اسماعیل کاداره - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۲

2025-09-21T19:42:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۲
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	[[پرونده:2042148999- 2.jpg\|جایگزین=اسماعیل کاداره\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]		[[پرونده:2042148999- 2.jpg\|جایگزین=اسماعیل کاداره\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]
	اسماعیل کاداره (جیروکاستر 28 ژانویه 1936 - تیرانا 1 ژوئیه 2024م) (Ismail Kadare)		اسماعیل کاداره (جیروکاستر 28 ژانویه 1936 - تیرانا 1 ژوئیه 2024م) (Ismail Kadare)
	<p style="text-align: justify;">نویسندۀ آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های ادبی اروپا به شمار می‌‌آید و برندۀ جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزۀ پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً 200هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از [[نوبل، جایزه\|نوبل]] در مرتبۀ دوم قرار می‌گیرد، جایزۀ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزۀ بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزۀ اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی\|آلبانی،]] متولد شد. پدرش کارمند ادارۀ پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دوسال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضدکمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی [[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی\|اتحاد جماهیر شوروی]] منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ''ژنرال ارتش مرده''<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت، اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه‌سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره ''[[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]]'' نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[~~نیکیتا_خروشچف~~\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چه‌گونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد. با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روزبه‌روز بیش‌تر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دوسال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمدۀ آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، نیز رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;">از کاداره تاکنون حدود 80 کتاب (مشتمل بر رمان، مجموعه‌داستان، مجموعه‌مقالات و مجموعه‌اشعار) منتشر شده که پاره‌ای از رمان‌هایش به فارسی برگردانده شده‌اند. ذیل این مقاله به برخی از ترجمه‌های فارسی آثار او اشاره می‌کنیم.		<p style="text-align: justify;">نویسندۀ آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های ادبی اروپا به شمار می‌‌آید و برندۀ جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزۀ پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً 200هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از [[نوبل، جایزه\|نوبل]] در مرتبۀ دوم قرار می‌گیرد، جایزۀ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزۀ بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزۀ اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی\|آلبانی،]] متولد شد. پدرش کارمند ادارۀ پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دوسال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضدکمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی [[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی\|اتحاد جماهیر شوروی]] منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ''ژنرال ارتش مرده''<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت، اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه‌سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره ''[[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]]'' نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[خروشچف، نیکیتا (۱۸۹۴ـ۱۹۷۱)\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چه‌گونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد. با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روزبه‌روز بیش‌تر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دوسال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمدۀ آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، نیز رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;">از کاداره تاکنون حدود 80 کتاب (مشتمل بر رمان، مجموعه‌داستان، مجموعه‌مقالات و مجموعه‌اشعار) منتشر شده که پاره‌ای از رمان‌هایش به فارسی برگردانده شده‌اند. ذیل این مقاله به برخی از ترجمه‌های فارسی آثار او اشاره می‌کنیم.


	'''برخی از آثار'''</p>		'''برخی از آثار'''</p>
	*''آوریل شکسته''، ترجمۀ [[قاسم صنعوی]]، نشر مرکز		*''آوریل شکسته''، ترجمۀ [[صنعوی، قاسم\|قاسم صنعوی]]، نشر مرکز
	*''چه کسی دورونتین را بازآورد؟''، ترجمۀ قاسم صنعوی، نشر مرکز		*''چه کسی دورونتین را بازآورد؟''، ترجمۀ قاسم صنعوی، نشر مرکز
	*''رویدادهای شهر سنگی (هبوط در شهر سنگی)''، ترجمۀ [[میرجلال الدین ~~کزازی~~\|جلال‌الدین کزازی]]، نشر مرکز		*''رویدادهای شهر سنگی (هبوط در شهر سنگی)''، ترجمۀ [[کزازی، میرجلال الدین\|جلال‌الدین کزازی]]، نشر مرکز
	*''زمستان سخت''، ترجمۀ [[مهستی بحرینی]]، نشر نیلوفر		*''زمستان سخت''، ترجمۀ [[بحرینی، مهستی\|مهستی بحرینی]]، نشر نیلوفر
	*''ژنرال ارتش مرده''، ترجمۀ مجید حاتم، انتشارات فکر روز		*''ژنرال ارتش مرده''، ترجمۀ مجید حاتم، انتشارات فکر روز
	*''عقاب''، ترجمۀ محمود گودرزی، انتشارات مروارید		*''عقاب''، ترجمۀ محمود گودرزی، انتشارات مروارید

