Nazanin در ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۹

2024-06-30T10:49:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۹
خط ۷:		خط ۷:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=~~۱۸۰۳ م~~		\|زادروز=۱۸۰۳م
	\|تاریخ مرگ=~~۱۸۶۹ م~~		\|تاریخ مرگ=۱۸۶۹م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=فرانسوی		\|ملیت=فرانسوی
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}~~بِرلیوز، هِکْتور~~ (۱۸۰۳ـ۱۸۶۹)(Berlioz, Hector)<br/> [[~~File~~:~~12203200~~.jpg\|~~thumb~~\|~~بِرليوز، هِکْتور~~]] آهنگ‌ساز رُمانتیک‌ فرانسوی‌. پایه‌گذار ارکستراسیون‌ مدرن‌ شناخته شده است. بسیاری‌ از آثار او متأثر‌ از نمایش‌نامه‌ و نوشته‌های‌ ادبی‌ است و جنبۀ نمایشی دارد. آثار سمفونیکی نوشت همچون‌ ''سمفونی‌ فانتاستیک''<ref>Symphonie fantastique</ref>~~'' ‌''~~(۱۸۳۰ـ۱۸۳۱)، و ''رومئو و ژولیت''<ref>Roméo et Juliette</ref>~~ ~~(۱۸۹۳)؛ و کانتات‌های‌ نمایشی‌ از‌جمله‌ ''نفرین‌ فاوست''<ref>Damnation de Faust</ref>~~ ~~(''‌''۱۸۴۶) و ''کودکی‌ مسیح''<ref>L’Enfance du Christ</ref>~~ ~~(۱۸۵۰ـ۱۸۵۴) و ''رکویِم''<ref>Requiem</ref>. و سه اپرا با نام ''بنونوتو چِلّینی''<ref>Benvenuto Cellini</ref>~~ ~~(۱۸۳۸)، ''تروایی‌ها''<ref>Les Troyens</ref>~~ ~~(۱۸۵۶ـ۱۸۵۸)، و ''بئاتریس‌ و بندیکت‌''<ref>Beatrice et Bénédict</ref>~~ ~~(۱۸۶۰ـ۱۸۶۲). برلیوز موسیقی‌ را در کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatoire</ref>~~ ~~آموخت. در ۱۸۳۰ برندۀ‌ جایزۀ‌ رم<ref>Prix de Rome</ref>~~ ~~شد، و دو سال‌ را در ایتالیا گذراند. در ۱۸۳۳ با هَریِت‌ اسمیتسون<ref>Harriet Smithson</ref>، بازیگر، ازدواج کرد ولی در ۱۸۴۲ از هم جدا شدند. برلیوز پس از چند سال‌ فقر و دورافتادن‌ از اجتماع‌، در ۱۸۴۲ به‌ آلمان‌ رفت‌ و آثار خود را در آن‌جا رهبری‌ کرد. در ۱۸۵۴ با ماری‌ رِسیو<ref>Marie Recio</ref>، خواننده،‌ ازدواج‌ کرد. سال‌ها شهرت‌ برلیوز مدیون‌ 'سمفونی‌ فانتاستیک''‌'' بود. تا دهۀ‌ ۱۹۶۰ که‌ اپراها و سایر آثار بزرگ‌اندازه‌اش‌ به‌‌اجرا درآمدند، نبوغ واقعی‌ او کاملاً آشکار نشد. هفت‌ کتاب‌ نوشت‌، که‌ ازجمله آن‌هاست:‌ ''رسالۀ‌ سازبندی''<ref>Traité de l’instrumentation/Treatise on Orchestration</ref>~~ ~~(۱۸۴۴) و ''خاطرات''<ref>Mémoires</ref>.		}}برلیوز، هکتور (۱۸۰۳ـ۱۸۶۹)

