اوسلو - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۱

2024-11-03T13:21:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	}} اوسْلو (Oslo)		}} اوسْلو (Oslo)

	بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]<ref>Norway</ref>، با 709,037 نفر جمعیت (~~۲۰۲۲~~) و 480 کیلومتر مربع مساحت. صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref>~~ ~~خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (~~۱۸۱۴~~) و سپس از [[~~سوید\|~~سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود آکر<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.		بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]<ref>Norway</ref>، با 709,037 نفر جمعیت (۲۰۲۲م) و 480 کیلومتر مربع مساحت. صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴م) و سپس از [[سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود آکر<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.

Shahraabi در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۱

2024-10-18T17:41:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۴۱
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\| موقعیت =		\| موقعیت =

	\| جمعیت =~~791~~,~~500~~ نفر		\| جمعیت =709,037 نفر (۲۰۲۲)

	\| مساحت =		\| مساحت = 480 کیلومتر مربع

Shahraabi در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۹

2024-10-18T17:39:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۹
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	}} اوسْلو (Oslo)		}} اوسْلو (Oslo)

	بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]<ref>Norway</ref>، با ~~۷۹۱~~,~~۵۰۰~~ نفر جمعیت (~~۲۰۰۳~~). صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از [[سوید\|سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود آکر<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.		بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]<ref>Norway</ref>، با 709,037 نفر جمعیت (۲۰۲۲) و 480 کیلومتر مربع مساحت. صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از [[سوید\|سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود آکر<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.

Shahraabi در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۵

2024-10-18T17:35:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۵
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	}} اوسْلو (Oslo)		}} اوسْلو (Oslo)

	بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]<ref>Norway</ref>، با ۷۹۱,۵۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از [[سوید\|سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود [[آکر]]<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.		بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]<ref>Norway</ref>، با ۷۹۱,۵۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از [[سوید\|سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود آکر<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.

Shahraabi در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۵

2024-10-18T17:35:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۵
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	}} اوسْلو (Oslo)		}} اوسْلو (Oslo)

	بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]، با ۷۹۱,۵۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از [[سوید\|سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود [[آکر]]<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.		بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]<ref>Norway</ref>، با ۷۹۱,۵۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از [[سوید\|سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود [[آکر]]<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.

Shahraabi در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۴

2024-10-18T17:34:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۴
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	}} اوسْلو (Oslo)		}} اوسْلو (Oslo)

	بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]، با ۷۹۱,۵۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از [[سوید\|سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود [[آکر]]<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است..		بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]، با ۷۹۱,۵۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از [[سوید\|سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود [[آکر]]<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.

Shahraabi در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۴

2024-10-18T17:34:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۴
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	\| برخی بناهای مهم =موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن 13م، کلیسای جامع و نگارخانۀ ملّی		\| برخی بناهای مهم =موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن 13م، کلیسای جامع و نگارخانۀ ملّی
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}} ~~<ref>Norway</ref>~~اوسْلو (Oslo)		}} اوسْلو (Oslo)

	بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]، با ۷۹۱,۵۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از [[سوید\|سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود [[آکر]]<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.		بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]، با ۷۹۱,۵۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از [[سوید\|سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود [[آکر]]<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است..

Shahraabi در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۳

2024-10-18T17:33:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۳
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	\| برخی بناهای مهم =موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن 13م، کلیسای جامع و نگارخانۀ ملّی		\| برخی بناهای مهم =موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن 13م، کلیسای جامع و نگارخانۀ ملّی
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}} اوسْلو (Oslo)		}} <ref>Norway</ref>اوسْلو (Oslo)

	بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]، با ۷۹۱,۵۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از [[سوید\|سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود [[آکر]]<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.		بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]، با ۷۹۱,۵۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از [[سوید\|سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود [[آکر]]<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.

Shahraabi در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۳

2024-10-18T17:33:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۳
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	}} اوسْلو (Oslo)		}} اوسْلو (Oslo)

