استفان اودران - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۳

2025-07-15T09:23:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۳
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	بازیگر فرانسوی و از ستارگان زن سینمای اروپا از اواسط دهۀ 1960 تا ابتدای دهۀ 1990م.		بازیگر فرانسوی و از ستارگان زن سینمای اروپا از اواسط دهۀ 1960 تا ابتدای دهۀ 1990م.

	با نام کولیت سوزان ژانین داشه‌ویل<ref>Colette Suzanne Jeannine Dacheville</ref> به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه، تئاتر را زیر نظر استادانی مثل [[دولن، شارل (۱۸۸۵ـ۱۹۴۹)\|شارل دولن]]، میشل ویتولد<ref>Michel Vitold</ref>، چارلز دالین<ref>Charles Dullin</ref>، تانیا بالاچوا<ref>Tania Balachova</ref> و رنه سیمون<ref>René Simon</ref> آموخت و از سال ۱۹۵۵ روی صحنه رفت. در ۱۹۵۷، برای نخستین بار جلوی دوربین ظاهر شد. دو سال بعد با فیلم ''پسرعموها''<ref>''Les Cousins''</ref> آغاز به همکاری با [[شابرول، کلود ~~(۱۹۳۰)~~\|کلود شابرول]] کرد که تا چند دهه ادامه پیدا کرد. با ''ماده آهوان''<ref>''Les Biches''</ref> به شهرت بین‌المللی رسید. اودران تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ از ستارگان سینمای اروپا به شمار می‌آمد و جز در فیلم‌های فرانسوی در آثار کارگردانان اسپانیایی، دانمارکی، امریکایی و... نیز بازی کرد. در تلویزیون هم (از جمله در ''قطار سریع‌السير شرق''<ref>''Orient-Express''</ref>- ۱۹۷۹) فعالیت داشت. همسران اودران ژان لویی ترنتینیان<ref>Jean-Louis Trintignant</ref> (از 1954 تا 1956) بازیگر و کلود شابرول کارگردان (از ۱۹۶۴ تا 1980م) بودند. پسرش، توماس شابرول<ref>Thomas Chabrol</ref>، نیز بازیگر است.		با نام کولیت سوزان ژانین داشه‌ویل<ref>Colette Suzanne Jeannine Dacheville</ref> به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه، تئاتر را زیر نظر استادانی مثل [[دولن، شارل (۱۸۸۵ـ۱۹۴۹)\|شارل دولن]]، میشل ویتولد<ref>Michel Vitold</ref>، چارلز دالین<ref>Charles Dullin</ref>، تانیا بالاچوا<ref>Tania Balachova</ref> و رنه سیمون<ref>René Simon</ref> آموخت و از سال ۱۹۵۵ روی صحنه رفت. در ۱۹۵۷، برای نخستین بار جلوی دوربین ظاهر شد. دو سال بعد با فیلم ''پسرعموها''<ref>''Les Cousins''</ref> آغاز به همکاری با [[شابرول، کلود\|کلود شابرول]] کرد که تا چند دهه ادامه پیدا کرد. با ''ماده آهوان''<ref>''Les Biches''</ref> به شهرت بین‌المللی رسید. اودران تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ از ستارگان سینمای اروپا به شمار می‌آمد و جز در فیلم‌های فرانسوی در آثار کارگردانان اسپانیایی، دانمارکی، امریکایی و... نیز بازی کرد. در تلویزیون هم (از جمله در ''قطار سریع‌السير شرق''<ref>''Orient-Express''</ref>- ۱۹۷۹) فعالیت داشت. همسران اودران ژان لویی ترنتینیان<ref>Jean-Louis Trintignant</ref> (از 1954 تا 1956) بازیگر و کلود شابرول کارگردان (از ۱۹۶۴ تا 1980م) بودند. پسرش، توماس شابرول<ref>Thomas Chabrol</ref>، نیز بازیگر است.

	اودران برای ''ماده آهوان'' (شابرول) از جشنوارۀ برلین (1968)، ''قصاب''<ref>''Le Boucher''</ref> (شابرول) از جشنوارۀ سن سباستین (1970)، ''ویولت نوزیر''<ref>''Violette Nozière''</ref> (شابرول) از سزار (1979) و جذابیت پنهان بورژوازی<ref>''Le Charme discret de la bourgeoisie''</ref> ([[بونوئل، لوئیس\|لوئیس بونوئل]]) و ''درست پیش از شبانگاه''<ref>''Juste avant la nuit''</ref> (شابرول) از بفتا (هردو: 1973) برندهٔ جایزه شد.		اودران برای ''ماده آهوان'' (شابرول) از جشنوارۀ برلین (1968)، ''قصاب''<ref>''Le Boucher''</ref> (شابرول) از جشنوارۀ سن سباستین (1970)، ''ویولت نوزیر''<ref>''Violette Nozière''</ref> (شابرول) از سزار (1979) و جذابیت پنهان بورژوازی<ref>''Le Charme discret de la bourgeoisie''</ref> ([[بونوئل، لوئیس\|لوئیس بونوئل]]) و ''درست پیش از شبانگاه''<ref>''Juste avant la nuit''</ref> (شابرول) از بفتا (هردو: 1973) برندهٔ جایزه شد.
خط ۶۷:		خط ۶۷:
	*''مادلین'' (دیسی فون شرار مایر<ref>Daisy von Scherler Mayer</ref>- 1998)		*''مادلین'' (دیسی فون شرار مایر<ref>Daisy von Scherler Mayer</ref>- 1998)
	*''نام همسرم موریس است'' (ژان ماری پوآر<ref>Jean-Marie Poiré</ref>- 2002)		*''نام همسرم موریس است'' (ژان ماری پوآر<ref>Jean-Marie Poiré</ref>- 2002)
	*''دختری از موناکو'' (آن فونتین<ref>Anne Fontaine</ref>- 2008)		*''دختری از موناکو'' (آن فونتین<ref>Anne Fontaine</ref>- 2008)<br /> <br />

	----		----



	~~<br />~~
	[[رده:سینما]]		[[رده:سینما]]
	[[رده:جهان - اشخاص]]		[[رده:جهان - اشخاص]]
	<references />		<references />

Mohammadi3 در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۰

2025-07-15T08:40:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۰
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	بازیگر فرانسوی و از ستارگان زن سینمای اروپا از اواسط دهۀ 1960 تا ابتدای دهۀ 1990م.		بازیگر فرانسوی و از ستارگان زن سینمای اروپا از اواسط دهۀ 1960 تا ابتدای دهۀ 1990م.

