بجستان، شهرستان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۷

2024-02-19T10:17:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۷
خط ۶:		خط ۶:
	واقع در نواحی جنوب غربی [[خراسان رضوی، استان\|استان خراسان رضوی]]، به مرکزیت [[بجستان، شهر\|شهر بجستان]]. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (شامل دو دهستان یونسی و سردق). براساس سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت این شهرستان 31,207نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 51درصد روستانشین و حدود 49درصد شهرنشینند. شهرستان بجستان از شمال به شهرستان‌های [[بردسکن، شهرستان\|بردسکن]] و خلیل‌آباد، از شرق به [[گناباد، شهرستان\|شهرستان گناباد]]، از جنوب به [[فردوس، شهرستان\|شهرستان فردوس]] در [[خراسان جنوبی، استان\|خراسان جنوبی]]، و از غرب به [[بشرویه، شهرستان\|شهرستان بشرویه]] در خراسان جنوبی محدود شده است.		واقع در نواحی جنوب غربی [[خراسان رضوی، استان\|استان خراسان رضوی]]، به مرکزیت [[بجستان، شهر\|شهر بجستان]]. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (شامل دو دهستان یونسی و سردق). براساس سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت این شهرستان 31,207نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 51درصد روستانشین و حدود 49درصد شهرنشینند. شهرستان بجستان از شمال به شهرستان‌های [[بردسکن، شهرستان\|بردسکن]] و خلیل‌آباد، از شرق به [[گناباد، شهرستان\|شهرستان گناباد]]، از جنوب به [[فردوس، شهرستان\|شهرستان فردوس]] در [[خراسان جنوبی، استان\|خراسان جنوبی]]، و از غرب به [[بشرویه، شهرستان\|شهرستان بشرویه]] در خراسان جنوبی محدود شده است.

	بجستان از دیرزمان بخش و قریه‌ای در منطقۀ تاریخی [[قهستان، ناحیه قدیم\|قهستان]] بوده و نام آن را شکل تصریف‌شدۀ بغستان یا باجستان دانسته‌اند. نشانی از این نام تا پیش از کتبِ تاریخی و جغرافیایی دورۀ [[اسماعیلیه]] و [[ایلخانان\|ایلخانی]] نیست و پس از آن نیز عمدتاً نام آن را به عنوان روستا یا دهستانِ مناطق و ولایاتِ قهستان، [[نیشابور، شهرستان\|نیشابور]]، ~~[[هرات، شهر (ایران)\|~~هرات]] و گناباد آورده‌اند. در تقسیمات کشوری اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]] بجستان به عنوان بخشی از شهرستان گناباد با مرکزیت شهر بجستان تأسیس شده و این بخش تا زمان مصوبۀ جلسۀ هیأت دولت در تاریخ 29 دی 1386 (تصویب‌نامۀ انتزاع آن از شهرستان گناباد و ایجاد شهرستان تازه‌) بخشی از شهرستان مذکور بوده است.		بجستان از دیرزمان بخش و قریه‌ای در منطقۀ تاریخی [[قهستان، ناحیه قدیم\|قهستان]] بوده و نام آن را شکل تصریف‌شدۀ بغستان یا باجستان دانسته‌اند. نشانی از این نام تا پیش از کتبِ تاریخی و جغرافیایی دورۀ [[اسماعیلیه]] و [[ایلخانان\|ایلخانی]] نیست و پس از آن نیز عمدتاً نام آن را به عنوان روستا یا دهستانِ مناطق و ولایاتِ قهستان، [[نیشابور، شهرستان\|نیشابور]]، هرات و گناباد آورده‌اند. در تقسیمات کشوری اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]] بجستان به عنوان بخشی از شهرستان گناباد با مرکزیت شهر بجستان تأسیس شده و این بخش تا زمان مصوبۀ جلسۀ هیأت دولت در تاریخ 29 دی 1386 (تصویب‌نامۀ انتزاع آن از شهرستان گناباد و ایجاد شهرستان تازه‌) بخشی از شهرستان مذکور بوده است.

	بجستان با ارتفاع ۱,۲۵۰متر در مرکز شهرستان، از لحاظ عارضه‌نگاری مشتمل است بر دو بخش: 1.بخش کوهستانی که شامل دو رشته‌کوهِ موازی در مناطق جنوب شرقی با جهت شمال غربی - جنوب شرقی می‌شود. «منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ هلالی» با دره‌های سرسبز و عمیق و چشمه‌سارهای متعدد و پوشش گیاهی غنی و گونه‌های جانوری که همه تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست ایرانند در این بخش شهرستان قرار دارد. بلندترين کوه این منطقه، گركوه، 2254متر ارتفاع دارد. آب و هوای این منطقه معتدل و خشک است. 2.باقی مناطق که سرتاسر دشت و بیابان با ارتفاعات کم‌خیز و تپه‌ماهوری مختصر است. عمدۀ آبادی‌های شهرستان در دشت‌های آن بنا شده‌اند. آب و هوای این منطقه گرم و خشک و زمین‌ها عمدتاً شوره‌زار و فاقد نزولات آسمانی است. آب کشاورزی شهرستان از طریق قنوات، چشمه‌ها و چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق تأمین می‌شود و مهم‌ترین محصولات زراعی آن زعفران و پس از آن انار، زیره و پسته است. اکثریت مردم این شهرستان فارس‌زبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. علاوه بر کشاورزی و دامداری که شغل بیشتر مردم بجستان است، در آبادی‌های آن تولید برخی مصنوعات دستی چون قالی‌، گیوه‌، نمد، گلیم و سبدهای حصیری نیز رونق زیادی دارد.		بجستان با ارتفاع ۱,۲۵۰متر در مرکز شهرستان، از لحاظ عارضه‌نگاری مشتمل است بر دو بخش: 1.بخش کوهستانی که شامل دو رشته‌کوهِ موازی در مناطق جنوب شرقی با جهت شمال غربی - جنوب شرقی می‌شود. «منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ هلالی» با دره‌های سرسبز و عمیق و چشمه‌سارهای متعدد و پوشش گیاهی غنی و گونه‌های جانوری که همه تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست ایرانند در این بخش شهرستان قرار دارد. بلندترين کوه این منطقه، گركوه، 2254متر ارتفاع دارد. آب و هوای این منطقه معتدل و خشک است. 2.باقی مناطق که سرتاسر دشت و بیابان با ارتفاعات کم‌خیز و تپه‌ماهوری مختصر است. عمدۀ آبادی‌های شهرستان در دشت‌های آن بنا شده‌اند. آب و هوای این منطقه گرم و خشک و زمین‌ها عمدتاً شوره‌زار و فاقد نزولات آسمانی است. آب کشاورزی شهرستان از طریق قنوات، چشمه‌ها و چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق تأمین می‌شود و مهم‌ترین محصولات زراعی آن زعفران و پس از آن انار، زیره و پسته است. اکثریت مردم این شهرستان فارس‌زبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. علاوه بر کشاورزی و دامداری که شغل بیشتر مردم بجستان است، در آبادی‌های آن تولید برخی مصنوعات دستی چون قالی‌، گیوه‌، نمد، گلیم و سبدهای حصیری نیز رونق زیادی دارد.

