ترکمن، شهرستان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Reza rouzbahani در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۰

2024-09-22T07:50:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۰
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	ترکمن، شهرستان (County) Torkaman		ترکمن، شهرستان (County) Torkaman
	[[پرونده:14125400.jpg\|بندانگشتی\|نقشۀ تقسیمات شهرستان ترکمن براساس دهستان‌ها- شهرها به صورت نقاط زرد مشخص شده‌اند و در سمت چپ نقشه جزایر آشوراده نشان داده شده است.]]		[[پرونده:14125400.jpg\|بندانگشتی\|نقشۀ تقسیمات شهرستان ترکمن براساس دهستان‌ها- شهرها به صورت نقاط زرد مشخص شده‌اند و در سمت چپ نقشه جزایر آشوراده نشان داده شده است.]]
	واقع در غرب [[گلستان، استان\|استان گلستان]] و در ساحل جنوب شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش ~~سیجوال،~~ با مرکزیت اداری [[بندر ترکمن]]. از شمال به شهرستان گمیشان، از شرق به [[آق قلا، شهرستان\|شهرستان آق‌قلا]]، از جنوب به شهرستان‌های [[گرگان، شهرستان\|گرگان]] و [[کردکوی، شهرستان\|کردکوی]]، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و قره‌سو با جریان‌ عمومی‌ شمال‌ شرقی‌ - جنوب‌ غربی‌ و چند رود کوچک‌ دیگر، آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به مرکز این شهرستان ختم می‌شود و راه‌های [[گنبد کاووس، شهر\|گنبد کاووس]] به بندر ترکمن و [[کردکوی، شهر\|کردکوی]] به [[گمیش تپه\|گمیش‌تپه]] شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان 79,978نفر است (1395ش) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارتند از بندر ترکمن و سیجوال. غلات و حبوبات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است. از جمله‌ صنایع‌دستی‌ آن‌، قالی‌بافی‌، قالیچه‌بافی‌، گلیم‌بافی‌ و جاجیم‌بافی‌ است‌. در این شهرستان پرورش اسب‌های ترکمن و مسابقات اسب‌دوانی رایج است. مردم این شهرستان که در دشت ترکمن واقع شده‌ است، از طوایف ترکمن و سنی حنفی‌اند. شهرستان ترکمن از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل و نیمه‌مرطوب است.		واقع در غرب [[گلستان، استان\|استان گلستان]] و در ساحل جنوب شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیجوال<ref>Si Joval</ref>، با مرکزیت اداری [[بندر ترکمن]]. از شمال به شهرستان گمیشان، از شرق به [[آق قلا، شهرستان\|شهرستان آق‌قلا]]، از جنوب به شهرستان‌های [[گرگان، شهرستان\|گرگان]] و [[کردکوی، شهرستان\|کردکوی]]، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و قره‌سو با جریان‌ عمومی‌ شمال‌ شرقی‌ - جنوب‌ غربی‌ و چند رود کوچک‌ دیگر، آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به مرکز این شهرستان ختم می‌شود و راه‌های [[گنبد کاووس، شهر\|گنبد کاووس]] به بندر ترکمن و [[کردکوی، شهر\|کردکوی]] به [[گمیش تپه\|گمیش‌تپه]] شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان 79,978نفر است (1395ش) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارتند از بندر ترکمن و سیجوال. غلات و حبوبات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است. از جمله‌ صنایع‌دستی‌ آن‌، قالی‌بافی‌، قالیچه‌بافی‌، گلیم‌بافی‌ و جاجیم‌بافی‌ است‌. در این شهرستان پرورش اسب‌های ترکمن و مسابقات اسب‌دوانی رایج است. مردم این شهرستان که در [[ترکمن صحرا\|دشت ترکمن]] واقع شده‌ است، از طوایف [[ترکمن]] و سنی حنفی‌اند. شهرستان ترکمن از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل و نیمه‌مرطوب است. از نقاط دیدنی شهرستان ترکمن جزایر آشوراده است که در انتهای شرقی شبه‌جزیرۀ [[میان کاله\|میان‌کاله]] و در جنوب شرق دریای خزر قرار دارد. شهرت این جزیره به‌سبب اهمیت تاریخی آن و فرار [[محمد خوارزمشاه ( ـ۶۱۷ق)\|سلطان‌محمد خوارزمشاه]] از مقابل سپاهیان [[مغول]] و پناه بردن او به آن‌جاست.

