اقبال آذر، ابوالحسن (قزوین ۱۲۴۷ـ تبریز ۱۳۵۰ش) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۴

2024-09-18T05:34:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۴
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	[[پرونده:ابوالحسن اقبال آذر.jpg\|بندانگشتی\|ابوالحسن اقبال آذر]]		[[پرونده:ابوالحسن اقبال آذر.jpg\|بندانگشتی\|ابوالحسن اقبال آذر]]

	اِقبال‌آذر، ابوالحسن (قزوین ۱۲۴۷ـ تبریز ۱۳۵۰ش)<br><p>خوانندۀ ایرانی معروف به اقبال‌السّلطان. آواز را از جناب قزوینی (حاجی ملا کریم) آموخت و در جوانی به سلک خوانندگان مخصوص دربار [[محمدعلی شاه قاجار (تبریز ۱۲۸۹ـ ایتالیا ۱۳۴۴ق)\|محمدعلی‌شاه قاجار]] درآمد. خوانندۀ مجلسی و نیز مجالس تعزیه بود، و به ردیف آوازی اِشراف و آگاهی کامل داشت. در زمان جنبش مشروطه، به آزادی‌خواهان پیوست و همراه با موسیقی‌دانان انقلابی آن زمان، نظیر [[درویش خان\|درویش‌خان]] و [[عارف قزوینی، ابوالقاسم (قزوین ۱۲۶۱ـ همدان ۱۳۱۲ش)\|عارف قزوینی]]، در تهران و تبریز کنسرت‌های بسیاری برگزار کرد. از صدای او دو دوره صفحۀ گرامافون و یک ‌دوره نوارهای خصوصی، طی هفتادوچند سال، ضبط شده است که نوازندگان بزرگی همچون [[شهنازی، علی اکبر (تهران ۱۲۷۶ـ۱۳۶۲ش)\|علی‌اکبر شهنازی]]، [[شهنازی، عبدالحسین (تهران ۱۲۸۴ـ ۱۳۲۷ش)\|عبدالحسین شهنازی]]، درویش‌خان، باقرخان، و [[بیگجه خانی، غلامحسین (تبریز ~~1297ـ1366ش~~)\|~~غلامحسین~~ بیگجه‌خانی]]، آواز او را همراهی کرده‌اند. اقبال آذر با مشاغل اداری در تبریز معیشت می‌کرد و جز در مقطعی بسیار کوتاه، در اواخر دهۀ ۱۳۳۰ که سمت ریاست (یا عضویت) شورای موسیقی رادیو تهران را داشت، شغل رسمی در زمینۀ موسیقی نداشت. پس از ۸۰سالگی نیز با مقاومت علنی در مقابل دستور حزب دموکرات آذربایجان، مبنی‌بر منع خوانندگی با اشعار فارسی و تأکید بر استفاده از زبان آذری، فعالیت خود را ادامه داد. برخی از خوانندگانی که از درس‌های او بهره‌مند شدند، عبارت‌اند از [[ظلی، رضاقلی میرزا (۱۲۸۵ـ تهران ۱۳۲۴ش)\|رضاقلی میرزا ظلی]]، [[بوذری طالقانی، ابراهیم (طالقان ۱۲۷۵ـ تهران ۱۳۶۵ش)\|ابراهیم بوذری]]، اکبر هریسچی و [[کریم صالح عظیمی]]. برگزیدۀ آثار او در چهار لوح فشرده، منتشر شده است.