Association (APA</ref> را دریافت کرد. یالوم هم آثار دانشگاهی متعددی نوشته و هم چند رمان موفق دارد، اما بیشتر به عنوان نویسندۀ رمان‌های روان‌شناختی، به‌ویژه رمان مشهور~~ ~~''وقتی نیچه گریست''<ref>When Nietzsche Wept</ref>، شهرت دارد. او چند فیلم نامه نیز نوشته است.</p>از دیگر آثار اوست: ''روان‌درمانیِ اگزیستانسیال''<ref>''Existential Psychotherapy''</ref>؛ ''انسان موجودی یک‌روزه''<ref>''Creatures of a Day''</ref>؛~~ ~~''موهبت روان‌درمانگری<ref>''The Gift of Therapy''</ref>''؛ ''مامان و معنی زندگی''<ref>''Momma and the Meaning of Life''</ref> ؛ ''درمان شوپنهاور<ref>''The Schopenhauer Cure''</ref>''؛ ''مسئلۀ اسپینوزا''<ref>''The Spinoza Problem''</ref>؛ ''دروغ‌گویی روی مبل''<ref>''Lying on the Couch''</ref>؛ ''هر روز یک قدم نزدیک‌تر<ref>''Every Day Gets a Little Closer''</ref>''؛ ''دژخیم عشق<ref>''Love’s Executioner''</ref>~~ ~~؛ خیره به خورشید: غلبه بر هراس از مرگ<ref>''Staring at the Sun: Overcoming the Terror of Death''</ref>~~ ~~؛''~~ ~~''من چگونه اروین یالوم شدم<ref>''Becoming Myself''</ref>.''		[[File:Irvin.jpg\|thumb\|اروین یالوم و همسرش مریلین یالوم]]<p style="text-align: justify;">[[File:Irvin yalom 2.jpg\|thumb\|اروین یالوم]]اروین یالوم (1931- ) (Irvin Yalom) </p> <p style="text-align: justify;">(با نام کامل: اروین دیوید یالوم<ref>Irvin David Yalom</ref>) روان‌پزشک اگزیستانسیالیست<ref>existential psychiatrist</ref> (هستی‌گرا) امریکایی و استاد بازنشستۀ روا‌ن‌پزشکیِ دانشگاه استنفورد<ref>Stanford University</ref>. او نویسندۀ آثار داستانی و غیرداستانی نیز هست. در [[واشینگتن دی سی\|واشینگتن دی.سی]]<ref> Washington, D.C</ref> متولد شد. حدود پانزده سال پیش از تولدش در [[امریکا، ایالات متحده\|ایالات متحده]]، والدینش (که اصالتاً از یهودیان لهستان بودند) از [[روسیه]] به امریکا مهاجرت کرده و در واشینگتن دی.سی خواربار فروشی باز کرده بودند.