Nazanin در ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۰

2024-06-30T12:20:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۰
خط ۸:		خط ۸:
	\|نام مستعار=		\|نام مستعار=
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=~~۱۹۱۳ م~~		\|زادروز=۱۹۱۳م
	\|تاریخ مرگ=~~۱۹۷۶ م~~		\|تاریخ مرگ=۱۹۷۶م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=انگلیسی		\|ملیت=انگلیسی
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}		}}
	~~بریتِن، بِنجامین~~ (۱۹۱۳ـ۱۹۷۶)~~(Britten, Benjamin)<br/> [[File:12241000.jpg\|thumb\|بريتِن، بِنجامين]]~~		بریتن، بنجامین (۱۹۱۳ـ۱۹۷۶)

			(Britten, Benjamin)<br />
			[[پرونده:Britten, Benjamin.jpg\|بندانگشتی\|بریتن بنجامین]]
	آهنگ‌ساز انگلیسی‌. اغلب‌ برای‌ خوانندۀ‌ انفرادی‌ آهنگ‌ می‌ساخت‌، مانند‌ نقش‌ اول‌ اپرای‌ ''پیتر گرایمز''<ref>Peter Grimes		آهنگ‌ساز انگلیسی‌. اغلب‌ برای‌ خوانندۀ‌ انفرادی‌ آهنگ‌ می‌ساخت‌، مانند‌ نقش‌ اول‌ اپرای‌ ''پیتر گرایمز''<ref>Peter Grimes
			</ref> (۱۹۴۵)، برمبنای‌ شعرهایی‌ از [[کرب، جورج\|جورج‌ کرَب]]<ref>George Crabbe</ref> که‌ برای‌ پیتر پیرز<ref> Peter Pears </ref>، همکار همیشگی‌اش خوانندۀ‌ تنور، ساخته‌ شده‌ بود. ازجمله‌ آثار فراوان‌ اوست:‌ ''راهنمای‌ ارکستر برای‌ جوانان‌''<ref>Young Person’s Guide to the Orchestra
	</ref> (۱۹۴۵)، برمبنای‌ شعرهایی‌ از جورج‌ کرَب<ref>George Crabbe</ref> که‌ برای‌ پیتر پیرز<ref> Peter Pears </ref>، همکار همیشگی‌اش خوانندۀ‌ تنور، ساخته‌ شده‌ بود. ازجمله‌ آثار فراوان‌ اوست:‌ ''راهنمای‌ ارکستر برای‌ جوانان‌''<ref>Young Person’s Guide to the Orchestra		</ref> (۱۹۴۶)، اپرای‌ مجلسی<ref>chamber opera </ref> ''تجاوز به لوکرِسیا''<ref>The Rape of Lucretia </ref> (۱۹۴۶)، ''بیلی‌ باد''<ref>Billy Budd</ref> (۱۹۵۱)، ''رؤیای‌ شب نیمۀ‌ تابستان''<ref> A Midsummer Night’s Dream </ref> ([[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)\|شکسپیر]]<ref>Shakespeare
	</ref> (۱۹۴۶)، اپرای‌ مجلسی<ref>chamber opera </ref> ''تجاوز به لوکرِسیا''<ref>The Rape of Lucretia </ref> (۱۹۴۶)، ''بیلی‌ باد''<ref>Billy Budd</ref> (۱۹۵۱)،''رؤیای‌ شب نیمۀ‌ تابستان''<ref> A Midsummer Night’s Dream </ref> (شکسپیر<ref>Shakespeare		</ref>؛ ۱۹۶۰)، و ''مرگ‌ در ونیز''<ref>Death in Venice </ref>(از [[مان، توماس (۱۸۷۵ـ۱۹۵۵)\|توماس‌ مان]]<ref>Thomas Mann </ref>؛ ۱۹۷۳). [[پیانو]] را از هارولد ساموئل<ref>Harold Samuel </ref> و آهنگ‌سازی را از فرانک‌ بریج‌<ref>Frank Bridge </ref> آموخت. بعدها، با کمک‌هزینۀ تحصیلی، در کالج‌ سلطنتی‌ موسیقی<ref>Royal College of Music </ref> لندن زیر نظر آرتور بنجامین<ref>Arthur Benjamin
