جانکارلو جیانینی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۱

2025-07-20T18:11:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۱
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	*''تقلید''<ref>''Mimic'' </ref> (گی‌یرمو دل تورو<ref>Guillermo del Toro</ref>- 1997م)		*''تقلید''<ref>''Mimic'' </ref> (گی‌یرمو دل تورو<ref>Guillermo del Toro</ref>- 1997م)
	*''شبی با عشق سابرینا''<ref>''Una noche con Sabrina Love''</ref> (آلخاندرو اگرستی<ref>Alejandro Agresti</ref>- 2000م)		*''شبی با عشق سابرینا''<ref>''Una noche con Sabrina Love''</ref> (آلخاندرو اگرستی<ref>Alejandro Agresti</ref>- 2000م)
	*''هانیبال''<ref>''Hannibal''</ref> ([[اسکات، ریدلی ~~(۱۹۳۹)~~\|ریدلی اسکات]]- 2001م)		*''هانیبال''<ref>''Hannibal''</ref> ([[اسکات، ریدلی\|ریدلی اسکات]]- 2001م)
	*''میدان پنج ماه''<ref>''Five Moons Square''</ref> (رنتسو مارتینلی<ref>Renzo Martinelli</ref>- 2003م)		*''میدان پنج ماه''<ref>''Five Moons Square''</ref> (رنتسو مارتینلی<ref>Renzo Martinelli</ref>- 2003م)
	*''کازینو رویال''<ref>''Casino Royale''</ref> (مارتین کمبل<ref>Martin Campbell</ref>- 2006م)		*''کازینو رویال''<ref>''Casino Royale''</ref> (مارتین کمبل<ref>Martin Campbell</ref>- 2006م)

Nazanin در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۴

2025-07-19T06:14:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۴
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	جان‌کارلو جیانینی (لا اسپزیا 1 اوت 1942م - ) (Giancarlo Giannini)		جان‌کارلو جیانینی (لا اسپزیا 1 اوت 1942م - ) (Giancarlo Giannini)

	بازیگر ایتالیایی. تحصیلاتش را پس از دریافت دیپلم مهندسی الکترونیک (در [[ناپل\|شهر ناپل]])، در رشتۀ بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سیلویو د آمیکو (شهر رم) ادامه داد و در سال 1963م فارغ‌التحصیل شد. در ۱۹۶۱م کار صحنه‌ای را با حضور در ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night's Dream''</ref> آغاز کرد و سپس در آثار دیگری روی صحنه رفت؛ از جمله در نقش رومئو در اجرای تئاتری [[زفیرلی، فرانکو\|فرانکو زفیرلی]] از [[رومئو و ژولیت]]. در ۱۹۶۵م وارد سینما شد و یک سال بعد با ایفای نقش در یکی از نمایشنامه‌های لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref> همکاری‌اش با این کارگردان نامدار را آغاز کرد که منجر به بازی در رشته‌ای از فیلم‌های بعدی او شد. او اغلب قهرمان افسرده و تراژیک/کمیک این فیلم‌ها بود، که نظامی را که نمی‌توانست درک کند یا بپذیرد، پس می‌زد. به خاطر ایفای نقش در فیلم ''عشق و هرج‌ومرج''<ref>''Love and Anarchy''</ref> مورد تحسین زیاد منتقدان قرار گرفت و در ۱۹۷۳م جایزۀ [[فهرست بازیگران برندۀ جایزۀ کن\|بهترین بازیگر جشنوارۀ کن]] را دریافت کرد. سپس با نقش پیچیدۀ «پاسکوالینو»، یکی از زندانیان اردوگاه‌های اجباری که در تلاشی نومیدانه برای بقا، تن به خفت و خواری می‌دهد (در ''هفت خوشگلِ''<ref>''Seven Beauties''</ref> ورتمولر) بار دیگر با کاندیدایی دریافت [[جایزه ~~اسکار~~\|اسکار]] بهترین بازیگر مرد، موفقیت بزرگی کسب کرد. جیانینی در نخستین فیلم آمریکایی ورتمولر، ''شبی پر از باران''<ref>''A Night Full of Rain''</ref>، نیز ظاهر شد که شکستی انتقادی و تجاری بود و منجر به لغو قرارداد آمریکایی ورتمولر با [[برادران وارنر]] شد.		بازیگر ایتالیایی. تحصیلاتش را پس از دریافت دیپلم مهندسی الکترونیک (در [[ناپل\|شهر ناپل]])، در رشتۀ بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سیلویو د آمیکو (شهر رم) ادامه داد و در سال 1963م فارغ‌التحصیل شد. در ۱۹۶۱م کار صحنه‌ای را با حضور در ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night's Dream''</ref> آغاز کرد و سپس در آثار دیگری روی صحنه رفت؛ از جمله در نقش رومئو در اجرای تئاتری [[زفیرلی، فرانکو\|فرانکو زفیرلی]] از [[رومئو و ژولیت]]. در ۱۹۶۵م وارد سینما شد و یک سال بعد با ایفای نقش در یکی از نمایشنامه‌های لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref> همکاری‌اش با این کارگردان نامدار را آغاز کرد که منجر به بازی در رشته‌ای از فیلم‌های بعدی او شد. او اغلب قهرمان افسرده و تراژیک/کمیک این فیلم‌ها بود، که نظامی را که نمی‌توانست درک کند یا بپذیرد، پس می‌زد. به خاطر ایفای نقش در فیلم ''عشق و هرج‌ومرج''<ref>''Love and Anarchy''</ref> مورد تحسین زیاد منتقدان قرار گرفت و در ۱۹۷۳م جایزۀ [[فهرست بازیگران برندۀ جایزۀ کن\|بهترین بازیگر جشنوارۀ کن]] را دریافت کرد. سپس با نقش پیچیدۀ «پاسکوالینو»، یکی از زندانیان اردوگاه‌های اجباری که در تلاشی نومیدانه برای بقا، تن به خفت و خواری می‌دهد (در ''هفت خوشگلِ''<ref>''Seven Beauties''</ref> ورتمولر) بار دیگر با کاندیدایی دریافت [[اسکار، جایزه\|اسکار]] بهترین بازیگر مرد، موفقیت بزرگی کسب کرد. جیانینی در نخستین فیلم آمریکایی ورتمولر، ''شبی پر از باران''<ref>''A Night Full of Rain''</ref>، نیز ظاهر شد که شکستی انتقادی و تجاری بود و منجر به لغو قرارداد آمریکایی ورتمولر با [[برادران وارنر]] شد.

	جیانینی طی حدود 55 سال فعالیت در سینما در بیش از 120 فیلم سینمایی بازی کرده و علاوه بر این در دوبلۀ ده‌ها فیلم سینمایی به عنوان صداپیشه همکاری کرده است.		جیانینی طی حدود 55 سال فعالیت در سینما در بیش از 120 فیلم سینمایی بازی کرده و علاوه بر این در دوبلۀ ده‌ها فیلم سینمایی به عنوان صداپیشه همکاری کرده است.

