برخوار و میمه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۶

2024-10-02T06:46:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۶
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	}}بُرْخوار و مِیمِه		}}بُرْخوار و مِیمِه

	در تقسیمات کشوری، از شهرستان‌های سابق [[اصفهان، استان\|استان اصفهان]]، در نواحی مرکزی استان. این شهرستان در اواخر سال ۱۳۸۶ش به دو شهرستان «برخوار» و «شاهین‌شهر و میمه» تقسیم شد. شهرستان شاهین‌شهر و میمه مجدداً در تاریخ ۲۷ تیر ۱۴۰۳ با جدا شدن بخش میمه و ارتقای آن به شهرستان میمه و وزوان، به شهرستان شاهین‌شهر تغییر پیدا کرد. وضعیت شهرستان پیش از تقسیمات اخیر به شرح زیر بوده است:		در تقسیمات کشوری، از شهرستان‌های سابق [[اصفهان، استان\|استان اصفهان]]، در نواحی مرکزی استان. در سال 1369ش به‌ مرکزیت‌ شاهین‌شهر، از ادغام‌ دو بخش‌ برخوار و میمه ایجاد شد. این شهرستان در اواخر سال ۱۳۸۶ش به دو شهرستان «برخوار» و «شاهین‌شهر و میمه» تقسیم شد. شهرستان شاهین‌شهر و میمه مجدداً در تاریخ ۲۷ تیر ۱۴۰۳ با جدا شدن بخش میمه و ارتقای آن به شهرستان میمه و وزوان، به شهرستان شاهین‌شهر تغییر پیدا کرد. وضعیت شهرستان پیش از تقسیمات اخیر به شرح زیر بوده است:

	مشتمل بر بخش‌های مرکزی، مِیمِه، و بُرخوار، با مرکزیت اداری [[شاهین شهر\|شاهین‌شهر]] بوده است. از شمال به شهرستان دلیجان، در استان مرکزی، و شهرستان کاشان، از شرق به شهرستان‌های نطنز و اردستان و اصفهان، از جنوب به شهرستان اصفهان و خمینی‌شهر، و از غرب به شهرستان‌های نجف‌آباد و گلپایگان محدود بوده. رشته‌کوه‌‌های کرکس، با ارتفاع بیش از ۳هزار متر، شمال و شمال شرقی آن را فراگرفته‌اند و بخش‌های دیگر آن را دشتی نسبتاً هموار تشکیل داده است که کوه‌های پراکنده‌ای با ارتفاع متوسط ۲هزار متر در اطراف آن دیده می‌شوند. خشک‌رودهایی مانند رود جوشقان، رودسُه، محمودآباد، و دستکن، که غالباً از کوه‌های کرکس سرچشمه می‌گیرند، شبکه‌های آبی این شهرستان را تشکیل می‌دهند.		مشتمل بر بخش‌های مرکزی، مِیمِه، و بُرخوار، با مرکزیت اداری [[شاهین شهر\|شاهین‌شهر]] بوده است. از شمال به شهرستان دلیجان، در استان مرکزی، و شهرستان کاشان، از شرق به شهرستان‌های نطنز و اردستان و اصفهان، از جنوب به شهرستان اصفهان و خمینی‌شهر، و از غرب به شهرستان‌های نجف‌آباد و گلپایگان محدود بوده. رشته‌کوه‌‌های کرکس، با ارتفاع بیش از ۳هزار متر، شمال و شمال شرقی آن را فراگرفته‌اند و بخش‌های دیگر آن را دشتی نسبتاً هموار تشکیل داده است که کوه‌های پراکنده‌ای با ارتفاع متوسط ۲هزار متر در اطراف آن دیده می‌شوند. خشک‌رودهایی مانند رود جوشقان، رودسُه، محمودآباد، و دستکن، که غالباً از کوه‌های کرکس سرچشمه می‌گیرند، شبکه‌های آبی این شهرستان را تشکیل می‌دهند.

Reza rouzbahani در ‏۲۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۶

2024-08-26T05:36:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۳۶
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	}}بُرْخوار و مِیمِه		}}بُرْخوار و مِیمِه

	در تقسیمات کشوری، از شهرستان‌های سابق [[اصفهان، استان\|استان اصفهان]]، در نواحی مرکزی استان. این شهرستان در اواخر سال ۱۳۸۶ش به دو شهرستان «برخوار» و «شاهین‌شهر و میمه» تقسیم شد. وضعیت شهرستان پیش از تقسیمات اخیر به شرح زیر بوده است:		در تقسیمات کشوری، از شهرستان‌های سابق [[اصفهان، استان\|استان اصفهان]]، در نواحی مرکزی استان. این شهرستان در اواخر سال ۱۳۸۶ش به دو شهرستان «برخوار» و «شاهین‌شهر و میمه» تقسیم شد. شهرستان شاهین‌شهر و میمه مجدداً در تاریخ ۲۷ تیر ۱۴۰۳ با جدا شدن بخش میمه و ارتقای آن به شهرستان میمه و وزوان، به شهرستان شاهین‌شهر تغییر پیدا کرد. وضعیت شهرستان پیش از تقسیمات اخیر به شرح زیر بوده است:

	مشتمل بر بخش‌های مرکزی، مِیمِه، و بُرخوار، با مرکزیت اداری [[شاهین شهر\|شاهین‌شهر]] بوده است. از شمال به شهرستان دلیجان، در استان مرکزی، و شهرستان کاشان، از شرق به شهرستان‌های نطنز و اردستان و اصفهان، از جنوب به شهرستان اصفهان و خمینی‌شهر، و از غرب به شهرستان‌های نجف‌آباد و گلپایگان محدود بوده. رشته‌کوه‌‌های کرکس، با ارتفاع بیش از ۳هزار متر، شمال و شمال شرقی آن را فراگرفته‌اند و بخش‌های دیگر آن را دشتی نسبتاً هموار تشکیل داده است که کوه‌های پراکنده‌ای با ارتفاع متوسط ۲هزار متر در اطراف آن دیده می‌شوند. خشک‌رودهایی مانند رود جوشقان، رودسُه، محمودآباد، و دستکن، که غالباً از کوه‌های کرکس سرچشمه می‌گیرند، شبکه‌های آبی این شهرستان را تشکیل می‌دهند.		مشتمل بر بخش‌های مرکزی، مِیمِه، و بُرخوار، با مرکزیت اداری [[شاهین شهر\|شاهین‌شهر]] بوده است. از شمال به شهرستان دلیجان، در استان مرکزی، و شهرستان کاشان، از شرق به شهرستان‌های نطنز و اردستان و اصفهان، از جنوب به شهرستان اصفهان و خمینی‌شهر، و از غرب به شهرستان‌های نجف‌آباد و گلپایگان محدود بوده. رشته‌کوه‌‌های کرکس، با ارتفاع بیش از ۳هزار متر، شمال و شمال شرقی آن را فراگرفته‌اند و بخش‌های دیگر آن را دشتی نسبتاً هموار تشکیل داده است که کوه‌های پراکنده‌ای با ارتفاع متوسط ۲هزار متر در اطراف آن دیده می‌شوند. خشک‌رودهایی مانند رود جوشقان، رودسُه، محمودآباد، و دستکن، که غالباً از کوه‌های کرکس سرچشمه می‌گیرند، شبکه‌های آبی این شهرستان را تشکیل می‌دهند.

Reza rouzbahani در ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۵

2024-01-10T09:55:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۵
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	}}بُرْخوار و مِیمِه		}}بُرْخوار و مِیمِه

	در تقسیمات کشوری، از شهرستان‌های سابق [[اصفهان، استان\|استان اصفهان]]، در نواحی مرکزی استان ~~اصفهان~~. مشتمل بر بخش‌های مرکزی، مِیمِه، و بُرخوار، با مرکزیت اداری [[شاهین شهر\|شاهین‌شهر]] بوده است. از شمال به شهرستان دلیجان، در استان مرکزی، و شهرستان کاشان، از شرق به شهرستان‌های نطنز و اردستان و اصفهان، از جنوب به شهرستان اصفهان و خمینی‌شهر، و از غرب به شهرستان‌های نجف‌آباد و گلپایگان محدود بوده. رشته‌کوه‌‌های کرکس، با ارتفاع بیش از ۳هزار متر، شمال و شمال شرقی آن را فراگرفته‌اند و بخش‌های دیگر آن را دشتی نسبتاً هموار تشکیل داده است که کوه‌های پراکنده‌ای با ارتفاع متوسط ۲هزار متر در اطراف آن دیده می‌شوند. خشک‌رودهایی مانند رود جوشقان، رودسُه، محمودآباد، و دستکن، که غالباً از کوه‌های کرکس سرچشمه می‌گیرند، شبکه‌های آبی این شهرستان را تشکیل می‌دهند.		در تقسیمات کشوری، از شهرستان‌های سابق [[اصفهان، استان\|استان اصفهان]]، در نواحی مرکزی استان. این شهرستان در اواخر سال ۱۳۸۶ش به دو شهرستان «برخوار» و «شاهین‌شهر و میمه» تقسیم شد. وضعیت شهرستان پیش از تقسیمات اخیر به شرح زیر بوده است:

			مشتمل بر بخش‌های مرکزی، مِیمِه، و بُرخوار، با مرکزیت اداری [[شاهین شهر\|شاهین‌شهر]] بوده است. از شمال به شهرستان دلیجان، در استان مرکزی، و شهرستان کاشان، از شرق به شهرستان‌های نطنز و اردستان و اصفهان، از جنوب به شهرستان اصفهان و خمینی‌شهر، و از غرب به شهرستان‌های نجف‌آباد و گلپایگان محدود بوده. رشته‌کوه‌‌های کرکس، با ارتفاع بیش از ۳هزار متر، شمال و شمال شرقی آن را فراگرفته‌اند و بخش‌های دیگر آن را دشتی نسبتاً هموار تشکیل داده است که کوه‌های پراکنده‌ای با ارتفاع متوسط ۲هزار متر در اطراف آن دیده می‌شوند. خشک‌رودهایی مانند رود جوشقان، رودسُه، محمودآباد، و دستکن، که غالباً از کوه‌های کرکس سرچشمه می‌گیرند، شبکه‌های آبی این شهرستان را تشکیل می‌دهند.

	اقلیم این شهرستان معتدل و خشک و جمعیت آن در سرشماری سال 1385ش ۲۷۹,۷۷۸ نفر بوده است. آبادی‌های مهم آن: مِیمِه، وزوان، مورچه‌خورت، کمشچه، حبیب‌آباد، دولت‌آباد، گز، دستگرد، و موته. غلات و صیفی‌جات از محصولات کشاورزی، و طلای موته عمده‌ترین کانی آن است. کارخانه‌های بسیاری که در این شهرستان تأسیس شده‌اند آن را به یکی از نواحی صنعتی استان اصفهان تبدیل کرده‌اند.		اقلیم این شهرستان معتدل و خشک و جمعیت آن در سرشماری سال 1385ش ۲۷۹,۷۷۸ نفر بوده است. آبادی‌های مهم آن: مِیمِه، وزوان، مورچه‌خورت، کمشچه، حبیب‌آباد، دولت‌آباد، گز، دستگرد، و موته. غلات و صیفی‌جات از محصولات کشاورزی، و طلای موته عمده‌ترین کانی آن است. کارخانه‌های بسیاری که در این شهرستان تأسیس شده‌اند آن را به یکی از نواحی صنعتی استان اصفهان تبدیل کرده‌اند.

Reza rouzbahani در ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۲

2024-01-10T09:52:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۲
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	}}بُرْخوار و مِیمِه		}}بُرْخوار و مِیمِه

	~~شهرستانی~~ در نواحی مرکزی استان ~~اصفهان،~~ مشتمل بر بخش‌های مرکزی، مِیمِه، و بُرخوار، با مرکزیت اداری شاهین‌شهر. از شمال به شهرستان دلیجان، در استان مرکزی، و شهرستان کاشان، از شرق به شهرستان‌های نطنز و اردستان و اصفهان، از جنوب به شهرستان اصفهان و خمینی‌شهر، و از غرب به شهرستان‌های نجف‌آباد و گلپایگان محدود ~~است~~. رشته‌کوه‌‌های کرکس، با ارتفاع بیش از ۳هزار متر، شمال و شمال شرقی آن را فراگرفته‌اند و بخش‌های دیگر آن را دشتی نسبتاً هموار تشکیل داده است که کوه‌های پراکنده‌ای با ارتفاع متوسط ۲هزار متر در اطراف آن دیده می‌شوند. خشک‌رودهایی مانند رود جوشقان، رودسُه، محمودآباد، و دستکن، که غالباً از کوه‌های کرکس سرچشمه می‌گیرند، شبکه‌های آبی این شهرستان را تشکیل می‌دهند. اقلیم این شهرستان معتدل و خشک و جمعیت آن ۲۷۹,۷۷۸ نفر است ~~(۱۳۸۵)~~. آبادی‌های مهم آن ~~عبارت‌اند از~~ مِیمِه، وزوان، مورچه‌خورت، کمشچه، حبیب‌آباد، دولت‌آباد، گز، دستگرد، و موته. غلات و صیفی‌جات از محصولات کشاورزی، و طلای موته عمده‌ترین کانی آن است. کارخانه‌های بسیاری که در این شهرستان تأسیس شده‌اند آن را به یکی از نواحی صنعتی استان اصفهان تبدیل کرده‌اند.		در تقسیمات کشوری، از شهرستان‌های سابق [[اصفهان، استان\|استان اصفهان]]، در نواحی مرکزی استان اصفهان. مشتمل بر بخش‌های مرکزی، مِیمِه، و بُرخوار، با مرکزیت اداری [[شاهین شهر\|شاهین‌شهر]] بوده است. از شمال به شهرستان دلیجان، در استان مرکزی، و شهرستان کاشان، از شرق به شهرستان‌های نطنز و اردستان و اصفهان، از جنوب به شهرستان اصفهان و خمینی‌شهر، و از غرب به شهرستان‌های نجف‌آباد و گلپایگان محدود بوده. رشته‌کوه‌‌های کرکس، با ارتفاع بیش از ۳هزار متر، شمال و شمال شرقی آن را فراگرفته‌اند و بخش‌های دیگر آن را دشتی نسبتاً هموار تشکیل داده است که کوه‌های پراکنده‌ای با ارتفاع متوسط ۲هزار متر در اطراف آن دیده می‌شوند. خشک‌رودهایی مانند رود جوشقان، رودسُه، محمودآباد، و دستکن، که غالباً از کوه‌های کرکس سرچشمه می‌گیرند، شبکه‌های آبی این شهرستان را تشکیل می‌دهند.