</p>		اِقبال‌آذر، ابوالحسن (قزوین ۱۲۴۷ـ تبریز ۱۳۵۰ش)<br><p>خوانندۀ ایرانی معروف به اقبال‌السّلطان. آواز را از جناب قزوینی (حاجی ملا کریم) آموخت و در جوانی به سلک خوانندگان مخصوص دربار [[محمدعلی شاه قاجار (تبریز ۱۲۸۹ـ ایتالیا ۱۳۴۴ق)\|محمدعلی‌شاه قاجار]] درآمد. خوانندۀ مجلسی و نیز مجالس تعزیه بود، و به ردیف آوازی اِشراف و آگاهی کامل داشت. در زمان جنبش مشروطه، به آزادی‌خواهان پیوست و همراه با موسیقی‌دانان انقلابی آن زمان، نظیر [[درویش خان\|درویش‌خان]] و [[عارف قزوینی، ابوالقاسم (قزوین ۱۲۶۱ـ همدان ۱۳۱۲ش)\|عارف قزوینی]]، در تهران و تبریز کنسرت‌های بسیاری برگزار کرد. از صدای او دو دوره صفحۀ گرامافون و یک ‌دوره نوارهای خصوصی، طی هفتادوچند سال، ضبط شده است که نوازندگان بزرگی همچون [[شهنازی، علی اکبر (تهران ۱۲۷۶ـ۱۳۶۲ش)\|علی‌اکبر شهنازی]]، [[شهنازی، عبدالحسین (تهران ۱۲۸۴ـ ۱۳۲۷ش)\|عبدالحسین شهنازی]]، درویش‌خان، باقرخان، و غلامحسین [[بیگجه خانی، غلامحسین (تبریز ۱۲۹۷ـ تهران ۱۳۶۶ش)\|بیگجه‌خانی]]، آواز او را همراهی کرده‌اند. اقبال آذر با مشاغل اداری در تبریز معیشت می‌کرد و جز در مقطعی بسیار کوتاه، در اواخر دهۀ ۱۳۳۰ که سمت ریاست (یا عضویت) شورای موسیقی رادیو تهران را داشت، شغل رسمی در زمینۀ موسیقی نداشت. پس از ۸۰سالگی نیز با مقاومت علنی در مقابل دستور حزب دموکرات آذربایجان، مبنی‌بر منع خوانندگی با اشعار فارسی و تأکید بر استفاده از زبان آذری، فعالیت خود را ادامه داد. برخی از خوانندگانی که از درس‌های او بهره‌مند شدند، عبارت‌اند از [[ظلی، رضاقلی میرزا (۱۲۸۵ـ تهران ۱۳۲۴ش)\|رضاقلی میرزا ظلی]]، [[بوذری طالقانی، ابراهیم (طالقان ۱۲۷۵ـ تهران ۱۳۶۵ش)\|ابراهیم بوذری]]، اکبر هریسچی و [[کریم صالح عظیمی]]. برگزیدۀ آثار او در چهار لوح فشرده، منتشر شده است.</p>
	<br><!--11414900-->		<br><!--11414900-->
	[[رده:موسیقی]]		[[رده:موسیقی]]
	[[رده:ایران - اشخاص]]		[[رده:ایران - اشخاص]]