Reza rouzbahani در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۶

2024-02-19T10:16:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۶:		خط ۶:
	واقع در نواحی جنوب غربی [[خراسان رضوی، استان\|استان خراسان رضوی]]، به مرکزیت [[بجستان، شهر\|شهر بجستان]]. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (شامل دو دهستان یونسی و سردق). براساس سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت این شهرستان 31,207نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 51درصد روستانشین و حدود 49درصد شهرنشینند. شهرستان بجستان از شمال به شهرستان‌های [[بردسکن، شهرستان\|بردسکن]] و خلیل‌آباد، از شرق به [[گناباد، شهرستان\|شهرستان گناباد]]، از جنوب به [[فردوس، شهرستان\|شهرستان فردوس]] در [[خراسان جنوبی، استان\|خراسان جنوبی]]، و از غرب به [[بشرویه، شهرستان\|شهرستان بشرویه]] در خراسان جنوبی محدود شده است.		واقع در نواحی جنوب غربی [[خراسان رضوی، استان\|استان خراسان رضوی]]، به مرکزیت [[بجستان، شهر\|شهر بجستان]]. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (شامل دو دهستان یونسی و سردق). براساس سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت این شهرستان 31,207نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 51درصد روستانشین و حدود 49درصد شهرنشینند. شهرستان بجستان از شمال به شهرستان‌های [[بردسکن، شهرستان\|بردسکن]] و خلیل‌آباد، از شرق به [[گناباد، شهرستان\|شهرستان گناباد]]، از جنوب به [[فردوس، شهرستان\|شهرستان فردوس]] در [[خراسان جنوبی، استان\|خراسان جنوبی]]، و از غرب به [[بشرویه، شهرستان\|شهرستان بشرویه]] در خراسان جنوبی محدود شده است.

	بجستان از دیرزمان بخش و قریه‌ای در منطقۀ تاریخی [[قهستان، ناحیه قدیم\|قهستان]] بوده و نام آن را شکل تصریف‌شدۀ بغستان یا باجستان دانسته‌اند. نشانی از این نام تا پیش از کتبِ تاریخی و جغرافیایی دورۀ [[اسماعیلیه]] و [[ایلخانان\|ایلخانی]] نیست و پس از آن نیز عمدتاً نام آن را به عنوان روستا یا دهستانِ مناطق و ولایاتِ ~~و شهرهای~~ قهستان، [[نیشابور، شهرستان\|نیشابور]]، [[هرات، شهر (ایران)\|هرات]] و گناباد آورده‌اند. در تقسیمات کشوری اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]] بجستان به عنوان بخشی از شهرستان گناباد با مرکزیت شهر بجستان تأسیس شده و این بخش تا مصوبۀ جلسۀ ~~مورخ~~ 29 دی 1386 ~~هیأت دولت~~ (تصویب‌نامۀ انتزاع آن از شهرستان گناباد و ایجاد شهرستان تازه‌) بخشی از شهرستان مذکور بوده است.		بجستان از دیرزمان بخش و قریه‌ای در منطقۀ تاریخی [[قهستان، ناحیه قدیم\|قهستان]] بوده و نام آن را شکل تصریف‌شدۀ بغستان یا باجستان دانسته‌اند. نشانی از این نام تا پیش از کتبِ تاریخی و جغرافیایی دورۀ [[اسماعیلیه]] و [[ایلخانان\|ایلخانی]] نیست و پس از آن نیز عمدتاً نام آن را به عنوان روستا یا دهستانِ مناطق و ولایاتِ قهستان، [[نیشابور، شهرستان\|نیشابور]]، [[هرات، شهر (ایران)\|هرات]] و گناباد آورده‌اند. در تقسیمات کشوری اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]] بجستان به عنوان بخشی از شهرستان گناباد با مرکزیت شهر بجستان تأسیس شده و این بخش تا زمان مصوبۀ جلسۀ هیأت دولت در تاریخ 29 دی 1386 (تصویب‌نامۀ انتزاع آن از شهرستان گناباد و ایجاد شهرستان تازه‌) بخشی از شهرستان مذکور بوده است.

