جیانگسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahraabi در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۴۵

2026-01-02T06:45:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:16147800-1.png\|بندانگشتی\|فرودگاه بین المللی نانچانگ]]~~
	جیانگْسی (Jiangxi)<br>		جیانگْسی (Jiangxi)<br>
	{{جعبه اطلاعات استان های آسیا		{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
خط ۱۲:		خط ۱۱:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=166,919		\|مساحت(کیلومتر مربع)=166,919
	\|تولیدات و صنایع مهم=برنج		\|تولیدات و صنایع مهم=برنج
	}}(یا: کیانگسی<ref>Kiangsi</ref>) استانی در جنوب شرقی [[چین]] با 166,919 کیلومتر مربع مساحت و 45,188,635 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,158 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[نانچانگ]]<ref>Nanchang </ref> است و شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از گانجو<ref>Gunzhou </ref>، جیان<ref>Jian </ref>، جینگده‌جن<ref>Jingdezhen </ref>، جیوجیانگ<ref>Jiujiang</ref>، و پینگ‌شیانگ<ref>Pingxiang</ref>. رود چانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و دریاچۀ پویانگ<ref>Lake Poyang </ref> در این استان قرار دارند. جیانگسی در میان زمین‌های مرتفع غرب، جنوب، و شرق محصور است و مرکز آن کم‌ارتفاع است و حوضۀ دریاچه پویانگ در شمال و درۀ رود گان<ref>Gan River </ref> در جنوب آن قرار دارند. دریاچۀ پویانگ، بزرگ‌ترین دریاچۀ آب‌ شیرین چین، آب همۀ رودهای استان را دریافت می‌کند و مخزن طبیعی به‌هنگام سیلابی‌شدن رود چانگ جیانگ است که از شمال به دریاچه متصل است. رود گان به دریاچۀ مزبور می‌ریزد و از جنوب به شمال استان جاری است و آبراه مهم کشتی‌رانی به‌شمار می‌رود. بیشترین ریزش جوی<ref>precipitation</ref> در شمال شرقی استان صورت می‌گیرد، اما میزان آن سال به سال متغیر است. بخش‌های مرکزی جیانگسی پرجمعیت است؛ [[برنج]] مهم‌ترین فرآورده [[کشاورزی]] این استان است. جیانگسی اولین‌بار در زمان [[هان، سلسله\|سلسله هان]] (۲۰۶پ‌م ـ۲۲۰م) تحت ادارۀ چین قرار گرفت. از دهۀ ۱۹۲۰ تا به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها، پایگاه مهم نظامی آن‌ها بود. استان مزبور بین قرن ۹م تا ۱۹، براثر تجارت با شمال و جنوب چین رونق یافت.		}}
			[[پرونده:16147800-1.png\|بندانگشتی\|فرودگاه بین المللی نانچانگ]]
			(یا: کیانگسی<ref>Kiangsi</ref>) استانی در جنوب شرقی [[چین]] با 166,919 کیلومتر مربع مساحت و 45,188,635 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,158 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[نانچانگ]]<ref>Nanchang </ref> است و شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از گانجو<ref>Gunzhou </ref>، جیان<ref>Jian </ref>، جینگده‌جن<ref>Jingdezhen </ref>، جیوجیانگ<ref>Jiujiang</ref>، و پینگ‌شیانگ<ref>Pingxiang</ref>. رود چانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و دریاچۀ پویانگ<ref>Lake Poyang </ref> در این استان قرار دارند. جیانگسی در میان زمین‌های مرتفع غرب، جنوب، و شرق محصور است و مرکز آن کم‌ارتفاع است و حوضۀ دریاچه پویانگ در شمال و درۀ رود گان<ref>Gan River </ref> در جنوب آن قرار دارند. دریاچۀ پویانگ، بزرگ‌ترین دریاچۀ آب‌ شیرین چین، آب همۀ رودهای استان را دریافت می‌کند و مخزن طبیعی به‌هنگام سیلابی‌شدن رود چانگ جیانگ است که از شمال به دریاچه متصل است. رود گان به دریاچۀ مزبور می‌ریزد و از جنوب به شمال استان جاری است و آبراه مهم کشتی‌رانی به‌شمار می‌رود. بیشترین ریزش جوی<ref>precipitation</ref> در شمال شرقی استان صورت می‌گیرد، اما میزان آن سال به سال متغیر است. بخش‌های مرکزی جیانگسی پرجمعیت است؛ [[برنج]] مهم‌ترین فرآورده [[کشاورزی]] این استان است. جیانگسی اولین‌بار در زمان [[هان، سلسله\|سلسله هان]] (۲۰۶پ‌م ـ۲۲۰م) تحت ادارۀ چین قرار گرفت. از دهۀ ۱۹۲۰ تا به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها، پایگاه مهم نظامی آن‌ها بود. استان مزبور بین قرن ۹م تا ۱۹، براثر تجارت با شمال و جنوب چین رونق یافت.
	<!--16147800-->		<!--16147800-->