Mohammadi3 در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۱

2025-09-21T19:41:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۱
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	*''آوریل شکسته''، ترجمۀ [[قاسم صنعوی]]، نشر مرکز		*''آوریل شکسته''، ترجمۀ [[قاسم صنعوی]]، نشر مرکز
	*''چه کسی دورونتین را بازآورد؟''، ترجمۀ قاسم صنعوی، نشر مرکز		*''چه کسی دورونتین را بازآورد؟''، ترجمۀ قاسم صنعوی، نشر مرکز
	*''رویدادهای شهر سنگی (هبوط در شهر سنگی)''، ترجمۀ [[میرجلال الدین کزازی ~~(کرمانشاه ۱۳۲۷ش)~~\|جلال‌الدین کزازی]]، نشر مرکز		*''رویدادهای شهر سنگی (هبوط در شهر سنگی)''، ترجمۀ [[میرجلال الدین کزازی\|جلال‌الدین کزازی]]، نشر مرکز
	*''زمستان سخت''، ترجمۀ [[مهستی بحرینی]]، نشر نیلوفر		*''زمستان سخت''، ترجمۀ [[مهستی بحرینی]]، نشر نیلوفر
	*''ژنرال ارتش مرده''، ترجمۀ مجید حاتم، انتشارات فکر روز		*''ژنرال ارتش مرده''، ترجمۀ مجید حاتم، انتشارات فکر روز

Reza rouzbahani در ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۴۲

2024-07-01T16:42:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۴۲
خط ۶:		خط ۶:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=جیروکاستر 28 ژانویه ~~1936ش~~		\|زادروز=جیروکاستر 28 ژانویه 1936م
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=تیرانا 1 ژوئیه 2024م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=آلبانیایی		\|ملیت=آلبانیایی
	\|محل زندگی=آلبانی- فرانسه		\|محل زندگی=آلبانی- فرانسه
	\|تحصیلات و محل تحصیل=~~تحصیل~~ ادبیات در دانشگاه تیرانا و انستیتو ماکسیم گورکی		\|تحصیلات و محل تحصیل=ادبیات: دانشگاه تیرانا و انستیتو ماکسیم گورکی
	\| شغل و تخصص اصلی =نویسنده، شاعر و مقاله‌نویس		\| شغل و تخصص اصلی =نویسنده، شاعر و مقاله‌نویس
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	}}		}}
	[[پرونده:2042148999- 2.jpg\|جایگزین=اسماعیل کاداره\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]		[[پرونده:2042148999- 2.jpg\|جایگزین=اسماعیل کاداره\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]
	اسماعیل کاداره (28 ژانویه ~~1936م~~- ) (Ismail Kadare)		اسماعیل کاداره (جیروکاستر 28 ژانویه 1936 - تیرانا 1 ژوئیه 2024م) (Ismail Kadare)
	<p style="text-align: justify;">نویسندۀ آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های ادبی اروپا به شمار می‌‌آید و برندۀ جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزۀ پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً 200هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از [[نوبل، جایزه\|نوبل]] در مرتبۀ دوم قرار می‌گیرد، جایزۀ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزۀ بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزۀ اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی\|آلبانی،]] متولد شد. پدرش کارمند ادارۀ پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دوسال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضدکمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی [[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی\|اتحاد جماهیر شوروی]] منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ''ژنرال ارتش مرده''<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت، اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه‌سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره ''[[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]]'' نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چه‌گونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد. با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روزبه‌روز بیش‌تر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دوسال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمدۀ آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، نیز رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;">از کاداره تاکنون حدود 80 کتاب (مشتمل بر رمان، مجموعه‌داستان، مجموعه‌مقالات و مجموعه‌اشعار) منتشر شده که پاره‌ای از رمان‌هایش به فارسی برگردانده شده‌اند. ذیل این مقاله به برخی از ترجمه‌های فارسی آثار او اشاره می‌کنیم.		<p style="text-align: justify;">نویسندۀ آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های ادبی اروپا به شمار می‌‌آید و برندۀ جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزۀ پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً 200هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از [[نوبل، جایزه\|نوبل]] در مرتبۀ دوم قرار می‌گیرد، جایزۀ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزۀ بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزۀ اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی\|آلبانی،]] متولد شد. پدرش کارمند ادارۀ پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دوسال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضدکمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی [[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی\|اتحاد جماهیر شوروی]] منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ''ژنرال ارتش مرده''<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت، اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه‌سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره ''[[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]]'' نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چه‌گونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد. با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روزبه‌روز بیش‌تر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دوسال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمدۀ آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، نیز رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;">از کاداره تاکنون حدود 80 کتاب (مشتمل بر رمان، مجموعه‌داستان، مجموعه‌مقالات و مجموعه‌اشعار) منتشر شده که پاره‌ای از رمان‌هایش به فارسی برگردانده شده‌اند. ذیل این مقاله به برخی از ترجمه‌های فارسی آثار او اشاره می‌کنیم.

