بایوس، میشائیل - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۸

2024-12-01T12:58:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۸
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	}}		}}

	(نام اصلی در فرانسه: میشل دو بِی<ref>Michel de Bay</ref>) متکلم<ref>theologian</ref> کاتولیک فلاندری. استاد مطالعات کتاب مقدس<ref>biblical studies</ref> و رئیس دانشگاه لووَن<ref>University of Louvain</ref> (در بلژیک) بود، و با طرح ادعاهای بحث‌انگیز به شهرت رسید. او می‌گفت انسان از خود هیچ اختیاری ندارد و تباهی چنان در سرشت انسان نهفته است که نه با عمل صالح بلکه فقط با ایمان خالصانه و لطف خداوند می‌توان به رستگاری رسید. چون آرای او با عقاید مرسوم هم‌خوانی نداشت، دو بار به‌سبب عقاید کذب و بدعت‌آمیز محکوم شد. با این همه، عقایدش تأثیر فراوانی در آیین یانسن<ref>Jansenism</ref> گذاشتند. بایوس در مِلون<ref>Melun</ref> به‌دنیا آمد. در دانشگاه لوون الهیات خواند و در ۱۵۵۲ استاد و در ۱۵۷۵م رئیس همان دانشگاه شد. در ۱۵۶۳م نماینده‌ای در شورای ترانت<ref>Council of Trent</ref> بود. تألیفات وی دربارۀ اختیار، گناهکاری، و برائت، که ملهم از نوشته‌های اوگوستین هیپویی قدیس<ref>St Augustine of Hippo</ref> بود و در ۱۵۶۳ـ۱۵۶۴م انتشار یافت، در تضاد آشکار با عقایدی بود که در شورای ترانت به رسمیت شناخته شد. پاپ پیوس پنجم<ref>Pope Pius V</ref> در نامه‌ای رسمی با عنوان ''همۀ دردها''<ref>Exomnibus afflictionibus</ref> (۱۵۶۷م) و پاپ گرگوریوس سیزدهم<ref>Pope Gregory XIII</ref> نیز در ۱۵۸۰م آرای بایوس را بدعت دانستند و محکوم کردند. یسوعیان<ref>Jesuits</ref> نیز به رهبری روبرتو بلّارمینو<ref> Robert Bellarmine</ref> سرسختانه از آثار او انتقاد کردند.		(نام اصلی در فرانسه: میشل دو بِی<ref>Michel de Bay</ref>) متکلم<ref>theologian</ref> کاتولیک فلاندری. استاد مطالعات کتاب مقدس<ref>biblical studies</ref> و رئیس دانشگاه لووَن<ref>University of Louvain</ref> (در بلژیک) بود، و با طرح ادعاهای بحث‌انگیز به شهرت رسید. او می‌گفت انسان از خود هیچ اختیاری ندارد و تباهی چنان در سرشت انسان نهفته است که نه با عمل صالح بلکه فقط با ایمان خالصانه و لطف خداوند می‌توان به رستگاری رسید. چون آرای او با عقاید مرسوم هم‌خوانی نداشت، دو بار به‌سبب عقاید کذب و بدعت‌آمیز محکوم شد. با این همه، عقایدش تأثیر فراوانی در آیین یانسن<ref>Jansenism</ref> گذاشتند. بایوس در مِلون<ref>Melun</ref> به‌دنیا آمد. در دانشگاه لوون الهیات خواند و در ۱۵۵۲ استاد و در ۱۵۷۵م رئیس همان دانشگاه شد. در ۱۵۶۳م نماینده‌ای در شورای ترانت<ref>Council of Trent</ref> بود. تألیفات وی دربارۀ اختیار، گناهکاری، و برائت، که ملهم از نوشته‌های اوگوستین هیپویی قدیس<ref>St Augustine of Hippo</ref> بود و در ۱۵۶۳ـ۱۵۶۴م انتشار یافت، در تضاد آشکار با عقایدی بود که در شورای ترانت به رسمیت شناخته شد. پاپ پیوس پنجم<ref>Pope Pius V</ref> در نامه‌ای رسمی با عنوان ''همۀ دردها''<ref>''Exomnibus afflictionibus''</ref> (۱۵۶۷م) و پاپ گرگوریوس سیزدهم<ref>Pope Gregory XIII</ref> نیز در ۱۵۸۰م آرای بایوس را بدعت دانستند و محکوم کردند. یسوعیان<ref>Jesuits</ref> نیز به رهبری روبرتو بلّارمینو<ref> Robert Bellarmine</ref> سرسختانه از آثار او انتقاد کردند.