	با نام کولیت سوزان ژانین داشه‌ویل<ref>Colette Suzanne Jeannine Dacheville</ref> به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه، تئاتر را زیر نظر استادانی مثل [[شارل دولن]]، میشل ویتولد<ref>Michel Vitold</ref>، چارلز دالین<ref>Charles Dullin</ref>، تانیا بالاچوا<ref>Tania Balachova</ref> و رنه سیمون<ref>René Simon</ref> آموخت و از سال ۱۹۵۵ روی صحنه رفت. در ۱۹۵۷، برای نخستین بار جلوی دوربین ظاهر شد. دو سال بعد با فیلم ''پسرعموها''<ref>''Les Cousins''</ref> آغاز به همکاری با [[کلود شابرول]] کرد که تا چند دهه ادامه پیدا کرد. با ''ماده آهوان''<ref>''Les Biches''</ref> به شهرت بین‌المللی رسید. اودران تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ از ستارگان سینمای اروپا به شمار می‌آمد و جز در فیلم‌های فرانسوی در آثار کارگردانان اسپانیایی، دانمارکی، امریکایی و... نیز بازی کرد. در تلویزیون هم (از جمله در ''قطار سریع‌السير شرق''<ref>''Orient-Express''</ref>- ۱۹۷۹) فعالیت داشت. همسران اودران ژان لویی ترنتینیان<ref>Jean-Louis Trintignant</ref> (از 1954 تا 1956) بازیگر و کلود شابرول کارگردان (از ۱۹۶۴ تا 1980م) بودند. پسرش، توماس شابرول<ref>Thomas Chabrol</ref>، نیز بازیگر است.		با نام کولیت سوزان ژانین داشه‌ویل<ref>Colette Suzanne Jeannine Dacheville</ref> به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه، تئاتر را زیر نظر استادانی مثل [[دولن، شارل (۱۸۸۵ـ۱۹۴۹)\|شارل دولن]]، میشل ویتولد<ref>Michel Vitold</ref>، چارلز دالین<ref>Charles Dullin</ref>، تانیا بالاچوا<ref>Tania Balachova</ref> و رنه سیمون<ref>René Simon</ref> آموخت و از سال ۱۹۵۵ روی صحنه رفت. در ۱۹۵۷، برای نخستین بار جلوی دوربین ظاهر شد. دو سال بعد با فیلم ''پسرعموها''<ref>''Les Cousins''</ref> آغاز به همکاری با [[شابرول، کلود (۱۹۳۰)\|کلود شابرول]] کرد که تا چند دهه ادامه پیدا کرد. با ''ماده آهوان''<ref>''Les Biches''</ref> به شهرت بین‌المللی رسید. اودران تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ از ستارگان سینمای اروپا به شمار می‌آمد و جز در فیلم‌های فرانسوی در آثار کارگردانان اسپانیایی، دانمارکی، امریکایی و... نیز بازی کرد. در تلویزیون هم (از جمله در ''قطار سریع‌السير شرق''<ref>''Orient-Express''</ref>- ۱۹۷۹) فعالیت داشت. همسران اودران ژان لویی ترنتینیان<ref>Jean-Louis Trintignant</ref> (از 1954 تا 1956) بازیگر و کلود شابرول کارگردان (از ۱۹۶۴ تا 1980م) بودند. پسرش، توماس شابرول<ref>Thomas Chabrol</ref>، نیز بازیگر است.

	اودران برای ''ماده آهوان'' (شابرول) از جشنوارۀ برلین (1968)، ''قصاب''<ref>''Le Boucher''</ref> (شابرول) از جشنوارۀ سن سباستین (1970)، ''ویولت نوزیر''<ref>''Violette Nozière''</ref> (شابرول) از سزار (1979) و جذابیت پنهان بورژوازی<ref>''Le Charme discret de la bourgeoisie''</ref> ([[بونوئل، لوئیس\|لوئیس بونوئل]]) و ''درست پیش از شبانگاه''<ref>''Juste avant la nuit''</ref> (شابرول) از بفتا (هردو: 1973) برندهٔ جایزه شد.		اودران برای ''ماده آهوان'' (شابرول) از جشنوارۀ برلین (1968)، ''قصاب''<ref>''Le Boucher''</ref> (شابرول) از جشنوارۀ سن سباستین (1970)، ''ویولت نوزیر''<ref>''Violette Nozière''</ref> (شابرول) از سزار (1979) و جذابیت پنهان بورژوازی<ref>''Le Charme discret de la bourgeoisie''</ref> ([[بونوئل، لوئیس\|لوئیس بونوئل]]) و ''درست پیش از شبانگاه''<ref>''Juste avant la nuit''</ref> (شابرول) از بفتا (هردو: 1973) برندهٔ جایزه شد.

	کارنامۀ اودران و شابرول همان‌قدر به یکدیگر گره خورده که به دوران [[موج نو (سینما)\|موج نوی سینمای فرانسه]]. آنان بیست و پنج فیلم با هم کار کردند و اودران در هیچ فیلم دیگری (جز ''جذابیت پنهان بورژوازی'' و ''ضیافت بابت''<ref>''<bdi>Babettes gæstebud</bdi>''</ref>/ ساختۀ گابریل آکسل<ref>''<bdi>Gabriel Axel</bdi>''</ref> دانمارکی) به اندازۀ آثار شابرول درخشش نداشت. با این همه حتی در فیلم‌های شابرول نیز تا پیش از ''ماده آهوان'' تنها چهرۀ ملیحش جلب نظر می‌کرد. اما با این فیلم، استعداد بازیگری‌اش را ثابت کرد. سردی آمیخته به خشونت چهره و رفتار و راه رفتن به‌خصوص، تصویر بازیگری مرموز و پیچیده را در ذهن به جای می‌گذاشت. به طوری که گاه او را با [[گرتا گاربو]] و مارلنه دیتریش<ref>Marlene Dietrich </ref> مقایسه کرده‌اند. اما به طور قطع او با آن دو یک تفاوت عمده داشت و آن این که برخلاف گاربو و دیتریش، سينما برای اودران صرفاً محملی برای جلوه‌گری‌هایش نبود، بلکه او همواره در خدمت سینما بود. از جمله بازی‌اش در زن بی‌وفا<ref>''La Femme infidèle''</ref>، از یاد نرفتنی است. او در این فیلم در نقش زن بی‌وفایی (که مثل اغلب نقش‌هایی که ایفا کرده «هلن» نام دارد) ظاهر می‌شود و به طرز حیرت‌انگیزی بدون ردوبدل کردن گفت‌وگوهای معنادار، توانست درگیری درونی میان خود و شوهرش را به تصویر کشد. اودران مثل اغلب ستارگان غیرامریکایی، هرگز در فیلم‌های هالیوودی به موفقیت فیلم‌های فرانسوی خود دست نیافت. از اواخر دهۀ ۱۹۸۰ عمدتاً در نقش‌های دوم ظاهر شد و در بیش‌تر آنها، بدون به رخ کشیدن جذابیت‌های زنانه‌اش، موفق بود.		کارنامۀ اودران و شابرول همان‌قدر به یکدیگر گره خورده که به دوران [[موج نو (سینما)\|موج نوی سینمای فرانسه]]. آنان بیست و پنج فیلم با هم کار کردند و اودران در هیچ فیلم دیگری (جز ''جذابیت پنهان بورژوازی'' و ''ضیافت بابت''<ref>''<bdi>Babettes gæstebud</bdi>''</ref>/ ساختۀ گابریل آکسل<ref>''<bdi>Gabriel Axel</bdi>''</ref> دانمارکی) به اندازۀ آثار شابرول درخشش نداشت. با این همه حتی در فیلم‌های شابرول نیز تا پیش از ''ماده آهوان'' تنها چهرۀ ملیحش جلب نظر می‌کرد. اما با این فیلم، استعداد بازیگری‌اش را ثابت کرد. سردی آمیخته به خشونت چهره و رفتار و راه رفتن به‌خصوص، تصویر بازیگری مرموز و پیچیده را در ذهن به جای می‌گذاشت. به طوری که گاه او را با [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)\|گرتا گاربو]] و مارلنه دیتریش<ref>Marlene Dietrich </ref> مقایسه کرده‌اند. اما به طور قطع او با آن دو یک تفاوت عمده داشت و آن این که برخلاف گاربو و دیتریش، سينما برای اودران صرفاً محملی برای جلوه‌گری‌هایش نبود، بلکه او همواره در خدمت سینما بود. از جمله بازی‌اش در زن بی‌وفا<ref>''La Femme infidèle''</ref>، از یاد نرفتنی است. او در این فیلم در نقش زن بی‌وفایی (که مثل اغلب نقش‌هایی که ایفا کرده «هلن» نام دارد) ظاهر می‌شود و به طرز حیرت‌انگیزی بدون ردوبدل کردن گفت‌وگوهای معنادار، توانست درگیری درونی میان خود و شوهرش را به تصویر کشد. اودران مثل اغلب ستارگان غیرامریکایی، هرگز در فیلم‌های هالیوودی به موفقیت فیلم‌های فرانسوی خود دست نیافت. از اواخر دهۀ ۱۹۸۰ عمدتاً در نقش‌های دوم ظاهر شد و در بیش‌تر آنها، بدون به رخ کشیدن جذابیت‌های زنانه‌اش، موفق بود.

