https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AC%D8%B2%D9%88%D9%87جزوه - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-03T09:53:42Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AC%D8%B2%D9%88%D9%87&diff=2010062784&oldid=prevNazanin در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۶2019-11-10T07:46:51Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
جُزوه (pamphlet)<br><br />
<p>نوشتۀ جلدنشدۀ مختصری که برای انتشار اطلاعات یا نظریات استفاده میشود. جزوه در اروپای قرن ۱۶ از ابزارهای اصلی ایجاد بحث دربارۀ موضوعهای مختلف سیاسی، مذهبی و فرهنگی بود و تا پیدایش رسانههای گروهی، روش کارآور برای ارتباطات گسترده باقی ماند. نخستین عصر مهم جزوهنویسی با جنبش دینپیرایی پروتستان<ref>protestant reformation</ref> آغاز شد. در این عصر اختراع جدید ماشین چاپ به اصلاحطلبان مذهبی نظیر مارتین لوتر<ref>Martin Luther </ref> کمک کرد تا اندیشههای خود را در جزوههایی به زبان بومی ساده و پُرکِشش برای همه بنویسد. چنین جزوههایی اغلب در شرایط بحثانگیز مطرح میشدند. جزوهنویسی در قرنهای ۱۷ و ۱۸ بهاوج شکوفایی رسید؛ در جنگ داخلی انگلیس و انقلابهای امریکا و فرانسه بهمنزلۀ ابزار تحریک سیاسی بهکار گرفته شد، و از جنبۀ مسالمتآمیزتر درپی گسترش اندیشههای عصر روشنگری<ref>Enlightenment</ref> بود. در عصر جدید، از جزوه جهت تبلیغ محصولات و خدمات، یا مثلاً دادن توصیههایی دربارۀ موضوعهای بهداشتی و ایمنی استفاده میشود. نخستین جزوهها در بریتانیا، همانند قارۀ اروپا، دربارۀ مسائل دینی و مشروطیت بود، که جزوۀ ''نخستین صدای شیپور در برابر موج هولناک زنان''<ref>''First Blast of the Trumpet Against the Monstrous Regiment of Women'' </ref> (۱۵۵۸)، از جان ناکس<ref>John Knox</ref> اسکاتلندی عضو کلیسای پرسبیتری<ref>Presbyterian</ref> از آن جمله است. مجادلات مارپرلیت<ref>Marprelate Controversy </ref> در ۱۵۸۹ به جزوهنگاری رونق بیشتری بخشید. در این سال، مؤلفانی گمنام با نام مشترک مارتین مارپریلیت<ref>Martin Marprelate </ref> یکسری جزوههای طنزآمیز در دفاع از باورهای پرسبیتری انتشار دادند. در همین زمان، جزوههای اجتماعی رابرت گرین<ref>Robert Greene</ref>، نمایشنامهنویسی که دنیای تبهکاران لندنِ عصر الیزابت و مجادلات مختلف جادوگری بهویژه محاکمات لنکشر<ref>Lancashire Trials </ref> در ۱۶۱۲ را افشا کرد، انگیزۀ بیشتری برای جزوهنگاری فراهم آورد. جزوههای سیاسی و خبرنامههای منشأ روزنامههای امروزی نیز نخستینبار در قرن ۱۷ در انگلستان انتشار یافتند و در خلال جنگ داخلی، زمانی که پیوریتنهای پیشگام مانند جان میلتون<ref>John Milton </ref> در جزوهها برای بیان دیدگاههایشان استفاده کردند، بهسرعت بر شمار جزوهها افزوده شد. در اوایل قرن ۱۸، قرنی که ساموئل جانسون<ref>Samuel Johnson</ref> آن را «عصر جزوه» خوانده است، نویسندگانی چون جوزف اَدیسون<ref>Joseph Addison</ref>، ریچارد استیل<ref>Richard Steele </ref> و جاناتان سویفت<ref>Jonathan Swift </ref> جزوههای متعددی منتشر کردند. مدتی بعد در همین قرن، انقلاب فرانسه موضوع بحث خشمگینانۀ روشنفکران انگلستان بود، و ''تأمّلاتی در باب انقلاب در فرانسه''<ref>''Reflections on the Revolution in France''</ref> (۱۷۹۰)، نوشتۀ ادموند برک<ref>Edmond Burke</ref>، که انتقادی شدید از طغیان بود، با پاسخ تامس پین<ref>Thomas Paine</ref> در کتاب ''حقوق بشر''<ref>''Right of man'' </ref> (۱۷۹۱ـ۹۲) روبهرو شد. این اثر که خطاب به طبقۀ کارگر بود، از پرخوانندهترین آثار عصر خود بهشمار میرود. جزوهنگاری سیاسی در سراسر قرن ۱۹ در بریتانیا، در موضوعهایی مانند قانون غلات<ref>Corn Laws </ref>، خودمختاری (داخلی) ایرلند، و جنگ بوئر<ref>Boer War</ref>ها تداوم یافت. به این همه، ظهور روزنامههای ملی بیانگر افول جزوۀ سیاسی بود.</p><!--16055800--><br />
<br />
<br />
----<br />
[[رده:علم کتابداری و کتاب]]<br />
[[رده:اصطلاحات]]</div>Nazanin