جو پشی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۲

2025-07-20T20:12:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۲
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	جو پشی (نیوجرسی 9 فوریه 1943م- ) (Joe Pesci)		جو پشی (نیوجرسی 9 فوریه 1943م- ) (Joe Pesci)

	(نام کامل: جوزف فرانک پشی<ref>Joseph Frank Pesci</ref>) بازیگر و خوانندۀ امریکایی. به خاطر بازی در فیلم‌های گانگستری، از جمله چند اثر مهم [[اسکورسیزی، مارتین\|اسکورسیزی]] و فیلم ''روزی روزگاری امریکا''<ref>''Once Upon a Time in America''</ref> ([[سرجو ~~لیونه (۱۹۲۱ـ۱۹۸۹)~~\|سرجو لئونه]]) و همچنین بازی در چند فیلم کمدی شهرت دارد. جو پشی بازیگر کم‌کاری‌ست و با وجود نزدیک به 6 دهه حضور چشمگیر و مؤثر در سینما و تلویزیون، تنها در حدود 35 فیلم و سریال بازی کرده است.		(نام کامل: جوزف فرانک پشی<ref>Joseph Frank Pesci</ref>) بازیگر و خوانندۀ امریکایی. به خاطر بازی در فیلم‌های گانگستری، از جمله چند اثر مهم [[اسکورسیزی، مارتین\|اسکورسیزی]] و فیلم ''روزی روزگاری امریکا''<ref>''Once Upon a Time in America''</ref> ([[لئونه، سرجو\|سرجو لئونه]]) و همچنین بازی در چند فیلم کمدی شهرت دارد. جو پشی بازیگر کم‌کاری‌ست و با وجود نزدیک به 6 دهه حضور چشمگیر و مؤثر در سینما و تلویزیون، تنها در حدود 35 فیلم و سریال بازی کرده است.

	در خانواده‌ای با اصالتی ایتالیایی به دنیا آمد. پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می‌رفت و در ده سالگی با یک برنامۀ تلویزیونی به شهرت رسید. پدرش مشوق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از آن که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی در کلوب‌های شبانه کرد و با نام «جو ریچی<ref>Joe Ritchie</ref>» چند صفحه پر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت<ref>Frank Vincent</ref> در یکی از کلوب‌های شبانۀ سبک [[ودویل]] یک گروه کمدی تشکیل داد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم ''هی، بیا توییست برقصیم''<ref>''Hey, Let's Twist!''</ref> نقش کوتاهی را به عهده داشت. از ۱۹۷۵، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن‌جا نیز ابتدا به جای بازیگری به حرفه‌های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت. تا این که موقعیت بازی در [[گاو خشمگین\|''گاو خشمگین'']] برایش فراهم شد و برای همین فیلم برندۀ جایزه منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. چهارسال پس از آن در فیلم گانگستری مهم سرجو لئونه، ''روزی روزگاری در امریکا''، در نقشی فرعی اما مهم بازی کرد و سرانجام نیز در سال 1991 برای فیلم ''رفقای خوب''<ref>''Goodfellas''</ref> برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. جو پشی با وجود کناره‌گیری‌اش از سینما در اواخر دهۀ 1990 و حضور بسیار معدودش در فیلم‌ها (از جمله فیلمی به کارگردانی [[رابرت دنیرو]]) در سال 2019 به اصرار رابرت دنیرو در ''مرد ایرلندی''<ref>''The Irishman''</ref> (ساختۀ اسکورسیزی) در کنار دنیرو و [[آل پاچینو]] بازی درخشان و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت.		در خانواده‌ای با اصالتی ایتالیایی به دنیا آمد. پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می‌رفت و در ده سالگی با یک برنامۀ تلویزیونی به شهرت رسید. پدرش مشوق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از آن که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی در کلوب‌های شبانه کرد و با نام «جو ریچی<ref>Joe Ritchie</ref>» چند صفحه پر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت<ref>Frank Vincent</ref> در یکی از کلوب‌های شبانۀ سبک [[ودویل]] یک گروه کمدی تشکیل داد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم ''هی، بیا توییست برقصیم''<ref>''Hey, Let's Twist!''</ref> نقش کوتاهی را به عهده داشت. از ۱۹۷۵، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن‌جا نیز ابتدا به جای بازیگری به حرفه‌های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت. تا این که موقعیت بازی در [[گاو خشمگین\|''گاو خشمگین'']] برایش فراهم شد و برای همین فیلم برندۀ جایزه منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. چهارسال پس از آن در فیلم گانگستری مهم سرجو لئونه، ''روزی روزگاری در امریکا''، در نقشی فرعی اما مهم بازی کرد و سرانجام نیز در سال 1991 برای فیلم ''رفقای خوب''<ref>''Goodfellas''</ref> برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. جو پشی با وجود کناره‌گیری‌اش از سینما در اواخر دهۀ 1990 و حضور بسیار معدودش در فیلم‌ها (از جمله فیلمی به کارگردانی [[دنیرو، رابرت\|رابرت دنیرو]]) در سال 2019 به اصرار رابرت دنیرو در ''مرد ایرلندی''<ref>''The Irishman''</ref> (ساختۀ اسکورسیزی) در کنار دنیرو و [[آل پاچینو]] بازی درخشان و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت.

	پشی بازیگر کوچک‌اندام و جسور نقش‌های دوم، متخصص ایفای نقش گانگسترهای خشن است. اما در نقش‌های کمدی هم از جمله در ''پول آسان'' به‌دست‌آمده<ref>''Easy Money''</ref>، ''تنها در خانه''<ref>''Home Alone''</ref> و ''پسرعمویم وینی''<ref>''My Cousin Vinny''</ref> (در نقش اصلی) بازی کرده است. اگرچه استعداد و توانایی‌های لازم را برای بازیگری داشت، اما شهرت و روی کار آمدنش را مدیون اسکورسیزی است که او را در یکی از شاخص‌ترین فیلم‌های دهۀ ۱۹۸۰، گاو خشمگین، بازی داد.		پشی بازیگر کوچک‌اندام و جسور نقش‌های دوم، متخصص ایفای نقش گانگسترهای خشن است. اما در نقش‌های کمدی هم از جمله در ''پول آسان'' به‌دست‌آمده<ref>''Easy Money''</ref>، ''تنها در خانه''<ref>''Home Alone''</ref> و ''پسرعمویم وینی''<ref>''My Cousin Vinny''</ref> (در نقش اصلی) بازی کرده است. اگرچه استعداد و توانایی‌های لازم را برای بازیگری داشت، اما شهرت و روی کار آمدنش را مدیون اسکورسیزی است که او را در یکی از شاخص‌ترین فیلم‌های دهۀ ۱۹۸۰، گاو خشمگین، بازی داد.
خط ۵۸:		خط ۵۸:
	*''رنج عشق'' (تیلور هاکفورد<ref>Taylor Hackford</ref>- 2010)		*''رنج عشق'' (تیلور هاکفورد<ref>Taylor Hackford</ref>- 2010)
	*''مرد ایرلندی'' (اسکورسیزی- 2019) <br />		*''مرد ایرلندی'' (اسکورسیزی- 2019) <br />