	بجستان با ارتفاع ۱,۲۵۰متر در مرکز شهرستان، از لحاظ عارضه‌نگاری مشتمل است بر دو بخش: 1.بخش کوهستانی که شامل دو رشته‌کوهِ موازی در مناطق جنوب شرقی با جهت شمال غربی - جنوب شرقی می‌شود. «منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ هلالی» با دره‌های سرسبز و عمیق و چشمه‌سارهای متعدد و پوشش گیاهی غنی و گونه‌های جانوری که همه تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست ایرانند در این بخش شهرستان قرار دارد. بلندترين کوه این منطقه، گركوه، 2254متر ارتفاع دارد. آب و هوای این منطقه معتدل و خشک است. 2.باقی مناطق که سرتاسر دشت و بیابان با ~~تپه‌ماهورهای~~ مختصر است. عمدۀ آبادی‌های شهرستان در دشت‌های آن بنا شده‌اند. آب و هوای این منطقه گرم و خشک و زمین‌ها عمدتاً شوره‌زار و فاقد نزولات آسمانی است. آب کشاورزی شهرستان از طریق قنوات، چشمه‌ها و چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق تأمین می‌شود و مهم‌ترین محصولات زراعی آن زعفران و پس از آن انار، زیره و پسته است. اکثریت مردم این شهرستان فارس‌زبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. علاوه بر کشاورزی و دامداری که شغل ~~غالب~~ مردم بجستان است، در آبادی‌های آن تولید برخی مصنوعات دستی چون قالی‌، گیوه‌، نمد، گلیم و سبدهای حصیری نیز رونق زیادی دارد.		بجستان با ارتفاع ۱,۲۵۰متر در مرکز شهرستان، از لحاظ عارضه‌نگاری مشتمل است بر دو بخش: 1.بخش کوهستانی که شامل دو رشته‌کوهِ موازی در مناطق جنوب شرقی با جهت شمال غربی - جنوب شرقی می‌شود. «منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ هلالی» با دره‌های سرسبز و عمیق و چشمه‌سارهای متعدد و پوشش گیاهی غنی و گونه‌های جانوری که همه تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست ایرانند در این بخش شهرستان قرار دارد. بلندترين کوه این منطقه، گركوه، 2254متر ارتفاع دارد. آب و هوای این منطقه معتدل و خشک است. 2.باقی مناطق که سرتاسر دشت و بیابان با ارتفاعات کم‌خیز و تپه‌ماهوری مختصر است. عمدۀ آبادی‌های شهرستان در دشت‌های آن بنا شده‌اند. آب و هوای این منطقه گرم و خشک و زمین‌ها عمدتاً شوره‌زار و فاقد نزولات آسمانی است. آب کشاورزی شهرستان از طریق قنوات، چشمه‌ها و چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق تأمین می‌شود و مهم‌ترین محصولات زراعی آن زعفران و پس از آن انار، زیره و پسته است. اکثریت مردم این شهرستان فارس‌زبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. علاوه بر کشاورزی و دامداری که شغل بیشتر مردم بجستان است، در آبادی‌های آن تولید برخی مصنوعات دستی چون قالی‌، گیوه‌، نمد، گلیم و سبدهای حصیری نیز رونق زیادی دارد.

	برخی از آثار تاریخی شهرستان: قلعه دختر، مربوط به دوره‌های پیش از اسلام (روستای مزار)؛ مسجد تاریخی روستای مزار؛ مسجد جامع بجستان، مربوط به دورۀ ایلخانی؛ آرامگاه آصف بن برخیا که در دورۀ پهلوی اول بازسازی شده است، بیرون روستای مزار؛ و آب‌انبارها، پل‌ها و کاروانسراهای متعدد از دوره‌های مختلف تاریخی.		برخی از آثار تاریخی شهرستان: قلعه دختر، مربوط به دوره‌های پیش از اسلام (روستای مزار)؛ مسجد تاریخی روستای مزار؛ مسجد جامع بجستان، مربوط به دورۀ ایلخانی؛ آرامگاه آصف بن برخیا که در دورۀ پهلوی اول بازسازی شده است، بیرون روستای مزار؛ و آب‌انبارها، پل‌ها و کاروانسراهای متعدد از دوره‌های مختلف تاریخی.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۵

2024-02-19T10:05:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۵
خط ۳:		خط ۳:
	بجستان، شهرستان (County) Bajestan		بجستان، شهرستان (County) Bajestan
	[[پرونده:2042170578.jpg\|بندانگشتی\|تقسیمات شهرستان بجستان]]		[[پرونده:2042170578.jpg\|بندانگشتی\|تقسیمات شهرستان بجستان]]
			[[پرونده:2042170578- 2.jpg\|بندانگشتی\|رباط فخرآباد، از آثار دورۀ قاجار- روستای فخرآباد، بخش یونسی شهرستان بجستان]]
	واقع در نواحی جنوب غربی [[خراسان رضوی، استان\|استان خراسان رضوی]]، به مرکزیت [[بجستان، شهر\|شهر بجستان]]. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (شامل دو دهستان یونسی و سردق). براساس سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت این شهرستان 31,207نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 51درصد روستانشین و حدود 49درصد شهرنشینند. شهرستان بجستان از شمال به شهرستان‌های [[بردسکن، شهرستان\|بردسکن]] و خلیل‌آباد، از شرق به [[گناباد، شهرستان\|شهرستان گناباد]]، از جنوب به [[فردوس، شهرستان\|شهرستان فردوس]] در [[خراسان جنوبی، استان\|خراسان جنوبی]]، و از غرب به [[بشرویه، شهرستان\|شهرستان بشرویه]] در خراسان جنوبی محدود شده است.		واقع در نواحی جنوب غربی [[خراسان رضوی، استان\|استان خراسان رضوی]]، به مرکزیت [[بجستان، شهر\|شهر بجستان]]. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (شامل دو دهستان یونسی و سردق). براساس سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت این شهرستان 31,207نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 51درصد روستانشین و حدود 49درصد شهرنشینند. شهرستان بجستان از شمال به شهرستان‌های [[بردسکن، شهرستان\|بردسکن]] و خلیل‌آباد، از شرق به [[گناباد، شهرستان\|شهرستان گناباد]]، از جنوب به [[فردوس، شهرستان\|شهرستان فردوس]] در [[خراسان جنوبی، استان\|خراسان جنوبی]]، و از غرب به [[بشرویه، شهرستان\|شهرستان بشرویه]] در خراسان جنوبی محدود شده است.

