ایچی کاوا، کن (۱۹۱۵ـ۲۰۰۸) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۲۰

2022-05-24T06:20:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۲۰
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	ایچی‌کاوا، ~~کُن~~ (۱۹۱۵ـ۲۰۰۸)(Ichikawa, Kon) [[پرونده:11672500.jpg\|بندانگشتی\|ایچی کاوا]]		ایچی‌کاوا، کن (۱۹۱۵ـ۲۰۰۸)(Ichikawa, Kon) [[پرونده:11672500.jpg\|بندانگشتی\|ایچی کاوا]]
	(نام اصلی: یوجو یامادا<ref>Uju Yamada</ref>) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ژاپنی. با دو فیلم جذاب و صلح‌طلبانۀ ''چنگ برمه‌ای<ref> ''Biruma no tategoto/The Burmese Harp''</ref>'' (۱۹۵۶) و ''آتش بر فراز دشت<ref> ''Nobi/Fires on the Plain''</ref>'' (۱۹۵۹) به شهرت جهانی رسید. ویژگی آثار او، که نزدیک به ۷۰ فیلم است، ~~ترکیب‌بندیِ~~ دقیق رنگی و بررسی موشکافانۀ افراد طردشدۀ اجتماع را دربر می‌گیرد. انتقام بازیگر<ref>Yukinojo henge/An Actor’s Revenge</ref> از موفق‌ترین فیلم‌های اوست (۱۹۶۳). این ملودرام تاریخی<ref>period melodrama</ref> و نفس‌گیر به زندگی زنی می‌پردازد که بازیگر تئاتر کابوکی<ref>kabuki stage</ref> است. زیبایی بصری این فیلم، که به‌صورت سینماسکوپ<ref>CinemaScope</ref> فیلم‌برداری شده، خیره‌کننده‌ است، و قاب‌بندی‌های سبک‌پردازانه‌اش ارجاعاتی کنایی به هنر سنتی ژاپن و قواعد تئاتر کابوکی دارد. ایچی‌کاوا در ایسه<ref>Ise </ref> در هونشو<ref>Honshu </ref> به‌دنیا آمد. کارش را از ۱۹۳۳ با سمت انیماتور (متحرّک‌ساز)<ref>animator </ref> در استودیویی در کیوتو<ref>Kyoto </ref> آغاز کرد. در ۱۹۴۰ به توکیو<ref>Tokyo </ref> رفت و تا این زمان در چندین فیلم سینمایی دستیار کارگردان بود. در ۱۹۴۶ نخستین فیلمش، ''دختر معبد دوجو<ref> ''Musume Dojoji/A Girl at Dojo Temple''</ref>''، را کارگردانی کرد. این فیلم که نسخۀ عروسکی نمایش معروف کابوکی بود، از سوی نیروهای اشغالگر امریکایی توقیف شد، زیرا سنت‌گرایی آن را افراطی تشخیص داده بودند. چند فیلم با طنز غیرمتعارف، ازجمله ''آقای پو<ref> ''Pu-san/Mr Pu''</ref>'' (۱۹۵۳) و ''بیلیونر<ref> ''Okuman choja/A Billionaire''</ref>'' (۱۹۵۴)، موجب شد ایچی‌کاوا را «فرانک کاپرای ژاپن» لقب دهند، هرچند او را اغلب به‌بدبینی‌ نسبت به جامعه ژاپن متهم کرده‌اند. بسیاری از فیلم‌هایش را براساس آثار ادبی ساخته است.		