Nazanin در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۹

2023-12-24T06:59:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۹
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
			[[پرونده:ابوالحسن اقبال آذر.jpg\|بندانگشتی\|ابوالحسن اقبال آذر]]

	اِقبال‌آذر، ابوالحسن (قزوین ۱۲۴۷ـ تبریز ۱۳۵۰ش)<br><p>خوانندۀ ایرانی معروف به اقبال‌السّلطان. آواز را از جناب قزوینی (حاجی ملا کریم) آموخت و در جوانی به سلک خوانندگان مخصوص دربار [[محمدعلی شاه قاجار (تبریز ۱۲۸۹ـ ایتالیا ۱۳۴۴ق)\|محمدعلی‌شاه قاجار]] درآمد. خوانندۀ مجلسی و نیز مجالس تعزیه بود، و به ردیف آوازی اِشراف و آگاهی کامل داشت. در زمان جنبش مشروطه، به آزادی‌خواهان پیوست و همراه با موسیقی‌دانان انقلابی آن زمان، نظیر [[درویش خان\|درویش‌خان]] و [[عارف قزوینی، ابوالقاسم (قزوین ۱۲۶۱ـ همدان ۱۳۱۲ش)\|عارف قزوینی]]، در تهران و تبریز کنسرت‌های بسیاری برگزار کرد. از صدای او دو دوره صفحۀ گرامافون و یک ‌دوره نوارهای خصوصی، طی هفتادوچند سال، ضبط شده است که نوازندگان بزرگی همچون [[شهنازی، علی اکبر (تهران ۱۲۷۶ـ۱۳۶۲ش)\|علی‌اکبر شهنازی]]، [[شهنازی، عبدالحسین (تهران ۱۲۸۴ـ ۱۳۲۷ش)\|عبدالحسین شهنازی]]، درویش‌خان، باقرخان، و [[بیگجه خانی، غلامحسین (تبریز 1297ـ1366ش)\|غلامحسین بیگجه‌خانی]]، آواز او را همراهی کرده‌اند. اقبال آذر با مشاغل اداری در تبریز معیشت می‌کرد و جز در مقطعی بسیار کوتاه، در اواخر دهۀ ۱۳۳۰ که سمت ریاست (یا عضویت) شورای موسیقی رادیو تهران را داشت، شغل رسمی در زمینۀ موسیقی نداشت. پس از ۸۰سالگی نیز با مقاومت علنی در مقابل دستور حزب دموکرات آذربایجان، مبنی‌بر منع خوانندگی با اشعار فارسی و تأکید بر استفاده از زبان آذری، فعالیت خود را ادامه داد. برخی از خوانندگانی که از درس‌های او بهره‌مند شدند، عبارت‌اند از [[ظلی، رضاقلی میرزا (۱۲۸۵ـ تهران ۱۳۲۴ش)\|رضاقلی میرزا ظلی]]، [[بوذری طالقانی، ابراهیم (طالقان ۱۲۷۵ـ تهران ۱۳۶۵ش)\|ابراهیم بوذری]]، اکبر هریسچی و [[کریم صالح عظیمی]]. برگزیدۀ آثار او در چهار لوح فشرده، منتشر شده است.</p>		اِقبال‌آذر، ابوالحسن (قزوین ۱۲۴۷ـ تبریز ۱۳۵۰ش)<br><p>خوانندۀ ایرانی معروف به اقبال‌السّلطان. آواز را از جناب قزوینی (حاجی ملا کریم) آموخت و در جوانی به سلک خوانندگان مخصوص دربار [[محمدعلی شاه قاجار (تبریز ۱۲۸۹ـ ایتالیا ۱۳۴۴ق)\|محمدعلی‌شاه قاجار]] درآمد. خوانندۀ مجلسی و نیز مجالس تعزیه بود، و به ردیف آوازی اِشراف و آگاهی کامل داشت. در زمان جنبش مشروطه، به آزادی‌خواهان پیوست و همراه با موسیقی‌دانان انقلابی آن زمان، نظیر [[درویش خان\|درویش‌خان]] و [[عارف قزوینی، ابوالقاسم (قزوین ۱۲۶۱ـ همدان ۱۳۱۲ش)\|عارف قزوینی]]، در تهران و تبریز کنسرت‌های بسیاری برگزار کرد. از صدای او دو دوره صفحۀ گرامافون و یک ‌دوره نوارهای خصوصی، طی هفتادوچند سال، ضبط شده است که نوازندگان بزرگی همچون [[شهنازی، علی اکبر (تهران ۱۲۷۶ـ۱۳۶۲ش)\|علی‌اکبر شهنازی]]، [[شهنازی، عبدالحسین (تهران ۱۲۸۴ـ ۱۳۲۷ش)\|عبدالحسین شهنازی]]، درویش‌خان، باقرخان، و [[بیگجه خانی، غلامحسین (تبریز 1297ـ1366ش)\|غلامحسین بیگجه‌خانی]]، آواز او را همراهی کرده‌اند. اقبال آذر با مشاغل اداری در تبریز معیشت می‌کرد و جز در مقطعی بسیار کوتاه، در اواخر دهۀ ۱۳۳۰ که سمت ریاست (یا عضویت) شورای موسیقی رادیو تهران را داشت، شغل رسمی در زمینۀ موسیقی نداشت. پس از ۸۰سالگی نیز با مقاومت علنی در مقابل دستور حزب دموکرات آذربایجان، مبنی‌بر منع خوانندگی با اشعار فارسی و تأکید بر استفاده از زبان آذری، فعالیت خود را ادامه داد. برخی از خوانندگانی که از درس‌های او بهره‌مند شدند، عبارت‌اند از [[ظلی، رضاقلی میرزا (۱۲۸۵ـ تهران ۱۳۲۴ش)\|رضاقلی میرزا ظلی]]، [[بوذری طالقانی، ابراهیم (طالقان ۱۲۷۵ـ تهران ۱۳۶۵ش)\|ابراهیم بوذری]]، اکبر هریسچی و [[کریم صالح عظیمی]]. برگزیدۀ آثار او در چهار لوح فشرده، منتشر شده است.</p>
	<br><!--11414900-->		<br><!--11414900-->
	[[رده:موسیقی]]		[[رده:موسیقی]]
	[[رده:ایران - اشخاص]]		[[رده:ایران - اشخاص]]

