بارتولومئو، فرا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۸

2024-11-28T21:38:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۸
خط ۴:		خط ۴:
	[[File:12032300.jpg\|thumb\|وصلت عرفانی قدیّسه کاترین اثر فرا بارتولومئو]]		[[File:12032300.jpg\|thumb\|وصلت عرفانی قدیّسه کاترین اثر فرا بارتولومئو]]

	نقاش ایتالیایی دورۀ رنسانس متعالی<ref>High Renaissance</ref>. با نام باتچو دلّا پورتا<ref>Baccio della Porta </ref> نیز شهرت داشت. در [[فلورانس]]<ref>Florence </ref> کار می‌کرد. در ۱۵۰۸م در دیداری از [[ونیز]]، نقاشان آن سرزمین را با شیوۀ رنسانس متعالی فلورانسی آشنا کرد، و رنگ‌‌شناسی هنرمندانۀ ونیزی را از ایشان آموخت و به فلورانس ارمغان بُرد. هنرش ساد‌گی و نظم شاخص کلاسیک<ref>classic </ref> را باز‌می‌تابد؛ چنان‌که در پردۀ ''وصلت عرفانی قدیّسه کاترین<ref>''The Mystical Marriage of St Catherine'' </ref>'' (۱۵۱۱م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]) مشهود است. بارتولومئو با تأثیر از مواعظ [[ساوونارولا، جیرولامو (۱۴۵۲ـ۱۴۹۸م)\|جیرولامو ساونارولا]]<ref>Girolamo Savonarola </ref>، احیاگر دینی، کلیۀ اتودهای پیکر برهنه<ref>nude </ref>اش را به آتش کشید، و پس از مرگ ساونارولا، در سلک [[دومینیکی، فرقه\|راهبان دومینیکیِ]]<ref>Dominican </ref> صومعۀ [[مرقس قدیس\|مرقس قدّیس]]<ref>S Marco </ref> درآمد. پس از وقفه‌ای، نقاشی مضامین دینی را ازسر گرفت. رافائل<ref>Raphael </ref> در ۱۵۰۶م درپی دیداری از فلورانس، با فرا بارتولومئو آشنا شد، و دو نقاش بر کار یکدیگر تأثیر نهادند. بارتولومئو، به‌همراه ماریوتّو آلبرتینلّی<ref>Mariotto Albertinelli </ref> (۱۴۷۴ـ‌۱۵۱۵م)، که بعدها دوست و همکار نزدیکش شد، شاگرد [[روسلی، کوزیمو (۱۴۳۹م ـ۱۵۰۷)\|کوزیمو روسلّی]]<ref>Cosimo Rosselli </ref> بودند. در ۱۵۱۴م به [[رم، شهر\|رُم]] رفت و از مشاهدۀ آثار [[میکلانژ]] و [[داوینچی، ~~لیوناردو (۱۴۵۲م ـ۱۵۱۹)~~\|لئوناردو]]<ref>Leonardo </ref> تأثیر پذیرفت. در پردۀ ''پایین‌آوردن مسیح از صلیب<ref>''Deposition'' </ref>'' (۱۵۱۶م، کاخ پیتّی<ref>Pitti Palace </ref>)، تأثیر لئوناردو آشکار است. در میان آثاری که با همکاری آلبرتینِلّّی پدید آورد، دیوارنگارۀ<ref>fresco </ref> ''واپسین داوری<ref>''Last Judgement'' </ref>'' (۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا<ref>Sta Maria Nuova </ref>)، ''مریم عذرا و قدّیسان<ref>Madonna and Saints </ref>'' (کاخ پیتّی، فلورانس)، و ''معراج مریم عذرا<ref>''Assumption''</ref>'' (برلین) یادکردنی‌اند.		نقاش ایتالیایی دورۀ رنسانس متعالی<ref>High Renaissance</ref>. با نام باتچو دلّا پورتا<ref>Baccio della Porta </ref> نیز شهرت داشت. در [[فلورانس]]<ref>Florence </ref> کار می‌کرد. در ۱۵۰۸م در دیداری از [[ونیز]]، نقاشان آن سرزمین را با شیوۀ رنسانس متعالی فلورانسی آشنا کرد، و رنگ‌‌شناسی هنرمندانۀ ونیزی را از ایشان آموخت و به فلورانس ارمغان بُرد. هنرش ساد‌گی و نظم شاخص کلاسیک<ref>classic </ref> را باز‌می‌تابد؛ چنان‌که در پردۀ ''وصلت عرفانی قدیّسه کاترین<ref>''The Mystical Marriage of St Catherine'' </ref>'' (۱۵۱۱م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]) مشهود است. بارتولومئو با تأثیر از مواعظ [[ساوونارولا، جیرولامو (۱۴۵۲ـ۱۴۹۸م)\|جیرولامو ساونارولا]]<ref>Girolamo Savonarola </ref>، احیاگر دینی، کلیۀ اتودهای پیکر برهنه<ref>nude </ref>اش را به آتش کشید، و پس از مرگ ساونارولا، در سلک [[دومینیکی، فرقه\|راهبان دومینیکیِ]]<ref>Dominican </ref> صومعۀ [[مرقس قدیس\|مرقس قدّیس]]<ref>S Marco </ref> درآمد. پس از وقفه‌ای، نقاشی مضامین دینی را ازسر گرفت. رافائل<ref>Raphael </ref> در ۱۵۰۶م درپی دیداری از فلورانس، با فرا بارتولومئو آشنا شد، و دو نقاش بر کار یکدیگر تأثیر نهادند. بارتولومئو، به‌همراه ماریوتّو آلبرتینلّی<ref>Mariotto Albertinelli </ref> (۱۴۷۴ـ‌۱۵۱۵م)، که بعدها دوست و همکار نزدیکش شد، شاگرد [[روسلی، کوزیمو (۱۴۳۹م ـ۱۵۰۷)\|کوزیمو روسلّی]]<ref>Cosimo Rosselli </ref> بودند. در ۱۵۱۴م به [[رم، شهر\|رُم]] رفت و از مشاهدۀ آثار [[میکلانژ]] و [[داوینچی، لئوناردو\|لئوناردو]]<ref>Leonardo </ref> تأثیر پذیرفت. در پردۀ ''پایین‌آوردن مسیح از صلیب<ref>''Deposition'' </ref>'' (۱۵۱۶م، کاخ پیتّی<ref>Pitti Palace </ref>)، تأثیر لئوناردو آشکار است. در میان آثاری که با همکاری آلبرتینِلّّی پدید آورد، دیوارنگارۀ<ref>fresco </ref> ''واپسین داوری<ref>''Last Judgement'' </ref>'' (۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا<ref>Sta Maria Nuova </ref>)، ''مریم عذرا و قدّیسان<ref>Madonna and Saints </ref>'' (کاخ پیتّی، فلورانس)، و ''معراج مریم عذرا<ref>''Assumption''</ref>'' (برلین) یادکردنی‌اند.