Mohammadi3 در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۶

2024-12-02T12:56:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۶
خط ۳۴:		خط ۳۴:
	با نام کولیت سوزان ژانین داشه‌ویل<ref>Colette Suzanne Jeannine Dacheville</ref> به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه، تئاتر را زیر نظر استادانی مثل [[شارل دولن]]، میشل ویتولد<ref>Michel Vitold</ref>، چارلز دالین<ref>Charles Dullin</ref>، تانیا بالاچوا<ref>Tania Balachova</ref> و رنه سیمون<ref>René Simon</ref> آموخت و از سال ۱۹۵۵ روی صحنه رفت. در ۱۹۵۷، برای نخستین بار جلوی دوربین ظاهر شد. دو سال بعد با فیلم ''پسرعموها''<ref>''Les Cousins''</ref> آغاز به همکاری با [[کلود شابرول]] کرد که تا چند دهه ادامه پیدا کرد. با ''ماده آهوان''<ref>''Les Biches''</ref> به شهرت بین‌المللی رسید. اودران تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ از ستارگان سینمای اروپا به شمار می‌آمد و جز در فیلم‌های فرانسوی در آثار کارگردانان اسپانیایی، دانمارکی، امریکایی و... نیز بازی کرد. در تلویزیون هم (از جمله در ''قطار سریع‌السير شرق''<ref>''Orient-Express''</ref>- ۱۹۷۹) فعالیت داشت. همسران اودران ژان لویی ترنتینیان<ref>Jean-Louis Trintignant</ref> (از 1954 تا 1956) بازیگر و کلود شابرول کارگردان (از ۱۹۶۴ تا 1980م) بودند. پسرش، توماس شابرول<ref>Thomas Chabrol</ref>، نیز بازیگر است.		با نام کولیت سوزان ژانین داشه‌ویل<ref>Colette Suzanne Jeannine Dacheville</ref> به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه، تئاتر را زیر نظر استادانی مثل [[شارل دولن]]، میشل ویتولد<ref>Michel Vitold</ref>، چارلز دالین<ref>Charles Dullin</ref>، تانیا بالاچوا<ref>Tania Balachova</ref> و رنه سیمون<ref>René Simon</ref> آموخت و از سال ۱۹۵۵ روی صحنه رفت. در ۱۹۵۷، برای نخستین بار جلوی دوربین ظاهر شد. دو سال بعد با فیلم ''پسرعموها''<ref>''Les Cousins''</ref> آغاز به همکاری با [[کلود شابرول]] کرد که تا چند دهه ادامه پیدا کرد. با ''ماده آهوان''<ref>''Les Biches''</ref> به شهرت بین‌المللی رسید. اودران تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ از ستارگان سینمای اروپا به شمار می‌آمد و جز در فیلم‌های فرانسوی در آثار کارگردانان اسپانیایی، دانمارکی، امریکایی و... نیز بازی کرد. در تلویزیون هم (از جمله در ''قطار سریع‌السير شرق''<ref>''Orient-Express''</ref>- ۱۹۷۹) فعالیت داشت. همسران اودران ژان لویی ترنتینیان<ref>Jean-Louis Trintignant</ref> (از 1954 تا 1956) بازیگر و کلود شابرول کارگردان (از ۱۹۶۴ تا 1980م) بودند. پسرش، توماس شابرول<ref>Thomas Chabrol</ref>، نیز بازیگر است.

	اودران برای ''ماده آهوان'' (شابرول) از جشنوارۀ برلین (1968)، ''قصاب''<ref>''Le Boucher''</ref> (شابرول) از جشنوارۀ سن سباستین (1970)، ''ویولت نوزیر''<ref>''Violette Nozière''</ref> (شابرول) از سزار (1979) و جذابیت پنهان بورژوازی<ref>''Le Charme discret de la bourgeoisie''</ref> ([[~~لوییس بونویل (۱۹۰۰ـ۱۹۸۳)~~\|لوئیس بونوئل]]) و ''درست پیش از شبانگاه''<ref>''Juste avant la nuit''</ref> (شابرول) از بفتا (هردو: 1973) برندهٔ جایزه شد.		اودران برای ''ماده آهوان'' (شابرول) از جشنوارۀ برلین (1968)، ''قصاب''<ref>''Le Boucher''</ref> (شابرول) از جشنوارۀ سن سباستین (1970)، ''ویولت نوزیر''<ref>''Violette Nozière''</ref> (شابرول) از سزار (1979) و جذابیت پنهان بورژوازی<ref>''Le Charme discret de la bourgeoisie''</ref> ([[بونوئل، لوئیس\|لوئیس بونوئل]]) و ''درست پیش از شبانگاه''<ref>''Juste avant la nuit''</ref> (شابرول) از بفتا (هردو: 1973) برندهٔ جایزه شد.

