بایون - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۱

2025-01-23T12:21:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۱
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	\| نوع اقلیم =		\| نوع اقلیم =
	\| ارتفاع از سطح دریا = ۴ متر		\| ارتفاع از سطح دریا = ۴ متر
	\| تولیدات و صنایع مهم = ~~مرکز شمشیرسازی و خنجرسازی و مدعی اختراع سرنیزه؛~~ صنایع تولید چرم، کود شیمیایی، فولاد، و هواپیما؛ ~~گردشگری~~		\| تولیدات و صنایع مهم = صنایع تولید چرم، کود شیمیایی، فولاد، و هواپیما؛ گردشگری؛ مرکز شمشیرسازی و خنجرسازی و مدعی اختراع سرنیزه

	\| برخی بناهای مهم = کلیسای ~~جامع~~ که بخشی از آن را در قرن ۱۳م ساختند. ارگ، ساخته شده در قرن ۱۷ توسط یک مهندس نظامی		\| برخی بناهای مهم = کلیسای جامع، که بخشی از آن را در قرن ۱۳م ساختند. ارگ، ساخته شده در قرن ۱۷ توسط یک مهندس نظامی
	\| شهر ها و آبادی های مهم =		\| شهر ها و آبادی های مهم =
	}}		}}

Shahraabi در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۰

2025-01-23T12:20:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۰
خط ۲:		خط ۲:
	\| کشور =فرانسه		\| کشور =فرانسه

	\| نام فارسی =		\| نام فارسی = بایون


	\|نام لاتین =~~Ansbach~~		\|نام لاتین =Bayonne

Shahraabi در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۸

2025-01-23T12:18:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
			\| کشور =فرانسه

			\| نام فارسی =


			\|نام لاتین =Ansbach


			\| نام‌ قدیمی =
			\| نام دیگر =

			\| استان = پیرنه‌ـ‌آتلانتیک
			\| شهرستان =
			\| بخش =
			\| موقعیت = جنوب غربی فرانسه،

			\| جمعیت = 53,312 نفر (۲۰۲۲)

			\| مساحت = 21.68 کیلومتر مربع


			\| نوع اقلیم =
			\| ارتفاع از سطح دریا = ۴ متر
			\| تولیدات و صنایع مهم = مرکز شمشیرسازی و خنجرسازی و مدعی اختراع سرنیزه؛ صنایع تولید چرم، کود شیمیایی، فولاد، و هواپیما؛ گردشگری

			\| برخی بناهای مهم = کلیسای جامع که بخشی از آن را در قرن ۱۳م ساختند. ارگ، ساخته شده در قرن ۱۷ توسط یک مهندس نظامی
			\| شهر ها و آبادی های مهم =
			}}
	بایون (Bayonne)		بایون (Bayonne)

Shahraabi در ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۱

2025-01-23T12:11:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۱
خط ۴:		خط ۴:
	[[File:12123100.jpg\|thumb\|پلی بر روی رود آدور در بایون]]		[[File:12123100.jpg\|thumb\|پلی بر روی رود آدور در بایون]]
	[[پرونده:12123100-2.jpg\|بندانگشتی\|ساختمان شهرداری بایون]]		[[پرونده:12123100-2.jpg\|بندانگشتی\|ساختمان شهرداری بایون]]
	رودبندر<ref>river port</ref>ی در ولایت [[پیرنه ـ آتلانتیک\|پیرنه‌ـ‌آتلانتیک]]<ref>Pyrénées-Atlantiques</ref> در جنوب غربی [[فرانسه]]، واقع در محل ‌تلاقی<ref>confluence</ref> رودهای [[آدور]]<ref>Adour</ref> و نیو<ref>Nive</ref>، به فاصلۀ ۵ کیلومتری دریا. ۴۱,~~۸۰۰~~ نفر جمعیت دارد (~~۱۹۹۰~~). از لحاظ تاریخی، مرکز شمشیرسازی و		رودبندر<ref>river port</ref>ی در ولایت [[پیرنه ـ آتلانتیک\|پیرنه‌ـ‌آتلانتیک]]<ref>Pyrénées-Atlantiques</ref> در جنوب غربی [[فرانسه]]، واقع در محل ‌تلاقی<ref>confluence</ref> رودهای [[آدور]]<ref>Adour</ref> و نیو<ref>Nive</ref>، به فاصلۀ ۵ کیلومتری دریا. 53,312 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۲) و مساحتش 21.68 کیلومتر مربع است. ارتفاع متوسط آن ۴ متر از سطح دریاست. از لحاظ تاریخی، مرکز شمشیرسازی و

