استیون پینکر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۷ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۵

2022-03-07T12:45:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۵
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	مجله تایم<ref>''Time'' Magazine</ref>، پینکر را به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد برتر تأثیرگذار جهان در سال ۲۰۰۴ شناخت. تحقیقاتش در حوزه روان‌شناسی شناختی<ref>cognitive psychology</ref>، برندۀ جایزۀ شغل اولیه<ref>Early Career Award</ref> در سال ۱۹۸۴ و جایزۀ بوید مک کندلس<ref>Boyd McCandless Award </ref> در ۱۹۸۶ از انجمن روان‌شناسان امریکا<ref>American Psychological Association</ref> شد. او همچنین برندۀ جوایزی همچون جایزۀ پروژه ترولند<ref>Troland Research Award </ref> (۱۹۹۳) از انجمن آکادمی ملی علوم<ref>National Academy of Sciences</ref>، جایزۀ هنری دال<ref>Henry Dale Prize </ref> (۲۰۰۴) از مؤسسه رویال بریتانیای کبیر<ref>Royal Institution of Great Britain</ref>، و جایزۀ [[جورج میلر]]<ref>George Miller Prize</ref> (۲۰۱۰) از انجمن علوم اعصاب شناختی <ref>Cognitive Neuroscience Society</ref> شد. استیون پینکر از دانشگاه‌های مختلف نیز دکترای افتخاری دریافت کرده است. او در ۱۹۹۸ و ۲۰۰۳، دو بار به مرحلۀ فینالِ کسب جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize </ref> راه یافت.		مجله تایم<ref>''Time'' Magazine</ref>، پینکر را به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد برتر تأثیرگذار جهان در سال ۲۰۰۴ شناخت. تحقیقاتش در حوزه روان‌شناسی شناختی<ref>cognitive psychology</ref>، برندۀ جایزۀ شغل اولیه<ref>Early Career Award</ref> در سال ۱۹۸۴ و جایزۀ بوید مک کندلس<ref>Boyd McCandless Award </ref> در ۱۹۸۶ از انجمن روان‌شناسان امریکا<ref>American Psychological Association</ref> شد. او همچنین برندۀ جوایزی همچون جایزۀ پروژه ترولند<ref>Troland Research Award </ref> (۱۹۹۳) از انجمن آکادمی ملی علوم<ref>National Academy of Sciences</ref>، جایزۀ هنری دال<ref>Henry Dale Prize </ref> (۲۰۰۴) از مؤسسه رویال بریتانیای کبیر<ref>Royal Institution of Great Britain</ref>، و جایزۀ [[جورج میلر]]<ref>George Miller Prize</ref> (۲۰۱۰) از انجمن علوم اعصاب شناختی <ref>Cognitive Neuroscience Society</ref> شد. استیون پینکر از دانشگاه‌های مختلف نیز دکترای افتخاری دریافت کرده است. او در ۱۹۹۸ و ۲۰۰۳، دو بار به مرحلۀ فینالِ کسب جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize </ref> راه یافت.
	----<br /><references />		----<br /><references />
			[[رده:روانشناسی و روانپزشکی]]
			[[رده:اشخاص و اماکن]]

