بوکان، شهرستان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۰

2024-09-01T09:30:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۰
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	بوکان، شهرستان (County) Bukan		بوکان، شهرستان (County) Bukan
			[[پرونده:12390700.jpg\|بندانگشتی\|نقشۀ تقسیمات شهرستان بوکان براساس دهستان‌ها]]
	واقع در جنوب استان [[آذربایجان غربی]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیمینه، با مرکزیت اداری [[بوکان، شهر\|شهر بوکان]]. از شمال به [[میاندوآب، شهرستان\|شهرستان میاندوآب]]، از شرق به [[شاهین دژ، شهرستان\|شهرستان شاهین‌دژ]]، از جنوب به شهرستان‌های [[سقز، شهرستان\|سقز]] و [[سردشت، شهرستان\|سردشت]] و [[بانه، شهرستان\|بانه]] در [[کردستان، استان\|استان کردستان]]، و از غرب به شهرستان‌های سردشت و [[مهاباد، شهرستان\|مهاباد]] محدود است. بیش از 60درصد اراضی این شهرستان کوهستانی است و روبه جنوب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود. کوه استاد مصطفی، با ارتفاع ۲,۲۵۱متر، بلندترین کوه آن است و شاخه‌زرد و کل‌تگه از دیگر کوه‌های مرتفع آن است. رودخانۀ [[سیمینه رود\|سیمینه‌رود]]، که از جنوب به شمال از این شهرستان می‌گذرد، همراه با ریزابه‌هایش زهاب‌های این شهرستان را تشکیل می‌دهد. راه‌های ارومیه به سدّ زرّینه‌‌رود و [[میاندوآب، شهر\|میاندوآب]] به [[سقز، شهر\|سقز]] و راه بوکان به شاهین‌دژ و بوکان به خلیفان، شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند.		واقع در جنوب استان [[آذربایجان غربی]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیمینه، با مرکزیت اداری [[بوکان، شهر\|شهر بوکان]]. از شمال به [[میاندوآب، شهرستان\|شهرستان میاندوآب]]، از شرق به [[شاهین دژ، شهرستان\|شهرستان شاهین‌دژ]]، از جنوب به شهرستان‌های [[سقز، شهرستان\|سقز]] و [[سردشت، شهرستان\|سردشت]] و [[بانه، شهرستان\|بانه]] در [[کردستان، استان\|استان کردستان]]، و از غرب به شهرستان‌های سردشت و [[مهاباد، شهرستان\|مهاباد]] محدود است. بیش از 60درصد اراضی این شهرستان کوهستانی است و روبه جنوب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود. کوه استاد مصطفی، با ارتفاع ۲,۲۵۱متر، بلندترین کوه آن است و شاخه‌زرد و کل‌تگه از دیگر کوه‌های مرتفع آن است. رودخانۀ [[سیمینه رود\|سیمینه‌رود]]، که از جنوب به شمال از این شهرستان می‌گذرد، همراه با ریزابه‌هایش زهاب‌های این شهرستان را تشکیل می‌دهد. راه‌های ارومیه به سدّ زرّینه‌‌رود و [[میاندوآب، شهر\|میاندوآب]] به [[سقز، شهر\|سقز]] و راه بوکان به شاهین‌دژ و بوکان به خلیفان، شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند.

Reza rouzbahani در ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۶

2024-09-01T09:26:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران		{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
	\| نام فارسی =		\| نام فارسی =
	\|نام لاتین =		\|نام لاتین =Bukan
	\| نام‌ قدیمی =		\| نام‌ قدیمی =
	\| نام دیگر =		\| نام دیگر =
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\| نوع اقلیم = معتدل تا معتدلِ مایل به سرد		\| نوع اقلیم = معتدل تا معتدلِ مایل به سرد
	\| ارتفاع از سطح دریا =		\| ارتفاع از سطح دریا =
	\| تولیدات و صنایع مهم = ~~توتون،~~ چغندرقند، ~~غلات،~~ تولید لبنیات و گوشت		\| تولیدات و صنایع مهم = گندم، چغندرقند، و سایر غلات؛ تولید لبنیات و گوشت
	\| برخی بناهای مهم =		\| برخی بناهای مهم =
	\| شهر ها و آبادی های مهم = ~~بوکان، سیمینه یا قره‌موسالو، قره‌کند، یکشوه، قهرآباد سفلا، نوبار، و داشبند~~		\| شهر ها و آبادی های مهم = شهر بوکان
	}}		}}

