https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%D9%84%D9%81%D9%86_%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87تلفن همراه - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-02T00:07:50Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AA%D9%84%D9%81%D9%86_%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87&diff=2010058687&oldid=prevNazanin در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۴۰2019-09-28T08:40:44Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
تلفن همراه (mobile phone)<br /> [[File:14208400-1.jpg|thumb|تلفن همراه]][[File:14208400-2.jpg|thumb|تلفن همراه]][[File:14208400-3.jpg|thumb|تلفن همراه]][[File:14208400.jpg|thumb|تلفن همراه]](یا: موبایل) تلفن بیسیم مرتبط با شبکۀ رادیویی سلولی<ref>cellular radio network</ref>. در شبکههای سلولی اولیه، از فناوری آنالوگ<ref>analogue </ref> استفاده میکردند، اما از دهۀ ۱۹۹۰، اغلب این شبکهها از سیستم دیجیتال<ref>digital system</ref> استفاده میکنند. مکالمات با شبکهای از ایستگاهها<ref>stations </ref> و مراکز تلفن<ref>exchanges </ref> به سیستم تلفن عمومی<ref>public telephone</ref> مرتبط میشود. ناحیۀ تحت پوشش هر ایستگاه را سلول<ref>cell </ref> مینامند. هر سلول در حدود ۵ کیلومتر عرض و فرستندۀ مجزای کمقدرتی دارد. در هنگام حرکت، با رفتن از یک سلول به سلول دیگر، مکالمه نیز به آن سلول منتقل میشود. در اروپا، بسیاری از کشورها سیستم جهانی مخابرات سیار<ref>Global System for Mobile Communications</ref> را بهمنزلۀ سیستم دیجیتال استاندارد پذیرفتهاند. این سیستم به مسافران امکان میدهد در شبکههای ملی گوناگون از یک تلفن استفاده کنند. گرایش به تجمیع تلفن و رایانه به اختراع تلفنهای وَپ (پروتکل کاربرد بیسیم<ref>Wireless application protocol</ref>) در ۱۹۹۹ منتهی شد. در ۱۹۹۹، شرکت مایکروسافت<ref>Microsoft </ref> نرمافزار موبایل اکسپلورر<ref>Mobile Explorer</ref> را ابداع کرد که به کاربران امکان میداد با استفاده از تلفن همراه ساختهشده با فناوری وَپ ایمیلهای<ref>e-mail</ref> خود را بخوانند یا وارد اینترنت شوند. خدمات تلفن همراه براساس سیمکارت (مدول شناسایی مشترک<ref>Subscriber Identity Module</ref>) کار میکند. سیمکارت تلفنی را که وارد شبکه میشود شناسایی، شمارهتلفنها را ذخیره، و از کاربران در برابر سوء استفاده از حسابشان در شبکه محافظت میکند. بیشتر سیستمهای تلفن همراه سرویسی با نام پیامدهی<ref>SMS messaging</ref> عرضه میکنند. این سرویس امکان ارسال پیامهای مکتوب را برای کاربران فراهم میکند. طول این پیامها نباید بیش از ۱۶۰ حرف باشد. یواِمتیاِس از سرویسهای نسل سوم تلفن همراه در دست تکمیل است. شبکۀ نسل سوم باید سرانجام پهنای باند ۲ مگابایت در ثانیه را عرضه کند، اما در آغاز احتمال میرود که فقط توانایی پوششدهی ۳۸۴ کیلوبایت در ثانیه را داشته باشد. کاربردهای بالقوۀ این پهنای باند عبارتاند از تلویزیون تعاملی<ref>interactive television</ref>، پیامرسانی ویدئویی<ref>video messaging</ref>، و همۀ ویژگیهای یک یاور دیجیتال شخصی<ref>personal digital assistant</ref>.<br />
<br />
ا'''رتباط اینترنتی'''. در ژاپن، سیستمی با استفاده از جیپیآراِس (سرویس رادیوی بستهای عمومی<ref>General Packet Radio Services</ref>)، با نام آیمود<ref>imode</ref>، به کاربران امکان میدهد تلفن خود را پیوسته متصل با اینترنت نگه دارند. در اواخر سال ۲۰۰۰، آیمود در ژاپن ۱۷میلیون مشترک داشت و قرار بود این سیستم در ۲۰۰۱، در اروپا و امریکا نیز راهاندازی شود. تلفنهای همراه رایانهها را نیز با کارتهای داده/ پیسی<ref>data/pc cards</ref>، کابلهای مستقیم<ref>direct serial cables</ref> یا پایانههای سیار خودکفا<ref>stand-alone mobile terminals</ref> بههم متصل میکنند.<br />
<br />
'''مخاطرات سلامتی'''. بعضی از تحقیقات علمی رابطۀ بین استفاده از تلفن همراه و ایجاد تومور مغزی را نشان داده است، اما شواهد حاصل هنوز برای نتیجهگیری کافی نیست. سازمان جهانی بهداشت<ref>World Health Organization</ref> برای تعیین خطر استفاده از تلفن همراه اجرای پروژۀ میدان بینالمللی الکترومغناطیسی<ref>International EMF</ref> را در ۱۹۹۶ آغاز کرد. هدف از اجرای این پروژه، که تا ۲۰۰۵ ادامه یافت، تعیین آثار همۀ دستگاههای تولیدکنندۀ میدان الکترومغناطیسی<ref>electromagnetic field</ref> بر سلامت انسان بود. نخستین تلفنهای همراه در ایران در سال ۱۳۷۳ش توسط شرکت مخابرات راهاندازی و به سرعت گسترش پیدا کرد.<br />
<br />
&nbsp; &nbsp;<br />
<br />
----<br />
<br />
<!--14208400-->[[Category:رسانه ها و ارتباطات]] <br />
[[Category:رسانه های مجازی و مخابراتی]]<br />
<references /></div>Nazanin