	در تقسیمات کشوری سال 1316ش‌، بخش‌ ترکمن‌ به‌ نام‌ «بخش‌ بندرشاه‌» در شهرستان‌ گرگان‌ از استان‌ دوم‌ ([[مازندران\|مازندران‌]]) تشکیل‌ شد. در 1355ش‌، بخش‌ بندرشاه‌ به‌ مرکزیت‌ شهر بندرشاه‌ و مشتمل‌ بر دهستان‌ جعفربای‌ جنوبی‌ بوده است. در 27 بهمن‌ 1358ش، با مصوبۀ هیأت وزیران شهرستان‌ ترکمن‌ مشتمل بر دو بخش مرکزی و گمیشان در استان‌ مازندران‌ تشکیل‌ شد. با جدا شدن‌ قسمت‌ شرقی‌ استان‌ مازندران‌ و تبدیل‌ آن‌ به‌ استان‌ گلستان‌ در خرداد 1376ش شهرستان‌ ترکمن‌ جزو استان‌ گلستان‌ شد. در سال 1388ش، ضمن تغییرات و اصلاحاتی در شهرستان ترکمن، بخش گمیشان از آن منتزع شد و به شهرستان ارتقاء یافت. شهرستان کنونی ترکمن حدود 290کیلومترمربع وسعت دارد؛ در حالی‌که مساحت شهرستان گمیشان نزدیک به 1,300کیلومترمربع است. از نقاط دیدنی شهرستان ترکمن جزایر آشوراده است که در انتهای شرقی شبه‌جزیرۀ [[میان کاله\|میان‌کاله]] و در جنوب شرق دریای خزر قرار دارد. شهرت این جزیره به‌سبب اهمیت تاریخی آن و فرار [[محمد خوارزمشاه ( ـ۶۱۷ق)\|سلطان‌محمد خوارزمشاه]] از مقابل سپاهیان [[مغول]] و پناه بردن او به آن‌جاست.		در تقسیمات کشوری سال 1316ش‌، بخش‌ ترکمن‌ به‌ نام‌ «بخش‌ بندرشاه‌» در شهرستان‌ گرگان‌ از استان‌ دوم‌ ([[مازندران\|مازندران‌]]) تشکیل‌ شد. در 1355ش‌، بخش‌ بندرشاه‌ به‌ مرکزیت‌ شهر بندرشاه‌ و مشتمل‌ بر دهستان‌ جعفربای‌ جنوبی‌ بوده است. در 27 بهمن‌ 1358ش، با مصوبۀ هیأت وزیران شهرستان‌ ترکمن‌ مشتمل بر دو بخش مرکزی و گمیشان در استان‌ مازندران‌ تشکیل‌ شد. با جدا شدن‌ قسمت‌ شرقی‌ استان‌ مازندران‌ و تبدیل‌ آن‌ به‌ استان‌ گلستان‌ در خرداد 1376ش شهرستان‌ ترکمن‌ جزو استان‌ گلستان‌ شد. در سال 1388ش، ضمن تغییرات و اصلاحاتی در شهرستان ترکمن، بخش گمیشان از آن منتزع شد و به شهرستان ارتقاء یافت. شهرستان کنونی ترکمن حدود 290کیلومترمربع وسعت دارد؛ در حالی‌که مساحت شهرستان گمیشان نزدیک به 1,300کیلومترمربع است.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۸

2024-09-22T07:38:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۸
خط ۹:		خط ۹:
	\| بخش = مرکزی و سیجوال		\| بخش = مرکزی و سیجوال
	\| موقعیت = غرب استان گلستان و در ساحل جنوب شرقی دریای خزر		\| موقعیت = غرب استان گلستان و در ساحل جنوب شرقی دریای خزر
	\| جمعیت = ~~۱۲۳~~,~~۱۸۱ نفر~~(~~۱۳۸۵ش~~)		\| جمعیت = 79,978نفر (1395ش)
	\| نوع اقلیم =معتدل و نیمه‌مرطوب		\| نوع اقلیم =معتدل و نیمه‌مرطوب
	\| ارتفاع از سطح دریا =		\| ارتفاع از سطح دریا =

