https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1 2026-05-09T00:13:27Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1&diff=2010189968&oldid=prev 2024-10-01T08:19:03Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>برادران امیدوار</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>برادران امیدوار</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عیسی امیدوار ([[تهران، شهر|تهران]] 1308ش - ) و عبدالله امیدوار (تهران 1311ش)؛ جهانگردان و نخستین مستندسازان ایرانی. دوره‌های ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رساندند. مادر این دو برادر علاقۀ بسیار به سفر داشت و آن‌ها را همیشه در سفرهای داخل ایران به همراه می‌برد و این امر موجب شد که آنان سفر را از نوجوانی، ابتدا در ایران و پس از سال‌ها تجربه‌اندوزی به سرزمین‌های دور، آغاز کنند. عیسی عضو فعال در [[کوهنوردی]] بود و بیشتر قله‌های ایران را فتح و قسمت‌هایی از غارهای موجود در ایران را کشف کرده بود. وی در 1331ش به عنوان مربی صخره‌نوردی در ایران، به آموزش فنون مختلف آن اشتغال داشت. این دو برادر ضمن اجرای این چنین برنامه‌هایی در نقاط مختلف ایران، علاقۀ بسیاری به مطالعه و بررسی زندگی اقوام بومی و چادرنشین‌ها و ایلات موجود در ایران از خود نشان می‌دادند، تا بدان‌جا که به کشف مردم بومیِ سرزمین‌های دور در نقاط مختلف جهان نیز علاقه‌مند شدند. پس از سه سال برنامه‌ریزی برای سفر، ابتدا عیسی به‌تنهایی و به وسیلۀ دوچرخه عازم سفر شد و از طریق مرز بازرگان به [[ترکیه]] و از جنوب آن کشور به [[سوریه]] و [[عراق]] رفت و چهار ماه بعد به تهران بازگشت. عبدالله نیز هم‌زمان با دوچرخه به دور ایران رکاب زد، و این تجربه‌ای بزرگ برای استقامت برادران امیدوار برای سفر جهانی آنان بود. آن دو در پاییز 1333ش، سفر هفت‌سالۀ خود را به‌وسیلۀ دو دستگاه [[موتورسیکلت]] (از نوع ماچلس، 500cc) همراه با وسایل و تجهیزات به‌سمت مشرق‌زمین و آسیای کهن، ابتدا از کشور [[افغانستان]]، آغاز کردند. آن‌ها در [[فرانسه]] پس از تهیۀ یک دستگاه اتومبیل سیتروئن دوسیلندر، از طریق [[کویت]] و [[عربستان سعودی]] و عبور از حاشیۀ ربع‌الخالی به [[مکه]] و [[مدینه]] راه یافتند و پس از عبور از [[دریای سرخ]] به‌مدت سه سال در گوشه‌وکنار قارۀ [[افریقا، قاره|افریقا]] به مطالعه و بررسی زندگی چندین قبیله، ازجمله قبیلۀ «پیگمه» در قلب جنگل‌های کنگو، و پیدایش انسان در این قاره پرداختند. در سفر خود به قارۀ امریکا، به‌مدت سه سال در قطب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شمال، </del>و زندگی با مردم اسکیمو در شرایط سرمای 60درجۀ سانتی‌گراد زیر صفر، و سپس تا جنوبی‌ترین سرزمین‌های امریکای جنوبی (سرزمین آتش) پیش رفتند و در این مدت دربارۀ نخستین انسان‌هایی که در حدود 30هزار سال پیش به قارۀ امریکا دست یافتند و در آن‌جا ماندگار شدند، به پژوهش و بررسی پرداختند، و بیش از شش‌ماه در دشوارترین منطقۀ استوایی جنگل‌های آمازون و در میان عقب‌مانده‌ترین قبایل «یاگوا» و مردمِ خطرناک قبیلۀ «جیوارو» زیستند. آخرین سفر این دو برادر به قطب جنوب بود که به‌همراه گروه علمی تحقیقی کشور شیلی به‌مدت دو ماه انجام شد. به این ترتیب، برادران پرشورِ جست‌وجوگر عزم کردند تا جهان را با تمام پیچیدگی‌هایش بکاوند. در آن زمان که امکانات سفر قابل مقایسه با جهان امروز نبود، آن‌ها با ماجراجویی خویش، صحراهای سوزان عربستان و افریقا تا جنگل‌های انبوه آمازون، از قطب شمال تا قطب جنوب، قارۀ استرالیا و زندگی با بومیان اصیل استرالیا و سراسر خشکی‌های سیارۀ ما را درنوردیدند و زندگی با ابتدایی‌ترین اقوام و ملل دیگر را در سخت‌ترین شرایط اقلیمی، تجربه کردند و به مطالعه و پژوهش پرداختند. حاصل این سفرهای پرمخاطره، عکس‌ها، فیلم‌ها، اشیا و لوازم مربوط به قبایل و اقوام گوناگون بود که، بازتاب‌دهندۀ غنا، پیچیدگی و گونه‌گونی فرهنگ‌های قومی و قبیله‌ای بشری است، و هم‌اکنون در مجموعۀ فرهنگی ـ تاریخی سعدآباد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌نام </del>«موزۀ برادران امیدوار» در معرض دید عموم قرار دارد. از آن‌جا که برادران امیدوار به‌عنوان نخستین مستندسازان ایرانی شناخته شدند، نشان این افتخار را در 1381ش از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کردند. برادران امیدوار در شهرهای بزرگ کشورهای جهان با رؤسای جمهور، نخست‌وزیران و شخصیت‌های بزرگ فرهنگی و هنری ملاقات کردند، که امضا و نوشته‌های جالبی از این شخصیت‌ها در آلبوم نفیسی در این موزه قرار دارد. بسیاری از دانشگاه‌های معتبر جهان از این دو برادر دعوت به‌عمل آوردند و سخنرانی‌ها و نمایش فیلم‌های مستند آنان را مورد توجه قرار دادند و به چاپ رساندند. در 1343ش، سفرنامۀ برادران امیدوار، تهیه، تدوین و انتشار یافت و به چاپ چهارم رسید. پس از بازگشت از سفر، فیلم مستند آنان در سینماهای تهران و همۀ شهرستان‌های ایران به نمایش گذاشته شد و مردم ایران از نمایش این فیلم استقبال فراوان کردند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عیسی امیدوار ([[تهران، شهر|تهران]] 1308ش - ) و عبدالله امیدوار (تهران 1311ش)؛ جهانگردان و نخستین مستندسازان ایرانی. دوره‌های ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رساندند. مادر این دو برادر علاقۀ بسیار به سفر داشت و آن‌ها را همیشه در سفرهای داخل ایران به همراه می‌برد و این امر موجب شد که آنان سفر را از نوجوانی، ابتدا در ایران و پس از سال‌ها تجربه‌اندوزی به سرزمین‌های دور، آغاز کنند. عیسی عضو فعال در [[کوهنوردی]] بود و بیشتر قله‌های ایران را فتح و قسمت‌هایی از غارهای موجود در ایران را کشف کرده بود. وی در 1331ش به عنوان مربی صخره‌نوردی در ایران، به آموزش فنون مختلف آن اشتغال داشت. این دو برادر ضمن اجرای این چنین برنامه‌هایی در نقاط مختلف ایران، علاقۀ بسیاری به مطالعه و بررسی زندگی اقوام بومی و چادرنشین‌ها و ایلات موجود در ایران از خود نشان می‌دادند، تا بدان‌جا که به کشف مردم بومیِ سرزمین‌های دور در نقاط مختلف جهان نیز علاقه‌مند شدند. پس از سه سال برنامه‌ریزی برای سفر، ابتدا عیسی به‌تنهایی و به وسیلۀ دوچرخه عازم سفر شد و از طریق مرز بازرگان به [[ترکیه]] و از جنوب آن کشور به [[سوریه]] و [[عراق]] رفت و چهار ماه بعد به تهران بازگشت. عبدالله نیز هم‌زمان با دوچرخه به دور ایران رکاب زد، و این تجربه‌ای بزرگ برای استقامت برادران امیدوار برای سفر جهانی آنان بود. آن دو در پاییز 1333ش، سفر هفت‌سالۀ خود را به‌وسیلۀ دو دستگاه [[موتورسیکلت]] (از نوع ماچلس، 500cc) همراه با وسایل و تجهیزات به‌سمت مشرق‌زمین و آسیای کهن، ابتدا از کشور [[افغانستان]]، آغاز کردند. آن‌ها در [[فرانسه]] پس از تهیۀ یک دستگاه اتومبیل سیتروئن دوسیلندر، از طریق [[کویت]] و [[عربستان سعودی]] و عبور از حاشیۀ ربع‌الخالی به [[مکه]] و [[مدینه]] راه یافتند و پس از عبور از [[دریای سرخ]] به‌مدت سه سال در گوشه‌وکنار قارۀ [[افریقا، قاره|افریقا]] به مطالعه و بررسی زندگی چندین قبیله، ازجمله قبیلۀ «پیگمه» در قلب جنگل‌های کنگو، و پیدایش انسان در این قاره پرداختند. در سفر خود به قارۀ امریکا، به‌مدت سه سال در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>قطب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شمال]]، </ins>و زندگی با مردم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[اسکیموها|</ins>اسکیمو<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>در شرایط سرمای 60درجۀ سانتی‌گراد زیر صفر، و سپس تا جنوبی‌ترین سرزمین‌های امریکای جنوبی (سرزمین آتش) پیش رفتند و در این مدت دربارۀ نخستین انسان‌هایی که در حدود 30هزار سال پیش به قارۀ امریکا دست یافتند و در آن‌جا ماندگار شدند، به پژوهش و بررسی پرداختند، و بیش از شش‌ماه در دشوارترین منطقۀ استوایی جنگل‌های آمازون و در میان عقب‌مانده‌ترین قبایل «یاگوا» و مردمِ خطرناک قبیلۀ «جیوارو» زیستند. آخرین سفر این دو برادر به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>قطب جنوب<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>بود که به‌همراه گروه علمی تحقیقی کشور <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>شیلی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>به‌مدت دو ماه انجام شد. به این ترتیب، برادران پرشورِ جست‌وجوگر عزم کردند تا جهان را با تمام پیچیدگی‌هایش بکاوند. در آن زمان که امکانات سفر قابل مقایسه با جهان امروز نبود، آن‌ها با ماجراجویی خویش، صحراهای سوزان عربستان و افریقا تا جنگل‌های انبوه آمازون، از قطب شمال تا قطب جنوب، قارۀ استرالیا و زندگی با بومیان اصیل استرالیا و سراسر خشکی‌های سیارۀ ما را درنوردیدند و زندگی با ابتدایی‌ترین اقوام و ملل دیگر را در سخت‌ترین شرایط اقلیمی، تجربه کردند و به مطالعه و پژوهش پرداختند. حاصل این سفرهای پرمخاطره، عکس‌ها، فیلم‌ها، اشیا و لوازم مربوط به قبایل و اقوام گوناگون بود که، بازتاب‌دهندۀ غنا، پیچیدگی و گونه‌گونی فرهنگ‌های قومی و قبیله‌ای بشری است، و هم‌اکنون در مجموعۀ فرهنگی ـ تاریخی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[کاخ </ins>سعدآباد<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">|سعدآباد]] به نام </ins>«موزۀ برادران امیدوار» در معرض دید عموم قرار دارد. از آن‌جا که برادران امیدوار به‌عنوان نخستین مستندسازان ایرانی شناخته شدند، نشان این افتخار را در 1381ش از سوی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>دریافت کردند. برادران امیدوار در شهرهای بزرگ کشورهای جهان با رؤسای جمهور، نخست‌وزیران و شخصیت‌های بزرگ فرهنگی و هنری ملاقات کردند، که امضا و نوشته‌های جالبی از این شخصیت‌ها در آلبوم نفیسی در این موزه قرار دارد. بسیاری از دانشگاه‌های معتبر جهان از این دو برادر دعوت به‌عمل آوردند و سخنرانی‌ها و نمایش فیلم‌های مستند آنان را مورد توجه قرار دادند و به چاپ رساندند. در 1343ش، سفرنامۀ برادران امیدوار، تهیه، تدوین و انتشار یافت و به چاپ چهارم رسید. پس از بازگشت از سفر، فیلم مستند آنان در سینماهای تهران و همۀ شهرستان‌های ایران به نمایش گذاشته شد و مردم ایران از نمایش این فیلم استقبال فراوان کردند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:جهانگردی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:جهانگردی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:جهانگردان]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:جهانگردان]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:سینما]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:سینما]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ایران - اشخاص (سایر عوامل)]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ایران - اشخاص (سایر عوامل)]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1&diff=2010189963&oldid=prev 