	بندر صنعتی و پایتخت ~~نروژ،~~ با ۷۹۱,۵۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، کریستیان چهارم<ref>Christian IV</ref>، پادشاه ~~دانمارک،~~ آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از سوئد (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود آکر<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار ادوارد مونش<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار هنریک ایبسن<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.		بندر صنعتی و پایتخت [[نروژ]]، با ۷۹۱,۵۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، [[کریستیان چهارم]]<ref>Christian IV</ref>، پادشاه [[دانمارک]]، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از [[سوید\|سوئد]] (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود [[آکر]]<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار [[مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)\|ادوارد مونش]]<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)\|هنریک ایبسن]]<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
| کشور =نروژ
| نام فارسی =اوسْلو

|نام لاتین =Oslo

| استان =
| شهرستان =
| بخش =
| موقعیت =

| جمعیت =791,500 نفر

| مساحت =

| ارتفاع از سطح دریا =
| تولیدات و صنایع مهم =کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار و مواد غذایی

| برخی بناهای مهم =موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن 13م، کلیسای جامع و نگارخانۀ ملّی
| شهر ها و آبادی های مهم =
}} اوسْلو (Oslo)

بندر صنعتی و پایتخت نروژ، با ۷۹۱,۵۰۰ نفر جمعیت (۲۰۰۳). صنایع اصلی آن عبارت‌اند از کشتی‌سازی، نسّاجی، علوم مهندسی، تولید لوازم برقی، ماشین‌آلات، الوار، و مواد غذایی. هارالد سوم<ref>Harald III</ref> در قرن ۱۱م این شهر را بنا کرد، اما پس از آتش‌سوزی ۱۶۲۴، کریستیان چهارم<ref>Christian IV</ref>، پادشاه دانمارک، آن را بازسازی کرد و از ۱۶۲۴ تا ۱۹۲۴ با نام کریستیانیا<ref>Christiania</ref> خوانده می‌شد. در پی جدایی نروژ از دانمارک (۱۸۱۴) و سپس از سوئد (۱۹۰۵)، نام اصلی نروژی خود، اوسلو را بازیافت (۱۹۲۵). شهر مزبور در میان جنگل‌های کاج و تپه‌هایی واقع شده است که به آن شکل آمفی‌تئاتر داده‌اند. این بندر در ساحل رود آکر<ref>Aker</ref>، در رأس فیورد (آبدره) اوسلو (به طول ۱۰۰ کیلومتر) ساخته شده است، که یخ‌شکن‌ها آن را در فصل زمستان بازنگه می‌دارند. نقاط دیدنی آن عبارت‌اند از موزۀ وایکینگ؛ قلعه‌ای از قرن ۱۳م، که بر بندر و فیورد (آبدره) مشرف است؛ کلیسای جامع، در میدان اصلی بازار و نمونۀ باشکوهی از معماری کلیسایی قرن ۱۷؛ و نگارخانۀ ملّی، با بسیاری از آثار ادوارد مونش<ref>Edvard Munch</ref>. مهم‌ترین صنعت اوسلو تولید الوار بود، اما اکنون صنایع آن متنوّع‌تر شده‌اند و بیشتر کالاهای مصرفی و سرمایه‌ای را تولید می‌کند. اوسلو بزرگ‌ترین بندر نروژ از لحاظ حجم دادوستد و ثبت کشتی‌های بازرگانی است. لنگرگاه حفاظت‌شدۀ آن اسکله‌ای به طول ۱۱ کیلومتر و عمق ۱۱ متر دارد. اوسلو دو ایستگاه اصلی راه‌آهن دارد که این شهر را به سوئد و قاره اروپا، از طریق دانمارک، متصل می‌کنند. قطارهای برقی، شهر را به حومه‌ها متصل می‌کنند؛ ارتباط‌های هوایی و جاده‌‌ای و راه‌آهن، اوسلو را به مرکز آمدوشد گردشگران تبدیل کرده‌اند. فرودگاه فورنبو<ref>Fornebu</ref> در ۷کیلومتری مرکز شهر قرار دارد. بناهای شهر آمیزه‌ای از معماری‌های قرون ۱۹ و ۲۰ است. بسیاری از بناهای اصلی اوسلو در خیابان اصلی کارل یوهان<ref>Karl Johan</ref>، یا اطراف آن قرار دارند، که در یک انتهای آن کاخ سلطنتی (تکمیل در ۱۸۴۸) قرار دارد. در خیابان کارل یوهان، سالن تئاتر ‌ملی (مربوط به آثار هنریک ایبسن<ref>Henrik Ibsen</ref>)، بخش قدیمی دانشگاه اوسلو (تکمیل در ۱۸۵۴)، و ساختمان مجلس واقع شده‌اند. در نزدیکی این خیابان و مشرف بر فیورد (آبدره) مزبور، ساختمان باشکوه شهرداری (گشایش در ۱۹۵۱ به مناسبت نهصدمین سال بنای شهر) قرار گرفته است. ساختمان فرستندۀ رادیویی و تلویزیونی<ref>Broadcasting House</ref> نیز بنای بسیار زیبای قرن ۲۰ است.

 

----

[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی اسکاندیناوی]]