</p> <p style="text-align: justify;">یالوم بیشتر دوران کودکی‌اش را به مطالعۀ کتاب در محیط خانه واقع در طبقۀ بالای همان مغازۀ خواربار فروشی و نیز کتابخانۀ محل مشغول بود. پس از فارغ‌التحصیل شدن از دبیرستان، وارد دانشگاه جورج واشینگتن<ref>George Washington University</ref> و پس از آن دانشکدۀ پزشکی [[بوستون]]<ref> Boston University School of Medicine</ref> شد. در 1952 مدرک کارشناسی و در 1956 مدرک دکترای پزشکی‌اش را گرفت. پس از دو سال و سپری کردن خدمت سربازی در بیمارستانی عمومی در شهر [[هونولولو]]<ref>Honolulu </ref>، حرفۀ دانشگاهی خود را در دانشگاه استنفورد آغاز کرد و در 1963 به عنوان کادر آموزشی آن دانشگاه به تدریس پرداخت و در 1968 به مقام استاد دائمی آن دانشگاه ارتقا یافت. درست پس از آن و در همان دانشگاه، او الگوی روان‌درمانی هستی‌گرا یا اگزیستانسیال را مطرح کرد و بسط داد. در سال 2002، او جایزۀ انجمن روان‌پزشکی امریکا<ref>(The American Psychiatric Association (APA</ref> را دریافت کرد. یالوم هم آثار دانشگاهی متعددی نوشته و هم چند رمان موفق دارد، اما بیشتر به عنوان نویسندۀ رمان‌های روان‌شناختی، به‌ویژه رمان مشهور ''وقتی نیچه گریست''<ref>When Nietzsche Wept</ref>، شهرت دارد. او چند فیلم نامه نیز نوشته است.</p>از دیگر آثار اوست: ''روان‌درمانیِ اگزیستانسیال''<ref>''Existential Psychotherapy''</ref>؛ ''انسان موجودی یک‌روزه''<ref>''Creatures of a Day''</ref>؛ ''موهبت روان‌درمانگری<ref>''The Gift of Therapy''</ref>''؛ ''مامان و معنی زندگی''<ref>''Momma and the Meaning of Life''</ref>؛ ''درمان شوپنهاور<ref>''The Schopenhauer Cure''</ref>''؛ ''مسئلۀ اسپینوزا''<ref>''The Spinoza Problem''</ref>؛ ''دروغ‌گویی روی مبل''<ref>''Lying on the Couch''</ref>؛ ''هر روز یک قدم نزدیک‌تر<ref>''Every Day Gets a Little Closer''</ref>''؛ ''دژخیم عشق<ref>''Love’s Executioner''</ref>؛ خیره به خورشید: غلبه بر هراس از مرگ<ref>''Staring at the Sun: Overcoming the Terror of Death''</ref>'' ''؛'' ''من چگونه اروین یالوم شدم<ref>''Becoming Myself''</ref>.''