Shahraabi در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۴۴

2026-01-02T06:44:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:16147800-1.png\|بندانگشتی\|فرودگاه بین المللی نانچانگ]]		[[پرونده:16147800-1.png\|بندانگشتی\|فرودگاه بین المللی نانچانگ]]
	جیانگْسی (Jiangxi)<br>		جیانگْسی (Jiangxi)<br>
	~~[[پرونده: 16147800.jpg \| بندانگشتی\|بنايي در نانچانک]]~~
	{{جعبه اطلاعات استان های آسیا		{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
	\|نام فارسی =جیانگسی		\|نام فارسی =جیانگسی

Shahraabi در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۴۳

2026-01-02T06:43:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:16147800-1.png\|بندانگشتی\|فرودگاه بین المللی نانچانگ]]
	جیانگْسی (Jiangxi)<br>		جیانگْسی (Jiangxi)<br>
	[[پرونده: 16147800.jpg \| بندانگشتی\|بنايي در نانچانک]]		[[پرونده: 16147800.jpg \| بندانگشتی\|بنايي در نانچانک]]

Shahraabi در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۰۲

2026-01-01T17:02:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۰۲
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=166,919		\|مساحت(کیلومتر مربع)=166,919
	\|تولیدات و صنایع مهم=برنج		\|تولیدات و صنایع مهم=برنج
	}}(یا: کیانگسی<ref>Kiangsi</ref>) استانی در جنوب شرقی [[چین]] با 166,919 کیلومتر مربع مساحت و 45,188,635 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,158 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[نانچانگ]]<ref>Nanchang </ref> است و شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از گانجو<ref>Gunzhou </ref>، جیان<ref>Jian </ref>، جینگده‌جن<ref>Jingdezhen </ref>، جیوجیانگ<ref>Jiujiang</ref>، و پینگ‌شیانگ<ref>Pingxiang</ref>. رود چانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و دریاچۀ پویانگ<ref>Lake Poyang </ref> در این استان قرار دارند. جیانگسی در میان زمین‌های مرتفع غرب، جنوب، و شرق محصور است و مرکز آن کم‌ارتفاع است و حوضۀ دریاچه پویانگ در شمال و درۀ رود [[گان]]<ref>Gan River </ref> در جنوب آن قرار دارند. دریاچۀ پویانگ، بزرگ‌ترین دریاچۀ آب‌ شیرین چین، آب همۀ رودهای استان را دریافت می‌کند و مخزن طبیعی به‌هنگام سیلابی‌شدن رود چانگ جیانگ است که از شمال به دریاچه متصل است. رود گان به دریاچۀ مزبور می‌ریزد و از جنوب به شمال استان جاری است و آبراه مهم کشتی‌رانی به‌شمار می‌رود. بیشترین ریزش جوی<ref>precipitation</ref> در شمال شرقی استان صورت می‌گیرد، اما میزان آن سال به سال متغیر است. بخش‌های مرکزی جیانگسی پرجمعیت است؛ [[برنج]] مهم‌ترین فرآورده [[کشاورزی]] این استان است. جیانگسی اولین‌بار در زمان [[هان، سلسله\|سلسله هان]] (۲۰۶پ‌م ـ۲۲۰م) تحت ادارۀ چین قرار گرفت. از دهۀ ۱۹۲۰ تا به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها، پایگاه مهم نظامی آن‌ها بود. استان مزبور بین قرن ۹م تا ۱۹، براثر تجارت با شمال و جنوب چین رونق یافت.		}}(یا: کیانگسی<ref>Kiangsi</ref>) استانی در جنوب شرقی [[چین]] با 166,919 کیلومتر مربع مساحت و 45,188,635 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,158 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[نانچانگ]]<ref>Nanchang </ref> است و شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از گانجو<ref>Gunzhou </ref>، جیان<ref>Jian </ref>، جینگده‌جن<ref>Jingdezhen </ref>، جیوجیانگ<ref>Jiujiang</ref>، و پینگ‌شیانگ<ref>Pingxiang</ref>. رود چانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و دریاچۀ پویانگ<ref>Lake Poyang </ref> در این استان قرار دارند. جیانگسی در میان زمین‌های مرتفع غرب، جنوب، و شرق محصور است و مرکز آن کم‌ارتفاع است و حوضۀ دریاچه پویانگ در شمال و درۀ رود گان<ref>Gan River </ref> در جنوب آن قرار دارند. دریاچۀ پویانگ، بزرگ‌ترین دریاچۀ آب‌ شیرین چین، آب همۀ رودهای استان را دریافت می‌کند و مخزن طبیعی به‌هنگام سیلابی‌شدن رود چانگ جیانگ است که از شمال به دریاچه متصل است. رود گان به دریاچۀ مزبور می‌ریزد و از جنوب به شمال استان جاری است و آبراه مهم کشتی‌رانی به‌شمار می‌رود. بیشترین ریزش جوی<ref>precipitation</ref> در شمال شرقی استان صورت می‌گیرد، اما میزان آن سال به سال متغیر است. بخش‌های مرکزی جیانگسی پرجمعیت است؛ [[برنج]] مهم‌ترین فرآورده [[کشاورزی]] این استان است. جیانگسی اولین‌بار در زمان [[هان، سلسله\|سلسله هان]] (۲۰۶پ‌م ـ۲۲۰م) تحت ادارۀ چین قرار گرفت. از دهۀ ۱۹۲۰ تا به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها، پایگاه مهم نظامی آن‌ها بود. استان مزبور بین قرن ۹م تا ۱۹، براثر تجارت با شمال و جنوب چین رونق یافت.
	<!--16147800-->		<!--16147800-->

