تینا، کاظم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3: Mohammadi3 صفحهٔ تینا، کاظم (تهران ۱۳۰۸ـ۱۳۶۹ش) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به تینا، کاظم منتقل کرد

2025-05-18T19:13:14Z

Mohammadi3 صفحهٔ تینا، کاظم (تهران ۱۳۰۸ـ۱۳۶۹ش) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به تینا، کاظم منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۳
(بدون تفاوت)

Mohammadi3 در ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۲

2025-05-18T19:12:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:14313100.jpg\|جایگزین=کاظم تینا\|بندانگشتی\|کاظم تینا]]		[[پرونده:14313100.jpg\|جایگزین=کاظم تینا\|بندانگشتی\|کاظم تینا]]
	کاظم تینا (تهران ۱۳۰۸ـ ۱۳۶۹ش)<br>		کاظم تینا (تهران ۱۳۰۸ـ ۱۳۶۹ش)<br>
	<p>(یا: ک. تینا) داستان‌نویس ایرانی. کارمند بانک بود و مجرد زیست. از همکاران مجلۀ ''خروس‌ جنگی'' (‌۱۳۲۹ـ ۱۳۳۰ش) بود؛ گو این‌که اثری از تینا در خروس جنگی به چاپ نرسیده است، اما پیوستن نویسنده‌ی منزوی و‌ گوشه‌گیری چون او به حلقه‌ای ادبی، باب آشنایی وی با چند تن از شاعران و ‌هنرمندان دهه‌ی 1330 شد. «[[ناصر عصار]]» نقاش، «[[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|سهراب سپهری]]» شاعر و نقاش و «[[شیوایی، محمدعلی (شیراز ۱۳۱۳ـ۱۳۸۴ش)\|محمدعلی شیوایی]]» نقاش کسانی بودند که بعد از [[هوشنگ ایرانی]] بیش‌ترین مراوده را با تینا داشتند و از او تاثیر پذیرفتند. «[[بیژن الهی]]»، «[[بنیاد، شاپور (شیراز ۱۳۲۶ـ همان جا ۱۳۷۸ش)\|شاپور بنیاد]]» (که به همت او «سایه‌بین» و «مینوآگاهی» به چاپ رسید)، «شاپور جورکش»، «[[اوجی، منصور ~~(شیراز ۱۳۱۶ش)~~\|منصور اوجی]]» و «[[خضرایی، اورنگ (آباده ۱۳۲۱ـ اصفهان ۱۳۶۸ش)\|اورنگ خضرایی]]» هرکدام به شکلی و بیش‌تر به واسطه‌ی «محمدعلی شیوایی» از تینا و آثارش تاثیر گرفتند. داستان‌هایش، شعر منثور با گرایش‌های عرفانی است.<ref>https://tootimag.com/%D9%85%D8%B7%D9%84%D8%A8/9240/%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85-%D8%AA%DB%8C%D9%86%D8%A7-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C</ref> </p>		<p>(یا: ک. تینا) داستان‌نویس ایرانی. کارمند بانک بود و مجرد زیست. از همکاران مجلۀ ''خروس‌ جنگی'' (‌۱۳۲۹ـ ۱۳۳۰ش) بود؛ گو این‌که اثری از تینا در خروس جنگی به چاپ نرسیده است، اما پیوستن نویسنده‌ی منزوی و‌ گوشه‌گیری چون او به حلقه‌ای ادبی، باب آشنایی وی با چند تن از شاعران و ‌هنرمندان دهه‌ی 1330 شد. «[[ناصر عصار]]» نقاش، «[[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|سهراب سپهری]]» شاعر و نقاش و «[[شیوایی، محمدعلی (شیراز ۱۳۱۳ـ۱۳۸۴ش)\|محمدعلی شیوایی]]» نقاش کسانی بودند که بعد از [[هوشنگ ایرانی]] بیش‌ترین مراوده را با تینا داشتند و از او تاثیر پذیرفتند. «[[بیژن الهی]]»، «[[بنیاد، شاپور (شیراز ۱۳۲۶ـ همان جا ۱۳۷۸ش)\|شاپور بنیاد]]» (که به همت او «سایه‌بین» و «مینوآگاهی» به چاپ رسید)، «شاپور جورکش»، «[[اوجی، منصور\|منصور اوجی]]» و «[[خضرایی، اورنگ (آباده ۱۳۲۱ـ اصفهان ۱۳۶۸ش)\|اورنگ خضرایی]]» هرکدام به شکلی و بیش‌تر به واسطه‌ی «محمدعلی شیوایی» از تینا و آثارش تاثیر گرفتند. داستان‌هایش، شعر منثور با گرایش‌های عرفانی است.<ref>https://tootimag.com/%D9%85%D8%B7%D9%84%D8%A8/9240/%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85-%D8%AA%DB%8C%D9%86%D8%A7-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C</ref> </p>
	<p>کاظم تینا در شب ۲۵ تیرماه سال ۱۳۶۹ خودکشی کرد و ساعت نه صبح روز بعد در بیمارستان لقمان‌الدوله درگذشت. </p>		<p>کاظم تینا در شب ۲۵ تیرماه سال ۱۳۶۹ خودکشی کرد و ساعت نه صبح روز بعد در بیمارستان لقمان‌الدوله درگذشت. </p>
	برخی از آثارش عبارتند از: '' آفتاب بی‌غروب'' (۱۳۳۲)؛'' گذرگاه بی‌پایانی'' (۱۳۴۰)؛'' سایه بین و مینو آگاهی'' (۱۳۷۲).		برخی از آثارش عبارتند از: '' آفتاب بی‌غروب'' (۱۳۳۲)؛'' گذرگاه بی‌پایانی'' (۱۳۴۰)؛'' سایه بین و مینو آگاهی'' (۱۳۷۲).