Reza rouzbahani در ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۰

2023-01-09T13:50:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	[[پرونده:2042148999- 2.jpg\|جایگزین=اسماعیل کاداره\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]		[[پرونده:2042148999- 2.jpg\|جایگزین=اسماعیل کاداره\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]
	اسماعیل کاداره (28 ژانویه 1936م- ) (Ismail Kadare)		اسماعیل کاداره (28 ژانویه 1936م- ) (Ismail Kadare)
	<p style="text-align: justify;">نویسندۀ آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های ادبی اروپا به شمار می‌‌آید و برندۀ جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزۀ پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً 200هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از [[نوبل، جایزه\|نوبل]] در مرتبۀ دوم قرار می‌گیرد، جایزۀ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزۀ بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزۀ اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی\|آلبانی،]] متولد شد. پدرش کارمند ادارۀ پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دوسال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضدکمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی [[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی\|اتحاد جماهیر شوروی]] منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ''ژنرال ارتش مرده''<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت، اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه‌سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره ''[[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]]'' نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چه‌گونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد. با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روزبه‌روز بیش‌تر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دوسال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمدۀ آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، نیز رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;">از کاداره تاکنون حدود 80 کتاب (مشتمل بر رمان، مجموعه‌داستان، مجموعه‌مقالات و مجموعه‌اشعار) منتشر شده که پاره‌ای از رمان‌هایش به فارسی برگردانده شده‌اند. ذیل این مقاله به برخی از ترجمه‌های فارسی آثار او اشاره می‌کنیم.~~</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">~~'''برخی از آثار'''</p>		<p style="text-align: justify;">نویسندۀ آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های ادبی اروپا به شمار می‌‌آید و برندۀ جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزۀ پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً 200هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از [[نوبل، جایزه\|نوبل]] در مرتبۀ دوم قرار می‌گیرد، جایزۀ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزۀ بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزۀ اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی\|آلبانی،]] متولد شد. پدرش کارمند ادارۀ پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دوسال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضدکمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی [[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی\|اتحاد جماهیر شوروی]] منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ''ژنرال ارتش مرده''<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت، اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه‌سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره ''[[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]]'' نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چه‌گونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد. با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روزبه‌روز بیش‌تر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دوسال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمدۀ آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، نیز رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;">از کاداره تاکنون حدود 80 کتاب (مشتمل بر رمان، مجموعه‌داستان، مجموعه‌مقالات و مجموعه‌اشعار) منتشر شده که پاره‌ای از رمان‌هایش به فارسی برگردانده شده‌اند. ذیل این مقاله به برخی از ترجمه‌های فارسی آثار او اشاره می‌کنیم.