	خنجرسازی و مدعی اختراع [[سرنیزه]] است. از مراکز فرهنگ [[باسک]]<ref>Basque</ref> است، و در ناحیۀ توریستی مهمی قرار دارد. صنایع آن عبارت‌اند از تولید [[چرم]]، کود شیمیایی، [[فولاد]]، و [[هواپیما]]. بایون مقرّ اسقف‌نشین است و یک کلیسای جامع دارد که بخشی از آن را در قرن ۱۳م ساختند. ارگ آن را یک مهندس نظامی در قرن ۱۷ ساخت. بایون در دوران حکومت رومی‌ها، لاپوردوم<ref>Lapurdum</ref> نام داشت. از ۱۱۵۴ تا ۱۴۵۱م تحت سلطۀ انگلیسی‌ها بود، سپس فرانسوی‌ها آن را مجدّداً اشغال کردند. در قرن ۱۸، به بندری آزاد تبدیل و تجارت بین‌المللی آن شکوفا شد. درخلال [[جنگ های ناپلئونی\|جنگ‌های ناپلئونی]]<ref>Napoleonic Wars</ref>، انگلیسی‌ها آن را محاصره و تجارت را در آن متوقف کردند. با احداث موج‌شکنی به طول بیش از یک کیلومتر در [[اقیانوس اطلس]]<ref>Atlantic Ocean</ref>، سرانجام کشتی‌های بزرگ وارد بندر مزبور شدند. پس از [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، بهره‌برداری از گاز طبیعی در دامنۀ پیرنه سبب پیشرفت و ترقّی فزاینده در منطقه شد.		خنجرسازی و مدعی اختراع [[سرنیزه]] است. از مراکز فرهنگ [[باسک]]<ref>Basque</ref> است، و در ناحیۀ توریستی مهمی قرار دارد. صنایع آن عبارت‌اند از تولید [[چرم]]، کود شیمیایی، [[فولاد]]، و [[هواپیما]]. بایون مقرّ اسقف‌نشین است و یک کلیسای جامع دارد که بخشی از آن را در قرن ۱۳م ساختند. ارگ آن را یک مهندس نظامی در قرن ۱۷ ساخت. بایون در دوران حکومت رومی‌ها، لاپوردوم<ref>Lapurdum</ref> نام داشت. از ۱۱۵۴ تا ۱۴۵۱م تحت سلطۀ انگلیسی‌ها بود، سپس فرانسوی‌ها آن را مجدّداً اشغال کردند. در قرن ۱۸، به بندری آزاد تبدیل و تجارت بین‌المللی آن شکوفا شد. درخلال [[جنگ های ناپلئونی\|جنگ‌های ناپلئونی]]<ref>Napoleonic Wars</ref>، انگلیسی‌ها آن را محاصره و تجارت را در آن متوقف کردند. با احداث موج‌شکنی به طول بیش از یک کیلومتر در [[اقیانوس اطلس]]<ref>Atlantic Ocean</ref>، سرانجام کشتی‌های بزرگ وارد بندر مزبور شدند. پس از [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، بهره‌برداری از گاز طبیعی در دامنۀ پیرنه سبب پیشرفت و ترقّی فزاینده در منطقه شد.