Mohammadi3 در ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۱

2024-11-28T21:31:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۱
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرا بارتولومئو\|نام=Fra Bartolommeo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=باتچو دلّا پورتا\|لقب=\|زادروز=ح ۱۴۷۲م\|تاریخ مرگ=۱۵۱۷م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=وصلت عرفانی قدیّسه کاترین (۱۵۱۱؛ لوور، پاریس)، دیوارنگارۀ واپسین داوری (۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا)، مریم عذرا و قدّیسان (کاخ پیتّی، فلورانس)، و معراج مریم عذرا (برلین)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}بارتولومئو، فرا (ح ~~۱۴۷۲م ـ۱۵۱۷~~)(Bartolommeo, Fra)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرا بارتولومئو\|نام=Fra Bartolommeo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=باتچو دلّا پورتا\|لقب=\|زادروز=ح ۱۴۷۲م\|تاریخ مرگ=۱۵۱۷م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=وصلت عرفانی قدیّسه کاترین (۱۵۱۱؛ لوور، پاریس)، دیوارنگارۀ واپسین داوری (۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا)، مریم عذرا و قدّیسان (کاخ پیتّی، فلورانس)، و معراج مریم عذرا (برلین)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}بارتولومئو، فرا (ح ۱۴۷۲ ـ۱۵۱۷م)(Bartolommeo, Fra)

	[[File:12032300.jpg\|thumb\|وصلت عرفانی قدیّسه کاترین اثر فرا بارتولومئو]]		[[File:12032300.jpg\|thumb\|وصلت عرفانی قدیّسه کاترین اثر فرا بارتولومئو]]

