تئاتر حماسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۸

2025-07-28T05:28:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:14288000.jpg\|جایگزین=کاریل چرچیل\|بندانگشتی\|کاریل چرچیل]]		[[پرونده:14288000.jpg\|جایگزین=کاریل چرچیل\|بندانگشتی\|کاریل چرچیل]]
	تئاتر حماسی (epic theatre)<br>		تئاتر حماسی (epic theatre)<br>
	<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولت برشت\|برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[پیسکاتور، اروین (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[برنتون، هوارد\|هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[ادگار، دیوید\|دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[میلر، آرتور (۱۹۱۵ـ۲۰۰۵)\|آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[چرچیل، کاریل ~~(۱۹۳۸)~~\|کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.		<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولت برشت\|برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[پیسکاتور، اروین (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[برنتون، هوارد\|هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[ادگار، دیوید\|دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[میلر، آرتور (۱۹۱۵ـ۲۰۰۵)\|آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[چرچیل، کاریل\|کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.




	</p>		</p>

Mohammadi3 در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۷

2025-07-28T05:27:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۷
خط ۳:		خط ۳:
	<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولت برشت\|برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[پیسکاتور، اروین (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[برنتون، هوارد\|هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[ادگار، دیوید\|دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[میلر، آرتور (۱۹۱۵ـ۲۰۰۵)\|آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[چرچیل، کاریل (۱۹۳۸)\|کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.		<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولت برشت\|برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[پیسکاتور، اروین (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[برنتون، هوارد\|هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[ادگار، دیوید\|دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[میلر، آرتور (۱۹۱۵ـ۲۰۰۵)\|آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[چرچیل، کاریل (۱۹۳۸)\|کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.

	</p>~~<p></p><p></p><p></p>~~<!--14288000-->


			</p>
			<!--14288000-->
	----		----
	[[رده:تئاتر]]		[[رده:تئاتر]]
	[[رده:اصطلاحات و تجهیزات، انواع و مفاهیم]]		[[رده:اصطلاحات و تجهیزات، انواع و مفاهیم]]
	<references />		<references />

Mohammadi3 در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۶

2025-07-28T05:26:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:14288000.jpg\|جایگزین=کاریل چرچیل\|بندانگشتی\|کاریل چرچیل]]		[[پرونده:14288000.jpg\|جایگزین=کاریل چرچیل\|بندانگشتی\|کاریل چرچیل]]
	تئاتر حماسی (epic theatre)<br>		تئاتر حماسی (epic theatre)<br>
	<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولت برشت\|برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[پیسکاتور، اروین (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[برنتون، هوارد\|هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[ادگار، دیوید ~~(۱۹۴۰)~~\|دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[میلر، آرتور (۱۹۱۵ـ۲۰۰۵)\|آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[چرچیل، کاریل (۱۹۳۸)\|کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.		<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولت برشت\|برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[پیسکاتور، اروین (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[برنتون، هوارد\|هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[ادگار، دیوید\|دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[میلر، آرتور (۱۹۱۵ـ۲۰۰۵)\|آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[چرچیل، کاریل (۱۹۳۸)\|کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.

	</p><!--14288000-->		</p><p></p><p></p><p></p><!--14288000-->
	----		----
	[[رده:تئاتر]]		[[رده:تئاتر]]
	[[رده:اصطلاحات و تجهیزات، انواع و مفاهیم]]		[[رده:اصطلاحات و تجهیزات، انواع و مفاهیم]]
	<references />		<references />

Mohammadi3 در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۴

2025-07-28T05:24:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:14288000.jpg\|جایگزین=کاریل چرچیل\|بندانگشتی\|کاریل چرچیل]]		[[پرونده:14288000.jpg\|جایگزین=کاریل چرچیل\|بندانگشتی\|کاریل چرچیل]]
	تئاتر حماسی (epic theatre)<br>		تئاتر حماسی (epic theatre)<br>
	<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولت برشت\|برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[پیسکاتور، اروین (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[برنتون، هوارد ~~(۱۹۴۲)~~\|هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[ادگار، دیوید (۱۹۴۰)\|دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[میلر، آرتور (۱۹۱۵ـ۲۰۰۵)\|آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[چرچیل، کاریل (۱۹۳۸)\|کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.		<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولت برشت\|برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[پیسکاتور، اروین (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[برنتون، هوارد\|هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[ادگار، دیوید (۱۹۴۰)\|دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[میلر، آرتور (۱۹۱۵ـ۲۰۰۵)\|آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[چرچیل، کاریل (۱۹۳۸)\|کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.



	</p><!--14288000-->		</p><!--14288000-->

Mohammadi3 در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۵

2025-07-14T09:55:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۵
خط ۲:		خط ۲:
	تئاتر حماسی (epic theatre)<br>		تئاتر حماسی (epic theatre)<br>
	<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولت برشت\|برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[پیسکاتور، اروین (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[برنتون، هوارد (۱۹۴۲)\|هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[ادگار، دیوید (۱۹۴۰)\|دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[میلر، آرتور (۱۹۱۵ـ۲۰۰۵)\|آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[چرچیل، کاریل (۱۹۳۸)\|کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.		<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولت برشت\|برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[پیسکاتور، اروین (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[برنتون، هوارد (۱۹۴۲)\|هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[ادگار، دیوید (۱۹۴۰)\|دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[میلر، آرتور (۱۹۱۵ـ۲۰۰۵)\|آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[چرچیل، کاریل (۱۹۳۸)\|کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.