Shahraabi در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۴

2025-01-21T08:14:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۴
خط ۲:		خط ۲:
	بایون (Bayonne)		بایون (Bayonne)

	[[File:12123100.jpg\|thumb\|~~نمايي از رودبندر بايون~~]]		[[File:12123100.jpg\|thumb\|پلی بر روی رود آدور در بایون]]
	[[پرونده:12123100-2.jpg\|بندانگشتی\|ساختمان شهرداری بایون]]		[[پرونده:12123100-2.jpg\|بندانگشتی\|ساختمان شهرداری بایون]]
	رودبندر<ref>river port</ref>ی در ولایت [[پیرنه ـ آتلانتیک\|پیرنه‌ـ‌آتلانتیک]]<ref>Pyrénées-Atlantiques</ref> در جنوب غربی [[فرانسه]]، واقع در محل ‌تلاقی<ref>confluence</ref> رودهای [[آدور]]<ref>Adour</ref> و نیو<ref>Nive</ref>، به فاصلۀ ۵ کیلومتری دریا. ۴۱,۸۰۰ نفر جمعیت دارد (۱۹۹۰). از لحاظ تاریخی، مرکز شمشیرسازی و		رودبندر<ref>river port</ref>ی در ولایت [[پیرنه ـ آتلانتیک\|پیرنه‌ـ‌آتلانتیک]]<ref>Pyrénées-Atlantiques</ref> در جنوب غربی [[فرانسه]]، واقع در محل ‌تلاقی<ref>confluence</ref> رودهای [[آدور]]<ref>Adour</ref> و نیو<ref>Nive</ref>، به فاصلۀ ۵ کیلومتری دریا. ۴۱,۸۰۰ نفر جمعیت دارد (۱۹۹۰). از لحاظ تاریخی، مرکز شمشیرسازی و

Shahraabi در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۳

2025-01-21T08:13:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۱۳
خط ۲:		خط ۲:
	بایون (Bayonne)		بایون (Bayonne)

	[[File:12123100.jpg\|thumb\|نمايي از رودبندر بايون]]رودبندر<ref>river port</ref>ی در ولایت [[پیرنه ـ آتلانتیک\|پیرنه‌ـ‌آتلانتیک]]<ref>Pyrénées-Atlantiques</ref> در جنوب غربی [[فرانسه]]، واقع در محل ‌تلاقی<ref>confluence</ref> رودهای [[آدور]]<ref>Adour</ref> و نیو<ref>Nive</ref>، به فاصلۀ ۵ کیلومتری دریا. ۴۱,۸۰۰ نفر جمعیت دارد (۱۹۹۰). از لحاظ تاریخی، مرکز شمشیرسازی و ~~[[File:12123100-1.jpg\|thumb\|12123100-1.jpg]]~~خنجرسازی و مدعی اختراع [[سرنیزه]] است. از مراکز فرهنگ [[باسک]]<ref>Basque</ref> است، و در ناحیۀ توریستی مهمی قرار دارد. صنایع آن عبارت‌اند از تولید [[چرم]]، کود شیمیایی، [[فولاد]]، و [[هواپیما]]. بایون مقرّ اسقف‌نشین است و یک کلیسای جامع دارد که بخشی از آن را در قرن ۱۳م ساختند. ارگ آن را یک مهندس نظامی در قرن ۱۷ ساخت. بایون در دوران حکومت رومی‌ها، لاپوردوم<ref>Lapurdum</ref> نام داشت. از ۱۱۵۴ تا ۱۴۵۱م تحت سلطۀ انگلیسی‌ها بود، سپس فرانسوی‌ها آن را مجدّداً اشغال کردند. در قرن ۱۸، به بندری آزاد تبدیل و تجارت بین‌المللی آن شکوفا شد. درخلال [[جنگ های ناپلئونی\|جنگ‌های ناپلئونی]]<ref>Napoleonic Wars</ref>، انگلیسی‌ها آن را محاصره و تجارت را در آن متوقف کردند. با احداث موج‌شکنی به طول بیش از یک کیلومتر در [[اقیانوس اطلس]]<ref>Atlantic Ocean</ref>، سرانجام کشتی‌های بزرگ وارد بندر مزبور شدند. پس از [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، بهره‌برداری از گاز طبیعی در دامنۀ پیرنه سبب پیشرفت و ترقّی فزاینده در منطقه شد.		[[File:12123100.jpg\|thumb\|نمايي از رودبندر بايون]]
			[[پرونده:12123100-2.jpg\|بندانگشتی\|ساختمان شهرداری بایون]]
			رودبندر<ref>river port</ref>ی در ولایت [[پیرنه ـ آتلانتیک\|پیرنه‌ـ‌آتلانتیک]]<ref>Pyrénées-Atlantiques</ref> در جنوب غربی [[فرانسه]]، واقع در محل ‌تلاقی<ref>confluence</ref> رودهای [[آدور]]<ref>Adour</ref> و نیو<ref>Nive</ref>، به فاصلۀ ۵ کیلومتری دریا. ۴۱,۸۰۰ نفر جمعیت دارد (۱۹۹۰). از لحاظ تاریخی، مرکز شمشیرسازی و

