اشتاینبرگر، جک - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۱

2025-10-07T08:01:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۱
خط ۷:		خط ۷:
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=باد کیسینگن، آلمان ۱۹۲۱م		\|زادروز=باد کیسینگن، آلمان ۱۹۲۱م
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=ژنو، سوئیس ۲۰۲۰م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=امریکایی		\|ملیت=امریکایی
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	}}		}}
	[[پرونده:11349100.jpg\|بندانگشتی\|جک اشتاینبرگر]]		[[پرونده:11349100.jpg\|بندانگشتی\|جک اشتاینبرگر]]
	اِشْتاینْبِرگِر، جَک (~~۱۹۲۱م~~ - )(Steinberger, Jack)		اِشْتاینْبِرگِر، جَک (۱۹۲۱-۲۰۲۰م)(Steinberger, Jack)

	فیزیک‌دان امریکایی. به همراه ملوین شوارتز<ref>Melvin Schwartz		فیزیک‌دان امریکایی. به همراه ملوین شوارتز<ref>Melvin Schwartz
خط ۳۶:		خط ۳۶:



			او در تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۲۰م (در سن ۹۹ سالگی) در ژنو، سوئیس درگذشت.

	----		----

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ اشتاینبرگر، جک (۱۹۲۱) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به اشتاینبرگر، جک منتقل کرد

2025-10-07T07:43:03Z

Mohammadi3 صفحهٔ اشتاینبرگر، جک (۱۹۲۱) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به اشتاینبرگر، جک منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۳
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۵

2025-04-09T07:15:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۵
خط ۳۱:		خط ۳۱:

	فیزیک‌دان امریکایی. به همراه ملوین شوارتز<ref>Melvin Schwartz		فیزیک‌دان امریکایی. به همراه ملوین شوارتز<ref>Melvin Schwartz
	</ref> و [[لدرمن، ~~لیون (۱۹۲۱)~~\|لئون لدرمن]]<ref>Leon Lederman		</ref> و [[لدرمن، لئون\|لئون لدرمن]]<ref>Leon Lederman
	</ref> به [[نوبل، جایزه\|جایزۀ نوبل]] فیزیک ۱۹۸۸ دست‌یافت. این جایزه به سبب دست‌یابی به روش کاربرد [[نوترینو]]<ref>neutrino		</ref> به [[نوبل، جایزه\|جایزۀ نوبل]] فیزیک ۱۹۸۸ دست‌یافت. این جایزه به سبب دست‌یابی به روش کاربرد [[نوترینو]]<ref>neutrino
	</ref> در بررسی [[ذره بنیادی\|ذرات بنیادی]]<ref>elementary particles </ref> و کشف نوترینوی موئونی<ref>muon neutrino </ref> به آنان اعطا شد. اشتاینبرگر، لدرمن، و شوارتز با استفاده از شتاب‌دهندۀ بزرگ پروتون<ref>large proton accelerator</ref>، به مثابۀ منبع مولّد نوترینو<ref> source of neutrino </ref>، نخستین باریکۀ نوترینوی<ref>beam of neutrino</ref> جهان را در آزمایشگاه ملی بروکهاون<ref> Brookhaven National Laboratory </ref> [[نیویورک]] تولید کردند (۱۹۶۱). آشکارساز عظیمی که ده تُن وزن داشت، درخلال آزمایش فقط تعداد کمی از نوترینوهای خارج‌شده از شتاب‌دهنده را که بالغ بر ۱۰۰هزار میلیارد نوترینو می‌شد، گیراندازی کرد. دیواری فولادی به ضخامت سیزده متر، ساخته‌شده از کشتی جنگی اوراق‌شده‌ای، این آشکارساز را در برابر ذرات ناخواسته‌‌ای مثل پرتوهای کیهانی محافظت می‌کرد. اشتاینبرگر، لدرمن، و شوارتز با استفاده از باریکۀ نوترینویی که با این تجهیزات تولید ‌شد، نیروی هسته‌ای ضعیف<ref>weak nuclear force </ref> و ساختار کوارکی<ref>quark structure </ref> ماده را بررسی کردند. آن‌ها نوع جدیدی نوترینو، با ‌نام نوترینوی موئونی، نیز یافتند که با ذرۀ موئون<ref>muon particle</ref> همراه است و با آن وارد تبدیل و تحول‌ها می‌شود. نوترینوی دیگری که پیش از آن شناخته شده بود، نوترینوی الکترونی<ref> electron neutrino </ref> بود که با الکترون همراه و خویشاوند دانسته شد. اشتاینبرگر در باد کیسینگن<ref>Bad Kissingen</ref> [[آلمان]] زاده شد. در ۱۹۳۴، به‌سبب یهودی‌بودن آلمان را ترک کرد و در [[دانشگاه شیکاگو]] در رشتۀ شیمی به تحصیل پرداخت. در ۱۹۴۲، به آزمایشگاه تابش مؤسسۀ فناوری ماساچوست<ref> Massachusetts Institute of Technology </ref> پیوست. بعد از [[جنگ جهانی دوم]]، زیرنظر [[فرمی، انریکو (۱۹۰۱ـ۱۹۵۴)\|انریکو فرمی]]<ref>Enrico Fermi </ref>، [[تلر، ادوارد (۱۹۰۸ـ۲۰۰۳)\|ادوارد تِلر]]<ref>Edward Teller</ref>، و دیگران، به تحصیل فیزیک در دانشگاه شیکاگو پرداخت. پس از دوره‌های کوتاه مدتی که در مؤسسۀ مطالعات عالی<ref>(Institute for Advanced Studies (IAS </ref> [[پرینستون]] و [[دانشگاه کالیفرنیا]] در [[برکلی، شهر\|برکلی]]<ref>Berkeley </ref> گذرانید، در ۱۹۵۰، به [[دانشگاه کلمبیا]] در [[نیویورک]] منتقل شد. از ۱۹۶۸ با «سرن<ref>CERN </ref>»، آزمایشگاه فیزیک ذرات اروپا<ref>European Particle Physics Laboratory </ref>، واقع در نزدیکی [[ژنو]]<ref>Geneva</ref> همکاری می‌کرد. در ۱۹۸۶، از سرن بازنشسته شد و در مقام استاد پاره‌وقت، در دانشسرای عالی پیزا<ref> Scuola Normale Superiore in Pisa</ref>، در [[ایتالیا]]، مشغول کار شد.		</ref> در بررسی [[ذره بنیادی\|ذرات بنیادی]]<ref>elementary particles </ref> و کشف نوترینوی موئونی<ref>muon neutrino </ref> به آنان اعطا شد. اشتاینبرگر، لدرمن، و شوارتز با استفاده از شتاب‌دهندۀ بزرگ پروتون<ref>large proton accelerator</ref>، به مثابۀ منبع مولّد نوترینو<ref> source of neutrino </ref>، نخستین باریکۀ نوترینوی<ref>beam of neutrino</ref> جهان را در آزمایشگاه ملی بروکهاون<ref> Brookhaven National Laboratory </ref> [[نیویورک]] تولید کردند (۱۹۶۱). آشکارساز عظیمی که ده تُن وزن داشت، درخلال آزمایش فقط تعداد کمی از نوترینوهای خارج‌شده از شتاب‌دهنده را که بالغ بر ۱۰۰هزار میلیارد نوترینو می‌شد، گیراندازی کرد. دیواری فولادی به ضخامت سیزده متر، ساخته‌شده از کشتی جنگی اوراق‌شده‌ای، این آشکارساز را در برابر ذرات ناخواسته‌‌ای مثل پرتوهای کیهانی محافظت می‌کرد. اشتاینبرگر، لدرمن، و شوارتز با استفاده از باریکۀ نوترینویی که با این تجهیزات تولید ‌شد، نیروی هسته‌ای ضعیف<ref>weak nuclear force </ref> و ساختار کوارکی<ref>quark structure </ref> ماده را بررسی کردند. آن‌ها نوع جدیدی نوترینو، با ‌نام نوترینوی موئونی، نیز یافتند که با ذرۀ موئون<ref>muon particle</ref> همراه است و با آن وارد تبدیل و تحول‌ها می‌شود. نوترینوی دیگری که پیش از آن شناخته شده بود، نوترینوی الکترونی<ref> electron neutrino </ref> بود که با الکترون همراه و خویشاوند دانسته شد. اشتاینبرگر در باد کیسینگن<ref>Bad Kissingen</ref> [[آلمان]] زاده شد. در ۱۹۳۴، به‌سبب یهودی‌بودن آلمان را ترک کرد و در [[دانشگاه شیکاگو]] در رشتۀ شیمی به تحصیل پرداخت. در ۱۹۴۲، به آزمایشگاه تابش مؤسسۀ فناوری ماساچوست<ref> Massachusetts Institute of Technology </ref> پیوست. بعد از [[جنگ جهانی دوم]]، زیرنظر [[فرمی، انریکو (۱۹۰۱ـ۱۹۵۴)\|انریکو فرمی]]<ref>Enrico Fermi </ref>، [[تلر، ادوارد (۱۹۰۸ـ۲۰۰۳)\|ادوارد تِلر]]<ref>Edward Teller</ref>، و دیگران، به تحصیل فیزیک در دانشگاه شیکاگو پرداخت. پس از دوره‌های کوتاه مدتی که در مؤسسۀ مطالعات عالی<ref>(Institute for Advanced Studies (IAS </ref> [[پرینستون]] و [[دانشگاه کالیفرنیا]] در [[برکلی، شهر\|برکلی]]<ref>Berkeley </ref> گذرانید، در ۱۹۵۰، به [[دانشگاه کلمبیا]] در [[نیویورک]] منتقل شد. از ۱۹۶۸ با «سرن<ref>CERN </ref>»، آزمایشگاه فیزیک ذرات اروپا<ref>European Particle Physics Laboratory </ref>، واقع در نزدیکی [[ژنو]]<ref>Geneva</ref> همکاری می‌کرد. در ۱۹۸۶، از سرن بازنشسته شد و در مقام استاد پاره‌وقت، در دانشسرای عالی پیزا<ref> Scuola Normale Superiore in Pisa</ref>، در [[ایتالیا]]، مشغول کار شد.