	کارنامۀ اودران و شابرول همان‌قدر به یکدیگر گره خورده که به دوران [[موج نو (سینما)\|موج نوی سینمای فرانسه]]. آنان بیست و پنج فیلم با هم کار کردند و اودران در هیچ فیلم دیگری (جز ''جذابیت پنهان بورژوازی'' و ''ضیافت بابت''<ref>''<bdi>Babettes gæstebud</bdi>''</ref>/ ساختۀ گابریل آکسل<ref>''<bdi>Gabriel Axel</bdi>''</ref> دانمارکی) به اندازۀ آثار شابرول درخشش نداشت. با این همه حتی در فیلم‌های شابرول نیز تا پیش از ''ماده آهوان'' تنها چهرۀ ملیحش جلب نظر می‌کرد. اما با این فیلم، استعداد بازیگری‌اش را ثابت کرد. سردی آمیخته به خشونت چهره و رفتار و راه رفتن به‌خصوص، تصویر بازیگری مرموز و پیچیده را در ذهن به جای می‌گذاشت. به طوری که گاه او را با [[گرتا گاربو]] و مارلنه دیتریش<ref>Marlene Dietrich </ref> مقایسه کرده‌اند. اما به طور قطع او با آن دو یک تفاوت عمده داشت و آن این که برخلاف گاربو و دیتریش، سينما برای اودران صرفاً محملی برای جلوه‌گری‌هایش نبود، بلکه او همواره در خدمت سینما بود. از جمله بازی‌اش در زن بی‌وفا<ref>''La Femme infidèle''</ref>، از یاد نرفتنی است. او در این فیلم در نقش زن بی‌وفایی (که مثل اغلب نقش‌هایی که ایفا کرده «هلن» نام دارد) ظاهر می‌شود و به طرز حیرت‌انگیزی بدون ردوبدل کردن گفت‌وگوهای معنادار، توانست درگیری درونی میان خود و شوهرش را به تصویر کشد. اودران مثل اغلب ستارگان غیرامریکایی، هرگز در فیلم‌های هالیوودی به موفقیت فیلم‌های فرانسوی خود دست نیافت. از اواخر دهۀ ۱۹۸۰ عمدتاً در نقش‌های دوم ظاهر شد و در بیش‌تر آنها، بدون به رخ کشیدن جذابیت‌های زنانه‌اش، موفق بود.		کارنامۀ اودران و شابرول همان‌قدر به یکدیگر گره خورده که به دوران [[موج نو (سینما)\|موج نوی سینمای فرانسه]]. آنان بیست و پنج فیلم با هم کار کردند و اودران در هیچ فیلم دیگری (جز ''جذابیت پنهان بورژوازی'' و ''ضیافت بابت''<ref>''<bdi>Babettes gæstebud</bdi>''</ref>/ ساختۀ گابریل آکسل<ref>''<bdi>Gabriel Axel</bdi>''</ref> دانمارکی) به اندازۀ آثار شابرول درخشش نداشت. با این همه حتی در فیلم‌های شابرول نیز تا پیش از ''ماده آهوان'' تنها چهرۀ ملیحش جلب نظر می‌کرد. اما با این فیلم، استعداد بازیگری‌اش را ثابت کرد. سردی آمیخته به خشونت چهره و رفتار و راه رفتن به‌خصوص، تصویر بازیگری مرموز و پیچیده را در ذهن به جای می‌گذاشت. به طوری که گاه او را با [[گرتا گاربو]] و مارلنه دیتریش<ref>Marlene Dietrich </ref> مقایسه کرده‌اند. اما به طور قطع او با آن دو یک تفاوت عمده داشت و آن این که برخلاف گاربو و دیتریش، سينما برای اودران صرفاً محملی برای جلوه‌گری‌هایش نبود، بلکه او همواره در خدمت سینما بود. از جمله بازی‌اش در زن بی‌وفا<ref>''La Femme infidèle''</ref>، از یاد نرفتنی است. او در این فیلم در نقش زن بی‌وفایی (که مثل اغلب نقش‌هایی که ایفا کرده «هلن» نام دارد) ظاهر می‌شود و به طرز حیرت‌انگیزی بدون ردوبدل کردن گفت‌وگوهای معنادار، توانست درگیری درونی میان خود و شوهرش را به تصویر کشد. اودران مثل اغلب ستارگان غیرامریکایی، هرگز در فیلم‌های هالیوودی به موفقیت فیلم‌های فرانسوی خود دست نیافت. از اواخر دهۀ ۱۹۸۰ عمدتاً در نقش‌های دوم ظاهر شد و در بیش‌تر آنها، بدون به رخ کشیدن جذابیت‌های زنانه‌اش، موفق بود.

Reza rouzbahani در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۳

2022-05-22T09:13:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۳
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[پرونده:2042165428.jpg\|جایگزین=استفان اودران\|بندانگشتی\|استفان اودران]]		}}[[پرونده:2042165428.jpg\|جایگزین=استفان اودران\|بندانگشتی\|استفان اودران\|259x259پیکسل]]
	[[پرونده:2042165428- 2.jpg\|جایگزین=استفان اودران و کلود شابرول در یک مصاحبۀ تلویزیونی \|بندانگشتی\|استفان اودران و کلود شابرول در یک مصاحبۀ تلویزیونی ]]		[[پرونده:2042165428- 2.jpg\|جایگزین=استفان اودران و کلود شابرول در یک مصاحبۀ تلویزیونی \|بندانگشتی\|استفان اودران و کلود شابرول در یک مصاحبۀ تلویزیونی ]]
	استفان اودران (ورسای 8 نوامبر 1932- پاریس 27 مارس 2018م) (Stéphane Audran)		استفان اودران (ورسای 8 نوامبر 1932- پاریس 27 مارس 2018م) (Stéphane Audran)

	بازیگر ~~فرانسوی،~~ از ستارگان زن سینمای اروپا از اواسط دهۀ 1960 تا ابتدای دهۀ 1990م.		بازیگر فرانسوی و از ستارگان زن سینمای اروپا از اواسط دهۀ 1960 تا ابتدای دهۀ 1990م.

	با نام کولیت سوزان ژانین داشه‌ویل<ref>Colette Suzanne Jeannine Dacheville</ref> به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه، تئاتر را زیر نظر استادانی مثل [[شارل دولن]]، میشل ویتولد<ref>Michel Vitold</ref>، چارلز دالین<ref>Charles Dullin</ref>، تانیا بالاچوا<ref>Tania Balachova</ref> و رنه سیمون<ref>René Simon</ref> آموخت و از سال ۱۹۵۵ روی صحنه رفت. در ۱۹۵۷، برای نخستین بار جلوی دوربین ظاهر شد. دو سال بعد با فیلم ''پسرعموها''<ref>''Les Cousins''</ref> آغاز به همکاری با [[کلود شابرول]] کرد که تا چند دهه ادامه پیدا کرد. با ''ماده آهوان''<ref>''Les Biches''</ref> به شهرت بین‌المللی رسید. اودران تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ از ستارگان سینمای اروپا به شمار می‌آمد و جز در فیلم‌های فرانسوی در آثار کارگردانان اسپانیایی، دانمارکی، امریکایی و... نیز بازی کرد. در تلویزیون هم (از جمله در ''قطار سریع‌السير شرق''<ref>''Orient-Express''</ref>- ۱۹۷۹) فعالیت داشت. همسران اودران ژان لویی ترنتینیان<ref>Jean-Louis Trintignant</ref> (از 1954 تا 1956) بازیگر و کلود شابرول کارگردان (از ۱۹۶۴ تا 1980م) بودند. پسرش، توماس شابرول<ref>Thomas Chabrol</ref>، نیز بازیگر است.		با نام کولیت سوزان ژانین داشه‌ویل<ref>Colette Suzanne Jeannine Dacheville</ref> به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه، تئاتر را زیر نظر استادانی مثل [[شارل دولن]]، میشل ویتولد<ref>Michel Vitold</ref>، چارلز دالین<ref>Charles Dullin</ref>، تانیا بالاچوا<ref>Tania Balachova</ref> و رنه سیمون<ref>René Simon</ref> آموخت و از سال ۱۹۵۵ روی صحنه رفت. در ۱۹۵۷، برای نخستین بار جلوی دوربین ظاهر شد. دو سال بعد با فیلم ''پسرعموها''<ref>''Les Cousins''</ref> آغاز به همکاری با [[کلود شابرول]] کرد که تا چند دهه ادامه پیدا کرد. با ''ماده آهوان''<ref>''Les Biches''</ref> به شهرت بین‌المللی رسید. اودران تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ از ستارگان سینمای اروپا به شمار می‌آمد و جز در فیلم‌های فرانسوی در آثار کارگردانان اسپانیایی، دانمارکی، امریکایی و... نیز بازی کرد. در تلویزیون هم (از جمله در ''قطار سریع‌السير شرق''<ref>''Orient-Express''</ref>- ۱۹۷۹) فعالیت داشت. همسران اودران ژان لویی ترنتینیان<ref>Jean-Louis Trintignant</ref> (از 1954 تا 1956) بازیگر و کلود شابرول کارگردان (از ۱۹۶۴ تا 1980م) بودند. پسرش، توماس شابرول<ref>Thomas Chabrol</ref>، نیز بازیگر است.