Nazanin در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۱

2025-07-19T05:41:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۱
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	جان‌کارلو جیانینی (لا اسپزیا 1 اوت 1942م - ) (Giancarlo Giannini)		جان‌کارلو جیانینی (لا اسپزیا 1 اوت 1942م - ) (Giancarlo Giannini)

	بازیگر ایتالیایی. تحصیلاتش را پس از دریافت دیپلم مهندسی الکترونیک (در شهر ناپل)، در رشتۀ بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سیلویو د آمیکو (شهر رم) ادامه داد و در سال 1963م فارغ‌التحصیل شد. در ۱۹۶۱م کار صحنه‌ای را با حضور در ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night's Dream''</ref> آغاز کرد و سپس در آثار دیگری روی صحنه رفت؛ از جمله در نقش رومئو در اجرای تئاتری [[زفیرلی، فرانکو\|فرانکو زفیرلی]] از [[رومئو و ژولیت]]. در ~~۱۹۶۵~~ وارد سینما شد و یک سال بعد با ایفای نقش در یکی از نمایشنامه‌های لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref> همکاری‌اش با این کارگردان نامدار را آغاز کرد که منجر به بازی در رشته‌ای از فیلم‌های بعدی او شد. او اغلب قهرمان افسرده و تراژیک/کمیک این فیلم‌ها بود، که نظامی را که نمی‌توانست درک کند یا بپذیرد، پس می‌زد. به خاطر ایفای نقش در فیلم ''عشق و هرج‌ومرج''<ref>''Love and Anarchy''</ref> مورد تحسین زیاد منتقدان قرار گرفت و در ۱۹۷۳م جایزۀ [[فهرست بازیگران برندۀ جایزۀ کن\|بهترین بازیگر جشنوارۀ کن]] را دریافت کرد. سپس با نقش پیچیدۀ «پاسکوالینو»، یکی از زندانیان اردوگاه‌های اجباری که در تلاشی نومیدانه برای بقا، تن به خفت و خواری می‌دهد (در ''هفت خوشگلِ''<ref>''Seven Beauties''</ref> ورتمولر) بار دیگر با کاندیدایی دریافت [[جایزه اسکار\|اسکار]] بهترین بازیگر مرد، موفقیت بزرگی کسب کرد. جیانینی در نخستین فیلم آمریکایی ورتمولر، ''شبی پر از باران''<ref>''A Night Full of Rain''</ref>، نیز ظاهر شد که شکستی انتقادی و تجاری بود و منجر به لغو قرارداد آمریکایی ورتمولر با [[برادران وارنر]] شد.		بازیگر ایتالیایی. تحصیلاتش را پس از دریافت دیپلم مهندسی الکترونیک (در [[ناپل\|شهر ناپل]])، در رشتۀ بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سیلویو د آمیکو (شهر رم) ادامه داد و در سال 1963م فارغ‌التحصیل شد. در ۱۹۶۱م کار صحنه‌ای را با حضور در ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night's Dream''</ref> آغاز کرد و سپس در آثار دیگری روی صحنه رفت؛ از جمله در نقش رومئو در اجرای تئاتری [[زفیرلی، فرانکو\|فرانکو زفیرلی]] از [[رومئو و ژولیت]]. در ۱۹۶۵م وارد سینما شد و یک سال بعد با ایفای نقش در یکی از نمایشنامه‌های لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref> همکاری‌اش با این کارگردان نامدار را آغاز کرد که منجر به بازی در رشته‌ای از فیلم‌های بعدی او شد. او اغلب قهرمان افسرده و تراژیک/کمیک این فیلم‌ها بود، که نظامی را که نمی‌توانست درک کند یا بپذیرد، پس می‌زد. به خاطر ایفای نقش در فیلم ''عشق و هرج‌ومرج''<ref>''Love and Anarchy''</ref> مورد تحسین زیاد منتقدان قرار گرفت و در ۱۹۷۳م جایزۀ [[فهرست بازیگران برندۀ جایزۀ کن\|بهترین بازیگر جشنوارۀ کن]] را دریافت کرد. سپس با نقش پیچیدۀ «پاسکوالینو»، یکی از زندانیان اردوگاه‌های اجباری که در تلاشی نومیدانه برای بقا، تن به خفت و خواری می‌دهد (در ''هفت خوشگلِ''<ref>''Seven Beauties''</ref> ورتمولر) بار دیگر با کاندیدایی دریافت [[جایزه اسکار\|اسکار]] بهترین بازیگر مرد، موفقیت بزرگی کسب کرد. جیانینی در نخستین فیلم آمریکایی ورتمولر، ''شبی پر از باران''<ref>''A Night Full of Rain''</ref>، نیز ظاهر شد که شکستی انتقادی و تجاری بود و منجر به لغو قرارداد آمریکایی ورتمولر با [[برادران وارنر]] شد.

	جیانینی طی حدود 55 سال فعالیت در سینما در بیش از 120 فیلم سینمایی بازی کرده و علاوه بر این در دوبلۀ ده‌ها فیلم سینمایی به عنوان صداپیشه همکاری کرده است.		جیانینی طی حدود 55 سال فعالیت در سینما در بیش از 120 فیلم سینمایی بازی کرده و علاوه بر این در دوبلۀ ده‌ها فیلم سینمایی به عنوان صداپیشه همکاری کرده است.
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	'''برخی دیگر از آثار سینمایی'''		'''برخی دیگر از آثار سینمایی'''

	* ''آنتسیو''<ref>''Anzio'' </ref> ([[ادوارد دمیتریک]]<ref>Edward Dmytryk</ref>- 1968م)		* ''آنتسیو''<ref>''Anzio'' </ref> ([[دمیتریک، ادوارد (۱۹۰۸ـ۱۹۹۹)\|ادوارد دمیتریک]]<ref>Edward Dmytryk</ref>- 1968م)
	* ''راز سانتا ویتوریا''<ref>''The Secret of Santa Vittoria''</ref> (استنلی ارل کریمر<ref>Stanley Earl Kramer</ref>- 1969م)		* ''راز سانتا ویتوریا''<ref>''The Secret of Santa Vittoria''</ref> (استنلی ارل کریمر<ref>Stanley Earl Kramer</ref>- 1969م)
	* ''مثلث پیتزا<ref>''The Pizza Triangle''</ref>/ حسادت به شکل ایتالیایی'' (اتوره اسکولا<ref>Ettore Scola</ref>- 1970م)		* ''مثلث پیتزا<ref>''The Pizza Triangle''</ref>/ حسادت به شکل ایتالیایی'' (اتوره اسکولا<ref>Ettore Scola</ref>- 1970م)

Mohammadi3 در ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۲

2025-07-15T09:02:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۲
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	جان‌کارلو جیانینی (لا اسپزیا 1 اوت 1942م - ) (Giancarlo Giannini)		جان‌کارلو جیانینی (لا اسپزیا 1 اوت 1942م - ) (Giancarlo Giannini)