			خنجرسازی و مدعی اختراع [[سرنیزه]] است. از مراکز فرهنگ [[باسک]]<ref>Basque</ref> است، و در ناحیۀ توریستی مهمی قرار دارد. صنایع آن عبارت‌اند از تولید [[چرم]]، کود شیمیایی، [[فولاد]]، و [[هواپیما]]. بایون مقرّ اسقف‌نشین است و یک کلیسای جامع دارد که بخشی از آن را در قرن ۱۳م ساختند. ارگ آن را یک مهندس نظامی در قرن ۱۷ ساخت. بایون در دوران حکومت رومی‌ها، لاپوردوم<ref>Lapurdum</ref> نام داشت. از ۱۱۵۴ تا ۱۴۵۱م تحت سلطۀ انگلیسی‌ها بود، سپس فرانسوی‌ها آن را مجدّداً اشغال کردند. در قرن ۱۸، به بندری آزاد تبدیل و تجارت بین‌المللی آن شکوفا شد. درخلال [[جنگ های ناپلئونی\|جنگ‌های ناپلئونی]]<ref>Napoleonic Wars</ref>، انگلیسی‌ها آن را محاصره و تجارت را در آن متوقف کردند. با احداث موج‌شکنی به طول بیش از یک کیلومتر در [[اقیانوس اطلس]]<ref>Atlantic Ocean</ref>، سرانجام کشتی‌های بزرگ وارد بندر مزبور شدند. پس از [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، بهره‌برداری از گاز طبیعی در دامنۀ پیرنه سبب پیشرفت و ترقّی فزاینده در منطقه شد.

Shahraabi در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۱

2025-01-21T08:01:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۱
خط ۲:		خط ۲:
	بایون (Bayonne)		بایون (Bayonne)