Mohammadi2 در ‏۷ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۹

2022-03-07T12:29:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان = استیون پینکر ~~(Steven Pinker)~~		\|عنوان = استیون پینکر
	\|نام =		\|نام =Steven Pinker
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
	\|نام اصلی= استیون آرتور پینکر		\|نام اصلی= استیون آرتور پینکر
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\|ملیت=کانادایی-امریکایی		\|ملیت=کانادایی-امریکایی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=دکترای افتخاری از دانشگاه‌های مختلف
	\| شغل و تخصص اصلی =روان‌شناس شناختی		\| شغل و تخصص اصلی =روان‌شناس شناختی
	\|شغل و تخصص های دیگر=زبان‌شناس~~- استاد دپارتمان روان‌شناسی دانشگاه هاروارد~~		\|شغل و تخصص های دیگر=زبان‌شناس
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =استاد دپارتمان روان‌شناسی دانشگاه هاروارد
	\|جوایز و افتخارات = برندۀ جایزۀ شغل اولیه در سال ~~۱۹۸۴ و~~ جایزۀ بوید مک کندلس در ۱۹۸۶ از انجمن روان شناسان ~~امریکا.~~ برندۀ ~~جوایزی همچون~~ جایزۀ پروژه ترولند (۱۹۹۳)، جایزۀ هنری دال (۲۰۰۴)، و جایزۀ جورج میلر (۲۰۱۰)~~. دریافت دکترای افتخاری از دانشگاه های مختلف.~~		\|جوایز و افتخارات = برندۀ جایزۀ شغل اولیه در سال ۱۹۸۴و جایزۀ بوید مک کندلس در ۱۹۸۶ از انجمن روان شناسان امریکا، برندۀ جایزۀ پروژه ترولند (۱۹۹۳)، جایزۀ هنری دال (۲۰۰۴)، و جایزۀ جورج میلر (۲۰۱۰)
	\|آثار =غریزۀ زبان(1994)؛ ذهن چگونه کار می کند(1997)؛ واژگان و قواعد(2000)؛ لوح سفید(2002)؛ جنس اندیشه(2007)؛ و فرشتگان نیکوتر سرشت ما(2011)؛ سبک نگارش (2014)؛ اکنون روشنگری (2018)		\|آثار =غریزۀ زبان (1994)؛ ذهن چگونه کار می کند (1997)؛ واژگان و قواعد (2000)؛ لوح سفید (2002)؛ جنس اندیشه (2007)؛ و فرشتگان نیکوتر سرشت ما (2011)؛ سبک نگارش (2014)؛ اکنون روشنگری (2018)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =

Mohammadi2 در ‏۷ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۶

2022-03-07T12:26:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۲۶
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|گروه مقاله =روانشناسی و روانپزشکی		\|گروه مقاله =روانشناسی و روانپزشکی
	}}[[پرونده:Pinker.jpg\|بندانگشتی\|استیون پینکر]]		}}[[پرونده:Pinker.jpg\|بندانگشتی\|استیون پینکر]]
	استیون پینکر (~~1954~~- ) (Steven Pinker)		استیون پینکر (1954م - ) (Steven Pinker)

	(با نام کامل: استیون آرتور پینکر<ref>Steven Arthur Pinker</ref>) روان‌شناس شناختی<ref>cognitive psychologist</ref> و زبان‌شناس<ref>linguist</ref> کانادایی-امریکایی. او استاد دپارتمان روان‌شناسی<ref>Department of Psychology </ref> دانشگاه هاروارد<ref>Harvard University</ref> است و به دلیل حمایت از روان‌شناسی تکاملی<ref>evolutionary psychology</ref> و نظریۀ محاسباتی ذهن<ref>computational theory of mind</ref> شناخته شده است. تخصص‌های دانشگاهی پینکر شناخت بصری<ref>visual cognition</ref> و روان‌شناسی زبان<ref>psycholinguistics</ref> است. مباحث آزمایشی وی شامل مباحث زیر است: تصویر ذهنی<ref>mental imagery</ref>، تشخیص شکل<ref>shape recognition</ref>، توجه بصری<ref>visual attention</ref>، رشد زبان کودکان<ref>children's language development</ref>، پدیده‌های منظم و نامنظم در زبان، مبادی عصبی کلمات<ref>the neural bases of words </ref> و دستور زبان<ref>grammar</ref>، و نیز روان‌شناسی همکاری و ارتباطات<ref>psychology of cooperation and communication</ref>.		(نام کامل: استیون آرتور پینکر<ref>Steven Arthur Pinker</ref>) روان‌شناس شناختی<ref>cognitive psychologist</ref> و زبان‌شناس<ref>linguist</ref> کانادایی-امریکایی. او استاد دپارتمان روان‌شناسی<ref>Department of Psychology </ref> [[دانشگاه هاروارد]]<ref>Harvard University</ref> است و به دلیل حمایت از روان‌شناسی تکاملی<ref>evolutionary psychology</ref> و نظریۀ محاسباتی ذهن<ref>computational theory of mind</ref> شناخته شده است. تخصص‌های دانشگاهی پینکر شناخت بصری<ref>visual cognition</ref> و روان‌شناسی زبان<ref>psycholinguistics</ref> است. مباحث آزمایشی وی شامل مباحث زیر است: تصویر ذهنی<ref>mental imagery</ref>، تشخیص شکل<ref>shape recognition</ref>، توجه بصری<ref>visual attention</ref>، رشد زبان کودکان<ref>children's language development</ref>، پدیده‌های منظم و نامنظم در زبان، مبادی عصبی کلمات<ref>the neural bases of words </ref> و [[دستور زبان]]<ref>grammar</ref>، و نیز روان‌شناسی همکاری و ارتباطات<ref>psychology of cooperation and communication</ref>.