			اقلیم این شهرستان معتدل و خشک و جمعیت آن در سرشماری سال 1385ش ۲۷۹,۷۷۸ نفر بوده است. آبادی‌های مهم آن: مِیمِه، وزوان، مورچه‌خورت، کمشچه، حبیب‌آباد، دولت‌آباد، گز، دستگرد، و موته. غلات و صیفی‌جات از محصولات کشاورزی، و طلای موته عمده‌ترین کانی آن است. کارخانه‌های بسیاری که در این شهرستان تأسیس شده‌اند آن را به یکی از نواحی صنعتی استان اصفهان تبدیل کرده‌اند.
			----



	<br/> <!--12179900-->		<br/> <!--12179900-->

	[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:اصفهان]]		[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:اصفهان]]

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
| نام فارسی =
|نام لاتین =
| نام‌ قدیمی =
| نام دیگر =
| استان = اصفهان
| شهرستان =
| بخش = مرکزی، مِیمِه، و بُرخوار
| موقعیت = جنوب شهرستان‌های دلیجان (استان مرکزی) و کاشان، غرب شهرستان‌های نطنز، اردستان و اصفهان، شمال شهرستان اصفهان و خمینی‌شهر، و شرق شهرستان‌های نجف‌آباد و گلپایگان
| جمعیت = ۲۷۹,۷۷۸ نفر (۱۳۸۵ش)
| نوع اقلیم = معتدل و خشک
| ارتفاع از سطح دریا =
| تولیدات و صنایع مهم = فرآورده‌های کشاورزی: غلات و صیفی‌جات - منابع زیرزمینی: طلای موته
| برخی بناهای مهم =
| شهر ها و آبادی های مهم = میمِه، وزوان، مورچه‌خورت، کمشچه، حبیب‌آباد، دولت‌آباد، گز، دستگرد، و موته
}}بُرْخوار و مِیمِه

شهرستانی در نواحی مرکزی استان اصفهان، مشتمل بر بخش‌های مرکزی، مِیمِه، و بُرخوار، با مرکزیت اداری شاهین‌شهر. از شمال به شهرستان دلیجان، در استان مرکزی، و شهرستان کاشان، از شرق به شهرستان‌های نطنز و اردستان و اصفهان، از جنوب به شهرستان اصفهان و خمینی‌شهر، و از غرب به شهرستان‌های نجف‌آباد و گلپایگان محدود است. رشته‌کوه‌‌های کرکس، با ارتفاع بیش از ۳هزار متر، شمال و شمال شرقی آن را فراگرفته‌اند و بخش‌های دیگر آن را دشتی نسبتاً هموار تشکیل داده است که کوه‌های پراکنده‌ای با ارتفاع متوسط ۲هزار متر در اطراف آن دیده می‌شوند. خشک‌رودهایی مانند رود جوشقان، رودسُه، محمودآباد، و دستکن، که غالباً از کوه‌های کرکس سرچشمه می‌گیرند، شبکه‌های آبی این شهرستان را تشکیل می‌دهند. اقلیم این شهرستان معتدل و خشک و جمعیت آن ۲۷۹,۷۷۸ نفر است (۱۳۸۵). آبادی‌های مهم آن عبارت‌اند از مِیمِه، وزوان، مورچه‌خورت، کمشچه، حبیب‌آباد، دولت‌آباد، گز، دستگرد، و موته. غلات و صیفی‌جات از محصولات کشاورزی، و طلای موته عمده‌ترین کانی آن است. کارخانه‌های بسیاری که در این شهرستان تأسیس شده‌اند آن را به یکی از نواحی صنعتی استان اصفهان تبدیل کرده‌اند.

<br/> 

[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:اصفهان]]