https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%8C_%DA%98%D8%A7%D9%86_%28%DB%B1%DB%B9%DB%B2%DB%B9%D9%80%DB%B2%DB%B0%DB%B0%DB%B7%29 2026-04-12T07:25:04Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.0 https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%8C_%DA%98%D8%A7%D9%86_(%DB%B1%DB%B9%DB%B2%DB%B9%D9%80%DB%B2%DB%B0%DB%B0%DB%B7)&diff=1246347&oldid=prev 2019-07-24T05:23:50Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> بودْریار، ژان (۱۹۲۹ـ۲۰۰۷)(Baudrillard, Jean)&lt;br/&gt; [[File:12366600.jpg|thumb|بودْريار، ژان]]جامعه‌شناس و نظریه‌پرداز فرهنگی فرانسوی. در دبیرستان علوم اجتماعی و ادبیات تدریس آلمانی کرد. از ۱۹۶۶ به‌مدت بیست سال در دانشگاه نانتر&lt;ref&gt;Nanterre &lt;/ref&gt; در رشتۀ جامعه‌شناسی فعالیت داشت. نخستین مقالاتش در نشریات چپ انقلابی چاپ شد و از موضعی نومارکسیستی جوامع پیشرفتۀ سرمایه‌داری را نقد ‌کرد. در آثار اولیه‌اش نظیر &#039;&#039;نظام اوبژه‌ها&#039;&#039;&lt;ref&gt;The System of Objects &lt;/ref&gt; (۱۹۶۸)، &#039;&#039;جامعۀ مصرف&#039;&#039;&lt;ref&gt;The Consuming Society &lt;/ref&gt; (۱۹۷۰) و &#039;&#039;نقدی بر اقتصاد سیاسی نشانه&#039;&#039;&lt;ref&gt;A Critique of Political Economy of Sign&lt;/ref&gt; (۱۹۷۲) کوشید نقش مصرف‌گرایی را در حفظ نظام سرمایه‌داری نشان دهد. او می‌خواست نشان دهد چگونه چیزها به نشانه تبدیل می‌شوند و به‌جای این‌که چیزهای واقعی وسیلۀ ارضای نیازها باشند، ارزش‌های نشانه‌ای نقش ارضای نیازها و ایجاد نیازهای جدید را عهده‌دار می‌شوند. بودریار در ۱۹۷۳ با کتاب &#039;&#039;آینۀ تولید&#039;&#039;&lt;ref&gt; Mirror of Production &lt;/ref&gt; از دیدگاه‌های مارکسیستی فاصله گرفت. به‌عقیدۀ او مارکسیسم قادر به نقد ریشه‌ای نظام سرمایه‌داری نیست و در سرمایه‌داری جذب شده است. کتاب &#039;&#039;مبادلۀ نمادین و مرگ&#039;&#039;&lt;ref&gt;Symbolic Exchange and Death &lt;/ref&gt; (۱۹۷۶) قطع رابطۀ او را با مارکسیسم کامل کرد. او در این کتاب پایان اقتصاد، تولید و تاریخ را اعلام کرد. به عقیدۀ او در این مرحله از تکامل سرمایه‌داری رابطۀ میان امور واقعی و نشانه‌های آن‌ها واژگونه شده است. یعنی نه فقط امور و ارزش‌های واقعی تولیدی بر نشانه‌های مربوطه‌شان برتری ندارند، بلکه نشانه‌ها هستند که بر امور واقعی برتری یافته‌اند. اگر اقتصاد مارکسیستی برای عواملی نظیر کار، تولید، ارزش‌های واقعی اقتصادی و غیره اولویت قایل بود، اکنون به‌عقیدۀ بودریار این عوامل با تهی‌شدن از جوهرۀ واقعی‌شان به نشانه‌ها یا وانموده‌هایی&lt;ref&gt;simulacra &lt;/ref&gt; هم‌سطح سایر نشانه‌های تبدیل شده و تابع رمزگانی عمومی هستند که همۀ آن‌ها را به یکسان در مقابل هم مبادله‌پذیر کرده است. از این جهت میان کارِ آفرینندۀ ارزش و سرگرمی تفاوتی وجود ندارد. بنابراین جامعۀ پسامدرن یکسره به بازنمایی‌ها یا صورت‌های ظاهر وابسته است و در آن منشأ امور واقعی در بازی بی‌پایان و مکرّر نشانه‌ها گم شده است و نشانه‌ها ارجحیت یافته‌اند. بودریار این وضعیت را با اصطلاح حاد ـ واقعیت&lt;ref&gt;hyperreality &lt;/ref&gt; مشخص می‌کند و در کتاب &#039;&#039;امریکا&#039;&#039; (۱۹۸۸) جامعۀ امریکایی را نمونه‌ای از آن می‌داند که در آن واقعیت یکسره در مقابل سطوح مختلف و پُرزرق‌وبرق بازنمایی یا وانموده‌ها، که از منطق اغواگری&lt;ref&gt;seduction&lt;/ref&gt; پیروی می‌کنند، ناپدید شده است. بودریار در برخورد با نهضت‌های فمینیستی برای دست‌یابی به حقوق اجتماعی و سیاسی هرچه بیشتر «اغوا» را اصل و جوهرۀ زنانگی تعریف می‌کند که نه جلوه و نمایش صرف است نه غیاب صرف، بلکه محاق حضور است و به‌عقیدۀ او این اصل با ورود زنان به گفتمان مردانۀ تولید به خطر می‌افتد.<br /> <br /> &amp;nbsp;<br /> <br /> &lt;br/&gt; &lt;!--12366600--&gt;<br /> <br /> [[Category:جامعه شناسی]] [[Category:(جامعه شناسی)اشخاص و آثار]] [[Category:فلسفه ، منطق و کلام]] [[Category:فلسفه غرب – اشخاص، آثار و مکاتب]]</div>

Reza rouzbahani