Mohammadi2 در ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۰

2022-04-18T08:30:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۰
خط ۱:		خط ۱:

	~~اِسْپالانْزانی، لازارو (۱۷۲۹ـ۱۷۹۹)(Spallanzani, Lazzaro)~~

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =لازارو اسپالانزانی		\|عنوان =لازارو اسپالانزانی
خط ۹:		خط ۶:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=۱۷۲۹م		\|زادروز=اسکاندیانو ۱۷۲۹م
	\|تاریخ مرگ=۱۷۹۹م		\|تاریخ مرگ=۱۷۹۹م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت= ایتالیایی		\|ملیت= ایتالیایی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=بولونیا
	\| شغل و تخصص اصلی =زیست شناس		\| شغل و تخصص اصلی =زیست شناس
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =کشیش		\|سمت =استاد مدرسۀ عالی ردجو (از ۱۷۵۴ تا ۱۷۶۰) - استاد دانشگاه مودنا (از ۱۷۶۰ تا ۱۷۶۹) - استاد دانشگاه پاویا (از ۱۷۶۹) - کشیش
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =		\|آثار =
خط ۲۹:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}~~زیست‌شناس ایتالیایی~~. نشان داد ‌که در ظرف‌های محیط کشت که به‌مدت ۳۰ دقیقه جوشانده و سپس دهانۀ آن‌ها مسدود شود، میکروب‌ها رشد نمی‌کنند. این کشف نظریۀ تولید خودبه‌خودی میکروب‌ها را از غذای در حال فساد رد کرد. همچنین، اسپالانزانی ~~احتمال داد که عامل اصلی گوارش خاصیت حل‌کنندۀ شیرۀ معدی<ref>gastric juice~~		}}
			[[پرونده:11231100.jpg\|بندانگشتی\|لازارو اسپالانزانی]]
			اِسْپالانْزانی، لازارو (۱۷۲۹ـ۱۷۹۹)(Spallanzani, Lazzaro)

	</ref> است، اصطلاحی که خود وضع کرد. او به پژوهش در زمینۀ تنفس پرداخت و ثابت کرد که بافت‌ها اکسیژن را مصرف و دی‌اکسید کربن را آزاد می‌کنند. اسپالانزانی در اسکاندیانو<ref> Scandiano</ref> زاده شد و در بولونیا درس خواند. از ۱۷۵۴ تا ۱۷۶۰ استاد مدرسۀ عالی ردجو<ref> Reggio</ref>، از ۱۷۶۰ تا ۱۷۶۹ استاد دانشگاه مودنا<ref>Modena University </ref>، و از ۱۷۶۹ استاد دانشگاه پاویا<ref>Pavia </ref> بود. کشیش نیز بود. در ۱۷۷۱، ضمن مطالعۀ جنین جوجه، ارتباطات رگی بین ~~سرخرگ‌ها~~ و ~~سیاهرگ‌ها~~ را کشف کرد. این ارتباطات نخستین‌بار در جانوران خون‌گرم دیده شده بودند. اسپالانزانی آثار رشد را بر جریان خون در جنین‌های جوجه و قورباغه مطالعه کرد و نشان داد که ضربان سرخرگی<ref>arterial pulse </ref> از فشار جانبی ناشی از انتقال ضربان قلب بر دیوارۀ قابل اتساع سرخرگ‌ها پدید می‌آید. همچنین، دربارۀ مهاجرت پرستوها و مارماهی‌ها، پرواز خفاش‌ها، و تخلیۀ الکتریکی اژدرماهی پژوهش می‌کرد. او علاوه بر تحقیقات زیست‌شناسی، پیش‌گام علم آتشفشان‌‌شناسی<ref>volcanology</ref> هم بود.		زیست‌شناس ایتالیایی. نشان داد ‌که در ظرف‌های محیط کشت که به مدت ۳۰ دقیقه جوشانده و سپس دهانۀ آن‌ها مسدود شود، میکروب‌ها رشد نمی‌کنند. این کشف نظریۀ تولید خودبه‌خودی میکروب‌ها را از غذای در حال فساد رد کرد. همچنین، اسپالانزانی احتمال داد که عامل اصلی گوارش خاصیت حل‌کنندۀ شیرۀ معدی<ref>gastric juice
			</ref> است، اصطلاحی که خود وضع کرد. او به پژوهش در زمینۀ تنفس پرداخت و ثابت کرد که بافت‌ها [[اکسیژن]] را مصرف و [[دی اکسید کربن\|دی‌اکسید کربن]] را آزاد می‌کنند. اسپالانزانی در اسکاندیانو<ref> Scandiano</ref> زاده شد و در [[بولونیا، شهر\|بولونیا]] درس خواند. از ۱۷۵۴ تا ۱۷۶۰ استاد مدرسۀ عالی ردجو<ref> Reggio</ref>، از ۱۷۶۰ تا ۱۷۶۹ استاد دانشگاه مودنا<ref>Modena University </ref>، و از ۱۷۶۹ استاد دانشگاه پاویا<ref>Pavia </ref> بود. کشیش نیز بود. در ۱۷۷۱، ضمن مطالعۀ جنین جوجه، ارتباطات رگی بین [[سرخ رگ\|سرخرگ‌]]<nowiki/>ها و [[سیاهرگ\|سیاهرگ‌]]<nowiki/>ها را کشف کرد. این ارتباطات نخستین‌بار در جانوران خون‌گرم دیده شده بودند. اسپالانزانی آثار رشد را بر جریان خون در جنین‌های جوجه و قورباغه مطالعه کرد و نشان داد که ضربان سرخرگی<ref>arterial pulse </ref> از فشار جانبی ناشی از انتقال [[ضربان قلب]] بر دیوارۀ قابل اتساع سرخرگ‌ها پدید می‌آید. همچنین، دربارۀ مهاجرت پرستوها و مارماهی‌ها، پرواز خفاش‌ها، و تخلیۀ الکتریکی اژدرماهی پژوهش می‌کرد. او علاوه بر تحقیقات زیست‌شناسی، پیش‌گام علم آتشفشان‌‌شناسی<ref>volcanology</ref> هم بود.