	بوکان، شهرستان (County) ~~Pardis~~		بوکان، شهرستان (County) Bukan

	واقع در جنوب استان [[آذربایجان غربی]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیمینه، با مرکزیت اداری [[بوکان، شهر\|شهر بوکان]]. از شمال به [[میاندوآب، شهرستان\|شهرستان میاندوآب]]، از شرق به [[شاهین دژ، شهرستان\|شهرستان شاهین‌دژ]]، از جنوب به شهرستان‌های [[سقز، شهرستان\|سقز]] و [[سردشت، شهرستان\|سردشت]] و [[بانه، شهرستان\|بانه]] در [[کردستان، استان\|استان کردستان]]، و از غرب به شهرستان‌های سردشت و [[مهاباد، شهرستان\|مهاباد]] محدود است. بیش از 60درصد اراضی این شهرستان کوهستانی است و روبه جنوب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود. کوه استاد مصطفی، با ارتفاع ۲,۲۵۱متر، بلندترین کوه آن است و شاخه‌زرد و کل‌تگه از دیگر کوه‌های مرتفع آن است. رودخانۀ [[سیمینه رود\|سیمینه‌رود]]، که از جنوب به شمال از این شهرستان می‌گذرد، همراه با ریزابه‌هایش زهاب‌های این شهرستان را تشکیل می‌دهد. راه‌های ارومیه به سدّ زرّینه‌‌رود و [[میاندوآب، شهر\|میاندوآب]] به [[سقز، شهر\|سقز]] و راه بوکان به شاهین‌دژ و بوکان به خلیفان، شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند.		واقع در جنوب استان [[آذربایجان غربی]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیمینه، با مرکزیت اداری [[بوکان، شهر\|شهر بوکان]]. از شمال به [[میاندوآب، شهرستان\|شهرستان میاندوآب]]، از شرق به [[شاهین دژ، شهرستان\|شهرستان شاهین‌دژ]]، از جنوب به شهرستان‌های [[سقز، شهرستان\|سقز]] و [[سردشت، شهرستان\|سردشت]] و [[بانه، شهرستان\|بانه]] در [[کردستان، استان\|استان کردستان]]، و از غرب به شهرستان‌های سردشت و [[مهاباد، شهرستان\|مهاباد]] محدود است. بیش از 60درصد اراضی این شهرستان کوهستانی است و روبه جنوب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود. کوه استاد مصطفی، با ارتفاع ۲,۲۵۱متر، بلندترین کوه آن است و شاخه‌زرد و کل‌تگه از دیگر کوه‌های مرتفع آن است. رودخانۀ [[سیمینه رود\|سیمینه‌رود]]، که از جنوب به شمال از این شهرستان می‌گذرد، همراه با ریزابه‌هایش زهاب‌های این شهرستان را تشکیل می‌دهد. راه‌های ارومیه به سدّ زرّینه‌‌رود و [[میاندوآب، شهر\|میاندوآب]] به [[سقز، شهر\|سقز]] و راه بوکان به شاهین‌دژ و بوکان به خلیفان، شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند.

Reza rouzbahani در ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۴

2024-09-01T09:24:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۴
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	بوکان، شهرستان (County) Pardis		بوکان، شهرستان (County) Pardis