Reza rouzbahani در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۶

2024-09-22T07:36:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۶
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	}}		}}
	ترکمن، شهرستان (County) Torkaman		ترکمن، شهرستان (County) Torkaman
			[[پرونده:14125400.jpg\|بندانگشتی\|نقشۀ تقسیمات شهرستان ترکمن براساس دهستان‌ها- شهرها به صورت نقاط زرد مشخص شده‌اند و در سمت چپ نقشه جزایر آشوراده نشان داده شده است.]]
	واقع در غرب [[گلستان، استان\|استان گلستان]] و در ساحل جنوب شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیجوال، با مرکزیت اداری [[بندر ترکمن]]. از شمال به شهرستان گمیشان، از شرق به [[آق قلا، شهرستان\|شهرستان آق‌قلا]]، از جنوب به شهرستان‌های [[گرگان، شهرستان\|گرگان]] و [[کردکوی، شهرستان\|کردکوی]]، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و قره‌سو با جریان‌ عمومی‌ شمال‌ شرقی‌ - جنوب‌ غربی‌ و چند رود کوچک‌ دیگر، آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به مرکز این شهرستان ختم می‌شود و راه‌های [[گنبد کاووس، شهر\|گنبد کاووس]] به بندر ترکمن و [[کردکوی، شهر\|کردکوی]] به [[گمیش تپه\|گمیش‌تپه]] شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان 79,978نفر است (1395ش) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارتند از بندر ترکمن و سیجوال. غلات و حبوبات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است. از جمله‌ صنایع‌دستی‌ آن‌، قالی‌بافی‌، قالیچه‌بافی‌، گلیم‌بافی‌ و جاجیم‌بافی‌ است‌. در این شهرستان پرورش اسب‌های ترکمن و مسابقات اسب‌دوانی رایج است. مردم این شهرستان که در دشت ترکمن واقع شده‌ است، از طوایف ترکمن و سنی حنفی‌اند. شهرستان ترکمن از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل و نیمه‌مرطوب است.		واقع در غرب [[گلستان، استان\|استان گلستان]] و در ساحل جنوب شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیجوال، با مرکزیت اداری [[بندر ترکمن]]. از شمال به شهرستان گمیشان، از شرق به [[آق قلا، شهرستان\|شهرستان آق‌قلا]]، از جنوب به شهرستان‌های [[گرگان، شهرستان\|گرگان]] و [[کردکوی، شهرستان\|کردکوی]]، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و قره‌سو با جریان‌ عمومی‌ شمال‌ شرقی‌ - جنوب‌ غربی‌ و چند رود کوچک‌ دیگر، آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به مرکز این شهرستان ختم می‌شود و راه‌های [[گنبد کاووس، شهر\|گنبد کاووس]] به بندر ترکمن و [[کردکوی، شهر\|کردکوی]] به [[گمیش تپه\|گمیش‌تپه]] شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان 79,978نفر است (1395ش) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارتند از بندر ترکمن و سیجوال. غلات و حبوبات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است. از جمله‌ صنایع‌دستی‌ آن‌، قالی‌بافی‌، قالیچه‌بافی‌، گلیم‌بافی‌ و جاجیم‌بافی‌ است‌. در این شهرستان پرورش اسب‌های ترکمن و مسابقات اسب‌دوانی رایج است. مردم این شهرستان که در دشت ترکمن واقع شده‌ است، از طوایف ترکمن و سنی حنفی‌اند. شهرستان ترکمن از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل و نیمه‌مرطوب است.

Reza rouzbahani در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۳

2024-09-22T07:33:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۳
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	واقع در غرب [[گلستان، استان\|استان گلستان]] و در ساحل جنوب شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیجوال، با مرکزیت اداری [[بندر ترکمن]]. از شمال به شهرستان گمیشان، از شرق به [[آق قلا، شهرستان\|شهرستان آق‌قلا]]، از جنوب به شهرستان‌های [[گرگان، شهرستان\|گرگان]] و [[کردکوی، شهرستان\|کردکوی]]، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و قره‌سو با جریان‌ عمومی‌ شمال‌ شرقی‌ - جنوب‌ غربی‌ و چند رود کوچک‌ دیگر، آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به مرکز این شهرستان ختم می‌شود و راه‌های [[گنبد کاووس، شهر\|گنبد کاووس]] به بندر ترکمن و [[کردکوی، شهر\|کردکوی]] به [[گمیش تپه\|گمیش‌تپه]] شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان 79,978نفر است (1395ش) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارتند از بندر ترکمن و سیجوال. غلات و حبوبات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است. از جمله‌ صنایع‌دستی‌ آن‌، قالی‌بافی‌، قالیچه‌بافی‌، گلیم‌بافی‌ و جاجیم‌بافی‌ است‌. در این شهرستان پرورش اسب‌های ترکمن و مسابقات اسب‌دوانی رایج است. مردم این شهرستان که در دشت ترکمن واقع شده‌ است، از طوایف ترکمن و سنی حنفی‌اند. شهرستان ترکمن از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل و نیمه‌مرطوب است.		واقع در غرب [[گلستان، استان\|استان گلستان]] و در ساحل جنوب شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیجوال، با مرکزیت اداری [[بندر ترکمن]]. از شمال به شهرستان گمیشان، از شرق به [[آق قلا، شهرستان\|شهرستان آق‌قلا]]، از جنوب به شهرستان‌های [[گرگان، شهرستان\|گرگان]] و [[کردکوی، شهرستان\|کردکوی]]، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و قره‌سو با جریان‌ عمومی‌ شمال‌ شرقی‌ - جنوب‌ غربی‌ و چند رود کوچک‌ دیگر، آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به مرکز این شهرستان ختم می‌شود و راه‌های [[گنبد کاووس، شهر\|گنبد کاووس]] به بندر ترکمن و [[کردکوی، شهر\|کردکوی]] به [[گمیش تپه\|گمیش‌تپه]] شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان 79,978نفر است (1395ش) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارتند از بندر ترکمن و سیجوال. غلات و حبوبات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است. از جمله‌ صنایع‌دستی‌ آن‌، قالی‌بافی‌، قالیچه‌بافی‌، گلیم‌بافی‌ و جاجیم‌بافی‌ است‌. در این شهرستان پرورش اسب‌های ترکمن و مسابقات اسب‌دوانی رایج است. مردم این شهرستان که در دشت ترکمن واقع شده‌ است، از طوایف ترکمن و سنی حنفی‌اند. شهرستان ترکمن از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل و نیمه‌مرطوب است.