	بازیگر ایتالیایی. تحصیلاتش را پس از دریافت دیپلم مهندسی الکترونیک (در شهر ناپل)، در رشتۀ بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سیلویو د آمیکو (شهر رم) ادامه داد و در سال 1963م فارغ‌التحصیل شد. در ۱۹۶۱م کار صحنه‌ای را با حضور در ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night's Dream''</ref> آغاز کرد و سپس در آثار دیگری روی صحنه رفت؛ از جمله در نقش رومئو در اجرای تئاتری [[~~زفیر لی،~~ فرانکو ~~(۱۹۲۳)~~\|فرانکو زفیرلی]] از [[رومئو و ژولیت]]. در ۱۹۶۵ وارد سینما شد و یک سال بعد با ایفای نقش در یکی از نمایشنامه‌های لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref> همکاری‌اش با این کارگردان نامدار را آغاز کرد که منجر به بازی در رشته‌ای از فیلم‌های بعدی او شد. او اغلب قهرمان افسرده و تراژیک/کمیک این فیلم‌ها بود، که نظامی را که نمی‌توانست درک کند یا بپذیرد، پس می‌زد. به خاطر ایفای نقش در فیلم ''عشق و هرج‌ومرج''<ref>''Love and Anarchy''</ref> مورد تحسین زیاد منتقدان قرار گرفت و در ۱۹۷۳م جایزۀ [[فهرست بازیگران برندۀ جایزۀ کن\|بهترین بازیگر جشنوارۀ کن]] را دریافت کرد. سپس با نقش پیچیدۀ «پاسکوالینو»، یکی از زندانیان اردوگاه‌های اجباری که در تلاشی نومیدانه برای بقا، تن به خفت و خواری می‌دهد (در ''هفت خوشگلِ''<ref>''Seven Beauties''</ref> ورتمولر) بار دیگر با کاندیدایی دریافت [[جایزه اسکار\|اسکار]] بهترین بازیگر مرد، موفقیت بزرگی کسب کرد. جیانینی در نخستین فیلم آمریکایی ورتمولر، ''شبی پر از باران''<ref>''A Night Full of Rain''</ref>، نیز ظاهر شد که شکستی انتقادی و تجاری بود و منجر به لغو قرارداد آمریکایی ورتمولر با [[برادران وارنر]] شد.		بازیگر ایتالیایی. تحصیلاتش را پس از دریافت دیپلم مهندسی الکترونیک (در شهر ناپل)، در رشتۀ بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سیلویو د آمیکو (شهر رم) ادامه داد و در سال 1963م فارغ‌التحصیل شد. در ۱۹۶۱م کار صحنه‌ای را با حضور در ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night's Dream''</ref> آغاز کرد و سپس در آثار دیگری روی صحنه رفت؛ از جمله در نقش رومئو در اجرای تئاتری [[زفیرلی، فرانکو\|فرانکو زفیرلی]] از [[رومئو و ژولیت]]. در ۱۹۶۵ وارد سینما شد و یک سال بعد با ایفای نقش در یکی از نمایشنامه‌های لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref> همکاری‌اش با این کارگردان نامدار را آغاز کرد که منجر به بازی در رشته‌ای از فیلم‌های بعدی او شد. او اغلب قهرمان افسرده و تراژیک/کمیک این فیلم‌ها بود، که نظامی را که نمی‌توانست درک کند یا بپذیرد، پس می‌زد. به خاطر ایفای نقش در فیلم ''عشق و هرج‌ومرج''<ref>''Love and Anarchy''</ref> مورد تحسین زیاد منتقدان قرار گرفت و در ۱۹۷۳م جایزۀ [[فهرست بازیگران برندۀ جایزۀ کن\|بهترین بازیگر جشنوارۀ کن]] را دریافت کرد. سپس با نقش پیچیدۀ «پاسکوالینو»، یکی از زندانیان اردوگاه‌های اجباری که در تلاشی نومیدانه برای بقا، تن به خفت و خواری می‌دهد (در ''هفت خوشگلِ''<ref>''Seven Beauties''</ref> ورتمولر) بار دیگر با کاندیدایی دریافت [[جایزه اسکار\|اسکار]] بهترین بازیگر مرد، موفقیت بزرگی کسب کرد. جیانینی در نخستین فیلم آمریکایی ورتمولر، ''شبی پر از باران''<ref>''A Night Full of Rain''</ref>، نیز ظاهر شد که شکستی انتقادی و تجاری بود و منجر به لغو قرارداد آمریکایی ورتمولر با [[برادران وارنر]] شد.

	جیانینی طی حدود 55 سال فعالیت در سینما در بیش از 120 فیلم سینمایی بازی کرده و علاوه بر این در دوبلۀ ده‌ها فیلم سینمایی به عنوان صداپیشه همکاری کرده است.		جیانینی طی حدود 55 سال فعالیت در سینما در بیش از 120 فیلم سینمایی بازی کرده و علاوه بر این در دوبلۀ ده‌ها فیلم سینمایی به عنوان صداپیشه همکاری کرده است.

Mohammadi3 در ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۴

2025-07-09T07:14:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۴
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	*''تقلید''<ref>''Mimic'' </ref> (گی‌یرمو دل تورو<ref>Guillermo del Toro</ref>- 1997م)		*''تقلید''<ref>''Mimic'' </ref> (گی‌یرمو دل تورو<ref>Guillermo del Toro</ref>- 1997م)
	*''شبی با عشق سابرینا''<ref>''Una noche con Sabrina Love''</ref> (آلخاندرو اگرستی<ref>Alejandro Agresti</ref>- 2000م)		*''شبی با عشق سابرینا''<ref>''Una noche con Sabrina Love''</ref> (آلخاندرو اگرستی<ref>Alejandro Agresti</ref>- 2000م)
	*''هانیبال''<ref>''Hannibal''</ref> ([[ریدلی اسکات]]- 2001م)		*''هانیبال''<ref>''Hannibal''</ref> ([[اسکات، ریدلی (۱۹۳۹)\|ریدلی اسکات]]- 2001م)
	*''میدان پنج ماه''<ref>''Five Moons Square''</ref> (رنتسو مارتینلی<ref>Renzo Martinelli</ref>- 2003م)		*''میدان پنج ماه''<ref>''Five Moons Square''</ref> (رنتسو مارتینلی<ref>Renzo Martinelli</ref>- 2003م)
	*''کازینو رویال''<ref>''Casino Royale''</ref> (مارتین کمبل<ref>Martin Campbell</ref>- 2006م)		*''کازینو رویال''<ref>''Casino Royale''</ref> (مارتین کمبل<ref>Martin Campbell</ref>- 2006م)

Mohammadi3 در ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۹

2025-07-08T09:19:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۹
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	جان‌کارلو جیانینی (لا اسپزیا 1 اوت 1942م - ) (Giancarlo Giannini)		جان‌کارلو جیانینی (لا اسپزیا 1 اوت 1942م - ) (Giancarlo Giannini)

