تئاتر رویال کورت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۲

2024-12-30T07:52:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۲
خط ۱:		خط ۱:

	رویال کورت، تئاتر (Royal Court Theatre)<br/> تئاتری در میدان اسلون<ref>Sloane Square</ref> در لندن. از ۱۹۵۶ کانون کمپانی بریتیش استیج<ref>English Stage Company</ref> بوده و آثار جدیدی در آن اجرا شده است. نخستین توفیقش را با اجرای نمایش ''تریلونی چاه‌ها<ref>Trelawny of the Wells</ref>'' از آرتور پینِرو<ref>Arthur Pinero</ref> در ۱۸۹۸ به‌دست آورد. دوران رونق آن، دورۀ مدیریت مشترک جان وِدرِن<ref>John Vedrenne</ref> (۱۸۶۷‌ـ‌۱۹۳۰) و هارلی گرنویل ـ بارکر<ref>Harley Granville-Barker</ref> (۱۹۰۴‌ـ‌۱۹۰۷) با تولید آثاری از شکسپیر<ref>Shakespeare </ref>، جورج برنارد شاو<ref>George Bernard Shaw</ref>، جان گالزورتی<ref>John Galsworthy</ref> و دیگران، و دورۀ مدیریت جورج دواین<ref>George Devine</ref> (‌۱۹۵۶‌ـ‌۱۹۶۴) بود. مکان سابق آن نمازخانۀ بلااستفاده‌ای در ضلع جنوبی میدان بود که در ۱۸۷۰ تبدیل به تئاتر شد و پس از تهیۀ چند نمایش موفق در ۱۸۸۷ تخریب شد. ساختمان فعلی در شرق میدان در سال‌های ‌۱۹۳۲‌ـ‌۱۹۴۰ سینما بود، پس از آسیبی که در بمباران لندن دید در ۱۹۴۰‌ـ‌۱۹۵۲، و یک‌بار دیگر در ۱۹۶۰‌ـ‌۱۹۶۵ بسته شد. پس از بازسازی آن‌، که طرحش را معمار انگلیسی استیو تامپکینز<ref>Steve Tompkins</ref> داد و هزینۀ ۱۴.۵میلیون پوندی آن را لاتاری ملی<ref>National Lottery</ref> فراهم کرد، در فوریۀ ۲۰۰۰ بازگشایی شد. ساختمان کنونی با این‌که توسعه یافته و نوسازی شده است، عمداً به گونه‌ای طراحی شده که ناتمام و ناپیراسته و ناامن جلوه کند.~~<br/> <!--22189600-->~~		رویال کورت، تئاتر (Royal Court Theatre)<br/> تئاتری در میدان اسلون<ref>Sloane Square</ref> در لندن. از ۱۹۵۶ کانون کمپانی بریتیش استیج<ref>English Stage Company</ref> بوده و آثار جدیدی در آن اجرا شده است. نخستین توفیقش را با اجرای نمایش ''تریلونی چاه‌ها<ref>Trelawny of the Wells</ref>'' از آرتور پینِرو<ref>Arthur Pinero</ref> در ۱۸۹۸ به‌دست آورد. دوران رونق آن، دورۀ مدیریت مشترک جان وِدرِن<ref>John Vedrenne</ref> (۱۸۶۷‌ـ‌۱۹۳۰) و هارلی گرنویل ـ بارکر<ref>Harley Granville-Barker</ref> (۱۹۰۴‌ـ‌۱۹۰۷) با تولید آثاری از شکسپیر<ref>Shakespeare </ref>، جورج برنارد شاو<ref>George Bernard Shaw</ref>، جان گالزورتی<ref>John Galsworthy</ref> و دیگران، و دورۀ مدیریت جورج دواین<ref>George Devine</ref> (‌۱۹۵۶‌ـ‌۱۹۶۴) بود. مکان سابق آن نمازخانۀ بلااستفاده‌ای در ضلع جنوبی میدان بود که در ۱۸۷۰ تبدیل به تئاتر شد و پس از تهیۀ چند نمایش موفق در ۱۸۸۷ تخریب شد. ساختمان فعلی در شرق میدان در سال‌های ‌۱۹۳۲‌ـ‌۱۹۴۰ سینما بود، پس از آسیبی که در بمباران لندن دید در ۱۹۴۰‌ـ‌۱۹۵۲، و یک‌بار دیگر در ۱۹۶۰‌ـ‌۱۹۶۵ بسته شد. پس از بازسازی آن‌، که طرحش را معمار انگلیسی استیو تامپکینز<ref>Steve Tompkins</ref> داد و هزینۀ ۱۴.۵میلیون پوندی آن را لاتاری ملی<ref>National Lottery</ref> فراهم کرد، در فوریۀ ۲۰۰۰ بازگشایی شد. ساختمان کنونی با این‌که توسعه یافته و نوسازی شده است، عمداً به گونه‌ای طراحی شده که ناتمام و ناپیراسته و ناامن جلوه کند.