	واقع در جنوب استان [[آذربایجان غربی]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیمینه، با مرکزیت اداری [[بوکان، شهر\|شهر بوکان]]. از شمال به [[میاندوآب، شهرستان\|شهرستان میاندوآب]]، از شرق به [[شاهین دژ، شهرستان\|شهرستان شاهین‌دژ]]، از جنوب به شهرستان‌های [[سقز، شهرستان\|سقز]] و [[سردشت، شهرستان\|سردشت]] و [[بانه، شهرستان\|بانه]] در [[کردستان، استان\|استان کردستان]]، و از غرب به شهرستان‌های سردشت و [[مهاباد، شهرستان\|مهاباد]] محدود است. اراضی این شهرستان کوهستانی است و روبه جنوب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود. کوه استاد مصطفی، با ارتفاع ۲,۲۵۱متر، بلندترین کوه آن است و شاخه‌زرد و کل‌تگه از دیگر کوه‌های مرتفع آن است. رودخانۀ [[سیمینه رود\|سیمینه‌رود]]، که از جنوب به شمال از این شهرستان می‌گذرد، همراه با ریزابه‌هایش زهاب‌های این شهرستان را تشکیل می‌دهد. راه‌های ارومیه به سدّ زرّینه‌‌رود و [[میاندوآب، شهر\|میاندوآب]] به [[سقز، شهر\|سقز]] و راه بوکان به شاهین‌دژ و بوکان به خلیفان، شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند.		واقع در جنوب استان [[آذربایجان غربی]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیمینه، با مرکزیت اداری [[بوکان، شهر\|شهر بوکان]]. از شمال به [[میاندوآب، شهرستان\|شهرستان میاندوآب]]، از شرق به [[شاهین دژ، شهرستان\|شهرستان شاهین‌دژ]]، از جنوب به شهرستان‌های [[سقز، شهرستان\|سقز]] و [[سردشت، شهرستان\|سردشت]] و [[بانه، شهرستان\|بانه]] در [[کردستان، استان\|استان کردستان]]، و از غرب به شهرستان‌های سردشت و [[مهاباد، شهرستان\|مهاباد]] محدود است. بیش از 60درصد اراضی این شهرستان کوهستانی است و روبه جنوب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود. کوه استاد مصطفی، با ارتفاع ۲,۲۵۱متر، بلندترین کوه آن است و شاخه‌زرد و کل‌تگه از دیگر کوه‌های مرتفع آن است. رودخانۀ [[سیمینه رود\|سیمینه‌رود]]، که از جنوب به شمال از این شهرستان می‌گذرد، همراه با ریزابه‌هایش زهاب‌های این شهرستان را تشکیل می‌دهد. راه‌های ارومیه به سدّ زرّینه‌‌رود و [[میاندوآب، شهر\|میاندوآب]] به [[سقز، شهر\|سقز]] و راه بوکان به شاهین‌دژ و بوکان به خلیفان، شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند.

			مساحت شهرستان حدود 2540کیلومترمربع، اقلیم آن معتدل تا معتدلِ مایل به سرد، از نظر بارندگی جزو نواحی نیمه‌خشک، و جمعیت آن 251,409نفر است (۱۳9۵ش). بیش از 75درصد جمعیت شهرستان بوکان در شهر بوکان و باقی در سایر آبادی‌های زندگی می‌کنند. مهم‌ترین شهرها و آبادی‌های آن عبارتند: از بوکان، سیمینه یا قره‌موسالو، قره‌کند، یکشوه، قهرآباد سفلا، نوبار، و داشبند. گندم، چغندرقند، و سایر غلات مهم‌ترین محصولات کشاورزی و دامداری، و تولید لبنیات و گوشت از دیگر فعالیت‌های مهم اقتصادی آن است. شهرستان بوکان دارای منابع معدنی چون سنگ آهن، سنگ طلا، سنگ نیکل، [[باریت]]، انواع سنگ تزئینی، سنگ [[بوکسیت]] و خاک نسوز است که استخراج می‌شوند.

			در تقسیمات کشوری زمان [[رضاشاه پهلوی (آلاشت ۱۲۵۷ـ ژوهانسبورگ ۱۳۲۳ش)\|رضاشاه]] (1316ش‌) بوکان‌ به‌ عنوان‌ بخش‌ در [[مهاباد، شهرستان\|شهرستان‌ مهاباد]] در استان‌ آذربایجان‌ تشکیل‌ شد. در 1369ش‌، این بخش براساس مصوبۀ هیأت وزیران از مهاباد منتزع شد و به شهرستان ارتقاء یافت. مرکز این شهرستان از مهاجرپذیرترین شهرهای ایران در نیم‌سدۀ اخیر است. اکثریت جمعیت شهرستان بوکان را سنی‌های شافعی‌مذهب تشکیل می‌دهند. بیشتر مردم این شهرستان به زبان کردی سورانی سخن می‌گویند و جز آن اقلیتی نیز ترک دارد.
			----


