تیلور، ریچارد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۵۳

2025-10-08T04:53:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۵۳
خط ۷:		خط ۷:
	\|لقب=		\|لقب=
	\|زادروز=مدیسین هت، آلبرتا ۱۹۲۹م		\|زادروز=مدیسین هت، آلبرتا ۱۹۲۹م
	\|تاریخ مرگ=		\|تاریخ مرگ=استنفورد، کالیفرنیا ۲۰۱۸م
	\|دوره زندگی=		\|دوره زندگی=
	\|ملیت=کانادایی		\|ملیت=کانادایی

Mohammadi3 در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۴۲

2025-10-08T04:42:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۴۲
خط ۱:		خط ۱:

	~~تِیلور، ریچارْد (۱۹۲۹)(Taylor, Richard)<br>~~

	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\|عنوان =ریچارد تیلور		\|عنوان =ریچارد تیلور
خط ۱۵:		خط ۱۲:
	\|محل زندگی=		\|محل زندگی=
	\|تحصیلات و محل تحصیل=دانشگاه آلبرتا در ادمونتون		\|تحصیلات و محل تحصیل=دانشگاه آلبرتا در ادمونتون
	\| شغل و تخصص اصلی =~~فیزیک دان~~		\| شغل و تخصص اصلی =فیزیک‌دان
	\|شغل و تخصص های دیگر=		\|شغل و تخصص های دیگر=
	\|سبک =		\|سبک =
	\|مکتب =		\|مکتب =
	\|سمت =محقق استنفورد در کالیفرنیا، دانشگاه اورسی (۱۹۵۸-۱۹۶۱)، آزمایشگاه لارنس برکلی در دانشگاه کالیفرنیا، دانشگاه استنفورد، آزمایشگاه فیزیک ذرات اروپا (سرن) در ژنو و آزمایشگاه شتاب دهنده آلمان در هامبورگ - دستیار مدیر تحقیقات دانشگاه استنفورد (۱۹۸۲-۱۹۸۶)		\|سمت =محقق استنفورد در کالیفرنیا، دانشگاه اورسی (۱۹۵۸-۱۹۶۱)، آزمایشگاه لارنس برکلی در دانشگاه کالیفرنیا، دانشگاه استنفورد، آزمایشگاه فیزیک ذرات اروپا (سرن) در ژنو و آزمایشگاه شتاب دهنده آلمان در هامبورگ - دستیار مدیر تحقیقات دانشگاه استنفورد (۱۹۸۲-۱۹۸۶)
	\|جوایز و افتخارات =نوبل فیزیک به سبب ~~آزمایش هایی~~ که نشان ~~می داد پروتون ها~~ و ~~نوترون ها~~ از کوارک ساخته ~~می شوند~~ (~~۱۹۹۰~~)		\|جوایز و افتخارات =نوبل فیزیک به سبب آزمایش‌هایی که نشان می‌داد پروتون‌ها و نوترون‌ها از کوارک ساخته می‌شوند (۱۹۹۰م)
	\|آثار =		\|آثار =
	\|خویشاوندان سرشناس =		\|خویشاوندان سرشناس =
خط ۲۹:		خط ۲۶:
	\|پست تخصصی =		\|پست تخصصی =
	\|باشگاه =		\|باشگاه =
	}}<p>فیزیک‌دان کانادایی. با همکاری جروم فریدمن<ref>Jerome Friedman</ref> و هنری وِی کِندال<ref>Henry Way Kendall </ref>، به پژوهش بنیادی برای برخورد الکترون‌های پُرانرژی با پروتون‌ها و نوترون‌ها پرداخت. این کار بر پیدایش مُدل کوارکی فیزیک ذرات بنیادی تأثیرگذار بود. تیلور به‌سبب آزمایش‌هایی که نشان می‌داد پروتون‌ها و نوترون‌ها از کوارک ساخته می‌شوند، در ۱۹۹۰ به جایزۀ نوبل فیزیک دست ‌یافت. تیلور، فریدمن، و کندال در ~~۱۹۷۰~~ بمباران پروتون‌ها، و بعدها نوترون‌ها را با الکترون‌های پُرانرژی به آزمایش گذاشتند. جیمز بورکن<ref>James Borken </ref> و ریچارد فاینمن<ref>Richard Feynman</ref> با اعلام این نظر که الکترون‌ها با اجسام سختِ نقطه‌گونه‌ای در داخل پروتون برخورد می‌کنند، نتایج این آزمایش‌ها را تعبیر کردند. طولی نکشید ذرات درون پروتون‌ها را کوارک<ref>quark</ref> نامیدند. تیلور در مدیسین هَت<ref>Medicine Hat </ref> در آلبرتا<ref>Alberta</ref> زاده شد و در دانشگاه آلبرتا در اِدمونتون<ref>Edmonton </ref> درس خواند. سپس، به استنفورد<ref>Stanford </ref> در کالیفرنیا<ref>California</ref> رفت و در آن‌جا به آزمایشگاه فیزیک انرژی بالا<ref>High Energy Physics Laboratory </ref> پیوست. از ۱۹۵۸ تا ~~۱۹۶۱،~~ در پاریس به‌سر برد و در آن‌جا در زمینۀ شتاب‌دهنده‌ای به‌کار پرداخت که در دانشگاه اورسِی<ref name=":0">Orsay</ref><ref name=":0" /> در دست ساخت بود. پس از بازگشت به ایالات متحد امریکا، به‌مدت یک سال در آزمایشگاه لارنس برکلی<ref>Lawrence Berkeley Laboratory </ref> در دانشگاه کالیفرنیا مشغول کار شد و سپس به دانشگاه استنفورد برگشت. او دو دهۀ بعدی زندگی حرفه‌ای‌اش را به آزمایش‌های متفاوت درخصوص پراکندگی الکترون در پژوهشگاه‌های گوناگون گذرانید. دوره‌هایی از این مدت را در سِرن<ref>CERN </ref>، آزمایشگاه فیزیک ذرات اروپا در نزدیکی ژنو<ref>Geneva</ref> در سوئیس، و دوره‌هایی را هم در آزمایشگاه شتاب‌دهنده آلمان در هامبورگ گذراند. در ~~۱۹۸۲،~~ دستیار مدیر تحقیقات در دانشگاه استنفورد شد و تا ~~۱۹۸۶،~~ که برای بازگشت به پژوهش از کار استعفا داد، این سمت را برعهده داشت.~~</p>~~<!--14307500-->		}}تِیلور، ریچارْد (۱۹۲۹-۲۰۱۸م)(Taylor, Richard)<br>