	</ref>؛ ۱۹۶۰)، و ''مرگ‌ در ونیز''<ref>Death in Venice </ref>(از توماس‌ مان<ref>Thomas Mann </ref>؛ ۱۹۷۳). پیانو را از هارولد ساموئل<ref>Harold Samuel </ref> و آهنگ‌سازی را از فرانک‌ بریج‌<ref>Frank Bridge </ref> آموخت. بعدها، با کمک‌هزینۀ تحصیلی، در کالج‌ سلطنتی‌ موسیقی<ref>Royal College of Music </ref> لندن زیر نظر آرتور بنجامین<ref>Arthur Benjamin		</ref> و جان‌ ایرلند<ref>John Ireland </ref> به‌‌تحصیل‌ پرداخت‌. در سال‌های‌ ۱۹۳۹ـ۱۹۴۲ در [[امریکا، ایالات متحده\|امریکا]] کار کرد، سپس‌ به‌ [[انگلستان]] برگشت و در خانۀ‌ خود در آلدبِرا<ref>Aldeburgh </ref>، [[سافک\|سافُک]]، خود را وقف آهنگ‌سازی کرد و در ۱۹۴۸ همراه‌ با پیرز جشنوارۀ‌ سالانۀ‌ موسیقی آن‌ شهر را بنیاد گذاشت‌. اوراتوریوی‌ او، ''رکویِم‌ جنگ''<ref>War Requiem </ref> (۱۹۶۱)، ترکیبی‌ از متن‌ نیایشی‌ با شعرهای‌ ویلفرد اوئن<ref>Wilfred Owen </ref>، به‌مناسبت‌ وقف‌ مجدد کلیسای‌ جامع‌ کاوِنتری<ref>Coventry Cathedral </ref> در ۱۹۶۲ نوشته‌ شد. نخستین‌ اثر منتشرشدۀ‌ بریتن‌ یک‌ سینفونیِتّا<ref>sinfonietta </ref> برای‌ ارکستر مجلسی‌ (۱۹۳۲) بود. در جشنواره‌های‌ انجمن‌ بین‌المللی‌ موسیقی‌ معاصر<ref>International Society for Contemporary Music </ref>در سال‌های‌ ۱۹۳۴، ۱۹۳۶، و ۱۹۳۸ برگزیده‌ شد. در سال‌های‌ ۱۹۳۵ـ۱۹۳۷ برای‌ واحد فیلم‌ جی‌پی‌او<ref>GPO </ref> کار می‌کرد. نخستین‌ موفقیت‌ بین‌المللی‌ او با اجرای''‌'' واریاسیون‌هایی‌ برمبنای‌ تِمی‌ از فرانک‌ بریج<ref> Frank Bridge </ref>، در جشنوارۀ سالزبورگ<ref>Salzburg Festival</ref> در ۱۹۳۷ به‌‌دست‌ آمد. پس‌ از آن‌ نوبت‌ به‌ آثار متعددی‌ رسید که‌ جایگاه‌ او را در مقام‌ سرآمد آهنگ‌سازان‌ انگلیسی‌ دوران‌ تثبیت‌ کردند.
	</ref> و جان‌ ایرلند<ref>John Ireland </ref> به‌‌تحصیل‌ پرداخت‌. در سال‌های‌ ۱۹۳۹ـ۱۹۴۲ در امریکا کار کرد، سپس‌ به‌ انگلستان برگشت و در خانۀ‌ خود در آلدبِرا<ref>Aldeburgh </ref>، ~~سافُک،~~ خود را وقف آهنگ‌سازی کرد و در ۱۹۴۸ همراه‌ با پیرز جشنوارۀ‌ سالانۀ‌ موسیقی آن‌ شهر را بنیاد گذاشت‌. اوراتوریوی‌ او، ''رکویِم‌ جنگ''<ref>War Requiem </ref> (۱۹۶۱)، ترکیبی‌ از متن‌ نیایشی‌ با شعرهای‌ ویلفرد اوئن<ref>Wilfred Owen </ref>، به‌مناسبت‌ وقف‌ مجدد کلیسای‌ جامع‌ کاوِنتری<ref>Coventry Cathedral </ref>~~ ~~در ۱۹۶۲ نوشته‌ شد. نخستین‌ اثر منتشرشدۀ‌ بریتن‌ یک‌ سینفونیِتّا<ref>sinfonietta </ref> برای‌ ارکستر مجلسی‌ (۱۹۳۲) بود. در جشنواره‌های‌ انجمن‌ بین‌المللی‌ موسیقی‌ معاصر<ref>International Society for Contemporary Music </ref>در سال‌های‌ ۱۹۳۴، ۱۹۳۶، و ۱۹۳۸ برگزیده‌ شد. در سال‌های‌ ۱۹۳۵ـ۱۹۳۷ برای‌ واحد فیلم‌ جی‌پی‌او<ref>GPO </ref> کار می‌کرد. نخستین‌ موفقیت‌ بین‌المللی‌ او با اجرای''‌'' واریاسیون‌هایی‌ برمبنای‌ تِمی‌ از فرانک‌ بریج<ref> Frank Bridge </ref>، در جشنوارۀ سالزبورگ<ref>Salzburg Festival</ref> در ۱۹۳۷ به‌‌دست‌ آمد. پس‌ از آن‌ نوبت‌ به‌ آثار متعددی‌ رسید که‌ جایگاه‌ او را در مقام‌ سرآمد آهنگ‌سازان‌ انگلیسی‌ دوران‌ تثبیت‌ کردند.