Shahraabi در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۰۲

2026-01-01T17:02:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۰۲
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=166,919		\|مساحت(کیلومتر مربع)=166,919
	\|تولیدات و صنایع مهم=برنج		\|تولیدات و صنایع مهم=برنج
	}}(یا: کیانگسی<ref>Kiangsi</ref>) استانی در جنوب شرقی چین با 166,919 کیلومتر مربع مساحت و 45,188,635 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,158 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش نانچانگ<ref>Nanchang </ref> است و شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از گانجو<ref>Gunzhou </ref>، جیان<ref>Jian </ref>، جینگده‌جن<ref>Jingdezhen </ref>، جیوجیانگ<ref>Jiujiang</ref>، و پینگ‌شیانگ<ref>Pingxiang</ref>. رود چانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و دریاچۀ پویانگ<ref>Lake Poyang </ref> در این استان قرار دارند. جیانگسی در میان زمین‌های مرتفع غرب، جنوب، و شرق محصور است و مرکز آن کم‌ارتفاع است و حوضۀ دریاچه پویانگ در شمال و درۀ رود گان<ref>Gan River </ref> در جنوب آن قرار دارند. دریاچۀ پویانگ، بزرگ‌ترین دریاچۀ آب‌ شیرین چین، آب همۀ رودهای استان را دریافت می‌کند و مخزن طبیعی به‌هنگام سیلابی‌شدن رود چانگ جیانگ است که از شمال به دریاچه متصل است. رود گان به دریاچۀ مزبور می‌ریزد و از جنوب به شمال استان جاری است و آبراه مهم کشتی‌رانی به‌شمار می‌رود. بیشترین ریزش جوی<ref>precipitation</ref> در شمال شرقی استان صورت می‌گیرد، اما میزان آن سال به سال متغیر است. بخش‌های مرکزی جیانگسی پرجمعیت است؛ برنج مهم‌ترین فرآورده کشاورزی این استان است. جیانگسی اولین‌بار در زمان سلسله هان (۲۰۶پ‌م ـ۲۲۰م) تحت ادارۀ چین قرار گرفت. از دهۀ ۱۹۲۰ تا به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها، پایگاه مهم نظامی آن‌ها بود. استان مزبور بین قرن ۹م تا ۱۹، براثر تجارت با شمال و جنوب چین رونق یافت.		}}(یا: کیانگسی<ref>Kiangsi</ref>) استانی در جنوب شرقی [[چین]] با 166,919 کیلومتر مربع مساحت و 45,188,635 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,158 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش [[نانچانگ]]<ref>Nanchang </ref> است و شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از گانجو<ref>Gunzhou </ref>، جیان<ref>Jian </ref>، جینگده‌جن<ref>Jingdezhen </ref>، جیوجیانگ<ref>Jiujiang</ref>، و پینگ‌شیانگ<ref>Pingxiang</ref>. رود چانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و دریاچۀ پویانگ<ref>Lake Poyang </ref> در این استان قرار دارند. جیانگسی در میان زمین‌های مرتفع غرب، جنوب، و شرق محصور است و مرکز آن کم‌ارتفاع است و حوضۀ دریاچه پویانگ در شمال و درۀ رود [[گان]]<ref>Gan River </ref> در جنوب آن قرار دارند. دریاچۀ پویانگ، بزرگ‌ترین دریاچۀ آب‌ شیرین چین، آب همۀ رودهای استان را دریافت می‌کند و مخزن طبیعی به‌هنگام سیلابی‌شدن رود چانگ جیانگ است که از شمال به دریاچه متصل است. رود گان به دریاچۀ مزبور می‌ریزد و از جنوب به شمال استان جاری است و آبراه مهم کشتی‌رانی به‌شمار می‌رود. بیشترین ریزش جوی<ref>precipitation</ref> در شمال شرقی استان صورت می‌گیرد، اما میزان آن سال به سال متغیر است. بخش‌های مرکزی جیانگسی پرجمعیت است؛ [[برنج]] مهم‌ترین فرآورده [[کشاورزی]] این استان است. جیانگسی اولین‌بار در زمان [[هان، سلسله\|سلسله هان]] (۲۰۶پ‌م ـ۲۲۰م) تحت ادارۀ چین قرار گرفت. از دهۀ ۱۹۲۰ تا به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها، پایگاه مهم نظامی آن‌ها بود. استان مزبور بین قرن ۹م تا ۱۹، براثر تجارت با شمال و جنوب چین رونق یافت.
	<!--16147800-->		<!--16147800-->

