https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%DB%8C%D9%88_%28%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%29ایو (اخترشناسی) - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-01T11:22:52Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A7%DB%8C%D9%88_(%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C)&diff=1297765&oldid=prevShahraabi در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
ایو (اخترشناسی)(Io)<br/> در اخترشناسی، سومین قمر<ref>Moon </ref>&nbsp;بزرگ مشتری به قطر ۳,۶۳۰ کیلومتر. هر&nbsp;۱.۷۷ روز یکبار در فاصلۀ ۴۲۲هزار کیلومتری بر گرد این سیاره مدارپیمایی میکند. این قمر، که از نظر آتشفشانی فعّالترین جسم منظومۀ خورشیدی<ref>Solar System</ref>&nbsp;است، با صدها دهانۀ فورانِ گوگرد، به جای گدازه<ref>lava </ref>، پوشیده شده است. این فورانها سطح ایو را نارنجیرنگ کردهاند. در ژوئیۀ ۱۹۹۵، تلسکوپ فضایی هابل لکۀ زردی به پهنای ۳۲۰ کیلومتر را در سطح ایو، و در محل آتشفشان راپاترا<ref>RaPatera</ref>&nbsp;نشان داد. با اینکه منشأ آتشفشانی لکۀ جدید مشخص است، علت دقیق تشکیل آن هنوز برای اخترشناسان روشن نشده است. دادههایی که فضاپیمای کاوشگر گالیله<ref>Galileo </ref>&nbsp;در ۱۹۹۶ گردآوری کرد حاکی از آن است که ایو هستۀ فلزی بزرگی دارد. کاوشگر گالیله همچنین باریکهای دَهمگاواتی از الکترونها را بین مشتری<ref>Jupiter</ref>&nbsp;و ایو شناسایی کرد. در ۱۹۹۷، دستگاههای منضم به فضاپیمای ''گالیله'' دمای آتشفشانهای ایو را اندازه گرفتند و حداقل دمای آنها را ۱,۵۰۰ درجۀ سانتیگراد تشخیص دادند. دمای داغترین آتشفشانهای زمین حداکثر به ۱,۳۰۰ درجۀ سانتیگراد میرسد.<br />
<br />
&nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:اخترشناسی]] [[Category:اجرام آسمانی]]</div>Shahraabi