Reza rouzbahani در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۹

2024-02-19T09:59:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۹
خط ۲:		خط ۲:

	بجستان، شهرستان (County) Bajestan		بجستان، شهرستان (County) Bajestan
			[[پرونده:2042170578.jpg\|بندانگشتی\|تقسیمات شهرستان بجستان]]
	واقع در نواحی جنوب غربی [[خراسان رضوی، استان\|استان خراسان رضوی]]، به مرکزیت [[بجستان، شهر\|شهر بجستان]]. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (شامل دو دهستان یونسی و سردق). براساس سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت این شهرستان 31,207نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 51درصد روستانشین و حدود 49درصد شهرنشینند. شهرستان بجستان از شمال به شهرستان‌های [[بردسکن، شهرستان\|بردسکن]] و خلیل‌آباد، از شرق به [[گناباد، شهرستان\|شهرستان گناباد]]، از جنوب به [[فردوس، شهرستان\|شهرستان فردوس]] در [[خراسان جنوبی، استان\|خراسان جنوبی]]، و از غرب به [[بشرویه، شهرستان\|شهرستان بشرویه]] در خراسان جنوبی محدود شده است.		واقع در نواحی جنوب غربی [[خراسان رضوی، استان\|استان خراسان رضوی]]، به مرکزیت [[بجستان، شهر\|شهر بجستان]]. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (شامل دو دهستان یونسی و سردق). براساس سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت این شهرستان 31,207نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 51درصد روستانشین و حدود 49درصد شهرنشینند. شهرستان بجستان از شمال به شهرستان‌های [[بردسکن، شهرستان\|بردسکن]] و خلیل‌آباد، از شرق به [[گناباد، شهرستان\|شهرستان گناباد]]، از جنوب به [[فردوس، شهرستان\|شهرستان فردوس]] در [[خراسان جنوبی، استان\|خراسان جنوبی]]، و از غرب به [[بشرویه، شهرستان\|شهرستان بشرویه]] در خراسان جنوبی محدود شده است.

Reza rouzbahani در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۷

2024-02-19T09:47:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران\|نام فارسی=\|نام لاتین=Bajestan\|نام‌ قدیمی=\|نام دیگر=\|استان=خراسان رضوی\|شهرستان=\|بخش=بخشِ مرکزی و بخش یونسی\|موقعیت=نواحی جنوب غربی استان خراسان رضوی\|جمعیت=31,207نفر (1395ش)\|نوع اقلیم=معتدل و خشک در نواحی کوهستانی، و گرم و خشک در نواحی پست\|ارتفاع از سطح دریا=۱,۲۵۰متر (مرکز شهرستان)\|تولیدات و صنایع مهم=زعفران، انار، زیره و پسته\|برخی بناهای مهم=قلعه دختر؛ مسجد تاریخی روستای مزار؛ مسجد جامع بجستان؛ آرامگاه آصف بن برخیا\|شهر ها و آبادی های مهم=دو شهر بجستان و یونسی}}

	بجستان، شهرستان (County) Bajestan		بجستان، شهرستان (County) Bajestan

خط ۵:		خط ۷:
	بجستان از دیرزمان بخش و قریه‌ای در منطقۀ تاریخی [[قهستان، ناحیه قدیم\|قهستان]] بوده و نام آن را شکل تصریف‌شدۀ بغستان یا باجستان دانسته‌اند. نشانی از این نام تا پیش از کتبِ تاریخی و جغرافیایی دورۀ [[اسماعیلیه]] و [[ایلخانان\|ایلخانی]] نیست و پس از آن نیز عمدتاً نام آن را به عنوان روستا یا دهستانِ مناطق و ولایاتِ و شهرهای قهستان، [[نیشابور، شهرستان\|نیشابور]]، [[هرات، شهر (ایران)\|هرات]] و گناباد آورده‌اند. در تقسیمات کشوری اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]] بجستان به عنوان بخشی از شهرستان گناباد با مرکزیت شهر بجستان تأسیس شده و این بخش تا مصوبۀ جلسۀ مورخ 29 دی 1386 هیأت دولت (تصویب‌نامۀ انتزاع آن از شهرستان گناباد و ایجاد شهرستان تازه‌) بخشی از شهرستان مذکور بوده است.		بجستان از دیرزمان بخش و قریه‌ای در منطقۀ تاریخی [[قهستان، ناحیه قدیم\|قهستان]] بوده و نام آن را شکل تصریف‌شدۀ بغستان یا باجستان دانسته‌اند. نشانی از این نام تا پیش از کتبِ تاریخی و جغرافیایی دورۀ [[اسماعیلیه]] و [[ایلخانان\|ایلخانی]] نیست و پس از آن نیز عمدتاً نام آن را به عنوان روستا یا دهستانِ مناطق و ولایاتِ و شهرهای قهستان، [[نیشابور، شهرستان\|نیشابور]]، [[هرات، شهر (ایران)\|هرات]] و گناباد آورده‌اند. در تقسیمات کشوری اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]] بجستان به عنوان بخشی از شهرستان گناباد با مرکزیت شهر بجستان تأسیس شده و این بخش تا مصوبۀ جلسۀ مورخ 29 دی 1386 هیأت دولت (تصویب‌نامۀ انتزاع آن از شهرستان گناباد و ایجاد شهرستان تازه‌) بخشی از شهرستان مذکور بوده است.