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ بایوس، میشاییل (۱۵۱۳ـ۱۵۸۹) را به بایوس، میشائیل منتقل کرد

2024-12-01T12:57:54Z

Mohammadi3 صفحهٔ بایوس، میشاییل (۱۵۱۳ـ۱۵۸۹) را به بایوس، میشائیل منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۷
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۷

2024-12-01T12:57:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۷
خط ۱:		خط ۱:

	بایوس، میشائیل (~~۱۵۱۳ـ۱۵۸۹~~)(Baius, Michael)		بایوس، میشائیل (۱۵۱۳ـ۱۵۸۹م)(Baius, Michael)

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
خط ۹:		خط ۹:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=~~1513 م~~		\|زادروز=1513م
	\|تاریخ مرگ=~~1589 م~~		\|تاریخ مرگ=1589م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=فلاندری		\|ملیت=فلاندری
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =رئیس دانشگاه لووَن (بلژیک، ~~1563~~)، نمایندگی در شورای ترانت (~~1563~~)		\|سمت =رئیس دانشگاه لووَن (بلژیک، 1563م)، نمایندگی در شورای ترانت (1563م)
	\|جوایز و افتخارات =		\|جوایز و افتخارات =
	\|آثار =		\|آثار =
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
	\|گروه مقاله =فلسفه ; منطق و کلام		\|گروه مقاله =فلسفه; منطق و کلام
	\|دوره =		\|دوره =
	\|فعالیت‌های مهم =		\|فعالیت‌های مهم =
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	}}		}}

	(نام اصلی در فرانسه: میشل دو بِی<ref>Michel de Bay</ref>) متکلم<ref>theologian</ref> کاتولیک فلاندری. استاد مطالعات کتاب مقدس<ref>biblical studies</ref> و رئیس دانشگاه لووَن<ref>University of Louvain</ref> (در بلژیک) بود، و با طرح ادعاهای بحث‌انگیز به شهرت رسید. او می‌گفت انسان از خود هیچ اختیاری ندارد و تباهی چنان در سرشت انسان نهفته است که نه با عمل صالح بلکه فقط با ایمان خالصانه و لطف خداوند می‌توان به رستگاری رسید. چون آرای او با عقاید مرسوم هم‌خوانی نداشت، دو بار به‌سبب عقاید کذب و بدعت‌آمیز محکوم شد. با این همه، عقایدش تأثیر فراوانی در آیین یانسن<ref>Jansenism</ref> گذاشتند. بایوس در مِلون<ref>Melun</ref> به‌دنیا آمد. در دانشگاه لوون الهیات خواند و در ۱۵۵۲ استاد و در ~~۱۵۷۵~~ رئیس همان دانشگاه شد. در ~~۱۵۶۳~~ نماینده‌ای در شورای ترانت<ref>Council of Trent</ref> بود. تألیفات وی دربارۀ اختیار، گناهکاری، و برائت، که ملهم از نوشته‌های اوگوستین هیپویی قدیس<ref>St Augustine of Hippo</ref> بود و در ~~۱۵۶۳ـ۱۵۶۴~~ انتشار یافت، در تضاد آشکار با عقایدی بود که در شورای ترانت به رسمیت شناخته شد. پاپ پیوس پنجم<ref>Pope Pius V</ref> در نامه‌ای رسمی با عنوان ''همۀ دردها''<ref>Exomnibus afflictionibus</ref>(~~۱۵۶۷~~) و پاپ گرگوریوس سیزدهم<ref>Pope Gregory XIII</ref> نیز در ~~۱۵۸۰~~ آرای بایوس را بدعت دانستند و محکوم کردند. یسوعیان<ref>Jesuits</ref>نیز به رهبری روبرتو بلّارمینو<ref> Robert Bellarmine</ref> سرسختانه از آثار او انتقاد کردند.		(نام اصلی در فرانسه: میشل دو بِی<ref>Michel de Bay</ref>) متکلم<ref>theologian</ref> کاتولیک فلاندری. استاد مطالعات کتاب مقدس<ref>biblical studies</ref> و رئیس دانشگاه لووَن<ref>University of Louvain</ref> (در بلژیک) بود، و با طرح ادعاهای بحث‌انگیز به شهرت رسید. او می‌گفت انسان از خود هیچ اختیاری ندارد و تباهی چنان در سرشت انسان نهفته است که نه با عمل صالح بلکه فقط با ایمان خالصانه و لطف خداوند می‌توان به رستگاری رسید. چون آرای او با عقاید مرسوم هم‌خوانی نداشت، دو بار به‌سبب عقاید کذب و بدعت‌آمیز محکوم شد. با این همه، عقایدش تأثیر فراوانی در آیین یانسن<ref>Jansenism</ref> گذاشتند. بایوس در مِلون<ref>Melun</ref> به‌دنیا آمد. در دانشگاه لوون الهیات خواند و در ۱۵۵۲ استاد و در ۱۵۷۵م رئیس همان دانشگاه شد. در ۱۵۶۳م نماینده‌ای در شورای ترانت<ref>Council of Trent</ref> بود. تألیفات وی دربارۀ اختیار، گناهکاری، و برائت، که ملهم از نوشته‌های اوگوستین هیپویی قدیس<ref>St Augustine of Hippo</ref> بود و در ۱۵۶۳ـ۱۵۶۴م انتشار یافت، در تضاد آشکار با عقایدی بود که در شورای ترانت به رسمیت شناخته شد. پاپ پیوس پنجم<ref>Pope Pius V</ref> در نامه‌ای رسمی با عنوان ''همۀ دردها''<ref>Exomnibus afflictionibus</ref> (۱۵۶۷م) و پاپ گرگوریوس سیزدهم<ref>Pope Gregory XIII</ref> نیز در ۱۵۸۰م آرای بایوس را بدعت دانستند و محکوم کردند. یسوعیان<ref>Jesuits</ref> نیز به رهبری روبرتو بلّارمینو<ref> Robert Bellarmine</ref> سرسختانه از آثار او انتقاد کردند.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