Reza rouzbahani در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۹

2022-05-22T08:19:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:2042165428.jpg\|جایگزین=استفان اودران\|بندانگشتی\|استفان اودران]]		{{جعبه زندگینامه
			\|عنوان =استفان اودران
			\|نام =Stéphane Audran
			\|نام دیگر=
			\|نام اصلی=
			\|نام مستعار=
			\|لقب=
			\|زادروز=ورسای 8 نوامبر 1932م
			\|تاریخ مرگ=پاریس 27 مارس 2018م
			\|دوره زندگی=
			\|ملیت=فرانسوی
			\|محل زندگی=
			\|تحصیلات و محل تحصیل=
			\| شغل و تخصص اصلی =بازیگر
			\|شغل و تخصص های دیگر=
			\|سبک =
			\|مکتب =
			\|سمت =
			\|جوایز و افتخارات =برندۀ جایزۀ بهترین بازیگر نقش اصلی و دوم زن از جشنواره‌های فیلم برلین، سزار، سن سباستین و بفتا
			\|آثار =ماده آهوان؛ زن بی‌وفا؛ قصاب؛ درست پیش از شبانگاه؛ جذابیت پنهان بورژوازی؛ هوا و هوس‌های مردم طبقۀ بالا؛ ویولت نوزیر ضیافت بابت
			\|خویشاوندان سرشناس =کلود شابرول (همسر)
			\|گروه مقاله =سینما
			\|دوره =
			\|فعالیت های مهم =
			\|رشته =
			\|پست تخصصی =
			\|باشگاه =
			}}[[پرونده:2042165428.jpg\|جایگزین=استفان اودران\|بندانگشتی\|استفان اودران]]
	[[پرونده:2042165428- 2.jpg\|جایگزین=استفان اودران و کلود شابرول در یک مصاحبۀ تلویزیونی \|بندانگشتی\|استفان اودران و کلود شابرول در یک مصاحبۀ تلویزیونی ]]		[[پرونده:2042165428- 2.jpg\|جایگزین=استفان اودران و کلود شابرول در یک مصاحبۀ تلویزیونی \|بندانگشتی\|استفان اودران و کلود شابرول در یک مصاحبۀ تلویزیونی ]]
	استفان اودران (ورسای 8 نوامبر 1932- پاریس 27 مارس 2018م) (Stéphane Audran)		استفان اودران (ورسای 8 نوامبر 1932- پاریس 27 مارس 2018م) (Stéphane Audran)
خط ۱۴:		خط ۴۱:
	'''گزیدۀ فیلم‌های سینمایی'''		'''گزیدۀ فیلم‌های سینمایی'''

	* ''مونپارناس ۱۹'' (ژاک بکر<ref>Jacques Becker</ref>- 1957)		*''مونپارناس ۱۹'' (ژاک بکر<ref>Jacques Becker</ref>- 1957)
	* ''پسرعموها'' (شابرول- 1959)		*''پسرعموها'' (شابرول- 1959)
	* ''برج اسد'' (اریک رومر<ref>Éric Rohmer</ref>- 1959)		*''برج اسد'' (اریک رومر<ref>Éric Rohmer</ref>- 1959)
	* ''زنان ساده'' (شابرول- 1960)		*''زنان ساده'' (شابرول- 1960)
	* ''لاندرو'' (شابرول- 1962)		*''لاندرو'' (شابرول- 1962)
	* ''سرسخت‌ها'' (ژاک پیوتو<ref>Jacques Pinoteau</ref>- 1964)		*''سرسخت‌ها'' (ژاک پیوتو<ref>Jacques Pinoteau</ref>- 1964)
	* ''خط مرزی'' (شابرول- 1966)		*''خط مرزی'' (شابرول- 1966)
	* ''ماده آهوان'' (شابرول- 1968)		*''ماده آهوان'' (شابرول- 1968)
	* زن بی‌وفا (شابرول- 1969)		*زن بی‌وفا (شابرول- 1969)
	* ''قصاب'' (شابرول- 1970)		*''قصاب'' (شابرول- 1970)
	* ''دوردست همچون عشق'' (فردریک روسيف<ref>Frédéric Rossif</ref>- 1970)		*''دوردست همچون عشق'' (فردریک روسيف<ref>Frédéric Rossif</ref>- 1970)
	* ''درست پیش از شبانگاه'' (شابرول- 1971'')''		*''درست پیش از شبانگاه'' (شابرول- 1971'')''
	* ''جذابیت پنهان بورژوازی'' (لوئیس بونوئل- 1972)		*''جذابیت پنهان بورژوازی'' (لوئیس بونوئل- 1972)
	* ''سپس هیچ‌کس نبود'' (پیتر کالینسون<ref>Peter Collinson</ref>- 1974)		*''سپس هیچ‌کس نبود'' (پیتر کالینسون<ref>Peter Collinson</ref>- 1974)
	* ''ونسان، فرانسوا ، پل و دیگران...'' (کلود سوته<ref>Claude Sautet</ref>- 1974)		*''ونسان، فرانسوا ، پل و دیگران...'' (کلود سوته<ref>Claude Sautet</ref>- 1974)
	* ''هوا و هوس‌های مردم طبقۀ بالا'' (شاہرول- 1976)		*''هوا و هوس‌های مردم طبقۀ بالا'' (شاہرول- 1976)
	* ''ویولت نوزیر'' (شابرول- 1978)		*''ویولت نوزیر'' (شابرول- 1978)
	* ''یک سرخ بزرگ'' (ساموئل فولر<ref>Samuel Fuller </ref>- 1980)		*''یک سرخ بزرگ'' (ساموئل فولر<ref>Samuel Fuller </ref>- 1980)
	* ''گردگیری'' (برتراند تاورنیه<ref>Bertrand Tavernier</ref>- 1981)		*''گردگیری'' (برتراند تاورنیه<ref>Bertrand Tavernier</ref>- 1981)
	* ''مخمصه'' (شاہرول- 1985)		*''مخمصه'' (شاہرول- 1985)
	* ''زن کولی'' (فیلیپ دو بروکا<ref>Philippe de Broca</ref>- 1986)		*''زن کولی'' (فیلیپ دو بروکا<ref>Philippe de Broca</ref>- 1986)
	* ''ضیافت بابت'' (گابریل آکسل- 1987)		*''ضیافت بابت'' (گابریل آکسل- 1987)
	* ''روزهای آرام در کلیشی'' (شابرول- 1990)		*''روزهای آرام در کلیشی'' (شابرول- 1990)
	* ''پسر کاسکونی'' (پاسکال اوبیه<ref>Pascal Aubier</ref>- 1995)		*''پسر کاسکونی'' (پاسکال اوبیه<ref>Pascal Aubier</ref>- 1995)
	* ''مادلین'' (دیسی فون شرار مایر<ref>Daisy von Scherler Mayer</ref>- 1998)		*''مادلین'' (دیسی فون شرار مایر<ref>Daisy von Scherler Mayer</ref>- 1998)
	* ''نام همسرم موریس است'' (ژان ماری پوآر<ref>Jean-Marie Poiré</ref>- 2002)		*''نام همسرم موریس است'' (ژان ماری پوآر<ref>Jean-Marie Poiré</ref>- 2002)
	* ''دختری از موناکو'' (آن فونتین<ref>Anne Fontaine</ref>- 2008)		*''دختری از موناکو'' (آن فونتین<ref>Anne Fontaine</ref>- 2008)

