ترکس و کایکوس، جزایر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۶

2025-06-15T07:06:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۶
خط ۲:		خط ۲:
	[[پرونده:14124400-1.jpg\|بندانگشتی\|موزه ملی گراند ترک]]		[[پرونده:14124400-1.jpg\|بندانگشتی\|موزه ملی گراند ترک]]

	تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/> ~~[[File:14124400.jpg\|thumb\|تُرْکْس و کايْکوس، جزاير]]~~مستعمرۀ پادشاهی [[انگلستان]] در هند غربی ([[وست ایندیز]])<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی [[باهاما]]<ref>Bahamas </ref>. 948 کیلومتر مربع مساحت و 49,309 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۳)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان [[مسیحیت]] است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل [[برمودا]]، در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ [[نمک]] در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ [[جامائیکا]] بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.		تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/>

			مستعمرۀ پادشاهی [[انگلستان]] در هند غربی ([[وست ایندیز]])<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی [[باهاما]]<ref>Bahamas </ref>. 948 کیلومتر مربع مساحت و 49,309 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۳)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان [[مسیحیت]] است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل [[برمودا]]، در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ [[نمک]] در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ [[جامائیکا]] بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.

Shahraabi در ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۶

2025-06-15T07:06:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Viterbo\|نام‌پیشین=\|کشور=بریتانیا\|موقعیت=هند غربی (وست ایندیز)، واقع در مجمع‌الجزایر جنوب شرقی باهاما\|مرکز=کوبرن تاون\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=49,309 نفر (۲۰۲۳)\|مساحت=948 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=}}		{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Viterbo\|نام‌پیشین=\|کشور=بریتانیا\|موقعیت=هند غربی (وست ایندیز)، واقع در مجمع‌الجزایر جنوب شرقی باهاما\|مرکز=کوبرن تاون\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=49,309 نفر (۲۰۲۳)\|مساحت=948 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=}}
			[[پرونده:14124400-1.jpg\|بندانگشتی\|موزه ملی گراند ترک]]

	تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/> [[File:14124400.jpg\|thumb\|تُرْکْس و کايْکوس، جزاير]]مستعمرۀ پادشاهی [[انگلستان]] در هند غربی ([[وست ایندیز]])<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی [[باهاما]]<ref>Bahamas </ref>. 948 کیلومتر مربع مساحت و 49,309 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۳)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان [[مسیحیت]] است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل [[برمودا]]، در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ [[نمک]] در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ [[جامائیکا]] بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.		تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/> [[File:14124400.jpg\|thumb\|تُرْکْس و کايْکوس، جزاير]]مستعمرۀ پادشاهی [[انگلستان]] در هند غربی ([[وست ایندیز]])<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی [[باهاما]]<ref>Bahamas </ref>. 948 کیلومتر مربع مساحت و 49,309 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۳)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان [[مسیحیت]] است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل [[برمودا]]، در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ [[نمک]] در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ [[جامائیکا]] بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.

Shahraabi در ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۱

2025-06-15T06:51:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Viterbo\|نام‌پیشین=\|کشور=~~انگلستان~~\|موقعیت=هند غربی (وست ایندیز)، واقع در مجمع‌الجزایر جنوب شرقی باهاما\|مرکز=کوبرن تاون\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=49,309 نفر (۲۰۲۳)\|مساحت=948 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=}}		{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Viterbo\|نام‌پیشین=\|کشور=بریتانیا\|موقعیت=هند غربی (وست ایندیز)، واقع در مجمع‌الجزایر جنوب شرقی باهاما\|مرکز=کوبرن تاون\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=49,309 نفر (۲۰۲۳)\|مساحت=948 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=}}
	تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/> [[File:14124400.jpg\|thumb\|تُرْکْس و کايْکوس، جزاير]]مستعمرۀ پادشاهی [[انگلستان]] در هند غربی ([[وست ایندیز]])<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی [[باهاما]]<ref>Bahamas </ref>. 948 کیلومتر مربع مساحت و 49,309 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۳)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان [[مسیحیت]] است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل [[برمودا]]، در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ [[نمک]] در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ [[جامائیکا]] بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.		تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/> [[File:14124400.jpg\|thumb\|تُرْکْس و کايْکوس، جزاير]]مستعمرۀ پادشاهی [[انگلستان]] در هند غربی ([[وست ایندیز]])<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی [[باهاما]]<ref>Bahamas </ref>. 948 کیلومتر مربع مساحت و 49,309 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۳)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان [[مسیحیت]] است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل [[برمودا]]، در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ [[نمک]] در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ [[جامائیکا]] بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.