(نام اصلی: یوجو یامادا<ref>Uju Yamada</ref>) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ژاپنی. با دو فیلم جذاب و صلح‌طلبانۀ ''چنگ برمه‌ای<ref> ''Biruma no tategoto/The Burmese Harp''</ref>'' (۱۹۵۶) و ''آتش بر فراز دشت<ref> ''Nobi/Fires on the Plain''</ref>'' (۱۹۵۹) به شهرت جهانی رسید. ویژگی آثار او، که نزدیک به ۷۰ فیلم است، ترکیب‌بندی دقیق رنگی و بررسی موشکافانۀ افراد طردشدۀ اجتماع را دربر می‌گیرد. انتقام بازیگر<ref>Yukinojo henge/An Actor’s Revenge</ref> از موفق‌ترین فیلم‌های اوست (۱۹۶۳). این ملودرام تاریخی<ref>period melodrama</ref> و نفس‌گیر به زندگی زنی می‌پردازد که بازیگر تئاتر کابوکی<ref>kabuki stage</ref> است. زیبایی بصری این فیلم، که به‌صورت سینماسکوپ<ref>CinemaScope</ref> فیلم‌برداری شده، خیره‌کننده‌ است، و قاب‌بندی‌های سبک‌پردازانه‌اش ارجاعاتی کنایی به هنر سنتی ژاپن و قواعد تئاتر کابوکی دارد. ایچی‌کاوا در [[ایسه]]<ref>Ise </ref> در [[هونشو]]<ref>Honshu </ref> به‌دنیا آمد. کارش را از ۱۹۳۳ با سمت انیماتور (متحرّک‌ساز)<ref>animator </ref> در استودیویی در [[کیوتو]]<ref>Kyoto </ref> آغاز کرد. در ۱۹۴۰ به [[توکیو]]<ref>Tokyo </ref> رفت و تا این زمان در چندین فیلم سینمایی دستیار کارگردان بود. در ۱۹۴۶ نخستین فیلمش، ''دختر معبد دوجو<ref> ''Musume Dojoji/A Girl at Dojo Temple''</ref>''، را کارگردانی کرد. این فیلم که نسخۀ عروسکی نمایش معروف کابوکی بود، از سوی نیروهای اشغالگر امریکایی توقیف شد، زیرا سنت‌گرایی آن را افراطی تشخیص داده بودند. چند فیلم با طنز غیرمتعارف، ازجمله ''آقای پو<ref> ''Pu-san/Mr Pu''</ref>'' (۱۹۵۳) و ''بیلیونر<ref> ''Okuman choja/A Billionaire''</ref>'' (۱۹۵۴)، موجب شد ایچی‌کاوا را «فرانک کاپرای ژاپن» لقب دهند، هرچند او را اغلب به‌بدبینی‌ نسبت به جامعه ژاپن متهم کرده‌اند. بسیاری از فیلم‌هایش را براساس آثار ادبی ساخته است.

