Nazanin در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۵۷

2024-09-22T05:57:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۵۷
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	نمایش‌نامه: روز مرگ (۱۹۱۲)، عموزادۀ بینوا (۱۹۱۸) و بچّۀ سرراهی (۱۹۲۲)		نمایش‌نامه: روز مرگ (۱۹۱۲)، عموزادۀ بینوا (۱۹۱۸) و بچّۀ سرراهی (۱۹۲۲)
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =~~تیاتر~~		\|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان، تئاتر
	\|دوره =		\|دوره =
	\|فعالیت های مهم =		\|فعالیت های مهم =
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	[[پرونده:12037700.jpg\|بندانگشتی\|338x338پیکسل\|اثر ارنست بارلاخ در کلیسای جامع گوسترو]]		[[پرونده:12037700.jpg\|بندانگشتی\|338x338پیکسل\|اثر ارنست بارلاخ در کلیسای جامع گوسترو]]
	[[پرونده:12037700-1.jpg\|بندانگشتی\|250x250پیکسل\|ارنست بارلاخ]]		[[پرونده:12037700-1.jpg\|بندانگشتی\|250x250پیکسل\|ارنست بارلاخ]]
	بارلاخ، ارنست (۱۸۷۰ـ۱۹۳۸~~)(Barlach, Ernst~~)		بارلاخ، ارنست (۱۸۷۰ـ۱۹۳۸)

	مجسمه‌ساز و نقاش [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist</ref>، و شاعر و نمایش‌نامه‌نویس آلمانی. در [[آلمان]] به‌شیوه‌ای نزدیک به [[سمبولیسم (هنر)\|سمبولیسم]]<ref>Symbolism </ref>~~ ~~مجسمه‌های یادمانی می‌ساخت؛ تدریس نیز می‌کرد. در ۱۹۰۶ به ناحیه‌ای در روسیه سفر کرد و در بازگشت، شیوۀ بیان شخصی مضمون‌بنیاد خویش را پروراند،‌ که از هنر عامیانۀ روس، به‌ویژه حکّاکی‌های چوبی، و تصوّف قرون وسطایی<ref>medieval </ref>~~ ~~متأثر بود. در مجسمه‌های چوبی و مفرغی<ref>bronze </ref>اش، بدن آدمی محملی است برای بیان نمادین احساسات و موقعیت‌های اغراق‌آمیز انسانی، همچون ناامیدی، بیچارگی، و حسرت، که با تعهّدات و باورهای عمیق دینی عجین شده‌‌اند. نازی‌ها آثارش را هنر فاسد<ref>Degenerate Art</ref>~~ ~~خواندند، و بسیاری از آن‌ها را از ‌بین بُردند. ''یادمان جنگ<ref>War Memorial</ref>''~~ ~~در کلیسای جامع گوسترو<ref>Güstrow Cathedral</ref>~~ ~~از بهترین آثار برجا مانده از اوست. بارلاخ پس از آن‌که در مجسمه‌سازی بلندآوازه شد، به نمایش‌نامه‌نویسی رو‌آورد. در نمایش‌نامه‌هایش حضور قدرتمند نیروهای اسرارآمیز دینی موج می‌زند، و نهایت تنهایی آدمی را تصویر می‌کند. جست‌وجوی ذرّه‌ای از حضور ربّانی در زندگی انسانی، درون‌مایۀ مکرّر آثار اوست. ازجمله نمایش‌نامه‌های ممتازش عبارت‌اند از ''روز مرگ<ref>Der tote Tag/The Dead Day</ref>''~~ ~~(۱۹۱۲)، ''عموزادۀ بینوا<ref>Der Arme Vetter/ The Poor Cousin</ref>''~~ ~~(۱۹۱۸) و ''بچّۀ سرراهی<ref>Der Findling/ The Foundling</ref>''~~ ~~(۱۹۲۲).		(Barlach, Ernst)