Shahraabi در ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۰

2025-06-15T06:50:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
			{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Viterbo\|نام‌پیشین=\|کشور=انگلستان\|موقعیت=هند غربی (وست ایندیز)، واقع در مجمع‌الجزایر جنوب شرقی باهاما\|مرکز=کوبرن تاون\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=49,309 نفر (۲۰۲۳)\|مساحت=948 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=}}
	تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/> [[File:14124400.jpg\|thumb\|تُرْکْس و کايْکوس، جزاير]]مستعمرۀ پادشاهی [[انگلستان]] در هند غربی ([[وست ایندیز]])<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی [[باهاما]]<ref>Bahamas </ref>. 948 کیلومتر مربع مساحت و 49,309 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۳)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان [[مسیحیت]] است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل [[برمودا]]، در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ [[نمک]] در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ [[جامائیکا]] بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.		تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/> [[File:14124400.jpg\|thumb\|تُرْکْس و کايْکوس، جزاير]]مستعمرۀ پادشاهی [[انگلستان]] در هند غربی ([[وست ایندیز]])<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی [[باهاما]]<ref>Bahamas </ref>. 948 کیلومتر مربع مساحت و 49,309 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۳)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان [[مسیحیت]] است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل [[برمودا]]، در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ [[نمک]] در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ [[جامائیکا]] بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.

Shahraabi در ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۴

2025-06-15T06:44:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۴۴
خط ۱:		خط ۱:

	تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/> [[File:14124400.jpg\|thumb\|تُرْکْس و کايْکوس، جزاير]]مستعمرۀ پادشاهی انگلستان در هند غربی (وست ایندیز)<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی باهاما<ref>Bahamas </ref>. 948 کیلومتر مربع مساحت و 49,309 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۳)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان مسیحیت است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل ~~برمودا،~~ در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ نمک در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ جامائیکا بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.		تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/> [[File:14124400.jpg\|thumb\|تُرْکْس و کايْکوس، جزاير]]مستعمرۀ پادشاهی [[انگلستان]] در هند غربی ([[وست ایندیز]])<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی [[باهاما]]<ref>Bahamas </ref>. 948 کیلومتر مربع مساحت و 49,309 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۳)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان [[مسیحیت]] است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل [[برمودا]]، در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ [[نمک]] در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ [[جامائیکا]] بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.

Shahraabi در ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۸

2025-06-13T09:08:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۸
خط ۱:		خط ۱:

	تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/> [[File:14124400.jpg\|thumb\|تُرْکْس و کايْکوس، جزاير]]مستعمرۀ پادشاهی انگلستان در هند غربی (وست ایندیز)<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی باهاما<ref>Bahamas </ref>. ~~۴۳۰~~ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱,~~۱۵۲~~ نفر جمعیت دارد (~~۲۰۰۶~~)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان مسیحیت است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل برمودا، در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ نمک در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ جامائیکا بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.		تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/> [[File:14124400.jpg\|thumb\|تُرْکْس و کايْکوس، جزاير]]مستعمرۀ پادشاهی انگلستان در هند غربی (وست ایندیز)<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی باهاما<ref>Bahamas </ref>. 948 کیلومتر مربع مساحت و 49,309 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۳)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان مسیحیت است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل برمودا، در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ نمک در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ جامائیکا بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/> [[File:14124400.jpg|thumb|تُرْکْس و کايْکوس، جزاير]]مستعمرۀ پادشاهی انگلستان در هند غربی (وست ایندیز)<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی باهاما<ref>Bahamas </ref>. ۴۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱,۱۵۲ نفر جمعیت دارد (۲۰۰۶)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان مسیحیت است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل برمودا، در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ نمک در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ جامائیکا بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.