	[[File:12123100.jpg\|thumb\|نمايي از رودبندر بايون]]رودبندر<ref>river port</ref>ی در ولایت [[پیرنه ـ آتلانتیک\|پیرنه‌ـ‌آتلانتیک]]<ref>Pyrénées-Atlantiques</ref> در جنوب غربی [[فرانسه]]، واقع در محل ‌تلاقی<ref>confluence</ref> رودهای [[آدور]]<ref>Adour</ref> و نیو<ref>Nive</ref>، به فاصلۀ ۵ کیلومتری دریا. ۴۱,۸۰۰ نفر جمعیت دارد (۱۹۹۰). از لحاظ تاریخی، مرکز شمشیرسازی و [[File:12123100-1.jpg\|thumb\|12123100-1.jpg]]خنجرسازی و مدعی اختراع [[سرنیزه]] است. از مراکز فرهنگ [[باسک]]<ref>Basque</ref> است، و در ناحیۀ توریستی مهمی قرار دارد. صنایع آن عبارت‌اند از تولید [[چرم]]، کود شیمیایی، [[فولاد]]، و [[هواپیما]]. بایون مقرّ اسقف‌نشین است و یک کلیسای جامع دارد که بخشی از آن را در قرن ۱۳م ساختند. ارگ آن را یک مهندس نظامی در قرن ۱۷ ساخت. بایون در دوران حکومت رومی‌ها، لاپوردوم<ref>Lapurdum</ref> نام داشت. از ۱۱۵۴ تا ۱۴۵۱م تحت سلطۀ انگلیسی‌ها بود، سپس فرانسوی‌ها آن را مجدّداً اشغال کردند. در قرن ۱۸، به بندری آزاد تبدیل و تجارت بین‌المللی آن شکوفا شد. درخلال [[جنگ های ناپلئونی\|جنگ‌های ناپلئونی]]<ref>Napoleonic Wars</ref>، انگلیسی‌ها آن را محاصره و تجارت را در آن متوقف کردند. با احداث موج‌شکنی به طول بیش از یک کیلومتر در [[اقیانوس اطلس]]، سرانجام کشتی‌های بزرگ وارد بندر مزبور شدند. پس از [[جنگ جهانی دوم]]، بهره‌برداری از گاز طبیعی در دامنۀ پیرنه سبب پیشرفت و ترقّی فزاینده در منطقه شد.		[[File:12123100.jpg\|thumb\|نمايي از رودبندر بايون]]رودبندر<ref>river port</ref>ی در ولایت [[پیرنه ـ آتلانتیک\|پیرنه‌ـ‌آتلانتیک]]<ref>Pyrénées-Atlantiques</ref> در جنوب غربی [[فرانسه]]، واقع در محل ‌تلاقی<ref>confluence</ref> رودهای [[آدور]]<ref>Adour</ref> و نیو<ref>Nive</ref>، به فاصلۀ ۵ کیلومتری دریا. ۴۱,۸۰۰ نفر جمعیت دارد (۱۹۹۰). از لحاظ تاریخی، مرکز شمشیرسازی و [[File:12123100-1.jpg\|thumb\|12123100-1.jpg]]خنجرسازی و مدعی اختراع [[سرنیزه]] است. از مراکز فرهنگ [[باسک]]<ref>Basque</ref> است، و در ناحیۀ توریستی مهمی قرار دارد. صنایع آن عبارت‌اند از تولید [[چرم]]، کود شیمیایی، [[فولاد]]، و [[هواپیما]]. بایون مقرّ اسقف‌نشین است و یک کلیسای جامع دارد که بخشی از آن را در قرن ۱۳م ساختند. ارگ آن را یک مهندس نظامی در قرن ۱۷ ساخت. بایون در دوران حکومت رومی‌ها، لاپوردوم<ref>Lapurdum</ref> نام داشت. از ۱۱۵۴ تا ۱۴۵۱م تحت سلطۀ انگلیسی‌ها بود، سپس فرانسوی‌ها آن را مجدّداً اشغال کردند. در قرن ۱۸، به بندری آزاد تبدیل و تجارت بین‌المللی آن شکوفا شد. درخلال [[جنگ های ناپلئونی\|جنگ‌های ناپلئونی]]<ref>Napoleonic Wars</ref>، انگلیسی‌ها آن را محاصره و تجارت را در آن متوقف کردند. با احداث موج‌شکنی به طول بیش از یک کیلومتر در [[اقیانوس اطلس]]<ref>Atlantic Ocean</ref>، سرانجام کشتی‌های بزرگ وارد بندر مزبور شدند. پس از [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، بهره‌برداری از گاز طبیعی در دامنۀ پیرنه سبب پیشرفت و ترقّی فزاینده در منطقه شد.