	بجستان از لحاظ عارضه‌نگاری مشتمل است بر دو بخش: 1.بخش کوهستانی که شامل دو رشته‌کوهِ موازی در مناطق جنوب شرقی با جهت شمال غربی - جنوب شرقی می‌شود. «منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ هلالی» با دره‌های سرسبز و عمیق و چشمه‌سارهای متعدد و پوشش گیاهی غنی و گونه‌های جانوری که همه تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست ایرانند در این بخش شهرستان قرار دارد. بلندترين کوه این منطقه، گركوه، 2254متر ارتفاع دارد. آب و هوای این منطقه معتدل و خشک است. 2.باقی مناطق که سرتاسر دشت و بیابان با تپه‌ماهورهای مختصر است. عمدۀ آبادی‌های شهرستان در دشت‌های آن بنا شده‌اند. آب و هوای این منطقه گرم و خشک و زمین‌ها عمدتاً شوره‌زار و فاقد نزولات آسمانی است. آب کشاورزی شهرستان از طریق قنوات، چشمه‌ها و چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق تأمین می‌شود و مهم‌ترین محصولات زراعی آن زعفران و پس از آن انار، زیره و پسته است. اکثریت مردم این شهرستان فارس‌زبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. علاوه بر کشاورزی و دامداری که شغل غالب مردم بجستان است، در آبادی‌های آن تولید برخی مصنوعات دستی چون قالی‌، گیوه‌، نمد، گلیم و سبدهای حصیری نیز رونق زیادی دارد.		بجستان با ارتفاع ۱,۲۵۰متر در مرکز شهرستان، از لحاظ عارضه‌نگاری مشتمل است بر دو بخش: 1.بخش کوهستانی که شامل دو رشته‌کوهِ موازی در مناطق جنوب شرقی با جهت شمال غربی - جنوب شرقی می‌شود. «منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ هلالی» با دره‌های سرسبز و عمیق و چشمه‌سارهای متعدد و پوشش گیاهی غنی و گونه‌های جانوری که همه تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست ایرانند در این بخش شهرستان قرار دارد. بلندترين کوه این منطقه، گركوه، 2254متر ارتفاع دارد. آب و هوای این منطقه معتدل و خشک است. 2.باقی مناطق که سرتاسر دشت و بیابان با تپه‌ماهورهای مختصر است. عمدۀ آبادی‌های شهرستان در دشت‌های آن بنا شده‌اند. آب و هوای این منطقه گرم و خشک و زمین‌ها عمدتاً شوره‌زار و فاقد نزولات آسمانی است. آب کشاورزی شهرستان از طریق قنوات، چشمه‌ها و چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق تأمین می‌شود و مهم‌ترین محصولات زراعی آن زعفران و پس از آن انار، زیره و پسته است. اکثریت مردم این شهرستان فارس‌زبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. علاوه بر کشاورزی و دامداری که شغل غالب مردم بجستان است، در آبادی‌های آن تولید برخی مصنوعات دستی چون قالی‌، گیوه‌، نمد، گلیم و سبدهای حصیری نیز رونق زیادی دارد.

	برخی از آثار تاریخی شهرستان: قلعه دختر، مربوط به دوره‌های پیش از اسلام (روستای مزار)؛ مسجد تاریخی روستای مزار؛ مسجد جامع بجستان، مربوط به دورۀ ایلخانی؛ آرامگاه آصف بن برخیا که در دورۀ پهلوی اول بازسازی شده است، بیرون روستای مزار؛ و آب‌انبارها، پل‌ها و کاروانسراهای متعدد از دوره‌های مختلف تاریخی.		برخی از آثار تاریخی شهرستان: قلعه دختر، مربوط به دوره‌های پیش از اسلام (روستای مزار)؛ مسجد تاریخی روستای مزار؛ مسجد جامع بجستان، مربوط به دورۀ ایلخانی؛ آرامگاه آصف بن برخیا که در دورۀ پهلوی اول بازسازی شده است، بیرون روستای مزار؛ و آب‌انبارها، پل‌ها و کاروانسراهای متعدد از دوره‌های مختلف تاریخی.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۱

2024-02-19T09:31:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۱
خط ۵:		خط ۵:
	بجستان از دیرزمان بخش و قریه‌ای در منطقۀ تاریخی [[قهستان، ناحیه قدیم\|قهستان]] بوده و نام آن را شکل تصریف‌شدۀ بغستان یا باجستان دانسته‌اند. نشانی از این نام تا پیش از کتبِ تاریخی و جغرافیایی دورۀ [[اسماعیلیه]] و [[ایلخانان\|ایلخانی]] نیست و پس از آن نیز عمدتاً نام آن را به عنوان روستا یا دهستانِ مناطق و ولایاتِ و شهرهای قهستان، [[نیشابور، شهرستان\|نیشابور]]، [[هرات، شهر (ایران)\|هرات]] و گناباد آورده‌اند. در تقسیمات کشوری اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]] بجستان به عنوان بخشی از شهرستان گناباد با مرکزیت شهر بجستان تأسیس شده و این بخش تا مصوبۀ جلسۀ مورخ 29 دی 1386 هیأت دولت (تصویب‌نامۀ انتزاع آن از شهرستان گناباد و ایجاد شهرستان تازه‌) بخشی از شهرستان مذکور بوده است.		بجستان از دیرزمان بخش و قریه‌ای در منطقۀ تاریخی [[قهستان، ناحیه قدیم\|قهستان]] بوده و نام آن را شکل تصریف‌شدۀ بغستان یا باجستان دانسته‌اند. نشانی از این نام تا پیش از کتبِ تاریخی و جغرافیایی دورۀ [[اسماعیلیه]] و [[ایلخانان\|ایلخانی]] نیست و پس از آن نیز عمدتاً نام آن را به عنوان روستا یا دهستانِ مناطق و ولایاتِ و شهرهای قهستان، [[نیشابور، شهرستان\|نیشابور]]، [[هرات، شهر (ایران)\|هرات]] و گناباد آورده‌اند. در تقسیمات کشوری اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]] بجستان به عنوان بخشی از شهرستان گناباد با مرکزیت شهر بجستان تأسیس شده و این بخش تا مصوبۀ جلسۀ مورخ 29 دی 1386 هیأت دولت (تصویب‌نامۀ انتزاع آن از شهرستان گناباد و ایجاد شهرستان تازه‌) بخشی از شهرستان مذکور بوده است.