	او دو کتاب تخصصی در خصوص فراگیری زبان نوشته و در آن ها یک نظریۀ کلی را در این زمینه ارائه داده است. پینکر چند کتاب نیز برای مخاطب عام در همین حوزه نوشته، که از آن جمله است: ''غریزۀ زبان''<ref>The Language Instinct </ref> (1994)؛ ''ذهن چگونه کار می‌کند''<ref>How the Mind Works</ref> (1997)؛ ''واژگان و قواعد''<ref>Words and Rules</ref> (2000)؛ ''لوح سفید''<ref>The Blank Slate </ref> (2002)؛ ''جنس اندیشه''<ref>The Stuff of Thought </ref> (2007)؛ و فرشتگان نیکوتر سرشت ما<ref>''The Better Angels of Our Nature''</ref> (2011)؛ سبک نگارش<ref>''The Sense of Style'' </ref> (2014)؛ و آخرین کتابش ''اکنون روشنگری''<ref>''Enlightenment Now''</ref> (2018)، که در آن ادعا می‎کند وضعیت امروز جهان بهتر از همیشه است. او برای اثبات ادعایش، آمار و ارقام‌های زیادی ارائه می‌دهد. او نیز همچون افرادی مانند مت ریدلی<ref>Matt Ridley</ref>، به پیشرفت علم، فناوری و آیندۀ انسان خوش‌بین است و از جمله کسانی است که معتقدند آینده بهتر از گذشته خواهد بود.		او دو کتاب تخصصی در خصوص فراگیری زبان نوشته و در آن ها یک نظریۀ کلی را در این زمینه ارائه داده است. پینکر چند کتاب نیز برای مخاطب عام در همین حوزه نوشته، که از آن جمله است: ''غریزۀ زبان''<ref>The Language Instinct </ref> (1994)؛ ''ذهن چگونه کار می‌کند''<ref>How the Mind Works</ref> (1997)؛ ''واژگان و قواعد''<ref>Words and Rules</ref> (2000)؛ ''لوح سفید''<ref>The Blank Slate </ref> (2002)؛ ''جنس اندیشه''<ref>The Stuff of Thought </ref> (2007)؛ و فرشتگان نیکوتر سرشت ما<ref>''The Better Angels of Our Nature''</ref> (2011)؛ سبک نگارش<ref>''The Sense of Style'' </ref> (2014)؛ و آخرین کتابش ''اکنون روشنگری''<ref>''Enlightenment Now''</ref> (2018)، که در آن ادعا می‎کند وضعیت امروز جهان بهتر از همیشه است. او برای اثبات ادعایش، آمار و ارقام‌های زیادی ارائه می‌دهد. او نیز همچون افرادی مانند مت ریدلی<ref>Matt Ridley</ref>، به پیشرفت علم، فناوری و آیندۀ انسان خوش‌بین است و از جمله کسانی است که معتقدند آینده بهتر از گذشته خواهد بود.