Nazanin در ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۱۳

2022-05-24T06:13:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:11672500.jpg\|بندانگشتی\|ایچی کاوا]]~~
	~~ایچی‌کاوا، کُن (۱۹۱۵ـ۲۰۰۸)(Ichikawa, Kon)~~

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
خط ۳۰:		خط ۲۸:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
			ایچی‌کاوا، کُن (۱۹۱۵ـ۲۰۰۸)(Ichikawa, Kon) [[پرونده:11672500.jpg\|بندانگشتی\|ایچی کاوا]]
	(نام اصلی: یوجو یامادا<ref>Uju Yamada</ref>) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ژاپنی. با دو فیلم جذاب و صلح‌طلبانۀ ''چنگ برمه‌ای<ref> ''Biruma no tategoto/The Burmese Harp''</ref>'' (۱۹۵۶) و ''آتش بر فراز دشت<ref> ''Nobi/Fires on the Plain''</ref>'' (۱۹۵۹) به شهرت جهانی رسید. ویژگی آثار او، که نزدیک به ۷۰ فیلم است، ترکیب‌بندیِ دقیق رنگی و بررسی موشکافانۀ افراد طردشدۀ اجتماع را دربر می‌گیرد. انتقام بازیگر<ref>Yukinojo henge/An Actor’s Revenge</ref> از موفق‌ترین فیلم‌های اوست (۱۹۶۳). این ملودرام تاریخی<ref>period melodrama</ref> و نفس‌گیر به زندگی زنی می‌پردازد که بازیگر تئاتر کابوکی<ref>kabuki stage</ref> است. زیبایی بصری این فیلم، که به‌صورت سینماسکوپ<ref>CinemaScope</ref> فیلم‌برداری شده، خیره‌کننده‌ است، و قاب‌بندی‌های سبک‌پردازانه‌اش ارجاعاتی کنایی به هنر سنتی ژاپن و قواعد تئاتر کابوکی دارد. ایچی‌کاوا در ایسه<ref>Ise </ref> در هونشو<ref>Honshu </ref> به‌دنیا آمد. کارش را از ۱۹۳۳ با سمت انیماتور (متحرّک‌ساز)<ref>animator </ref> در استودیویی در کیوتو<ref>Kyoto </ref> آغاز کرد. در ۱۹۴۰ به توکیو<ref>Tokyo </ref> رفت و تا این زمان در چندین فیلم سینمایی دستیار کارگردان بود. در ۱۹۴۶ نخستین فیلمش، ''دختر معبد دوجو<ref> ''Musume Dojoji/A Girl at Dojo Temple''</ref>''، را کارگردانی کرد. این فیلم که نسخۀ عروسکی نمایش معروف کابوکی بود، از سوی نیروهای اشغالگر امریکایی توقیف شد، زیرا سنت‌گرایی آن را افراطی تشخیص داده بودند. چند فیلم با طنز غیرمتعارف، ازجمله ''آقای پو<ref> ''Pu-san/Mr Pu''</ref>'' (۱۹۵۳) و ''بیلیونر<ref> ''Okuman choja/A Billionaire''</ref>'' (۱۹۵۴)، موجب شد ایچی‌کاوا را «فرانک کاپرای ژاپن» لقب دهند، هرچند او را اغلب به‌بدبینی‌ نسبت به جامعه ژاپن متهم کرده‌اند. بسیاری از فیلم‌هایش را براساس آثار ادبی ساخته است.		(نام اصلی: یوجو یامادا<ref>Uju Yamada</ref>) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ژاپنی. با دو فیلم جذاب و صلح‌طلبانۀ ''چنگ برمه‌ای<ref> ''Biruma no tategoto/The Burmese Harp''</ref>'' (۱۹۵۶) و ''آتش بر فراز دشت<ref> ''Nobi/Fires on the Plain''</ref>'' (۱۹۵۹) به شهرت جهانی رسید. ویژگی آثار او، که نزدیک به ۷۰ فیلم است، ترکیب‌بندیِ دقیق رنگی و بررسی موشکافانۀ افراد طردشدۀ اجتماع را دربر می‌گیرد. انتقام بازیگر<ref>Yukinojo henge/An Actor’s Revenge</ref> از موفق‌ترین فیلم‌های اوست (۱۹۶۳). این ملودرام تاریخی<ref>period melodrama</ref> و نفس‌گیر به زندگی زنی می‌پردازد که بازیگر تئاتر کابوکی<ref>kabuki stage</ref> است. زیبایی بصری این فیلم، که به‌صورت سینماسکوپ<ref>CinemaScope</ref> فیلم‌برداری شده، خیره‌کننده‌ است، و قاب‌بندی‌های سبک‌پردازانه‌اش ارجاعاتی کنایی به هنر سنتی ژاپن و قواعد تئاتر کابوکی دارد. ایچی‌کاوا در ایسه<ref>Ise </ref> در هونشو<ref>Honshu </ref> به‌دنیا آمد. کارش را از ۱۹۳۳ با سمت انیماتور (متحرّک‌ساز)<ref>animator </ref> در استودیویی در کیوتو<ref>Kyoto </ref> آغاز کرد. در ۱۹۴۰ به توکیو<ref>Tokyo </ref> رفت و تا این زمان در چندین فیلم سینمایی دستیار کارگردان بود. در ۱۹۴۶ نخستین فیلمش، ''دختر معبد دوجو<ref> ''Musume Dojoji/A Girl at Dojo Temple''</ref>''، را کارگردانی کرد. این فیلم که نسخۀ عروسکی نمایش معروف کابوکی بود، از سوی نیروهای اشغالگر امریکایی توقیف شد، زیرا سنت‌گرایی آن را افراطی تشخیص داده بودند. چند فیلم با طنز غیرمتعارف، ازجمله ''آقای پو<ref> ''Pu-san/Mr Pu''</ref>'' (۱۹۵۳) و ''بیلیونر<ref> ''Okuman choja/A Billionaire''</ref>'' (۱۹۵۴)، موجب شد ایچی‌کاوا را «فرانک کاپرای ژاپن» لقب دهند، هرچند او را اغلب به‌بدبینی‌ نسبت به جامعه ژاپن متهم کرده‌اند. بسیاری از فیلم‌هایش را براساس آثار ادبی ساخته است.