2024-10-01T08:08:12Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>برادران امیدوار</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>برادران امیدوار</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عیسی امیدوار (تهران 1308ش - ) و عبدالله امیدوار (تهران 1311ش)؛ جهانگردان و نخستین مستندسازان ایرانی. دوره‌های ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رساندند. مادر این دو برادر علاقۀ بسیار به سفر داشت و آن‌ها را همیشه در سفرهای داخل ایران به همراه می‌برد و این امر موجب شد که آنان سفر را از نوجوانی، ابتدا در ایران و پس از سال‌ها تجربه‌اندوزی به سرزمین‌های دور، آغاز کنند. عیسی عضو فعال در کوهنوردی بود و بیشتر قله‌های ایران را فتح و قسمت‌هایی از غارهای موجود در ایران را کشف کرده بود. وی در 1331ش به عنوان مربی صخره‌نوردی در ایران، به آموزش فنون مختلف آن اشتغال داشت. این دو برادر ضمن اجرای این چنین برنامه‌هایی در نقاط مختلف ایران، علاقۀ بسیاری به مطالعه و بررسی زندگی اقوام بومی و چادرنشین‌ها و ایلات موجود در ایران از خود نشان می‌دادند، تا بدان‌جا که به کشف مردم بومیِ سرزمین‌های دور در نقاط مختلف جهان نیز علاقه‌مند شدند. پس از سه سال برنامه‌ریزی برای سفر، ابتدا عیسی به‌تنهایی و به وسیلۀ دوچرخه عازم سفر شد و از طریق مرز بازرگان به ترکیه و از جنوب آن کشور به سوریه و عراق رفت و چهار ماه بعد به تهران بازگشت. عبدالله نیز هم‌زمان با دوچرخه به دور ایران رکاب زد، و این تجربه‌ای بزرگ برای استقامت برادران امیدوار برای سفر جهانی آنان بود. آن دو در پاییز 1333ش، سفر هفت‌سالۀ خود را به‌وسیلۀ دو دستگاه موتورسیکلت (از نوع ماچلس، 500cc) همراه با وسایل و تجهیزات به‌سمت مشرق‌زمین و آسیای کهن، ابتدا از کشور <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">افغانستان، </del>آغاز کردند. آن‌ها در فرانسه پس از تهیۀ یک دستگاه اتومبیل سیتروئن دوسیلندر، از طریق کویت و عربستان سعودی و عبور از حاشیۀ ربع‌الخالی به مکه و مدینه راه یافتند و پس از عبور از دریای سرخ به‌مدت سه سال در گوشه‌وکنار قارۀ افریقا به مطالعه و بررسی زندگی چندین قبیله، ازجمله قبیلۀ «پیگمه» در قلب جنگل‌های کنگو، و پیدایش انسان در این قاره پرداختند. در سفر خود به قارۀ امریکا، به‌مدت سه سال در قطب شمال، و زندگی با مردم اسکیمو در شرایط سرمای 60درجۀ سانتی‌گراد زیر صفر، و سپس تا جنوبی‌ترین سرزمین‌های امریکای جنوبی (سرزمین آتش) پیش رفتند و در این مدت دربارۀ نخستین انسان‌هایی که در حدود 30هزار سال پیش به قارۀ امریکا دست یافتند و در آن‌جا ماندگار شدند، به پژوهش و بررسی پرداختند، و بیش از شش‌ماه در دشوارترین منطقۀ استوایی جنگل‌های آمازون و در میان عقب‌مانده‌ترین قبایل «یاگوا» و مردمِ خطرناک قبیلۀ «جیوارو» زیستند. آخرین سفر این دو برادر به قطب جنوب بود که به‌همراه گروه علمی تحقیقی کشور شیلی به‌مدت دو ماه انجام شد. به این ترتیب، برادران پرشورِ جست‌وجوگر عزم کردند تا جهان را با تمام پیچیدگی‌هایش بکاوند. در آن زمان که امکانات سفر قابل مقایسه با جهان امروز نبود، آن‌ها با ماجراجویی خویش، صحراهای سوزان عربستان و افریقا تا جنگل‌های انبوه آمازون، از قطب شمال تا قطب جنوب، قارۀ استرالیا و زندگی با بومیان اصیل استرالیا و سراسر خشکی‌های سیارۀ ما را درنوردیدند و زندگی با ابتدایی‌ترین اقوام و ملل دیگر را در سخت‌ترین شرایط اقلیمی، تجربه کردند و به مطالعه و پژوهش پرداختند. حاصل این سفرهای پرمخاطره، عکس‌ها، فیلم‌ها، اشیا و لوازم مربوط به قبایل و اقوام گوناگون بود که، بازتاب‌دهندۀ غنا، پیچیدگی و گونه‌گونی فرهنگ‌های قومی و قبیله‌ای بشری است، و هم‌اکنون در مجموعۀ فرهنگی ـ تاریخی سعدآباد به‌نام «موزۀ برادران امیدوار» در معرض دید عموم قرار دارد. از آن‌جا که برادران امیدوار به‌عنوان نخستین مستندسازان ایرانی شناخته شدند، نشان این افتخار را در 1381ش از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کردند. برادران امیدوار در شهرهای بزرگ کشورهای جهان با رؤسای جمهور، نخست‌وزیران و شخصیت‌های بزرگ فرهنگی و هنری ملاقات کردند، که امضا و نوشته‌های جالبی از این شخصیت‌ها در آلبوم نفیسی در این موزه قرار دارد. بسیاری از دانشگاه‌های معتبر جهان از این دو برادر دعوت به‌عمل آوردند و سخنرانی‌ها و نمایش فیلم‌های مستند آنان را مورد توجه قرار دادند و به چاپ رساندند. در 1343ش، سفرنامۀ برادران امیدوار، تهیه، تدوین و انتشار یافت و به چاپ چهارم رسید. پس از بازگشت از سفر، فیلم مستند آنان در سینماهای تهران و همۀ شهرستان‌های ایران به نمایش گذاشته شد و مردم ایران از نمایش این فیلم استقبال فراوان کردند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عیسی امیدوار (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[تهران، شهر|</ins>تهران<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>1308ش - ) و عبدالله امیدوار (تهران 1311ش)؛ جهانگردان و نخستین مستندسازان ایرانی. دوره‌های ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رساندند. مادر این دو برادر علاقۀ بسیار به سفر داشت و آن‌ها را همیشه در سفرهای داخل ایران به همراه می‌برد و این امر موجب شد که آنان سفر را از نوجوانی، ابتدا در ایران و پس از سال‌ها تجربه‌اندوزی به سرزمین‌های دور، آغاز کنند. عیسی عضو فعال در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>کوهنوردی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>بود و بیشتر قله‌های ایران را فتح و قسمت‌هایی از غارهای موجود در ایران را کشف کرده بود. وی در 1331ش به عنوان مربی صخره‌نوردی در ایران، به آموزش فنون مختلف آن اشتغال داشت. این دو برادر ضمن اجرای این چنین برنامه‌هایی در نقاط مختلف ایران، علاقۀ بسیاری به مطالعه و بررسی زندگی اقوام بومی و چادرنشین‌ها و ایلات موجود در ایران از خود نشان می‌دادند، تا بدان‌جا که به کشف مردم بومیِ سرزمین‌های دور در نقاط مختلف جهان نیز علاقه‌مند شدند. پس از سه سال برنامه‌ریزی برای سفر، ابتدا عیسی به‌تنهایی و به وسیلۀ دوچرخه عازم سفر شد و از طریق مرز بازرگان به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>ترکیه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و از جنوب آن کشور به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>سوریه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>عراق<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>رفت و چهار ماه بعد به تهران بازگشت. عبدالله نیز هم‌زمان با دوچرخه به دور ایران رکاب زد، و این تجربه‌ای بزرگ برای استقامت برادران امیدوار برای سفر جهانی آنان بود. آن دو در پاییز 1333ش، سفر هفت‌سالۀ خود را به‌وسیلۀ دو دستگاه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>موتورسیکلت<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>(از نوع ماچلس، 500cc) همراه با وسایل و تجهیزات به‌سمت مشرق‌زمین و آسیای کهن، ابتدا از کشور <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[افغانستان]]، </ins>آغاز کردند. آن‌ها در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فرانسه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>پس از تهیۀ یک دستگاه اتومبیل سیتروئن دوسیلندر، از طریق <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>کویت<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>عربستان سعودی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و عبور از حاشیۀ ربع‌الخالی به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>مکه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>مدینه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>راه یافتند و پس از عبور از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>دریای سرخ<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>به‌مدت سه سال در گوشه‌وکنار قارۀ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[افریقا، قاره|</ins>افریقا<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>به مطالعه و بررسی زندگی چندین قبیله، ازجمله قبیلۀ «پیگمه» در قلب جنگل‌های کنگو، و پیدایش انسان در این قاره پرداختند. در سفر خود به قارۀ امریکا، به‌مدت سه سال در قطب شمال، و زندگی با مردم اسکیمو در شرایط سرمای 60درجۀ سانتی‌گراد زیر صفر، و سپس تا جنوبی‌ترین سرزمین‌های امریکای جنوبی (سرزمین آتش) پیش رفتند و در این مدت دربارۀ نخستین انسان‌هایی که در حدود 30هزار سال پیش به قارۀ امریکا دست یافتند و در آن‌جا ماندگار شدند، به پژوهش و بررسی پرداختند، و بیش از شش‌ماه در دشوارترین منطقۀ استوایی جنگل‌های آمازون و در میان عقب‌مانده‌ترین قبایل «یاگوا» و مردمِ خطرناک قبیلۀ «جیوارو» زیستند. آخرین سفر این دو برادر به قطب جنوب بود که به‌همراه گروه علمی تحقیقی کشور شیلی به‌مدت دو ماه انجام شد. به این ترتیب، برادران پرشورِ جست‌وجوگر عزم کردند تا جهان را با تمام پیچیدگی‌هایش بکاوند. در آن زمان که امکانات سفر قابل مقایسه با جهان امروز نبود، آن‌ها با ماجراجویی خویش، صحراهای سوزان عربستان و افریقا تا جنگل‌های انبوه آمازون، از قطب شمال تا قطب جنوب، قارۀ استرالیا و زندگی با بومیان اصیل استرالیا و سراسر خشکی‌های سیارۀ ما را درنوردیدند و زندگی با ابتدایی‌ترین اقوام و ملل دیگر را در سخت‌ترین شرایط اقلیمی، تجربه کردند و به مطالعه و پژوهش پرداختند. حاصل این سفرهای پرمخاطره، عکس‌ها، فیلم‌ها، اشیا و لوازم مربوط به قبایل و اقوام گوناگون بود که، بازتاب‌دهندۀ غنا، پیچیدگی و گونه‌گونی فرهنگ‌های قومی و قبیله‌ای بشری است، و هم‌اکنون در مجموعۀ فرهنگی ـ تاریخی سعدآباد به‌نام «موزۀ برادران امیدوار» در معرض دید عموم قرار دارد. از آن‌جا که برادران امیدوار به‌عنوان نخستین مستندسازان ایرانی شناخته شدند، نشان این افتخار را در 1381ش از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کردند. برادران امیدوار در شهرهای بزرگ کشورهای جهان با رؤسای جمهور، نخست‌وزیران و شخصیت‌های بزرگ فرهنگی و هنری ملاقات کردند، که امضا و نوشته‌های جالبی از این شخصیت‌ها در آلبوم نفیسی در این موزه قرار دارد. بسیاری از دانشگاه‌های معتبر جهان از این دو برادر دعوت به‌عمل آوردند و سخنرانی‌ها و نمایش فیلم‌های مستند آنان را مورد توجه قرار دادند و به چاپ رساندند. در 1343ش، سفرنامۀ برادران امیدوار، تهیه، تدوین و انتشار یافت و به چاپ چهارم رسید. پس از بازگشت از سفر، فیلم مستند آنان در سینماهای تهران و همۀ شهرستان‌های ایران به نمایش گذاشته شد و مردم ایران از نمایش این فیلم استقبال فراوان کردند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:جهانگردی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:جهانگردی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:جهانگردان]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:جهانگردان]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:سینما]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:سینما]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ایران - اشخاص (سایر عوامل)]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:ایران - اشخاص (سایر عوامل)]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1&diff=2010189939&oldid=prev 2024-10-01T07:33:00Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l5">خط ۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۵:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:جهانگردان]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:جهانگردان]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:سینما]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:سینما]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:اشخاص <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایران</del>]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایران - </ins>اشخاص <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(سایر عوامل)</ins>]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1&diff=2010189938&oldid=prev 2024-10-01T07:32:15Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>برادران امیدوار</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>برادران امیدوار</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عیسی امیدوار (تهران 1308ش - ) و عبدالله امیدوار (تهران 1311ش)؛ جهانگردان و نخستین مستندسازان ایرانی. دوره‌های ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رساندند. مادر این دو برادر علاقۀ بسیار به سفر داشت و آن‌ها را همیشه در سفرهای داخل ایران به همراه می‌برد و این امر موجب شد که آنان سفر را از نوجوانی، ابتدا در ایران و پس از سال‌ها تجربه‌اندوزی به سرزمین‌های دور، آغاز کنند. عیسی عضو فعال در کوهنوردی بود و بیشتر قله‌های ایران را فتح و قسمت‌هایی از غارهای موجود در ایران را کشف کرده بود. وی در 1331ش به عنوان مربی صخره‌نوردی در ایران، به آموزش فنون مختلف آن اشتغال داشت. این دو برادر ضمن اجرای این چنین برنامه‌هایی در نقاط مختلف ایران، علاقۀ بسیاری به مطالعه و بررسی زندگی اقوام بومی و چادرنشین‌ها و ایلات موجود در ایران از خود نشان می‌دادند، تا بدان‌جا که به کشف مردم بومیِ سرزمین‌های دور در نقاط مختلف جهان نیز علاقه‌مند شدند. پس از سه سال برنامه‌ریزی برای سفر، ابتدا عیسی به‌تنهایی و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌وسیلۀ </del>دوچرخه عازم سفر شد و از طریق مرز بازرگان به ترکیه و از جنوب آن کشور به سوریه و عراق رفت و چهار ماه بعد به تهران بازگشت. عبدالله نیز هم‌زمان با دوچرخه به دور ایران رکاب زد، و این تجربه‌ای بزرگ برای استقامت برادران امیدوار برای سفر جهانی آنان بود. آن دو در پاییز 1333ش، سفر هفت‌سالۀ خود را به‌وسیلۀ دو دستگاه موتورسیکلت (از نوع ماچلس، 500cc) همراه با وسایل و تجهیزات به‌سمت مشرق‌زمین و آسیای کهن، ابتدا از کشور افغانستان، آغاز کردند. آن‌ها در فرانسه پس از تهیۀ یک دستگاه اتومبیل سیتروئن دوسیلندر، از طریق کویت و عربستان سعودی و عبور از حاشیۀ ربع‌الخالی به مکه و مدینه راه یافتند و پس از عبور از دریای سرخ به‌مدت سه سال در گوشه‌وکنار قارۀ افریقا به مطالعه و بررسی زندگی چندین قبیله، ازجمله قبیلۀ «پیگمه» در قلب جنگل‌های کنگو، و پیدایش انسان در این قاره پرداختند. در سفر خود به قارۀ امریکا، به‌مدت سه سال در قطب شمال، و زندگی با مردم اسکیمو در شرایط سرمای 60درجۀ سانتی‌گراد زیر صفر، و سپس تا جنوبی‌ترین سرزمین‌های امریکای جنوبی (سرزمین آتش) پیش رفتند و در این مدت دربارۀ نخستین انسان‌هایی که در حدود 30هزار سال پیش به قارۀ امریکا دست یافتند و در آن‌جا ماندگار شدند، به پژوهش و بررسی پرداختند، و بیش از شش‌ماه در دشوارترین منطقۀ استوایی جنگل‌های آمازون و در میان عقب‌مانده‌ترین قبایل «یاگوا» و مردمِ خطرناک قبیلۀ «جیوارو» زیستند. آخرین سفر این دو برادر به قطب جنوب بود که به‌همراه گروه علمی تحقیقی کشور شیلی به‌مدت دو ماه انجام شد. به این ترتیب، برادران پرشورِ جست‌وجوگر عزم کردند تا جهان را با تمام پیچیدگی‌هایش بکاوند. در آن زمان که امکانات سفر قابل مقایسه با جهان امروز نبود، آن‌ها با ماجراجویی خویش، صحراهای سوزان عربستان و افریقا تا جنگل‌های انبوه آمازون، از قطب شمال تا قطب جنوب، قارۀ استرالیا و زندگی با بومیان اصیل استرالیا و سراسر خشکی‌های سیارۀ ما را درنوردیدند و زندگی با ابتدایی‌ترین اقوام و ملل دیگر را در سخت‌ترین شرایط اقلیمی، تجربه کردند و به مطالعه و پژوهش پرداختند. حاصل این سفرهای پرمخاطره، عکس‌ها، فیلم‌ها، اشیا و لوازم مربوط به قبایل و اقوام گوناگون بود که، بازتاب‌دهندۀ غنا، پیچیدگی و گونه‌گونی فرهنگ‌های قومی و قبیله‌ای بشری است، و هم‌اکنون در مجموعۀ فرهنگی ـ تاریخی سعدآباد به‌نام «موزۀ برادران امیدوار» در معرض دید عموم قرار دارد. از آن‌جا که برادران امیدوار به‌عنوان نخستین مستندسازان ایرانی شناخته شدند، نشان این افتخار را در 1381ش از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کردند. برادران امیدوار در شهرهای بزرگ کشورهای جهان با رؤسای جمهور، نخست‌وزیران و شخصیت‌های بزرگ فرهنگی و هنری ملاقات کردند، که امضا و نوشته‌های جالبی از این شخصیت‌ها در آلبوم نفیسی در این موزه قرار دارد. بسیاری از دانشگاه‌های معتبر جهان از این دو برادر دعوت به‌عمل آوردند و سخنرانی‌ها و نمایش فیلم‌های مستند آنان را مورد توجه قرار دادند و به چاپ رساندند. در 1343ش، سفرنامۀ برادران امیدوار، تهیه، تدوین و انتشار یافت و به چاپ چهارم رسید. پس از بازگشت از سفر، فیلم مستند آنان در سینماهای تهران و همۀ شهرستان‌های ایران به نمایش گذاشته شد و مردم ایران از نمایش این فیلم استقبال فراوان کردند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عیسی امیدوار (تهران 1308ش - ) و عبدالله امیدوار (تهران 1311ش)؛ جهانگردان و نخستین مستندسازان ایرانی. دوره‌های ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رساندند. مادر این دو برادر علاقۀ بسیار به سفر داشت و آن‌ها را همیشه در سفرهای داخل ایران به همراه می‌برد و این امر موجب شد که آنان سفر را از نوجوانی، ابتدا در ایران و پس از سال‌ها تجربه‌اندوزی به سرزمین‌های دور، آغاز کنند. عیسی عضو فعال در کوهنوردی بود و بیشتر قله‌های ایران را فتح و قسمت‌هایی از غارهای موجود در ایران را کشف کرده بود. وی در 1331ش به عنوان مربی صخره‌نوردی در ایران، به آموزش فنون مختلف آن اشتغال داشت. این دو برادر ضمن اجرای این چنین برنامه‌هایی در نقاط مختلف ایران، علاقۀ بسیاری به مطالعه و بررسی زندگی اقوام بومی و چادرنشین‌ها و ایلات موجود در ایران از خود نشان می‌دادند، تا بدان‌جا که به کشف مردم بومیِ سرزمین‌های دور در نقاط مختلف جهان نیز علاقه‌مند شدند. پس از سه سال برنامه‌ریزی برای سفر، ابتدا عیسی به‌تنهایی و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به وسیلۀ </ins>دوچرخه عازم سفر شد و از طریق مرز بازرگان به ترکیه و از جنوب آن کشور به سوریه و عراق رفت و چهار ماه بعد به تهران بازگشت. عبدالله نیز هم‌زمان با دوچرخه به دور ایران رکاب زد، و این تجربه‌ای بزرگ برای استقامت برادران امیدوار برای سفر جهانی آنان بود. آن دو در پاییز 1333ش، سفر هفت‌سالۀ خود را به‌وسیلۀ دو دستگاه موتورسیکلت (از نوع ماچلس، 500cc) همراه با وسایل و تجهیزات به‌سمت مشرق‌زمین و آسیای کهن، ابتدا از کشور افغانستان، آغاز کردند. آن‌ها در فرانسه پس از تهیۀ یک دستگاه اتومبیل سیتروئن دوسیلندر، از طریق کویت و عربستان سعودی و عبور از حاشیۀ ربع‌الخالی به مکه و مدینه راه یافتند و پس از عبور از دریای سرخ به‌مدت سه سال در گوشه‌وکنار قارۀ افریقا به مطالعه و بررسی زندگی چندین قبیله، ازجمله قبیلۀ «پیگمه» در قلب جنگل‌های کنگو، و پیدایش انسان در این قاره پرداختند. در سفر خود به قارۀ امریکا، به‌مدت سه سال در قطب شمال، و زندگی با مردم اسکیمو در شرایط سرمای 60درجۀ سانتی‌گراد زیر صفر، و سپس تا جنوبی‌ترین سرزمین‌های امریکای جنوبی (سرزمین آتش) پیش رفتند و در این مدت دربارۀ نخستین انسان‌هایی که در حدود 30هزار سال پیش به قارۀ امریکا دست یافتند و در آن‌جا ماندگار شدند، به پژوهش و بررسی پرداختند، و بیش از شش‌ماه در دشوارترین منطقۀ استوایی جنگل‌های آمازون و در میان عقب‌مانده‌ترین قبایل «یاگوا» و مردمِ خطرناک قبیلۀ «جیوارو» زیستند. آخرین سفر این دو برادر به قطب جنوب بود که به‌همراه گروه علمی تحقیقی کشور شیلی به‌مدت دو ماه انجام شد. به این ترتیب، برادران پرشورِ جست‌وجوگر عزم کردند تا جهان را با تمام پیچیدگی‌هایش بکاوند. در آن زمان که امکانات سفر قابل مقایسه با جهان امروز نبود، آن‌ها با ماجراجویی خویش، صحراهای سوزان عربستان و افریقا تا جنگل‌های انبوه آمازون، از قطب شمال تا قطب جنوب، قارۀ استرالیا و زندگی با بومیان اصیل استرالیا و سراسر خشکی‌های سیارۀ ما را درنوردیدند و زندگی با ابتدایی‌ترین اقوام و ملل دیگر را در سخت‌ترین شرایط اقلیمی، تجربه کردند و به مطالعه و پژوهش پرداختند. حاصل این سفرهای پرمخاطره، عکس‌ها، فیلم‌ها، اشیا و لوازم مربوط به قبایل و اقوام گوناگون بود که، بازتاب‌دهندۀ غنا، پیچیدگی و گونه‌گونی فرهنگ‌های قومی و قبیله‌ای بشری است، و هم‌اکنون در مجموعۀ فرهنگی ـ تاریخی سعدآباد به‌نام «موزۀ برادران امیدوار» در معرض دید عموم قرار دارد. از آن‌جا که برادران امیدوار به‌عنوان نخستین مستندسازان ایرانی شناخته شدند، نشان این افتخار را در 1381ش از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کردند. برادران امیدوار در شهرهای بزرگ کشورهای جهان با رؤسای جمهور، نخست‌وزیران و شخصیت‌های بزرگ فرهنگی و هنری ملاقات کردند، که امضا و نوشته‌های جالبی از این شخصیت‌ها در آلبوم نفیسی در این موزه قرار دارد. بسیاری از دانشگاه‌های معتبر جهان از این دو برادر دعوت به‌عمل آوردند و سخنرانی‌ها و نمایش فیلم‌های مستند آنان را مورد توجه قرار دادند و به چاپ رساندند. در 1343ش، سفرنامۀ برادران امیدوار، تهیه، تدوین و انتشار یافت و به چاپ چهارم رسید. پس از بازگشت از سفر، فیلم مستند آنان در سینماهای تهران و همۀ شهرستان‌های ایران به نمایش گذاشته شد و مردم ایران از نمایش این فیلم استقبال فراوان کردند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:جهانگردی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:جهانگردی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:جهانگردان]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:جهانگردان]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:سینما]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:سینما]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:اشخاص