	----		----

Mohammadi3 در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۹

2025-07-14T06:09:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۹
خط ۳۰:		خط ۳۰:
	جو پشی (نیوجرسی 9 فوریه 1943م- ) (Joe Pesci)		جو پشی (نیوجرسی 9 فوریه 1943م- ) (Joe Pesci)

	(نام کامل: جوزف فرانک پشی<ref>Joseph Frank Pesci</ref>) بازیگر و خوانندۀ امریکایی. به خاطر بازی در فیلم‌های گانگستری، از جمله چند اثر مهم [[اسکورسیزی، مارتین ~~(۱۹۴۲)~~\|اسکورسیزی]] و فیلم ''روزی روزگاری امریکا''<ref>''Once Upon a Time in America''</ref> ([[سرجو لیونه (۱۹۲۱ـ۱۹۸۹)\|سرجو لئونه]]) و همچنین بازی در چند فیلم کمدی شهرت دارد. جو پشی بازیگر کم‌کاری‌ست و با وجود نزدیک به 6 دهه حضور چشمگیر و مؤثر در سینما و تلویزیون، تنها در حدود 35 فیلم و سریال بازی کرده است.		(نام کامل: جوزف فرانک پشی<ref>Joseph Frank Pesci</ref>) بازیگر و خوانندۀ امریکایی. به خاطر بازی در فیلم‌های گانگستری، از جمله چند اثر مهم [[اسکورسیزی، مارتین\|اسکورسیزی]] و فیلم ''روزی روزگاری امریکا''<ref>''Once Upon a Time in America''</ref> ([[سرجو لیونه (۱۹۲۱ـ۱۹۸۹)\|سرجو لئونه]]) و همچنین بازی در چند فیلم کمدی شهرت دارد. جو پشی بازیگر کم‌کاری‌ست و با وجود نزدیک به 6 دهه حضور چشمگیر و مؤثر در سینما و تلویزیون، تنها در حدود 35 فیلم و سریال بازی کرده است.

	در خانواده‌ای با اصالتی ایتالیایی به دنیا آمد. پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می‌رفت و در ده سالگی با یک برنامۀ تلویزیونی به شهرت رسید. پدرش مشوق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از آن که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی در کلوب‌های شبانه کرد و با نام «جو ریچی<ref>Joe Ritchie</ref>» چند صفحه پر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت<ref>Frank Vincent</ref> در یکی از کلوب‌های شبانۀ سبک [[ودویل]] یک گروه کمدی تشکیل داد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم ''هی، بیا توییست برقصیم''<ref>''Hey, Let's Twist!''</ref> نقش کوتاهی را به عهده داشت. از ۱۹۷۵، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن‌جا نیز ابتدا به جای بازیگری به حرفه‌های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت. تا این که موقعیت بازی در [[گاو خشمگین]] برایش فراهم شد و برای همین فیلم برندۀ جایزه منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. چهارسال پس از آن در فیلم گانگستری مهم سرجو لئونه، ''روزی روزگاری در امریکا''، در نقشی فرعی اما مهم بازی کرد و سرانجام نیز در سال 1991 برای فیلم ''رفقای خوب''<ref>''Goodfellas''</ref> برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. جو پشی با وجود کناره‌گیری‌اش از سینما در اواخر دهۀ 1990 و حضور بسیار معدودش در فیلم‌ها (از جمله فیلمی به کارگردانی [[رابرت دنیرو]]) در سال 2019 به اصرار رابرت دنیرو در ''مرد ایرلندی''<ref>''The Irishman''</ref> (ساختۀ اسکورسیزی) در کنار دنیرو و [[آل پاچینو]] بازی درخشان و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت.		در خانواده‌ای با اصالتی ایتالیایی به دنیا آمد. پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می‌رفت و در ده سالگی با یک برنامۀ تلویزیونی به شهرت رسید. پدرش مشوق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از آن که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی در کلوب‌های شبانه کرد و با نام «جو ریچی<ref>Joe Ritchie</ref>» چند صفحه پر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت<ref>Frank Vincent</ref> در یکی از کلوب‌های شبانۀ سبک [[ودویل]] یک گروه کمدی تشکیل داد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم ''هی، بیا توییست برقصیم''<ref>''Hey, Let's Twist!''</ref> نقش کوتاهی را به عهده داشت. از ۱۹۷۵، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن‌جا نیز ابتدا به جای بازیگری به حرفه‌های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت. تا این که موقعیت بازی در [[گاو خشمگین\|''گاو خشمگین'']] برایش فراهم شد و برای همین فیلم برندۀ جایزه منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. چهارسال پس از آن در فیلم گانگستری مهم سرجو لئونه، ''روزی روزگاری در امریکا''، در نقشی فرعی اما مهم بازی کرد و سرانجام نیز در سال 1991 برای فیلم ''رفقای خوب''<ref>''Goodfellas''</ref> برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. جو پشی با وجود کناره‌گیری‌اش از سینما در اواخر دهۀ 1990 و حضور بسیار معدودش در فیلم‌ها (از جمله فیلمی به کارگردانی [[رابرت دنیرو]]) در سال 2019 به اصرار رابرت دنیرو در ''مرد ایرلندی''<ref>''The Irishman''</ref> (ساختۀ اسکورسیزی) در کنار دنیرو و [[آل پاچینو]] بازی درخشان و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت.