			'''برخی از آثار'''</p>
	*''آوریل شکسته''، ترجمۀ [[قاسم صنعوی]]، نشر مرکز		*''آوریل شکسته''، ترجمۀ [[قاسم صنعوی]]، نشر مرکز
	*''چه کسی دورونتین را بازآورد؟''، ترجمۀ قاسم صنعوی، نشر مرکز		*''چه کسی دورونتین را بازآورد؟''، ترجمۀ قاسم صنعوی، نشر مرکز

Reza rouzbahani در ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۹

2023-01-09T13:49:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۹
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[پرونده:2042148999.jpg\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]اسماعیل کاداره (28 ژانویه 1936م- ) (Ismail Kadare)		}}
	<p style="text-align: justify;">نویسندۀ آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های ادبی اروپا به شمار می‌‌آید و برندۀ جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزۀ پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً 200هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از [[نوبل، جایزه\|نوبل]] در مرتبۀ دوم قرار می‌گیرد، جایزۀ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزۀ بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزۀ اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی\|آلبانی،]] متولد شد. پدرش کارمند ادارۀ پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دوسال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضدکمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی [[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی\|اتحاد جماهیر شوروی]] منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ''ژنرال ارتش مرده''<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت، اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه‌سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره ''[[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]]'' نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چه‌گونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد. با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روزبه‌روز بیش‌تر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دوسال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمدۀ آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، نیز رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">آثار ~~متعددی از کاداره به فارسی برگردانده شده‌اند. از جمله:~~</p>		[[پرونده:2042148999- 2.jpg\|جایگزین=اسماعیل کاداره\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]
			اسماعیل کاداره (28 ژانویه 1936م- ) (Ismail Kadare)
			<p style="text-align: justify;">نویسندۀ آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های ادبی اروپا به شمار می‌‌آید و برندۀ جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزۀ پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً 200هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از [[نوبل، جایزه\|نوبل]] در مرتبۀ دوم قرار می‌گیرد، جایزۀ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزۀ بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزۀ اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی\|آلبانی،]] متولد شد. پدرش کارمند ادارۀ پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دوسال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضدکمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی [[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی\|اتحاد جماهیر شوروی]] منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ''ژنرال ارتش مرده''<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت، اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه‌سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره ''[[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]]'' نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چه‌گونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد. با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روزبه‌روز بیش‌تر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دوسال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمدۀ آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، نیز رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;">از کاداره تاکنون حدود 80 کتاب (مشتمل بر رمان، مجموعه‌داستان، مجموعه‌مقالات و مجموعه‌اشعار) منتشر شده که پاره‌ای از رمان‌هایش به فارسی برگردانده شده‌اند. ذیل این مقاله به برخی از ترجمه‌های فارسی آثار او اشاره می‌کنیم.</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">'''برخی از آثار'''</p>
	*''آوریل شکسته''، ترجمۀ [[قاسم صنعوی]]، نشر مرکز		*''آوریل شکسته''، ترجمۀ [[قاسم صنعوی]]، نشر مرکز
	*''چه کسی دورونتین را بازآورد؟''، ترجمۀ قاسم صنعوی، نشر مرکز		*''چه کسی دورونتین را بازآورد؟''، ترجمۀ قاسم صنعوی، نشر مرکز