			مجسمه‌ساز و نقاش [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist</ref>، و شاعر و نمایش‌نامه‌نویس آلمانی. در [[آلمان]] به‌شیوه‌ای نزدیک به [[سمبولیسم (هنر)\|سمبولیسم]]<ref>Symbolism </ref> مجسمه‌های یادمانی می‌ساخت؛ تدریس نیز می‌کرد. در ۱۹۰۶ به ناحیه‌ای در [[روسیه]] سفر کرد و در بازگشت، شیوۀ بیان شخصی مضمون‌بنیاد خویش را پروراند،‌ که از هنر عامیانۀ روس، به‌ویژه حکّاکی‌های چوبی، و تصوّف قرون وسطایی<ref>medieval </ref> متأثر بود. در مجسمه‌های چوبی و مفرغی<ref>bronze </ref>اش، بدن آدمی محملی است برای بیان نمادین احساسات و موقعیت‌های اغراق‌آمیز انسانی، همچون ناامیدی، بیچارگی، و حسرت، که با تعهّدات و باورهای عمیق دینی عجین شده‌‌اند. نازی‌ها آثارش را هنر فاسد<ref>Degenerate Art</ref> خواندند، و بسیاری از آن‌ها را از ‌بین بُردند. ''یادمان جنگ<ref>War Memorial</ref>'' در کلیسای جامع گوسترو<ref>Güstrow Cathedral</ref> از بهترین آثار برجا مانده از اوست. بارلاخ پس از آن‌که در مجسمه‌سازی بلندآوازه شد، به نمایش‌نامه‌نویسی رو‌آورد. در نمایش‌نامه‌هایش حضور قدرتمند نیروهای اسرارآمیز دینی موج می‌زند، و نهایت تنهایی آدمی را تصویر می‌کند. جست‌وجوی ذرّه‌ای از حضور ربّانی در زندگی انسانی، درون‌مایۀ مکرّر آثار اوست. ازجمله نمایش‌نامه‌های ممتازش عبارت‌اند از ''روز مرگ<ref>Der tote Tag/The Dead Day</ref>'' (۱۹۱۲)، ''عموزادۀ بینوا<ref>Der Arme Vetter/ The Poor Cousin</ref>'' (۱۹۱۸) و ''بچّۀ سرراهی<ref>Der Findling/ The Foundling</ref>'' (۱۹۲۲).

Nazanin در ‏۸ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۳۰

2021-08-08T05:30:03Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =ارنست بارلاخ
|نام =Ernst Barlach
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۷۰م
|تاریخ مرگ=۱۹۳۸م
|دوره زندگی=
|ملیت=آلمانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =نمایش‌نامه‌نویس و شاعر
|شغل و تخصص های دیگر=مجسمه‌ساز و نقاش
|سبک =اکسپرسیونیست
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =مجسمه: یادمان جنگ در کلیسای جامع گوسترو
نمایش‌نامه: روز مرگ (۱۹۱۲)، عموزادۀ بینوا (۱۹۱۸) و بچّۀ سرراهی (۱۹۲۲)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =تیاتر
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:12037700.jpg|بندانگشتی|338x338پیکسل|اثر ارنست بارلاخ در کلیسای جامع گوسترو]]
[[پرونده:12037700-1.jpg|بندانگشتی|250x250پیکسل|ارنست بارلاخ]]
بارلاخ، ارنست (۱۸۷۰ـ۱۹۳۸)(Barlach, Ernst)

مجسمه‌ساز و نقاش [[اکسپرسیونیسم (هنر)|اکسپرسیونیست]]<ref>expressionist</ref>، و شاعر و نمایش‌نامه‌نویس آلمانی. در [[آلمان]] به‌شیوه‌ای نزدیک به [[سمبولیسم (هنر)|سمبولیسم]]<ref>Symbolism </ref> مجسمه‌های یادمانی می‌ساخت؛ تدریس نیز می‌کرد. در ۱۹۰۶ به ناحیه‌ای در روسیه سفر کرد و در بازگشت، شیوۀ بیان شخصی مضمون‌بنیاد خویش را پروراند،‌ که از هنر عامیانۀ روس، به‌ویژه حکّاکی‌های چوبی، و تصوّف قرون وسطایی<ref>medieval </ref> متأثر بود. در مجسمه‌های چوبی و مفرغی<ref>bronze </ref>اش، بدن آدمی محملی است برای بیان نمادین احساسات و موقعیت‌های اغراق‌آمیز انسانی، همچون ناامیدی، بیچارگی، و حسرت، که با تعهّدات و باورهای عمیق دینی عجین شده‌‌اند. نازی‌ها آثارش را هنر فاسد<ref>Degenerate Art</ref> خواندند، و بسیاری از آن‌ها را از ‌بین بُردند. ''یادمان جنگ<ref>War Memorial</ref>'' در کلیسای جامع گوسترو<ref>Güstrow Cathedral</ref> از بهترین آثار برجا مانده از اوست. بارلاخ پس از آن‌که در مجسمه‌سازی بلندآوازه شد، به نمایش‌نامه‌نویسی رو‌آورد. در نمایش‌نامه‌هایش حضور قدرتمند نیروهای اسرارآمیز دینی موج می‌زند، و نهایت تنهایی آدمی را تصویر می‌کند. جست‌وجوی ذرّه‌ای از حضور ربّانی در زندگی انسانی، درون‌مایۀ مکرّر آثار اوست. ازجمله نمایش‌نامه‌های ممتازش عبارت‌اند از ''روز مرگ<ref>Der tote Tag/The Dead Day</ref>'' (۱۹۱۲)، ''عموزادۀ بینوا<ref>Der Arme Vetter/ The Poor Cousin</ref>'' (۱۹۱۸) و ''بچّۀ سرراهی<ref>Der Findling/ The Foundling</ref>'' (۱۹۲۲).

 

----

[[Category:تئاتر]]
[[Category:جهان - اشخاص و گروه ها]]
[[Category:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[Category:قرن 20 - اشخاص]]
<references />

بارلاخ، ارنست (۱۸۷۰ـ۱۹۳۸) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۵۷

Nazanin در ‏۸ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۵:۳۰