	مساحت شهرستان حدود 2540کیلومترمربع، اقلیم آن معتدل تا معتدلِ مایل به سرد، از نظر بارندگی جزو نواحی نیمه‌خشک، و جمعیت آن 251,409نفر است (۱۳9۵ش). مهم‌ترین شهرها و آبادی‌های آن عبارتند: از بوکان، سیمینه یا قره‌موسالو، قره‌کند، یکشوه، قهرآباد سفلا، نوبار، و داشبند. توتون، چغندرقند، و غلات مهم‌ترین محصولات کشاورزی و دامداری، و تولید لبنیات و گوشت از دیگر فعالیت‌های اقتصادی آن است.

	<br/> <!--12390700-->		<br/> <!--12390700-->

	[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:آذربایجان غربی]]		[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:آذربایجان غربی]]

Reza rouzbahani در ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۷

2024-09-01T09:07:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۷
خط ۷:		خط ۷:
	\| شهرستان =		\| شهرستان =
	\| بخش = مرکزی و سیمینه		\| بخش = مرکزی و سیمینه
	\| موقعیت = جنوب ~~شهرستان میاندوآب، غرب شهرستان شاهین‌دژ، شمال شهرستان‌های سقز و بانه در~~ استان ~~کردستان، و شرق شهرستان‌های سردشت و مهاباد~~		\| موقعیت = جنوب استان آذربایجان غربی
	\| جمعیت = ~~۲۰۴~~,~~۳۰۸ نفر~~ (~~۱۳۸۵ش~~)		\| جمعیت = 251,409نفر (1395ش)
	\| نوع اقلیم = معتدل تا معتدلِ مایل به سرد		\| نوع اقلیم = معتدل تا معتدلِ مایل به سرد
	\| ارتفاع از سطح دریا =		\| ارتفاع از سطح دریا =
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	\| برخی بناهای مهم =		\| برخی بناهای مهم =
	\| شهر ها و آبادی های مهم = بوکان، سیمینه یا قره‌موسالو، قره‌کند، یکشوه، قهرآباد سفلا، نوبار، و داشبند		\| شهر ها و آبادی های مهم = بوکان، سیمینه یا قره‌موسالو، قره‌کند، یکشوه، قهرآباد سفلا، نوبار، و داشبند
	}}بوکان، شهرستان		}}

			بوکان، شهرستان (County) Pardis

	واقع در جنوب استان [[آذربایجان غربی]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیمینه، با مرکزیت اداری [[بوکان، شهر\|شهر بوکان]]. از شمال به [[میاندوآب، شهرستان\|شهرستان میاندوآب]]، از شرق به [[شاهین دژ، شهرستان\|شهرستان شاهین‌دژ]]، از جنوب به شهرستان‌های [[سقز، شهرستان\|سقز]] و [[سردشت، شهرستان\|سردشت]] و [[بانه، شهرستان\|بانه]] در [[کردستان، استان\|استان کردستان]]، و از غرب به شهرستان‌های سردشت و [[مهاباد، شهرستان\|مهاباد]] محدود است. اراضی این شهرستان کوهستانی است و روبه جنوب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود. کوه استاد مصطفی، با ارتفاع ۲,۲۵۱متر، بلندترین کوه آن است و شاخه‌زرد و کل‌تگه از دیگر کوه‌های مرتفع آن است. رودخانۀ [[سیمینه رود\|سیمینه‌رود]]، که از جنوب به شمال از این شهرستان می‌گذرد، همراه با ریزابه‌هایش زهاب‌های این شهرستان را تشکیل می‌دهد. راه‌های ارومیه به سدّ زرّینه‌‌رود و [[میاندوآب، شهر\|میاندوآب]] به [[سقز، شهر\|سقز]] و راه بوکان به شاهین‌دژ و بوکان به خلیفان، شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند.		واقع در جنوب استان [[آذربایجان غربی]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیمینه، با مرکزیت اداری [[بوکان، شهر\|شهر بوکان]]. از شمال به [[میاندوآب، شهرستان\|شهرستان میاندوآب]]، از شرق به [[شاهین دژ، شهرستان\|شهرستان شاهین‌دژ]]، از جنوب به شهرستان‌های [[سقز، شهرستان\|سقز]] و [[سردشت، شهرستان\|سردشت]] و [[بانه، شهرستان\|بانه]] در [[کردستان، استان\|استان کردستان]]، و از غرب به شهرستان‌های سردشت و [[مهاباد، شهرستان\|مهاباد]] محدود است. اراضی این شهرستان کوهستانی است و روبه جنوب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود. کوه استاد مصطفی، با ارتفاع ۲,۲۵۱متر، بلندترین کوه آن است و شاخه‌زرد و کل‌تگه از دیگر کوه‌های مرتفع آن است. رودخانۀ [[سیمینه رود\|سیمینه‌رود]]، که از جنوب به شمال از این شهرستان می‌گذرد، همراه با ریزابه‌هایش زهاب‌های این شهرستان را تشکیل می‌دهد. راه‌های ارومیه به سدّ زرّینه‌‌رود و [[میاندوآب، شهر\|میاندوآب]] به [[سقز، شهر\|سقز]] و راه بوکان به شاهین‌دژ و بوکان به خلیفان، شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند.