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =بنجامین بریتن
|نام =Benjamin Britten
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=۱۹۱۳ م
|تاریخ مرگ=۱۹۷۶ م
|دوره زندگی=
|ملیت=انگلیسی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در کالج سلطنتی موسیقی لندن
| شغل و تخصص اصلی =آهنگ ساز
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =راهنمای ارکستر برای جوانان (۱۹۴۶)؛ اپرای مجلسی تجاوز به لوکرسیا (۱۹۴۶)؛ بیلی باد (۱۹۵۱)
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
بریتِن، بِنجامین (۱۹۱۳ـ۱۹۷۶)(Britten, Benjamin)<br/> [[File:12241000.jpg|thumb|بريتِن، بِنجامين]]

آهنگ‌ساز انگلیسی‌. اغلب‌ برای‌ خوانندۀ‌ انفرادی‌ آهنگ‌ می‌ساخت‌، مانند‌ نقش‌ اول‌ اپرای‌ ''پیتر گرایمز''<ref>Peter Grimes

</ref> (۱۹۴۵)، برمبنای‌ شعرهایی‌ از جورج‌ کرَب<ref>George Crabbe</ref> که‌ برای‌ پیتر پیرز<ref> Peter Pears </ref>، همکار همیشگی‌اش خوانندۀ‌ تنور، ساخته‌ شده‌ بود. ازجمله‌ آثار فراوان‌ اوست:‌ ''راهنمای‌ ارکستر برای‌ جوانان‌''<ref>Young Person’s Guide to the Orchestra
</ref> (۱۹۴۶)، اپرای‌ مجلسی<ref>chamber opera </ref> ''تجاوز به لوکرِسیا''<ref>The Rape of Lucretia </ref> (۱۹۴۶)، ''بیلی‌ باد''<ref>Billy Budd</ref> (۱۹۵۱)،''رؤیای‌ شب نیمۀ‌ تابستان''<ref> A Midsummer Night’s Dream </ref> (شکسپیر<ref>Shakespeare
</ref>؛ ۱۹۶۰)، و ''مرگ‌ در ونیز''<ref>Death in Venice </ref>(از توماس‌ مان<ref>Thomas Mann </ref>؛ ۱۹۷۳). پیانو را از هارولد ساموئل<ref>Harold Samuel </ref> و آهنگ‌سازی را از فرانک‌ بریج‌<ref>Frank Bridge </ref> آموخت. بعدها، با کمک‌هزینۀ تحصیلی، در کالج‌ سلطنتی‌ موسیقی<ref>Royal College of Music </ref> لندن زیر نظر آرتور بنجامین<ref>Arthur Benjamin
</ref> و جان‌ ایرلند<ref>John Ireland </ref> به‌‌تحصیل‌ پرداخت‌. در سال‌های‌ ۱۹۳۹ـ۱۹۴۲ در امریکا کار کرد، سپس‌ به‌ انگلستان برگشت و در خانۀ‌ خود در آلدبِرا<ref>Aldeburgh </ref>، سافُک، خود را وقف آهنگ‌سازی کرد و در ۱۹۴۸ همراه‌ با پیرز جشنوارۀ‌ سالانۀ‌ موسیقی آن‌ شهر را بنیاد گذاشت‌. اوراتوریوی‌ او، ''رکویِم‌ جنگ''<ref>War Requiem </ref> (۱۹۶۱)، ترکیبی‌ از متن‌ نیایشی‌ با شعرهای‌ ویلفرد اوئن<ref>Wilfred Owen </ref>، به‌مناسبت‌ وقف‌ مجدد کلیسای‌ جامع‌ کاوِنتری<ref>Coventry Cathedral </ref> در ۱۹۶۲ نوشته‌ شد. نخستین‌ اثر منتشرشدۀ‌ بریتن‌ یک‌ سینفونیِتّا<ref>sinfonietta </ref> برای‌ ارکستر مجلسی‌ (۱۹۳۲) بود. در جشنواره‌های‌ انجمن‌ بین‌المللی‌ موسیقی‌ معاصر<ref>International Society for Contemporary Music </ref>در سال‌های‌ ۱۹۳۴، ۱۹۳۶، و ۱۹۳۸ برگزیده‌ شد. در سال‌های‌ ۱۹۳۵ـ۱۹۳۷ برای‌ واحد فیلم‌ جی‌پی‌او<ref>GPO </ref> کار می‌کرد. نخستین‌ موفقیت‌ بین‌المللی‌ او با اجرای''‌'' واریاسیون‌هایی‌ برمبنای‌ تِمی‌ از فرانک‌ بریج<ref> Frank Bridge </ref>، در جشنوارۀ سالزبورگ<ref>Salzburg Festival</ref> در ۱۹۳۷ به‌‌دست‌ آمد. پس‌ از آن‌ نوبت‌ به‌ آثار متعددی‌ رسید که‌ جایگاه‌ او را در مقام‌ سرآمد آهنگ‌سازان‌ انگلیسی‌ دوران‌ تثبیت‌ کردند.

 

----

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]

بریتن، بنجامین (۱۹۱۳ـ۱۹۷۶) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۰

Reza rouzbahani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