Shahraabi در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۹

2025-01-21T07:59:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۵۹
خط ۲:		خط ۲:
	بایون (Bayonne)		بایون (Bayonne)

	[[File:12123100.jpg\|thumb\|نمايي از رودبندر بايون]]رودبندر<ref>river port</ref>ی در ولایت پیرنه‌ـ‌آتلانتیک<ref>Pyrénées-Atlantiques</ref> در جنوب غربی ~~فرانسه،~~ واقع در محل ‌تلاقی<ref>confluence</ref> رودهای آدور<ref>Adour</ref> و نیو<ref>Nive</ref>، به فاصلۀ ۵ کیلومتری دریا. ۴۱,۸۰۰ نفر جمعیت دارد (۱۹۹۰). از لحاظ تاریخی، مرکز شمشیرسازی و [[File:12123100-1.jpg\|thumb\|12123100-1.jpg]]خنجرسازی و مدعی اختراع سرنیزه است. از مراکز فرهنگ باسک<ref>Basque</ref> است، و در ناحیۀ توریستی مهمی قرار دارد. صنایع آن عبارت‌اند از تولید ~~چرم،~~ کود شیمیایی، ~~فولاد،~~ و هواپیما. بایون مقرّ اسقف‌نشین است و یک کلیسای جامع دارد که بخشی از آن را در قرن ۱۳م ساختند. ارگ آن را یک مهندس نظامی در قرن ۱۷ ساخت. بایون در دوران حکومت رومی‌ها، لاپوردوم<ref>Lapurdum</ref> نام داشت. از ۱۱۵۴ تا ۱۴۵۱م تحت سلطۀ انگلیسی‌ها بود، سپس فرانسوی‌ها آن را مجدّداً اشغال کردند. در قرن ۱۸، به بندری آزاد تبدیل و تجارت بین‌المللی آن شکوفا شد. درخلال جنگ‌های ناپلئونی<ref>Napoleonic Wars</ref>، انگلیسی‌ها آن را محاصره و تجارت را در آن متوقف کردند. با احداث موج‌شکنی به طول بیش از یک کیلومتر در اقیانوس ~~اطلس،~~ سرانجام کشتی‌های بزرگ وارد بندر مزبور شدند. پس از جنگ جهانی ~~دوم،~~ بهره‌برداری از گاز طبیعی در دامنۀ پیرنه سبب پیشرفت و ترقّی فزاینده در منطقه شد.		[[File:12123100.jpg\|thumb\|نمايي از رودبندر بايون]]رودبندر<ref>river port</ref>ی در ولایت [[پیرنه ـ آتلانتیک\|پیرنه‌ـ‌آتلانتیک]]<ref>Pyrénées-Atlantiques</ref> در جنوب غربی [[فرانسه]]، واقع در محل ‌تلاقی<ref>confluence</ref> رودهای [[آدور]]<ref>Adour</ref> و نیو<ref>Nive</ref>، به فاصلۀ ۵ کیلومتری دریا. ۴۱,۸۰۰ نفر جمعیت دارد (۱۹۹۰). از لحاظ تاریخی، مرکز شمشیرسازی و [[File:12123100-1.jpg\|thumb\|12123100-1.jpg]]خنجرسازی و مدعی اختراع [[سرنیزه]] است. از مراکز فرهنگ [[باسک]]<ref>Basque</ref> است، و در ناحیۀ توریستی مهمی قرار دارد. صنایع آن عبارت‌اند از تولید [[چرم]]، کود شیمیایی، [[فولاد]]، و [[هواپیما]]. بایون مقرّ اسقف‌نشین است و یک کلیسای جامع دارد که بخشی از آن را در قرن ۱۳م ساختند. ارگ آن را یک مهندس نظامی در قرن ۱۷ ساخت. بایون در دوران حکومت رومی‌ها، لاپوردوم<ref>Lapurdum</ref> نام داشت. از ۱۱۵۴ تا ۱۴۵۱م تحت سلطۀ انگلیسی‌ها بود، سپس فرانسوی‌ها آن را مجدّداً اشغال کردند. در قرن ۱۸، به بندری آزاد تبدیل و تجارت بین‌المللی آن شکوفا شد. درخلال [[جنگ های ناپلئونی\|جنگ‌های ناپلئونی]]<ref>Napoleonic Wars</ref>، انگلیسی‌ها آن را محاصره و تجارت را در آن متوقف کردند. با احداث موج‌شکنی به طول بیش از یک کیلومتر در [[اقیانوس اطلس]]، سرانجام کشتی‌های بزرگ وارد بندر مزبور شدند. پس از [[جنگ جهانی دوم]]، بهره‌برداری از گاز طبیعی در دامنۀ پیرنه سبب پیشرفت و ترقّی فزاینده در منطقه شد.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