	مجله تایم<ref>''Time'' Magazine</ref>، پینکر را به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد برتر تأثیرگذار جهان در سال ۲۰۰۴ شناخت. تحقیقاتش در حوزه روان‌شناسی شناختی<ref>cognitive psychology</ref>، برندۀ جایزۀ شغل اولیه<ref>Early Career Award</ref> در سال ۱۹۸۴ و جایزۀ بوید مک کندلس<ref>Boyd McCandless Award </ref> در ۱۹۸۶ از انجمن روان‌شناسان امریکا<ref>American Psychological Association</ref> شد. او همچنین برندۀ جوایزی همچون جایزۀ پروژه ترولند<ref>Troland Research Award </ref> (۱۹۹۳) از انجمن آکادمی ملی علوم<ref>National Academy of Sciences</ref>، جایزۀ هنری دال<ref>Henry Dale Prize </ref> (۲۰۰۴) از مؤسسه رویال بریتانیای کبیر<ref>Royal Institution of Great Britain</ref>، و جایزۀ جورج میلر<ref>George Miller Prize</ref> (۲۰۱۰) از انجمن علوم اعصاب شناختی <ref>Cognitive Neuroscience Society</ref> شد. استیون پینکر از دانشگاه‌های مختلف نیز دکترای افتخاری دریافت کرده است. او در ۱۹۹۸ و ۲۰۰۳، دو بار به مرحلۀ فینالِ کسب جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize </ref> راه یافت.		مجله تایم<ref>''Time'' Magazine</ref>، پینکر را به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد برتر تأثیرگذار جهان در سال ۲۰۰۴ شناخت. تحقیقاتش در حوزه روان‌شناسی شناختی<ref>cognitive psychology</ref>، برندۀ جایزۀ شغل اولیه<ref>Early Career Award</ref> در سال ۱۹۸۴ و جایزۀ بوید مک کندلس<ref>Boyd McCandless Award </ref> در ۱۹۸۶ از انجمن روان‌شناسان امریکا<ref>American Psychological Association</ref> شد. او همچنین برندۀ جوایزی همچون جایزۀ پروژه ترولند<ref>Troland Research Award </ref> (۱۹۹۳) از انجمن آکادمی ملی علوم<ref>National Academy of Sciences</ref>، جایزۀ هنری دال<ref>Henry Dale Prize </ref> (۲۰۰۴) از مؤسسه رویال بریتانیای کبیر<ref>Royal Institution of Great Britain</ref>، و جایزۀ [[جورج میلر]]<ref>George Miller Prize</ref> (۲۰۱۰) از انجمن علوم اعصاب شناختی <ref>Cognitive Neuroscience Society</ref> شد. استیون پینکر از دانشگاه‌های مختلف نیز دکترای افتخاری دریافت کرده است. او در ۱۹۹۸ و ۲۰۰۳، دو بار به مرحلۀ فینالِ کسب جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize </ref> راه یافت.
	----<br /><references />		----<br /><references />

Shahraabi در ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۴۸

2021-07-10T06:48:27Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = استیون پینکر (Steven Pinker)
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی= استیون آرتور پینکر
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1954م
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=کانادایی-امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =روان‌شناس شناختی
|شغل و تخصص های دیگر=زبان‌شناس- استاد دپارتمان روان‌شناسی دانشگاه هاروارد
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات = برندۀ جایزۀ شغل اولیه در سال ۱۹۸۴ و جایزۀ بوید مک کندلس در ۱۹۸۶ از انجمن روان شناسان امریکا. برندۀ جوایزی همچون جایزۀ پروژه ترولند (۱۹۹۳)، جایزۀ هنری دال (۲۰۰۴)، و جایزۀ جورج میلر (۲۰۱۰). دریافت دکترای افتخاری از دانشگاه های مختلف.
|آثار =غریزۀ زبان(1994)؛ ذهن چگونه کار می کند(1997)؛ واژگان و قواعد(2000)؛ لوح سفید(2002)؛ جنس اندیشه(2007)؛ و فرشتگان نیکوتر سرشت ما(2011)؛ سبک نگارش (2014)؛ اکنون روشنگری (2018)
|خویشاوندان سرشناس =

|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|گروه مقاله =روانشناسی و روانپزشکی
}}[[پرونده:Pinker.jpg|بندانگشتی|استیون پینکر]]
استیون پینکر (1954- ) (Steven Pinker)