	بازیگر ایتالیایی. تحصیلاتش را پس از دریافت دیپلم مهندسی الکترونیک (در شهر ناپل)، در رشتۀ بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سیلویو د آمیکو (شهر رم) ادامه داد و در سال 1963م فارغ‌التحصیل شد. در ۱۹۶۱م کار صحنه‌ای را با حضور در ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night's Dream''</ref> آغاز کرد و سپس در آثار دیگری روی صحنه رفت؛ از جمله در نقش رومئو در اجرای تئاتری [[فرانکو ~~زفیر لی~~\|فرانکو زفیرلی]] از [[رومئو و ژولیت]]. در ۱۹۶۵ وارد سینما شد و یک سال بعد با ایفای نقش در یکی از نمایشنامه‌های لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref> همکاری‌اش با این کارگردان نامدار را آغاز کرد که منجر به بازی در رشته‌ای از فیلم‌های بعدی او شد. او اغلب قهرمان افسرده و تراژیک/کمیک این فیلم‌ها بود، که نظامی را که نمی‌توانست درک کند یا بپذیرد، پس می‌زد. به خاطر ایفای نقش در فیلم ''عشق و هرج‌ومرج''<ref>''Love and Anarchy''</ref> مورد تحسین زیاد منتقدان قرار گرفت و در ۱۹۷۳م جایزۀ [[فهرست بازیگران برندۀ جایزۀ کن\|بهترین بازیگر جشنوارۀ کن]] را دریافت کرد. سپس با نقش پیچیدۀ «پاسکوالینو»، یکی از زندانیان اردوگاه‌های اجباری که در تلاشی نومیدانه برای بقا، تن به خفت و خواری می‌دهد (در ''هفت خوشگلِ''<ref>''Seven Beauties''</ref> ورتمولر) بار دیگر با کاندیدایی دریافت [[جایزه اسکار\|اسکار]] بهترین بازیگر مرد، موفقیت بزرگی کسب کرد. جیانینی در نخستین فیلم آمریکایی ورتمولر، ''شبی پر از باران''<ref>''A Night Full of Rain''</ref>، نیز ظاهر شد که شکستی انتقادی و تجاری بود و منجر به لغو قرارداد آمریکایی ورتمولر با [[برادران وارنر]] شد.		بازیگر ایتالیایی. تحصیلاتش را پس از دریافت دیپلم مهندسی الکترونیک (در شهر ناپل)، در رشتۀ بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سیلویو د آمیکو (شهر رم) ادامه داد و در سال 1963م فارغ‌التحصیل شد. در ۱۹۶۱م کار صحنه‌ای را با حضور در ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night's Dream''</ref> آغاز کرد و سپس در آثار دیگری روی صحنه رفت؛ از جمله در نقش رومئو در اجرای تئاتری [[زفیر لی، فرانکو (۱۹۲۳)\|فرانکو زفیرلی]] از [[رومئو و ژولیت]]. در ۱۹۶۵ وارد سینما شد و یک سال بعد با ایفای نقش در یکی از نمایشنامه‌های لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref> همکاری‌اش با این کارگردان نامدار را آغاز کرد که منجر به بازی در رشته‌ای از فیلم‌های بعدی او شد. او اغلب قهرمان افسرده و تراژیک/کمیک این فیلم‌ها بود، که نظامی را که نمی‌توانست درک کند یا بپذیرد، پس می‌زد. به خاطر ایفای نقش در فیلم ''عشق و هرج‌ومرج''<ref>''Love and Anarchy''</ref> مورد تحسین زیاد منتقدان قرار گرفت و در ۱۹۷۳م جایزۀ [[فهرست بازیگران برندۀ جایزۀ کن\|بهترین بازیگر جشنوارۀ کن]] را دریافت کرد. سپس با نقش پیچیدۀ «پاسکوالینو»، یکی از زندانیان اردوگاه‌های اجباری که در تلاشی نومیدانه برای بقا، تن به خفت و خواری می‌دهد (در ''هفت خوشگلِ''<ref>''Seven Beauties''</ref> ورتمولر) بار دیگر با کاندیدایی دریافت [[جایزه اسکار\|اسکار]] بهترین بازیگر مرد، موفقیت بزرگی کسب کرد. جیانینی در نخستین فیلم آمریکایی ورتمولر، ''شبی پر از باران''<ref>''A Night Full of Rain''</ref>، نیز ظاهر شد که شکستی انتقادی و تجاری بود و منجر به لغو قرارداد آمریکایی ورتمولر با [[برادران وارنر]] شد.

	جیانینی طی حدود 55 سال فعالیت در سینما در بیش از 120 فیلم سینمایی بازی کرده و علاوه بر این در دوبلۀ ده‌ها فیلم سینمایی به عنوان صداپیشه همکاری کرده است.		جیانینی طی حدود 55 سال فعالیت در سینما در بیش از 120 فیلم سینمایی بازی کرده و علاوه بر این در دوبلۀ ده‌ها فیلم سینمایی به عنوان صداپیشه همکاری کرده است.

	جیانینی هنرپیشۀ کمدی بااستعدادی است با اندامی کوچک و چشم‌های سبز و پراحساس که به لطف همکاری‌های متعددش با لینا ورتمولر به شهرت رسید. ورتمولر چهرۀ بیانگر شخصیت [[چارلی ~~چاپلین~~\|چاپلین‌]]<nowiki/>وار او را با علاقۀ خاصی فیلمبرداری می‌کرد و در نماهای درشت وافر، حساسیت بازیگر را به نمایش درمی‌آورد. در ''میمی فلزکار به افتخار زخمی شد''<ref>''Mimì metallurgico ferito nell'onore''</ref>، یک کمدی بی‌پردۀ سیاسی، یک فلزساز کله‌شق و نه چندان باهوش بود. در ''عشق و هرج‌ومرج'' آنارشیستی روستایی که برای کشتن [[موسولینی، بنیتو (۱۸۸۳ـ۱۹۴۵)\|موسولینی]] به رم می‌آید. در ''گم‌گشته''، ملوانی از طبقۀ کارگر که همراه مافوق مؤنث و ثروتمندش در جزیره‌ای گرفتار می‌آید. اوج ترکیب تراژدی و بزن بکوب در کار او در ''هفت خوشگل'' است. جایی که بازی‌اش هم‌زمان هم نشاط‌آور و هم و عجیب تأثیرگذار و غم‌انگیز جلوه می‌کند. جیانینی برای کارگردانان دیگری مثل مائورو بولونینی<ref>Mauro Bolognini</ref> (''ماجرای موری''<ref>''The Murri Affair''</ref>)، ماریو مونیچلی<ref>Mario Monicelli</ref> (''عاشقان و دروغگویان'') و [[لوکینو ~~ویسکونتی~~\|لوكينو ويسکونتی]] (‌بی‌گناه<ref>L'innocente</ref>) هم بازی کرده است. علاوه بر این به کار دوبلۀ صدای نقش‌های اصلی فیلم‌های آمریکایی برای بازار داخلی ایتالیا نیز می‌پرداخته است. وی سابقۀ کارگردانی فیلم سینمایی را نیز در کارنامه‌اش دارد.		جیانینی هنرپیشۀ کمدی بااستعدادی است با اندامی کوچک و چشم‌های سبز و پراحساس که به لطف همکاری‌های متعددش با لینا ورتمولر به شهرت رسید. ورتمولر چهرۀ بیانگر شخصیت [[چاپلین، چارلی (۱۸۸۹ـ۱۹۷۷)\|چاپلین‌]]<nowiki/>وار او را با علاقۀ خاصی فیلمبرداری می‌کرد و در نماهای درشت وافر، حساسیت بازیگر را به نمایش درمی‌آورد. در ''میمی فلزکار به افتخار زخمی شد''<ref>''Mimì metallurgico ferito nell'onore''</ref>، یک کمدی بی‌پردۀ سیاسی، یک فلزساز کله‌شق و نه چندان باهوش بود. در ''عشق و هرج‌ومرج'' آنارشیستی روستایی که برای کشتن [[موسولینی، بنیتو (۱۸۸۳ـ۱۹۴۵)\|موسولینی]] به رم می‌آید. در ''گم‌گشته''، ملوانی از طبقۀ کارگر که همراه مافوق مؤنث و ثروتمندش در جزیره‌ای گرفتار می‌آید. اوج ترکیب تراژدی و بزن بکوب در کار او در ''هفت خوشگل'' است. جایی که بازی‌اش هم‌زمان هم نشاط‌آور و هم و عجیب تأثیرگذار و غم‌انگیز جلوه می‌کند. جیانینی برای کارگردانان دیگری مثل مائورو بولونینی<ref>Mauro Bolognini</ref> (''ماجرای موری''<ref>''The Murri Affair''</ref>)، ماریو مونیچلی<ref>Mario Monicelli</ref> (''عاشقان و دروغگویان'') و [[ویسکونتی، لوکینو (۱۹۰۶ـ۱۹۷۶)\|لوكينو ويسکونتی]] (‌بی‌گناه<ref>L'innocente</ref>) هم بازی کرده است. علاوه بر این به کار دوبلۀ صدای نقش‌های اصلی فیلم‌های آمریکایی برای بازار داخلی ایتالیا نیز می‌پرداخته است. وی سابقۀ کارگردانی فیلم سینمایی را نیز در کارنامه‌اش دارد.


