استون، فرانسیس ویلیام (۱۸۷۷ـ۱۹۴۵) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۲ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۵

2022-03-02T10:25:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =نوبل شیمی (۱۹۲۲)		\|جوایز و افتخارات =نوبل شیمی (۱۹۲۲)
	\|آثار =~~ایزوتوپ ها~~ (۱۹۲۲ )		\|آثار =ایزوتوپ‌ها (۱۹۲۲)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =فیزیک و مکانیک		\|گروه مقاله =فیزیک و مکانیک

Mohammadi2 در ‏۲ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۳

2022-03-02T09:33:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۳
خط ۱:		خط ۱:

	~~اَسْتون، فِرانْسیس ویلیام (۱۸۷۷ـ۱۹۴۵)(Aston, Francis William)~~

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =فرانسیس ویلیام استون		\|عنوان =فرانسیس ویلیام استون
خط ۲۹:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}فیزیک‌دان انگلیسی و سازندۀ طیف‌سنج جرمی<ref>mass spectrometer		}}
			[[پرونده:11278800.jpg\|بندانگشتی\|فرانسیس ویلیام استون]]
			اَسْتون، فِرانْسیس ویلیام (۱۸۷۷ـ۱۹۴۵)(Aston, Francis William)

			فیزیک‌دان انگلیسی و سازندۀ طیف‌سنج جرمی<ref>mass spectrometer
	</ref>. طیف‌سنج جرمی [[ایزوتوپ\|ایزوتوپ‌]]<nowiki/>ها را با گسیل یون‌ها یا اتم‌های باردار آن‌ها در میدانی مغناطیسی از هم جدا می‌کند. استون به سبب سهمی که در مطالعات نظریۀ اتمی<ref>atomic theory</ref> و شیمی تجزیه<ref> analytic chemistry </ref> داشت، در ۱۹۲۲ موفق به دریافت [[نوبل، جایزه\|جایزۀ نوبل]] شیمی شد. در [[بیرمنگام (انگلستان)\|بیرمنگام]] زاده شد و در همان‌جا درس خواند. از ۱۹۱۰ به بعد، در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> [[دانشگاه کیمبریج]] مشغول به کار شد. در این آزمایشگاه، جان تامسون هم در زمینۀ پرتوهای مثبتی تحقیق می‌کرد که در لامپ‌های تخلیۀ گازی<ref> gaseous discharge </ref> تولید می‌شدند. تامسون و آستون اثر میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی را بر پرتوهای مثبت بررسی کردند‌ و نشان دادند این پرتوها متناسب با جرم‌شان منحرف می‌شوند. موقعیت مکانی این پرتوها با برخورددادن پرتوهای منحرف‌شده به صفحۀ عکاسی  آشکارسازی می‌شد. تصویر تولیدشده روی صفحۀ عکاسی را [[طیف جرمی]]<ref>mass spectrum </ref> و وسیلۀ سنجش آن را [[طیف سنج جرمی\|طیف‌سنج جرمی]] می‌نامند. این روش، که در بررسی‌های فیزیک هسته‌ای اهمیتی اساسی یافت، بعدها برای تعیین ساختار ترکیبات آلی<ref>Organic compounds </ref> نیز به‌کار رفت. اَستون ابتدا با بررسی گاز نئون متوجه شد که این گاز متشکل از دو نوع ایزوتوپ است. طی چند سال بعدی، ترکیب ایزوتوپی بیش از ۵۰ عنصر را بررسی، و کتاب ''ایزوتوپ‌ها''<ref>''Isotopes''</ref> را در ۱۹۲۲ منتشر کرد.		</ref>. طیف‌سنج جرمی [[ایزوتوپ\|ایزوتوپ‌]]<nowiki/>ها را با گسیل یون‌ها یا اتم‌های باردار آن‌ها در میدانی مغناطیسی از هم جدا می‌کند. استون به سبب سهمی که در مطالعات نظریۀ اتمی<ref>atomic theory</ref> و شیمی تجزیه<ref> analytic chemistry </ref> داشت، در ۱۹۲۲ موفق به دریافت [[نوبل، جایزه\|جایزۀ نوبل]] شیمی شد. در [[بیرمنگام (انگلستان)\|بیرمنگام]] زاده شد و در همان‌جا درس خواند. از ۱۹۱۰ به بعد، در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> [[دانشگاه کیمبریج]] مشغول به کار شد. در این آزمایشگاه، جان تامسون هم در زمینۀ پرتوهای مثبتی تحقیق می‌کرد که در لامپ‌های تخلیۀ گازی<ref> gaseous discharge </ref> تولید می‌شدند. تامسون و آستون اثر میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی را بر پرتوهای مثبت بررسی کردند‌ و نشان دادند این پرتوها متناسب با جرم‌شان منحرف می‌شوند. موقعیت مکانی این پرتوها با برخورددادن پرتوهای منحرف‌شده به صفحۀ عکاسی  آشکارسازی می‌شد. تصویر تولیدشده روی صفحۀ عکاسی را [[طیف جرمی]]<ref>mass spectrum </ref> و وسیلۀ سنجش آن را [[طیف سنج جرمی\|طیف‌سنج جرمی]] می‌نامند. این روش، که در بررسی‌های فیزیک هسته‌ای اهمیتی اساسی یافت، بعدها برای تعیین ساختار ترکیبات آلی<ref>Organic compounds </ref> نیز به‌کار رفت. اَستون ابتدا با بررسی گاز نئون متوجه شد که این گاز متشکل از دو نوع ایزوتوپ است. طی چند سال بعدی، ترکیب ایزوتوپی بیش از ۵۰ عنصر را بررسی، و کتاب ''ایزوتوپ‌ها''<ref>''Isotopes''</ref> را در ۱۹۲۲ منتشر کرد.