	----		----

Reza rouzbahani در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۲

2022-05-22T08:12:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۲
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	کارنامۀ اودران و شابرول همان‌قدر به یکدیگر گره خورده که به دوران [[موج نو (سینما)\|موج نوی سینمای فرانسه]]. آنان بیست و پنج فیلم با هم کار کردند و اودران در هیچ فیلم دیگری (جز ''جذابیت پنهان بورژوازی'' و ''ضیافت بابت''<ref>''<bdi>Babettes gæstebud</bdi>''</ref>/ ساختۀ گابریل آکسل<ref>''<bdi>Gabriel Axel</bdi>''</ref> دانمارکی) به اندازۀ آثار شابرول درخشش نداشت. با این همه حتی در فیلم‌های شابرول نیز تا پیش از ''ماده آهوان'' تنها چهرۀ ملیحش جلب نظر می‌کرد. اما با این فیلم، استعداد بازیگری‌اش را ثابت کرد. سردی آمیخته به خشونت چهره و رفتار و راه رفتن به‌خصوص، تصویر بازیگری مرموز و پیچیده را در ذهن به جای می‌گذاشت. به طوری که گاه او را با [[گرتا گاربو]] و مارلنه دیتریش<ref>Marlene Dietrich </ref> مقایسه کرده‌اند. اما به طور قطع او با آن دو یک تفاوت عمده داشت و آن این که برخلاف گاربو و دیتریش، سينما برای اودران صرفاً محملی برای جلوه‌گری‌هایش نبود، بلکه او همواره در خدمت سینما بود. از جمله بازی‌اش در زن بی‌وفا<ref>''La Femme infidèle''</ref>، از یاد نرفتنی است. او در این فیلم در نقش زن بی‌وفایی (که مثل اغلب نقش‌هایی که ایفا کرده «هلن» نام دارد) ظاهر می‌شود و به طرز حیرت‌انگیزی بدون ردوبدل کردن گفت‌وگوهای معنادار، توانست درگیری درونی میان خود و شوهرش را به تصویر کشد. اودران مثل اغلب ستارگان غیرامریکایی، هرگز در فیلم‌های هالیوودی به موفقیت فیلم‌های فرانسوی خود دست نیافت. از اواخر دهۀ ۱۹۸۰ عمدتاً در نقش‌های دوم ظاهر شد و در بیش‌تر آنها، بدون به رخ کشیدن جذابیت‌های زنانه‌اش، موفق بود.		کارنامۀ اودران و شابرول همان‌قدر به یکدیگر گره خورده که به دوران [[موج نو (سینما)\|موج نوی سینمای فرانسه]]. آنان بیست و پنج فیلم با هم کار کردند و اودران در هیچ فیلم دیگری (جز ''جذابیت پنهان بورژوازی'' و ''ضیافت بابت''<ref>''<bdi>Babettes gæstebud</bdi>''</ref>/ ساختۀ گابریل آکسل<ref>''<bdi>Gabriel Axel</bdi>''</ref> دانمارکی) به اندازۀ آثار شابرول درخشش نداشت. با این همه حتی در فیلم‌های شابرول نیز تا پیش از ''ماده آهوان'' تنها چهرۀ ملیحش جلب نظر می‌کرد. اما با این فیلم، استعداد بازیگری‌اش را ثابت کرد. سردی آمیخته به خشونت چهره و رفتار و راه رفتن به‌خصوص، تصویر بازیگری مرموز و پیچیده را در ذهن به جای می‌گذاشت. به طوری که گاه او را با [[گرتا گاربو]] و مارلنه دیتریش<ref>Marlene Dietrich </ref> مقایسه کرده‌اند. اما به طور قطع او با آن دو یک تفاوت عمده داشت و آن این که برخلاف گاربو و دیتریش، سينما برای اودران صرفاً محملی برای جلوه‌گری‌هایش نبود، بلکه او همواره در خدمت سینما بود. از جمله بازی‌اش در زن بی‌وفا<ref>''La Femme infidèle''</ref>، از یاد نرفتنی است. او در این فیلم در نقش زن بی‌وفایی (که مثل اغلب نقش‌هایی که ایفا کرده «هلن» نام دارد) ظاهر می‌شود و به طرز حیرت‌انگیزی بدون ردوبدل کردن گفت‌وگوهای معنادار، توانست درگیری درونی میان خود و شوهرش را به تصویر کشد. اودران مثل اغلب ستارگان غیرامریکایی، هرگز در فیلم‌های هالیوودی به موفقیت فیلم‌های فرانسوی خود دست نیافت. از اواخر دهۀ ۱۹۸۰ عمدتاً در نقش‌های دوم ظاهر شد و در بیش‌تر آنها، بدون به رخ کشیدن جذابیت‌های زنانه‌اش، موفق بود.


	'''گزیدۀ فیلم‌های سینمایی'''		'''گزیدۀ فیلم‌های سینمایی'''

Reza rouzbahani در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۱

2022-05-22T08:11:49Z

@@ خط ۷: / خط ۷: @@
 با نام کولیت سوزان ژانین داشه‌ویل<ref>Colette Suzanne Jeannine Dacheville</ref> به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه، تئاتر را زیر نظر استادانی مثل [[شارل دولن]]، میشل ویتولد<ref>Michel Vitold</ref>، چارلز دالین<ref>Charles Dullin</ref>، تانیا بالاچوا<ref>Tania Balachova</ref> و رنه سیمون<ref>René Simon</ref> آموخت و از سال ۱۹۵۵ روی صحنه رفت. در ۱۹۵۷، برای نخستین بار جلوی دوربین ظاهر شد. دو سال بعد با فیلم ''پسرعموها''<ref>''Les Cousins''</ref> آغاز به همکاری با [[کلود شابرول]] کرد که تا چند دهه ادامه پیدا کرد. با ''ماده آهوان''<ref>''Les Biches''</ref> به شهرت بین‌المللی رسید. اودران تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ از ستارگان سینمای اروپا به شمار می‌آمد و جز در فیلم‌های فرانسوی در آثار کارگردانان اسپانیایی، دانمارکی، امریکایی و... نیز بازی کرد. در تلویزیون هم (از جمله در ''قطار سریع‌السير شرق''<ref>''Orient-Express''</ref>- ۱۹۷۹) فعالیت داشت. همسران اودران ژان لویی ترنتینیان<ref>Jean-Louis Trintignant</ref> (از 1954 تا 1956) بازیگر و کلود شابرول کارگردان (از ۱۹۶۴ تا 1980م) بودند. پسرش، توماس شابرول<ref>Thomas Chabrol</ref>، نیز بازیگر است.
-اودران برای ''ماده آهوان'' (شابرول) از جشنوارۀ برلین (1968)، ''قصاب''<ref>''Le Boucher''</ref> (شابرول) از جشنوارۀ سن سباستین (1970)، ''ویولت نوزیر''<ref>''Violette Nozière''</ref> (شابرول) از سزار (1979) و جذابیت پنهان بورژوازی<ref>''Le Charme discret de la bourgeoisie''</ref> (لوئیس بونوئل) و ''درست پیش از شبانگاه''<ref>''Juste avant la nuit''</ref> (شابرول) از بفتا (هردو: 1973) برندهٔ جایزه شد.
+اودران برای ''ماده آهوان'' (شابرول) از جشنوارۀ برلین (1968)، ''قصاب''<ref>''Le Boucher''</ref> (شابرول) از جشنوارۀ سن سباستین (1970)، ''ویولت نوزیر''<ref>''Violette Nozière''</ref> (شابرول) از سزار (1979) و جذابیت پنهان بورژوازی<ref>''Le Charme discret de la bourgeoisie''</ref> ([[لوییس بونویل (۱۹۰۰ـ۱۹۸۳)|لوئیس بونوئل]]) و ''درست پیش از شبانگاه''<ref>''Juste avant la nuit''</ref> (شابرول) از بفتا (هردو: 1973) برندهٔ جایزه شد.
 ----