(با نام کامل: استیون آرتور پینکر<ref>Steven Arthur Pinker</ref>) روان‌شناس شناختی<ref>cognitive psychologist</ref> و زبان‌شناس<ref>linguist</ref> کانادایی-امریکایی. او استاد دپارتمان روان‌شناسی<ref>Department of Psychology </ref> دانشگاه هاروارد<ref>Harvard University</ref> است و به دلیل حمایت از روان‌شناسی تکاملی<ref>evolutionary psychology</ref> و نظریۀ محاسباتی ذهن<ref>computational theory of mind</ref> شناخته شده است. تخصص‌های دانشگاهی پینکر شناخت بصری<ref>visual cognition</ref> و روان‌شناسی زبان<ref>psycholinguistics</ref> است. مباحث آزمایشی وی شامل مباحث زیر است: تصویر ذهنی<ref>mental imagery</ref>، تشخیص شکل<ref>shape recognition</ref>، توجه بصری<ref>visual attention</ref>، رشد زبان کودکان<ref>children's language development</ref>، پدیده‌های منظم و نامنظم در زبان، مبادی عصبی کلمات<ref>the neural bases of words </ref> و دستور زبان<ref>grammar</ref>، و نیز روان‌شناسی همکاری و ارتباطات<ref>psychology of cooperation and communication</ref>.

او دو کتاب تخصصی در خصوص فراگیری زبان نوشته و در آن ها یک نظریۀ کلی را در این زمینه ارائه داده است. پینکر چند کتاب نیز برای مخاطب عام در همین حوزه نوشته، که از آن جمله است: ''غریزۀ زبان''<ref>The Language Instinct </ref> (1994)؛ ''ذهن چگونه کار می‌کند''<ref>How the Mind Works</ref> (1997)؛ ''واژگان و قواعد''<ref>Words and Rules</ref> (2000)؛ ''لوح سفید''<ref>The Blank Slate </ref> (2002)؛ ''جنس اندیشه''<ref>The Stuff of Thought </ref> (2007)؛ و فرشتگان نیکوتر سرشت ما<ref>''The Better Angels of Our Nature''</ref> (2011)؛ سبک نگارش<ref>''The Sense of Style'' </ref> (2014)؛ و آخرین کتابش ''اکنون روشنگری''<ref>''Enlightenment Now''</ref> (2018)، که در آن ادعا می‎کند وضعیت امروز جهان بهتر از همیشه است. او برای اثبات ادعایش، آمار و ارقام‌های زیادی ارائه می‌دهد. او نیز همچون افرادی مانند مت ریدلی<ref>Matt Ridley</ref>، به پیشرفت علم، فناوری و آیندۀ انسان خوش‌بین است و از جمله کسانی است که معتقدند آینده بهتر از گذشته خواهد بود.

مجله تایم<ref>''Time'' Magazine</ref>، پینکر را به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد برتر تأثیرگذار جهان در سال ۲۰۰۴ شناخت. تحقیقاتش در حوزه روان‌شناسی شناختی<ref>cognitive psychology</ref>، برندۀ جایزۀ شغل اولیه<ref>Early Career Award</ref> در سال ۱۹۸۴ و جایزۀ بوید مک کندلس<ref>Boyd McCandless Award </ref> در ۱۹۸۶ از انجمن روان‌شناسان امریکا<ref>American Psychological Association</ref> شد. او همچنین برندۀ جوایزی همچون جایزۀ پروژه ترولند<ref>Troland Research Award </ref> (۱۹۹۳) از انجمن آکادمی ملی علوم<ref>National Academy of Sciences</ref>، جایزۀ هنری دال<ref>Henry Dale Prize </ref> (۲۰۰۴) از مؤسسه رویال بریتانیای کبیر<ref>Royal Institution of Great Britain</ref>، و جایزۀ جورج میلر<ref>George Miller Prize</ref> (۲۰۱۰) از انجمن علوم اعصاب شناختی <ref>Cognitive Neuroscience Society</ref> شد. استیون پینکر از دانشگاه‌های مختلف نیز دکترای افتخاری دریافت کرده است. او در ۱۹۹۸ و ۲۰۰۳، دو بار به مرحلۀ فینالِ کسب جایزۀ پولیتزر<ref>Pulitzer Prize </ref> راه یافت.
----<br /><references />