بایون (Bayonne)

[[File:12123100.jpg|thumb|نمايي از رودبندر بايون]]رودبندر<ref>river port</ref>ی در ولایت پیرنه‌ـ‌آتلانتیک<ref>Pyrénées-Atlantiques</ref> در جنوب غربی فرانسه، واقع در محل ‌تلاقی<ref>confluence</ref> رودهای آدور<ref>Adour</ref> و نیو<ref>Nive</ref>، به فاصلۀ ۵ کیلومتری دریا. ۴۱,۸۰۰ نفر جمعیت دارد (۱۹۹۰). از لحاظ تاریخی، مرکز شمشیرسازی و [[File:12123100-1.jpg|thumb|12123100-1.jpg]]خنجرسازی و مدعی اختراع سرنیزه است. از مراکز فرهنگ باسک<ref>Basque</ref> است، و در ناحیۀ توریستی مهمی قرار دارد. صنایع آن عبارت‌اند از تولید چرم، کود شیمیایی، فولاد، و هواپیما. بایون مقرّ اسقف‌نشین است و یک کلیسای جامع دارد که بخشی از آن را در قرن ۱۳م ساختند. ارگ آن را یک مهندس نظامی در قرن ۱۷ ساخت. بایون در دوران حکومت رومی‌ها، لاپوردوم<ref>Lapurdum</ref> نام داشت. از ۱۱۵۴ تا ۱۴۵۱م تحت سلطۀ انگلیسی‌ها بود، سپس فرانسوی‌ها آن را مجدّداً اشغال کردند. در قرن ۱۸، به بندری آزاد تبدیل و تجارت بین‌المللی آن شکوفا شد. درخلال جنگ‌های ناپلئونی<ref>Napoleonic Wars</ref>، انگلیسی‌ها آن را محاصره و تجارت را در آن متوقف کردند. با احداث موج‌شکنی به طول بیش از یک کیلومتر در اقیانوس اطلس، سرانجام کشتی‌های بزرگ وارد بندر مزبور شدند. پس از جنگ جهانی دوم، بهره‌برداری از گاز طبیعی در دامنۀ پیرنه سبب پیشرفت و ترقّی فزاینده در منطقه شد.

 

----

[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی فرانسه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۱
خط ۴:		خط ۴:
	[[File:12123100.jpg\|thumb\|پلی بر روی رود آدور در بایون]]		[[File:12123100.jpg\|thumb\|پلی بر روی رود آدور در بایون]]
	[[پرونده:12123100-2.jpg\|بندانگشتی\|ساختمان شهرداری بایون]]		[[پرونده:12123100-2.jpg\|بندانگشتی\|ساختمان شهرداری بایون]]
	رودبندر<ref>river port</ref>ی در ولایت [[پیرنه ـ آتلانتیک\|پیرنه‌ـ‌آتلانتیک]]<ref>Pyrénées-Atlantiques</ref> در جنوب غربی [[فرانسه]]، واقع در محل ‌تلاقی<ref>confluence</ref> رودهای [[آدور]]<ref>Adour</ref> و نیو<ref>Nive</ref>، به فاصلۀ ۵ کیلومتری دریا. ۴۱,~~۸۰۰~~ نفر جمعیت دارد (~~۱۹۹۰~~). از لحاظ تاریخی، مرکز شمشیرسازی و		رودبندر<ref>river port</ref>ی در ولایت [[پیرنه ـ آتلانتیک\|پیرنه‌ـ‌آتلانتیک]]<ref>Pyrénées-Atlantiques</ref> در جنوب غربی [[فرانسه]]، واقع در محل ‌تلاقی<ref>confluence</ref> رودهای [[آدور]]<ref>Adour</ref> و نیو<ref>Nive</ref>، به فاصلۀ ۵ کیلومتری دریا. 53,312 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۲) و مساحتش 21.68 کیلومتر مربع است. ارتفاع متوسط آن ۴ متر از سطح دریاست. از لحاظ تاریخی، مرکز شمشیرسازی و

