Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

اورانیوم (uranium) عنصری فلزی، پرتوزا<ref>radioactive</ref> ، مفتول‌شدنی<ref>malleable</ref>، چکش‌خوار<ref>ductile </ref>، به‌رنگ سفیدِ نقره‌ای، درخشان و سخت، با نماد U، عدد اتمی<ref>atomic number</ref> ۹۲، و جرم اتمی نسبی<ref>relative atomic mass</ref> ۲۳۸.۰۲۹. فراوان‌ترین عنصر پرتوزا در پوستۀ زمین است. همۀ عناصر پرتوزا بر اثر تلاشی<ref>decay</ref> اورانیوم طبیعت را به‌وجود می‌آیند. محصول تلاشی نهایی اورانیوم عنصر پایدار سرب است. اورانیوم به‌راحتی با بیشتر عناصر ترکیب می‌شود و ترکیباتی شدیداً سمّی تولید می‌کند. کانی عمدۀ آن پیچ‌بلِند<ref>Pitchblende </ref> است. در ۱۷۸۹، شیمی‌دان آلمانی، مارتین کلاپروت<ref>Martin Klaproth</ref>، اورانیوم را در این کانی کشف و آن را با الهام از سیارۀ اورانوس، که در ۱۷۸۱ کشف شده بود، نام‌گذاری کرد. مقادیر کمی از ترکیبات خاص حاوی اورانیوم در صنعت سرامیک، و برای ساخت لعاب‌های زردنارنجی، و به‌صورت تثبیت‌کنندۀ رنگرزی استفاده می‌شدند، امّا پس از کشف آثار خطرناک تشعشعات آن استفاده از آن منسوخ شد. اورانیوم یکی از سه عنصر شکافت‌پذیر<ref>fissile elements</ref> است. عناصر دیگر توریوم<ref>thorium </ref> و پلوتونیوم<ref>plutonium </ref>اند. مدت‌ها تصور می‌شد این عنصر بالاترین عدد اتمی را در میان عناصر پوسته زمین داراست. از ایزوتوپ‌های ۲۳۸U و ۲۳۵U برای تعیین سن زمین استفاده کرده‌اند. ۲۳۸U، که حدوداً ۹۹ درصد از کلّ اورانیوم طبیعی را تشکیل می‌دهد، نیم‌عمر<ref>half-life</ref> برابر با ۱۰۹×۴.۵۱ سال دارد. به‌سبب فراوانی‌ این ایزوتوپ، از آن در رآکتورهای هسته‌ای زاینده<ref>breeder nuclear reactors</ref> پلوتونیوم شکافت‌پذیر تولید می‌‌کنند. ایزوتوپ شکافت‌پذیر ۲۳۵U نیم‌عمری برابر با ۱۰۸×۷.۱۳ سال دارد و حدوداً ۰.۷ درصد از اورانیوم طبیعی را تشکیل می‌دهد. این ایزوتوپ مستقیماً برای سوخت رآکتورهای هسته‌ای و تولید جنگ‌افزارهای هسته‌ای به‌کار می‌رود. کشورهای بسیاری دارای معادن اورانیوم‌اند و ذخایر بزرگ آن در کانادا، امریکا، استرالیا و افریقای جنوبی یافت می‌شوند.

 

----

 

[[Category:فناوری و صنایع]] [[Category:فلزات، آلیاژها و مواد]]

اورانیوم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