	بجستان از لحاظ عارضه‌نگاری مشتمل است بر دو بخش: 1.بخش کوهستانی که شامل دو رشته‌کوهِ موازی در مناطق جنوب شرقی با جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی می‌شود. «منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ هلالی» با دره‌های سرسبز و عمیق و چشمه‌سارهای متعدد و پوشش گیاهی غنی و گونه‌های جانوری که همه تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست ایرانند در این بخش شهرستان قرار دارد. بلندترين کوه این منطقه، ~~گركو،~~ 2254متر ارتفاع دارد. آب و هوای این منطقه معتدل و خشک است. 2.باقی مناطق که سرتاسر دشت و بیابان با تپه‌ماهورهای مختصر است. عمدۀ آبادی‌های شهرستان در دشت‌های آن ~~تأسیس~~ شده‌اند. آب و هوای این منطقه گرم و ~~خشک،~~ زمین‌ها عمدتاً شوره‌زار و فاقد نزولات آسمانی است. آب کشاورزی شهرستان از طریق قنوات، چشمه‌ها و چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق تأمین می‌شود و مهم‌ترین محصولات زراعی آن زعفران و پس از آن انار، زیره و پسته است. اکثریت مردم این شهرستان فارس‌زبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. آب کشاورزی شهرستان از طریق قنوات، چشمه‌ها و چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق تأمین می‌شود و مهم‌ترین محصولات زراعی آن زعفران و پس از آن انار، زیره و پسته است. اکثریت مردم این شهرستان فارس‌زبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. علاوه بر کشاورزی و دامداری که شغل غالب مردم بجستان است، در آبادی‌های آن تولید برخی مصنوعات دستی چون قالی‌، گیوه‌، نمد، گلیم و سبدهای حصیری نیز رونق زیادی دارد.		بجستان از لحاظ عارضه‌نگاری مشتمل است بر دو بخش: 1.بخش کوهستانی که شامل دو رشته‌کوهِ موازی در مناطق جنوب شرقی با جهت شمال غربی - جنوب شرقی می‌شود. «منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ هلالی» با دره‌های سرسبز و عمیق و چشمه‌سارهای متعدد و پوشش گیاهی غنی و گونه‌های جانوری که همه تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست ایرانند در این بخش شهرستان قرار دارد. بلندترين کوه این منطقه، گركوه، 2254متر ارتفاع دارد. آب و هوای این منطقه معتدل و خشک است. 2.باقی مناطق که سرتاسر دشت و بیابان با تپه‌ماهورهای مختصر است. عمدۀ آبادی‌های شهرستان در دشت‌های آن بنا شده‌اند. آب و هوای این منطقه گرم و خشک و زمین‌ها عمدتاً شوره‌زار و فاقد نزولات آسمانی است. آب کشاورزی شهرستان از طریق قنوات، چشمه‌ها و چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق تأمین می‌شود و مهم‌ترین محصولات زراعی آن زعفران و پس از آن انار، زیره و پسته است. اکثریت مردم این شهرستان فارس‌زبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. علاوه بر کشاورزی و دامداری که شغل غالب مردم بجستان است، در آبادی‌های آن تولید برخی مصنوعات دستی چون قالی‌، گیوه‌، نمد، گلیم و سبدهای حصیری نیز رونق زیادی دارد.

			برخی از آثار تاریخی شهرستان: قلعه دختر، مربوط به دوره‌های پیش از اسلام (روستای مزار)؛ مسجد تاریخی روستای مزار؛ مسجد جامع بجستان، مربوط به دورۀ ایلخانی؛ آرامگاه آصف بن برخیا که در دورۀ پهلوی اول بازسازی شده است، بیرون روستای مزار؛ و آب‌انبارها، پل‌ها و کاروانسراهای متعدد از دوره‌های مختلف تاریخی.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۸

2024-02-19T09:08:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۸
خط ۵:		خط ۵:
	بجستان از دیرزمان بخش و قریه‌ای در منطقۀ تاریخی [[قهستان، ناحیه قدیم\|قهستان]] بوده و نام آن را شکل تصریف‌شدۀ بغستان یا باجستان دانسته‌اند. نشانی از این نام تا پیش از کتبِ تاریخی و جغرافیایی دورۀ [[اسماعیلیه]] و [[ایلخانان\|ایلخانی]] نیست و پس از آن نیز عمدتاً نام آن را به عنوان روستا یا دهستانِ مناطق و ولایاتِ و شهرهای قهستان، [[نیشابور، شهرستان\|نیشابور]]، [[هرات، شهر (ایران)\|هرات]] و گناباد آورده‌اند. در تقسیمات کشوری اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]] بجستان به عنوان بخشی از شهرستان گناباد با مرکزیت شهر بجستان تأسیس شده و این بخش تا مصوبۀ جلسۀ مورخ 29 دی 1386 هیأت دولت (تصویب‌نامۀ انتزاع آن از شهرستان گناباد و ایجاد شهرستان تازه‌) بخشی از شهرستان مذکور بوده است.		بجستان از دیرزمان بخش و قریه‌ای در منطقۀ تاریخی [[قهستان، ناحیه قدیم\|قهستان]] بوده و نام آن را شکل تصریف‌شدۀ بغستان یا باجستان دانسته‌اند. نشانی از این نام تا پیش از کتبِ تاریخی و جغرافیایی دورۀ [[اسماعیلیه]] و [[ایلخانان\|ایلخانی]] نیست و پس از آن نیز عمدتاً نام آن را به عنوان روستا یا دهستانِ مناطق و ولایاتِ و شهرهای قهستان، [[نیشابور، شهرستان\|نیشابور]]، [[هرات، شهر (ایران)\|هرات]] و گناباد آورده‌اند. در تقسیمات کشوری اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]] بجستان به عنوان بخشی از شهرستان گناباد با مرکزیت شهر بجستان تأسیس شده و این بخش تا مصوبۀ جلسۀ مورخ 29 دی 1386 هیأت دولت (تصویب‌نامۀ انتزاع آن از شهرستان گناباد و ایجاد شهرستان تازه‌) بخشی از شهرستان مذکور بوده است.