	خنجرسازی و مدعی اختراع [[سرنیزه]] است. از مراکز فرهنگ [[باسک]]<ref>Basque</ref> است، و در ناحیۀ توریستی مهمی قرار دارد. صنایع آن عبارت‌اند از تولید [[چرم]]، کود شیمیایی، [[فولاد]]، و [[هواپیما]]. بایون مقرّ اسقف‌نشین است و یک کلیسای جامع دارد که بخشی از آن را در قرن ۱۳م ساختند. ارگ آن را یک مهندس نظامی در قرن ۱۷ ساخت. بایون در دوران حکومت رومی‌ها، لاپوردوم<ref>Lapurdum</ref> نام داشت. از ۱۱۵۴ تا ۱۴۵۱م تحت سلطۀ انگلیسی‌ها بود، سپس فرانسوی‌ها آن را مجدّداً اشغال کردند. در قرن ۱۸، به بندری آزاد تبدیل و تجارت بین‌المللی آن شکوفا شد. درخلال [[جنگ های ناپلئونی\|جنگ‌های ناپلئونی]]<ref>Napoleonic Wars</ref>، انگلیسی‌ها آن را محاصره و تجارت را در آن متوقف کردند. با احداث موج‌شکنی به طول بیش از یک کیلومتر در [[اقیانوس اطلس]]<ref>Atlantic Ocean</ref>، سرانجام کشتی‌های بزرگ وارد بندر مزبور شدند. پس از [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، بهره‌برداری از گاز طبیعی در دامنۀ پیرنه سبب پیشرفت و ترقّی فزاینده در منطقه شد.		خنجرسازی و مدعی اختراع [[سرنیزه]] است. از مراکز فرهنگ [[باسک]]<ref>Basque</ref> است، و در ناحیۀ توریستی مهمی قرار دارد. صنایع آن عبارت‌اند از تولید [[چرم]]، کود شیمیایی، [[فولاد]]، و [[هواپیما]]. بایون مقرّ اسقف‌نشین است و یک کلیسای جامع دارد که بخشی از آن را در قرن ۱۳م ساختند. ارگ آن را یک مهندس نظامی در قرن ۱۷ ساخت. بایون در دوران حکومت رومی‌ها، لاپوردوم<ref>Lapurdum</ref> نام داشت. از ۱۱۵۴ تا ۱۴۵۱م تحت سلطۀ انگلیسی‌ها بود، سپس فرانسوی‌ها آن را مجدّداً اشغال کردند. در قرن ۱۸، به بندری آزاد تبدیل و تجارت بین‌المللی آن شکوفا شد. درخلال [[جنگ های ناپلئونی\|جنگ‌های ناپلئونی]]<ref>Napoleonic Wars</ref>، انگلیسی‌ها آن را محاصره و تجارت را در آن متوقف کردند. با احداث موج‌شکنی به طول بیش از یک کیلومتر در [[اقیانوس اطلس]]<ref>Atlantic Ocean</ref>، سرانجام کشتی‌های بزرگ وارد بندر مزبور شدند. پس از [[جنگ جهانی دوم]]<ref>World War II</ref>، بهره‌برداری از گاز طبیعی در دامنۀ پیرنه سبب پیشرفت و ترقّی فزاینده در منطقه شد.