Aeen در ‏۱۰ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۰

2021-03-10T10:40:45Z

صفحهٔ تازه

[[پرونده:11672500.jpg|بندانگشتی|ایچی کاوا]]
ایچی‌کاوا، کُن (۱۹۱۵ـ۲۰۰۸)(Ichikawa, Kon)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = کن ایچی کاوا
|نام = Kon Ichikawa
|نام دیگر=
|نام اصلی=یوجو یامادا
|نام مستعار=
|لقب=«فرانک کاپرای ژاپن»
|زادروز=ایسه در هونشو ۱۹۱۵م
|تاریخ مرگ=۲۰۰۸م
|دوره زندگی=
|ملیت=ژاپنی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =کارگردان
|شغل و تخصص های دیگر= فیلم نامه نویس
|سبک =
|مکتب =
|سمت =انیماتور (متحرک ساز)، دستیار کارگردان، کارگردان
|جوایز و افتخارات =
|آثار =چنگ برمه ای (۱۹۵۶)؛ آتش بر فراز دشت (۱۹۵۹)؛ انتقام بازیگر (۱۹۶۳)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =سینما
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

(نام اصلی: یوجو یامادا<ref>Uju Yamada</ref>) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ژاپنی. با دو فیلم جذاب و صلح‌طلبانۀ ''چنگ برمه‌ای<ref> ''Biruma no tategoto/The Burmese Harp''</ref>'' (۱۹۵۶) و ''آتش بر فراز دشت<ref> ''Nobi/Fires on the Plain''</ref>'' (۱۹۵۹) به شهرت جهانی رسید. ویژگی آثار او، که نزدیک به ۷۰ فیلم است، ترکیب‌بندیِ دقیق رنگی و بررسی موشکافانۀ افراد طردشدۀ اجتماع را دربر می‌گیرد. انتقام بازیگر<ref>Yukinojo henge/An Actor’s Revenge</ref> از موفق‌ترین فیلم‌های اوست (۱۹۶۳). این ملودرام تاریخی<ref>period melodrama</ref> و نفس‌گیر به زندگی زنی می‌پردازد که بازیگر تئاتر کابوکی<ref>kabuki stage</ref> است. زیبایی بصری این فیلم، که به‌صورت سینماسکوپ<ref>CinemaScope</ref> فیلم‌برداری شده، خیره‌کننده‌ است، و قاب‌بندی‌های سبک‌پردازانه‌اش ارجاعاتی کنایی به هنر سنتی ژاپن و قواعد تئاتر کابوکی دارد. ایچی‌کاوا در ایسه<ref>Ise </ref> در هونشو<ref>Honshu </ref> به‌دنیا آمد. کارش را از ۱۹۳۳ با سمت انیماتور (متحرّک‌ساز)<ref>animator </ref> در استودیویی در کیوتو<ref>Kyoto </ref> آغاز کرد. در ۱۹۴۰ به توکیو<ref>Tokyo </ref> رفت و تا این زمان در چندین فیلم سینمایی دستیار کارگردان بود. در ۱۹۴۶ نخستین فیلمش، ''دختر معبد دوجو<ref> ''Musume Dojoji/A Girl at Dojo Temple''</ref>''، را کارگردانی کرد. این فیلم که نسخۀ عروسکی نمایش معروف کابوکی بود، از سوی نیروهای اشغالگر امریکایی توقیف شد، زیرا سنت‌گرایی آن را افراطی تشخیص داده بودند. چند فیلم با طنز غیرمتعارف، ازجمله ''آقای پو<ref> ''Pu-san/Mr Pu''</ref>'' (۱۹۵۳) و ''بیلیونر<ref> ''Okuman choja/A Billionaire''</ref>'' (۱۹۵۴)، موجب شد ایچی‌کاوا را «فرانک کاپرای ژاپن» لقب دهند، هرچند او را اغلب به‌بدبینی‌ نسبت به جامعه ژاپن متهم کرده‌اند. بسیاری از فیلم‌هایش را براساس آثار ادبی ساخته است.

 

----

[[Category:سینما]]
[[Category:جهان - اشخاص]]
<references />