خط ۵۵:		خط ۵۵:
	*''قمارباز فناناپذیر''<ref>''The Gambler Who Wouldn't Die''</ref> (کارگردان و بازیگر- 2013م)		*''قمارباز فناناپذیر''<ref>''The Gambler Who Wouldn't Die''</ref> (کارگردان و بازیگر- 2013م)
	*''دریافت‌کننده جاسوس بود''<ref>''The Catcher Was a Spy''</ref> (بن لوین<ref>Ben Lewin</ref>- 2018م)		*''دریافت‌کننده جاسوس بود''<ref>''The Catcher Was a Spy''</ref> (بن لوین<ref>Ben Lewin</ref>- 2018م)



	----		----
	<references />		<references />
	[[رده:سینما]]		[[رده:سینما]]
	[[رده:جهان - اشخاص]]		[[رده:جهان - اشخاص]]

Mohammadi3 در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۱

2025-01-26T08:41:23Z

Reza rouzbahani در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۳

2022-09-21T13:43:00Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-[[پرونده:2042166177.jpg|جایگزین=جان‌کارلو جیانینی|بندانگشتی|جان‌کارلو جیانینی]]
+{{جعبه زندگینامه
 جان‌کارلو جیانینی (لا اسپزیا 1 اوت 1942م - ) (Giancarlo Giannini)
-بازیگر ایتالیایی. تحصیلاتش را پس از دریافت دیپلم مهندسی الکترونیک (در شهر ناپل)، در رشتۀ بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سیلویو د آمیکو (شهر رم) ادامه داد و در سال 1963م فارغ‌التحصیل شد. در ۱۹۶۱ کار صحنه‌ای را با حضور در ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night's Dream''</ref> آغاز کرد و سپس در آثار دیگری روی صحنه رفت؛ از جمله در نقش رومئو در اجرای تئاتری [[فرانکو زفیر لی|فرانکو زفیرلی]] از [[رومیو و ژولیت|رومئو و ژولیت]]. در ۱۹۶۵ وارد سینما شد و یک سال بعد با ایفای نقش در یکی از نمایشنامه‌های لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref> همکاری‌اش با این کارگردان نامدار را آغاز کرد که منجر به بازی در رشته‌ای از فیلم‌های بعدی او شد. او اغلب قهرمان افسرده و تراژیک / کمیک این فیلم‌ها بود، که نظامی را که نمی‌توانست درک کند یا بپذیرد، پس می‌زد. به خاطر ایفای نقش در فیلم ''عشق و هرج‌ومرج''<ref>''Love and Anarchy''</ref> مورد تحسین زیاد منتقدان قرار گرفت و در ۱۹۷۳ جایزۀ [[فهرست بازیگران برندۀ جایزۀ کن|بهترین بازیگر جشنوارۀ کن]] را دریافت کرد. سپس با نقش پیچیدۀ «پاسکوالینو»، یکی از زندانیان اردوگاه‌های اجباری که در تلاشی نومیدانه برای بقا، تن به خفت و خواری می‌دهد (در ''هفت خوشگلِ''<ref>''Seven Beauties''</ref> ورتمولر) بار دیگر با کاندیدایی دریافت [[جایزه اسکار|اسکار]] بهترین بازیگر مرد، موفقیت بزرگی کسب کرد. جیانینی در نخستین فیلم آمریکایی ورتمولر، ''شبی پر از باران''<ref>''A Night Full of Rain''</ref>، نیز ظاهر شد که شکستی انتقادی و تجاری بود و منجر به لغو قرارداد آمریکایی ورتمولر با [[برادران وارنر]] شد.
+بازیگر ایتالیایی. تحصیلاتش را پس از دریافت دیپلم مهندسی الکترونیک (در شهر ناپل)، در رشتۀ بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سیلویو د آمیکو (شهر رم) ادامه داد و در سال 1963م فارغ‌التحصیل شد. در ۱۹۶۱ کار صحنه‌ای را با حضور در ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night's Dream''</ref> آغاز کرد و سپس در آثار دیگری روی صحنه رفت؛ از جمله در نقش رومئو در اجرای تئاتری [[فرانکو زفیر لی|فرانکو زفیرلی]] از [[رومیو و ژولیت|رومئو و ژولیت]]. در ۱۹۶۵ وارد سینما شد و یک سال بعد با ایفای نقش در یکی از نمایشنامه‌های لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref> همکاری‌اش با این کارگردان نامدار را آغاز کرد که منجر به بازی در رشته‌ای از فیلم‌های بعدی او شد. او اغلب قهرمان افسرده و تراژیک/کمیک این فیلم‌ها بود، که نظامی را که نمی‌توانست درک کند یا بپذیرد، پس می‌زد. به خاطر ایفای نقش در فیلم ''عشق و هرج‌ومرج''<ref>''Love and Anarchy''</ref> مورد تحسین زیاد منتقدان قرار گرفت و در ۱۹۷۳ جایزۀ [[فهرست بازیگران برندۀ جایزۀ کن|بهترین بازیگر جشنوارۀ کن]] را دریافت کرد. سپس با نقش پیچیدۀ «پاسکوالینو»، یکی از زندانیان اردوگاه‌های اجباری که در تلاشی نومیدانه برای بقا، تن به خفت و خواری می‌دهد (در ''هفت خوشگلِ''<ref>''Seven Beauties''</ref> ورتمولر) بار دیگر با کاندیدایی دریافت [[جایزه اسکار|اسکار]] بهترین بازیگر مرد، موفقیت بزرگی کسب کرد. جیانینی در نخستین فیلم آمریکایی ورتمولر، ''شبی پر از باران''<ref>''A Night Full of Rain''</ref>، نیز ظاهر شد که شکستی انتقادی و تجاری بود و منجر به لغو قرارداد آمریکایی ورتمولر با [[برادران وارنر]] شد.
 جیانینی طی حدود 55 سال فعالیت در سینما در بیش از 120 فیلم سینمایی بازی کرده و علاوه بر این در دوبلۀ ده‌ها فیلم سینمایی به عنوان صداپیشه همکاری کرده است.
-جیانینی هنرپیشۀ کمدی بااستعدادی است با اندامی کوچک و چشم‌های سبز و پراحساس که به لطف همکاری‌های متعددش با لینا ورتمولر به شهرت رسید. ورتمولر چهرۀ بیانگر شخصیت [[چارلی چاپلین|چاپلین‌]]<nowiki/>وار او را با علاقۀ خاصی فیلمبرداری می‌کرد و در نماهای درشت وافر، حساسیت بازیگر را به نمایش درمی‌آورد. در ''میمی فلزکار به افتخار زخمی شد''<ref>''Mimì metallurgico ferito nell'onore''</ref>، یک کمدی بی‌پردۀ سیاسی، یک فلزساز کله‌شق و نه چندان باهوش بود. در ''عشق و هرج‌ومرج'' آنارشیستی روستایی که برای کشتن [[موسولینی، بنیتو (۱۸۸۳ـ۱۹۴۵)|موسولینی]] به رم می‌آید. در ''گم‌گشته''، ملوانی از طبقۀ کارگر که همراه مافوق مؤنث و ثروتمندش در جزیره‌ای گرفتار می‌آید. اوج ترکیب تراژدی و بزن بکوب در کار او در ''هفت خوشگل'' است. جایی که بازی‌اش هم‌زمان هم نشاط‌آور و هم و عجیب تأثیرگذار و غم‌انگیز جلوه می‌کند. جیانینی برای کارگردانان دیگری مثل مائورو بولونینی<ref>Mauro Bolognini</ref> (''ماجرای موری''<ref>''The Murri Affair''</ref>)، ماریو مونیچلی<ref>Mario Monicelli</ref> (''عاشقان و دروغگویان'') و [[لوکینو ویسکونتی|لوكينو ويسکونتی]] (‌بی‌گناه<ref>L'innocente</ref>) هم بازی کرده است. علاوه بر این به کار دوبلۀ صدای نقش‌های اصلی فیلم‌های آمریکایی برای بازار داخلی ایتالیا نیز می‌پرداخته است.
+جیانینی هنرپیشۀ کمدی بااستعدادی است با اندامی کوچک و چشم‌های سبز و پراحساس که به لطف همکاری‌های متعددش با لینا ورتمولر به شهرت رسید. ورتمولر چهرۀ بیانگر شخصیت [[چارلی چاپلین|چاپلین‌]]<nowiki/>وار او را با علاقۀ خاصی فیلمبرداری می‌کرد و در نماهای درشت وافر، حساسیت بازیگر را به نمایش درمی‌آورد. در ''میمی فلزکار به افتخار زخمی شد''<ref>''Mimì metallurgico ferito nell'onore''</ref>، یک کمدی بی‌پردۀ سیاسی، یک فلزساز کله‌شق و نه چندان باهوش بود. در ''عشق و هرج‌ومرج'' آنارشیستی روستایی که برای کشتن [[موسولینی، بنیتو (۱۸۸۳ـ۱۹۴۵)|موسولینی]] به رم می‌آید. در ''گم‌گشته''، ملوانی از طبقۀ کارگر که همراه مافوق مؤنث و ثروتمندش در جزیره‌ای گرفتار می‌آید. اوج ترکیب تراژدی و بزن بکوب در کار او در ''هفت خوشگل'' است. جایی که بازی‌اش هم‌زمان هم نشاط‌آور و هم و عجیب تأثیرگذار و غم‌انگیز جلوه می‌کند. جیانینی برای کارگردانان دیگری مثل مائورو بولونینی<ref>Mauro Bolognini</ref> (''ماجرای موری''<ref>''The Murri Affair''</ref>)، ماریو مونیچلی<ref>Mario Monicelli</ref> (''عاشقان و دروغگویان'') و [[لوکینو ویسکونتی|لوكينو ويسکونتی]] (‌بی‌گناه<ref>L'innocente</ref>) هم بازی کرده است. علاوه بر این به کار دوبلۀ صدای نقش‌های اصلی فیلم‌های آمریکایی برای بازار داخلی ایتالیا نیز می‌پرداخته است. وی سابقۀ کارگردانی فیلم سینمایی را نیز در کارنامه‌اش دارد.