ایران]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:اشخاص ایران]]</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1&diff=2010189933&oldid=prev 2024-10-01T07:26:00Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۶</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عیسی امیدوار (تهران 1308ش - ) و عبدالله امیدوار (تهران 1311ش)؛ جهانگردان و نخستین مستندسازان ایرانی. دوره‌های ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رساندند. مادر این دو برادر علاقۀ بسیار به سفر داشت و آن‌ها را همیشه در سفرهای داخل ایران به همراه می‌برد و این امر موجب شد که آنان سفر را از نوجوانی، ابتدا در ایران و پس از سال‌ها تجربه‌اندوزی به سرزمین‌های دور، آغاز کنند. عیسی عضو فعال در کوهنوردی بود و بیشتر قله‌های ایران را فتح و قسمت‌هایی از غارهای موجود در ایران را کشف کرده بود. وی در 1331ش به عنوان مربی صخره‌نوردی در ایران، به آموزش فنون مختلف آن اشتغال داشت. این دو برادر ضمن اجرای این چنین برنامه‌هایی در نقاط مختلف ایران، علاقۀ بسیاری به مطالعه و بررسی زندگی اقوام بومی و چادرنشین‌ها و ایلات موجود در ایران از خود نشان می‌دادند، تا بدان‌جا که به کشف مردم بومیِ سرزمین‌های دور در نقاط مختلف جهان نیز علاقه‌مند شدند. پس از سه سال برنامه‌ریزی برای سفر، ابتدا عیسی به‌تنهایی و به‌وسیلۀ دوچرخه عازم سفر شد و از طریق مرز بازرگان به ترکیه و از جنوب آن کشور به سوریه و عراق رفت و چهار ماه بعد به تهران بازگشت. عبدالله نیز هم‌زمان با دوچرخه به دور ایران رکاب زد، و این تجربه‌ای بزرگ برای استقامت برادران امیدوار برای سفر جهانی آنان بود. آن دو در پاییز 1333ش، سفر هفت‌سالۀ خود را به‌وسیلۀ دو دستگاه موتورسیکلت (از نوع ماچلس، 500cc) همراه با وسایل و تجهیزات به‌سمت مشرق‌زمین و آسیای کهن، ابتدا از کشور افغانستان، آغاز کردند. آن‌ها در فرانسه پس از تهیۀ یک دستگاه اتومبیل سیتروئن دوسیلندر، از طریق کویت و عربستان سعودی و عبور از حاشیۀ ربع‌الخالی به مکه و مدینه راه یافتند و پس از عبور از دریای سرخ به‌مدت سه سال در گوشه‌وکنار قارۀ افریقا به مطالعه و بررسی زندگی چندین قبیله، ازجمله قبیلۀ «پیگمه» در قلب جنگل‌های کنگو، و پیدایش انسان در این قاره پرداختند. در سفر خود به قارۀ امریکا، به‌مدت سه سال در قطب شمال، و زندگی با مردم اسکیمو در شرایط سرمای 60درجۀ سانتی‌گراد زیر صفر، و سپس تا جنوبی‌ترین سرزمین‌های امریکای جنوبی (سرزمین آتش) پیش رفتند و در این مدت دربارۀ نخستین انسان‌هایی که در حدود 30هزار سال پیش به قارۀ امریکا دست یافتند و در آن‌جا ماندگار شدند، به پژوهش و بررسی پرداختند، و بیش از شش‌ماه در دشوارترین منطقۀ استوایی جنگل‌های آمازون و در میان عقب‌مانده‌ترین قبایل «یاگوا» و مردمِ خطرناک قبیلۀ «جیوارو» زیستند. آخرین سفر این دو برادر به قطب جنوب بود که به‌همراه گروه علمی تحقیقی کشور شیلی به‌مدت دو ماه انجام شد. به این ترتیب، برادران پرشورِ جست‌وجوگر عزم کردند تا جهان را با تمام پیچیدگی‌هایش بکاوند. در آن زمان که امکانات سفر قابل مقایسه با جهان امروز نبود، آن‌ها با ماجراجویی خویش، صحراهای سوزان عربستان و افریقا تا جنگل‌های انبوه آمازون، از قطب شمال تا قطب جنوب، قارۀ استرالیا و زندگی با بومیان اصیل استرالیا و سراسر خشکی‌های سیارۀ ما را درنوردیدند و زندگی با ابتدایی‌ترین اقوام و ملل دیگر را در سخت‌ترین شرایط اقلیمی، تجربه کردند و به مطالعه و پژوهش پرداختند. حاصل این سفرهای پرمخاطره، عکس‌ها، فیلم‌ها، اشیا و لوازم مربوط به قبایل و اقوام گوناگون بود که، بازتاب‌دهندۀ غنا، پیچیدگی و گونه‌گونی فرهنگ‌های قومی و قبیله‌ای بشری است، و هم‌اکنون در مجموعۀ فرهنگی ـ تاریخی سعدآباد به‌نام «موزۀ برادران امیدوار» در معرض دید عموم قرار دارد. از آن‌جا که برادران امیدوار به‌عنوان نخستین مستندسازان ایرانی شناخته شدند، نشان این افتخار را در 1381ش از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کردند. برادران امیدوار در شهرهای بزرگ کشورهای جهان با رؤسای جمهور، نخست‌وزیران و شخصیت‌های بزرگ فرهنگی و هنری ملاقات کردند، که امضا و نوشته‌های جالبی از این شخصیت‌ها در آلبوم نفیسی در این موزه قرار دارد. بسیاری از دانشگاه‌های معتبر جهان از این دو برادر دعوت به‌عمل آوردند و سخنرانی‌ها و نمایش فیلم‌های مستند آنان را مورد توجه قرار دادند و به چاپ رساندند. در 1343ش، سفرنامۀ برادران امیدوار، تهیه، تدوین و انتشار یافت و به چاپ چهارم رسید. پس از بازگشت از سفر، فیلم مستند آنان در سینماهای تهران و همۀ شهرستان‌های ایران به نمایش گذاشته شد و مردم ایران از نمایش این فیلم استقبال فراوان کردند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عیسی امیدوار (تهران 1308ش - ) و عبدالله امیدوار (تهران 1311ش)؛ جهانگردان و نخستین مستندسازان ایرانی. دوره‌های ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رساندند. مادر این دو برادر علاقۀ بسیار به سفر داشت و آن‌ها را همیشه در سفرهای داخل ایران به همراه می‌برد و این امر موجب شد که آنان سفر را از نوجوانی، ابتدا در ایران و پس از سال‌ها تجربه‌اندوزی به سرزمین‌های دور، آغاز کنند. عیسی عضو فعال در کوهنوردی بود و بیشتر قله‌های ایران را فتح و قسمت‌هایی از غارهای موجود در ایران را کشف کرده بود. وی در 1331ش به عنوان مربی صخره‌نوردی در ایران، به آموزش فنون مختلف آن اشتغال داشت. این دو برادر ضمن اجرای این چنین برنامه‌هایی در نقاط مختلف ایران، علاقۀ بسیاری به مطالعه و بررسی زندگی اقوام بومی و چادرنشین‌ها و ایلات موجود در ایران از خود نشان می‌دادند، تا بدان‌جا که به کشف مردم بومیِ سرزمین‌های دور در نقاط مختلف جهان نیز علاقه‌مند شدند. پس از سه سال برنامه‌ریزی برای سفر، ابتدا عیسی به‌تنهایی و به‌وسیلۀ دوچرخه عازم سفر شد و از طریق مرز بازرگان به ترکیه و از جنوب آن کشور به سوریه و عراق رفت و چهار ماه بعد به تهران بازگشت. عبدالله نیز هم‌زمان با دوچرخه به دور ایران رکاب زد، و این تجربه‌ای بزرگ برای استقامت برادران امیدوار برای سفر جهانی آنان بود. آن دو در پاییز 1333ش، سفر هفت‌سالۀ خود را به‌وسیلۀ دو دستگاه موتورسیکلت (از نوع ماچلس، 500cc) همراه با وسایل و تجهیزات به‌سمت مشرق‌زمین و آسیای کهن، ابتدا از کشور افغانستان، آغاز کردند. آن‌ها در فرانسه پس از تهیۀ یک دستگاه اتومبیل سیتروئن دوسیلندر، از طریق کویت و عربستان سعودی و عبور از حاشیۀ ربع‌الخالی به مکه و مدینه راه یافتند و پس از عبور از دریای سرخ به‌مدت سه سال در گوشه‌وکنار قارۀ افریقا به مطالعه و بررسی زندگی چندین قبیله، ازجمله قبیلۀ «پیگمه» در قلب جنگل‌های کنگو، و پیدایش انسان در این قاره پرداختند. در سفر خود به قارۀ امریکا، به‌مدت سه سال در قطب شمال، و زندگی با مردم اسکیمو در شرایط سرمای 60درجۀ سانتی‌گراد زیر صفر، و سپس تا جنوبی‌ترین سرزمین‌های امریکای جنوبی (سرزمین آتش) پیش رفتند و در این مدت دربارۀ نخستین انسان‌هایی که در حدود 30هزار سال پیش به قارۀ امریکا دست یافتند و در آن‌جا ماندگار شدند، به پژوهش و بررسی پرداختند، و بیش از شش‌ماه در دشوارترین منطقۀ استوایی جنگل‌های آمازون و در میان عقب‌مانده‌ترین قبایل «یاگوا» و مردمِ خطرناک قبیلۀ «جیوارو» زیستند. آخرین سفر این دو برادر به قطب جنوب بود که به‌همراه گروه علمی تحقیقی کشور شیلی به‌مدت دو ماه انجام شد. به این ترتیب، برادران پرشورِ جست‌وجوگر عزم کردند تا جهان را با تمام پیچیدگی‌هایش بکاوند. در آن زمان که امکانات سفر قابل مقایسه با جهان امروز نبود، آن‌ها با ماجراجویی خویش، صحراهای سوزان عربستان و افریقا تا جنگل‌های انبوه آمازون، از قطب شمال تا قطب جنوب، قارۀ استرالیا و زندگی با بومیان اصیل استرالیا و سراسر خشکی‌های سیارۀ ما را درنوردیدند و زندگی با ابتدایی‌ترین اقوام و ملل دیگر را در سخت‌ترین شرایط اقلیمی، تجربه کردند و به مطالعه و پژوهش پرداختند. حاصل این سفرهای پرمخاطره، عکس‌ها، فیلم‌ها، اشیا و لوازم مربوط به قبایل و اقوام گوناگون بود که، بازتاب‌دهندۀ غنا، پیچیدگی و گونه‌گونی فرهنگ‌های قومی و قبیله‌ای بشری است، و هم‌اکنون در مجموعۀ فرهنگی ـ تاریخی سعدآباد به‌نام «موزۀ برادران امیدوار» در معرض دید عموم قرار دارد. از آن‌جا که برادران امیدوار به‌عنوان نخستین مستندسازان ایرانی شناخته شدند، نشان این افتخار را در 1381ش از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کردند. برادران امیدوار در شهرهای بزرگ کشورهای جهان با رؤسای جمهور، نخست‌وزیران و شخصیت‌های بزرگ فرهنگی و هنری ملاقات کردند، که امضا و نوشته‌های جالبی از این شخصیت‌ها در آلبوم نفیسی در این موزه قرار دارد. بسیاری از دانشگاه‌های معتبر جهان از این دو برادر دعوت به‌عمل آوردند و سخنرانی‌ها و نمایش فیلم‌های مستند آنان را مورد توجه قرار دادند و به چاپ رساندند. در 1343ش، سفرنامۀ برادران امیدوار، تهیه، تدوین و انتشار یافت و به چاپ چهارم رسید. پس از بازگشت از سفر، فیلم مستند آنان در سینماهای تهران و همۀ شهرستان‌های ایران به نمایش گذاشته شد و مردم ایران از نمایش این فیلم استقبال فراوان کردند.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:جهانگردی]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:جهانگردان]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:سینما]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:اشخاص ایران]]</ins></div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1&diff=2010189823&oldid=prev 2024-10-01T05:51:25Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۵۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>برادران امیدوار</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>برادران امیدوار</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عیسی امیدوار (تهران 1308ش - ) و عبدالله امیدوار (تهران 1311ش)؛ جهانگردان و نخستین مستندسازان ایرانی. دوره‌های ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌پایان </del>رساندند. مادر این دو برادر علاقۀ بسیار به سفر داشت و آن‌ها را همیشه در سفرهای داخل ایران <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌همراه </del>می‌برد و این امر موجب شد که آنان سفر را از نوجوانی، ابتدا در ایران و پس از سال‌ها تجربه‌اندوزی به سرزمین‌های دور، آغاز کنند. عیسی عضو فعال در کوهنوردی بود و بیشتر قله‌های ایران را فتح و قسمت‌هایی از غارهای موجود در ایران را کشف کرده بود. وی در 1331ش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌عنوان </del>مربی صخره‌نوردی در ایران، به آموزش فنون مختلف آن اشتغال داشت. این دو برادر ضمن اجرای این چنین برنامه‌هایی در نقاط مختلف ایران، علاقۀ بسیاری به مطالعه و بررسی زندگی اقوام بومی و چادرنشین‌ها و ایلات موجود در ایران از خود نشان می‌دادند، تا بدان‌جا که به کشف مردم بومیِ سرزمین‌های دور در نقاط مختلف جهان نیز علاقه‌مند شدند. پس