Reza rouzbahani در ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۳

2023-01-09T13:43:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۳
خط ۶:		خط ۶:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=جیروکاستر 1936ش		\|زادروز=جیروکاستر 28 ژانویه 1936ش
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=آلبانیایی		\|ملیت=آلبانیایی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=آلبانی- فرانسه
	\|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل ادبیات در دانشگاه تیرانا و انستیتو ماکسیم گورکی		\|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل ادبیات در دانشگاه تیرانا و انستیتو ماکسیم گورکی
	\| شغل و تخصص اصلی =~~نویسنده~~		\| شغل و تخصص اصلی =نویسنده، شاعر و مقاله‌نویس
	\|شغل و تخصص های دیگر=~~شاعر و مقاله‌نویس~~		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[پرونده:2042148999.jpg\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]~~کاداره،~~ اسماعیل (~~1936_~~ ) (Kadare~~, Ismail~~)		}}[[پرونده:2042148999.jpg\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]اسماعیل کاداره (28 ژانویه 1936م- ) (Ismail Kadare)
	<p style="text-align: justify;">~~نویسنده‌ی~~ آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های ~~فرهنگی~~ اروپا به شمار ~~می‌رود~~ و ~~برنده‌ی~~ جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: ~~جایزه‌ی~~ پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً ~~دویست هزار~~ دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از نوبل در ~~مرتبه‌ی~~ دوم قرار می‌گیرد، ~~جایزه‌~~ هردر<ref>Herder Prize</ref>، ~~جایزه‌ی~~ بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و ~~جایزه‌ی~~ اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی]] متولد شد. پدرش کارمند ~~اداره‌ی~~ پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و ~~دو سال~~ پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ~~ضد کمونیستی~~ کتاب، آن را تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ژنرال ارتش مرده<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار ~~نگرفت~~ اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای ~~سه سال~~ از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره ''[[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]]'' نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که ~~چگونه~~ روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد.~~</p> <p style="text-align: justify;">~~با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره ~~روز به روز بیشتر~~ می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. ~~دو سال~~ بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون ~~عمده‌ی~~ آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">آثار متعددی از کاداره به فارسی برگردانده شده‌اند. از جمله:</p>		<p style="text-align: justify;">نویسندۀ آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های ادبی اروپا به شمار می‌‌آید و برندۀ جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزۀ پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً 200هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از [[نوبل، جایزه\|نوبل]] در مرتبۀ دوم قرار می‌گیرد، جایزۀ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزۀ بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزۀ اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی\|آلبانی،]] متولد شد. پدرش کارمند ادارۀ پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دوسال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضدکمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی [[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی\|اتحاد جماهیر شوروی]] منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ''ژنرال ارتش مرده''<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت، اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه‌سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره ''[[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]]'' نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چه‌گونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد. با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روزبه‌روز بیش‌تر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دوسال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمدۀ آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، نیز رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">آثار متعددی از کاداره به فارسی برگردانده شده‌اند. از جمله:</p>

	*''آوریل شکسته''، ~~ترجمه~~ قاسم ~~صنعوی،~~ نشر مرکز		*''آوریل شکسته''، ترجمۀ [[قاسم صنعوی]]، نشر مرکز
	*''چه کسی دورونتین را بازآورد؟''، ~~ترجمه‌ی~~ قاسم صنعوی، نشر مرکز		*''چه کسی دورونتین را بازآورد؟''، ترجمۀ قاسم صنعوی، نشر مرکز
	*''رویدادهای شهر سنگی (هبوط در شهر سنگی)''، ~~ترجمه‌ی~~ جلال‌الدین ~~کزازی،~~ نشر مرکز		*''رویدادهای شهر سنگی (هبوط در شهر سنگی)''، ترجمۀ [[میرجلال الدین کزازی (کرمانشاه ۱۳۲۷ش)\|جلال‌الدین کزازی]]، نشر مرکز
	*''زمستان سخت''، ~~ترجمه‌ی~~ مهستی ~~بحرینی،~~ نشر نیلوفر		*''زمستان سخت''، ترجمۀ [[مهستی بحرینی]]، نشر نیلوفر
	*''ژنرال ارتش مرده''، ~~ترجمه~~ مجید حاتم، انتشارات فکر روز		*''ژنرال ارتش مرده''، ترجمۀ مجید حاتم، انتشارات فکر روز
	*''عقاب''، ~~ترجمه‌ی~~ محمود گودرزی، انتشارات مروارید		*''عقاب''، ترجمۀ محمود گودرزی، انتشارات مروارید
	*''کاخ رویاها''، ~~ترجمه‌ی~~ علی صنعوی، نشر آرادمان.		*''کاخ رویاها''، ترجمۀ علی صنعوی، نشر آرادمان
	*''کنسرت در پایان زمستان''، ~~ترجمه‌ی~~ مهین میلانی، نشر مرکز		*''کنسرت در پایان زمستان''، ترجمۀ مهین میلانی، نشر مرکز
	*''مرثیه بر کوزوو''، ~~ترجمه~~ بابک مظلومی، نشر گوشه		*''مرثیه بر کوزوو''، ترجمۀ بابک مظلومی، نشر گوشه
	*''مهتاب''، ~~ترجمه‌ی~~ محمود گودرزی، نشر چترنگ		*''مهتاب''، ترجمۀ محمود گودرزی، نشر چترنگ

