Nazanin در ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۰

2024-07-04T07:50:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۰
خط ۱:		خط ۱:

	تارتینی، ~~جوزِپّه~~ (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰~~)(Tartini, Giuseppe~~)		{{جعبه زندگینامه\|عنوان=جوزپّه تارتینی\|نام=Giuseppe Tartini\|نام دیگر=\|نام اصلی=\|نام مستعار=\|لقب=\|زادروز=پیرانو در ایستریا ۱۶۹۲م\|تاریخ مرگ=۱۷۷۰م\|دوره زندگی=\|ملیت=ایتالیایی\|محل زندگی=\|تحصیلات و محل تحصیل=آسّیزی\|شغل و تخصص اصلی=نوازنده ویولن و آهنگ‌ساز\|شغل و تخصص های دیگر=\|سبک=\|مکتب=\|سمت=در ۱۷۲۱ تکنواز ویولن و رهبر ارکستر کلیسای سان آنتونیو در پادوا شد\|جوایز و افتخارات=\|آثار=قهقهۀ شیطان، اصول هارمونی موسیقایی (۱۷۶۷؛ ترجمه ۱۷۷۱)\|خویشاوندان سرشناس=\|گروه مقاله=موسیقی\|دوره=\|فعالیت های مهم=در ۱۷۲۸ یک مدرسۀ ویولن در پادوا بنیاد گذاشت\|رشته=\|پست تخصصی=\|باشگاه=}}تارتینی، جوزپّه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)

	نوازندۀ ویولن و آهنگ‌ساز ایتالیایی، زادۀ پیرانو<ref>Pirano</ref> در ایستریا<ref>Istria </ref> (پیران<ref>Piran </ref> کنونی در اسلووِنی). در آسّیزی<ref>Assisi </ref> تحصیل کرد و در ۱۷۲۱ تکنواز ویولن و رهبر ارکستر کلیسای سان آنتونیو<ref>Church of Saint Anthony </ref> در پادوا<ref>Padua </ref> شد. در ۱۷۲۸ یک مدرسۀ ویولن در پادوا بنیاد گذاشت. تارتینی از بزرگ‌ترین استادان ویولن به‌شمار می‌رود. او را از کاشفان مستقل آواهای ترکیبی، معروف به آواهای تارتینی<ref>Tartini's tones </ref>، می‌دانند؛ او متوجه شد وقتی دو نت هم‌زمان و به‌صورت کشیده اجرا می‌شوند، یک نت سوم به‌گوش می‌رسد. همچنین یک سبک آرشه‌کشی پدید آورد که هنوز هم کاربرد دارد. تارتینی حدود ۱۵۰ کنسرتو و ۱۰۰ سونات ویولن ساخت، که معروف‌ترین آن‌ها ''قهقهۀ شیطان''<ref>Devil’s Trill </ref> است که پس از مرگش منتشر شد. او چند رسالۀ نظری هم نوشت، ازجمله ''اصول هارمونی موسیقایی''<ref>''The Principles of Musical Harmony''</ref> (۱۷۶۷؛ ترجمه ۱۷۷۱).		(Tartini, Giuseppe)
			[[پرونده:Tartini, Giuseppe.jpg\|بندانگشتی\|جوزپه تارتینی]]
			نوازندۀ [[ویولن]] و آهنگ‌ساز ایتالیایی، زادۀ پیرانو<ref>Pirano</ref> در [[ایستریا]]<ref>Istria </ref> (پیران<ref>Piran </ref> کنونی در اسلووِنی). در [[آسیزی\|آسّیزی]]<ref>Assisi </ref> تحصیل کرد و در ۱۷۲۱ تکنواز ویولن و رهبر ارکستر کلیسای [[سان آنتونیو]]<ref>Church of Saint Anthony </ref> در [[پادوا، شهر\|پادوا]]<ref>Padua </ref> شد. در ۱۷۲۸ یک مدرسۀ ویولن در پادوا بنیاد گذاشت. تارتینی از بزرگ‌ترین استادان ویولن به‌شمار می‌رود. او را از کاشفان مستقل آواهای ترکیبی، معروف به آواهای تارتینی<ref>Tartini's tones </ref>، می‌دانند؛ او متوجه شد وقتی دو نت هم‌زمان و به‌صورت کشیده اجرا می‌شوند، یک نت سوم به‌گوش می‌رسد. همچنین یک سبک آرشه‌کشی پدید آورد که هنوز هم کاربرد دارد. تارتینی حدود ۱۵۰ کنسرتو و ۱۰۰ سونات ویولن ساخت، که معروف‌ترین آن‌ها ''قهقهۀ شیطان''<ref>Devil’s Trill </ref> است که پس از مرگش منتشر شد. او چند رسالۀ نظری هم نوشت، ازجمله ''اصول هارمونی موسیقایی''<ref>''The Principles of Musical Harmony''</ref> (۱۷۶۷؛ ترجمه ۱۷۷۱).

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

تارتینی، جوزِپّه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰)(Tartini, Giuseppe)

نوازندۀ ویولن و آهنگ‌ساز ایتالیایی، زادۀ پیرانو<ref>Pirano</ref> در ایستریا<ref>Istria </ref> (پیران<ref>Piran </ref> کنونی در اسلووِنی). در آسّیزی<ref>Assisi </ref> تحصیل کرد و در ۱۷۲۱ تکنواز ویولن و رهبر ارکستر کلیسای سان آنتونیو<ref>Church of Saint Anthony </ref> در پادوا<ref>Padua </ref> شد. در ۱۷۲۸ یک مدرسۀ ویولن در پادوا بنیاد گذاشت. تارتینی از بزرگ‌ترین استادان ویولن به‌شمار می‌رود. او را از کاشفان مستقل آواهای ترکیبی، معروف به آواهای تارتینی<ref>Tartini's tones </ref>، می‌دانند؛ او متوجه شد وقتی دو نت هم‌زمان و به‌صورت کشیده اجرا می‌شوند، یک نت سوم به‌گوش می‌رسد. همچنین یک سبک آرشه‌کشی پدید آورد که هنوز هم کاربرد دارد. تارتینی حدود ۱۵۰ کنسرتو و ۱۰۰ سونات ویولن ساخت، که معروف‌ترین آن‌ها ''قهقهۀ شیطان''<ref>Devil’s Trill </ref> است که پس از مرگش منتشر شد. او چند رسالۀ نظری هم نوشت، ازجمله ''اصول هارمونی موسیقایی''<ref>''The Principles of Musical Harmony''</ref> (۱۷۶۷؛ ترجمه ۱۷۷۱).

 

 

<br/> 

[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]

تارتینی، جوزپه (۱۶۹۲ـ۱۷۷۰) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۰

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