https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D9%82%D9%87ازارقه - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-19T09:19:46Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D9%82%D9%87&diff=2010130236&oldid=prevMohammadi2 در ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۰2022-01-29T09:20:25Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۰</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَزارِقه<br/> پیروان نافِعِ بن اَزْرَق، ملقب به ابوراشد، که در اواخر سلطنت یزید بن معاویه (۶۰ـ۶۴ق) خروج کرد،<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>از افراطیترین فِرَق خوارج. نافع<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&nbsp;</del>مخالفانش را مشرک خواند و کشتن زنان و فرزندان آنان را جایز شمرد. پس از نافع پیروانش به ترتیب با عُبِیدالله بن ماحوز ( ـ۶۶ق)، زُبِیر بن ماحوزی و قطری بن الفجأة بیعت کردند. در ۶۸ق، میان خوارج ازرقی به رهبری زبیر و قطری، و سپاهیان حجاج بن یوسف با فرماندهی مهلّب بن ابی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">صفره، </del>نبردهایی طولانی و خونین درگرفت که گسترۀ آن از فارس تا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خوزستان، </del>رود <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کارون، </del>حوالی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بصره، </del>اصفهان، سیستان و کرمان میرسید. مهلّب بسیاری از آنان را کشت و با قتل قطری ازارقه پراکنده و از آن حدود رانده شدند. این گروه که از متعصّبترین خوارج بودند، علی (ع) را کافر و قتل او را برحق میدانستند. آنان با تکیه به اصل «لا حُکمَ اِلّا لِله»، فقط اعضای گروه خود را مسلمان واقعی میدانستند و تنها پایگاه خود را «دارالاسلام» میخواندند، سرزمین مسلمین را «دارالحرب» میدانستند. حضور در نماز جماعتشان، ازدواج با آنان و خوردن ذبیحهشان را جایز نمیشمردند و خیانتکردن در امانت ایشان را روا میداشتند. به اعتقاد آنان خون زن و فرزند خوارجی که جنگ نکنند حلال است؛ مرتکبان کبیره جملگی کافرند و به دوزخ میروند.<br/> <!--11217500--></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اَزارِقه<br /> پیروان نافِعِ بن اَزْرَق، ملقب به ابوراشد، که در اواخر سلطنت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>یزید بن معاویه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(۲۵ـ۶۴ق)|یزید بن معاویه]] </ins>(۶۰ـ۶۴ق) خروج کرد، از افراطیترین فِرَق <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>خوارج<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>. نافع مخالفانش را مشرک خواند و کشتن زنان و فرزندان آنان را جایز شمرد. پس از نافع پیروانش به ترتیب با عُبِیدالله بن ماحوز ( ـ۶۶ق)، زُبِیر بن ماحوزی و قطری بن الفجأة بیعت کردند. در ۶۸ق، میان خوارج ازرقی به رهبری زبیر و قطری، و سپاهیان حجاج بن یوسف با فرماندهی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[مهلب بن ابی صفره|</ins>مهلّب بن ابی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">صفره]]، </ins>نبردهایی طولانی و خونین درگرفت که گسترۀ آن از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[فارس، استان|</ins>فارس<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>تا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[خوزستان]]، [[کارون، رودخانه|</ins>رود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کارون]]، </ins>حوالی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[بصره]]، [[</ins>اصفهان، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شهر|اصفهان]]، [[سیستان، ناحیه تاریخی|</ins>سیستان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[کرمان، شهر|</ins>کرمان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>میرسید. مهلّب بسیاری از آنان را کشت و با قتل قطری ازارقه پراکنده و از آن حدود رانده شدند. این گروه که از متعصّبترین خوارج بودند، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[امام علی|</ins>علی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>(ع) را کافر و قتل او را برحق میدانستند. آنان با تکیه به اصل «لا حُکمَ اِلّا لِله»، فقط اعضای گروه خود را مسلمان واقعی میدانستند و تنها پایگاه خود را «دارالاسلام» میخواندند، سرزمین مسلمین را «دارالحرب» میدانستند. حضور در نماز جماعتشان، ازدواج با آنان و خوردن ذبیحهشان را جایز نمیشمردند و خیانتکردن در امانت ایشان را روا میداشتند. به اعتقاد آنان خون زن و فرزند خوارجی که جنگ نکنند حلال است؛ مرتکبان کبیره جملگی کافرند و به دوزخ میروند.<br /> <!--11217500--></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Category:دین اسلام]] [[Category:فرق و مذاهب]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Category:دین اسلام]] </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[Category:فرق و مذاهب]]</div></td></tr>
</table>Mohammadi2https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D9%82%D9%87&diff=2010056446&oldid=prevReza rouzbahani در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
اَزارِقه<br/> پیروان نافِعِ بن اَزْرَق، ملقب به ابوراشد، که در اواخر سلطنت یزید بن معاویه (۶۰ـ۶۴ق) خروج کرد،&nbsp;از افراطیترین فِرَق خوارج. نافع&nbsp;مخالفانش را مشرک خواند و کشتن زنان و فرزندان آنان را جایز شمرد. پس از نافع پیروانش به ترتیب با عُبِیدالله بن ماحوز ( ـ۶۶ق)، زُبِیر بن ماحوزی و قطری بن الفجأة بیعت کردند. در ۶۸ق، میان خوارج ازرقی به رهبری زبیر و قطری، و سپاهیان حجاج بن یوسف با فرماندهی مهلّب بن ابی صفره، نبردهایی طولانی و خونین درگرفت که گسترۀ آن از فارس تا خوزستان، رود کارون، حوالی بصره، اصفهان، سیستان و کرمان میرسید. مهلّب بسیاری از آنان را کشت و با قتل قطری ازارقه پراکنده و از آن حدود رانده شدند. این گروه که از متعصّبترین خوارج بودند، علی (ع) را کافر و قتل او را برحق میدانستند. آنان با تکیه به اصل «لا حُکمَ اِلّا لِله»، فقط اعضای گروه خود را مسلمان واقعی میدانستند و تنها پایگاه خود را «دارالاسلام» میخواندند، سرزمین مسلمین را «دارالحرب» میدانستند. حضور در نماز جماعتشان، ازدواج با آنان و خوردن ذبیحهشان را جایز نمیشمردند و خیانتکردن در امانت ایشان را روا میداشتند. به اعتقاد آنان خون زن و فرزند خوارجی که جنگ نکنند حلال است؛ مرتکبان کبیره جملگی کافرند و به دوزخ میروند.<br/> <!--11217500--><br />
<br />
[[Category:دین اسلام]] [[Category:فرق و مذاهب]]</div>Reza rouzbahani