	او همسر [[مریلین_یالوم\|مریلین_یالوم]]، مورخ و نویسندۀ فمینیست، است.		او همسر [[مریلین_یالوم\|مریلین_یالوم]]، مورخ و نویسندۀ فمینیست، است.

	~~ ~~

	منابع:		منابع:

Mohammadi2 در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۰

2022-01-18T08:00:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه زندگینامه
	~~[[File:Irvin.jpg\|thumb\|اروین یالوم و همسرش مریلین یالوم]]~~{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = اروین یالوم (Irvin Yalom)		\|عنوان = اروین یالوم (Irvin Yalom)
	\|نام =		\|نام =
خط ۲۸:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	<p style="text-align: justify;">[[File:Irvin yalom 2.jpg\|thumb\|اروین یالوم]]اروین یالوم (1931-~~    ~~ )~~   ~~ (Irvin Yalom)~~    ~~</p> <p style="text-align: justify;">(با نام کامل: اروین دیوید یالوم<ref>Irvin David Yalom</ref>) روان‌پزشک اگزیستانسیالیست<ref>existential psychiatrist</ref> (هستی‌گرا) امریکایی و استاد بازنشستۀ روا‌ن‌پزشکیِ دانشگاه استنفورد<ref>Stanford University</ref>. او نویسندۀ آثار داستانی و غیرداستانی نیز هست. در واشینگتن دی.سی<ref> Washington, D.C</ref> متولد شد. حدود پانزده سال پیش از تولدش در ایالات متحده، والدینش (که اصالتاً از یهودیان لهستان بودند) از روسیه به امریکا مهاجرت کرده و در واشینگتن دی.سی خواربار فروشی باز کرده بودند.</p> <p style="text-align: justify;">یالوم بیشتر دوران کودکی‌اش را به مطالعۀ کتاب در محیط خانه واقع در طبقۀ بالای همان مغازۀ خواربار فروشی و نیز کتابخانۀ محل مشغول بود. پس از فارغ‌التحصیل شدن از دبیرستان، وارد دانشگاه جورج واشینگتن<ref>George Washington University</ref> و پس از آن دانشکدۀ پزشکی بوستون<ref> Boston University School of Medicine</ref> شد. در 1952 مدرک کارشناسی و در 1956 مدرک دکترای پزشکی‌اش را گرفت. پس از دو سال و سپری کردن خدمت سربازی در بیمارستانی عمومی در شهر هونولولو<ref>Honolulu </ref>، حرفۀ دانشگاهی خود را در دانشگاه استنفورد آغاز کرد و در 1963 به عنوان کادر آموزشی آن دانشگاه به تدریس پرداخت و در 1968 به مقام استاد دائمی آن دانشگاه ارتقا یافت. درست پس از آن و در همان دانشگاه، او الگوی روان‌درمانی هستی‌گرا یا اگزیستانسیال را مطرح کرد و بسط داد. در سال 2002، او جایزۀ  انجمن روان‌پزشکی امریکا<ref>(The American Psychiatric Association (APA</ref> را دریافت کرد. یالوم هم آثار دانشگاهی متعددی نوشته و هم چند رمان موفق دارد، اما بیشتر به عنوان نویسندۀ رمان‌های روان‌شناختی، به‌ویژه رمان مشهور ''وقتی نیچه گریست''<ref>When Nietzsche Wept</ref>، شهرت دارد. او چند فیلم نامه نیز نوشته است.</p>از دیگر آثار اوست: ''روان‌درمانیِ اگزیستانسیال''<ref>''Existential Psychotherapy''</ref>؛ ''انسان موجودی یک‌روزه''<ref>''Creatures of a Day''</ref>؛ ''موهبت روان‌درمانگری<ref>''The Gift of Therapy''</ref>''؛ ''مامان و معنی زندگی''<ref>''Momma and the Meaning of Life''</ref> ؛ ''درمان شوپنهاور<ref>''The Schopenhauer Cure''</ref>''؛ ''مسئلۀ اسپینوزا''<ref>''The Spinoza Problem''</ref>؛ ''دروغ‌گویی روی مبل''<ref>''Lying on the Couch''</ref>؛ ''هر روز یک قدم نزدیک‌تر<ref>''Every Day Gets a Little Closer''</ref>''؛ ''دژخیم عشق<ref>''Love’s Executioner''</ref> ؛ خیره به خورشید: غلبه بر هراس از مرگ<ref>''Staring at the Sun: Overcoming the Terror of Death''</ref> ؛'' ''من چگونه اروین یالوم شدم<ref>''Becoming Myself''</ref>.''		