اورنگ زیب میرزا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۰۷

2022-02-12T18:07:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۰۷
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	اورنگ زیب میرزا (تهران1246 - 1284ق)		اورنگ زیب میرزا (تهران1246 - 1284ق)

	شاهزادۀ [[قاجاریه، سلسله\|قاجار]]. او پسر پنجاه و هفتم [[فتحعلی شاه قاجار (۱۱۸۵ـ اصفهان ۱۲۵۰ق)\|فتحعلی‌ شاه]] بود. به علت آن‌که هنگام فوت فتحعلی‎‌شاه در 1250ق، برخی از فرزندانش در سنین کودکی بودند و بزرگ‌تری نداشتند که تربیت‌شان کند، سرخود بار آمدند و در سن رشد و بلوغ به هرزگی کشیده شدند.		شاهزادۀ [[قاجاریه، سلسله\|قاجار]]. او پسر پنجاه و هفتم [[فتحعلی شاه قاجار (۱۱۸۵ـ اصفهان ۱۲۵۰ق)\|فتحعلی‌ شاه]] بود. به علت آن‌که هنگام فوت فتحعلی‎‌شاه در 1250ق، برخی از فرزندانش در سنین کودکی بودند و بزرگ‌تری نداشتند که تربیت‌شان کند، سرخود بار آمدند و در سن رشد و بلوغ به هرزگی کشیده شدند. او و برادر تنی کوچکترش، کامران میرزا (پسر پنجاه و ششم فتحعلی‌شاه) نیز از آن جمله بودند. اورنگ زیب میرزا هنگام فوت پدرش، فقط چهار سال داشت و وقتی به سن بلوغ رسید، به بی‌بند و باری معروف بود. او گاهی شعر هم می‌گفت و تخلص‌اش «باسم» بود.

	~~او و برادر تنی کوچک‌ترش، کامران میرزا (پسر پنجاه~~ و ~~ششم فتحعلی‌شاه) نیز~~ از آن جمله بودند. اورنگ زیب میرزا هنگام فوت پدرش، فقط چهار سال داشت و وقتی به سن بلوغ رسید، به بی‌بند و باری معروف بود. او گاهی شعر هم می‌گفت و تخلص‌اش «باسم» بود.		می‌گویند این بیت معروف از اوست: "شب عید است و یار از من چغندر پخته می‌خواهد

	~~می‌گویند بیت معروف زیر از اوست:~~		گمانش می‌رسد من گنج قارون زیر سر دارم."

	~~شب عید است و یار از من چغندر پخته می‌خواهد~~

	گمانش می‌رسد من گنج قارون زیر سر دارم

	اورنگ زیب میرزا در 38 سالگی به علت ابتلا به وبا درگذشت.		اورنگ زیب میرزا در 38 سالگی به علت ابتلا به وبا درگذشت.

Shahraabi در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۰۶

2022-02-12T18:06:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۰۶
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	شاهزادۀ [[قاجاریه، سلسله\|قاجار]]. او پسر پنجاه و هفتم [[فتحعلی شاه قاجار (۱۱۸۵ـ اصفهان ۱۲۵۰ق)\|فتحعلی‌ شاه]] بود. به علت آن‌که هنگام فوت فتحعلی‎‌شاه در 1250ق، برخی از فرزندانش در سنین کودکی بودند و بزرگ‌تری نداشتند که تربیت‌شان کند، سرخود بار آمدند و در سن رشد و بلوغ به هرزگی کشیده شدند.		شاهزادۀ [[قاجاریه، سلسله\|قاجار]]. او پسر پنجاه و هفتم [[فتحعلی شاه قاجار (۱۱۸۵ـ اصفهان ۱۲۵۰ق)\|فتحعلی‌ شاه]] بود. به علت آن‌که هنگام فوت فتحعلی‎‌شاه در 1250ق، برخی از فرزندانش در سنین کودکی بودند و بزرگ‌تری نداشتند که تربیت‌شان کند، سرخود بار آمدند و در سن رشد و بلوغ به هرزگی کشیده شدند.