Reza rouzbahani در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۱

2022-05-22T07:31:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۳۱
خط ۵:		خط ۵:
	بازیگر فرانسوی، از ستارگان زن سینمای اروپا از اواسط دهۀ 1960 تا ابتدای دهۀ 1990م.		بازیگر فرانسوی، از ستارگان زن سینمای اروپا از اواسط دهۀ 1960 تا ابتدای دهۀ 1990م.

	با نام کولیت سوزان ژانین داشه‌ویل<ref>Colette Suzanne Jeannine Dacheville</ref> به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه، تئاتر را زیر نظر استادانی مثل [[شارل دولن]]، میشل ویتولد<ref>Michel Vitold</ref>، چارلز دالین<ref>Charles Dullin</ref>، تانیا بالاچوا<ref>Tania Balachova</ref> و رنه سیمون<ref>René Simon</ref> آموخت و از سال ۱۹۵۵ روی صحنه رفت. در ۱۹۵۷، برای نخستین بار جلوی دوربین ظاهر شد. دو سال بعد با فیلم ''پسرعموها''<ref>''Les Cousins''</ref> آغاز به همکاری با [[کلود شابرول]] کرد که تا چند دهه ادامه پیدا کرد. با ''ماده آهوان''<ref>''Les Biches''</ref> به شهرت بین‌المللی رسید. اودران تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ از ستارگان سینمای اروپا به شمار می‌آمد و جز در فیلم‌های فرانسوی در آثار کارگردانان اسپانیایی، دانمارکی، امریکایی و... نیز بازی کرد. در تلویزیون هم (از جمله در ''قطار سریع‌السير شرق''<ref>''Orient-Express''</ref>- ۱۹۷۹) فعالیت داشت.		با نام کولیت سوزان ژانین داشه‌ویل<ref>Colette Suzanne Jeannine Dacheville</ref> به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه، تئاتر را زیر نظر استادانی مثل [[شارل دولن]]، میشل ویتولد<ref>Michel Vitold</ref>، چارلز دالین<ref>Charles Dullin</ref>، تانیا بالاچوا<ref>Tania Balachova</ref> و رنه سیمون<ref>René Simon</ref> آموخت و از سال ۱۹۵۵ روی صحنه رفت. در ۱۹۵۷، برای نخستین بار جلوی دوربین ظاهر شد. دو سال بعد با فیلم ''پسرعموها''<ref>''Les Cousins''</ref> آغاز به همکاری با [[کلود شابرول]] کرد که تا چند دهه ادامه پیدا کرد. با ''ماده آهوان''<ref>''Les Biches''</ref> به شهرت بین‌المللی رسید. اودران تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ از ستارگان سینمای اروپا به شمار می‌آمد و جز در فیلم‌های فرانسوی در آثار کارگردانان اسپانیایی، دانمارکی، امریکایی و... نیز بازی کرد. در تلویزیون هم (از جمله در ''قطار سریع‌السير شرق''<ref>''Orient-Express''</ref>- ۱۹۷۹) فعالیت داشت. همسران اودران ژان لویی ترنتینیان<ref>Jean-Louis Trintignant</ref> (از 1954 تا 1956) بازیگر و کلود شابرول کارگردان (از ۱۹۶۴ تا 1980م) بودند. پسرش، توماس شابرول<ref>Thomas Chabrol</ref>، نیز بازیگر است.

	اودران برای ''ماده آهوان'' (شابرول) از جشنوارۀ برلین (1968)، ''قصاب''<ref>''Le Boucher''</ref> (شابرول) از جشنوارۀ سن سباستین (1970)، ''ویولت نوزیر''<ref>''Violette Nozière''</ref> (شابرول) از سزار (1979) و جذابیت پنهان بورژوازی<ref>''Le Charme discret de la bourgeoisie''</ref> (لوئیس بونوئل) و ''درست پیش از شبانگاه''<ref>''Juste avant la nuit''</ref> (شابرول) از بفتا (هردو: 1973) برندهٔ جایزه شد.		اودران برای ''ماده آهوان'' (شابرول) از جشنوارۀ برلین (1968)، ''قصاب''<ref>''Le Boucher''</ref> (شابرول) از جشنوارۀ سن سباستین (1970)، ''ویولت نوزیر''<ref>''Violette Nozière''</ref> (شابرول) از سزار (1979) و جذابیت پنهان بورژوازی<ref>''Le Charme discret de la bourgeoisie''</ref> (لوئیس بونوئل) و ''درست پیش از شبانگاه''<ref>''Juste avant la nuit''</ref> (شابرول) از بفتا (هردو: 1973) برندهٔ جایزه شد.

	~~همسران~~ اودران ~~ژان لویی ترنتینیان~~<ref>~~Jean-Louis Trintignant~~</ref> ~~(از 1954 تا 1956~~) ~~بازیگر و کلود~~ شابرول ~~کارگردان (~~از ~~۱۹۶۴ تا 1980م) بودند~~. ~~پسرش، توماس شابرول~~<ref>~~Thomas Chabrol~~</ref>، ~~نیز بازیگر~~ است.		کارنامۀ اودران و شابرول همان‌قدر به یکدیگر گره خورده که به دوران [[موج نو (سینما)\|موج نوی سینمای فرانسه]]. آنان بیست و پنج فیلم با هم کار کردند و اودران در هیچ فیلم دیگری (جز ''جذابیت پنهان بورژوازی'' و ''ضیافت بابت''<ref>''<bdi>Babettes gæstebud</bdi>''</ref>/ ساختۀ گابریل آکسل<ref>''<bdi>Gabriel Axel</bdi>''</ref> دانمارکی) به اندازۀ آثار شابرول درخشش نداشت. با این همه حتی در فیلم‌های شابرول نیز تا پیش از ''ماده آهوان'' تنها چهرۀ ملیحش جلب نظر می‌کرد. اما با این فیلم، استعداد بازیگری‌اش را ثابت کرد. سردی آمیخته به خشونت چهره و رفتار و راه رفتن به‌خصوص، تصویر بازیگری مرموز و پیچیده را در ذهن به جای می‌گذاشت. به طوری که گاه او را با [[گرتا گاربو]] و مارلنه دیتریش<ref>Marlene Dietrich </ref> مقایسه کرده‌اند. اما به طور قطع او با آن دو یک تفاوت عمده داشت و آن این که برخلاف گاربو و دیتریش، سينما برای اودران صرفاً محملی برای جلوه‌گری‌هایش نبود، بلکه او همواره در خدمت سینما بود. از جمله بازی‌اش در زن بی‌وفا<ref>''La Femme infidèle''</ref>، از یاد نرفتنی است. او در این فیلم در نقش زن بی‌وفایی (که مثل اغلب نقش‌هایی که ایفا کرده «هلن» نام دارد) ظاهر می‌شود و به طرز حیرت‌انگیزی بدون ردوبدل کردن گفت‌وگوهای معنادار، توانست درگیری درونی میان خود و شوهرش را به تصویر کشد. اودران مثل اغلب ستارگان غیرامریکایی، هرگز در فیلم‌های هالیوودی به موفقیت فیلم‌های فرانسوی خود دست نیافت. از اواخر دهۀ ۱۹۸۰ عمدتاً در نقش‌های دوم ظاهر شد و در بیش‌تر آنها، بدون به رخ کشیدن جذابیت‌های زنانه‌اش، موفق بود.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۳