	پشی بازیگر کوچک‌اندام و جسور نقش‌های دوم، متخصص ایفای نقش گانگسترهای خشن است. اما در نقش‌های کمدی هم از جمله در ''پول آسان'' به‌دست‌آمده<ref>''Easy Money''</ref>، ''تنها در خانه''<ref>''Home Alone''</ref> و ''پسرعمویم وینی''<ref>''My Cousin Vinny''</ref> (در نقش اصلی) بازی کرده است. اگرچه استعداد و توانایی‌های لازم را برای بازیگری داشت، اما شهرت و روی کار آمدنش را مدیون اسکورسیزی است که او را در یکی از شاخص‌ترین فیلم‌های دهۀ ۱۹۸۰، گاو خشمگین، بازی داد.		پشی بازیگر کوچک‌اندام و جسور نقش‌های دوم، متخصص ایفای نقش گانگسترهای خشن است. اما در نقش‌های کمدی هم از جمله در ''پول آسان'' به‌دست‌آمده<ref>''Easy Money''</ref>، ''تنها در خانه''<ref>''Home Alone''</ref> و ''پسرعمویم وینی''<ref>''My Cousin Vinny''</ref> (در نقش اصلی) بازی کرده است. اگرچه استعداد و توانایی‌های لازم را برای بازیگری داشت، اما شهرت و روی کار آمدنش را مدیون اسکورسیزی است که او را در یکی از شاخص‌ترین فیلم‌های دهۀ ۱۹۸۰، گاو خشمگین، بازی داد.
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	*''چوپان خوب'' (رابرت دنیرو- 2006)		*''چوپان خوب'' (رابرت دنیرو- 2006)
	*''رنج عشق'' (تیلور هاکفورد<ref>Taylor Hackford</ref>- 2010)		*''رنج عشق'' (تیلور هاکفورد<ref>Taylor Hackford</ref>- 2010)
	*''مرد ایرلندی'' (اسکورسیزی- 2019)		*''مرد ایرلندی'' (اسکورسیزی- 2019) <br />

	----		----



	~~<br />~~
	[[رده:سینما]]		[[رده:سینما]]
	[[رده:جهان - اشخاص]]		[[رده:جهان - اشخاص]]
	<references />		<references />

Reza rouzbahani در ‏۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۳

2022-05-01T08:23:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۳
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	(نام کامل: جوزف فرانک پشی<ref>Joseph Frank Pesci</ref>) بازیگر و خوانندۀ امریکایی. به خاطر بازی در فیلم‌های گانگستری، از جمله چند اثر مهم [[اسکورسیزی، مارتین (۱۹۴۲)\|اسکورسیزی]] و فیلم ''روزی روزگاری امریکا''<ref>''Once Upon a Time in America''</ref> ([[سرجو لیونه (۱۹۲۱ـ۱۹۸۹)\|سرجو لئونه]]) و همچنین بازی در چند فیلم کمدی شهرت دارد. جو پشی بازیگر کم‌کاری‌ست و با وجود نزدیک به 6 دهه حضور چشمگیر و مؤثر در سینما و تلویزیون، تنها در حدود 35 فیلم و سریال بازی کرده است.		(نام کامل: جوزف فرانک پشی<ref>Joseph Frank Pesci</ref>) بازیگر و خوانندۀ امریکایی. به خاطر بازی در فیلم‌های گانگستری، از جمله چند اثر مهم [[اسکورسیزی، مارتین (۱۹۴۲)\|اسکورسیزی]] و فیلم ''روزی روزگاری امریکا''<ref>''Once Upon a Time in America''</ref> ([[سرجو لیونه (۱۹۲۱ـ۱۹۸۹)\|سرجو لئونه]]) و همچنین بازی در چند فیلم کمدی شهرت دارد. جو پشی بازیگر کم‌کاری‌ست و با وجود نزدیک به 6 دهه حضور چشمگیر و مؤثر در سینما و تلویزیون، تنها در حدود 35 فیلم و سریال بازی کرده است.

	در خانواده‌ای با اصالتی ایتالیایی به دنیا آمد. پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می‌رفت و در ده سالگی با یک برنامۀ تلویزیونی به شهرت رسید. پدرش مشوق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از آن که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی در کلوب‌های شبانه کرد و با نام «جو ~~ریچی»~~ چند صفحه پر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت<ref>Frank Vincent</ref> در یکی از کلوب‌های شبانۀ سبک [[ودویل]] یک گروه کمدی تشکیل داد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم ''هی، بیا توییست برقصیم''<ref>''Hey, Let's Twist!''</ref> نقش کوتاهی را به عهده داشت. از ۱۹۷۵، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن‌جا نیز ابتدا به جای بازیگری به حرفه‌های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت. تا این که موقعیت بازی در [[گاو خشمگین]] برایش فراهم شد و برای همین فیلم برندۀ جایزه منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. چهارسال پس از آن در فیلم گانگستری مهم سرجو لئونه، ''روزی روزگاری در امریکا''، در نقشی فرعی اما مهم بازی کرد و سرانجام نیز در سال 1991 برای فیلم ''رفقای خوب''<ref>''Goodfellas''</ref> برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. جو پشی با وجود کناره‌گیری‌اش از سینما در اواخر دهۀ 1990 و حضور بسیار معدودش در فیلم‌ها (از جمله فیلمی به کارگردانی [[رابرت دنیرو]]) در سال 2019 به اصرار رابرت دنیرو در ''مرد ایرلندی''<ref>''The Irishman''</ref> (ساختۀ اسکورسیزی) در کنار دنیرو و [[آل پاچینو]] بازی درخشان و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت.		در خانواده‌ای با اصالتی ایتالیایی به دنیا آمد. پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می‌رفت و در ده سالگی با یک برنامۀ تلویزیونی به شهرت رسید. پدرش مشوق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از آن که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی در کلوب‌های شبانه کرد و با نام «جو ریچی<ref>Joe Ritchie</ref>» چند صفحه پر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت<ref>Frank Vincent</ref> در یکی از کلوب‌های شبانۀ سبک [[ودویل]] یک گروه کمدی تشکیل داد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم ''هی، بیا توییست برقصیم''<ref>''Hey, Let's Twist!''</ref> نقش کوتاهی را به عهده داشت. از ۱۹۷۵، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن‌جا نیز ابتدا به جای بازیگری به حرفه‌های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت. تا این که موقعیت بازی در [[گاو خشمگین]] برایش فراهم شد و برای همین فیلم برندۀ جایزه منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. چهارسال پس از آن در فیلم گانگستری مهم سرجو لئونه، ''روزی روزگاری در امریکا''، در نقشی فرعی اما مهم بازی کرد و سرانجام نیز در سال 1991 برای فیلم ''رفقای خوب''<ref>''Goodfellas''</ref> برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. جو پشی با وجود کناره‌گیری‌اش از سینما در اواخر دهۀ 1990 و حضور بسیار معدودش در فیلم‌ها (از جمله فیلمی به کارگردانی [[رابرت دنیرو]]) در سال 2019 به اصرار رابرت دنیرو در ''مرد ایرلندی''<ref>''The Irishman''</ref> (ساختۀ اسکورسیزی) در کنار دنیرو و [[آل پاچینو]] بازی درخشان و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت.