	او و برادر تنی کوچک‌ترش، [[کامران میرزا]] (پسر پنجاه و ششم فتحعلی‌شاه) نیز از آن جمله بودند. اورنگ زیب میرزا هنگام فوت پدرش، فقط چهار سال داشت و وقتی به سن بلوغ رسید، به بی‌بند و باری معروف بود. او گاهی شعر هم می‌گفت و تخلص‌اش «باسم» بود.		او و برادر تنی کوچک‌ترش، کامران میرزا (پسر پنجاه و ششم فتحعلی‌شاه) نیز از آن جمله بودند. اورنگ زیب میرزا هنگام فوت پدرش، فقط چهار سال داشت و وقتی به سن بلوغ رسید، به بی‌بند و باری معروف بود. او گاهی شعر هم می‌گفت و تخلص‌اش «باسم» بود.

	می‌گویند بیت معروف زیر از اوست:		می‌گویند بیت معروف زیر از اوست:

Shahraabi در ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۰۵

2022-02-12T18:05:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۰۵
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	اورنگ زیب میرزا (تهران1246 - 1284ق)		اورنگ زیب میرزا (تهران1246 - 1284ق)

	شاهزادۀ قاجار. پسر پنجاه و هفتم ~~فتحعلی‌شاه~~ قاجار بود. به علت آن‌که هنگام فوت فتحعلی‎‌شاه در 1250ق، برخی از فرزندانش در سنین کودکی بودند و بزرگ‌تری نداشتند که تربیت‌شان کند، سرخود بار آمدند و در سن رشد و بلوغ به هرزگی کشیده شدند.		شاهزادۀ [[قاجاریه، سلسله\|قاجار]]. او پسر پنجاه و هفتم [[فتحعلی شاه قاجار (۱۱۸۵ـ اصفهان ۱۲۵۰ق)\|فتحعلی‌ شاه]] بود. به علت آن‌که هنگام فوت فتحعلی‎‌شاه در 1250ق، برخی از فرزندانش در سنین کودکی بودند و بزرگ‌تری نداشتند که تربیت‌شان کند، سرخود بار آمدند و در سن رشد و بلوغ به هرزگی کشیده شدند.

	او و برادر تنی کوچک‌ترش، کامران میرزا (پسر پنجاه و ششم فتحعلی‌شاه) نیز از آن جمله بودند. اورنگ زیب میرزا هنگام فوت پدرش، فقط چهار سال داشت و وقتی به سن بلوغ رسید، به بی‌بند و باری معروف بود. او گاهی شعر هم می‌گفت و تخلص‌اش «باسم» بود.		او و برادر تنی کوچک‌ترش، [[کامران میرزا]] (پسر پنجاه و ششم فتحعلی‌شاه) نیز از آن جمله بودند. اورنگ زیب میرزا هنگام فوت پدرش، فقط چهار سال داشت و وقتی به سن بلوغ رسید، به بی‌بند و باری معروف بود. او گاهی شعر هم می‌گفت و تخلص‌اش «باسم» بود.

	می‌گویند بیت معروف زیر از اوست:		می‌گویند بیت معروف زیر از اوست:

Shahraabi در ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۱۸

2021-06-15T10:18:29Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =اورنگ زیب میرزا
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=متخلص به «باسم»
|زادروز=تهران1246ق
|تاریخ مرگ=1284ق
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =شاهزادۀ قاجار
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =فتحعلی‌شاه قاجار (پدر)- کامران میرزا (برادر تنی)
|گروه مقاله =تاریخ ایران
|دوره =قاجار
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

اورنگ زیب میرزا (تهران1246 - 1284ق)

شاهزادۀ قاجار. پسر پنجاه و هفتم فتحعلی‌شاه قاجار بود. به علت آن‌که هنگام فوت فتحعلی‎‌شاه در 1250ق، برخی از فرزندانش در سنین کودکی بودند و بزرگ‌تری نداشتند که تربیت‌شان کند، سرخود بار آمدند و در سن رشد و بلوغ به هرزگی کشیده شدند.

او و برادر تنی کوچک‌ترش، کامران میرزا (پسر پنجاه و ششم فتحعلی‌شاه) نیز از آن جمله بودند. اورنگ زیب میرزا هنگام فوت پدرش، فقط چهار سال داشت و وقتی به سن بلوغ رسید، به بی‌بند و باری معروف بود. او گاهی شعر هم می‌گفت و تخلص‌اش «باسم» بود.

می‌گویند بیت معروف زیر از اوست:

شب عید است و یار از من چغندر پخته می‌خواهد

گمانش می‌رسد من گنج قارون زیر سر دارم

اورنگ زیب میرزا در 38 سالگی به علت ابتلا به وبا درگذشت.

<br />
[[رده:تاریخ ایران]]
[[رده:دوره قاجار]]