Mohammadi2 در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۵

2022-05-18T11:35:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۱:		خط ۱:

	~~اِشْتاینْبِرگِر، جَک (۱۹۲۱م - )(Steinberger, Jack)~~

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =جک اشتاینبرگر		\|عنوان =جک اشتاینبرگر
خط ۲۹:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}فیزیک‌دان امریکایی. به همراه ملوین شوارتز<ref>Melvin Schwartz		}}
			[[پرونده:11349100.jpg\|بندانگشتی\|جک اشتاینبرگر]]
			اِشْتاینْبِرگِر، جَک (۱۹۲۱م - )(Steinberger, Jack)

			فیزیک‌دان امریکایی. به همراه ملوین شوارتز<ref>Melvin Schwartz
	</ref> و [[لدرمن، لیون (۱۹۲۱)\|لئون لدرمن]]<ref>Leon Lederman		</ref> و [[لدرمن، لیون (۱۹۲۱)\|لئون لدرمن]]<ref>Leon Lederman
	</ref> به [[نوبل، جایزه\|جایزۀ نوبل]] فیزیک ۱۹۸۸ دست‌یافت. این جایزه به سبب دست‌یابی به روش کاربرد [[نوترینو]]<ref>neutrino		</ref> به [[نوبل، جایزه\|جایزۀ نوبل]] فیزیک ۱۹۸۸ دست‌یافت. این جایزه به سبب دست‌یابی به روش کاربرد [[نوترینو]]<ref>neutrino

Mohammadi2 در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۱

2022-05-18T11:31:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۱:		خط ۱:

	اِشْتاینْبِرگِر، جَک (~~۱۹۲۱~~)(Steinberger, Jack)		اِشْتاینْبِرگِر، جَک (۱۹۲۱م - )(Steinberger, Jack)