[[File:Irvin.jpg\|thumb\|اروین یالوم و همسرش مریلین یالوم]]<p style="text-align: justify;">[[File:Irvin yalom 2.jpg\|thumb\|اروین یالوم]]اروین یالوم (1931- ) (Irvin Yalom) </p> <p style="text-align: justify;">(با نام کامل: اروین دیوید یالوم<ref>Irvin David Yalom</ref>) روان‌پزشک اگزیستانسیالیست<ref>existential psychiatrist</ref> (هستی‌گرا) امریکایی و استاد بازنشستۀ روا‌ن‌پزشکیِ دانشگاه استنفورد<ref>Stanford University</ref>. او نویسندۀ آثار داستانی و غیرداستانی نیز هست. در واشینگتن دی.سی<ref> Washington, D.C</ref> متولد شد. حدود پانزده سال پیش از تولدش در ایالات متحده، والدینش (که اصالتاً از یهودیان لهستان بودند) از روسیه به امریکا مهاجرت کرده و در واشینگتن دی.سی خواربار فروشی باز کرده بودند.</p> <p style="text-align: justify;">یالوم بیشتر دوران کودکی‌اش را به مطالعۀ کتاب در محیط خانه واقع در طبقۀ بالای همان مغازۀ خواربار فروشی و نیز کتابخانۀ محل مشغول بود. پس از فارغ‌التحصیل شدن از دبیرستان، وارد دانشگاه جورج واشینگتن<ref>George Washington University</ref> و پس از آن دانشکدۀ پزشکی بوستون<ref> Boston University School of Medicine</ref> شد. در 1952 مدرک کارشناسی و در 1956 مدرک دکترای پزشکی‌اش را گرفت. پس از دو سال و سپری کردن خدمت سربازی در بیمارستانی عمومی در شهر هونولولو<ref>Honolulu </ref>، حرفۀ دانشگاهی خود را در دانشگاه استنفورد آغاز کرد و در 1963 به عنوان کادر آموزشی آن دانشگاه به تدریس پرداخت و در 1968 به مقام استاد دائمی آن دانشگاه ارتقا یافت. درست پس از آن و در همان دانشگاه، او الگوی روان‌درمانی هستی‌گرا یا اگزیستانسیال را مطرح کرد و بسط داد. در سال 2002، او جایزۀ  انجمن روان‌پزشکی امریکا<ref>(The American Psychiatric Association (APA</ref> را دریافت کرد. یالوم هم آثار دانشگاهی متعددی نوشته و هم چند رمان موفق دارد، اما بیشتر به عنوان نویسندۀ رمان‌های روان‌شناختی، به‌ویژه رمان مشهور ''وقتی نیچه گریست''<ref>When Nietzsche Wept</ref>، شهرت دارد. او چند فیلم نامه نیز نوشته است.</p>از دیگر آثار اوست: ''روان‌درمانیِ اگزیستانسیال''<ref>''Existential Psychotherapy''</ref>؛ ''انسان موجودی یک‌روزه''<ref>''Creatures of a Day''</ref>؛ ''موهبت روان‌درمانگری<ref>''The Gift of Therapy''</ref>''؛ ''مامان و معنی زندگی''<ref>''Momma and the Meaning of Life''</ref> ؛ ''درمان شوپنهاور<ref>''The Schopenhauer Cure''</ref>''؛ ''مسئلۀ اسپینوزا''<ref>''The Spinoza Problem''</ref>؛ ''دروغ‌گویی روی مبل''<ref>''Lying on the Couch''</ref>؛ ''هر روز یک قدم نزدیک‌تر<ref>''Every Day Gets a Little Closer''</ref>''؛ ''دژخیم عشق<ref>''Love’s Executioner''</ref> ؛ خیره به خورشید: غلبه بر هراس از مرگ<ref>''Staring at the Sun: Overcoming the Terror of Death''</ref> ؛'' ''من چگونه اروین یالوم شدم<ref>''Becoming Myself''</ref>.''

