Nazanin در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۷

2019-09-22T11:37:33Z

صفحهٔ تازه

تَعالی‌گرایی (Transcendentalism)

جنبش نویسندگان و فیلسوفان نیوانگلند<ref>New England</ref> در قرن ۱۹. از یک نظام آرمان‌گرایانۀ فکری جانبداری می‌کردند که بر اعتقاد به وحدت وجود همۀ موجودات، نیکی ذاتی نوع بشر، و برتری بینش بر منطق و تجربه برای کشف ژرف‌ترین حقایق تأکید می‌ورزید. آثار تعالی‌گرایان حاکی از آغاز شکوفایی قریحۀ هنری امریکایی و معرف رنسانس ادبیات امریکا است. منابعی که تعالی‌گرایان نیوانگلند در جست‌وجوی فلسفه‌ای رهایی‌بخش به آن گرایش یافتند، عبارت بودند از تعالی‌گرایی آلمان، به‌ویژه آن گونه که ساموئل تیلور کولریج<ref>Samuel Taylor Coleridge</ref> و تامس کارلایل<ref>Thomas Carlyle</ref> تحلیل می‌کردند؛ اندیشه‌های افلاطون و ناپلئون؛ نوشته‌های مقدس هندی و چینی؛ و آثار عارفانی نظیر اِمانوئِل سوِدِنْبورْگ<ref>Emanuel Swedenborg</ref> و یاکوب بومِه<ref>Jakob Böhme</ref>. تعالی‌گرایی نیوانگلند، که بخشی از نهضت رمانتیک بود، در منطقۀ کنکوردِ ماساچوست<ref>Concord, Massachusetts </ref> شکوفا شد و از ۱۸۳۰ تا ۱۸۵۵ نبردِ میان نسل جوان و سالخورده و ظهور فرهنگ ملی جدیدی را تصویر کرد که از موضوع‌های بومی مایه می‌گرفت. امرسون و فولر فصل‌نامۀ ''دایل''<ref>''The Dial''</ref> را دایر کردند که ناشر افکار تعالی‌گرایان بود. مقالۀ «طبیعت<ref>Nature</ref>» (۱۸۳۶) نوشتۀ امرسون نیز اساسنامۀ فلسفی این نهضت خوانده می‌شود که در آن اندیشۀ وحدت وجود و یکپارچگی انسان تلقین می‌شود.

 

----

[[Category:فلسفه ، منطق و کلام]]
[[Category:فلسفه غرب – اشخاص، آثار و مکاتب]]
<references />

تعالی گرایی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۳۷