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
خط ۹:		خط ۹:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=۱۹۲۱م		\|زادروز=باد کیسینگن، آلمان ۱۹۲۱م
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=امریکایی		\|ملیت=امریکایی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=~~شیمی-~~ دانشگاه شیکاگو		\|تحصیلات و محل تحصیل=شیمی، دانشگاه شیکاگو
	\| شغل و تخصص اصلی =~~فیزیک دان~~		\| شغل و تخصص اصلی =فیزیک‌دان
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =
	\|جوایز و افتخارات =جایزه نوبل فیزیک ~~۱۹۸۸~~		\|جوایز و افتخارات =جایزه نوبل فیزیک همراه با ملوین شوارتز و لئون لدرمن (۱۹۸۸م)
	\|آثار =		\|آثار =
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}فیزیک‌دان امریکایی. به همراه ملوین شوارتز<ref>Melvin Schwartz		}}فیزیک‌دان امریکایی. به همراه ملوین شوارتز<ref>Melvin Schwartz
			</ref> و [[لدرمن، لیون (۱۹۲۱)\|لئون لدرمن]]<ref>Leon Lederman
	</ref> و لئون لدرمن<ref>Leon Lederman		</ref> به [[نوبل، جایزه\|جایزۀ نوبل]] فیزیک ۱۹۸۸ دست‌یافت. این جایزه به سبب دست‌یابی به روش کاربرد [[نوترینو]]<ref>neutrino
	</ref> به جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۸۸ دست‌یافت. این جایزه ~~به‌سبب~~ دست‌یابی به روش کاربرد نوترینو<ref>neutrino		</ref> در بررسی [[ذره بنیادی\|ذرات بنیادی]]<ref>elementary particles </ref> و کشف نوترینوی موئونی<ref>muon neutrino </ref> به آنان اعطا شد. اشتاینبرگر، لدرمن، و شوارتز با استفاده از شتاب‌دهندۀ بزرگ پروتون<ref>large proton accelerator</ref>، به مثابۀ منبع مولّد نوترینو<ref> source of neutrino </ref>، نخستین باریکۀ نوترینوی<ref>beam of neutrino</ref> جهان را در آزمایشگاه ملی بروکهاون<ref> Brookhaven National Laboratory </ref> [[نیویورک]] تولید کردند (۱۹۶۱). آشکارساز عظیمی که ده تُن وزن داشت، درخلال آزمایش فقط تعداد کمی از نوترینوهای خارج‌شده از شتاب‌دهنده را که بالغ بر ۱۰۰هزار میلیارد نوترینو می‌شد، گیراندازی کرد. دیواری فولادی به ضخامت سیزده متر، ساخته‌شده از کشتی جنگی اوراق‌شده‌ای، این آشکارساز را در برابر ذرات ناخواسته‌‌ای مثل پرتوهای کیهانی محافظت می‌کرد. اشتاینبرگر، لدرمن، و شوارتز با استفاده از باریکۀ نوترینویی که با این تجهیزات تولید ‌شد، نیروی هسته‌ای ضعیف<ref>weak nuclear force </ref> و ساختار کوارکی<ref>quark structure </ref> ماده را بررسی کردند. آن‌ها نوع جدیدی نوترینو، با ‌نام نوترینوی موئونی، نیز یافتند که با ذرۀ موئون<ref>muon particle</ref> همراه است و با آن وارد تبدیل و تحول‌ها می‌شود. نوترینوی دیگری که پیش از آن شناخته شده بود، نوترینوی الکترونی<ref> electron neutrino </ref> بود که با الکترون همراه و خویشاوند دانسته شد. اشتاینبرگر در باد کیسینگن<ref>Bad Kissingen</ref> [[آلمان]] زاده شد. در ۱۹۳۴، به‌سبب یهودی‌بودن آلمان را ترک کرد و در [[دانشگاه شیکاگو]] در رشتۀ شیمی به تحصیل پرداخت. در ۱۹۴۲، به آزمایشگاه تابش مؤسسۀ فناوری ماساچوست<ref> Massachusetts Institute of Technology </ref> پیوست. بعد از [[جنگ جهانی دوم]]، زیرنظر [[فرمی، انریکو (۱۹۰۱ـ۱۹۵۴)\|انریکو فرمی]]<ref>Enrico Fermi </ref>، [[تلر، ادوارد (۱۹۰۸ـ۲۰۰۳)\|ادوارد