	در تقسیمات کشوری سال 1316ش‌، بخش‌ ترکمن‌ به‌ نام‌ «بخش‌ بندرشاه‌» در شهرستان‌ گرگان‌ از استان‌ دوم‌ ([[مازندران\|مازندران‌]]) تشکیل‌ شد. در 1355ش‌، بخش‌ بندرشاه‌ به‌ مرکزیت‌ شهر بندرشاه‌ و مشتمل‌ بر دهستان‌ جعفربای‌ جنوبی‌ بوده است. در 27 بهمن‌ 1358ش، با مصوبۀ هیأت وزیران شهرستان‌ ترکمن‌ مشتمل بر دو بخش مرکزی و گمیشان در استان‌ مازندران‌ تشکیل‌ شد. با جدا شدن‌ قسمت‌ شرقی‌ استان‌ مازندران‌ و تبدیل‌ آن‌ به‌ استان‌ گلستان‌ در خرداد 1376ش شهرستان‌ ترکمن‌ جزو استان‌ گلستان‌ شد. در سال 1388ش، ضمن تغییرات و اصلاحاتی در شهرستان ترکمن، بخش گمیشان از آن منتزع شد و به شهرستان ارتقاء یافت. شهرستان کنونی ترکمن حدود 290کیلومترمربع وسعت دارد؛ در حالی‌که مساحت شهرستان گمیشان نزدیک به 1,300کیلومترمربع است.		در تقسیمات کشوری سال 1316ش‌، بخش‌ ترکمن‌ به‌ نام‌ «بخش‌ بندرشاه‌» در شهرستان‌ گرگان‌ از استان‌ دوم‌ ([[مازندران\|مازندران‌]]) تشکیل‌ شد. در 1355ش‌، بخش‌ بندرشاه‌ به‌ مرکزیت‌ شهر بندرشاه‌ و مشتمل‌ بر دهستان‌ جعفربای‌ جنوبی‌ بوده است. در 27 بهمن‌ 1358ش، با مصوبۀ هیأت وزیران شهرستان‌ ترکمن‌ مشتمل بر دو بخش مرکزی و گمیشان در استان‌ مازندران‌ تشکیل‌ شد. با جدا شدن‌ قسمت‌ شرقی‌ استان‌ مازندران‌ و تبدیل‌ آن‌ به‌ استان‌ گلستان‌ در خرداد 1376ش شهرستان‌ ترکمن‌ جزو استان‌ گلستان‌ شد. در سال 1388ش، ضمن تغییرات و اصلاحاتی در شهرستان ترکمن، بخش گمیشان از آن منتزع شد و به شهرستان ارتقاء یافت. شهرستان کنونی ترکمن حدود 290کیلومترمربع وسعت دارد؛ در حالی‌که مساحت شهرستان گمیشان نزدیک به 1,300کیلومترمربع است. از نقاط دیدنی شهرستان ترکمن جزایر آشوراده است که در انتهای شرقی شبه‌جزیرۀ [[میان کاله\|میان‌کاله]] و در جنوب شرق دریای خزر قرار دارد. شهرت این جزیره به‌سبب اهمیت تاریخی آن و فرار [[محمد خوارزمشاه ( ـ۶۱۷ق)\|سلطان‌محمد خوارزمشاه]] از مقابل سپاهیان [[مغول]] و پناه بردن او به آن‌جاست.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۲