			<br/> <!--22189600-->
			----
	[[Category:تئاتر]] [[Category:جهان – آثار، رویدادها، اماکن]]		[[Category:تئاتر]] [[Category:جهان – آثار، رویدادها، اماکن]]

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ رویال کورت، تیاتر را به تئاتر رویال کورت منتقل کرد

2024-12-30T07:51:52Z

Mohammadi3 صفحهٔ رویال کورت، تیاتر را به تئاتر رویال کورت منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۳۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۱
(بدون تفاوت)

Shahraabi در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

رویال کورت، تئاتر (Royal Court Theatre)<br/> تئاتری در میدان اسلون<ref>Sloane Square</ref> در لندن. از ۱۹۵۶ کانون کمپانی بریتیش استیج<ref>English Stage Company</ref> بوده و آثار جدیدی در آن اجرا شده است. نخستین توفیقش را با اجرای نمایش ''تریلونی چاه‌ها<ref>Trelawny of the Wells</ref>'' از آرتور پینِرو<ref>Arthur Pinero</ref> در ۱۸۹۸ به‌دست آورد. دوران رونق آن، دورۀ مدیریت مشترک جان وِدرِن<ref>John Vedrenne</ref> (۱۸۶۷‌ـ‌۱۹۳۰) و هارلی گرنویل ـ بارکر<ref>Harley Granville-Barker</ref> (۱۹۰۴‌ـ‌۱۹۰۷) با تولید آثاری از شکسپیر<ref>Shakespeare </ref>، جورج برنارد شاو<ref>George Bernard Shaw</ref>، جان گالزورتی<ref>John Galsworthy</ref> و دیگران، و دورۀ مدیریت جورج دواین<ref>George Devine</ref> (‌۱۹۵۶‌ـ‌۱۹۶۴) بود. مکان سابق آن نمازخانۀ بلااستفاده‌ای در ضلع جنوبی میدان بود که در ۱۸۷۰ تبدیل به تئاتر شد و پس از تهیۀ چند نمایش موفق در ۱۸۸۷ تخریب شد. ساختمان فعلی در شرق میدان در سال‌های ‌۱۹۳۲‌ـ‌۱۹۴۰ سینما بود، پس از آسیبی که در بمباران لندن دید در ۱۹۴۰‌ـ‌۱۹۵۲، و یک‌بار دیگر در ۱۹۶۰‌ـ‌۱۹۶۵ بسته شد. پس از بازسازی آن‌، که طرحش را معمار انگلیسی استیو تامپکینز<ref>Steve Tompkins</ref> داد و هزینۀ ۱۴.۵میلیون پوندی آن را لاتاری ملی<ref>National Lottery</ref> فراهم کرد، در فوریۀ ۲۰۰۰ بازگشایی شد. ساختمان کنونی با این‌که توسعه یافته و نوسازی شده است، عمداً به گونه‌ای طراحی شده که ناتمام و ناپیراسته و ناامن جلوه کند.<br/> 

[[Category:تئاتر]] [[Category:جهان – آثار، رویدادها، اماکن]]