Mohammadi3 در ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۱

2025-05-07T04:31:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:14313100.jpg\|جایگزین=کاظم تینا\|بندانگشتی\|کاظم تینا]]		[[پرونده:14313100.jpg\|جایگزین=کاظم تینا\|بندانگشتی\|کاظم تینا]]
	کاظم تینا (تهران ۱۳۰۸ـ ۱۳۶۹ش)<br>		کاظم تینا (تهران ۱۳۰۸ـ ۱۳۶۹ش)<br>
	<p>(یا: ک. تینا) داستان‌نویس ایرانی. کارمند بانک بود و مجرد زیست. از همکاران مجلۀ ''خروس‌ جنگی'' (‌۱۳۲۹ـ ۱۳۳۰ش) بود؛ گو این‌که اثری از تینا در خروس جنگی به چاپ نرسیده است، اما پیوستن نویسنده‌ی منزوی و‌ گوشه‌گیری چون او به حلقه‌ای ادبی، باب آشنایی وی با چند تن از شاعران و ‌هنرمندان دهه‌ی 1330 شد. «[[ناصر عصار]]» نقاش، «[[سهراب سپهری]]» شاعر و نقاش و «[[محمدعلی شیوایی]]» نقاش کسانی بودند که بعد از [[~~هوشنگ ایرانی (شاعر)\|~~هوشنگ ایرانی]] بیش‌ترین مراوده را با تینا داشتند و از او تاثیر پذیرفتند. «[[بیژن الهی]]»، «[[شاپور ~~بنیاد~~ (شیراز ۱۳۲۶ـ همان جا ۱۳۷۸ش)\|شاپور بنیاد]]» (که به همت او «سایه‌بین» و «مینوآگاهی» به چاپ رسید)، «شاپور جورکش»، «[[منصور اوجی]]» و «[[اورنگ خضرایی]]» هرکدام به شکلی و بیش‌تر به واسطه‌ی «محمدعلی شیوایی» از تینا و آثارش تاثیر گرفتند. داستان‌هایش، شعر منثور با گرایش‌های عرفانی است.<ref>https://tootimag.com/%D9%85%D8%B7%D9%84%D8%A8/9240/%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85-%D8%AA%DB%8C%D9%86%D8%A7-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C</ref> </p>		<p>(یا: ک. تینا) داستان‌نویس ایرانی. کارمند بانک بود و مجرد زیست. از همکاران مجلۀ ''خروس‌ جنگی'' (‌۱۳۲۹ـ ۱۳۳۰ش) بود؛ گو این‌که اثری از تینا در خروس جنگی به چاپ نرسیده است، اما پیوستن نویسنده‌ی منزوی و‌ گوشه‌گیری چون او به حلقه‌ای ادبی، باب آشنایی وی با چند تن از شاعران و ‌هنرمندان دهه‌ی 1330 شد. «[[ناصر عصار]]» نقاش، «[[سپهری، سهراب (کاشان ۱۳۰۷ـ تهران ۱۳۵۹ش)\|سهراب سپهری]]» شاعر و نقاش و «[[شیوایی، محمدعلی (شیراز ۱۳۱۳ـ۱۳۸۴ش)\|محمدعلی شیوایی]]» نقاش کسانی بودند که بعد از [[هوشنگ ایرانی]] بیش‌ترین مراوده را با تینا داشتند و از او تاثیر پذیرفتند. «[[بیژن الهی]]»، «[[بنیاد، شاپور (شیراز ۱۳۲۶ـ همان جا ۱۳۷۸ش)\|شاپور بنیاد]]» (که به همت او «سایه‌بین» و «مینوآگاهی» به چاپ رسید)، «شاپور جورکش»، «[[اوجی، منصور (شیراز ۱۳۱۶ش)\|منصور اوجی]]» و «[[خضرایی، اورنگ (آباده ۱۳۲۱ـ اصفهان ۱۳۶۸ش)\|اورنگ خضرایی]]» هرکدام به شکلی و بیش‌تر به واسطه‌ی «محمدعلی شیوایی» از تینا و آثارش تاثیر گرفتند. داستان‌هایش، شعر منثور با گرایش‌های عرفانی است.<ref>https://tootimag.com/%D9%85%D8%B7%D9%84%D8%A8/9240/%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85-%D8%AA%DB%8C%D9%86%D8%A7-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C</ref> </p>
	<p>کاظم تینا در شب ۲۵ تیرماه سال ۱۳۶۹ خودکشی کرد و ساعت نه صبح روز بعد در بیمارستان لقمان‌الدوله درگذشت. </p>		<p>کاظم تینا در شب ۲۵ تیرماه سال ۱۳۶۹ خودکشی کرد و ساعت نه صبح روز بعد در بیمارستان لقمان‌الدوله درگذشت. </p>
	~~<p>~~برخی از آثارش عبارتند از: '' آفتاب بی‌غروب'' (۱۳۳۲)؛'' گذرگاه بی‌پایانی'' (۱۳۴۰)؛'' سایه بین و مینو آگاهی'' (۱۳۷۲).~~</p>~~		برخی از آثارش عبارتند از: '' آفتاب بی‌غروب'' (۱۳۳۲)؛'' گذرگاه بی‌پایانی'' (۱۳۴۰)؛'' سایه بین و مینو آگاهی'' (۱۳۷۲).