Reza rouzbahani در ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۵

2024-09-01T09:05:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۵
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	}}بوکان، شهرستان		}}بوکان، شهرستان

	واقع در جنوب استان آذربایجان ~~غربی،~~ مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیمینه، با مرکزیت اداری شهر بوکان. از شمال به شهرستان ~~میاندوآب،~~ از شرق به شهرستان ~~شاهین‌دژ،~~ از جنوب به شهرستان‌های سقز و بانه در استان ~~کردستان،~~ و از غرب به شهرستان‌های سردشت و مهاباد محدود است. اراضی این شهرستان کوهستانی است و روبه جنوب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود. کوه استاد مصطفی، با ارتفاع ۲,~~۲۵۱ متر،~~ بلندترین کوه آن است و شاخه‌زرد و کل‌تگه از دیگر کوه‌های مرتفع آن است. رودخانۀ ~~سیمینه‌رود،~~ که از جنوب به شمال از این شهرستان می‌گذرد، همراه با ریزابه‌هایش زهاب‌های این شهرستان را تشکیل می‌دهد. راه‌های ارومیه به سدّ زرّینه‌‌رود و میاندوآب به سقز و راه بوکان به شاهین‌دژ و بوکان به خلیفان، شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. اقلیم ~~این شهرستان~~ معتدل تا معتدلِ مایل به سرد، از نظر بارندگی جزو نواحی نیمه‌خشک، و جمعیت آن ~~۲۰۴~~,~~۳۰۸ نفر~~ است (~~۱۳۸۵~~). مهم‌ترین شهرها و آبادی‌های آن ~~عبارت‌اند~~ از بوکان، سیمینه یا قره‌موسالو، قره‌کند، یکشوه، قهرآباد سفلا، نوبار، و داشبند. توتون، چغندرقند، و غلات مهم‌ترین محصولات کشاورزی و دامداری، و تولید لبنیات و گوشت از دیگر فعالیت‌های اقتصادی آن است.		واقع در جنوب استان [[آذربایجان غربی]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیمینه، با مرکزیت اداری [[بوکان، شهر\|شهر بوکان]]. از شمال به [[میاندوآب، شهرستان\|شهرستان میاندوآب]]، از شرق به [[شاهین دژ، شهرستان\|شهرستان شاهین‌دژ]]، از جنوب به شهرستان‌های [[سقز، شهرستان\|سقز]] و [[سردشت، شهرستان\|سردشت]] و [[بانه، شهرستان\|بانه]] در [[کردستان، استان\|استان کردستان]]، و از غرب به شهرستان‌های سردشت و [[مهاباد، شهرستان\|مهاباد]] محدود است. اراضی این شهرستان کوهستانی است و روبه جنوب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود. کوه استاد مصطفی، با ارتفاع ۲,۲۵۱متر، بلندترین کوه آن است و شاخه‌زرد و کل‌تگه از دیگر کوه‌های مرتفع آن است. رودخانۀ [[سیمینه رود\|سیمینه‌رود]]، که از جنوب به شمال از این شهرستان می‌گذرد، همراه با ریزابه‌هایش زهاب‌های این شهرستان را تشکیل می‌دهد. راه‌های ارومیه به سدّ زرّینه‌‌رود و [[میاندوآب، شهر\|میاندوآب]] به [[سقز، شهر\|سقز]] و راه بوکان به شاهین‌دژ و بوکان به خلیفان، شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند.

