Shahraabi در ‏۸ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۵

2022-03-08T10:45:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۵
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	<br />		<br />
	----<br /><references />		----<br /><references />
			[[رده:روانشناسی و روانپزشکی]]
			[[رده:اشخاص و اماکن]]

Shahraabi در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۳۸

2021-07-28T10:38:40Z

صفحهٔ تازه

{{جعبه زندگینامه
|عنوان = جوی گیلفورد (Joy Guilford)
|نام =
|نام دیگر=
|نام‌های دیگر =
|نام اصلی=جوی پل گیلفورد
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=1897م
|تاریخ مرگ= لس آنجلس 1987م
|دوره زندگی=
|ملیت=امریکایی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل= فارغ‌التحصیل دانشگاه نبراسکا
| شغل و تخصص اصلی =روان‌شناس
|شغل و تخصص های دیگر= مدرس دانشگاه‌های کانزاس (1927-1928) ، نبراسکا (1928-1940) و کالیفرنیای جنوبی (1940-1967)
|سبک =
|مکتب =
|سمت =سومین رئیس انجمن روان‌شناسی امریکا
|جوایز و افتخارات =در رتبۀ 27 مطرح‌ترین روان‌شناسان قرن بیستم
|آثار = روش‌های روان‌سنجی؛ ماهیت هوش انسان؛ ساختار ستون‌های هوش؛ تحلیل هوش؛ ابهامات روان‌شناسی شناختی
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =
|دوره =
|فعالیت‌های مهم =مطالعۀ روان‌سنجی در مورد هوش انسانی
|رشته =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
}}
[[پرونده:جوی گیلفورد.jpg|بندانگشتی|جوی گیلفورد]]
جوی گیلفورد (1897-1987) (Joy Guilford)

(با نام کامل: جوی پل گیلفورد<ref>Joy Paul Guilford</ref>) روان‌شناس امریکایی که به خاطر مطالعۀ روان‌سنجی<ref>psychometric study </ref> خود در مورد هوش انسانی<ref>human intelligence</ref>، از جمله تمایز بین تولید همگرا و واگرا<ref>convergent and divergent production</ref>، به خوبی در یادها مانده است. طبق گزارش منتشر شده در مجلۀ علمی انجمن روان‌شناسی امریکا[[استنلی استیونز#cite%20note-6|<sup>[۶]</sup>]] در سال 2002، او در رتبۀ 27 مطرح‌ترین روان‌شناسان قرن بیستم قرار گرفته است. گیلفورد پیش از تحصیل زیر نظر ادوارد تیچنر<ref>Edward Titchener</ref> در کورنل<ref>Cornell</ref>، از دانشگاه نبراسکا<ref>University of Nebraska</ref> فارغ‌التحصیل شد. در 1938 و پس از بنیانگذار انجمن روان‌شناسی امریکا، لوئیس لئون ترستون<ref>Louis Leon Thurstone</ref> و نیز [[تورندایک، ادوارد لی (۱۸۷۴ـ۱۹۴۹)|ادوارد تورندایک]]<ref>Edward Thorndike</ref>، گیلفورد سومین رئیس انجمن روان‌شناسی امریکا شد. او منصب‌ها و سمت‌های زیادی را در نبراسکا<ref>Nebraska </ref> و دانشگاه کالیفرنیای جنوبی<ref>University of Southern California</ref> عهده‌دار بود.

در 1941 او به عنوان سرهنگ دوم وارد ارتش امریكا شد و به عنوان مدیر تحقیقات روان‌شناسی<ref>Director of Psychological Research </ref> در پایگاه هوایی سانتا آنا<ref>Santa Ana Army Air Base </ref> خدمت و تحقیقات جدیدی را آغاز كرد. او تلاش‌های گسترده ای در حیطۀ نیازسنجی آموزشی خلبان‌های نظامی انجام داد. طی 20 سال تحقیق گیلفورد در این سمت، او توانست مبنای تجربی دقیقی را برای نظریه‌اش در حیطۀ هوش به دست آورد، زیرا وی و همكاران نظامی‌اش، به دنبال شناسایی افرادی بودند كه به عنوان خلبان‌های جنگی بتوانند مأموریت‌های سنگین نظامی را پشت سر بگذارند. بودجۀ 20 سال تحقیق گیلفورد در کالیفرنیای جنوبی توسط بنیاد ملی علوم<ref>National Science Foundation</ref>، دفتر آموزش اداره بهداشت سابق<ref>the Office of Education of the former Health</ref>، دپارتمان آموزش و رفاه<ref>Education and Welfare Department</ref>، و دفتر تحقیقات نیروی دریایی<ref>Office of Naval Research</ref> تأمین شد. هنگام جنگ جهانی دوم، گیلفورد كه به عنوان افسری موفق در دپارتمان دفاعی ارتش امریكا فعالیت داشت، به دنبال راهكارهایی برای شناسایی افراد نخبه و آموزش آنان در حیطه‌های نظامی بود. پس از جنگ، گیلفورد به عنوان سرهنگ تمام مرخص شد و به دانشكدۀ آموزش در دانشگاه كالیفرنیای جنوبی پیوست و به تحقیق در مورد عوامل اطلاعاتی ادامه داد. گیلفورد ضمن توسعۀ دیدگاه‌های ترستون<ref>Thurstone</ref>، نظر چارلز اسپیرمن<ref>Charles Spearman</ref> را مبنی بر این‌که می‌توان هوش را در یک پارامتر عددی مجزا توصیف کرد، رد کرد. پیشنهاد وی این بود که برای توصیف دقیق، سه بُعد لازم است: عملیات<ref>operations</ref>، محتویات<ref>content</ref> و تولیدات<ref>products</ref>. گیلفورد، بر مبنای تحقیقات بسیار و بهره گرفتن از روش تحلیل عامل، دریافت كه باید هوش را بسیار فراتر از یك عامل عمومی (دیدگاه اسپیرمن)، یا چندین عامل (دیدگاه ترستون)‌ و یا سلسله مراتبی از عوامل (دیدگاه ورنون) در نظر گرفت و از آن می‌توان به عنوان سازه‌ای یاد كرد كه حاصل تلفیق ابعاد گوناگون محتویات، تولیدات و عملیات است و به صورت یك مكعب چند وجهی در نظر گرفته می‌شود. گیلفورد معتقد بود که ماهیت هوش بسیار پیچیده و چندبعدی است.

گیلفورد در دانشگاه‌های کانزاس<ref>Kansas</ref> (1927-1928) ، نبراسکا (1928-1940) و کالیفرنیای جنوبی (1940-1967) تدریس کرده است. از جمله کتاب‌های اوست: ''روش‌های روان‌سنجی''<ref>Psychometric Methods</ref>؛ ''ماهیت هوش انسان''<ref>The Nature of Human Intelligence</ref>؛ ''ساختار ستون‌های هوش''<ref>The Structure of Intelligence Columns</ref>؛ ''تجزیه و تحلیل هوش''<ref>The Analysis of Intelligence</ref>؛ ''ابهامات روان‌شناسی شناختی<ref>Cognitive Psychologys Ambiguities</ref>''. او در نود سالگی و پس از یک دورۀ طولانی بیماری در لس آنجلس درگذشت.

منابع:

[https://en.wikipedia.org/wiki/J._P._Guilford en.wikipedia.org/]

[https://www.newworldencyclopedia.org/entry/J._P._Guilford newworldencyclopedia.org/]

[https://study.com/academy/lesson/jp-guilford-studies-contribution-to-psychology.html study.com/academy/]

<br />
----<br /><references />

جوی گیلفورد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۸ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۵

Shahraabi در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۳۸