 

----

[[Category:جغرافیای اروپا]] [[Category:جغرافیای انسانی بریتانیا]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Viterbo\|نام‌پیشین=\|کشور=بریتانیا\|موقعیت=هند غربی (وست ایندیز)، واقع در مجمع‌الجزایر جنوب شرقی باهاما\|مرکز=کوبرن تاون\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=49,309 نفر (۲۰۲۳)\|مساحت=948 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=}}		{{الگو:جعبه اطلاعات استان5\|نام فارسی=\|نام لاتین=Viterbo\|نام‌پیشین=\|کشور=بریتانیا\|موقعیت=هند غربی (وست ایندیز)، واقع در مجمع‌الجزایر جنوب شرقی باهاما\|مرکز=کوبرن تاون\|تعداد شهرستان‌ها=\|تعداد بخش ها=\|شهرهای مهم=\|کوه‌های استان=\|رودهای استان=\|جمعیت=49,309 نفر (۲۰۲۳)\|مساحت=948 کیلومتر مربع\|ارتفاع متوسط=\|میانگین بارندگی سالیانه=\|اقلیم=\|تولیدات و صنایع مهم=}}
			[[پرونده:14124400-1.jpg\|بندانگشتی\|موزه ملی گراند ترک]]

	تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/> [[File:14124400.jpg\|thumb\|تُرْکْس و کايْکوس، جزاير]]مستعمرۀ پادشاهی [[انگلستان]] در هند غربی ([[وست ایندیز]])<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی [[باهاما]]<ref>Bahamas </ref>. 948 کیلومتر مربع مساحت و 49,309 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۳)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان [[مسیحیت]] است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل [[برمودا]]، در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ [[نمک]] در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ [[جامائیکا]] بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.		تُرْکْس و کایْکوس، جزایر (Turks and Caicos)<br/> [[File:14124400.jpg\|thumb\|تُرْکْس و کايْکوس، جزاير]]مستعمرۀ پادشاهی [[انگلستان]] در هند غربی ([[وست ایندیز]])<ref>West Indies </ref>، واقع در مجمع‌الجزایر<ref>archipelago </ref> جنوب شرقی [[باهاما]]<ref>Bahamas </ref>. 948 کیلومتر مربع مساحت و 49,309 نفر جمعیت دارد (۲۰۲۳)، که ۹۰درصد آنان افریقایی‌اند. پایتخت آن کوبرن تاون<ref>Cockburn Town </ref>، نزدیک جزیرۀ گرند ترک، است. زبان رسمی مردم آن انگلیسی و کرئول فرانسوی<ref>French Creole </ref> و دین اصلی آنان [[مسیحیت]] است. این مجمع‌الجزایر از ۳۰ جزیره تشکیل شده، که شش جزیرۀ آن مسکونی است؛ بزرگ‌ترین جزیرۀ آن گراند کایکوس<ref>Grand Caicos </ref> نام دارد و غیرمسکونی است. دیگر جزایر آن عبارت‌اند از گراند ترک<ref>Grand Turk </ref> (۳,۷۶۱ نفر، ۱۹۹۰)، ساوت کایکوس<ref>South Caicos</ref> (۱,۲۲۰نفر)، میدل کایکوس<ref>Middle Caicos </ref> (۲۷۵ نفر)،‌ نورت کایکوس<ref>North Caicos </ref> (۱,۳۰۵ نفر)، پراویدنسیالس<ref>Providenciales</ref> (۵,۵۸۶ نفر)، و سالت‌کی<ref>Salt Cay</ref> (۲۱۳نفر). اسپانیایی‌ها در ۱۵۱۲ جزایر غیرمسکونی این منطقه را کشف کردند. این جزایر همچنان غیرمسکونی ماندند تا این‌که گروهی از مهاجران انگلیسیِ اهل [[برمودا]]، در ۱۶۷۸ کارخانه‌ای را برای تصفیۀ [[نمک]] در آن تأسیس کردند. در ۱۷۶۶ انگلیسی‌ها در برابر ادعای فرانسوی‌ها و اسپانیایی‌ها مبنی بر مالکیت بر جزایر مزبور، سخت مقاومت و از مالکیت خود دفاع کردند. از ۱۸۷۳ تا ۱۹۶۲ این جزایر تحت‌الحمایۀ [[جامائیکا]] بودند و در ۱۹۶۲ به یکی از مستعمرات انگلستان تبدیل شدند.