خط ۳۷:		خط ۳۷:
	----		----

	[[Category:زیست شناسی]] [[Category:(زیست شناسی)اشخاص و آثار]]		[[Category:زیست شناسی]]
			[[Category:(زیست شناسی)اشخاص و آثار]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

اِسْپالانْزانی، لازارو (۱۷۲۹ـ۱۷۹۹)(Spallanzani, Lazzaro)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =لازارو اسپالانزانی
|نام =Lazzaro Spallanzani
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۷۲۹م
|تاریخ مرگ=۱۷۹۹م
|دوره زندگی=
|ملیت= ایتالیایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =زیست شناس
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =کشیش
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =زیست شناسی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}زیست‌شناس ایتالیایی. نشان داد ‌که در ظرف‌های محیط کشت که به‌مدت ۳۰ دقیقه جوشانده و سپس دهانۀ آن‌ها مسدود شود، میکروب‌ها رشد نمی‌کنند. این کشف نظریۀ تولید خودبه‌خودی میکروب‌ها را از غذای در حال فساد رد کرد. همچنین، اسپالانزانی احتمال داد که عامل اصلی گوارش خاصیت حل‌کنندۀ شیرۀ معدی<ref>gastric juice

</ref> است، اصطلاحی که خود وضع کرد. او به پژوهش در زمینۀ تنفس پرداخت و ثابت کرد که بافت‌ها اکسیژن را مصرف و دی‌اکسید کربن را آزاد می‌کنند. اسپالانزانی در اسکاندیانو<ref> Scandiano</ref> زاده شد و در بولونیا درس خواند. از ۱۷۵۴ تا ۱۷۶۰ استاد مدرسۀ عالی ردجو<ref> Reggio</ref>، از ۱۷۶۰ تا ۱۷۶۹ استاد دانشگاه مودنا<ref>Modena University </ref>، و از ۱۷۶۹ استاد دانشگاه پاویا<ref>Pavia </ref> بود. کشیش نیز بود. در ۱۷۷۱، ضمن مطالعۀ جنین جوجه، ارتباطات رگی بین سرخرگ‌ها و سیاهرگ‌ها را کشف کرد. این ارتباطات نخستین‌بار در جانوران خون‌گرم دیده شده بودند. اسپالانزانی آثار رشد را بر جریان خون در جنین‌های جوجه و قورباغه مطالعه کرد و نشان داد که ضربان سرخرگی<ref>arterial pulse </ref> از فشار جانبی ناشی از انتقال ضربان قلب بر دیوارۀ قابل اتساع سرخرگ‌ها پدید می‌آید. همچنین، دربارۀ مهاجرت پرستوها و مارماهی‌ها، پرواز خفاش‌ها، و تخلیۀ الکتریکی اژدرماهی پژوهش می‌کرد. او علاوه بر تحقیقات زیست‌شناسی، پیش‌گام علم آتشفشان‌‌شناسی<ref>volcanology</ref> هم بود.

 

----

[[Category:زیست شناسی]] [[Category:(زیست شناسی)اشخاص و آثار]]

اسپالانزانی، لازارو (۱۷۲۹ـ۱۷۹۹) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi2 در ‏۱۸ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۳۰

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