Reza rouzbahani در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۵

2022-09-21T13:35:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۵
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	*''میدان پنج ماه''<ref>''Five Moons Square''</ref> (رنتسو مارتینلی<ref>Renzo Martinelli</ref>- 2003)		*''میدان پنج ماه''<ref>''Five Moons Square''</ref> (رنتسو مارتینلی<ref>Renzo Martinelli</ref>- 2003)
	*''کازینو رویال''<ref>''Casino Royale''</ref> (مارتین کمبل<ref>Martin Campbell</ref>- 2006)		*''کازینو رویال''<ref>''Casino Royale''</ref> (مارتین کمبل<ref>Martin Campbell</ref>- 2006)
			*''قمارباز فناناپذیر''<ref>''The Gambler Who Wouldn't Die''</ref> (کارگردان و بازیگر- 2013)
			*''دریافت‌کننده جاسوس بود''<ref>''The Catcher Was a Spy''</ref> (بن لوین<ref>Ben Lewin</ref>- 2018)
	----		----
	<references />		<references />
	[[رده:سینما]]		[[رده:سینما]]
	[[رده:جهان - اشخاص]]		[[رده:جهان - اشخاص]]

Reza rouzbahani در ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۱

2022-09-21T13:31:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۳۱
خط ۶:		خط ۶:
	جیانینی طی حدود 55 سال فعالیت در سینما در بیش از 120 فیلم سینمایی بازی کرده و علاوه بر این در دوبلۀ ده‌ها فیلم سینمایی به عنوان صداپیشه همکاری کرده است.		جیانینی طی حدود 55 سال فعالیت در سینما در بیش از 120 فیلم سینمایی بازی کرده و علاوه بر این در دوبلۀ ده‌ها فیلم سینمایی به عنوان صداپیشه همکاری کرده است.

	جیانینی هنرپیشۀ کمدی بااستعدادی است با اندامی کوچک و چشم‌های سبز و پراحساس که به لطف همکاری‌های متعددش با لینا ورتمولر به شهرت رسید. ورتمولر چهرۀ بیانگر شخصیت [[چارلی چاپلین\|چاپلین‌]]<nowiki/>وار او را با علاقۀ خاصی فیلمبرداری می‌کرد و در نماهای درشت وافر، حساسیت بازیگر را به نمایش درمی‌آورد. در ''میمی فلزکار به افتخار زخمی شد''<ref>''Mimì metallurgico ferito nell'onore''</ref>، یک کمدی بی‌پردۀ سیاسی، یک فلزساز کله‌شق و نه چندان باهوش بود. در ''عشق و هرج‌ومرج'' آنارشیستی روستایی که برای کشتن [[موسولینی، بنیتو (۱۸۸۳ـ۱۹۴۵)\|موسولینی]] به رم می‌آید. در ''گم‌گشته''، ملوانی از طبقۀ کارگر که همراه مافوق مؤنث و ثروتمندش در جزیره‌ای گرفتار می‌آید. اوج ترکیب تراژدی و بزن بکوب در کار او در ''هفت خوشگل'' است. جایی که بازی‌اش هم‌زمان هم نشاط‌آور و هم و عجیب تأثیرگذار و غم‌انگیز جلوه می‌کند. جیانینی برای کارگردانان دیگری مثل مائورو بولونینی<ref>Mauro Bolognini</ref> (''ماجرای موری''<ref>''The Murri Affair''</ref>)، ماریو مونیچلی<ref>Mario Monicelli</ref> (عاشقان و دروغگویان) و [[لوکینو ویسکونتی\|لوكينو ويسکونتی]] (‌بی‌گناه<ref>L'innocente</ref>) هم بازی کرده است. علاوه بر این به کار دوبلۀ صدای نقش‌های اصلی فیلم‌های آمریکایی برای بازار داخلی ایتالیا نیز می‌پرداخته است.		جیانینی هنرپیشۀ کمدی بااستعدادی است با اندامی کوچک و چشم‌های سبز و پراحساس که به لطف همکاری‌های متعددش با لینا ورتمولر به شهرت رسید. ورتمولر چهرۀ بیانگر شخصیت [[چارلی چاپلین\|چاپلین‌]]<nowiki/>وار او را با علاقۀ خاصی فیلمبرداری می‌کرد و در نماهای درشت وافر، حساسیت بازیگر را به نمایش درمی‌آورد. در ''میمی فلزکار به افتخار زخمی شد''<ref>''Mimì metallurgico ferito nell'onore''</ref>، یک کمدی بی‌پردۀ سیاسی، یک فلزساز کله‌شق و نه چندان باهوش بود. در ''عشق و هرج‌ومرج'' آنارشیستی روستایی که برای کشتن [[موسولینی، بنیتو (۱۸۸۳ـ۱۹۴۵)\|موسولینی]] به رم می‌آید. در ''گم‌گشته''، ملوانی از طبقۀ کارگر که همراه مافوق مؤنث و ثروتمندش در جزیره‌ای گرفتار می‌آید. اوج ترکیب تراژدی و بزن بکوب در کار او در ''هفت خوشگل'' است. جایی که بازی‌اش هم‌زمان هم نشاط‌آور و هم و عجیب تأثیرگذار و غم‌انگیز جلوه می‌کند. جیانینی برای کارگردانان دیگری مثل مائورو بولونینی<ref>Mauro Bolognini</ref> (''ماجرای موری''<ref>''The Murri Affair''</ref>)، ماریو مونیچلی<ref>Mario Monicelli</ref> (''عاشقان و دروغگویان'') و [[لوکینو ویسکونتی\|لوكينو ويسکونتی]] (‌بی‌گناه<ref>L'innocente</ref>) هم بازی کرده است. علاوه بر این به کار دوبلۀ صدای نقش‌های اصلی فیلم‌های آمریکایی برای بازار داخلی ایتالیا نیز می‌پرداخته است.