	نقاش ایتالیایی دورۀ رنسانس متعالی<ref>High Renaissance</ref>. با نام باتچو دلّا پورتا<ref>Baccio della Porta </ref> نیز شهرت داشت. در [[فلورانس]]<ref>Florence </ref> کار می‌کرد. در ~~۱۵۰۸،~~ در دیداری از [[ونیز]]، نقاشان آن سرزمین را با شیوۀ رنسانس متعالی فلورانسی آشنا کرد، و رنگ‌‌شناسی هنرمندانۀ ونیزی را از ایشان آموخت و به فلورانس ارمغان بُرد. هنرش ساد‌گی و نظم شاخص کلاسیک<ref>classic </ref> را باز‌می‌تابد؛ چنان‌که در پردۀ ''وصلت عرفانی قدیّسه کاترین<ref>The Mystical Marriage of St Catherine </ref>'' (~~۱۵۱۱؛~~ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]) مشهود است. بارتولومئو با تأثیر از مواعظ [[ساوونارولا، جیرولامو (۱۴۵۲ـ۱۴۹۸م)\|جیرولامو ساونارولا]]<ref>Girolamo Savonarola </ref>، احیاگر دینی، کلیۀ اتودهای پیکر برهنه<ref>nude </ref>اش را به آتش کشید، و پس از مرگ ساونارولا، در سلک [[دومینیکی، فرقه\|راهبان دومینیکیِ]]<ref>Dominican </ref> صومعۀ [[مرقس قدیس\|مرقس قدّیس]]<ref>S Marco </ref> درآمد. پس از وقفه‌ای، نقاشی مضامین دینی را ازسر گرفت. رافائل<ref>Raphael </ref> در ~~۱۵۰۶~~ درپی دیداری از فلورانس، با فرا بارتولومئو آشنا شد، و دو نقاش بر کار یکدیگر تأثیر نهادند. بارتولومئو، به‌همراه ماریوتّو آلبرتینلّی<ref>Mariotto Albertinelli </ref> (۱۴۷۴ـ‌۱۵۱۵م)، که بعدها دوست و همکار نزدیکش شد، شاگرد [[روسلی، کوزیمو (۱۴۳۹م ـ۱۵۰۷)\|کوزیمو روسلّی]]<ref>Cosimo Rosselli </ref> بودند. در ~~۱۵۱۴~~ به [[رم، شهر\|رُم]] رفت و از مشاهدۀ آثار [[میکلانژ]] و لئوناردو<ref>Leonardo </ref> تأثیر پذیرفت. در پردۀ ''پایین‌آوردن مسیح از صلیب<ref>Deposition </ref>'' (~~۱۵۱۶،~~ کاخ پیتّی<ref>Pitti Palace </ref>)، تأثیر ~~[[داوینچی، لیوناردو (۱۴۵۲م ـ۱۵۱۹)\|~~لئوناردو]] آشکار است. در میان آثاری که با همکاری آلبرتینِلّّی پدید آورد، دیوارنگارۀ<ref>fresco </ref> ''واپسین داوری<ref>Last Judgement </ref>'' (۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا<ref>Sta Maria Nuova </ref>)، ''مریم عذرا و قدّیسان<ref>Madonna and Saints </ref>'' (کاخ پیتّی، فلورانس)، و ''معراج مریم عذرا<ref>Assumption</ref>'' (برلین) یادکردنی‌اند.		نقاش ایتالیایی دورۀ رنسانس متعالی<ref>High Renaissance</ref>. با نام باتچو دلّا پورتا<ref>Baccio della Porta </ref> نیز شهرت داشت. در [[فلورانس]]<ref>Florence </ref> کار می‌کرد. در ۱۵۰۸م در دیداری از [[ونیز]]، نقاشان آن سرزمین را با شیوۀ رنسانس متعالی فلورانسی آشنا کرد، و رنگ‌‌شناسی هنرمندانۀ ونیزی را از ایشان آموخت و به فلورانس ارمغان بُرد. هنرش ساد‌گی و نظم شاخص کلاسیک<ref>classic </ref> را باز‌می‌تابد؛ چنان‌که در پردۀ ''وصلت عرفانی قدیّسه کاترین<ref>''The Mystical Marriage of St Catherine'' </ref>'' (۱۵۱۱م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]) مشهود است. بارتولومئو با تأثیر از مواعظ [[ساوونارولا، جیرولامو (۱۴۵۲ـ۱۴۹۸م)\|جیرولامو ساونارولا]]<ref>Girolamo Savonarola </ref>، احیاگر دینی، کلیۀ اتودهای پیکر برهنه<ref>nude </ref>اش را به آتش کشید، و پس از مرگ ساونارولا، در سلک [[دومینیکی، فرقه\|راهبان دومینیکیِ]]<ref>Dominican </ref> صومعۀ [[مرقس قدیس\|مرقس قدّیس]]<ref>S Marco </ref> درآمد. پس از وقفه‌ای، نقاشی مضامین دینی را ازسر گرفت. رافائل<ref>Raphael </ref> در ۱۵۰۶م درپی دیداری از فلورانس، با فرا بارتولومئو آشنا شد، و دو نقاش بر کار یکدیگر تأثیر نهادند. بارتولومئو، به‌همراه ماریوتّو آلبرتینلّی<ref>Mariotto Albertinelli </ref> (۱۴۷۴ـ‌۱۵۱۵م)، که بعدها دوست و همکار نزدیکش شد، شاگرد [[روسلی، کوزیمو (۱۴۳۹م ـ۱۵۰۷)\|کوزیمو روسلّی]]<ref>Cosimo Rosselli </ref> بودند. در ۱۵۱۴م به [[رم، شهر\|رُم]] رفت و از مشاهدۀ آثار [[میکلانژ]] و [[داوینچی، لیوناردو (۱۴۵۲م ـ۱۵۱۹)\|لئوناردو]]<ref>Leonardo </ref> تأثیر پذیرفت. در پردۀ ''پایین‌آوردن مسیح از صلیب<ref>''Deposition'' </ref>'' (۱۵۱۶م، کاخ پیتّی<ref>Pitti Palace </ref>)، تأثیر لئوناردو آشکار است. در میان آثاری که با همکاری آلبرتینِلّّی پدید آورد، دیوارنگارۀ<ref>fresco </ref> ''واپسین داوری<ref>''Last Judgement'' </ref>'' (۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا<ref>Sta Maria Nuova </ref>)، ''مریم عذرا و قدّیسان<ref>Madonna and Saints </ref>'' (کاخ پیتّی، فلورانس)، و ''معراج مریم عذرا<ref>''Assumption''</ref>'' (برلین) یادکردنی‌اند.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ بارتولومیو، فرا (ح ۱۴۷۲م ـ۱۵۱۷) را به بارتولومئو، فرا منتقل کرد