	پشی بازیگر کوچک‌اندام و جسور نقش‌های دوم، متخصص ایفای نقش گانگسترهای خشن است. اما در نقش‌های کمدی هم از جمله در ''پول آسان'' به‌دست‌آمده<ref>''Easy Money''</ref>، ''تنها در خانه''<ref>''Home Alone''</ref> و ''پسرعمویم وینی''<ref>''My Cousin Vinny''</ref> (در نقش اصلی) بازی کرده است. اگرچه استعداد و توانایی‌های لازم را برای بازیگری داشت، اما شهرت و روی کار آمدنش را مدیون اسکورسیزی است که او را در یکی از شاخص‌ترین فیلم‌های دهۀ ۱۹۸۰، گاو خشمگین، بازی داد.		پشی بازیگر کوچک‌اندام و جسور نقش‌های دوم، متخصص ایفای نقش گانگسترهای خشن است. اما در نقش‌های کمدی هم از جمله در ''پول آسان'' به‌دست‌آمده<ref>''Easy Money''</ref>، ''تنها در خانه''<ref>''Home Alone''</ref> و ''پسرعمویم وینی''<ref>''My Cousin Vinny''</ref> (در نقش اصلی) بازی کرده است. اگرچه استعداد و توانایی‌های لازم را برای بازیگری داشت، اما شهرت و روی کار آمدنش را مدیون اسکورسیزی است که او را در یکی از شاخص‌ترین فیلم‌های دهۀ ۱۹۸۰، گاو خشمگین، بازی داد.

Reza rouzbahani در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۱۸

2022-04-30T19:18:00Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-[[پرونده:2042165265.jpg|جایگزین=از سمت راست: مارتین اسکورسیزی، جو پشی|بندانگشتی|از سمت راست: مارتین اسکورسیزی، جو پشی]]
+{{جعبه زندگینامه
 [[پرونده:2042165265- 2.jpg|جایگزین=از سمت راست: جو پشی، رابرت دنیرو|بندانگشتی|از سمت راست: جو پشی، رابرت دنیرو]]
 جو پشی (نیوجرسی 9 فوریه 1943م- ) (Joe Pesci)
@@ خط ۵: / خط ۳۲: @@
 (نام کامل: جوزف فرانک پشی<ref>Joseph Frank Pesci</ref>) بازیگر و خوانندۀ امریکایی. به خاطر بازی در فیلم‌های گانگستری، از جمله چند اثر مهم [[اسکورسیزی، مارتین (۱۹۴۲)|اسکورسیزی]] و فیلم ''روزی روزگاری امریکا''<ref>''Once Upon a Time in America''</ref> ([[سرجو لیونه (۱۹۲۱ـ۱۹۸۹)|سرجو لئونه]]) و همچنین بازی در چند فیلم کمدی شهرت دارد. جو پشی بازیگر کم‌کاری‌ست و با وجود نزدیک به 6 دهه حضور چشمگیر و مؤثر در سینما و تلویزیون، تنها در حدود 35 فیلم و سریال بازی کرده است.
-در خانواده‌ای با اصالتی ایتالیایی به دنیا آمد. پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می‌رفت و در ده سالگی با یک برنامۀ تلویزیونی به شهرت رسید. پدرش مشوق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از آن که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی در کلوب‌های شبانه کرد و با نام «جو ریچی» چند صفحه پر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت<ref>Frank Vincent</ref> در یکی از کلوب‌های شبانۀ سبک [[ودویل]] یک گروه کمدی تشکیل داد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم ''هی، بیا توییست برقصیم''<ref>''Hey, Let's Twist!''</ref> نقش کوتاهی را به عهده داشت. از ۱۹۷۵، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن‌جا نیز ابتدا به جای بازیگری به حرفه‌های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت. تا این که موقعیت بازی در [[گاو خشمگین]] برایش فراهم شد و برای همین فیلم برندۀ جایزه منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. چهارسال پس از آن در فیلم گانگستری مهم سرجو لئونه، ''روزی روزگاری در امریکا''، در نقشی فرعی اما مهم بازی کرد و سرانجام نیز در سال 1990 برای فیلم ''رفقای خوب''<ref>''Goodfellas''</ref> برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. جو پشی با وجود کناره‌گیری‌اش از سینما در اواخر دهۀ 1990 و حضور بسیار معدودش در فیلم‌ها (از جمله فیلمی به کارگردانی [[رابرت دنیرو]]) در سال 2019 به اصرار رابرت دنیرو در ''مرد ایرلندی''<ref>''The Irishman''</ref> (ساختۀ اسکورسیزی) در کنار دنیرو و [[آل پاچینو]] بازی درخشان و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت.
+در خانواده‌ای با اصالتی ایتالیایی به دنیا آمد. پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می‌رفت و در ده سالگی با یک برنامۀ تلویزیونی به شهرت رسید. پدرش مشوق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از آن که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی در کلوب‌های شبانه کرد و با نام «جو ریچی» چند صفحه پر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت<ref>Frank Vincent</ref> در یکی از کلوب‌های شبانۀ سبک [[ودویل]] یک گروه کمدی تشکیل داد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم ''هی، بیا توییست برقصیم''<ref>''Hey, Let's Twist!''</ref> نقش کوتاهی را به عهده داشت. از ۱۹۷۵، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن‌جا نیز ابتدا به جای بازیگری به حرفه‌های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت. تا این که موقعیت بازی در [[گاو خشمگین]] برایش فراهم شد و برای همین فیلم برندۀ جایزه منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. چهارسال پس از آن در فیلم گانگستری مهم سرجو لئونه، ''روزی روزگاری در امریکا''، در نقشی فرعی اما مهم بازی کرد و سرانجام نیز در سال 1991 برای فیلم ''رفقای خوب''<ref>''Goodfellas''</ref> برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. جو پشی با وجود کناره‌گیری‌اش از سینما در اواخر دهۀ 1990 و حضور بسیار معدودش در فیلم‌ها (از جمله فیلمی به کارگردانی [[رابرت دنیرو]]) در سال 2019 به اصرار رابرت دنیرو در ''مرد ایرلندی''<ref>''The Irishman''</ref> (ساختۀ اسکورسیزی) در کنار دنیرو و [[آل پاچینو]] بازی درخشان و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت.
 پشی بازیگر کوچک‌اندام و جسور نقش‌های دوم، متخصص ایفای نقش گانگسترهای خشن است. اما در نقش‌های کمدی هم از جمله در ''پول آسان'' به‌دست‌آمده<ref>''Easy Money''</ref>، ''تنها در خانه''<ref>''Home Alone''</ref> و ''پسرعمویم وینی''<ref>''My Cousin Vinny''</ref> (در نقش اصلی) بازی کرده است. اگرچه استعداد و توانایی‌های لازم را برای بازیگری داشت، اما شهرت و روی کار آمدنش را مدیون اسکورسیزی است که او را در یکی از شاخص‌ترین فیلم‌های دهۀ ۱۹۸۰، گاو خشمگین، بازی داد.