2024-09-22T07:22:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۲۲
خط ۲:		خط ۲:
	{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران		{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
	\| نام فارسی =		\| نام فارسی =
	\|نام لاتین =		\|نام لاتین =Torkaman
	\| نام‌ قدیمی =		\| نام‌ قدیمی =
	\| نام دیگر =		\| نام دیگر =
	\| استان = گلستان		\| استان = گلستان
	\| شهرستان =		\| شهرستان =
	\| بخش = مرکزی و ~~گمیشان~~		\| بخش = مرکزی و سیجوال
	\| موقعیت = ~~جنوب جمهوری ترکمنستان،~~ غرب ~~شهرستان آق‌قلا، شمال شهرستان گرگان~~ و ~~کردکوی، و شرق~~ دریای خزر		\| موقعیت = غرب استان گلستان و در ساحل جنوب شرقی دریای خزر
	\| جمعیت = ۱۲۳,۱۸۱ نفر(۱۳۸۵ش)		\| جمعیت = ۱۲۳,۱۸۱ نفر(۱۳۸۵ش)
	\| نوع اقلیم =		\| نوع اقلیم =معتدل و نیمه‌مرطوب
	\| ارتفاع از سطح دریا =		\| ارتفاع از سطح دریا =
	\| تولیدات و صنایع مهم = غلات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، محصولات جالیزی و لبنیات		\| تولیدات و صنایع مهم = غلات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، محصولات جالیزی و لبنیات
	\| برخی بناهای مهم =		\| برخی بناهای مهم =
	\| شهر ها و آبادی های مهم = ~~گمیش‌تپه، خواجه‌ نفس، سیجوال،~~ و ~~بناور~~		\| شهر ها و آبادی های مهم = بندر ترکمن و سیجوال
	}}		}}
	ترکمن، شهرستان (County) Torkaman		ترکمن، شهرستان (County) Torkaman

	واقع در غرب [[گلستان، استان\|استان گلستان]] و در ساحل جنوب شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیجوال، با مرکزیت اداری [[بندر ترکمن]]. از شمال به شهرستان گمیشان، از شرق به [[آق قلا، شهرستان\|شهرستان آق‌قلا]]، از جنوب به شهرستان‌های [[گرگان، شهرستان\|گرگان]] و [[کردکوی، شهرستان\|کردکوی]]، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و قره‌سو با جریان‌ عمومی‌ شمال‌ شرقی‌ - جنوب‌ غربی‌ و چند رود کوچک‌ دیگر، آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به مرکز این شهرستان ختم می‌شود و راه‌های [[گنبد کاووس، شهر\|گنبد کاووس]] به بندر ترکمن و [[کردکوی، شهر\|کردکوی]] به [[گمیش تپه\|گمیش‌تپه]] شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان 79,978نفر است (1395ش) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارتند از بندر ترکمن و سیجوال. غلات و حبوبات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است. از جمله‌ صنایع‌دستی‌ آن‌، قالی‌بافی‌، قالیچه‌بافی‌، گلیم‌بافی‌ و جاجیم‌بافی‌ است‌. در این شهرستان پرورش اسب‌های ترکمن و مسابقات اسب‌دوانی رایج است. مردم این شهرستان که در دشت ترکمن واقع شده‌ است، از طوایف ترکمن و سنی حنفی‌اند.		واقع در غرب [[گلستان، استان\|استان گلستان]] و در ساحل جنوب شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیجوال، با مرکزیت اداری [[بندر ترکمن]]. از شمال به شهرستان گمیشان، از شرق به [[آق قلا، شهرستان\|شهرستان آق‌قلا]]، از جنوب به شهرستان‌های [[گرگان، شهرستان\|گرگان]] و [[کردکوی، شهرستان\|کردکوی]]، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و قره‌سو با جریان‌ عمومی‌ شمال‌ شرقی‌ - جنوب‌ غربی‌ و چند رود کوچک‌ دیگر، آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به مرکز این شهرستان ختم می‌شود و راه‌های [[گنبد کاووس، شهر\|گنبد کاووس]] به بندر ترکمن و [[کردکوی، شهر\|کردکوی]] به [[گمیش تپه\|گمیش‌تپه]] شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان 79,978نفر است (1395ش) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارتند از بندر ترکمن و سیجوال. غلات و حبوبات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است. از جمله‌ صنایع‌دستی‌ آن‌، قالی‌بافی‌، قالیچه‌بافی‌، گلیم‌بافی‌ و جاجیم‌بافی‌ است‌. در این شهرستان پرورش اسب‌های ترکمن و مسابقات اسب‌دوانی رایج است. مردم این شهرستان که در دشت ترکمن واقع شده‌ است، از طوایف ترکمن و سنی حنفی‌اند. شهرستان ترکمن از لحاظ اقلیمی جزو مناطق معتدل و نیمه‌مرطوب است.