			فیزیک‌دان کانادایی. با همکاری جروم فریدمن<ref>Jerome Friedman</ref> و هنری وِی کِندال<ref>Henry Way Kendall </ref>، به پژوهش بنیادی برای برخورد الکترون‌های پُرانرژی با پروتون‌ها و نوترون‌ها پرداخت. این کار بر پیدایش مُدل کوارکی فیزیک ذرات بنیادی تأثیرگذار بود. تیلور به‌سبب آزمایش‌هایی که نشان می‌داد پروتون‌ها و نوترون‌ها از کوارک ساخته می‌شوند، در ۱۹۹۰ به جایزۀ نوبل فیزیک دست ‌یافت. تیلور، فریدمن، و کندال در ۱۹۷۰م بمباران پروتون‌ها، و بعدها نوترون‌ها را با الکترون‌های پُرانرژی به آزمایش گذاشتند. جیمز بورکن<ref>James Borken </ref> و ریچارد فاینمن<ref>Richard Feynman</ref> با اعلام این نظر که الکترون‌ها با اجسام سختِ نقطه‌گونه‌ای در داخل پروتون برخورد می‌کنند، نتایج این آزمایش‌ها را تعبیر کردند. طولی نکشید ذرات درون پروتون‌ها را کوارک<ref>quark</ref> نامیدند. تیلور در مدیسین هَت<ref>Medicine Hat </ref> در آلبرتا<ref>Alberta</ref> زاده شد و در دانشگاه آلبرتا در اِدمونتون<ref>Edmonton </ref> درس خواند. سپس، به استنفورد<ref>Stanford </ref> در کالیفرنیا<ref>California</ref> رفت و در آن‌جا به آزمایشگاه فیزیک انرژی بالا<ref>High Energy Physics Laboratory </ref> پیوست. از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۱م، در پاریس به‌سر برد و در آن‌جا در زمینۀ شتاب‌دهنده‌ای به‌کار پرداخت که در دانشگاه اورسِی<ref name=":0">Orsay</ref><ref name=":0" /> در دست ساخت بود. پس از بازگشت به ایالات متحد امریکا، به‌مدت یک سال در آزمایشگاه لارنس برکلی<ref>Lawrence Berkeley Laboratory </ref> در دانشگاه کالیفرنیا مشغول کار شد و سپس به دانشگاه استنفورد برگشت. او دو دهۀ بعدی زندگی حرفه‌ای‌اش را به آزمایش‌های متفاوت درخصوص پراکندگی الکترون در پژوهشگاه‌های گوناگون گذرانید. دوره‌هایی از این مدت را در سِرن<ref>CERN </ref>، آزمایشگاه فیزیک ذرات اروپا در نزدیکی ژنو<ref>Geneva</ref> در سوئیس، و دوره‌هایی را هم در آزمایشگاه شتاب‌دهنده آلمان در هامبورگ گذراند. در ۱۹۸۲م، دستیار مدیر تحقیقات در دانشگاه استنفورد شد و تا ۱۹۸۶م، که برای بازگشت به پژوهش از کار استعفا داد، این سمت را برعهده داشت.