	</p><!--14288000-->		</p><!--14288000-->

Mohammadi3 در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۵

2025-07-14T09:55:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:14288000.jpg\|جایگزین=کاریل چرچیل\|بندانگشتی\|کاریل چرچیل]]		[[پرونده:14288000.jpg\|جایگزین=کاریل چرچیل\|بندانگشتی\|کاریل چرچیل]]
	تئاتر حماسی (epic theatre)<br>		تئاتر حماسی (epic theatre)<br>
	<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[اروین ~~پیسکاتور~~ (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.		<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولت برشت\|برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[پیسکاتور، اروین (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[برنتون، هوارد (۱۹۴۲)\|هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[ادگار، دیوید (۱۹۴۰)\|دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[میلر، آرتور (۱۹۱۵ـ۲۰۰۵)\|آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[چرچیل، کاریل (۱۹۳۸)\|کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.


	</p><!--14288000-->		</p><!--14288000-->

Mohammadi3 در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۳

2024-12-30T06:43:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:14288000.jpg\|جایگزین=کاریل چرچیل\|بندانگشتی\|کاریل چرچیل]]		[[پرونده:14288000.jpg\|جایگزین=کاریل چرچیل\|بندانگشتی\|کاریل چرچیل]]
	تئاتر حماسی (epic theatre)<br>		تئاتر حماسی (epic theatre)<br>
	<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[اروین پیسکاتور (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.</p><!--14288000-->		<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[اروین پیسکاتور (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.


			</p><!--14288000-->
	----		----
	[[رده:تئاتر]]		[[رده:تئاتر]]
	[[رده:اصطلاحات و تجهیزات، انواع و مفاهیم]]		[[رده:اصطلاحات و تجهیزات، انواع و مفاهیم]]
	<references />		<references />

Mohammadi3 در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۳

2024-12-30T06:43:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:14288000.jpg\|جایگزین=کاریل چرچیل\|بندانگشتی\|کاریل چرچیل]]		[[پرونده:14288000.jpg\|جایگزین=کاریل چرچیل\|بندانگشتی\|کاریل چرچیل]]
	تئاتر حماسی (epic theatre)<br>		تئاتر حماسی (epic theatre)<br>
	<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref>و [[اروین پیسکاتور (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (~~۱۹۷۶~~) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ~~۱۹۴۹~~) و [[کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ~~۱۹۸۲~~) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.</p><!--14288000-->		<p>گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref> و [[اروین پیسکاتور (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)\|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)\|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)\|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. </p><p>از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶م) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹م) و [[کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲م) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.</p><!--14288000-->
	----		----
	[[رده:تئاتر]]		[[رده:تئاتر]]
	[[رده:اصطلاحات و تجهیزات، انواع و مفاهیم]]		[[رده:اصطلاحات و تجهیزات، انواع و مفاهیم]]
	<references />		<references />

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ تیاتر حماسی را به تئاتر حماسی منتقل کرد

2024-12-30T06:43:04Z

Mohammadi3 صفحهٔ تیاتر حماسی را به تئاتر حماسی منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۳
(بدون تفاوت)

Reza rouzbahani در ‏۱۰ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۵۲

2020-10-10T08:52:09Z

صفحهٔ تازه

[[پرونده:14288000.jpg|جایگزین=کاریل چرچیل|بندانگشتی|کاریل چرچیل]]
تئاتر حماسی (epic theatre) 
گونه‌ای نمایش که در فاصلۀ دو جنگ جهانی در آلمان پدید آمد و عمدتاً به بیان آرای سیاسی جناح چپ اختصاص داشت. نخستین نمایندگان آن [[برتولد برشت]]<ref>Bertolt Brecht</ref>و [[اروین پیسکاتور (۱۸۹۳ـ ۱۹۶۶)|اروین پیسکاتور]]<ref>Erwin Piscator</ref> بودند. تئاتر حماسی درصدد طرح مسائلی بود که تئاتر [[ناتورالیسم (هنر)|ناتورالیستی]]<ref>naturalism </ref> از بیان آنها ناتوان بود. تئاتر حماسی با [[اکسپرسیونیسم (هنر)|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism</ref> پیوند دارد. برشت و پیسکاتور در آثار خود نظام سرمایه‌داری را نشانه گرفتند. از مشخصات تئاتر حماسی انعطاف‌پذیری در اجراست؛ صحنه‌ها به سرعت جابه‌جا می‌شوند؛ مثلاً چند شهر ظرف چند ثانیه بر صحنه می‌آیند. نمایش‌نامه‌نویسان معاصر بسیاری مانند [[هوارد برنتون]]<ref>Howard Brenton </ref> و [[دیوید ادگار]]<ref>David Edgar</ref> که نمایش‌نامۀ'' سرنوشت''<ref>''Destiny'' </ref> او (۱۹۷۶) جایگاه یک اثر کلاسیک را در این سبک یافته است، به این شیوۀ نگارش ادامه داده‌اند. کارهای [[آرتور میلر]]<ref>Arthur Miller </ref> (''مرگ فروشنده''<ref>''Death of a Salesman'' </ref>، ۱۹۴۹) و [[کاریل چرچیل]]<ref>Caryl Churchill </ref> (''دختران شایسته''<ref>''Top Girls''</ref>، ۱۹۸۲) تلفیق زیبایی از سبک‌های حماسی و ناتورالیستی‌اند.
----
[[رده:تئاتر]]
[[رده:اصطلاحات و تجهیزات، انواع و مفاهیم]]
<references />