Reza rouzbahani در ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۶

2023-01-09T13:06:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۰۶
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[پرونده:2042148999.jpg\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]کاداره، اسماعیل (1936_ ) (Kadare, Ismail)		}}[[پرونده:2042148999.jpg\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]کاداره، اسماعیل (1936_ ) (Kadare, Ismail)
	<p style="text-align: justify;">نویسنده‌ی آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های فرهنگی اروپا به شمار می‌رود و برنده‌ی جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزه‌ی پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً دویست هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از نوبل در مرتبه‌ی دوم قرار می‌گیرد، جایزه‌ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزه‌ی بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزه‌ی اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی]] متولد شد. پدرش کارمند اداره‌ی پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دو سال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضد کمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ژنرال ارتش مرده<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره ''[[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]]'' نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چگونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد.</p> <p style="text-align: justify;">با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روز به روز بیشتر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دو سال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمده‌ی آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">آثار متعددی از کاداره به ~~فراسی~~ برگردانده شده‌اند. از جمله:</p>		<p style="text-align: justify;">نویسنده‌ی آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های فرهنگی اروپا به شمار می‌رود و برنده‌ی جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزه‌ی پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً دویست هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از نوبل در مرتبه‌ی دوم قرار می‌گیرد، جایزه‌ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزه‌ی بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزه‌ی اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی]] متولد شد. پدرش کارمند اداره‌ی پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دو سال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضد کمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ژنرال ارتش مرده<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره ''[[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]]'' نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چگونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد.</p> <p style="text-align: justify;">با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روز به روز بیشتر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دو سال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمده‌ی آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">آثار متعددی از کاداره به فارسی برگردانده شده‌اند. از جمله:</p>

	*''آوریل شکسته''، ترجمه قاسم صنعوی، نشر مرکز		*''آوریل شکسته''، ترجمه قاسم صنعوی، نشر مرکز

Mohammadi2 در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۷

2022-04-10T08:57:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۷
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}[[پرونده:2042148999.jpg\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]کاداره، اسماعیل (1936_ ) (Kadare, Ismail)		}}[[پرونده:2042148999.jpg\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]کاداره، اسماعیل (1936_ ) (Kadare, Ismail)
	<p style="text-align: justify;">نویسنده‌ی آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های فرهنگی اروپا به شمار می‌رود و برنده‌ی جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزه‌ی پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً دویست هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از نوبل در مرتبه‌ی دوم قرار می‌گیرد، جایزه‌ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزه‌ی بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزه‌ی اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی]] متولد شد. پدرش کارمند اداره‌ی پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دو سال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضد کمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ژنرال ارتش مرده<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره [[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]] نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چگونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد.</p> <p style="text-align: justify;">با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روز به روز بیشتر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دو سال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمده‌ی آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">آثار متعددی از کاداره به فراسی برگردانده شده‌اند. از جمله:</p>		<p style="text-align: justify;">نویسنده‌ی آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های فرهنگی اروپا به شمار می‌رود و برنده‌ی جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزه‌ی پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً دویست هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از نوبل در مرتبه‌ی دوم قرار می‌گیرد، جایزه‌ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزه‌ی بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزه‌ی اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی]] متولد شد. پدرش کارمند اداره‌ی پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دو سال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضد کمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ژنرال ارتش مرده<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره ''[[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]]'' نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چگونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد.</p> <p style="text-align: justify;">با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روز به روز بیشتر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دو سال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمده‌ی آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">آثار متعددی از کاداره به فراسی برگردانده شده‌اند. از جمله:</p>

	*''آوریل شکسته''، ترجمه قاسم صنعوی، نشر مرکز		*''آوریل شکسته''، ترجمه قاسم صنعوی، نشر مرکز

