https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%AA%D8%8C_%D9%85%DA%A9_%D9%81%D8%A7%D8%B1%D9%84%DB%8C%D9%86_%28%DB%B1%DB%B8%DB%B9%DB%B9%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B8%DB%B5%29برنت، مک فارلین (۱۸۹۹ـ۱۹۸۵) - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-01T22:19:12Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%AA%D8%8C_%D9%85%DA%A9_%D9%81%D8%A7%D8%B1%D9%84%DB%8C%D9%86_(%DB%B1%DB%B8%DB%B9%DB%B9%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B8%DB%B5)&diff=1296562&oldid=prevReza rouzbahani در ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳2019-07-24T05:23:50Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
{{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان =مک فارلین برنت<br />
|نام =Macfarlane Burnet<br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی=<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=سر<br />
|زادروز=ویکتوریا ۱۸۹۹ م<br />
|تاریخ مرگ=۱۹۸۵ م<br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت=استرالیایی<br />
|محل زندگی=<br />
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در دانشگاه های ملبورن و لندن<br />
| شغل و تخصص اصلی =پزشک<br />
|شغل و تخصص های دیگر=<br />
|سبک =<br />
|مکتب =<br />
|سمت =مدیر موسسه تحقیقات پزشکی والتر و الیزا هال در ملبورن در ۱۹۴۴<br />
|جوایز و افتخارات = جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی<br />
|آثار =<br />
|خویشاوندان سرشناس =<br />
|گروه مقاله =<br />
|دوره =<br />
|فعالیت های مهم =<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}<br />
بِرْنِت، مَکفارلین (۱۸۹۹ـ۱۹۸۵)(Burnet, Macfarlane)<br/> [[File:12211500.jpg|thumb|بِرْنِت، مَکفارلين]] <br />
پزشک استرالیایی، و صاحبنظر در ایمنیشناسی<ref>immunology <br />
</ref> و بیماریهای ویروسی، ازجمله آنفلوآنزا، فلج اطفال<ref>poliomyelitis </ref>، و بیماری وبا<ref>cholera </ref>. در ۱۹۶۰، با پیتر مداوار<ref>Peter Medawar </ref>، بهسبب تحقیق دربارۀ تحمل ایمنیشناختی اکتسابی<ref>acquired immunological tolerance </ref> بافتهای پیوندشده، ازجمله پیوند پوست، برندۀ جایزۀ نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد. در ۱۹۶۹، لقب سِر گرفت. در ویکتوریای شرقی<ref>eastern Victoria </ref> زاده شد و در دانشگاههای ملبورن و لندن درس خواند. از ۱۹۲۷، با مؤسسۀ تحقیقات پزشکی والتر و الیزا هال<ref>Walter and Eliza Hall Institue for Medical Research</ref> در ملبورن همکاری میکرد و در ۱۹۴۴، مدیر این مرکز شد. اولینبار روش تکثیر باکتریوفاژها<ref> bacteriophages </ref> را بررسی کرد که ویروسهاییاند که به باکتریها حمله میکنند. او با استفاده از آنها روشی برای شناسایی باکتریها ابداع کرد. در ۱۹۳۲، روش تکثیر و جداسازی ویروسها در رویان جوجه را تکمیل کرد. در ۱۹۴۹، این نظریه را عرضه کرد که توانایی فرد برای تولید پادتن علیه یک پادگن خاص ذاتی نیست، بلکه این توانایی در طول عمر کسب میشود. در ۱۹۵۱، این نظریه با آزمایشهای مداوار<ref>Medawar </ref> تأیید شد. دومین تأثیر مهم برنت بر ایمنیشناسی، عرضۀ فرضیۀ انتخاب دودمانی<ref>clonal selection<br />
</ref> دربارۀ شکلگیری و ساختهشدن پادتنها بود (۱۹۵۷). این فرضیه توضیح میدهد که چرا هر پادگن تولید پادتن اختصاصی خود را تحریک میکند.<br/> &nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
[[Category:پزشکی]] [[Category:اشخاص و آثار، تاریخ پزشکی]]</div>Reza rouzbahani