بایوس، میشائیل (۱۵۱۳ـ۱۵۸۹)(Baius, Michael)

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =میشائیل بایوس
|نام =Michael Baius
|نام دیگر=
|نام اصلی=میشل دو بِی
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1513 م
|تاریخ مرگ=1589 م
|دوره زندگی=
|ملیت=فلاندری
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =متکلم
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =رئیس دانشگاه لووَن (بلژیک، 1563)، نمایندگی در شورای ترانت (1563)
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =فلسفه ; منطق و کلام
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}

(نام اصلی در فرانسه: میشل دو بِی<ref>Michel de Bay</ref>) متکلم<ref>theologian</ref> کاتولیک فلاندری. استاد مطالعات کتاب مقدس<ref>biblical studies</ref> و رئیس دانشگاه لووَن<ref>University of Louvain</ref> (در بلژیک) بود، و با طرح ادعاهای بحث‌انگیز به شهرت رسید. او می‌گفت انسان از خود هیچ اختیاری ندارد و تباهی چنان در سرشت انسان نهفته است که نه با عمل صالح بلکه فقط با ایمان خالصانه و لطف خداوند می‌توان به رستگاری رسید. چون آرای او با عقاید مرسوم هم‌خوانی نداشت، دو بار به‌سبب عقاید کذب و بدعت‌آمیز محکوم شد. با این همه، عقایدش تأثیر فراوانی در آیین یانسن<ref>Jansenism</ref> گذاشتند. بایوس در مِلون<ref>Melun</ref> به‌دنیا آمد. در دانشگاه لوون الهیات خواند و در ۱۵۵۲ استاد و در ۱۵۷۵ رئیس همان دانشگاه شد. در ۱۵۶۳ نماینده‌ای در شورای ترانت<ref>Council of Trent</ref> بود. تألیفات وی دربارۀ اختیار، گناهکاری، و برائت، که ملهم از نوشته‌های اوگوستین هیپویی قدیس<ref>St Augustine of Hippo</ref> بود و در ۱۵۶۳ـ۱۵۶۴ انتشار یافت، در تضاد آشکار با عقایدی بود که در شورای ترانت به رسمیت شناخته شد. پاپ پیوس پنجم<ref>Pope Pius V</ref> در نامه‌ای رسمی با عنوان ''همۀ دردها''<ref>Exomnibus afflictionibus</ref>(۱۵۶۷) و پاپ گرگوریوس سیزدهم<ref>Pope Gregory XIII</ref> نیز در ۱۵۸۰ آرای بایوس را بدعت دانستند و محکوم کردند. یسوعیان<ref>Jesuits</ref>نیز به رهبری روبرتو بلّارمینو<ref> Robert Bellarmine</ref> سرسختانه از آثار او انتقاد کردند.

 

----

[[Category:فلسفه ، منطق و کلام]] [[Category:کلام – اشخاص و فرقه ها و آثار]]