	بجستان از لحاظ عارضه‌نگاری مشتمل است بر دو بخش: 1.بخش کوهستانی که شامل دو رشته‌کوهِ موازی در مناطق جنوب شرقی با جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی می‌شود. «منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ هلالی» با دره‌های سرسبز و عمیق و چشمه‌سارهای متعدد و پوشش گیاهی غنی و گونه‌های جانوری که همه تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست ایرانند در این بخش شهرستان قرار دارد. بلندترين کوه این منطقه، گركو، 2254متر ارتفاع دارد. آب و هوای این منطقه معتدل و خشک است. 2.باقی مناطق که سرتاسر دشت و بیابان با تپه‌ماهورهای مختصر است. عمدۀ آبادی‌های شهرستان در دشت‌های آن تأسیس شده‌اند. آب و هوای این منطقه گرم و خشک، زمین‌ها عمدتاً شوره‌زار و فاقد نزولات آسمانی است. آب کشاورزی شهرستان از طریق قنوات، چشمه‌ها و چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق تأمین می‌شود و مهم‌ترین محصولات زراعی آن زعفران و پس از آن انار، زیره و پسته است. اکثریت مردم این شهرستان فارس‌زبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند.		بجستان از لحاظ عارضه‌نگاری مشتمل است بر دو بخش: 1.بخش کوهستانی که شامل دو رشته‌کوهِ موازی در مناطق جنوب شرقی با جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی می‌شود. «منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ هلالی» با دره‌های سرسبز و عمیق و چشمه‌سارهای متعدد و پوشش گیاهی غنی و گونه‌های جانوری که همه تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست ایرانند در این بخش شهرستان قرار دارد. بلندترين کوه این منطقه، گركو، 2254متر ارتفاع دارد. آب و هوای این منطقه معتدل و خشک است. 2.باقی مناطق که سرتاسر دشت و بیابان با تپه‌ماهورهای مختصر است. عمدۀ آبادی‌های شهرستان در دشت‌های آن تأسیس شده‌اند. آب و هوای این منطقه گرم و خشک، زمین‌ها عمدتاً شوره‌زار و فاقد نزولات آسمانی است. آب کشاورزی شهرستان از طریق قنوات، چشمه‌ها و چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق تأمین می‌شود و مهم‌ترین محصولات زراعی آن زعفران و پس از آن انار، زیره و پسته است. اکثریت مردم این شهرستان فارس‌زبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. آب کشاورزی شهرستان از طریق قنوات، چشمه‌ها و چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق تأمین می‌شود و مهم‌ترین محصولات زراعی آن زعفران و پس از آن انار، زیره و پسته است. اکثریت مردم این شهرستان فارس‌زبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند. علاوه بر کشاورزی و دامداری که شغل غالب مردم بجستان است، در آبادی‌های آن تولید برخی مصنوعات دستی چون قالی‌، گیوه‌، نمد، گلیم و سبدهای حصیری نیز رونق زیادی دارد.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۵

2024-02-19T09:05:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۵
خط ۳:		خط ۳:
	واقع در نواحی جنوب غربی [[خراسان رضوی، استان\|استان خراسان رضوی]]، به مرکزیت [[بجستان، شهر\|شهر بجستان]]. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (شامل دو دهستان یونسی و سردق). براساس سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت این شهرستان 31,207نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 51درصد روستانشین و حدود 49درصد شهرنشینند. شهرستان بجستان از شمال به شهرستان‌های [[بردسکن، شهرستان\|بردسکن]] و خلیل‌آباد، از شرق به [[گناباد، شهرستان\|شهرستان گناباد]]، از جنوب به [[فردوس، شهرستان\|شهرستان فردوس]] در [[خراسان جنوبی، استان\|خراسان جنوبی]]، و از غرب به [[بشرویه، شهرستان\|شهرستان بشرویه]] در خراسان جنوبی محدود شده است.		واقع در نواحی جنوب غربی [[خراسان رضوی، استان\|استان خراسان رضوی]]، به مرکزیت [[بجستان، شهر\|شهر بجستان]]. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (شامل دو دهستان یونسی و سردق). براساس سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت این شهرستان 31,207نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 51درصد روستانشین و حدود 49درصد شهرنشینند. شهرستان بجستان از شمال به شهرستان‌های [[بردسکن، شهرستان\|بردسکن]] و خلیل‌آباد، از شرق به [[گناباد، شهرستان\|شهرستان گناباد]]، از جنوب به [[فردوس، شهرستان\|شهرستان فردوس]] در [[خراسان جنوبی، استان\|خراسان جنوبی]]، و از غرب به [[بشرویه، شهرستان\|شهرستان بشرویه]] در خراسان جنوبی محدود شده است.

	بجستان از دیرزمان بخش و قریه‌ای در منطقۀ تاریخی [[قهستان، ناحیه قدیم\|قهستان]] بوده و نام آن را شکل تصریف‌شدۀ بغستان یا باجستان دانسته‌اند. نشانی از این نام تا پیش از کتبِ تاریخی و جغرافیایی دورۀ [[ایلخانان\|ایلخانی]] نیست و پس از آن نیز عمدتاً نام آن را به عنوان روستا یا دهستانِ مناطق و ولایاتِ و شهرهای قهستان، [[نیشابور، شهرستان\|نیشابور]]، [[هرات، شهر (ایران)\|هرات]] و گناباد آورده‌اند. در تقسیمات کشوری اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]] بجستان به عنوان بخشی از شهرستان گناباد با مرکزیت شهر بجستان تأسیس شده و این بخش تا مصوبۀ جلسۀ مورخ 29 دی 1386 هیأت دولت (تصویب‌نامۀ انتزاع آن از شهرستان گناباد و ایجاد شهرستان تازه‌) بخشی از شهرستان مذکور بوده است.		بجستان از دیرزمان بخش و قریه‌ای در منطقۀ تاریخی [[قهستان، ناحیه قدیم\|قهستان]] بوده و نام آن را شکل تصریف‌شدۀ بغستان یا باجستان دانسته‌اند. نشانی از این نام تا پیش از کتبِ تاریخی و جغرافیایی دورۀ [[اسماعیلیه]] و [[ایلخانان\|ایلخانی]] نیست و پس از آن نیز عمدتاً نام آن را به عنوان روستا یا دهستانِ مناطق و ولایاتِ و شهرهای قهستان، [[نیشابور، شهرستان\|نیشابور]]، [[هرات، شهر (ایران)\|هرات]] و گناباد آورده‌اند. در تقسیمات کشوری اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]] بجستان به عنوان بخشی از شهرستان گناباد با مرکزیت شهر بجستان تأسیس شده و این بخش تا مصوبۀ جلسۀ مورخ 29 دی 1386 هیأت دولت (تصویب‌نامۀ انتزاع آن از شهرستان گناباد و ایجاد شهرستان تازه‌) بخشی از شهرستان مذکور بوده است.