Reza rouzbahani در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۱۲

2022-04-30T19:12:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۱۲
خط ۳:		خط ۳:
	جو پشی (نیوجرسی 9 فوریه 1943م- ) (Joe Pesci)		جو پشی (نیوجرسی 9 فوریه 1943م- ) (Joe Pesci)

	(نام کامل: جوزف فرانک پشی<ref>Joseph Frank Pesci</ref>) بازیگر و خوانندۀ امریکایی. به خاطر بازی در فیلم‌های گانگستری، از جمله چند اثر مهم [[اسکورسیزی، مارتین (۱۹۴۲)\|اسکورسیزی]] و فیلم ''روزی روزگاری امریکا''<ref>''Once Upon a Time in America''</ref> (~~شاهکار~~ [[سرجو لیونه (۱۹۲۱ـ۱۹۸۹)\|سرجو لئونه]]) شهرت دارد. جو پشی بازیگر کم‌کاری‌ست و با وجود نزدیک به ~~60 سال~~ حضور چشمگیر در سینما و تلویزیون، در حدود 35 فیلم و سریال بازی کرده است.		(نام کامل: جوزف فرانک پشی<ref>Joseph Frank Pesci</ref>) بازیگر و خوانندۀ امریکایی. به خاطر بازی در فیلم‌های گانگستری، از جمله چند اثر مهم [[اسکورسیزی، مارتین (۱۹۴۲)\|اسکورسیزی]] و فیلم ''روزی روزگاری امریکا''<ref>''Once Upon a Time in America''</ref> ([[سرجو لیونه (۱۹۲۱ـ۱۹۸۹)\|سرجو لئونه]]) و همچنین بازی در چند فیلم کمدی شهرت دارد. جو پشی بازیگر کم‌کاری‌ست و با وجود نزدیک به 6 دهه حضور چشمگیر و مؤثر در سینما و تلویزیون، تنها در حدود 35 فیلم و سریال بازی کرده است.

	پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می‌رفت و در ده سالگی با یک برنامۀ تلویزیونی به شهرت رسید. پدرش مشوق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از آن که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی در کلوب‌های شبانه کرد و با نام «جو ریچی» چند صفحه پر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت<ref>Frank Vincent</ref> در یکی از کلوب‌های شبانۀ سبک [[ودویل]] یک گروه کمدی تشکیل داد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم ''هی، بیا توییست برقصیم''<ref>''Hey, Let's Twist!''</ref> نقش کوتاهی را به عهده داشت. از ۱۹۷۵، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن‌جا نیز ابتدا به جای بازیگری به حرفه‌های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت. تا این که موقعیت بازی در [[گاو خشمگین]] برایش فراهم شد و برای همین فیلم برندۀ جایزه منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. چهارسال پس از آن در فیلم گانگستری مهم سرجو لئونه، ''روزی روزگاری در امریکا''، در نقشی فرعی اما مهم بازی کرد و سرانجام نیز در سال 1990 برای فیلم ''رفقای خوب''<ref>''Goodfellas''</ref> برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. جو پشی با وجود کناره‌گیری‌اش از سینما در اواخر دهۀ 1990 و حضور بسیار معدودش در فیلم‌ها (از جمله فیلمی به کارگردانی [[رابرت دنیرو]]) در سال 2019 به اصرار رابرت دنیرو در ''مرد ایرلندی''<ref>''The Irishman''</ref> (ساختۀ اسکورسیزی) در کنار دنیرو و [[آل پاچینو]] بازی درخشان و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت.		در خانواده‌ای با اصالتی ایتالیایی به دنیا آمد. پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می‌رفت و در ده سالگی با یک برنامۀ تلویزیونی به شهرت رسید. پدرش مشوق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از آن که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی در کلوب‌های شبانه کرد و با نام «جو ریچی» چند صفحه پر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت<ref>Frank Vincent</ref> در یکی از کلوب‌های شبانۀ سبک [[ودویل]] یک گروه کمدی تشکیل داد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم ''هی، بیا توییست برقصیم''<ref>''Hey, Let's Twist!''</ref> نقش کوتاهی را به عهده داشت. از ۱۹۷۵، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن‌جا نیز ابتدا به جای بازیگری به حرفه‌های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت. تا این که موقعیت بازی در [[گاو خشمگین]] برایش فراهم شد و برای همین فیلم برندۀ جایزه منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. چهارسال پس از آن در فیلم گانگستری مهم سرجو لئونه، ''روزی روزگاری در امریکا''، در نقشی فرعی اما مهم بازی کرد و سرانجام نیز در سال 1990 برای فیلم ''رفقای خوب''<ref>''Goodfellas''</ref> برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. جو پشی با وجود کناره‌گیری‌اش از سینما در اواخر دهۀ 1990 و حضور بسیار معدودش در فیلم‌ها (از جمله فیلمی به کارگردانی [[رابرت دنیرو]]) در سال 2019 به اصرار رابرت دنیرو در ''مرد ایرلندی''<ref>''The Irishman''</ref> (ساختۀ اسکورسیزی) در کنار دنیرو و [[آل پاچینو]] بازی درخشان و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت.