	----		----


	<br><!--14313100-->		<br><!--14313100-->

Reza rouzbahani در ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۳۸

2020-11-30T08:38:39Z

صفحهٔ تازه

[[پرونده:14313100.jpg|جایگزین=کاظم تینا|بندانگشتی|کاظم تینا]]
کاظم تینا (تهران ۱۳۰۸ـ ۱۳۶۹ش) 
(یا: ک. تینا) داستان‌نویس ایرانی. کارمند بانک بود و مجرد زیست. از همکاران مجلۀ ''خروس‌ جنگی'' (‌۱۳۲۹ـ ۱۳۳۰ش) بود؛ گو این‌که اثری از تینا در خروس جنگی به چاپ نرسیده است، اما پیوستن نویسنده‌ی منزوی و‌ گوشه‌گیری چون او به حلقه‌ای ادبی، باب آشنایی وی با چند تن از شاعران و ‌هنرمندان دهه‌ی 1330 شد. «[[ناصر عصار]]» نقاش، «[[سهراب سپهری]]» شاعر و نقاش و «[[محمدعلی شیوایی]]» نقاش کسانی بودند که بعد از [[هوشنگ ایرانی (شاعر)|هوشنگ ایرانی]] بیش‌ترین مراوده را با تینا داشتند و از او تاثیر پذیرفتند. «[[بیژن الهی]]»، «[[شاپور بنیاد (شیراز ۱۳۲۶ـ همان جا ۱۳۷۸ش)|شاپور بنیاد]]» (که به همت او «سایه‌بین» و «مینوآگاهی» به چاپ رسید)، «شاپور جورکش»، «[[منصور اوجی]]» و «[[اورنگ خضرایی]]» هرکدام به شکلی و بیش‌تر به واسطه‌ی «محمدعلی شیوایی» از تینا و آثارش تاثیر گرفتند. داستان‌هایش، شعر منثور با گرایش‌های عرفانی است.<ref>https://tootimag.com/%D9%85%D8%B7%D9%84%D8%A8/9240/%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85-%D8%AA%DB%8C%D9%86%D8%A7-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C</ref> 
کاظم تینا در شب ۲۵ تیرماه سال ۱۳۶۹ خودکشی کرد و ساعت نه صبح روز بعد در بیمارستان لقمان‌الدوله درگذشت. 
برخی از آثارش عبارتند از: '' آفتاب بی‌غروب'' (۱۳۳۲)؛'' گذرگاه بی‌پایانی'' (۱۳۴۰)؛'' سایه بین و مینو آگاهی'' (۱۳۷۲).
----

 
[[رده:ادبیات فارسی]]
[[رده:ادبیات معاصر - اشخاص]]
<references />