Nazanin در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۱

2023-12-24T06:51:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =~~کورنل وایلد~~		\|عنوان =ابوالحسن اِقبال‌آذر
	\|نام =~~Cornel Wilde~~		\|نام =
	\|نام دیگر=		\|نام دیگر=
	\|نام اصلی=		\|نام اصلی=
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=اقبال‌السّلطان
	\|زادروز=~~نیویورک ۱۹۱۵م~~		\|زادروز=قزوین ۱۲۴۷ش
	\|تاریخ مرگ=~~۱۹۸۹م~~		\|تاریخ مرگ=تبریز ۱۳۵۰ش
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=~~امریکایی~~		\|ملیت=ایرانی
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=		\|تحصیلات و محل تحصیل=
	\| شغل و تخصص اصلی =~~بازیگر و کارگردان~~		\| شغل و تخصص اصلی =خواننده
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =		\|سمت =در اواخر دهۀ ۱۳۳۰ که سمت ریاست (یا عضویت) شورای موسیقی رادیو تهران
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =~~طعمۀ برهنه (۱۹۶۶)، ساحل سرخ (۱۹۶۷)، و نابودی علفزار (۱۹۷۰)~~		\|آثار =
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =~~سینما~~		\|گروه مقاله =موسیقی
	\|دوره =		\|دوره =
	\|فعالیت‌های مهم =		\|فعالیت‌های مهم =
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	اِقبال‌آذر، ابوالحسن (قزوین ۱۲۴۷ـ تبریز ۱۳۵۰ش)<br><p>خوانندۀ ایرانی معروف به اقبال‌السّلطان. آواز را از جناب قزوینی (حاجی ملا کریم) آموخت و در جوانی به سلک خوانندگان مخصوص دربار محمدعلی‌شاه قاجار درآمد. خوانندۀ مجلسی و نیز مجالس تعزیه بود، و به ردیف آوازی اِشراف و آگاهی کامل داشت. در زمان جنبش مشروطه، به آزادی‌خواهان پیوست و همراه با موسیقی‌دانان انقلابی آن زمان، نظیر [[درویش خان\|درویش‌خان]] و [[عارف قزوینی، ابوالقاسم (قزوین ۱۲۶۱ـ همدان ۱۳۱۲ش)\|عارف قزوینی]]، در تهران و تبریز کنسرت‌های بسیاری برگزار کرد. از صدای او دو دوره صفحۀ گرامافون و یک ‌دوره نوارهای خصوصی، طی هفتادوچند سال، ضبط شده است که نوازندگان بزرگی همچون [[شهنازی، علی اکبر (تهران ۱۲۷۶ـ۱۳۶۲ش)\|علی‌اکبر شهنازی]]، [[شهنازی، عبدالحسین (تهران ۱۲۸۴ـ ۱۳۲۷ش)\|عبدالحسین شهنازی]]، درویش‌خان، باقرخان، و غلامحسین ~~بیگجه‌خانی،~~ آواز او را همراهی کرده‌اند. اقبال آذر با مشاغل اداری در تبریز معیشت می‌کرد و جز در مقطعی بسیار کوتاه، در اواخر دهۀ ۱۳۳۰ که سمت ریاست (یا عضویت) شورای موسیقی رادیو تهران را داشت، شغل رسمی در زمینۀ موسیقی