	پشی بازیگر کوچک‌اندام و جسور نقش‌های دوم، متخصص ایفای نقش گانگسترهای خشن است. اما در نقش‌های کمدی هم از جمله در ''پول آسان'' به‌دست‌آمده<ref>''Easy Money''</ref>، ''تنها در خانه''<ref>''Home Alone''</ref> و ''پسرعمویم وینی''<ref>''My Cousin Vinny''</ref> (در نقش اصلی) بازی کرده است. اگرچه استعداد و توانایی‌های لازم را برای بازیگری داشت، اما شهرت و روی کار آمدنش را مدیون اسکورسیزی است که او را در یکی از شاخص‌ترین فیلم‌های دهۀ ۱۹۸۰، گاو خشمگین، بازی داد.		پشی بازیگر کوچک‌اندام و جسور نقش‌های دوم، متخصص ایفای نقش گانگسترهای خشن است. اما در نقش‌های کمدی هم از جمله در ''پول آسان'' به‌دست‌آمده<ref>''Easy Money''</ref>، ''تنها در خانه''<ref>''Home Alone''</ref> و ''پسرعمویم وینی''<ref>''My Cousin Vinny''</ref> (در نقش اصلی) بازی کرده است. اگرچه استعداد و توانایی‌های لازم را برای بازیگری داشت، اما شهرت و روی کار آمدنش را مدیون اسکورسیزی است که او را در یکی از شاخص‌ترین فیلم‌های دهۀ ۱۹۸۰، گاو خشمگین، بازی داد.
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	'''فیلم‌شناسی''' (گزیدۀ آثار)		'''فیلم‌شناسی''' (گزیدۀ آثار)

	* ''به دنبال مرگ'' (رالف د ویتو<ref>Ralph De Vito</ref>- 1976)		*''به دنبال مرگ'' (رالف د ویتو<ref>Ralph De Vito</ref>- 1976)
	* ''گاو خشمگین'' (اسکورسیزی- 1980)		*''گاو خشمگین'' (اسکورسیزی- 1980)
	* ''آقای شگفت‌انگیز گرامی'' (ليلينتال<ref>Peter Lilienthal</ref>- 1982)		*''آقای شگفت‌انگیز گرامی'' (ليلينتال<ref>Peter Lilienthal</ref>- 1982)
	* ''پول آسان به‌دست‌آمده'' (سینیورلی<ref>James Signorelli</ref>- 1983)		*''پول آسان به‌دست‌آمده'' (سینیورلی<ref>James Signorelli</ref>- 1983)
	* ''روزی روزگاری در امریکا'' (لئونه- 1984)		*''روزی روزگاری در امریکا'' (لئونه- 1984)
	* ''مرد پرالتهاب'' (شوراکی<ref>Élie Chouraqui</ref>- 1987)		*''مرد پرالتهاب'' (شوراکی<ref>Élie Chouraqui</ref>- 1987)
	* ''سلاح مرگبار ۲'' (دانر<ref>Richard Donner</ref>- 1989)		*''سلاح مرگبار ۲'' (دانر<ref>Richard Donner</ref>- 1989)
	* ''جهت معکوس'' (هاپر<ref>Dennis Hopper</ref>- 1990)		*''جهت معکوس'' (هاپر<ref>Dennis Hopper</ref>- 1990)
	* ''رفقای خوب'' (اسکورسیزی- 1990)		*''رفقای خوب'' (اسکورسیزی- 1990)
	* ''تنها در خانه'' (کولامبوس<ref>Chris Columbus</ref>- 1990)		*''تنها در خانه'' (کولامبوس<ref>Chris Columbus</ref>- 1990)
	* ''جی. اف. کی'' ([[اولیور استون]]- 1991)		*''جی. اف. کی'' ([[اولیور استون]]- 1991)
	* ''سلاح مرگبار ۳'' (دانر- 1992)		*''سلاح مرگبار ۳'' (دانر- 1992)
	* ''تنها در خانه ۲: گم شده در نیویورک'' (کولامبوس- 1992)		*''تنها در خانه ۲: گم شده در نیویورک'' (کولامبوس- 1992)
	* ''کازینو'' (اسکورسیزی- 1995)		*''کازینو'' (اسکورسیزی- 1995)
	* ''سلاح مرگبار ۴'' (دانر- 1998)		*''سلاح مرگبار ۴'' (دانر- 1998)
	* ''چوپان خوب'' (رابرت دنیرو- 2006)		*''چوپان خوب'' (رابرت دنیرو- 2006)
	* ''رنج عشق'' (تیلور هاکفورد<ref>Taylor Hackford</ref>- 2010)		*''رنج عشق'' (تیلور هاکفورد<ref>Taylor Hackford</ref>- 2010)
	* ''مرد ایرلندی'' (اسکورسیزی- 2019)		*''مرد ایرلندی'' (اسکورسیزی- 2019)

	----		----

Reza rouzbahani در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۰۷

2022-04-30T19:07:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۰۷
خط ۸:		خط ۸:

	پشی بازیگر کوچک‌اندام و جسور نقش‌های دوم، متخصص ایفای نقش گانگسترهای خشن است. اما در نقش‌های کمدی هم از جمله در ''پول آسان'' به‌دست‌آمده<ref>''Easy Money''</ref>، ''تنها در خانه''<ref>''Home Alone''</ref> و ''پسرعمویم وینی''<ref>''My Cousin Vinny''</ref> (در نقش اصلی) بازی کرده است. اگرچه استعداد و توانایی‌های لازم را برای بازیگری داشت، اما شهرت و روی کار آمدنش را مدیون اسکورسیزی است که او را در یکی از شاخص‌ترین فیلم‌های دهۀ ۱۹۸۰، گاو خشمگین، بازی داد.		پشی بازیگر کوچک‌اندام و جسور نقش‌های دوم، متخصص ایفای نقش گانگسترهای خشن است. اما در نقش‌های کمدی هم از جمله در ''پول آسان'' به‌دست‌آمده<ref>''Easy Money''</ref>، ''تنها در خانه''<ref>''Home Alone''</ref> و ''پسرعمویم وینی''<ref>''My Cousin Vinny''</ref> (در نقش اصلی) بازی کرده است. اگرچه استعداد و توانایی‌های لازم را برای بازیگری داشت، اما شهرت و روی کار آمدنش را مدیون اسکورسیزی است که او را در یکی از شاخص‌ترین فیلم‌های دهۀ ۱۹۸۰، گاو خشمگین، بازی داد.



	'''فیلم‌شناسی''' (گزیدۀ آثار)		'''فیلم‌شناسی''' (گزیدۀ آثار)

Reza rouzbahani در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۰۷

2022-04-30T19:07:36Z

@@ خط ۷: / خط ۷: @@
 پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می‌رفت و در ده سالگی با یک برنامۀ تلویزیونی به شهرت رسید. پدرش مشوق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از آن که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی در کلوب‌های شبانه کرد و با نام «جو ریچی» چند صفحه پر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت<ref>Frank Vincent</ref> در یکی از کلوب‌های شبانۀ سبک [[ودویل]] یک گروه کمدی تشکیل داد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم ''هی، بیا توییست برقصیم''<ref>''Hey, Let's Twist!''</ref> نقش کوتاهی را به عهده داشت. از ۱۹۷۵، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن‌جا نیز ابتدا به جای بازیگری به حرفه‌های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت. تا این که موقعیت بازی در [[گاو خشمگین]] برایش فراهم شد و برای همین فیلم برندۀ جایزه منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. چهارسال پس از آن در فیلم گانگستری مهم سرجو لئونه، ''روزی روزگاری در امریکا''، در نقشی فرعی اما مهم بازی کرد و سرانجام نیز در سال 1990 برای فیلم ''رفقای خوب''<ref>''Goodfellas''</ref> برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. جو پشی با وجود کناره‌گیری‌اش از سینما در اواخر دهۀ 1990 و حضور بسیار معدودش در فیلم‌ها (از جمله فیلمی به کارگردانی [[رابرت دنیرو]]) در سال 2019 به اصرار رابرت دنیرو در ''مرد ایرلندی''<ref>''The Irishman''</ref> (ساختۀ اسکورسیزی) در کنار دنیرو و [[آل پاچینو]] بازی درخشان و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت.
 پشی بازیگر کوچک‌اندام و جسور نقش‌های دوم، متخصص ایفای نقش گانگسترهای خشن است. اما در نقش‌های کمدی هم از جمله در ''پول آسان'' به‌دست‌آمده<ref>''Easy Money''</ref>، ''تنها در خانه''<ref>''Home Alone''</ref> و ''پسرعمویم وینی''<ref>''My Cousin Vinny''</ref> (در نقش اصلی) بازی کرده است. اگرچه استعداد و توانایی‌های لازم را برای بازیگری داشت، اما شهرت و روی کار آمدنش را مدیون اسکورسیزی است که او را در یکی از شاخص‌ترین فیلم‌های دهۀ ۱۹۸۰، گاو خشمگین، بازی داد.
 ----

Reza rouzbahani در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۲

2022-04-30T18:52:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۲
خط ۶:		خط ۶:

	پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می‌رفت و در ده سالگی با یک برنامۀ تلویزیونی به شهرت رسید. پدرش مشوق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از آن که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی در کلوب‌های شبانه کرد و با نام «جو ریچی» چند صفحه پر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت<ref>Frank Vincent</ref> در یکی از کلوب‌های شبانۀ سبک [[ودویل]] یک گروه کمدی تشکیل داد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم ''هی، بیا توییست برقصیم''<ref>''Hey, Let's Twist!''</ref> نقش کوتاهی را به عهده داشت. از ۱۹۷۵، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن‌جا نیز ابتدا به جای بازیگری به حرفه‌های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت. تا این که موقعیت بازی در [[گاو خشمگین]] برایش فراهم شد و برای همین فیلم برندۀ جایزه منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. چهارسال پس از آن در فیلم گانگستری مهم سرجو لئونه، ''روزی روزگاری در امریکا''، در نقشی فرعی اما مهم بازی کرد و سرانجام نیز در سال 1990 برای فیلم ''رفقای خوب''<ref>''Goodfellas''</ref> برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. جو پشی با وجود کناره‌گیری‌اش از سینما در اواخر دهۀ 1990 و حضور بسیار معدودش در فیلم‌ها (از جمله فیلمی به کارگردانی [[رابرت دنیرو]]) در سال 2019 به اصرار رابرت دنیرو در ''مرد ایرلندی''<ref>''The Irishman''</ref> (ساختۀ اسکورسیزی) در کنار دنیرو و [[آل پاچینو]] بازی درخشان و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت.		پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می‌رفت و در ده سالگی با یک برنامۀ تلویزیونی به شهرت رسید. پدرش مشوق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از آن که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی در کلوب‌های شبانه کرد و با نام «جو ریچی» چند صفحه پر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت<ref>Frank Vincent</ref> در یکی از کلوب‌های شبانۀ سبک [[ودویل]] یک گروه کمدی تشکیل داد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم ''هی، بیا توییست برقصیم''<ref>''Hey, Let's Twist!''</ref> نقش کوتاهی را به عهده داشت. از ۱۹۷۵، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن‌جا نیز ابتدا به جای بازیگری به حرفه‌های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت. تا این که موقعیت بازی در [[گاو خشمگین]] برایش فراهم شد و برای همین فیلم برندۀ جایزه منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. چهارسال پس از آن در فیلم گانگستری مهم سرجو لئونه، ''روزی روزگاری در امریکا''، در نقشی فرعی اما مهم بازی کرد و سرانجام نیز در سال 1990 برای فیلم ''رفقای خوب''<ref>''Goodfellas''</ref> برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. جو پشی با وجود کناره‌گیری‌اش از سینما در اواخر دهۀ 1990 و حضور بسیار معدودش در فیلم‌ها (از جمله فیلمی به کارگردانی [[رابرت دنیرو]]) در سال 2019 به اصرار رابرت دنیرو در ''مرد ایرلندی''<ref>''The Irishman''</ref> (ساختۀ اسکورسیزی) در کنار دنیرو و [[آل پاچینو]] بازی درخشان و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت.

