Erfan در ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۹

2019-09-23T05:29:35Z

صفحهٔ تازه

بِرْکاف، جورج (۱۸۸۴ـ۱۹۴۴)(Birkhoff, George){{جعبه زندگینامه
|عنوان =جورج برکاف
|نام =George Birkhoff
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۸۸۴ م
|تاریخ مرگ=۱۹۴۴ م
|دوره زندگی=
|ملیت=آمریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=
| شغل و تخصص اصلی =ریاضی دان
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =استاد دانشگاه هاروارد در ۱۹۱۲
|جوایز و افتخارات =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =ریاضیات
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}ریاضی‌دان امریکایی. دستاوردهایی اساسی در بررسی سیستم‌های دینامیکی<ref>dynamical systems </ref>، از قبیل منظومۀ شمسی، داشت و صورت ضعیف قضیۀ ارگودیک<ref>ergodic theorem
</ref> را عرضه‌ کرد. برکاف در دانشگاه‌های شیکاگو و هاروارد درس خواند. از ۱۹۱۲، به تدریس در هاروارد پرداخت و در ۱۹۱۹، به استادی رسید. دستگاهی از معادلات دیفرانسیل<ref>differential equations </ref> عرضه‌کرد که هنوز هم الهام‌بخشِ تحقیقات در این زمینه است. کار او دربارۀ معادلات تفاضلی<ref>difference equations </ref> به‌لحاظ اهمیت استفاده از جبر ماتریسی<ref>matrix algebra </ref> چشمگیر است. برکاف تحقیقات بسیاری دربارۀ نظریۀ سیستم‌های دینامیکی و مکانیک سماوی پوانکاره<ref>Pioncaré's celestial mechanics</ref> صورت داد. همچنین، شروع به بررسی حرکت اجسام کرد و این کار را با استفاده از دستاوردهایش در زمینۀ بسط‌های مجانبی<ref>asymptotic expansions </ref> و مسائل مقدار مرزی<ref>boundary value problems </ref> معادلات دیفرانسیل خطی<ref>linear differential equations </ref> انجام داد و در ۱۹۱۳، آخرین قضیۀ هندسی پوانکاره را دربارۀ مسئلۀ سه جسم ثابت کرد. شکل‌گیری علم جدید ارگودیک در دهۀ ۱۹۳۰، عمدتاً مرهون برکاف و جان فون ‌نویمان<ref>John von Neumann
</ref> است. برکاف به قضیۀ ارگودیک مثبت، که «صورت ضعیف» نظریۀ ارگودیک شمرده می‌شود، اندکی قبل از آن دست یافت که فون نویمان «صورت قوی» آن را منتشر کرد. برکاف همچنین فرضیۀ ماکسول‌ ـ ‌بولتسمان<ref>Maxwell-Boltzmann hypothesis</ref> در نظریۀ جنبشی گازها را، که با پیدا‌شدن استثناهایی در معرض تردید قرار گرفته‌ بود، به‌صورت اصلی دقیق درآورد. برکاف در سراسر زندگی‌اش عقیده داشت که نظریۀ نسبیت عام اینشتین<ref>Einstein’s general theory of relativity
</ref> بی‌فایده است.

 

----

[[Category:ریاضیات]] [[Category:(ریاضیات)اشخاص و آثار]]

ریاضی‌دان امریکایی. دستاوردهایی اساسی در بررسی سیستم‌های دینامیکی[1]، از قبیل منظومۀ شمسی، داشت و صورت ضعیف قضیۀ ارگودیک[2] را عرضه‌ کرد. برکاف در دانشگاه‌های شیکاگو و هاروارد درس خواند. از ۱۹۱۲، به تدریس در هاروارد پرداخت و در ۱۹۱۹، به استادی رسید. دستگاهی از معادلات دیفرانسیل[3] عرضه‌کرد که هنوز هم الهام‌بخشِ تحقیقات در این زمینه است. کار او دربارۀ معادلات تفاضلی[4] به‌لحاظ اهمیت استفاده از جبر ماتریسی[5] چشمگیر است. برکاف تحقیقات بسیاری دربارۀ نظریۀ سیستم‌های دینامیکی و مکانیک سماوی پوانکاره[6] صورت داد. همچنین، شروع به بررسی حرکت اجسام کرد و این کار را با استفاده از دستاوردهایش در زمینۀ بسط‌های مجانبی[7] و مسائل مقدار مرزی[8] معادلات دیفرانسیل خطی[9] انجام داد و در ۱۹۱۳، آخرین قضیۀ هندسی پوانکاره را دربارۀ مسئلۀ سه جسم ثابت کرد. شکل‌گیری علم جدید ارگودیک در دهۀ ۱۹۳۰، عمدتاً مرهون برکاف و جان فون ‌نویمان[10] است. برکاف به قضیۀ ارگودیک مثبت، که «صورت ضعیف» نظریۀ ارگودیک شمرده می‌شود، اندکی قبل از آن دست یافت که فون نویمان «صورت قوی» آن را منتشر کرد. برکاف همچنین فرضیۀ ماکسول‌ ـ ‌بولتسمان[11] در نظریۀ جنبشی گازها را، که با پیدا‌شدن استثناهایی در معرض تردید قرار گرفته‌ بود، به‌صورت اصلی دقیق درآورد. برکاف در سراسر زندگی‌اش عقیده داشت که نظریۀ نسبیت عام اینشتین[12] بی‌فایده است.

برکاف، جورج (۱۸۸۴ـ۱۹۴۴) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Erfan در ‏۲۳ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۹