Mohammadi2 در ‏۲ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۹

2022-03-02T09:29:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۹
خط ۹:		خط ۹:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=۱۸۷۷م		\|زادروز=بیرمنگام ۱۸۷۷م
	\|تاریخ مرگ=۱۹۴۵م		\|تاریخ مرگ=۱۹۴۵م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}فیزیک‌دان انگلیسی و سازندۀ طیف‌سنج جرمی<ref>mass spectrometer		}}فیزیک‌دان انگلیسی و سازندۀ طیف‌سنج جرمی<ref>mass spectrometer
			</ref>. طیف‌سنج جرمی [[ایزوتوپ\|ایزوتوپ‌]]<nowiki/>ها را با گسیل یون‌ها یا اتم‌های باردار آن‌ها در میدانی مغناطیسی از هم جدا می‌کند. استون به سبب سهمی که در مطالعات نظریۀ اتمی<ref>atomic theory</ref> و شیمی تجزیه<ref> analytic chemistry </ref> داشت، در ۱۹۲۲ موفق به دریافت [[نوبل، جایزه\|جایزۀ نوبل]] شیمی شد. در [[بیرمنگام (انگلستان)\|بیرمنگام]] زاده شد و در همان‌جا درس خواند. از ۱۹۱۰ به بعد، در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> [[دانشگاه کیمبریج]] مشغول به کار شد. در این آزمایشگاه، جان تامسون هم در زمینۀ پرتوهای مثبتی تحقیق می‌کرد که در لامپ‌های تخلیۀ گازی<ref> gaseous discharge </ref> تولید می‌شدند. تامسون و آستون اثر میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی را بر پرتوهای مثبت بررسی کردند‌ و نشان دادند این پرتوها متناسب با جرم‌شان منحرف می‌شوند. موقعیت مکانی این پرتوها با برخورددادن پرتوهای منحرف‌شده به صفحۀ عکاسی  آشکارسازی می‌شد. تصویر تولیدشده روی صفحۀ عکاسی را [[طیف جرمی]]<ref>mass spectrum </ref> و وسیلۀ سنجش آن را [[طیف سنج جرمی\|طیف‌سنج جرمی]] می‌نامند. این روش، که در بررسی‌های فیزیک هسته‌ای اهمیتی اساسی یافت، بعدها برای تعیین ساختار ترکیبات آلی<ref>Organic compounds </ref> نیز به‌کار رفت. اَستون ابتدا با بررسی گاز نئون متوجه شد که این گاز متشکل از دو نوع ایزوتوپ است. طی چند سال بعدی، ترکیب ایزوتوپی بیش از ۵۰ عنصر را بررسی، و کتاب ''ایزوتوپ‌ها''<ref>''Isotopes''</ref> را در ۱۹۲۲ منتشر کرد.
	</ref>. طیف‌سنج جرمی ~~ایزوتوپ‌ها~~ را با گسیل یون‌ها یا اتم‌های باردار آن‌ها در میدانی مغناطیسی از هم جدا می‌کند. استون ~~به‌سبب~~ سهمی که در مطالعات نظریۀ اتمی<ref>atomic theory</ref> و شیمی تجزیه<ref> analytic chemistry </ref> داشت، در ۱۹۲۲ موفق به دریافت جایزۀ نوبل شیمی شد. در بیرمنگام زاده شد و در همان‌جا درس خواند. از ۱۹۱۰ به بعد، در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> دانشگاه کیمبریج مشغول به کار شد. در این آزمایشگاه، جان تامسون هم در زمینۀ پرتوهای مثبتی تحقیق می‌کرد که در لامپ‌های تخلیۀ گازی<ref> gaseous discharge </ref> تولید می‌شدند. تامسون و آستون اثر میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی را بر پرتوهای مثبت بررسی کردند‌ و نشان دادند این پرتوها متناسب با جرم‌شان منحرف می‌شوند. موقعیت مکانی این پرتوها با برخورددادن پرتوهای منحرف‌شده به صفحۀ عکاسی  آشکارسازی می‌شد. تصویر تولیدشده روی صفحۀ عکاسی را طیف جرمی<ref>mass spectrum </ref> و وسیلۀ سنجش آن را طیف‌سنج جرمی می‌نامند. این روش، که در بررسی‌های فیزیک هسته‌ای اهمیتی اساسی یافت، بعدها برای تعیین ساختار ترکیبات آلی<ref>Organic compounds </ref> نیز به‌کار رفت. اَستون ابتدا با بررسی گاز نئون متوجه شد که این گاز متشکل از دو نوع ایزوتوپ است. طی چند سال بعدی، ترکیب ایزوتوپی بیش از ۵۰ عنصر را بررسی، و کتاب ''ایزوتوپ‌ها''<ref>''Isotopes''</ref> را در ۱۹۲۲ منتشر کرد.