تِلر]]<ref>Edward Teller</ref>، و دیگران، به تحصیل فیزیک در دانشگاه شیکاگو پرداخت. پس از دوره‌های کوتاه مدتی که در مؤسسۀ مطالعات عالی<ref>(Institute for Advanced Studies (IAS </ref> [[پرینستون]] و [[دانشگاه کالیفرنیا]] در [[برکلی، شهر\|برکلی]]<ref>Berkeley </ref> گذرانید، در ۱۹۵۰، به [[دانشگاه کلمبیا]] در [[نیویورک]] منتقل شد. از ۱۹۶۸ با «سرن<ref>CERN </ref>»، آزمایشگاه فیزیک ذرات اروپا<ref>European Particle Physics Laboratory </ref>، واقع در نزدیکی [[ژنو]]<ref>Geneva</ref> همکاری می‌کرد. در ۱۹۸۶، از سرن بازنشسته شد و در مقام استاد پاره‌وقت، در دانشسرای عالی پیزا<ref> Scuola Normale Superiore in Pisa</ref>، در [[ایتالیا]]، مشغول کار شد.
	</ref> در بررسی ~~ذرّات~~ بنیادی<ref>elementary particles </ref> و کشف نوترینوی موئونی<ref>muon neutrino </ref> به آنان اعطا شد. اشتاینبرگر، لدرمن، و شوارتز با استفاده از شتاب‌دهندۀ بزرگ پروتون<ref>large proton accelerator</ref>، ~~به‌مثابۀ~~ منبع مولّد نوترینو<ref> source of neutrino </ref>، نخستین باریکۀ نوترینوی<ref>beam of neutrino</ref> جهان را در آزمایشگاه ملی بروکهاون<ref> Brookhaven National Laboratory </ref> نیویورک تولید کردند (۱۹۶۱). آشکارساز عظیمی که ده تُن وزن داشت، درخلال آزمایش فقط تعداد کمی از نوترینوهای خارج‌شده از شتاب‌دهنده را که بالغ بر ۱۰۰هزار میلیارد نوترینو می‌شد، گیراندازی کرد. دیواری فولادی به ضخامت سیزده متر، ساخته‌شده از کشتی جنگی اوراق‌شده‌ای، این آشکارساز را در برابر ذرات ناخواسته‌‌ای مثل پرتوهای کیهانی محافظت می‌کرد. اشتاینبرگر، لدرمن، و شوارتز با استفاده از باریکۀ نوترینویی که با این تجهیزات تولید ‌شد، نیروی هسته‌ای ضعیف<ref>weak nuclear force </ref> و ساختار کوارکی<ref>quark structure </ref> ماده را بررسی کردند. آن‌ها نوع جدیدی نوترینو، با ‌نام نوترینوی موئونی، نیز یافتند که با ذرۀ موئون<ref>muon particle</ref> همراه است و با آن وارد تبدیل و تحول‌ها می‌شود. نوترینوی دیگری که پیش از آن شناخته شده بود، نوترینوی الکترونی<ref> electron neutrino </ref> بود که با الکترون همراه و خویشاوند دانسته شد. اشتاینبرگر در باد کیسینگن<ref>Bad Kissingen</ref> آلمان زاده شد. در ۱۹۳۴، به‌سبب یهودی‌بودن آلمان را ترک کرد و در دانشگاه شیکاگو در رشتۀ شیمی به تحصیل پرداخت. در ۱۹۴۲، به آزمایشگاه تابش مؤسسۀ فناوری ماساچوست<ref> Massachusetts Institute of Technology </ref> پیوست. بعد از جنگ جهانی ~~دوم،~~ زیرنظر انریکو فرمی<ref>Enrico Fermi </ref>، ادوارد تِلر<ref>Edward Teller</ref>، و دیگران، به تحصیل فیزیک در دانشگاه شیکاگو پرداخت. پس از دوره‌های کوتاه مدتی که در مؤسسۀ مطالعات عالی<ref>(Institute for Advanced Studies (IAS </ref> پرینستون و دانشگاه کالیفرنیا در برکلی<ref>Berkeley </ref> گذرانید، در ۱۹۵۰، به دانشگاه کلمبیا در نیویورک منتقل شد. از ۱۹۶۸ با «سرن<ref>CERN </ref>»، آزمایشگاه فیزیک ذرات اروپا<ref>European Particle Physics Laboratory </ref>، واقع در نزدیکی ژنو<ref>Geneva</ref> همکاری می‌کرد. در ۱۹۸۶، از سرن بازنشسته شد و در مقام استاد پاره‌وقت، در دانشسرای عالی پیزا<ref> Scuola Normale Superiore in Pisa</ref>، در ~~ایتالیا،~~ مشغول کار شد.