خط ۱۷:		خط ۱۷:
	* ''اولین شب آرامش''<ref>''La prima notte di quiete''</ref> (والریو زورلینی<ref>Valerio Zurlini</ref>- 1972)		* ''اولین شب آرامش''<ref>''La prima notte di quiete''</ref> (والریو زورلینی<ref>Valerio Zurlini</ref>- 1972)
	* ''دشمنی خونین''<ref>''Blood Feud''</ref> (لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref>- 1978)		* ''دشمنی خونین''<ref>''Blood Feud''</ref> (لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref>- 1978)
			*''اسنک بار بوداپست''<ref>''Snack Bar Budapest''</ref> (تینتو براس<ref>Tinto Brass</ref>- 1988)
			*''سرخ خونی''<ref><bdi>''Blood Red''</bdi></ref> (پیتر مسترسون<ref>Peter Masterson</ref>- 1989)
			*''بیماری تلخ''<ref>''Il male oscuro''</ref> (ماریو مونیچلی- 1990)
			*''جووانی فالکونه''<ref>''Giovanni Falcone''</ref> (جوزپه فررا<ref>Giuseppe Ferrara</ref>- 1993)
			*''تقلید''<ref>''Mimic'' </ref> (گی‌یرمو دل تورو<ref>Guillermo del Toro</ref>- 1997)
			*''شبی با عشق سابرینا''<ref>''Una noche con Sabrina Love''</ref> (آلخاندرو اگرستی<ref>Alejandro Agresti</ref>- 2000)
			*''هانیبال''<ref>''Hannibal''</ref> ([[ریدلی اسکات]]- 2001)
			*''میدان پنج ماه''<ref>''Five Moons Square''</ref> (رنتسو مارتینلی<ref>Renzo Martinelli</ref>- 2003)
			*''کازینو رویال''<ref>''Casino Royale''</ref> (مارتین کمبل<ref>Martin Campbell</ref>- 2006)
	----		----
	<references />		<references />
	[[رده:سینما]]		[[رده:سینما]]
	[[رده:جهان - اشخاص]]		[[رده:جهان - اشخاص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۱
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	جان‌کارلو جیانینی (لا اسپزیا 1 اوت 1942م - ) (Giancarlo Giannini)		جان‌کارلو جیانینی (لا اسپزیا 1 اوت 1942م - ) (Giancarlo Giannini)

	بازیگر ایتالیایی. تحصیلاتش را پس از دریافت دیپلم مهندسی الکترونیک (در شهر ناپل)، در رشتۀ بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سیلویو د آمیکو (شهر رم) ادامه داد و در سال 1963م فارغ‌التحصیل شد. در ~~۱۹۶۱~~ کار صحنه‌ای را با حضور در ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night's Dream''</ref> آغاز کرد و سپس در آثار دیگری روی صحنه رفت؛ از جمله در نقش رومئو در اجرای تئاتری [[فرانکو زفیر لی\|فرانکو زفیرلی]] از [[~~رومیو و ژولیت\|~~رومئو و ژولیت]]. در ۱۹۶۵ وارد سینما شد و یک سال بعد با ایفای نقش در یکی از نمایشنامه‌های لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref> همکاری‌اش با این کارگردان نامدار را آغاز کرد که منجر به بازی در رشته‌ای از فیلم‌های بعدی او شد. او اغلب قهرمان افسرده و تراژیک/کمیک این فیلم‌ها بود، که نظامی را که نمی‌توانست درک کند یا بپذیرد، پس می‌زد. به خاطر ایفای نقش در فیلم ''عشق و هرج‌ومرج''<ref>''Love and Anarchy''</ref> مورد تحسین زیاد منتقدان قرار گرفت و در ~~۱۹۷۳~~ جایزۀ [[فهرست بازیگران برندۀ جایزۀ کن\|بهترین بازیگر جشنوارۀ کن]] را دریافت کرد. سپس با نقش پیچیدۀ «پاسکوالینو»، یکی از زندانیان اردوگاه‌های اجباری که در تلاشی نومیدانه برای بقا، تن به خفت و خواری می‌دهد (در ''هفت خوشگلِ''<ref>''Seven Beauties''</ref> ورتمولر) بار دیگر با کاندیدایی دریافت [[جایزه اسکار\|اسکار]] بهترین بازیگر مرد، موفقیت بزرگی کسب کرد. جیانینی در نخستین فیلم آمریکایی ورتمولر، ''شبی پر از باران''<ref>''A Night Full of Rain''</ref>، نیز ظاهر شد که شکستی انتقادی و تجاری بود و منجر به لغو قرارداد آمریکایی ورتمولر با [[برادران وارنر]] شد.		بازیگر ایتالیایی. تحصیلاتش را پس از دریافت دیپلم مهندسی الکترونیک (در شهر ناپل)، در رشتۀ بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سیلویو د آمیکو (شهر رم) ادامه داد و در سال 1963م فارغ‌التحصیل شد. در ۱۹۶۱م کار صحنه‌ای را با حضور در ''رؤیای شب نیمۀ تابستان''<ref>''A Midsummer Night's Dream''</ref> آغاز کرد و سپس در آثار دیگری روی صحنه رفت؛ از جمله در نقش رومئو در اجرای تئاتری [[فرانکو زفیر لی\|فرانکو زفیرلی]] از [[رومئو و ژولیت]]. در ۱۹۶۵ وارد سینما شد و یک سال بعد با ایفای نقش در یکی از نمایشنامه‌های لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref> همکاری‌اش با این کارگردان نامدار را آغاز کرد که منجر به بازی در رشته‌ای از فیلم‌های بعدی او شد. او اغلب قهرمان افسرده و تراژیک/کمیک این فیلم‌ها بود، که نظامی را که نمی‌توانست درک کند یا بپذیرد، پس می‌زد. به خاطر ایفای نقش در فیلم ''عشق و هرج‌ومرج''<ref>''Love and Anarchy''</ref> مورد تحسین زیاد منتقدان قرار گرفت و در ۱۹۷۳م جایزۀ [[فهرست بازیگران برندۀ جایزۀ کن\|بهترین بازیگر جشنوارۀ کن]] را دریافت کرد. سپس با نقش پیچیدۀ «پاسکوالینو»، یکی از زندانیان اردوگاه‌های اجباری که در تلاشی نومیدانه برای بقا، تن به خفت و خواری می‌دهد (در ''هفت خوشگلِ''<ref>''Seven Beauties''</ref> ورتمولر) بار دیگر با کاندیدایی دریافت [[جایزه اسکار\|اسکار]] بهترین بازیگر مرد، موفقیت بزرگی کسب کرد. جیانینی در نخستین فیلم آمریکایی ورتمولر، ''شبی پر از باران''<ref>''A Night Full of Rain''</ref>، نیز ظاهر شد که شکستی انتقادی و تجاری بود و منجر به لغو قرارداد آمریکایی ورتمولر با [[برادران وارنر]] شد.