نداشت. پس از ۸۰سالگی نیز با مقاومت علنی در مقابل دستور حزب دموکرات آذربایجان، مبنی‌بر منع خوانندگی با اشعار فارسی و تأکید بر استفاده از زبان آذری، فعالیت خود را ادامه داد. برخی از خوانندگانی که از درس‌های او بهره‌مند شدند، عبارت‌اند از [[ظلی، رضاقلی میرزا (۱۲۸۵ـ تهران ۱۳۲۴ش)\|رضاقلی میرزا ظلی]]، [[بوذری طالقانی، ابراهیم (طالقان ۱۲۷۵ـ تهران ۱۳۶۵ش)\|ابراهیم بوذری]]، اکبر هریسچی و [[کریم صالح عظیمی]]. برگزیدۀ آثار او در چهار لوح فشرده، منتشر شده است.</p>		اِقبال‌آذر، ابوالحسن (قزوین ۱۲۴۷ـ تبریز ۱۳۵۰ش)<br><p>خوانندۀ ایرانی معروف به اقبال‌السّلطان. آواز را از جناب قزوینی (حاجی ملا کریم) آموخت و در جوانی به سلک خوانندگان مخصوص دربار [[محمدعلی شاه قاجار (تبریز ۱۲۸۹ـ ایتالیا ۱۳۴۴ق)\|محمدعلی‌شاه قاجار]] درآمد. خوانندۀ مجلسی و نیز مجالس تعزیه بود، و به ردیف آوازی اِشراف و آگاهی کامل داشت. در زمان جنبش مشروطه، به آزادی‌خواهان پیوست و همراه با موسیقی‌دانان انقلابی آن زمان، نظیر [[درویش خان\|درویش‌خان]] و [[عارف قزوینی، ابوالقاسم (قزوین ۱۲۶۱ـ همدان ۱۳۱۲ش)\|عارف قزوینی]]، در تهران و تبریز کنسرت‌های بسیاری برگزار کرد. از صدای او دو دوره صفحۀ گرامافون و یک ‌دوره نوارهای خصوصی، طی هفتادوچند سال، ضبط شده است که نوازندگان بزرگی همچون [[شهنازی، علی اکبر (تهران ۱۲۷۶ـ۱۳۶۲ش)\|علی‌اکبر شهنازی]]، [[شهنازی، عبدالحسین (تهران ۱۲۸۴ـ ۱۳۲۷ش)\|عبدالحسین شهنازی]]، درویش‌خان، باقرخان، و [[بیگجه خانی، غلامحسین (تبریز 1297ـ1366ش)\|غلامحسین بیگجه‌خانی]]، آواز او را همراهی کرده‌اند. اقبال آذر با مشاغل اداری در تبریز معیشت می‌کرد و جز در مقطعی بسیار کوتاه، در اواخر دهۀ ۱۳۳۰ که سمت ریاست (یا عضویت) شورای موسیقی رادیو تهران را داشت، شغل رسمی در زمینۀ موسیقی نداشت. پس از ۸۰سالگی نیز با مقاومت علنی در مقابل دستور حزب دموکرات آذربایجان، مبنی‌بر منع خوانندگی با اشعار فارسی و تأکید بر استفاده از زبان آذری، فعالیت خود را ادامه داد. برخی از خوانندگانی که از درس‌های او بهره‌مند شدند، عبارت‌اند از [[ظلی، رضاقلی میرزا (۱۲۸۵ـ تهران ۱۳۲۴ش)\|رضاقلی میرزا ظلی]]، [[بوذری طالقانی، ابراهیم (طالقان ۱۲۷۵ـ تهران ۱۳۶۵ش)\|ابراهیم بوذری]]، اکبر هریسچی و [[کریم صالح عظیمی]]. برگزیدۀ آثار او در چهار لوح فشرده، منتشر شده است.</p>
	<br><!--11414900-->		<br><!--11414900-->
	[[رده:موسیقی]]		[[رده:موسیقی]]
	[[رده:ایران - اشخاص]]		[[رده:ایران - اشخاص]]

