https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%84%DB%8C%D9%88%D8%B3%D8%8C_%D8%A2%D8%B1%D9%86%D9%87_%D9%88%DB%8C%D9%84%D9%87%D9%84%D9%85_%DA%A9%D9%88%D8%B1%DB%8C%D9%86_%28%DB%B1%DB%B9%DB%B0%DB%B2%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B7%DB%B1%29تیسلیوس، آرنه ویلهلم کورین (۱۹۰۲ـ۱۹۷۱) - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-03T17:53:33Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%84%DB%8C%D9%88%D8%B3%D8%8C_%D8%A2%D8%B1%D9%86%D9%87_%D9%88%DB%8C%D9%84%D9%87%D9%84%D9%85_%DA%A9%D9%88%D8%B1%DB%8C%D9%86_(%DB%B1%DB%B9%DB%B0%DB%B2%D9%80%DB%B1%DB%B9%DB%B7%DB%B1)&diff=2010061094&oldid=prevNazanin در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۱۰2019-10-20T07:10:59Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
تیسِلیوس، آرْنِه ویلهِلْم کورین (۱۹۰۲ـ۱۹۷۱)(Tiselius, Arne Wilhelm Kaurin)<br><br />
<br />
{{جعبه زندگینامه<br />
|عنوان =آرنه ویلهلم کورین تیسلیوس<br />
|نام =Arne Wilhelm Kaurin Tiselius<br />
|نام دیگر=<br />
|نام اصلی=<br />
|نام مستعار=<br />
|لقب=<br />
|زادروز=استکهلم ۱۹۰۲م<br />
|تاریخ مرگ=۱۹۷۱م<br />
|دوره زندگی=<br />
|ملیت=سویدی<br />
|محل زندگی=<br />
|تحصیلات و محل تحصیل=اوپسالا<br />
| شغل و تخصص اصلی =شیمی دان<br />
|شغل و تخصص های دیگر=<br />
|سبک =<br />
|مکتب =<br />
|سمت =مدیر انستیتوی زیست شیمی (از ۱۹۳۸)<br />
|جوایز و افتخارات =نوبل شیمی به سبب تحقیقاتش در زمینه الکتروفورز و تحلیل جذب سطحی و نیز کشفیاتش در زمینه پروتیین های سرم (۱۹۴۸)<br />
|آثار =<br />
|خویشاوندان سرشناس =<br />
|گروه مقاله =شیمی و بیوشیمی<br />
|دوره =<br />
|فعالیت های مهم =بنیانگذار سمپوزیوم نوبل<br />
|رشته =<br />
|پست تخصصی =<br />
|باشگاه =<br />
}}شیمیدان سوئدی. روش قدرتمندی، با نام اِلکتروفورز<ref>electrophoresis</ref>، برای آنالیز شیمیایی عرضه کرد و تکنیکهای جدید خود را برای آنالیز پروتئینهای حیوانی بهکار گرفت. جایزۀ نوبل شیمی ۱۹۴۸ را بهسبب تحقیقاتش در زمینۀ الکتروفورز و تحلیل جذب سطحی<ref>adsorption</ref>، و نیز کشفیاتش در زمینۀ پروتئینهای سرم<ref>serum proteins </ref> بهدست آورد. در استکهلم زاده شد و در اوپسالا<ref>Uppsala</ref> درس خواند. در همانجا نیز به کار پرداخت. از ۱۹۳۸، مدیر انستیتوی زیستشیمی<ref>Institute of Biochemistry </ref> بود. از ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۵، در پرینستون<ref>Princeton </ref> امریکا در زمینۀ کانیهای زئولیت<ref>zeolite </ref> تحقیق و ظرفیت آنها را برای حفظ ساختار بلوری<ref>crystal structure</ref> از طریق تبادل آب تبلور<ref name=":0">water of crystallization</ref><ref name=":0" /> با اجسام دیگر بررسی میکرد. این گونه ساختارهای بلوری، حتی پس از حذف آب، تحت خلأ دست نخورده باقی میمانند. تیسلیوس تغییرات نوری حاصل از آبدار شدن مجدد<ref>rehydrate </ref> بلورهای خشکیده را بررسی کرد و برای اولینبار در دهه ۱۹۲۰ الکتروفورز را بهکار بُرد. در دهه ۱۹۳۰، پروتئینهای موجود در سرم اسب را جداسازی کرد و برای اولین بار وجود سه جزء را، که آنها را آلفا و بتا و گاما گلوبولین<ref>α-β-δ globulin </ref> نامید، آشکار ساخت. بعدها نیز تکنیکهای جدیدی را در کروماتوگرافی<ref>chromatography </ref> ابداع کرد. او سمپوزیوم نوبل<ref>Nobel Symposia</ref> را بنیاد گذاشت که هر ساله به بحثهای اجتماعی و اخلاقی و دیگر زمینههای مرتبط با کارهای برندگان هر پنج زمینۀ جایزه نوبل میپردازد.<!--14302600--><br />
<br />
<br />
<br />
----<br />
[[رده:شیمی و بیوشیمی]]<br />
[[رده:(شیمی و بیوشیمی)اشخاص و آثار]]</div>Nazanin