از سه سال برنامه‌ریزی برای سفر، ابتدا عیسی به‌تنهایی و به‌وسیلۀ دوچرخه عازم سفر شد و از طریق مرز بازرگان به ترکیه و از جنوب آن کشور به سوریه و عراق رفت و چهار ماه بعد به تهران بازگشت. عبدالله نیز هم‌زمان با دوچرخه به دور ایران رکاب زد، و این تجربه‌ای بزرگ برای استقامت برادران امیدوار برای سفر جهانی آنان بود. آن دو در پاییز 1333ش، سفر هفت‌سالۀ خود را به‌وسیلۀ دو دستگاه موتورسیکلت (از نوع ماچلس، 500cc) همراه با وسایل و تجهیزات به‌سمت مشرق‌زمین و آسیای کهن، ابتدا از کشور افغانستان، آغاز کردند. آن‌ها در فرانسه پس از تهیۀ یک دستگاه اتومبیل سیتروئن دوسیلندر، از طریق کویت و عربستان سعودی و عبور از حاشیۀ ربع‌الخالی به مکه و مدینه راه یافتند و پس از عبور از دریای سرخ به‌مدت سه سال در گوشه‌وکنار قارۀ افریقا به مطالعه و بررسی زندگی چندین قبیله، ازجمله قبیلۀ «پیگمه» در قلب جنگل‌های کنگو، و پیدایش انسان در این قاره پرداختند. در سفر خود به قارۀ امریکا، به‌مدت سه سال در قطب شمال، و زندگی با مردم اسکیمو در شرایط سرمای 60درجۀ سانتی‌گراد زیر صفر، و سپس تا جنوبی‌ترین سرزمین‌های امریکای جنوبی (سرزمین آتش) پیش رفتند و در این مدت دربارۀ نخستین انسان‌هایی که در حدود 30هزار سال پیش به قارۀ امریکا دست یافتند و در آن‌جا ماندگار شدند، به پژوهش و بررسی پرداختند، و بیش از شش‌ماه در دشوارترین منطقۀ استوایی جنگل‌های آمازون و در میان عقب‌مانده‌ترین قبایل «یاگوا» و مردمِ خطرناک قبیلۀ «جیوارو» زیستند. آخرین سفر این دو برادر به قطب جنوب بود که به‌همراه گروه علمی تحقیقی کشور شیلی به‌مدت دو ماه انجام شد. به این ترتیب، برادران پرشورِ جست‌وجوگر عزم کردند تا جهان را با تمام پیچیدگی‌هایش بکاوند. در آن زمان که امکانات سفر قابل مقایسه با جهان امروز نبود، آن‌ها با ماجراجویی خویش، صحراهای سوزان عربستان و افریقا تا جنگل‌های انبوه آمازون، از قطب شمال تا قطب جنوب، قارۀ استرالیا و زندگی با بومیان اصیل استرالیا و سراسر خشکی‌های سیارۀ ما را درنوردیدند و زندگی با ابتدایی‌ترین اقوام و ملل دیگر را در سخت‌ترین شرایط اقلیمی، تجربه کردند و به مطالعه و پژوهش پرداختند. حاصل این سفرهای پرمخاطره، عکس‌ها، فیلم‌ها، اشیا و لوازم مربوط به قبایل و اقوام گوناگون بود که، بازتاب‌دهندۀ غنا، پیچیدگی و گونه‌گونی فرهنگ‌های قومی و قبیله‌ای بشری است، و هم‌اکنون در مجموعۀ فرهنگی ـ تاریخی سعدآباد به‌نام «موزۀ برادران امیدوار» در معرض دید عموم قرار دارد. از آن‌جا که برادران امیدوار به‌عنوان نخستین مستندسازان ایرانی شناخته شدند، نشان این افتخار را در 1381ش از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کردند. برادران امیدوار در شهرهای بزرگ کشورهای جهان با رؤسای جمهور، نخست‌وزیران و شخصیت‌های بزرگ فرهنگی و هنری ملاقات کردند، که امضا و نوشته‌های جالبی از این شخصیت‌ها در آلبوم نفیسی در این موزه قرار دارد. بسیاری از دانشگاه‌های معتبر جهان از این دو برادر دعوت به‌عمل آوردند و سخنرانی‌ها و نمایش فیلم‌های مستند آنان را مورد توجه قرار دادند و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌چاپ </del>رساندند. در 1343ش، سفرنامۀ برادران امیدوار، تهیه، تدوین و انتشار یافت و به چاپ چهارم رسید. پس از بازگشت از سفر، فیلم مستند آنان در سینماهای تهران و همۀ شهرستان‌های ایران به نمایش گذاشته شد و مردم ایران از نمایش این فیلم استقبال فراوان کردند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>عیسی امیدوار (تهران 1308ش - ) و عبدالله امیدوار (تهران 1311ش)؛ جهانگردان و نخستین مستندسازان ایرانی. دوره‌های ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به پایان </ins>رساندند. مادر این دو برادر علاقۀ بسیار به سفر داشت و آن‌ها را همیشه در سفرهای داخل ایران <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به همراه </ins>می‌برد و این امر موجب شد که آنان سفر را از نوجوانی، ابتدا در ایران و پس از سال‌ها تجربه‌اندوزی به سرزمین‌های دور، آغاز کنند. عیسی عضو فعال در کوهنوردی بود و بیشتر قله‌های ایران را فتح و قسمت‌هایی از غارهای موجود در ایران را کشف کرده بود. وی در 1331ش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به عنوان </ins>مربی صخره‌نوردی در ایران، به آموزش فنون مختلف آن اشتغال داشت. این دو برادر ضمن اجرای این چنین برنامه‌هایی در نقاط مختلف ایران، علاقۀ بسیاری به مطالعه و بررسی زندگی اقوام بومی و چادرنشین‌ها و ایلات موجود در ایران از خود نشان می‌دادند، تا بدان‌جا که به کشف مردم بومیِ سرزمین‌های دور در نقاط مختلف جهان نیز علاقه‌مند شدند. پس از سه سال برنامه‌ریزی برای سفر، ابتدا عیسی به‌تنهایی و به‌وسیلۀ دوچرخه عازم سفر شد و از طریق مرز بازرگان به ترکیه و از جنوب آن کشور به سوریه و عراق رفت و چهار ماه بعد به تهران بازگشت. عبدالله نیز هم‌زمان با دوچرخه به دور ایران رکاب زد، و این تجربه‌ای بزرگ برای استقامت برادران امیدوار برای سفر جهانی آنان بود. آن دو در پاییز 1333ش، سفر هفت‌سالۀ خود را به‌وسیلۀ دو دستگاه موتورسیکلت (از نوع ماچلس، 500cc) همراه با وسایل و تجهیزات به‌سمت مشرق‌زمین و آسیای کهن، ابتدا از کشور افغانستان، آغاز کردند. آن‌ها در فرانسه پس از تهیۀ یک دستگاه اتومبیل سیتروئن دوسیلندر، از طریق کویت و عربستان سعودی و عبور از حاشیۀ ربع‌الخالی به مکه و مدینه راه یافتند و پس از عبور از دریای سرخ به‌مدت سه سال در گوشه‌وکنار قارۀ افریقا به مطالعه و بررسی زندگی چندین قبیله، ازجمله قبیلۀ «پیگمه» در قلب جنگل‌های کنگو، و پیدایش انسان در این قاره پرداختند. در سفر خود به قارۀ امریکا، به‌مدت سه سال در قطب شمال، و زندگی با مردم اسکیمو در شرایط سرمای 60درجۀ سانتی‌گراد زیر صفر، و سپس تا جنوبی‌ترین سرزمین‌های امریکای جنوبی (سرزمین آتش) پیش رفتند و در این مدت دربارۀ نخستین انسان‌هایی که در حدود 30هزار سال پیش به قارۀ امریکا دست یافتند و در آن‌جا ماندگار شدند، به پژوهش و بررسی پرداختند، و بیش از شش‌ماه در دشوارترین منطقۀ استوایی جنگل‌های آمازون و در میان عقب‌مانده‌ترین قبایل «یاگوا» و مردمِ خطرناک قبیلۀ «جیوارو» زیستند. آخرین سفر این دو برادر به قطب جنوب بود که به‌همراه گروه علمی تحقیقی کشور شیلی به‌مدت دو ماه انجام شد. به این ترتیب، برادران پرشورِ جست‌وجوگر عزم کردند تا جهان را با تمام پیچیدگی‌هایش بکاوند. در آن زمان که امکانات سفر قابل مقایسه با جهان امروز نبود، آن‌ها با ماجراجویی خویش، صحراهای سوزان عربستان و افریقا تا جنگل‌های انبوه آمازون، از قطب شمال تا قطب جنوب، قارۀ استرالیا و زندگی با بومیان اصیل استرالیا و سراسر خشکی‌های سیارۀ ما را درنوردیدند و زندگی با ابتدایی‌ترین اقوام و ملل دیگر را در سخت‌ترین شرایط اقلیمی، تجربه کردند و به مطالعه و پژوهش پرداختند. حاصل این سفرهای پرمخاطره، عکس‌ها، فیلم‌ها، اشیا و لوازم مربوط به قبایل و اقوام گوناگون بود که، بازتاب‌دهندۀ غنا، پیچیدگی و گونه‌گونی فرهنگ‌های قومی و قبیله‌ای بشری است، و هم‌اکنون در مجموعۀ فرهنگی ـ تاریخی سعدآباد به‌نام «موزۀ برادران امیدوار» در معرض دید عموم قرار دارد. از آن‌جا که برادران امیدوار به‌عنوان نخستین مستندسازان ایرانی شناخته شدند، نشان این افتخار را در 1381ش از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کردند. برادران امیدوار در شهرهای بزرگ کشورهای جهان با رؤسای جمهور، نخست‌وزیران و شخصیت‌های بزرگ فرهنگی و هنری ملاقات کردند، که امضا و نوشته‌های جالبی از این شخصیت‌ها در آلبوم نفیسی در این موزه قرار دارد. بسیاری از دانشگاه‌های معتبر جهان از این دو برادر دعوت به‌عمل آوردند و سخنرانی‌ها و نمایش فیلم‌های مستند آنان را مورد توجه قرار دادند و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به چاپ </ins>رساندند. در 1343ش، سفرنامۀ برادران امیدوار، تهیه، تدوین و انتشار یافت و به چاپ چهارم رسید. پس از بازگشت از سفر، فیلم مستند آنان در سینماهای تهران و همۀ شهرستان‌های ایران به نمایش گذاشته شد و مردم ایران از نمایش این فیلم استقبال فراوان کردند.</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1&diff=2010189820&oldid=prev 2024-10-01T05:46:04Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۶</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ن ايراني</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دوره‌هاي ابتدايي </del>و متوسطه را در زادگاه خود <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌پايان </del>رساندند. مادر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>دو برادر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">علاقة بسيار </del>به سفر داشت و آن‌ها را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هميشه </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سفرهاي </del>داخل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ايران </del>به‌همراه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مي‌برد </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>امر موجب شد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>آنان سفر را از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوجواني، </del>ابتدا در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ايران </del>و پس از سال‌ها <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تجربه‌اندوزي </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرزمين‌هاي </del>دور، آغاز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كنند</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عيسي </del>عضو فعال در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كوهنوردي </del>بود و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بيشتر قلّه‌هاي ايران </del>را فتح و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قسمت‌هايي </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">غارهاي </del>موجود در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ايران </del>را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كشف كرده </del>بود. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وي </del>در 1331ش به‌عنوان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مربي صخره‌نوردي </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ايران، </del>به آموزش فنون مختلف آن اشتغال داشت. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>دو برادر ضمن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اجراي اين چنين برنامه‌هايي </del>در نقاط مختلف <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ايران، علاقة بسياري </del>به مطالعه و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بررسي زندگي </del>اقوام <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بومي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چادرنشين‌ها </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ايلات </del>موجود در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ايران </del>از خود نشان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مي‌دادند، </del>تا بدان‌جا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كشف </del>مردم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بوميِ سرزمين‌هاي </del>دور در نقاط مختلف جهان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نيز </del>علاقه‌مند شدند. پس از سه سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برنامه‌ريزي براي </del>سفر، ابتدا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عيسي به‌تنهايي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌وسيلة </del>دوچرخه عازم سفر شد و از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طريق </del>مرز بازرگان به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تركيه </del>و از جنوب آن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كشور </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سوريه </del>و عراق رفت و چهار ماه بعد به تهران بازگشت. عبدالله <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نيز </del>هم‌زمان با دوچرخه به دور <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ايران ركاب </del>زد، و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين تجربه‌اي </del>بزرگ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">براي </del>استقامت برادران <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اميدوار براي </del>سفر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جهاني </del>آنان بود. آن دو در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پاييز 1333، </del>سفر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفت‌سالة </del>خود را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌وسيلة </del>دو دستگاه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موتورسيكلت </del>(از نوع ماچلس، 500cc) همراه با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وسايل </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تجهيزات </del>به‌سمت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مشرق‌زمين </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آسياي كهن، </del>ابتدا از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كشور </del>افغانستان، آغاز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كردند</del>. آن‌ها در فرانسه پس از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تهية يك </del>دستگاه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اتومبيل سيتروئن دوسيلندر، </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طريق كويت </del>و عربستان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سعودي </del>و عبور از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حاشية ربع‌الخالي </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مكه </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدينه </del>راه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يافتند </del>و پس از عبور از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">درياي </del>سرخ به‌مدت سه سال در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گوشه‌وكنار قارة افريقا </del>به مطالعه و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بررسي زندگي چندين قبيله، </del>ازجمله <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قبيلة «پيگمه» </del>در قلب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جنگل‌هاي كنگو، </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پيدايش </del>انسان در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>قاره پرداختند. در سفر خود به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قارة امريكا، </del>به‌مدت سه سال در قطب شمال، و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زندگي </del>با مردم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اسكيمو </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شرايط سرماي 60درجة سانتي‌گراد زير </del>صفر، و سپس تا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جنوبي‌ترين سرزمين‌هاي امريكاي جنوبي </del>(<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرزمين </del>آتش) <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پيش </del>رفتند و در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>مدت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دربارة نخستين انسان‌هايي كه </del>در حدود 30هزار سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پيش </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قارة امريكا </del>دست <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يافتند </del>و در آن‌جا ماندگار شدند، به پژوهش و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بررسي </del>پرداختند، و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بيش </del>از شش‌ماه در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دشوارترين منطقة استوايي جنگل‌هاي </del>آمازون و در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ميان عقب‌مانده‌ترين قبايل «ياگوا» </del>و مردمِ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خطرناك قبيلة «جيوارو» زيستند</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آخرين </del>سفر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>دو برادر به قطب جنوب بود <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>به‌همراه گروه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">علمي تحقيقي كشور شيلي </del>به‌مدت دو ماه انجام شد. به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين ترتيب، </del>برادران پرشورِ جست‌وجوگر عزم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كردند </del>تا جهان را با تمام <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پيچيدگي‌هايش بكاوند</del>. در آن زمان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه امكانات </del>سفر قابل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مقايسه </del>با جهان امروز نبود، آن‌ها با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ماجراجويي خويش، صحراهاي </del>سوزان عربستان و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">افريقا </del>تا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جنگل‌هاي </del>انبوه آمازون، از قطب شمال تا قطب جنوب، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قارة استراليا </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زندگي </del>با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بوميان اصيل استراليا </del>و سراسر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خشكي‌هاي سيارة </del>ما را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">درنورديدند </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زندگي </del>با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ابتدايي‌ترين </del>اقوام و ملل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ديگر </del>را در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سخت‌ترين شرايط اقليمي، </del>تجربه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كردند </del>و به مطالعه و پژوهش پرداختند. حاصل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين سفرهاي </del>پرمخاطره، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عكس‌ها، فيلم‌ها، اشيا </del>و لوازم مربوط به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قبايل </del>و اقوام گوناگون بود <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه، بازتاب‌دهندة </del>غنا، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پيچيدگي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گونه‌گوني فرهنگ‌هاي قومي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قبيله‌اي بشري </del>است، و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هم‌اكنون </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مجموعة فرهنگي </del>ـ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تاريخي </del>سعدآباد به‌نام <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«موزة </del>برادران <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اميدوار» </del>در معرض <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ديد </del>عموم قرار دارد. از آن‌جا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كه </del>برادران <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اميدوار </del>به‌عنوان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نخستين </del>مستندسازان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ايراني </del>شناخته شدند، نشان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>افتخار را در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1381 </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سوي </del>وزارت فرهنگ و ارشاد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اسلامي دريافت كردند</del>. برادران <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اميدوار </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شهرهاي </del>بزرگ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كشورهاي </del>جهان با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رؤساي </del>جمهور، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نخست‌وزيران </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شخصيت‌هاي </del>بزرگ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرهنگي </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هنري </del>ملاقات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كردند، كه </del>امضا و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوشته‌هاي جالبي </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين شخصيت‌ها </del>در آلبوم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نفيسي </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>موزه قرار دارد. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بسياري </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشگاه‌هاي </del>معتبر جهان از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>دو برادر دعوت به‌عمل آوردند و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سخنراني‌ها </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمايش فيلم‌هاي </del>مستند آنان را مورد توجه قرار دادند و به‌چاپ رساندند. در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1343، سفرنامة </del>برادران <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اميدوار، تهيه، تدوين </del>و انتشار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يافت </del>و به چاپ چهارم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسيد</del>. پس از بازگشت از سفر، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فيلم </del>مستند آنان در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سينماهاي </del>تهران و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همة شهرستان‌هاي ايران </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمايش </del>گذاشته شد و مردم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ايران </del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمايش اين فيلم </del>استقبال فراوان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كردند</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برادران امیدوار</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عیسی امیدوار (تهران 1308ش - ) و عبدالله امیدوار (تهران 1311ش)؛ جهانگردان و نخستین مستندسازان ایرانی</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دوره‌های ابتدایی </ins>و متوسطه را در زادگاه خود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌پایان </ins>رساندند. مادر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>دو برادر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">علاقۀ بسیار </ins>به سفر داشت و آن‌ها را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همیشه </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سفرهای </ins>داخل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایران </ins>به‌همراه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌برد </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>امر موجب شد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>آنان سفر را از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوجوانی، </ins>ابتدا در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایران </ins>و پس از سال‌ها <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تجربه‌اندوزی </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرزمین‌های </ins>دور، آغاز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کنند</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عیسی </ins>عضو فعال در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کوهنوردی </ins>بود و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بیشتر قله‌های ایران </ins>را فتح و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قسمت‌هایی </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">غارهای </ins>موجود در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایران </ins>را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشف کرده </ins>بود. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وی </ins>در 1331ش به‌عنوان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مربی صخره‌نوردی </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایران، </ins>به آموزش فنون مختلف آن اشتغال داشت. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>دو برادر ضمن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اجرای این چنین برنامه‌هایی </ins>در نقاط مختلف <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایران، علاقۀ بسیاری </ins>به مطالعه و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بررسی زندگی </ins>اقوام <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بومی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چادرنشین‌ها </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایلات </ins>موجود در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایران </ins>از خود نشان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌دادند، </ins>تا بدان‌جا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشف </ins>مردم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بومیِ سرزمین‌های </ins>دور در نقاط مختلف جهان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیز </ins>علاقه‌مند شدند. پس از سه سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برنامه‌ریزی برای </ins>سفر، ابتدا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عیسی به‌تنهایی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌وسیلۀ </ins>دوچرخه عازم سفر شد و از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طریق </ins>مرز بازرگان به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ترکیه </ins>و از جنوب آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشور </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سوریه </ins>و عراق رفت و چهار ماه بعد به تهران بازگشت. عبدالله <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیز </ins>هم‌زمان با دوچرخه به دور <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایران رکاب </ins>زد، و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این تجربه‌ای </ins>بزرگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برای </ins>استقامت برادران <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">امیدوار برای </ins>سفر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جهانی </ins>آنان بود. آن دو در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پاییز 1333ش، </ins>سفر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفت‌سالۀ </ins>خود را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌وسیلۀ </ins>دو دستگاه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موتورسیکلت </ins>(از نوع ماچلس، 500cc) همراه با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وسایل </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تجهیزات </ins>به‌سمت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مشرق‌زمین </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آسیای کهن، </ins>ابتدا از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشور </ins>افغانستان، آغاز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کردند</ins>. آن‌ها در فرانسه پس از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تهیۀ یک </ins>دستگاه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اتومبیل سیتروئن دوسیلندر، </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طریق کویت </ins>و عربستان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سعودی </ins>و عبور از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حاشیۀ ربع‌الخالی </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مکه </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مدینه </ins>راه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یافتند </ins>و پس از عبور از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دریای </ins>سرخ به‌مدت سه سال در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گوشه‌وکنار قارۀ افریقا </ins>به مطالعه و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بررسی زندگی چندین قبیله، </ins>ازجمله <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قبیلۀ «پیگمه» </ins>در قلب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جنگل‌های کنگو، </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیدایش </ins>انسان در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>قاره پرداختند. در سفر خود به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قارۀ امریکا، </ins>به‌مدت سه سال در قطب شمال، و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زندگی </ins>با مردم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اسکیمو </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شرایط سرمای 60درجۀ سانتی‌گراد زیر </ins>صفر، و سپس تا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جنوبی‌ترین سرزمین‌های امریکای جنوبی </ins>(<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سرزمین </ins>آتش) <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیش </ins>رفتند و در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>مدت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دربارۀ نخستین انسان‌هایی که </ins>در حدود 30هزار سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیش </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قارۀ امریکا </ins>دست <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یافتند </ins>و در آن‌جا ماندگار شدند، به پژوهش و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بررسی </ins>پرداختند، و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بیش </ins>از شش‌ماه در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دشوارترین منطقۀ استوایی جنگل‌های </ins>آمازون و در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میان عقب‌مانده‌ترین قبایل «یاگوا» </ins>و مردمِ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خطرناک قبیلۀ «جیوارو» زیستند</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آخرین </ins>سفر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>دو برادر به قطب جنوب بود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>به‌همراه گروه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">علمی تحقیقی کشور شیلی </ins>به‌مدت دو ماه انجام شد. به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این ترتیب، </ins>برادران پرشورِ جست‌وجوگر عزم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کردند </ins>تا جهان را با تمام <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیچیدگی‌هایش بکاوند</ins>. در آن زمان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که