Mohammadi2 در ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۶

2022-04-10T08:56:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:2042148999.jpg\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]~~{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =اسماعیل کاداره		\|عنوان =اسماعیل کاداره
	\|نام =Ismail Kadare		\|نام =Ismail Kadare
خط ۶:		خط ۶:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=~~1936~~		\|زادروز=جیروکاستر 1936ش
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\|جوایز و افتخارات =برنده جوایز پریکس موندیال، هردر، بوکر و اورشلیم		\|جوایز و افتخارات =برنده جوایز پریکس موندیال، هردر، بوکر و اورشلیم
	\|آثار =زمستان سخت، آوریل شکسته		\|آثار =زمستان سخت، آوریل شکسته
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =هلنا کاداره (همسر)
	\|گروه مقاله =ادبیات غرب		\|گروه مقاله =ادبیات غرب
	\|دوره =		\|دوره =
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}کاداره، ~~اسمائیل ~~(1936_ ) (Kadare, Ismail)		}}[[پرونده:2042148999.jpg\|بندانگشتی\|اسماعیل کاداره]]کاداره، اسماعیل (1936_ ) (Kadare, Ismail)
	<p style="text-align: justify;">نویسنده‌ی آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های فرهنگی اروپا به شمار می‌رود و برنده‌ی جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزه‌ی پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً دویست هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از نوبل در مرتبه‌ی دوم قرار می‌گیرد، جایزه‌ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزه‌ی بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزه‌ی اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب آلبانی متولد شد. پدرش کارمند اداره‌ی پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دو سال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضد کمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ژنرال ارتش مرده<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین~~ ~~آثار کاداره [[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]] نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چگونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد.</p> <p style="text-align: justify;">با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روز به روز بیشتر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دو سال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمده‌ی آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;">~~ ~~</p> <p style="text-align: justify;">آثار متعددی از کاداره به فراسی برگردانده شده‌اند. از جمله:</p>		<p style="text-align: justify;">نویسنده‌ی آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های فرهنگی اروپا به شمار می‌رود و برنده‌ی جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزه‌ی پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً دویست هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از نوبل در مرتبه‌ی دوم قرار می‌گیرد، جایزه‌ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزه‌ی بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزه‌ی اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>.</p> <p style="text-align: justify;">در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب [[آلبانی]] متولد شد. پدرش کارمند اداره‌ی پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دو سال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضد کمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ژنرال ارتش مرده<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد.</p> <p style="text-align: justify;">یکی از معروف‌ترین آثار کاداره [[زمستان_سخت\|زمستان_سخت]] نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه\|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف\|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان\|بالکان]] نشان می‌دهد که چگونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد.</p> <p style="text-align: justify;">با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روز به روز بیشتر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دو سال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمده‌ی آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، رمان‌نویس است.</p> <p style="text-align: justify;"></p> <p style="text-align: justify;">آثار متعددی از کاداره به فراسی برگردانده شده‌اند. از جمله:</p>

	*''آوریل شکسته''، ترجمه قاسم صنعوی، نشر مرکز		*''آوریل شکسته''، ترجمه قاسم صنعوی، نشر مرکز