خط ۳۹:		خط ۳۸:
	----		----

	[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]		[[Category:فیزیک و مکانیک]]
			[[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]
			<references />

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

اِشْتاینْبِرگِر، جَک (۱۹۲۱)(Steinberger, Jack)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =جک اشتاینبرگر
|نام =Jack Steinberger
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۹۲۱م
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=شیمی- دانشگاه شیکاگو
| شغل و تخصص اصلی =فیزیک دان
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =جایزه نوبل فیزیک ۱۹۸۸
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =فیزیک و مکانیک
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}فیزیک‌دان امریکایی. به همراه ملوین شوارتز<ref>Melvin Schwartz

</ref> و لئون لدرمن<ref>Leon Lederman
</ref> به جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۸۸ دست‌یافت. این جایزه به‌سبب دست‌یابی به روش کاربرد نوترینو<ref>neutrino
</ref> در بررسی ذرّات بنیادی<ref>elementary particles </ref> و کشف نوترینوی موئونی<ref>muon neutrino </ref> به آنان اعطا شد. اشتاینبرگر، لدرمن، و شوارتز با استفاده از شتاب‌دهندۀ بزرگ پروتون<ref>large proton accelerator</ref>، به‌مثابۀ منبع مولّد نوترینو<ref> source of neutrino </ref>، نخستین باریکۀ نوترینوی<ref>beam of neutrino</ref> جهان را در آزمایشگاه ملی بروکهاون<ref> Brookhaven National Laboratory </ref> نیویورک تولید کردند (۱۹۶۱). آشکارساز عظیمی که ده تُن وزن داشت، درخلال آزمایش فقط تعداد کمی از نوترینوهای خارج‌شده از شتاب‌دهنده را که بالغ بر ۱۰۰هزار میلیارد نوترینو می‌شد، گیراندازی کرد. دیواری فولادی به ضخامت سیزده متر، ساخته‌شده از کشتی جنگی اوراق‌شده‌ای، این آشکارساز را در برابر ذرات ناخواسته‌‌ای مثل پرتوهای کیهانی محافظت می‌کرد. اشتاینبرگر، لدرمن، و شوارتز با استفاده از باریکۀ نوترینویی که با این تجهیزات تولید ‌شد، نیروی هسته‌ای ضعیف<ref>weak nuclear force </ref> و ساختار کوارکی<ref>quark structure </ref> ماده را بررسی کردند. آن‌ها نوع جدیدی نوترینو، با ‌نام نوترینوی موئونی، نیز یافتند که با ذرۀ موئون<ref>muon particle</ref> همراه است و با آن وارد تبدیل و تحول‌ها می‌شود. نوترینوی دیگری که پیش از آن شناخته شده بود، نوترینوی الکترونی<ref> electron neutrino </ref> بود که با الکترون همراه و خویشاوند دانسته شد. اشتاینبرگر در باد کیسینگن<ref>Bad Kissingen</ref> آلمان زاده شد. در ۱۹۳۴، به‌سبب یهودی‌بودن آلمان را ترک کرد و در دانشگاه شیکاگو در رشتۀ شیمی به تحصیل پرداخت. در ۱۹۴۲، به آزمایشگاه تابش مؤسسۀ فناوری ماساچوست<ref> Massachusetts Institute of Technology </ref> پیوست. بعد از جنگ جهانی دوم، زیرنظر انریکو فرمی<ref>Enrico Fermi </ref>، ادوارد تِلر<ref>Edward Teller</ref>، و دیگران، به تحصیل فیزیک در دانشگاه شیکاگو پرداخت. پس از دوره‌های کوتاه مدتی که در مؤسسۀ مطالعات عالی<ref>(Institute for Advanced Studies (IAS </ref> پرینستون و دانشگاه کالیفرنیا در برکلی<ref>Berkeley </ref> گذرانید، در ۱۹۵۰، به دانشگاه کلمبیا در نیویورک منتقل شد. از ۱۹۶۸ با «سرن<ref>CERN </ref>»، آزمایشگاه فیزیک ذرات اروپا<ref>European Particle Physics Laboratory </ref>، واقع در نزدیکی ژنو<ref>Geneva</ref> همکاری می‌کرد. در ۱۹۸۶، از سرن بازنشسته شد و در مقام استاد پاره‌وقت، در دانشسرای عالی پیزا<ref> Scuola Normale Superiore in Pisa</ref>، در ایتالیا، مشغول کار شد.

 

----

[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]