2024-11-28T21:26:59Z

Mohammadi3 صفحهٔ بارتولومیو، فرا (ح ۱۴۷۲م ـ۱۵۱۷) را به بارتولومئو، فرا منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۶
(بدون تفاوت)

Nazanin در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۹

2024-09-22T05:39:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۹
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=~~جعبه زندگینامه~~\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}بارتولومئو، فرا (ح ۱۴۷۲م ـ۱۵۱۷)(Bartolommeo, Fra)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرا بارتولومئو\|نام=Fra Bartolommeo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=باتچو دلّا پورتا\|لقب=\|زادروز=ح ۱۴۷۲م\|تاریخ مرگ=۱۵۱۷م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=وصلت عرفانی قدیّسه کاترین (۱۵۱۱؛ لوور، پاریس)، دیوارنگارۀ واپسین داوری (۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا)، مریم عذرا و قدّیسان (کاخ پیتّی، فلورانس)، و معراج مریم عذرا (برلین)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}بارتولومئو، فرا (ح ۱۴۷۲م ـ۱۵۱۷)(Bartolommeo, Fra)

	[[File:12032300.jpg\|thumb\|وصلت ~~عرفاني قديسه کاترين~~]]		[[File:12032300.jpg\|thumb\|وصلت عرفانی قدیّسه کاترین اثر فرا بارتولومئو]]