امکانات </ins>سفر قابل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مقایسه </ins>با جهان امروز نبود، آن‌ها با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ماجراجویی خویش، صحراهای </ins>سوزان عربستان و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">افریقا </ins>تا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جنگل‌های </ins>انبوه آمازون، از قطب شمال تا قطب جنوب، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قارۀ استرالیا </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زندگی </ins>با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بومیان اصیل استرالیا </ins>و سراسر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خشکی‌های سیارۀ </ins>ما را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">درنوردیدند </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زندگی </ins>با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ابتدایی‌ترین </ins>اقوام و ملل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیگر </ins>را در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سخت‌ترین شرایط اقلیمی، </ins>تجربه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کردند </ins>و به مطالعه و پژوهش پرداختند. حاصل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این سفرهای </ins>پرمخاطره، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عکس‌ها، فیلم‌ها، اشیا </ins>و لوازم مربوط به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قبایل </ins>و اقوام گوناگون بود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که، بازتاب‌دهندۀ </ins>غنا، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیچیدگی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گونه‌گونی فرهنگ‌های قومی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قبیله‌ای بشری </ins>است، و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هم‌اکنون </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مجموعۀ فرهنگی </ins>ـ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تاریخی </ins>سعدآباد به‌نام <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«موزۀ </ins>برادران <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">امیدوار» </ins>در معرض <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دید </ins>عموم قرار دارد. از آن‌جا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">که </ins>برادران <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">امیدوار </ins>به‌عنوان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نخستین </ins>مستندسازان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایرانی </ins>شناخته شدند، نشان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>افتخار را در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1381ش </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سوی </ins>وزارت فرهنگ و ارشاد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اسلامی دریافت کردند</ins>. برادران <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">امیدوار </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شهرهای </ins>بزرگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشورهای </ins>جهان با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رؤسای </ins>جمهور، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نخست‌وزیران </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شخصیت‌های </ins>بزرگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرهنگی </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هنری </ins>ملاقات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کردند، که </ins>امضا و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوشته‌های جالبی </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این شخصیت‌ها </ins>در آلبوم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نفیسی </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>موزه قرار دارد. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بسیاری </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دانشگاه‌های </ins>معتبر جهان از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>دو برادر دعوت به‌عمل آوردند و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سخنرانی‌ها </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمایش فیلم‌های </ins>مستند آنان را مورد توجه قرار دادند و به‌چاپ رساندند. در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1343ش، سفرنامۀ </ins>برادران <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">امیدوار، تهیه، تدوین </ins>و انتشار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یافت </ins>و به چاپ چهارم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسید</ins>. پس از بازگشت از سفر، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیلم </ins>مستند آنان در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سینماهای </ins>تهران و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همۀ شهرستان‌های ایران </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمایش </ins>گذاشته شد و مردم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایران </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمایش این فیلم </ins>استقبال فراوان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کردند</ins>.</div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1&diff=2010189814&oldid=prev 2024-10-01T05:42:00Z

<p>تغییرمسیر به <a href="/index.php/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%8C_%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86" class="mw-redirect" title="امیدوار، برادران">امیدوار، برادران</a> حذف شد</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">#تغییرمسیر[[امیدوار،_برادران]]</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ن ايراني. دوره‌هاي ابتدايي و متوسطه را در زادگاه خود به‌پايان رساندند. مادر اين دو برادر علاقة بسيار به سفر داشت و آن‌ها را هميشه در سفرهاي داخل ايران به‌همراه مي‌برد و اين امر موجب شد كه آنان سفر را از نوجواني، ابتدا در ايران و پس از سال‌ها تجربه‌اندوزي به سرزمين‌هاي دور، آغاز كنند. عيسي عضو فعال در كوهنوردي بود و بيشتر قلّه‌هاي ايران را فتح و قسمت‌هايي از غارهاي موجود در ايران را كشف كرده بود. وي در 1331ش به‌عنوان مربي صخره‌نوردي در ايران، به آموزش فنون مختلف آن اشتغال داشت. اين دو برادر ضمن اجراي اين چنين برنامه‌هايي در نقاط مختلف ايران، علاقة بسياري به مطالعه و بررسي زندگي اقوام بومي و چادرنشين‌ها و ايلات موجود در ايران از خود نشان مي‌دادند، تا بدان‌جا كه به كشف مردم بوميِ سرزمين‌هاي دور در نقاط مختلف جهان نيز علاقه‌مند شدند. پس از سه سال برنامه‌ريزي براي سفر، ابتدا عيسي به‌تنهايي و به‌وسيلة دوچرخه عازم سفر شد و از طريق مرز بازرگان به تركيه و از جنوب آن كشور به سوريه و عراق رفت و چهار ماه بعد به تهران بازگشت. عبدالله نيز هم‌زمان با دوچرخه به دور ايران ركاب زد، و اين تجربه‌اي بزرگ براي استقامت برادران اميدوار براي سفر جهاني آنان بود. آن دو در پاييز 1333، سفر هفت‌سالة خود را به‌وسيلة دو دستگاه موتورسيكلت (از نوع ماچلس، 500cc) همراه با وسايل و تجهيزات به‌سمت مشرق‌زمين و آسياي كهن، ابتدا از كشور افغانستان، آغاز كردند. آن‌ها در فرانسه پس از تهية يك دستگاه اتومبيل سيتروئن دوسيلندر، از طريق كويت و عربستان سعودي و عبور از حاشية ربع‌الخالي به مكه و مدينه راه يافتند و پس از عبور از درياي سرخ به‌مدت سه سال در گوشه‌وكنار قارة افريقا به مطالعه و بررسي زندگي چندين قبيله، ازجمله قبيلة «پيگمه» در قلب جنگل‌هاي كنگو، و پيدايش انسان در اين قاره پرداختند. در سفر خود به قارة امريكا، به‌مدت سه سال در قطب شمال، و زندگي با مردم اسكيمو در شرايط سرماي 60درجة سانتي‌گراد زير صفر، و سپس تا جنوبي‌ترين سرزمين‌هاي امريكاي جنوبي (سرزمين آتش) پيش رفتند و در اين مدت دربارة نخستين انسان‌هايي كه در حدود 30هزار سال پيش به قارة امريكا دست يافتند و در آن‌جا ماندگار شدند، به پژوهش و بررسي پرداختند، و بيش از شش‌ماه در دشوارترين منطقة استوايي جنگل‌هاي آمازون و در ميان عقب‌مانده‌ترين قبايل «ياگوا» و مردمِ خطرناك قبيلة «جيوارو» زيستند. آخرين سفر اين دو برادر به قطب جنوب بود كه به‌همراه گروه علمي تحقيقي كشور شيلي به‌مدت دو ماه انجام شد. به اين ترتيب، برادران پرشورِ جست‌وجوگر عزم كردند تا جهان را با تمام پيچيدگي‌هايش بكاوند. در آن زمان كه امكانات سفر قابل مقايسه با جهان امروز نبود، آن‌ها با ماجراجويي خويش، صحراهاي سوزان عربستان و افريقا تا جنگل‌هاي انبوه آمازون، از قطب شمال تا قطب جنوب، قارة استراليا و زندگي با بوميان اصيل استراليا و سراسر خشكي‌هاي سيارة ما را درنورديدند و زندگي با ابتدايي‌ترين اقوام و ملل ديگر را در سخت‌ترين شرايط اقليمي، تجربه كردند و به مطالعه و پژوهش پرداختند. حاصل اين سفرهاي پرمخاطره، عكس‌ها، فيلم‌ها، اشيا و لوازم مربوط به قبايل و اقوام گوناگون بود كه، بازتاب‌دهندة غنا، پيچيدگي و گونه‌گوني فرهنگ‌هاي قومي و قبيله‌اي بشري است، و هم‌اكنون در مجموعة فرهنگي ـ تاريخي سعدآباد به‌نام «موزة برادران اميدوار» در معرض ديد عموم قرار دارد. از آن‌جا كه برادران اميدوار به‌عنوان نخستين مستندسازان ايراني شناخته شدند، نشان اين افتخار را در 1381 از سوي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي دريافت كردند. برادران اميدوار در شهرهاي بزرگ كشورهاي جهان با رؤساي جمهور، نخست‌وزيران و شخصيت‌هاي بزرگ فرهنگي و هنري ملاقات كردند، كه امضا و نوشته‌هاي جالبي از اين شخصيت‌ها در آلبوم نفيسي در اين موزه قرار دارد. بسياري از دانشگاه‌هاي معتبر جهان از اين دو برادر دعوت به‌عمل آوردند و سخنراني‌ها و نمايش فيلم‌هاي مستند آنان را مورد توجه قرار دادند و به‌چاپ رساندند. در 1343، سفرنامة برادران اميدوار، تهيه، تدوين و انتشار يافت و به چاپ چهارم رسيد. پس از بازگشت از سفر، فيلم مستند آنان در سينماهاي تهران و همة شهرستان‌هاي ايران به نمايش گذاشته شد و مردم ايران از نمايش اين فيلم استقبال فراوان كردند.</ins></div></td></tr> </table>

Mohammadi3 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1&diff=1286205&oldid=prev 2019-07-24T05:23:50Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>#تغییرمسیر[[امیدوار،_برادران]]</div>

DaneshGostar