Aeen در ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۳۴

2020-02-02T10:34:34Z

صفحهٔ تازه

[[پرونده:2042148999.jpg|بندانگشتی|اسماعیل کاداره]]{{جعبه زندگینامه
|عنوان =اسماعیل کاداره
|نام =Ismail Kadare
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1936
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=آلبانیایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل ادبیات در دانشگاه تیرانا و انستیتو ماکسیم گورکی
| شغل و تخصص اصلی =نویسنده
|شغل و تخصص های دیگر=شاعر و مقاله‌نویس
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =برنده جوایز پریکس موندیال، هردر، بوکر و اورشلیم
|آثار =زمستان سخت، آوریل شکسته
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =ادبیات غرب
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}کاداره، اسمائیل (1936_ ) (Kadare, Ismail)
نویسنده‌ی آلبانیایی. این رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس از شاخص‌ترین چهره‌های فرهنگی اروپا به شمار می‌رود و برنده‌ی جوایز متعددی در داخل و خارج از خاک این قاره شده است. از جمله: جایزه‌ی پریکس موندیال چینو دل دوکا<ref> Prix mondial Cino Del Duca</ref> که با مبلغ حدوداً دویست هزار دلاری خود، در فهرست گران‌ترین جوایز ادبی بعد از نوبل در مرتبه‌ی دوم قرار می‌گیرد، جایزه‌ هردر<ref>Herder Prize</ref>، جایزه‌ی بوکر<ref>Man Booker International Prize</ref> و جایزه‌ی اورشلیم<ref> Jerusalem Prize</ref>. در جیروکاستر<ref> Gjirokastër</ref>، شهری در جنوب آلبانی متولد شد. پدرش کارمند اداره‌ی پست و مادرش خانه‌دار بود. اسماعیل در دانشگاه تیرانا<ref> University of Tirana</ref> ادبیات خواند و دو سال پس از اتمام این دوره، تحصیلش را در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی<ref>Maxim Gorky Literature Institute</ref> در مسکو ادامه داد. اولین رمانش را در همین دوره نوشت اما به دلیل محتوای ضد کمونیستی کتاب، آن را تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی منتشر نکرد. اولین رمان چاپ شده‌اش ژنرال ارتش مرده<ref>(The General of the Dead Army (Albanian: Gjenerali i ushtrisë së vdekur</ref> (1963) مورد توجه منتقدان آلبانی قرار نگرفت اما مقدمات شهرتش در اروپا را فراهم آورد. رمان دومش به محض انتشار توقیف شد و در سال 1975، به دنبال انتشار شعری با محتوای سیاسی، برای سه سال از چاپ کردن هر نوع نوشته‌ای منع شد. یکی از معروف‌ترین آثار کاداره [[زمستان_سخت|زمستان_سخت]] نام دارد و تصویری باشکوه و رشک‌برانگیز از دورانی از تاریخ آلبانی را روایت می‌کند که در آن طرفداران اتحاد با شوروی و مخالفان اتحاد با آن کشور با هم درگیر می‌شوند. داستان، دورۀ زمانی حکومت [[انور_خوجه|انور_خوجه]] در آلبانی و [[نیکیتا_خروشچف|خروشچف]] در شوروی را دربرمی‌گیرد. کاداره در روایتی آمیخته به افسانه‌های عامیانۀ مردم [[بالکان|بالکان]] نشان می‌دهد که چگونه روابط همه‌جانبۀ آلبانی و روسیه به‌هم خورد و بدین‌سان آلبانی به چین روآورد. این رمان انتقادات فراوانی را علیه نویسنده برانگیخت، اما سرانجام با دخالت انور خوجه، که نسبت به کاداره نظری مثبت داشت، انتقادات فروکش کرد. با این وجود، سخت‌گیری مقامات آلبانی بر کاداره روز به روز بیشتر می‌شد و پس از توقیف دو رمان دیگرش، وی در نهایت در سال 1990 به فرانسه پناهنده شد. دو سال بعد، عضویت مادام‌العمر آکادمی فرانسه<ref> Academy of Moral and Political Sciences</ref> به این نویسنده تعلق گرفت. با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مضمون عمده‌ی آثار وی همچنان نقد قدرت‌های تمامیت‌خواه و توصیف وضعیت مردم تحت حاکمیت مستبدان بوده است. همسر وی، هلنا کاداره<ref> Helena Kadare</ref>، رمان‌نویس است.   آثار متعددی از کاداره به فراسی برگردانده شده‌اند. از جمله:

*''آوریل شکسته''، ترجمه قاسم صنعوی، نشر مرکز
*''چه کسی دورونتین را بازآورد؟''، ترجمه‌ی قاسم صنعوی، نشر مرکز
*''رویدادهای شهر سنگی (هبوط در شهر سنگی)''، ترجمه‌ی جلال‌الدین کزازی، نشر مرکز
*''زمستان سخت''، ترجمه‌ی مهستی بحرینی، نشر نیلوفر
*''ژنرال ارتش مرده''، ترجمه مجید حاتم، انتشارات فکر روز
*''عقاب''، ترجمه‌ی محمود گودرزی، انتشارات مروارید
*''کاخ رویاها''، ترجمه‌ی علی صنعوی، نشر آرادمان.
*''کنسرت در پایان زمستان''، ترجمه‌ی مهین میلانی، نشر مرکز
*''مرثیه بر کوزوو''، ترجمه بابک مظلومی، نشر گوشه
*''مهتاب''، ترجمه‌ی محمود گودرزی، نشر چترنگ

 

----

[[Category:ادبیات غرب]]
[[Category:رمان (اشخاص و آثار)]]
<references />