Nazanin در ‏۲۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۶

2023-12-24T06:46:28Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
+{{جعبه زندگینامه
 اِقبال‌آذر، ابوالحسن (قزوین ۱۲۴۷ـ تبریز ۱۳۵۰ش)<br><p>خوانندۀ ایرانی معروف به اقبال‌السّلطان. آواز را از جناب قزوینی (حاجی ملا کریم) آموخت و در جوانی به سلک خوانندگان مخصوص دربار محمدعلی‌شاه قاجار درآمد. خوانندۀ مجلسی و نیز مجالس تعزیه بود، و به ردیف آوازی اِشراف و آگاهی کامل داشت. در زمان جنبش مشروطه، به آزادی‌خواهان پیوست و همراه با موسیقی‌دانان انقلابی آن زمان، نظیر [[درویش خان|درویش‌خان]] و [[عارف قزوینی، ابوالقاسم (قزوین ۱۲۶۱ـ همدان ۱۳۱۲ش)|عارف قزوینی]]، در تهران و تبریز کنسرت‌های بسیاری برگزار کرد. از صدای او دو دوره صفحۀ گرامافون و یک ‌دوره نوارهای خصوصی، طی هفتادوچند سال، ضبط شده است که نوازندگان بزرگی همچون [[شهنازی، علی اکبر (تهران ۱۲۷۶ـ۱۳۶۲ش)|علی‌اکبر شهنازی]]، [[شهنازی، عبدالحسین (تهران ۱۲۸۴ـ ۱۳۲۷ش)|عبدالحسین شهنازی]]، درویش‌خان، باقرخان، و غلامحسین بیگجه‌خانی، آواز او را همراهی کرده‌اند. اقبال آذر با مشاغل اداری در تبریز معیشت می‌کرد و جز در مقطعی بسیار کوتاه، در اواخر دهۀ ۱۳۳۰ که سمت ریاست (یا عضویت) شورای موسیقی رادیو تهران را داشت، شغل رسمی در زمینۀ موسیقی نداشت. پس از ۸۰سالگی نیز با مقاومت علنی در مقابل دستور حزب دموکرات آذربایجان، مبنی‌بر منع خوانندگی با اشعار فارسی و تأکید بر استفاده از زبان آذری، فعالیت خود را ادامه داد. برخی از خوانندگانی که از درس‌های او بهره‌مند شدند، عبارت‌اند از [[ظلی، رضاقلی میرزا (۱۲۸۵ـ تهران ۱۳۲۴ش)|رضاقلی میرزا ظلی]]، [[بوذری طالقانی، ابراهیم (طالقان ۱۲۷۵ـ تهران ۱۳۶۵ش)|ابراهیم بوذری]]، اکبر هریسچی و [[کریم صالح عظیمی]]. برگزیدۀ آثار او در چهار لوح فشرده، منتشر شده است.</p>
 <br><!--11414900-->
 [[رده:موسیقی]]
 [[رده:ایران - اشخاص]]

Nazanin در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۷

2022-10-12T08:57:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۷
خط ۱:		خط ۱:

	اِقبال‌آذر، ابوالحسن (قزوین ۱۲۴۷ـ تبریز ۱۳۵۰ش)<br>		اِقبال‌آذر، ابوالحسن (قزوین ۱۲۴۷ـ تبریز ۱۳۵۰ش)<br><p>خوانندۀ ایرانی معروف به اقبال‌السّلطان. آواز را از جناب قزوینی (حاجی ملا کریم) آموخت و در جوانی به سلک خوانندگان مخصوص دربار محمدعلی‌شاه قاجار درآمد. خوانندۀ مجلسی و نیز مجالس تعزیه بود، و به ردیف آوازی اِشراف و آگاهی کامل داشت. در زمان جنبش مشروطه، به آزادی‌خواهان پیوست و همراه با موسیقی‌دانان انقلابی آن زمان، نظیر [[درویش خان\|درویش‌خان]] و [[عارف قزوینی، ابوالقاسم (قزوین ۱۲۶۱ـ همدان ۱۳۱۲ش)\|عارف قزوینی]]، در تهران و تبریز کنسرت‌های بسیاری برگزار کرد. از صدای او دو دوره صفحۀ گرامافون و یک ‌دوره نوارهای خصوصی، طی هفتادوچند سال، ضبط شده است که نوازندگان بزرگی همچون [[شهنازی، علی اکبر (تهران ۱۲۷۶ـ۱۳۶۲ش)\|علی‌اکبر شهنازی]]، [[شهنازی، عبدالحسین (تهران ۱۲۸۴ـ ۱۳۲۷ش)\|عبدالحسین شهنازی]]، درویش‌خان، باقرخان، و غلامحسین بیگجه‌خانی، آواز او را همراهی کرده‌اند. اقبال آذر با مشاغل اداری در تبریز معیشت می‌کرد و جز در مقطعی بسیار کوتاه، در اواخر دهۀ ۱۳۳۰ که سمت ریاست (یا عضویت) شورای موسیقی رادیو تهران را داشت، شغل رسمی در زمینۀ موسیقی نداشت. پس از ۸۰سالگی نیز با مقاومت علنی در مقابل دستور حزب دموکرات آذربایجان، مبنی‌بر منع خوانندگی با اشعار فارسی و تأکید بر استفاده از زبان آذری، فعالیت خود را ادامه داد. برخی از خوانندگانی که از درس‌های او بهره‌مند شدند، عبارت‌اند از [[ظلی، رضاقلی میرزا (۱۲۸۵ـ تهران ۱۳۲۴ش)\|رضاقلی میرزا ظلی]]، [[بوذری طالقانی، ابراهیم (طالقان ۱۲۷۵ـ تهران ۱۳۶۵ش)\|ابراهیم بوذری]]، اکبر هریسچی و [[کریم صالح عظیمی]]. برگزیدۀ آثار او در چهار لوح فشرده، منتشر شده است.</p>
	~~[[پرونده: 11414900.jpg \| بندانگشتی\|اِقبال‌آذر، ابوالحسن]]~~<p>خوانندۀ ایرانی معروف به اقبال‌السّلطان. آواز را از جناب قزوینی (حاجی ملا کریم) آموخت و در جوانی به سلک خوانندگان مخصوص دربار محمدعلی‌شاه قاجار درآمد. خوانندۀ مجلسی و نیز مجالس تعزیه بود، و به ردیف آوازی اِشراف و آگاهی کامل داشت. در زمان جنبش مشروطه، به آزادی‌خواهان پیوست و همراه با موسیقی‌دانان انقلابی آن زمان، نظیر [[درویش خان\|درویش‌خان]] و [[عارف قزوینی، ابوالقاسم (قزوین ۱۲۶۱ـ همدان ۱۳۱۲ش)\|عارف قزوینی]]، در تهران و تبریز کنسرت‌های بسیاری برگزار کرد. از صدای او دو دوره صفحۀ گرامافون و یک ‌دوره نوارهای خصوصی، طی هفتادوچند سال، ضبط شده است که نوازندگان بزرگی همچون [[شهنازی، علی اکبر (تهران ۱۲۷۶ـ۱۳۶۲ش)\|علی‌اکبر شهنازی]]، [[شهنازی، عبدالحسین (تهران ۱۲۸۴ـ ۱۳۲۷ش)\|عبدالحسین شهنازی]]، درویش‌خان، باقرخان، و غلامحسین بیگجه‌خانی، آواز او را همراهی کرده‌اند. اقبال آذر با مشاغل اداری در تبریز معیشت می‌کرد و جز در مقطعی بسیار کوتاه، در اواخر دهۀ ۱۳۳۰ که سمت ریاست (یا عضویت) شورای موسیقی رادیو تهران را داشت، شغل رسمی در زمینۀ موسیقی نداشت. پس از ۸۰سالگی نیز با مقاومت علنی در مقابل دستور حزب دموکرات آذربایجان، مبنی‌بر منع خوانندگی با اشعار فارسی و تأکید بر استفاده از زبان آذری، فعالیت خود را ادامه داد. برخی از خوانندگانی که از درس‌های او بهره‌مند شدند، عبارت‌اند از [[ظلی، رضاقلی میرزا (۱۲۸۵ـ تهران ۱۳۲۴ش)\|رضاقلی میرزا ظلی]]، [[بوذری طالقانی، ابراهیم (طالقان ۱۲۷۵ـ تهران ۱۳۶۵ش)\|ابراهیم بوذری]]، اکبر هریسچی و [[کریم صالح عظیمی]]. برگزیدۀ آثار او در چهار لوح فشرده، منتشر شده است.</p>
	<br><!--11414900-->		<br><!--11414900-->
	[[رده:موسیقی]]		[[رده:موسیقی]]
	[[رده:ایران - اشخاص]]		[[رده:ایران - اشخاص]]