	او همسر [[مریلین_یالوم\|مریلین_یالوم]]، مورخ و نویسندۀ فمینیست، است.		او همسر [[مریلین_یالوم\|مریلین_یالوم]]، مورخ و نویسندۀ فمینیست، است.

Shahraabi در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۲۴

2021-07-28T10:24:37Z

صفحهٔ تازه

[[File:Irvin.jpg|thumb|اروین یالوم و همسرش مریلین یالوم]]{{جعبه زندگینامه
|عنوان = اروین یالوم (Irvin Yalom)
|نام =
|نام دیگر=اروین دیوید یالوم
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=واشینگتن دی.سی 1931م
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل= مدرک کارشناسی در 1952 و مدرک دکترای پزشکی‌ در 1956
| شغل و تخصص اصلی =روان‌پزشک
|شغل و تخصص های دیگر= استاد روا‌ن‌پزشکی در دانشگاه استنفورد
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات = دریافت جایزۀ انجمن روان‌پزشکی امریکا در سال 2002
|آثار = وقتی نیچه گریست؛ روان‌درمانیِ اگزیستانسیال؛ انسان موجودی یک‌روزه؛ مامان و معنی زندگی؛ درمان شوپنهاور؛ مسئلۀ اسپینوزا؛ دروغ‌گویی روی مبل؛ هر روز یک قدم نزدیک‌تر؛ خیره به خورشید:غلبه بر هراس از مرگ؛ من چگونه اروین یالوم شدم.
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =روانشناسی و روانپزشکی
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[File:Irvin yalom 2.jpg|thumb|اروین یالوم]]اروین یالوم (1931-     )    (Irvin Yalom)     (با نام کامل: اروین دیوید یالوم<ref>Irvin David Yalom</ref>) روان‌پزشک اگزیستانسیالیست<ref>existential psychiatrist</ref> (هستی‌گرا) امریکایی و استاد بازنشستۀ روا‌ن‌پزشکیِ دانشگاه استنفورد<ref>Stanford University</ref>. او نویسندۀ آثار داستانی و غیرداستانی نیز هست. در واشینگتن دی.سی<ref> Washington, D.C</ref> متولد شد. حدود پانزده سال پیش از تولدش در ایالات متحده، والدینش (که اصالتاً از یهودیان لهستان بودند) از روسیه به امریکا مهاجرت کرده و در واشینگتن دی.سی خواربار فروشی باز کرده بودند. یالوم بیشتر دوران کودکی‌اش را به مطالعۀ کتاب در محیط خانه واقع در طبقۀ بالای همان مغازۀ خواربار فروشی و نیز کتابخانۀ محل مشغول بود. پس از فارغ‌التحصیل شدن از دبیرستان، وارد دانشگاه جورج واشینگتن<ref>George Washington University</ref> و پس از آن دانشکدۀ پزشکی بوستون<ref> Boston University School of Medicine</ref> شد. در 1952 مدرک کارشناسی و در 1956 مدرک دکترای پزشکی‌اش را گرفت. پس از دو سال و سپری کردن خدمت سربازی در بیمارستانی عمومی در شهر هونولولو<ref>Honolulu </ref>، حرفۀ دانشگاهی خود را در دانشگاه استنفورد آغاز کرد و در 1963 به عنوان کادر آموزشی آن دانشگاه به تدریس پرداخت و در 1968 به مقام استاد دائمی آن دانشگاه ارتقا یافت. درست پس از آن و در همان دانشگاه، او الگوی روان‌درمانی هستی‌گرا یا اگزیستانسیال را مطرح کرد و بسط داد. در سال 2002، او جایزۀ  انجمن روان‌پزشکی امریکا<ref>(The American Psychiatric Association (APA</ref> را دریافت کرد. یالوم هم آثار دانشگاهی متعددی نوشته و هم چند رمان موفق دارد، اما بیشتر به عنوان نویسندۀ رمان‌های روان‌شناختی، به‌ویژه رمان مشهور ''وقتی نیچه گریست''<ref>When Nietzsche Wept</ref>، شهرت دارد. او چند فیلم نامه نیز نوشته است.از دیگر آثار اوست: ''روان‌درمانیِ اگزیستانسیال''<ref>''Existential Psychotherapy''</ref>؛ ''انسان موجودی یک‌روزه''<ref>''Creatures of a Day''</ref>؛ ''موهبت روان‌درمانگری<ref>''The Gift of Therapy''</ref>''؛ ''مامان و معنی زندگی''<ref>''Momma and the Meaning of Life''</ref> ؛ ''درمان شوپنهاور<ref>''The Schopenhauer Cure''</ref>''؛ ''مسئلۀ اسپینوزا''<ref>''The Spinoza Problem''</ref>؛ ''دروغ‌گویی روی مبل''<ref>''Lying on the Couch''</ref>؛ ''هر روز یک قدم نزدیک‌تر<ref>''Every Day Gets a Little Closer''</ref>''؛ ''دژخیم عشق<ref>''Love’s Executioner''</ref> ؛ خیره به خورشید: غلبه بر هراس از مرگ<ref>''Staring at the Sun: Overcoming the Terror of Death''</ref> ؛'' ''من چگونه اروین یالوم شدم<ref>''Becoming Myself''</ref>.''

او همسر [[مریلین_یالوم|مریلین_یالوم]]، مورخ و نویسندۀ فمینیست، است.

 

منابع:

----

[[Category:روانشناسی و روانپزشکی]]
[[Category:اشخاص و اماکن]]
<references />