			بجستان از لحاظ عارضه‌نگاری مشتمل است بر دو بخش: 1.بخش کوهستانی که شامل دو رشته‌کوهِ موازی در مناطق جنوب شرقی با جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی می‌شود. «منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ هلالی» با دره‌های سرسبز و عمیق و چشمه‌سارهای متعدد و پوشش گیاهی غنی و گونه‌های جانوری که همه تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست ایرانند در این بخش شهرستان قرار دارد. بلندترين کوه این منطقه، گركو، 2254متر ارتفاع دارد. آب و هوای این منطقه معتدل و خشک است. 2.باقی مناطق که سرتاسر دشت و بیابان با تپه‌ماهورهای مختصر است. عمدۀ آبادی‌های شهرستان در دشت‌های آن تأسیس شده‌اند. آب و هوای این منطقه گرم و خشک، زمین‌ها عمدتاً شوره‌زار و فاقد نزولات آسمانی است. آب کشاورزی شهرستان از طریق قنوات، چشمه‌ها و چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق تأمین می‌شود و مهم‌ترین محصولات زراعی آن زعفران و پس از آن انار، زیره و پسته است. اکثریت مردم این شهرستان فارس‌زبان و شیعۀ دوازده‌امامی‌اند.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۲

2024-02-19T08:32:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۲
خط ۲:		خط ۲:

	واقع در نواحی جنوب غربی [[خراسان رضوی، استان\|استان خراسان رضوی]]، به مرکزیت [[بجستان، شهر\|شهر بجستان]]. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (شامل دو دهستان یونسی و سردق). براساس سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت این شهرستان 31,207نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 51درصد روستانشین و حدود 49درصد شهرنشینند. شهرستان بجستان از شمال به شهرستان‌های [[بردسکن، شهرستان\|بردسکن]] و خلیل‌آباد، از شرق به [[گناباد، شهرستان\|شهرستان گناباد]]، از جنوب به [[فردوس، شهرستان\|شهرستان فردوس]] در [[خراسان جنوبی، استان\|خراسان جنوبی]]، و از غرب به [[بشرویه، شهرستان\|شهرستان بشرویه]] در خراسان جنوبی محدود شده است.		واقع در نواحی جنوب غربی [[خراسان رضوی، استان\|استان خراسان رضوی]]، به مرکزیت [[بجستان، شهر\|شهر بجستان]]. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (شامل دو دهستان یونسی و سردق). براساس سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت این شهرستان 31,207نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 51درصد روستانشین و حدود 49درصد شهرنشینند. شهرستان بجستان از شمال به شهرستان‌های [[بردسکن، شهرستان\|بردسکن]] و خلیل‌آباد، از شرق به [[گناباد، شهرستان\|شهرستان گناباد]]، از جنوب به [[فردوس، شهرستان\|شهرستان فردوس]] در [[خراسان جنوبی، استان\|خراسان جنوبی]]، و از غرب به [[بشرویه، شهرستان\|شهرستان بشرویه]] در خراسان جنوبی محدود شده است.

			بجستان از دیرزمان بخش و قریه‌ای در منطقۀ تاریخی [[قهستان، ناحیه قدیم\|قهستان]] بوده و نام آن را شکل تصریف‌شدۀ بغستان یا باجستان دانسته‌اند. نشانی از این نام تا پیش از کتبِ تاریخی و جغرافیایی دورۀ [[ایلخانان\|ایلخانی]] نیست و پس از آن نیز عمدتاً نام آن را به عنوان روستا یا دهستانِ مناطق و ولایاتِ و شهرهای قهستان، [[نیشابور، شهرستان\|نیشابور]]، [[هرات، شهر (ایران)\|هرات]] و گناباد آورده‌اند. در تقسیمات کشوری اواخر دورۀ [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]] بجستان به عنوان بخشی از شهرستان گناباد با مرکزیت شهر بجستان تأسیس شده و این بخش تا مصوبۀ جلسۀ مورخ 29 دی 1386 هیأت دولت (تصویب‌نامۀ انتزاع آن از شهرستان گناباد و ایجاد شهرستان تازه‌) بخشی از شهرستان مذکور بوده است.
	----		----

Reza rouzbahani: صفحه‌ای تازه حاوی «بجستان، شهرستان (County) Bajestan واقع در نواحی جنوب غربی استان خراسان رضوی، به مرکزیت شهر بجستان. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (...» ایجاد کرد

2024-02-19T07:00:41Z

صفحه‌ای تازه حاوی «بجستان، شهرستان (County) Bajestan واقع در نواحی جنوب غربی استان خراسان رضوی، به مرکزیت شهر بجستان. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

بجستان، شهرستان (County) Bajestan

واقع در نواحی جنوب غربی [[خراسان رضوی، استان|استان خراسان رضوی]]، به مرکزیت [[بجستان، شهر|شهر بجستان]]. مشتمل است بر دو بخشِ مرکزی به مرکزیت شهر بجستان (شامل دهستان بجستان و دهستان جزین) و بخش یونسی به مرکزیت شهر یونسی (شامل دو دهستان یونسی و سردق). براساس سرشماری سراسری سال 1395ش جمعیت این شهرستان 31,207نفر است؛ برپایۀ اطلاعات مرکز آمار ایران، از این رقم حدود 51درصد روستانشین و حدود 49درصد شهرنشینند. شهرستان بجستان از شمال به شهرستان‌های [[بردسکن، شهرستان|بردسکن]] و خلیل‌آباد، از شرق به [[گناباد، شهرستان|شهرستان گناباد]]، از جنوب به [[فردوس، شهرستان|شهرستان فردوس]] در [[خراسان جنوبی، استان|خراسان جنوبی]]، و از غرب به [[بشرویه، شهرستان|شهرستان بشرویه]] در خراسان جنوبی محدود شده است.
----