	نقاش ایتالیایی دورۀ رنسانس متعالی<ref>High Renaissance</ref>. با نام باتچو دلّا پورتا<ref>Baccio della Porta </ref>~~ ~~نیز شهرت داشت. در فلورانس<ref>Florence </ref>~~ ~~کار می‌کرد. در ۱۵۰۸، در دیداری از ~~ونیز،~~ نقاشان آن سرزمین را با شیوۀ رنسانس متعالی فلورانسی آشنا کرد، و رنگ‌‌شناسی هنرمندانۀ ونیزی را از ایشان آموخت و به فلورانس ارمغان بُرد. هنرش ساد‌گی و نظم شاخص کلاسیک<ref>classic </ref>~~ ~~را باز‌می‌تابد؛ چنان‌که در پردۀ ''وصلت عرفانی قدیّسه کاترین<ref>The Mystical Marriage of St Catherine </ref>''~~ ~~(۱۵۱۱؛ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس) مشهود است. بارتولومئو با تأثیر از مواعظ جیرولامو ساونارولا<ref>Girolamo Savonarola </ref>، احیاگر دینی، کلیۀ اتودهای پیکر برهنه<ref>nude </ref>اش را به آتش کشید، و پس از مرگ ساونارولا، در سلک راهبان دومینیکیِ<ref>Dominican </ref>~~ ~~صومعۀ مرقس قدّیس<ref>S Marco </ref>~~ ~~درآمد. پس از وقفه‌ای، نقاشی مضامین دینی را ازسر گرفت. رافائل<ref>Raphael </ref>~~ ~~در ۱۵۰۶ درپی دیداری از فلورانس، با فرا بارتولومئو آشنا شد، و دو نقاش بر کار یکدیگر تأثیر نهادند. بارتولومئو، به‌همراه ماریوتّو آلبرتینلّی<ref>Mariotto Albertinelli </ref>~~ ~~(۱۴۷۴ـ‌۱۵۱۵م)، که بعدها دوست و همکار نزدیکش شد، شاگرد کوزیمو روسلّی<ref>Cosimo Rosselli </ref>~~ ~~بودند. در ۱۵۱۴ به رُم رفت و از مشاهدۀ آثار میکلانژ و لئوناردو<ref>Leonardo </ref>~~ ~~تأثیر پذیرفت. در پردۀ''پایین‌آوردن مسیح از صلیب<ref>Deposition </ref>''~~ ~~(۱۵۱۶، کاخ پیتّی<ref>Pitti Palace </ref>)، تأثیر لئوناردو آشکار است. در میان آثاری که با همکاری آلبرتینِلّّی پدید آورد، دیوارنگارۀ<ref>fresco </ref>~~ ~~''واپسین داوری<ref>Last Judgement </ref>''~~ ~~(۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا<ref>Sta Maria Nuova </ref>)، ''مریم عذرا و قدّیسان<ref>Madonna and Saints </ref>''~~ ~~(کاخ پیتّی، فلورانس)، و ''معراج مریم عذرا<ref>Assumption</ref>''~~ ~~(برلین) یادکردنی‌اند.		نقاش ایتالیایی دورۀ رنسانس متعالی<ref>High Renaissance</ref>. با نام باتچو دلّا پورتا<ref>Baccio della Porta </ref> نیز شهرت داشت. در [[فلورانس]]<ref>Florence </ref> کار می‌کرد. در ۱۵۰۸، در دیداری از [[ونیز]]، نقاشان آن سرزمین را با شیوۀ رنسانس متعالی فلورانسی آشنا کرد، و رنگ‌‌شناسی هنرمندانۀ ونیزی را از ایشان آموخت و به فلورانس ارمغان بُرد. هنرش ساد‌گی و نظم شاخص کلاسیک<ref>classic </ref> را باز‌می‌تابد؛ چنان‌که در پردۀ ''وصلت عرفانی قدیّسه کاترین<ref>The Mystical Marriage of St Catherine </ref>'' (۱۵۱۱؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]) مشهود است. بارتولومئو با تأثیر از مواعظ [[ساوونارولا، جیرولامو (۱۴۵۲ـ۱۴۹۸م)\|جیرولامو ساونارولا]]<ref>Girolamo Savonarola </ref>، احیاگر دینی، کلیۀ اتودهای پیکر برهنه<ref>nude </ref>اش را به آتش کشید، و پس از مرگ ساونارولا، در سلک [[دومینیکی، فرقه\|راهبان دومینیکیِ]]<ref>Dominican </ref> صومعۀ [[مرقس قدیس\|مرقس قدّیس]]<ref>S Marco </ref> درآمد. پس از وقفه‌ای، نقاشی مضامین دینی را ازسر گرفت. رافائل<ref>Raphael </ref> در ۱۵۰۶ درپی دیداری از فلورانس، با فرا بارتولومئو آشنا شد، و دو نقاش بر کار یکدیگر تأثیر نهادند. بارتولومئو، به‌همراه ماریوتّو آلبرتینلّی<ref>Mariotto Albertinelli </ref> (۱۴۷۴ـ‌۱۵۱۵م)، که بعدها دوست و همکار نزدیکش شد، شاگرد [[روسلی، کوزیمو (۱۴۳۹م ـ۱۵۰۷)\|کوزیمو روسلّی]]<ref>Cosimo Rosselli </ref> بودند. در ۱۵۱۴ به [[رم، شهر\|رُم]] رفت و از مشاهدۀ آثار [[میکلانژ]] و لئوناردو<ref>Leonardo </ref> تأثیر پذیرفت. در پردۀ ''پایین‌آوردن مسیح از صلیب<ref>Deposition </ref>'' (۱۵۱۶، کاخ پیتّی<ref>Pitti Palace </ref>)، تأثیر [[داوینچی، لیوناردو (۱۴۵۲م ـ۱۵۱۹)\|لئوناردو]] آشکار است. در میان آثاری که با همکاری آلبرتینِلّّی پدید آورد، دیوارنگارۀ<ref>fresco </ref> ''واپسین داوری<ref>Last Judgement </ref>'' (۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا<ref>Sta Maria Nuova </ref>)، ''مریم عذرا و قدّیسان<ref>Madonna and Saints </ref>'' (کاخ پیتّی، فلورانس)، و ''معراج مریم عذرا<ref>Assumption</ref>'' (برلین) یادکردنی‌اند.