			(Berlioz, Hector)<br />
			[[پرونده:Berlioz, Hector.jpg\|بندانگشتی\|هکتور برلیوز]]
			آهنگ‌ساز رُمانتیک‌ فرانسوی‌. پایه‌گذار ارکستراسیون‌ مدرن‌ شناخته شده است. بسیاری‌ از آثار او متأثر‌ از نمایش‌نامه‌ و نوشته‌های‌ ادبی‌ است و جنبۀ نمایشی دارد. آثار سمفونیکی نوشت همچون‌ ''سمفونی‌ فانتاستیک''<ref>Symphonie fantastique</ref> (۱۸۳۰ـ۱۸۳۱)، و ''رومئو و ژولیت''<ref>Roméo et Juliette</ref> (۱۸۹۳)؛ و کانتات‌های‌ نمایشی‌ از‌جمله‌ ''نفرین‌ فاوست''<ref>Damnation de Faust</ref> (''‌''۱۸۴۶) و ''کودکی‌ مسیح''<ref>L’Enfance du Christ</ref> (۱۸۵۰ـ۱۸۵۴) و ''رکویِم''<ref>Requiem</ref>. و سه اپرا با نام ''بنونوتو چِلّینی''<ref>Benvenuto Cellini</ref> (۱۸۳۸)، ''تروایی‌ها''<ref>Les Troyens</ref> (۱۸۵۶ـ۱۸۵۸)، و ''بئاتریس‌ و بندیکت‌''<ref>Beatrice et Bénédict</ref> (۱۸۶۰ـ۱۸۶۲). برلیوز موسیقی‌ را در کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatoire</ref> آموخت. در ۱۸۳۰ برندۀ‌ جایزۀ‌ رم<ref>Prix de Rome</ref> شد، و دو سال‌ را در [[ایتالیا]] گذراند. در ۱۸۳۳ با هَریِت‌ اسمیتسون<ref>Harriet Smithson</ref>، بازیگر، ازدواج کرد ولی در ۱۸۴۲ از هم جدا شدند. برلیوز پس از چند سال‌ فقر و دورافتادن‌ از اجتماع‌، در ۱۸۴۲ به‌ [[آلمان\|آلمان‌]] رفت‌ و آثار خود را در آن‌جا رهبری‌ کرد. در ۱۸۵۴ با ماری‌ رِسیو<ref>Marie Recio</ref>، خواننده،‌ ازدواج‌ کرد. سال‌ها شهرت‌ برلیوز مدیون‌ 'سمفونی‌ فانتاستیک''‌'' بود. تا دهۀ‌ ۱۹۶۰ که‌ اپراها و سایر آثار بزرگ‌اندازه‌اش‌ به‌‌اجرا درآمدند، نبوغ واقعی‌ او کاملاً آشکار نشد. هفت‌ کتاب‌ نوشت‌، که‌ ازجمله آن‌هاست:‌ ''رسالۀ‌ سازبندی''<ref>Traité de l’instrumentation/Treatise on Orchestration</ref> (۱۸۴۴) و ''خاطرات''<ref>Mémoires</ref>.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =هکتور برلیوز
|نام =Hector Berlioz
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۰۳ م
|تاریخ مرگ=۱۸۶۹ م
|دوره زندگی=
|ملیت=فرانسوی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =آهنگ ساز
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =پایه گذار ارکستراسیون مدرن
|آثار =سمفونی فانتاستیک (۱۸۳۰ـ۱۸۳۱)؛ و رومیو و ژولیت (۱۸۹۳)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}بِرلیوز، هِکْتور (۱۸۰۳ـ۱۸۶۹)(Berlioz, Hector)<br/> [[File:12203200.jpg|thumb|بِرليوز، هِکْتور]] آهنگ‌ساز رُمانتیک‌ فرانسوی‌. پایه‌گذار ارکستراسیون‌ مدرن‌ شناخته شده است. بسیاری‌ از آثار او متأثر‌ از نمایش‌نامه‌ و نوشته‌های‌ ادبی‌ است و جنبۀ نمایشی دارد. آثار سمفونیکی نوشت همچون‌ ''سمفونی‌ فانتاستیک''<ref>Symphonie fantastique</ref>'' ‌''(۱۸۳۰ـ۱۸۳۱)، و ''رومئو و ژولیت''<ref>Roméo et Juliette</ref> (۱۸۹۳)؛ و کانتات‌های‌ نمایشی‌ از‌جمله‌ ''نفرین‌ فاوست''<ref>Damnation de Faust</ref> (''‌''۱۸۴۶) و ''کودکی‌ مسیح''<ref>L’Enfance du Christ</ref> (۱۸۵۰ـ۱۸۵۴) و ''رکویِم''<ref>Requiem</ref>. و سه اپرا با نام ''بنونوتو چِلّینی''<ref>Benvenuto Cellini</ref> (۱۸۳۸)، ''تروایی‌ها''<ref>Les Troyens</ref> (۱۸۵۶ـ۱۸۵۸)، و ''بئاتریس‌ و بندیکت‌''<ref>Beatrice et Bénédict</ref> (۱۸۶۰ـ۱۸۶۲). برلیوز موسیقی‌ را در کنسرواتوار پاریس<ref>Paris Conservatoire</ref> آموخت. در ۱۸۳۰ برندۀ‌ جایزۀ‌ رم<ref>Prix de Rome</ref> شد، و دو سال‌ را در ایتالیا گذراند. در ۱۸۳۳ با هَریِت‌ اسمیتسون<ref>Harriet Smithson</ref>، بازیگر، ازدواج کرد ولی در ۱۸۴۲ از هم جدا شدند. برلیوز پس از چند سال‌ فقر و دورافتادن‌ از اجتماع‌، در ۱۸۴۲ به‌ آلمان‌ رفت‌ و آثار خود را در آن‌جا رهبری‌ کرد. در ۱۸۵۴ با ماری‌ رِسیو<ref>Marie Recio</ref>، خواننده،‌ ازدواج‌ کرد. سال‌ها شهرت‌ برلیوز مدیون‌ 'سمفونی‌ فانتاستیک''‌'' بود. تا دهۀ‌ ۱۹۶۰ که‌ اپراها و سایر آثار بزرگ‌اندازه‌اش‌ به‌‌اجرا درآمدند، نبوغ واقعی‌ او کاملاً آشکار نشد. هفت‌ کتاب‌ نوشت‌، که‌ ازجمله آن‌هاست:‌ ''رسالۀ‌ سازبندی''<ref>Traité de l’instrumentation/Treatise on Orchestration</ref> (۱۸۴۴) و ''خاطرات''<ref>Mémoires</ref>.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]

برلیوز، هکتور (۱۸۰۳ـ۱۸۶۹) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۹

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