	در تقسیمات کشوری سال 1316ش‌، بخش‌ ترکمن‌ به‌ نام‌ «بخش‌ بندرشاه‌» در شهرستان‌ گرگان‌ از استان‌ دوم‌ ([[مازندران\|مازندران‌]]) تشکیل‌ شد. در 1355ش‌، بخش‌ بندرشاه‌ به‌ مرکزیت‌ شهر بندرشاه‌ و مشتمل‌ بر دهستان‌ جعفربای‌ جنوبی‌ بوده است. در 27 بهمن‌ 1358ش، با مصوبۀ هیأت وزیران شهرستان‌ ترکمن‌ مشتمل بر دو بخش مرکزی و گمیشان در استان‌ مازندران‌ تشکیل‌ شد. با جدا شدن‌ قسمت‌ شرقی‌ استان‌ مازندران‌ و تبدیل‌ آن‌ به‌ استان‌ گلستان‌ در خرداد 1376ش شهرستان‌ ترکمن‌ جزو استان‌ گلستان‌ شد. در سال 1388ش، ضمن تغییرات و اصلاحاتی در شهرستان ترکمن، بخش گمیشان از آن منتزع شد و به شهرستان ارتقاء یافت. شهرستان کنونی ترکمن حدود 290کیلومترمربع وسعت دارد؛ در حالی‌که مساحت شهرستان گمیشان نزدیک به 1,300کیلومترمربع است.		در تقسیمات کشوری سال 1316ش‌، بخش‌ ترکمن‌ به‌ نام‌ «بخش‌ بندرشاه‌» در شهرستان‌ گرگان‌ از استان‌ دوم‌ ([[مازندران\|مازندران‌]]) تشکیل‌ شد. در 1355ش‌، بخش‌ بندرشاه‌ به‌ مرکزیت‌ شهر بندرشاه‌ و مشتمل‌ بر دهستان‌ جعفربای‌ جنوبی‌ بوده است. در 27 بهمن‌ 1358ش، با مصوبۀ هیأت وزیران شهرستان‌ ترکمن‌ مشتمل بر دو بخش مرکزی و گمیشان در استان‌ مازندران‌ تشکیل‌ شد. با جدا شدن‌ قسمت‌ شرقی‌ استان‌ مازندران‌ و تبدیل‌ آن‌ به‌ استان‌ گلستان‌ در خرداد 1376ش شهرستان‌ ترکمن‌ جزو استان‌ گلستان‌ شد. در سال 1388ش، ضمن تغییرات و اصلاحاتی در شهرستان ترکمن، بخش گمیشان از آن منتزع شد و به شهرستان ارتقاء یافت. شهرستان کنونی ترکمن حدود 290کیلومترمربع وسعت دارد؛ در حالی‌که مساحت شهرستان گمیشان نزدیک به 1,300کیلومترمربع است.

Reza rouzbahani در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۴

2024-09-22T07:14:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۱۴
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	واقع در غرب [[گلستان، استان\|استان گلستان]] و در ساحل جنوب شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیجوال، با مرکزیت اداری [[بندر ترکمن]]. از شمال به شهرستان گمیشان، از شرق به [[آق قلا، شهرستان\|شهرستان آق‌قلا]]، از جنوب به شهرستان‌های [[گرگان، شهرستان\|گرگان]] و [[کردکوی، شهرستان\|کردکوی]]، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و قره‌سو با جریان‌ عمومی‌ شمال‌ شرقی‌ - جنوب‌ غربی‌ و چند رود کوچک‌ دیگر، آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به مرکز این شهرستان ختم می‌شود و راه‌های [[گنبد کاووس، شهر\|گنبد کاووس]] به بندر ترکمن و [[کردکوی، شهر\|کردکوی]] به [[گمیش تپه\|گمیش‌تپه]] شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان 79,978نفر است (1395ش) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارتند از بندر ترکمن و سیجوال. غلات و حبوبات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است. از جمله‌ صنایع‌دستی‌ آن‌، قالی‌بافی‌، قالیچه‌بافی‌، گلیم‌بافی‌ و جاجیم‌بافی‌ است‌. در این شهرستان پرورش اسب‌های ترکمن و مسابقات اسب‌دوانی رایج است. مردم این شهرستان که در دشت ترکمن واقع شده‌ است، از طوایف ترکمن و سنی حنفی‌اند.		واقع در غرب [[گلستان، استان\|استان گلستان]] و در ساحل جنوب شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیجوال، با مرکزیت اداری [[بندر ترکمن]]. از شمال به شهرستان گمیشان، از شرق به [[آق قلا، شهرستان\|شهرستان آق‌قلا]]، از جنوب به شهرستان‌های [[گرگان، شهرستان\|گرگان]] و [[کردکوی، شهرستان\|کردکوی]]، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و قره‌سو با جریان‌ عمومی‌ شمال‌ شرقی‌ - جنوب‌ غربی‌ و چند رود کوچک‌ دیگر، آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به مرکز این شهرستان ختم می‌شود و راه‌های [[گنبد کاووس، شهر\|گنبد کاووس]] به بندر ترکمن و [[کردکوی، شهر\|کردکوی]] به [[گمیش تپه\|گمیش‌تپه]] شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان 79,978نفر است (1395ش) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارتند از بندر ترکمن و سیجوال. غلات و حبوبات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است. از جمله‌ صنایع‌دستی‌ آن‌، قالی‌بافی‌، قالیچه‌بافی‌، گلیم‌بافی‌ و جاجیم‌بافی‌ است‌. در این شهرستان پرورش اسب‌های ترکمن و مسابقات اسب‌دوانی رایج است. مردم این شهرستان که در دشت ترکمن واقع شده‌ است، از طوایف ترکمن و سنی حنفی‌اند.