Nazanin در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۶

2024-09-21T06:26:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۲۶
خط ۱:		خط ۱:

	بارتولومئو، فرا (ح ۱۴۷۲م ـ۱۵۱۷)(Bartolommeo, Fra)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=جعبه زندگینامه\|نام=\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=\|تاریخ مرگ=\|دوره زندگی=\|ملیت=\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}بارتولومئو، فرا (ح ۱۴۷۲م ـ۱۵۱۷)(Bartolommeo, Fra)

	[[File:12032300.jpg\|thumb\|وصلت عرفاني قديسه کاترين]]		[[File:12032300.jpg\|thumb\|وصلت عرفاني قديسه کاترين]]

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

بارتولومئو، فرا (ح ۱۴۷۲م ـ۱۵۱۷)(Bartolommeo, Fra)

[[File:12032300.jpg|thumb|وصلت عرفاني قديسه کاترين]]

نقاش ایتالیایی دورۀ رنسانس متعالی<ref>High Renaissance</ref>. با نام باتچو دلّا پورتا<ref>Baccio della Porta </ref> نیز شهرت داشت. در فلورانس<ref>Florence </ref> کار می‌کرد. در ۱۵۰۸، در دیداری از ونیز، نقاشان آن سرزمین را با شیوۀ رنسانس متعالی فلورانسی آشنا کرد، و رنگ‌‌شناسی هنرمندانۀ ونیزی را از ایشان آموخت و به فلورانس ارمغان بُرد. هنرش ساد‌گی و نظم شاخص کلاسیک<ref>classic </ref> را باز‌می‌تابد؛ چنان‌که در پردۀ ''وصلت عرفانی قدیّسه کاترین<ref>The Mystical Marriage of St Catherine </ref>'' (۱۵۱۱؛ لوور<ref>Louvre </ref>، پاریس) مشهود است. بارتولومئو با تأثیر از مواعظ جیرولامو ساونارولا<ref>Girolamo Savonarola </ref>، احیاگر دینی، کلیۀ اتودهای پیکر برهنه<ref>nude </ref>اش را به آتش کشید، و پس از مرگ ساونارولا، در سلک راهبان دومینیکیِ<ref>Dominican </ref> صومعۀ مرقس قدّیس<ref>S Marco </ref> درآمد. پس از وقفه‌ای، نقاشی مضامین دینی را ازسر گرفت. رافائل<ref>Raphael </ref> در ۱۵۰۶ درپی دیداری از فلورانس، با فرا بارتولومئو آشنا شد، و دو نقاش بر کار یکدیگر تأثیر نهادند. بارتولومئو، به‌همراه ماریوتّو آلبرتینلّی<ref>Mariotto Albertinelli </ref> (۱۴۷۴ـ‌۱۵۱۵م)، که بعدها دوست و همکار نزدیکش شد، شاگرد کوزیمو روسلّی<ref>Cosimo Rosselli </ref> بودند. در ۱۵۱۴ به رُم رفت و از مشاهدۀ آثار میکلانژ و لئوناردو<ref>Leonardo </ref> تأثیر پذیرفت. در پردۀ''پایین‌آوردن مسیح از صلیب<ref>Deposition </ref>'' (۱۵۱۶، کاخ پیتّی<ref>Pitti Palace </ref>)، تأثیر لئوناردو آشکار است. در میان آثاری که با همکاری آلبرتینِلّّی پدید آورد، دیوارنگارۀ<ref>fresco </ref> ''واپسین داوری<ref>Last Judgement </ref>'' (۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا<ref>Sta Maria Nuova </ref>)، ''مریم عذرا و قدّیسان<ref>Madonna and Saints </ref>'' (کاخ پیتّی، فلورانس)، و ''معراج مریم عذرا<ref>Assumption</ref>'' (برلین) یادکردنی‌اند.