			مساحت شهرستان حدود 2540کیلومترمربع، اقلیم آن معتدل تا معتدلِ مایل به سرد، از نظر بارندگی جزو نواحی نیمه‌خشک، و جمعیت آن 251,409نفر است (۱۳9۵ش). مهم‌ترین شهرها و آبادی‌های آن عبارتند: از بوکان، سیمینه یا قره‌موسالو، قره‌کند، یکشوه، قهرآباد سفلا، نوبار، و داشبند. توتون، چغندرقند، و غلات مهم‌ترین محصولات کشاورزی و دامداری، و تولید لبنیات و گوشت از دیگر فعالیت‌های اقتصادی آن است.

	<br/> <!--12390700-->		<br/> <!--12390700-->

	[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:آذربایجان غربی]]		[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:آذربایجان غربی]]

Mohammadi2 در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
| نام فارسی =
|نام لاتین =
| نام‌ قدیمی =
| نام دیگر =
| استان = آذربایجان غربی
| شهرستان =
| بخش = مرکزی و سیمینه
| موقعیت = جنوب شهرستان میاندوآب، غرب شهرستان شاهین‌دژ، شمال شهرستان‌های سقز و بانه در استان کردستان، و شرق شهرستان‌های سردشت و مهاباد
| جمعیت = ۲۰۴,۳۰۸ نفر (۱۳۸۵ش)
| نوع اقلیم = معتدل تا معتدلِ مایل به سرد
| ارتفاع از سطح دریا =
| تولیدات و صنایع مهم = توتون، چغندرقند، غلات، تولید لبنیات و گوشت
| برخی بناهای مهم =
| شهر ها و آبادی های مهم = بوکان، سیمینه یا قره‌موسالو، قره‌کند، یکشوه، قهرآباد سفلا، نوبار، و داشبند
}}بوکان، شهرستان

واقع در جنوب استان آذربایجان غربی، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیمینه، با مرکزیت اداری شهر بوکان. از شمال به شهرستان میاندوآب، از شرق به شهرستان شاهین‌دژ، از جنوب به شهرستان‌های سقز و بانه در استان کردستان، و از غرب به شهرستان‌های سردشت و مهاباد محدود است. اراضی این شهرستان کوهستانی است و روبه جنوب بر ارتفاع کوه‌های آن افزوده می‌شود. کوه استاد مصطفی، با ارتفاع ۲,۲۵۱ متر، بلندترین کوه آن است و شاخه‌زرد و کل‌تگه از دیگر کوه‌های مرتفع آن است. رودخانۀ سیمینه‌رود، که از جنوب به شمال از این شهرستان می‌گذرد، همراه با ریزابه‌هایش زهاب‌های این شهرستان را تشکیل می‌دهد. راه‌های ارومیه به سدّ زرّینه‌‌رود و میاندوآب به سقز و راه بوکان به شاهین‌دژ و بوکان به خلیفان، شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. اقلیم این شهرستان معتدل تا معتدلِ مایل به سرد، از نظر بارندگی جزو نواحی نیمه‌خشک، و جمعیت آن ۲۰۴,۳۰۸ نفر است (۱۳۸۵). مهم‌ترین شهرها و آبادی‌های آن عبارت‌اند از بوکان، سیمینه یا قره‌موسالو، قره‌کند، یکشوه، قهرآباد سفلا، نوبار، و داشبند. توتون، چغندرقند، و غلات مهم‌ترین محصولات کشاورزی و دامداری، و تولید لبنیات و گوشت از دیگر فعالیت‌های اقتصادی آن است.

<br/> 

[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:آذربایجان غربی]]