2022-05-22T07:13:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۱۳
خط ۷:		خط ۷:
	با نام کولیت سوزان ژانین داشه‌ویل<ref>Colette Suzanne Jeannine Dacheville</ref> به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه، تئاتر را زیر نظر استادانی مثل [[شارل دولن]]، میشل ویتولد<ref>Michel Vitold</ref>، چارلز دالین<ref>Charles Dullin</ref>، تانیا بالاچوا<ref>Tania Balachova</ref> و رنه سیمون<ref>René Simon</ref> آموخت و از سال ۱۹۵۵ روی صحنه رفت. در ۱۹۵۷، برای نخستین بار جلوی دوربین ظاهر شد. دو سال بعد با فیلم ''پسرعموها''<ref>''Les Cousins''</ref> آغاز به همکاری با [[کلود شابرول]] کرد که تا چند دهه ادامه پیدا کرد. با ''ماده آهوان''<ref>''Les Biches''</ref> به شهرت بین‌المللی رسید. اودران تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ از ستارگان سینمای اروپا به شمار می‌آمد و جز در فیلم‌های فرانسوی در آثار کارگردانان اسپانیایی، دانمارکی، امریکایی و... نیز بازی کرد. در تلویزیون هم (از جمله در ''قطار سریع‌السير شرق''<ref>''Orient-Express''</ref>- ۱۹۷۹) فعالیت داشت.		با نام کولیت سوزان ژانین داشه‌ویل<ref>Colette Suzanne Jeannine Dacheville</ref> به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه، تئاتر را زیر نظر استادانی مثل [[شارل دولن]]، میشل ویتولد<ref>Michel Vitold</ref>، چارلز دالین<ref>Charles Dullin</ref>، تانیا بالاچوا<ref>Tania Balachova</ref> و رنه سیمون<ref>René Simon</ref> آموخت و از سال ۱۹۵۵ روی صحنه رفت. در ۱۹۵۷، برای نخستین بار جلوی دوربین ظاهر شد. دو سال بعد با فیلم ''پسرعموها''<ref>''Les Cousins''</ref> آغاز به همکاری با [[کلود شابرول]] کرد که تا چند دهه ادامه پیدا کرد. با ''ماده آهوان''<ref>''Les Biches''</ref> به شهرت بین‌المللی رسید. اودران تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ از ستارگان سینمای اروپا به شمار می‌آمد و جز در فیلم‌های فرانسوی در آثار کارگردانان اسپانیایی، دانمارکی، امریکایی و... نیز بازی کرد. در تلویزیون هم (از جمله در ''قطار سریع‌السير شرق''<ref>''Orient-Express''</ref>- ۱۹۷۹) فعالیت داشت.

	اودران برای ماده آهوان از جشنوارۀ ~~برلین،~~ قصاب از جشنوارۀ سن ~~سباستین،~~ ویولت نوزیر از سزار و جذابیت پنهان بورژوازی و درست پیش از شبانگاه از بفتا برندهٔ جایزه شد.		اودران برای ''ماده آهوان'' (شابرول) از جشنوارۀ برلین (1968)، ''قصاب''<ref>''Le Boucher''</ref> (شابرول) از جشنوارۀ سن سباستین (1970)، ''ویولت نوزیر''<ref>''Violette Nozière''</ref> (شابرول) از سزار (1979) و جذابیت پنهان بورژوازی<ref>''Le Charme discret de la bourgeoisie''</ref> (لوئیس بونوئل) و ''درست پیش از شبانگاه''<ref>''Juste avant la nuit''</ref> (شابرول) از بفتا (هردو: 1973) برندهٔ جایزه شد.

	همسران اودران ژان لویی ترنتینیان بازیگر و کلود شابرول کارگردان (از ۱۹۶۴ تا 1980م) بودند. پسرش، ~~توما شابرول،~~ نیز بازیگر است.		همسران اودران ژان لویی ترنتینیان<ref>Jean-Louis Trintignant</ref> (از 1954 تا 1956) بازیگر و کلود شابرول کارگردان (از ۱۹۶۴ تا 1980م) بودند. پسرش، توماس شابرول<ref>Thomas Chabrol</ref>، نیز بازیگر است.
	----		----

خط ۱۷:		خط ۱۷:
	[[رده:سینما]]		[[رده:سینما]]
	[[رده:جهان - اشخاص]]		[[رده:جهان - اشخاص]]
			<references />

Reza rouzbahani در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۵۲

2022-05-22T06:52:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۵۲
خط ۴:		خط ۴:

	بازیگر فرانسوی، از ستارگان زن سینمای اروپا از اواسط دهۀ 1960 تا ابتدای دهۀ 1990م.		بازیگر فرانسوی، از ستارگان زن سینمای اروپا از اواسط دهۀ 1960 تا ابتدای دهۀ 1990م.

			با نام کولیت سوزان ژانین داشه‌ویل<ref>Colette Suzanne Jeannine Dacheville</ref> به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات متوسطه، تئاتر را زیر نظر استادانی مثل [[شارل دولن]]، میشل ویتولد<ref>Michel Vitold</ref>، چارلز دالین<ref>Charles Dullin</ref>، تانیا بالاچوا<ref>Tania Balachova</ref> و رنه سیمون<ref>René Simon</ref> آموخت و از سال ۱۹۵۵ روی صحنه رفت. در ۱۹۵۷، برای نخستین بار جلوی دوربین ظاهر شد. دو سال بعد با فیلم ''پسرعموها''<ref>''Les Cousins''</ref> آغاز به همکاری با [[کلود شابرول]] کرد که تا چند دهه ادامه پیدا کرد. با ''ماده آهوان''<ref>''Les Biches''</ref> به شهرت بین‌المللی رسید. اودران تا اوایل دهۀ ۱۹۹۰ از ستارگان سینمای اروپا به شمار می‌آمد و جز در فیلم‌های فرانسوی در آثار کارگردانان اسپانیایی، دانمارکی، امریکایی و... نیز بازی کرد. در تلویزیون هم (از جمله در ''قطار سریع‌السير شرق''<ref>''Orient-Express''</ref>- ۱۹۷۹) فعالیت داشت.

			اودران برای ماده آهوان از جشنوارۀ برلین، قصاب از جشنوارۀ سن سباستین، ویولت نوزیر از سزار و جذابیت پنهان بورژوازی و درست پیش از شبانگاه از بفتا برندهٔ جایزه شد.

			همسران اودران ژان لویی ترنتینیان بازیگر و کلود شابرول کارگردان (از ۱۹۶۴ تا 1980م) بودند. پسرش، توما شابرول، نیز بازیگر است.
	----		----