 

----

[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]] [[Category:پیش از قرن 20 - اشخاص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۳۱
خط ۱:		خط ۱:

	{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرا بارتولومئو\|نام=Fra Bartolommeo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=باتچو دلّا پورتا\|لقب=\|زادروز=ح ۱۴۷۲م\|تاریخ مرگ=۱۵۱۷م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=وصلت عرفانی قدیّسه کاترین (۱۵۱۱؛ لوور، پاریس)، دیوارنگارۀ واپسین داوری (۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا)، مریم عذرا و قدّیسان (کاخ پیتّی، فلورانس)، و معراج مریم عذرا (برلین)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}بارتولومئو، فرا (ح ~~۱۴۷۲م ـ۱۵۱۷~~)(Bartolommeo, Fra)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=فرا بارتولومئو\|نام=Fra Bartolommeo\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=باتچو دلّا پورتا\|لقب=\|زادروز=ح ۱۴۷۲م\|تاریخ مرگ=۱۵۱۷م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=\|شغل و تخصص اصلی=نقاش\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=\|جوایز و افتخارات=\|آثار=وصلت عرفانی قدیّسه کاترین (۱۵۱۱؛ لوور، پاریس)، دیوارنگارۀ واپسین داوری (۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا)، مریم عذرا و قدّیسان (کاخ پیتّی، فلورانس)، و معراج مریم عذرا (برلین)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=نگارگری و مجسمه سازی جهان\|دوره=\|فعالیت های مهم=\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}بارتولومئو، فرا (ح ۱۴۷۲ ـ۱۵۱۷م)(Bartolommeo, Fra)

	[[File:12032300.jpg\|thumb\|وصلت عرفانی قدیّسه کاترین اثر فرا بارتولومئو]]		[[File:12032300.jpg\|thumb\|وصلت عرفانی قدیّسه کاترین اثر فرا بارتولومئو]]

