Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

تَدْهینِ بیماران (Anointing of the Sick)<br/> (یا: تدهین نهایی<ref>Extreme Unction </ref>) در کلیسای کاتولیک رومی و کلیسای ارتدوکس<ref>Orthodox Church</ref>، آیین تسلابخشیِ مبتلایان به بیماری‌های سخت یا اشخاص کهنسال. در گذشته آن را تدهین نهایی می‌خواندند، و مشتمل است بر قرائت انجیل و خواندن دعا و مسح پنج حس شخص بیمار (چشمان و گوش‌ها و بینی و لبان و دست‌ها) با روغنی که اسقفی در یک پنجشنبۀ حُکم، آن را متبرک کرده است. در صورت اضطرار، تنها پیشانی را روغن می‌مالند. آیین تدهین را می‌توان به هر دو شکل فردی و جمعی برگزار کرد. عقیده بر این است که اگر خواستِ خدا بر آن قرار گیرد هم موجب التیام روحی می‌شود و هم تندرستی را به بیمار بازمی‌گرداند. آیین تدهین در کلیسای قدیم مبتنی بر دو متن از عهد جدید<ref>New Testament </ref> (مرقس<ref>Mark </ref> ۱۳:۶؛ یعقوب<ref>James </ref> ۱۴:۵ـ۱۶) بود. اصطلاح تدهین نهایی از قرن ۸م معمول شد و تقریباً فقط برای اشخاص در حال احتضار برگزار می‌شد. پتروس لومباردوس<ref>Peter Lombard </ref>، متکلم ایتالیایی قرن ۱۲م، آن را یکی از آیین‌ها یا شعایر<ref>sacrament </ref> هفتگانه دانست و شورای ترانت<ref>Council of Trent</ref> (۱۵۴۳ـ۱۵۶۳) آن را رسمیت بخشید. از زمان جنبش اصلاح دینی به‌بعد پروتستان‌ها عموماً با ساکرامنت شمردن آن و برخی حتی با نفس آن مخالف بوده‌اند. جامعۀ انگلیکان تدهین بیماران را انجام می‌دهد ولی بسیاری از انگلیکان‌ها آن را رسمی می‌دانند که کلیسا وضع کرده نه عیسی مسیح. تَدْهینِ بیماران

<br/> 

[[Category:ادیان و فرقه های غیراسلام]] [[Category:مسیحیت – مفاهیم و اصطلاحات، دعاها و آئین ها]]

تدهین بیماران - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