			ریچارد تیلور در تاریخ ۲۲ فوریه ۲۰۱۸م (۳ اسفند ۱۳۹۶ش)، در سن ۸۸ سالگی، در خانه‌اش در استنفورد، کالیفرنیا درگذشت.<!--14307500-->

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ تیلور، ریچارد (۱۹۲۹) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به تیلور، ریچارد منتقل کرد

2025-10-08T04:27:48Z

Mohammadi3 صفحهٔ تیلور، ریچارد (۱۹۲۹) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به تیلور، ریچارد منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۲۷
(بدون تفاوت)

Nazanin در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۲۷

2019-10-21T07:27:57Z

صفحهٔ تازه

تِیلور، ریچارْد (۱۹۲۹)(Taylor, Richard)<br>

{{جعبه زندگینامه
|عنوان =ریچارد تیلور
|نام =Richard Taylor
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=مدیسین هت، آلبرتا ۱۹۲۹م
|تاریخ مرگ=
|دوره زندگی=
|ملیت=کانادایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=دانشگاه آلبرتا در ادمونتون
| شغل و تخصص اصلی =فیزیک دان
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =محقق استنفورد در کالیفرنیا، دانشگاه اورسی (۱۹۵۸-۱۹۶۱)، آزمایشگاه لارنس برکلی در دانشگاه کالیفرنیا، دانشگاه استنفورد، آزمایشگاه فیزیک ذرات اروپا (سرن) در ژنو و آزمایشگاه شتاب دهنده آلمان در هامبورگ - دستیار مدیر تحقیقات دانشگاه استنفورد (۱۹۸۲-۱۹۸۶)
|جوایز و افتخارات =نوبل فیزیک به سبب آزمایش هایی که نشان می داد پروتون ها و نوترون ها از کوارک ساخته می شوند (۱۹۹۰)
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =فیزیک و مکانیک
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}<p>فیزیک‌دان کانادایی. با همکاری جروم فریدمن<ref>Jerome Friedman</ref> و هنری وِی کِندال<ref>Henry Way Kendall </ref>، به پژوهش بنیادی برای برخورد الکترون‌های پُرانرژی با پروتون‌ها و نوترون‌ها پرداخت. این کار بر پیدایش مُدل کوارکی فیزیک ذرات بنیادی تأثیرگذار بود. تیلور به‌سبب آزمایش‌هایی که نشان می‌داد پروتون‌ها و نوترون‌ها از کوارک ساخته می‌شوند، در ۱۹۹۰ به جایزۀ نوبل فیزیک دست ‌یافت. تیلور، فریدمن، و کندال در ۱۹۷۰ بمباران پروتون‌ها، و بعدها نوترون‌ها را با الکترون‌های پُرانرژی به آزمایش گذاشتند. جیمز بورکن<ref>James Borken </ref> و ریچارد فاینمن<ref>Richard Feynman</ref> با اعلام این نظر که الکترون‌ها با اجسام سختِ نقطه‌گونه‌ای در داخل پروتون برخورد می‌کنند، نتایج این آزمایش‌ها را تعبیر کردند. طولی نکشید ذرات درون پروتون‌ها را کوارک<ref>quark</ref> نامیدند. تیلور در مدیسین هَت<ref>Medicine Hat </ref> در آلبرتا<ref>Alberta</ref> زاده شد و در دانشگاه آلبرتا در اِدمونتون<ref>Edmonton </ref> درس خواند. سپس، به استنفورد<ref>Stanford </ref> در کالیفرنیا<ref>California</ref> رفت و در آن‌جا به آزمایشگاه فیزیک انرژی بالا<ref>High Energy Physics Laboratory </ref> پیوست. از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۱، در پاریس به‌سر برد و در آن‌جا در زمینۀ شتاب‌دهنده‌ای به‌کار پرداخت که در دانشگاه اورسِی<ref name=":0">Orsay</ref><ref name=":0" /> در دست ساخت بود. پس از بازگشت به ایالات متحد امریکا، به‌مدت یک سال در آزمایشگاه لارنس برکلی<ref>Lawrence Berkeley Laboratory </ref> در دانشگاه کالیفرنیا مشغول کار شد و سپس به دانشگاه استنفورد برگشت. او دو دهۀ بعدی زندگی حرفه‌ای‌اش را به آزمایش‌های متفاوت درخصوص پراکندگی الکترون در پژوهشگاه‌های گوناگون گذرانید. دوره‌هایی از این مدت را در سِرن<ref>CERN </ref>، آزمایشگاه فیزیک ذرات اروپا در نزدیکی ژنو<ref>Geneva</ref> در سوئیس، و دوره‌هایی را هم در آزمایشگاه شتاب‌دهنده آلمان در هامبورگ گذراند. در ۱۹۸۲، دستیار مدیر تحقیقات در دانشگاه استنفورد شد و تا ۱۹۸۶، که برای بازگشت به پژوهش از کار استعفا داد، این سمت را برعهده داشت.</p>

----
[[رده:فیزیک و مکانیک]]
[[رده:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]