Shahraabi در ‏۴ اوت ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۵

2020-08-04T08:35:32Z

صفحهٔ تازه

اِقبال‌آذر، ابوالحسن (قزوین ۱۲۴۷ـ تبریز ۱۳۵۰ش)<br>
[[پرونده: 11414900.jpg | بندانگشتی|اِقبال‌آذر، ابوالحسن]]<p>خوانندۀ ایرانی معروف به اقبال‌السّلطان. آواز را از جناب قزوینی (حاجی ملا کریم) آموخت و در جوانی به سلک خوانندگان مخصوص دربار محمدعلی‌شاه قاجار درآمد. خوانندۀ مجلسی و نیز مجالس تعزیه بود، و به ردیف آوازی اِشراف و آگاهی کامل داشت. در زمان جنبش مشروطه، به آزادی‌خواهان پیوست و همراه با موسیقی‌دانان انقلابی آن زمان، نظیر [[درویش خان|درویش‌خان]] و [[عارف قزوینی، ابوالقاسم (قزوین ۱۲۶۱ـ همدان ۱۳۱۲ش)|عارف قزوینی]]، در تهران و تبریز کنسرت‌های بسیاری برگزار کرد. از صدای او دو دوره صفحۀ گرامافون و یک ‌دوره نوارهای خصوصی، طی هفتادوچند سال، ضبط شده است که نوازندگان بزرگی همچون [[شهنازی، علی اکبر (تهران ۱۲۷۶ـ۱۳۶۲ش)|علی‌اکبر شهنازی]]، [[شهنازی، عبدالحسین (تهران ۱۲۸۴ـ ۱۳۲۷ش)|عبدالحسین شهنازی]]، درویش‌خان، باقرخان، و غلامحسین بیگجه‌خانی، آواز او را همراهی کرده‌اند. اقبال آذر با مشاغل اداری در تبریز معیشت می‌کرد و جز در مقطعی بسیار کوتاه، در اواخر دهۀ ۱۳۳۰ که سمت ریاست (یا عضویت) شورای موسیقی رادیو تهران را داشت، شغل رسمی در زمینۀ موسیقی نداشت. پس از ۸۰سالگی نیز با مقاومت علنی در مقابل دستور حزب دموکرات آذربایجان، مبنی‌بر منع خوانندگی با اشعار فارسی و تأکید بر استفاده از زبان آذری، فعالیت خود را ادامه داد. برخی از خوانندگانی که از درس‌های او بهره‌مند شدند، عبارت‌اند از [[ظلی، رضاقلی میرزا (۱۲۸۵ـ تهران ۱۳۲۴ش)|رضاقلی میرزا ظلی]]، [[بوذری طالقانی، ابراهیم (طالقان ۱۲۷۵ـ تهران ۱۳۶۵ش)|ابراهیم بوذری]]، اکبر هریسچی و [[کریم صالح عظیمی]]. برگزیدۀ آثار او در چهار لوح فشرده، منتشر شده است.</p>
<br>
[[رده:موسیقی]]
[[رده:ایران - اشخاص]]