	جیانینی طی حدود 55 سال فعالیت در سینما در بیش از 120 فیلم سینمایی بازی کرده و علاوه بر این در دوبلۀ ده‌ها فیلم سینمایی به عنوان صداپیشه همکاری کرده است.		جیانینی طی حدود 55 سال فعالیت در سینما در بیش از 120 فیلم سینمایی بازی کرده و علاوه بر این در دوبلۀ ده‌ها فیلم سینمایی به عنوان صداپیشه همکاری کرده است.
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	'''برخی دیگر از آثار سینمایی'''		'''برخی دیگر از آثار سینمایی'''

	* ''آنتسیو''<ref>''Anzio'' </ref> ([[ادوارد دمیتریک]]<ref>Edward Dmytryk</ref>- ~~1968~~)		* ''آنتسیو''<ref>''Anzio'' </ref> ([[ادوارد دمیتریک]]<ref>Edward Dmytryk</ref>- 1968م)
	* ''راز سانتا ویتوریا''<ref>''The Secret of Santa Vittoria''</ref> (استنلی ارل کریمر<ref>Stanley Earl Kramer</ref>- ~~1969~~)		* ''راز سانتا ویتوریا''<ref>''The Secret of Santa Vittoria''</ref> (استنلی ارل کریمر<ref>Stanley Earl Kramer</ref>- 1969م)
	* ''مثلث پیتزا<ref>''The Pizza Triangle''</ref>/ حسادت به شکل ایتالیایی'' (اتوره اسکولا<ref>Ettore Scola</ref>- ~~1970~~)		* ''مثلث پیتزا<ref>''The Pizza Triangle''</ref>/ حسادت به شکل ایتالیایی'' (اتوره اسکولا<ref>Ettore Scola</ref>- 1970م)
	* ''بطن سیاه رتیل''<ref>''Black Belly of the Tarantula''</ref> (پائولو کاوارا<ref>Paolo Cavara</ref>- ~~1971~~)		* ''بطن سیاه رتیل''<ref>''Black Belly of the Tarantula''</ref> (پائولو کاوارا<ref>Paolo Cavara</ref>- 1971م)
	* ''اولین شب آرامش''<ref>''La prima notte di quiete''</ref> (والریو زورلینی<ref>Valerio Zurlini</ref>- ~~1972~~)		* ''اولین شب آرامش''<ref>''La prima notte di quiete''</ref> (والریو زورلینی<ref>Valerio Zurlini</ref>- 1972م)
	* ''دشمنی خونین''<ref>''Blood Feud''</ref> (لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref>- ~~1978~~)		* ''دشمنی خونین''<ref>''Blood Feud''</ref> (لینا ورتمولر<ref>Lina Wertmüller</ref>- 1978م)
	*''اسنک بار بوداپست''<ref>''Snack Bar Budapest''</ref> (تینتو براس<ref>Tinto Brass</ref>- ~~1988~~)		*''اسنک بار بوداپست''<ref>''Snack Bar Budapest''</ref> (تینتو براس<ref>Tinto Brass</ref>- 1988م)
	*''سرخ خونی''<ref><bdi>''Blood Red''</bdi></ref> (پیتر مسترسون<ref>Peter Masterson</ref>- ~~1989~~)		*''سرخ خونی''<ref><bdi>''Blood Red''</bdi></ref> (پیتر مسترسون<ref>Peter Masterson</ref>- 1989م)
	*''بیماری تلخ''<ref>''Il male oscuro''</ref> (ماریو مونیچلی- ~~1990~~)		*''بیماری تلخ''<ref>''Il male oscuro''</ref> (ماریو مونیچلی- 1990م)
	*''جووانی فالکونه''<ref>''Giovanni Falcone''</ref> (جوزپه فررا<ref>Giuseppe Ferrara</ref>- ~~1993~~)		*''جووانی فالکونه''<ref>''Giovanni Falcone''</ref> (جوزپه فررا<ref>Giuseppe Ferrara</ref>- 1993م)
	*''تقلید''<ref>''Mimic'' </ref> (گی‌یرمو دل تورو<ref>Guillermo del Toro</ref>- ~~1997~~)		*''تقلید''<ref>''Mimic'' </ref> (گی‌یرمو دل تورو<ref>Guillermo del Toro</ref>- 1997م)
	*''شبی با عشق سابرینا''<ref>''Una noche con Sabrina Love''</ref> (آلخاندرو اگرستی<ref>Alejandro Agresti</ref>- ~~2000~~)		*''شبی با عشق سابرینا''<ref>''Una noche con Sabrina Love''</ref> (آلخاندرو اگرستی<ref>Alejandro Agresti</ref>- 2000م)
	*''هانیبال''<ref>''Hannibal''</ref> ([[ریدلی اسکات]]- ~~2001~~)		*''هانیبال''<ref>''Hannibal''</ref> ([[ریدلی اسکات]]- 2001م)
	*''میدان پنج ماه''<ref>''Five Moons Square''</ref> (رنتسو مارتینلی<ref>Renzo Martinelli</ref>- ~~2003~~)		*''میدان پنج ماه''<ref>''Five Moons Square''</ref> (رنتسو مارتینلی<ref>Renzo Martinelli</ref>- 2003م)
	*''کازینو رویال''<ref>''Casino Royale''</ref> (مارتین کمبل<ref>Martin Campbell</ref>- ~~2006~~)		*''کازینو رویال''<ref>''Casino Royale''</ref> (مارتین کمبل<ref>Martin Campbell</ref>- 2006م)
	*''قمارباز فناناپذیر''<ref>''The Gambler Who Wouldn't Die''</ref> (کارگردان و بازیگر- ~~2013~~)		*''قمارباز فناناپذیر''<ref>''The Gambler Who Wouldn't Die''</ref> (کارگردان و بازیگر- 2013م)
	*''دریافت‌کننده جاسوس بود''<ref>''The Catcher Was a Spy''</ref> (بن لوین<ref>Ben Lewin</ref>- ~~2018~~)		*''دریافت‌کننده جاسوس بود''<ref>''The Catcher Was a Spy''</ref> (بن لوین<ref>Ben Lewin</ref>- 2018م)
	----		----
	<references />		<references />
	[[رده:سینما]]		[[رده:سینما]]
	[[رده:جهان - اشخاص]]		[[رده:جهان - اشخاص]]