Nazanin در ‏۳۰ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۵

2019-11-30T07:45:34Z

صفحهٔ تازه

جنگ‌های دیادوخی (Diadochi)<br>
<p>(به یونانی: «جانشینان») سرداران مقدونی که برای تصرف امپراتوری اسکندر کبیر درگیر جنگ‌هایی شدند که به جنگ‌های دیادوخی (۳۲۱ـ۲۸۰پ‌م) شهرت دارند. آنان عبارت بودند از آنتیگونوس<ref>Antigonus</ref> (آنتیگون) و پسرش دِمِتریوس اول (دِمِتریوس پولیورْکِتِس<ref>Demetrius (I) Poliorcetes</ref>)، کاساندِروس<ref>Cassander </ref>، سَلوکوس<ref>Seleucus</ref>، بطلمیوس اول<ref>ptolemy I </ref>، اِئومِنِس کاردیایی<ref>Eumenes of Cardia </ref>، و لوسیماخوس<ref>Lysimachus</ref>. پِردیکاس<ref>Perdiccas </ref> سردار مقدونی در حمله به مصر در ۳۲۱پ‌م به‌دست سربازانش به‌قتل رسید و اِئومِنِس، کراتِروس<ref>Craterus </ref> را در آسیای صغیر مغلوب کرد و کشت. در ۳۱۶پ‌م، آنتیگونوس ائومنس را اسیر و اعدام کرد. سپس با کاساندر وارد جنگ شد اما به نتیجه نرسید. دمتریوس در ۳۱۲ در غزه<ref>Gaza</ref> شکست خورد، ولی در نبرد میوس<ref>Myus </ref> پیروز شد و آتِن را فتح کرد. در ۳۰۷ دموکراسی را برقرار و در ۳۰۵ رودس<ref>Rhodes</ref> را محاصره کرد. در ۳۰۱، آنتیگونوس و دمتریوس در ایپسوس<ref>Ipsus </ref> از ائتلاف بطلمیوس، سلوکوس، و لوسیماخوس شکست خوردند. آنتیگونوس کشته و قلمرو او تقسیم شد که بیشتر آن به سلوکوس رسید. کاساندِروس مقدونیه را تصاحب کرد ولی در ۲۹۷ درگذشت. دمتریوس تاج و تخت مقدونیه را در ۲۹۴ به‌دست آورد، ولی در ۲۸۸ آن را به لو‌سیماخوس واگذار و در ۲۸۵ خود را به سلوکوس تسلیم کرد. بطلمیوس در ۲۸۳ درگذشت و سلوکوس در ۲۸۱ لو‌سیماخوس را در نبرد کوروپِدیون<ref>Corupedion</ref> مغلوب کرد و کشت. سال بعد، سلوکوس درصدد تصاحب تاج و تخت بدون صاحب مقدونیه برآمد، اما به‌دست بطلمیوس کرائونوس<ref>Ptolemy Ceraunos</ref>، پسر کوچک بطلمیوس اول، کشته شد.</p>

----
[[رده:تاریخ جهان]]
[[رده:یونان و مقدونیه]]

جنگ های دیادوخی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazanin در ‏۳۰ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۴۵