			در تقسیمات کشوری سال 1316ش‌، بخش‌ ترکمن‌ به‌ نام‌ «بخش‌ بندرشاه‌» در شهرستان‌ گرگان‌ از استان‌ دوم‌ ([[مازندران\|مازندران‌]]) تشکیل‌ شد. در 1355ش‌، بخش‌ بندرشاه‌ به‌ مرکزیت‌ شهر بندرشاه‌ و مشتمل‌ بر دهستان‌ جعفربای‌ جنوبی‌ بوده است. در 27 بهمن‌ 1358ش، با مصوبۀ هیأت وزیران شهرستان‌ ترکمن‌ مشتمل بر دو بخش مرکزی و گمیشان در استان‌ مازندران‌ تشکیل‌ شد. با جدا شدن‌ قسمت‌ شرقی‌ استان‌ مازندران‌ و تبدیل‌ آن‌ به‌ استان‌ گلستان‌ در خرداد 1376ش شهرستان‌ ترکمن‌ جزو استان‌ گلستان‌ شد. در سال 1388ش، ضمن تغییرات و اصلاحاتی در شهرستان ترکمن، بخش گمیشان از آن منتزع شد و به شهرستان ارتقاء یافت. شهرستان کنونی ترکمن حدود 290کیلومترمربع وسعت دارد؛ در حالی‌که مساحت شهرستان گمیشان نزدیک به 1,300کیلومترمربع است.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۶

2024-09-22T06:56:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۶
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	ترکمن، شهرستان (County) Torkaman		ترکمن، شهرستان (County) Torkaman

	واقع در غرب [[گلستان، استان\|استان گلستان]] و در ساحل جنوب شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیجوال، با مرکزیت اداری [[بندر ترکمن]]. از شمال به شهرستان گمیشان، از شرق به [[آق قلا، شهرستان\|شهرستان آق‌قلا]]، از جنوب به شهرستان‌های [[گرگان، شهرستان\|گرگان]] و [[کردکوی، شهرستان\|کردکوی]]، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و ~~[[گرگان، رودخانه\|گرگان‌رود]]~~ و ~~شاخه‌هایش~~ آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به مرکز این شهرستان ختم می‌شود و راه‌های [[گنبد کاووس، شهر\|گنبد کاووس]] به بندر ترکمن و [[کردکوی، شهر\|کردکوی]] به [[گمیش تپه\|گمیش‌تپه]] شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان 79,978نفر است (1395ش) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارتند از بندر ترکمن و سیجوال. ~~غلات،~~ پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است. مردم این شهرستان که در دشت ترکمن واقع شده‌ است، از طوایف ترکمن و سنی حنفی‌اند.		واقع در غرب [[گلستان، استان\|استان گلستان]] و در ساحل جنوب شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیجوال، با مرکزیت اداری [[بندر ترکمن]]. از شمال به شهرستان گمیشان، از شرق به [[آق قلا، شهرستان\|شهرستان آق‌قلا]]، از جنوب به شهرستان‌های [[گرگان، شهرستان\|گرگان]] و [[کردکوی، شهرستان\|کردکوی]]، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و قره‌سو با جریان‌ عمومی‌ شمال‌ شرقی‌ - جنوب‌ غربی‌ و چند رود کوچک‌ دیگر، آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به مرکز این شهرستان ختم می‌شود و راه‌های [[گنبد کاووس، شهر\|گنبد کاووس]] به بندر ترکمن و [[کردکوی، شهر\|کردکوی]] به [[گمیش تپه\|گمیش‌تپه]] شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان 79,978نفر است (1395ش) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارتند از بندر ترکمن و سیجوال. غلات و حبوبات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است. از جمله‌ صنایع‌دستی‌ آن‌، قالی‌بافی‌، قالیچه‌بافی‌، گلیم‌بافی‌ و جاجیم‌بافی‌ است‌. در این شهرستان پرورش اسب‌های ترکمن و مسابقات اسب‌دوانی رایج است. مردم این شهرستان که در دشت ترکمن واقع شده‌ است، از طوایف ترکمن و سنی حنفی‌اند.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۷