	نقاش ایتالیایی دورۀ رنسانس متعالی<ref>High Renaissance</ref>. با نام باتچو دلّا پورتا<ref>Baccio della Porta </ref> نیز شهرت داشت. در [[فلورانس]]<ref>Florence </ref> کار می‌کرد. در ~~۱۵۰۸،~~ در دیداری از [[ونیز]]، نقاشان آن سرزمین را با شیوۀ رنسانس متعالی فلورانسی آشنا کرد، و رنگ‌‌شناسی هنرمندانۀ ونیزی را از ایشان آموخت و به فلورانس ارمغان بُرد. هنرش ساد‌گی و نظم شاخص کلاسیک<ref>classic </ref> را باز‌می‌تابد؛ چنان‌که در پردۀ ''وصلت عرفانی قدیّسه کاترین<ref>The Mystical Marriage of St Catherine </ref>'' (~~۱۵۱۱؛~~ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]) مشهود است. بارتولومئو با تأثیر از مواعظ [[ساوونارولا، جیرولامو (۱۴۵۲ـ۱۴۹۸م)\|جیرولامو ساونارولا]]<ref>Girolamo Savonarola </ref>، احیاگر دینی، کلیۀ اتودهای پیکر برهنه<ref>nude </ref>اش را به آتش کشید، و پس از مرگ ساونارولا، در سلک [[دومینیکی، فرقه\|راهبان دومینیکیِ]]<ref>Dominican </ref> صومعۀ [[مرقس قدیس\|مرقس قدّیس]]<ref>S Marco </ref> درآمد. پس از وقفه‌ای، نقاشی مضامین دینی را ازسر گرفت. رافائل<ref>Raphael </ref> در ~~۱۵۰۶~~ درپی دیداری از فلورانس، با فرا بارتولومئو آشنا شد، و دو نقاش بر کار یکدیگر تأثیر نهادند. بارتولومئو، به‌همراه ماریوتّو آلبرتینلّی<ref>Mariotto Albertinelli </ref> (۱۴۷۴ـ‌۱۵۱۵م)، که بعدها دوست و همکار نزدیکش شد، شاگرد [[روسلی، کوزیمو (۱۴۳۹م ـ۱۵۰۷)\|کوزیمو روسلّی]]<ref>Cosimo Rosselli </ref> بودند. در ~~۱۵۱۴~~ به [[رم، شهر\|رُم]] رفت و از مشاهدۀ آثار [[میکلانژ]] و لئوناردو<ref>Leonardo </ref> تأثیر پذیرفت. در پردۀ ''پایین‌آوردن مسیح از صلیب<ref>Deposition </ref>'' (~~۱۵۱۶،~~ کاخ پیتّی<ref>Pitti Palace </ref>)، تأثیر ~~[[داوینچی، لیوناردو (۱۴۵۲م ـ۱۵۱۹)\|~~لئوناردو]] آشکار است. در میان آثاری که با همکاری آلبرتینِلّّی پدید آورد، دیوارنگارۀ<ref>fresco </ref> ''واپسین داوری<ref>Last Judgement </ref>'' (۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا<ref>Sta Maria Nuova </ref>)، ''مریم عذرا و قدّیسان<ref>Madonna and Saints </ref>'' (کاخ پیتّی، فلورانس)، و ''معراج مریم عذرا<ref>Assumption</ref>'' (برلین) یادکردنی‌اند.		نقاش ایتالیایی دورۀ رنسانس متعالی<ref>High Renaissance</ref>. با نام باتچو دلّا پورتا<ref>Baccio della Porta </ref> نیز شهرت داشت. در [[فلورانس]]<ref>Florence </ref> کار می‌کرد. در ۱۵۰۸م در دیداری از [[ونیز]]، نقاشان آن سرزمین را با شیوۀ رنسانس متعالی فلورانسی آشنا کرد، و رنگ‌‌شناسی هنرمندانۀ ونیزی را از ایشان آموخت و به فلورانس ارمغان بُرد. هنرش ساد‌گی و نظم شاخص کلاسیک<ref>classic </ref> را باز‌می‌تابد؛ چنان‌که در پردۀ ''وصلت عرفانی قدیّسه کاترین<ref>''The Mystical Marriage of St Catherine'' </ref>'' (۱۵۱۱م؛ [[لوور]]<ref>Louvre </ref>، [[پاریس، شهر\|پاریس]]) مشهود است. بارتولومئو با تأثیر از مواعظ [[ساوونارولا، جیرولامو (۱۴۵۲ـ۱۴۹۸م)\|جیرولامو ساونارولا]]<ref>Girolamo Savonarola </ref>، احیاگر دینی، کلیۀ اتودهای پیکر برهنه<ref>nude </ref>اش را به آتش کشید، و پس از مرگ ساونارولا، در سلک [[دومینیکی، فرقه\|راهبان دومینیکیِ]]<ref>Dominican </ref> صومعۀ [[مرقس قدیس\|مرقس قدّیس]]<ref>S Marco </ref> درآمد. پس از وقفه‌ای، نقاشی مضامین دینی را ازسر گرفت. رافائل<ref>Raphael </ref> در ۱۵۰۶م درپی دیداری از فلورانس، با فرا بارتولومئو آشنا شد، و دو نقاش بر کار یکدیگر تأثیر نهادند. بارتولومئو، به‌همراه ماریوتّو آلبرتینلّی<ref>Mariotto Albertinelli </ref> (۱۴۷۴ـ‌۱۵۱۵م)، که بعدها دوست و همکار نزدیکش شد، شاگرد [[روسلی، کوزیمو (۱۴۳۹م ـ۱۵۰۷)\|کوزیمو روسلّی]]<ref>Cosimo Rosselli </ref> بودند. در ۱۵۱۴م به [[رم، شهر\|رُم]] رفت و از مشاهدۀ آثار [[میکلانژ]] و [[داوینچی، لیوناردو (۱۴۵۲م ـ۱۵۱۹)\|لئوناردو]]<ref>Leonardo </ref> تأثیر پذیرفت. در پردۀ ''پایین‌آوردن مسیح از صلیب<ref>''Deposition'' </ref>'' (۱۵۱۶م، کاخ پیتّی<ref>Pitti Palace </ref>)، تأثیر لئوناردو آشکار است. در میان آثاری که با همکاری آلبرتینِلّّی پدید آورد، دیوارنگارۀ<ref>fresco </ref> ''واپسین داوری<ref>''Last Judgement'' </ref>'' (۱۴۹۸م در صومعۀ سانتاماریا نوئووا<ref>Sta Maria Nuova </ref>)، ''مریم عذرا و قدّیسان<ref>Madonna and Saints </ref>'' (کاخ پیتّی، فلورانس)، و ''معراج مریم عذرا<ref>''Assumption''</ref>'' (برلین) یادکردنی‌اند.