خط ۳۷:		خط ۳۶:
	----		----

	[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]		[[Category:فیزیک و مکانیک]]
			[[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

اَسْتون، فِرانْسیس ویلیام (۱۸۷۷ـ۱۹۴۵)(Aston, Francis William)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =فرانسیس ویلیام استون
|نام =Francis William Aston
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۷۷م
|تاریخ مرگ=۱۹۴۵م
|دوره زندگی=
|ملیت=انگلیسی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=بیرمنگام
| شغل و تخصص اصلی =فیزیک دان
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =نوبل شیمی (۱۹۲۲)
|آثار =ایزوتوپ ها (۱۹۲۲ )
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =فیزیک و مکانیک
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}فیزیک‌دان انگلیسی و سازندۀ طیف‌سنج جرمی<ref>mass spectrometer

</ref>. طیف‌سنج جرمی ایزوتوپ‌ها را با گسیل یون‌ها یا اتم‌های باردار آن‌ها در میدانی مغناطیسی از هم جدا می‌کند. استون به‌سبب سهمی که در مطالعات نظریۀ اتمی<ref>atomic theory</ref> و شیمی تجزیه<ref> analytic chemistry </ref> داشت، در ۱۹۲۲ موفق به دریافت جایزۀ نوبل شیمی شد. در بیرمنگام زاده شد و در همان‌جا درس خواند. از ۱۹۱۰ به بعد، در آزمایشگاه کاوندیش<ref>Cavendish Laboratory</ref> دانشگاه کیمبریج مشغول به کار شد. در این آزمایشگاه، جان تامسون هم در زمینۀ پرتوهای مثبتی تحقیق می‌کرد که در لامپ‌های تخلیۀ گازی<ref> gaseous discharge </ref> تولید می‌شدند. تامسون و آستون اثر میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی را بر پرتوهای مثبت بررسی کردند‌ و نشان دادند این پرتوها متناسب با جرم‌شان منحرف می‌شوند. موقعیت مکانی این پرتوها با برخورددادن پرتوهای منحرف‌شده به صفحۀ عکاسی  آشکارسازی می‌شد. تصویر تولیدشده روی صفحۀ عکاسی را طیف جرمی<ref>mass spectrum </ref> و وسیلۀ سنجش آن را طیف‌سنج جرمی می‌نامند. این روش، که در بررسی‌های فیزیک هسته‌ای اهمیتی اساسی یافت، بعدها برای تعیین ساختار ترکیبات آلی<ref>Organic compounds </ref> نیز به‌کار رفت. اَستون ابتدا با بررسی گاز نئون متوجه شد که این گاز متشکل از دو نوع ایزوتوپ است. طی چند سال بعدی، ترکیب ایزوتوپی بیش از ۵۰ عنصر را بررسی، و کتاب ''ایزوتوپ‌ها''<ref>''Isotopes''</ref> را در ۱۹۲۲ منتشر کرد.

 

----

[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]