2024-09-22T06:47:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۷
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	\| شهر ها و آبادی های مهم = گمیش‌تپه، خواجه‌ نفس، سیجوال، و بناور		\| شهر ها و آبادی های مهم = گمیش‌تپه، خواجه‌ نفس، سیجوال، و بناور
	}}		}}
	~~تُرکَمَن،~~ شهرستان		ترکمن، شهرستان (County) Torkaman

			واقع در غرب [[گلستان، استان\|استان گلستان]] و در ساحل جنوب شرقی [[خزر، دریای\|دریای خزر]]، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش سیجوال، با مرکزیت اداری [[بندر ترکمن]]. از شمال به شهرستان گمیشان، از شرق به [[آق قلا، شهرستان\|شهرستان آق‌قلا]]، از جنوب به شهرستان‌های [[گرگان، شهرستان\|گرگان]] و [[کردکوی، شهرستان\|کردکوی]]، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و [[گرگان، رودخانه\|گرگان‌رود]] و شاخه‌هایش آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به مرکز این شهرستان ختم می‌شود و راه‌های [[گنبد کاووس، شهر\|گنبد کاووس]] به بندر ترکمن و [[کردکوی، شهر\|کردکوی]] به [[گمیش تپه\|گمیش‌تپه]] شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان 79,978نفر است (1395ش) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارتند از بندر ترکمن و سیجوال. غلات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است. مردم این شهرستان که در دشت ترکمن واقع شده‌ است، از طوایف ترکمن و سنی حنفی‌اند.
			----


	واقع در غرب استان گلستان و در ساحل جنوب شرقی دریای خزر، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش گمیشان، با مرکزیت اداری بندر ترکمن. از شمال به جمهوری ترکمنستان، از شرق به شهرستان آق‌قلا، از جنوب به شهرستان گرگان و کردکوی، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و گرگان‌رود و شاخه‌هایش آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به این بندر ختم می‌شود و راه‌های گنبد کاووس به بندر ترکمن و کردکوی به گمیش‌تپه شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان ۱۲۳,۱۸۱ نفر است (۱۳۸۵) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارت‌اند از گمیش‌تپه، خواجه‌ نفس، سیجوال، و بناور. غلات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است.

	<br/> <!--14125400-->		<br/> <!--14125400-->

	[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:گلستان]]		[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:گلستان]]

Nazanin در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۵:۲۳

2019-07-24T05:23:50Z

صفحهٔ تازه

{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران
| نام فارسی =
|نام لاتین =
| نام‌ قدیمی =
| نام دیگر =
| استان = گلستان
| شهرستان =
| بخش = مرکزی و گمیشان
| موقعیت = جنوب جمهوری ترکمنستان، غرب شهرستان آق‌قلا، شمال شهرستان گرگان و کردکوی، و شرق دریای خزر
| جمعیت = ۱۲۳,۱۸۱ نفر(۱۳۸۵ش)
| نوع اقلیم =
| ارتفاع از سطح دریا =
| تولیدات و صنایع مهم = غلات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، محصولات جالیزی و لبنیات
| برخی بناهای مهم =
| شهر ها و آبادی های مهم = گمیش‌تپه، خواجه‌ نفس، سیجوال، و بناور
}}
تُرکَمَن، شهرستان

واقع در غرب استان گلستان و در ساحل جنوب شرقی دریای خزر، مشتمل بر بخش مرکزی و بخش گمیشان، با مرکزیت اداری بندر ترکمن. از شمال به جمهوری ترکمنستان، از شرق به شهرستان آق‌قلا، از جنوب به شهرستان گرگان و کردکوی، و از غرب به دریای خزر محدود است. اراضی آن را دشت آبرفتی ساحلی تشکیل داده است و گرگان‌رود و شاخه‌هایش آن را مشروب می‌کنند. راه‌آهن سراسری ایران به این بندر ختم می‌شود و راه‌های گنبد کاووس به بندر ترکمن و کردکوی به گمیش‌تپه شبکۀ راه‌های ارتباطی آن را تشکیل می‌دهند. جمعیت این شهرستان ۱۲۳,۱۸۱ نفر است (۱۳۸۵) و مهم‌ترین آبادی‌های آن عبارت‌اند از گمیش‌تپه، خواجه‌ نفس، سیجوال، و بناور. غلات، پنبه، دانه‌های روغنی، زیتون، و محصولات جالیزی از محصولات کشاورزی و لبنیات از فرآورده‌های دامی آن است.

<br/> 

[[Category:جغرافیای ایران]] [[Category:گلستان]]