			پشی بازیگر کوچک‌اندام و جسور نقش‌های دوم، متخصص ایفای نقش گانگسترهای خشن است. اما در نقش‌های کمدی هم از جمله در ''پول آسان'' به‌دست‌آمده<ref>''Easy Money''</ref>، ''تنها در خانه''<ref>''Home Alone''</ref> و ''پسرعمویم وینی''<ref>''My Cousin Vinny''</ref> (در نقش اصلی) بازی کرده است. اگرچه استعداد و توانایی‌های لازم را برای بازیگری داشت، اما شهرت و روی کار آمدنش را مدیون اسکورسیزی است که او را در یکی از شاخص‌ترین فیلم‌های دهۀ ۱۹۸۰، گاو خشمگین، بازی داد.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۷

2022-04-30T18:47:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۷
خط ۳:		خط ۳:
	جو پشی (نیوجرسی 9 فوریه 1943م- ) (Joe Pesci)		جو پشی (نیوجرسی 9 فوریه 1943م- ) (Joe Pesci)

	(نام کامل: جوزف فرانک پشی<ref>Joseph Frank Pesci</ref>) بازیگر و خوانندۀ امریکایی. به خاطر بازی در فیلم‌های گانگستری، از جمله چند اثر مهم [[اسکورسیزی، مارتین (۱۹۴۲)\|اسکورسیزی]] و فیلم روزی روزگاری امریکا (شاهکار [[سرجو لیونه (۱۹۲۱ـ۱۹۸۹)\|سرجو لئونه]]) شهرت دارد. جو پشی بازیگر کم‌کاری‌ست و با وجود نزدیک به 60 سال حضور چشمگیر در سینما و تلویزیون، در حدود 35 فیلم و سریال بازی کرده است.		(نام کامل: جوزف فرانک پشی<ref>Joseph Frank Pesci</ref>) بازیگر و خوانندۀ امریکایی. به خاطر بازی در فیلم‌های گانگستری، از جمله چند اثر مهم [[اسکورسیزی، مارتین (۱۹۴۲)\|اسکورسیزی]] و فیلم ''روزی روزگاری امریکا''<ref>''Once Upon a Time in America''</ref> (شاهکار [[سرجو لیونه (۱۹۲۱ـ۱۹۸۹)\|سرجو لئونه]]) شهرت دارد. جو پشی بازیگر کم‌کاری‌ست و با وجود نزدیک به 60 سال حضور چشمگیر در سینما و تلویزیون، در حدود 35 فیلم و سریال بازی کرده است.

			پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می‌رفت و در ده سالگی با یک برنامۀ تلویزیونی به شهرت رسید. پدرش مشوق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از آن که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی در کلوب‌های شبانه کرد و با نام «جو ریچی» چند صفحه پر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت<ref>Frank Vincent</ref> در یکی از کلوب‌های شبانۀ سبک [[ودویل]] یک گروه کمدی تشکیل داد. در سال ۱۹۶۱ در فیلم ''هی، بیا توییست برقصیم''<ref>''Hey, Let's Twist!''</ref> نقش کوتاهی را به عهده داشت. از ۱۹۷۵، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن‌جا نیز ابتدا به جای بازیگری به حرفه‌های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت. تا این که موقعیت بازی در [[گاو خشمگین]] برایش فراهم شد و برای همین فیلم برندۀ جایزه منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. چهارسال پس از آن در فیلم گانگستری مهم سرجو لئونه، ''روزی روزگاری در امریکا''، در نقشی فرعی اما مهم بازی کرد و سرانجام نیز در سال 1990 برای فیلم ''رفقای خوب''<ref>''Goodfellas''</ref> برندۀ اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد. جو پشی با وجود کناره‌گیری‌اش از سینما در اواخر دهۀ 1990 و حضور بسیار معدودش در فیلم‌ها (از جمله فیلمی به کارگردانی [[رابرت دنیرو]]) در سال 2019 به اصرار رابرت دنیرو در ''مرد ایرلندی''<ref>''The Irishman''</ref> (ساختۀ اسکورسیزی) در کنار دنیرو و [[آل پاچینو]] بازی درخشان و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۶

2022-04-30T18:26:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۶
خط ۳:		خط ۳:
	جو پشی (نیوجرسی 9 فوریه 1943م- ) (Joe Pesci)		جو پشی (نیوجرسی 9 فوریه 1943م- ) (Joe Pesci)

	(نام کامل: جوزف فرانک پشی<ref>Joseph Frank Pesci</ref>) بازیگر و خوانندۀ امریکایی. به خاطر بازی در فیلم‌های گانگستری، از جمله چند اثر مهم [[اسکورسیزی، مارتین (۱۹۴۲)\|اسکورسیزی]] و فیلم روزی روزگاری امریکا (شاهکار [[سرجو لیونه (۱۹۲۱ـ۱۹۸۹)\|سرجو لئونه]]) شهرت دارد.		(نام کامل: جوزف فرانک پشی<ref>Joseph Frank Pesci</ref>) بازیگر و خوانندۀ امریکایی. به خاطر بازی در فیلم‌های گانگستری، از جمله چند اثر مهم [[اسکورسیزی، مارتین (۱۹۴۲)\|اسکورسیزی]] و فیلم روزی روزگاری امریکا (شاهکار [[سرجو لیونه (۱۹۲۱ـ۱۹۸۹)\|سرجو لئونه]]) شهرت دارد. جو پشی بازیگر کم‌کاری‌ست و با وجود نزدیک به 60 سال حضور چشمگیر در سینما و تلویزیون، در حدود 35 فیلم و سریال بازی کرده است.
	----		----