Shahraabi در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۸

2026-01-01T16:58:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۸
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=166,919		\|مساحت(کیلومتر مربع)=166,919
	\|تولیدات و صنایع مهم=برنج		\|تولیدات و صنایع مهم=برنج
	}}~~<p>~~(یا: کیانگسی<ref>Kiangsi</ref>) استانی در جنوب شرقی چین با ~~۱۶۴~~,~~۸۰۰~~ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱,~~۰۵۰~~,~~۰۰۰~~ نفر جمعیت (~~۱۹۹۶~~). مرکزش نانچانگ<ref>Nanchang </ref> است و شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از گانجو<ref>Gunzhou </ref>، جیان<ref>Jian </ref>، جینگده‌جن<ref>Jingdezhen </ref>، جیوجیانگ<ref>Jiujiang</ref>، و پینگ‌شیانگ<ref>Pingxiang</ref>. رود چانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و دریاچۀ پویانگ<ref>Lake Poyang </ref> در این استان قرار دارند. جیانگسی در میان زمین‌های مرتفع غرب، جنوب، و شرق محصور است و مرکز آن کم‌ارتفاع است و حوضۀ دریاچه پویانگ در شمال و درۀ رود گان<ref>Gan River </ref> در جنوب آن قرار دارند. دریاچۀ پویانگ، بزرگ‌ترین دریاچۀ آب‌ شیرین چین، آب همۀ رودهای استان را دریافت می‌کند و مخزن طبیعی به‌هنگام سیلابی‌شدن رود چانگ جیانگ است که از شمال به دریاچه متصل است. رود گان به دریاچۀ مزبور می‌ریزد و از جنوب به شمال استان جاری است و آبراه مهم کشتی‌رانی به‌شمار می‌رود. بیشترین ریزش جوی<ref>precipitation</ref> در شمال شرقی استان صورت می‌گیرد، اما میزان آن سال به سال متغیر است. بخش‌های مرکزی جیانگسی پرجمعیت است؛ برنج مهم‌ترین فرآورده کشاورزی این استان است. جیانگسی اولین‌بار در زمان سلسله هان (۲۰۶پ‌م ـ۲۲۰م) تحت ادارۀ چین قرار گرفت. از دهۀ ۱۹۲۰ تا به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها، پایگاه مهم نظامی آن‌ها بود. استان مزبور بین قرن ۹م تا ۱۹، براثر تجارت با شمال و جنوب چین رونق یافت.~~</p>~~<!--16147800-->		}}(یا: کیانگسی<ref>Kiangsi</ref>) استانی در جنوب شرقی چین با 166,919 کیلومتر مربع مساحت و 45,188,635 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,158 متری از سطح دریا قرار دارد. مرکزش نانچانگ<ref>Nanchang </ref> است و شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از گانجو<ref>Gunzhou </ref>، جیان<ref>Jian </ref>، جینگده‌جن<ref>Jingdezhen </ref>، جیوجیانگ<ref>Jiujiang</ref>، و پینگ‌شیانگ<ref>Pingxiang</ref>. رود چانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و دریاچۀ پویانگ<ref>Lake Poyang </ref> در این استان قرار دارند. جیانگسی در میان زمین‌های مرتفع غرب، جنوب، و شرق محصور است و مرکز آن کم‌ارتفاع است و حوضۀ دریاچه پویانگ در شمال و درۀ رود گان<ref>Gan River </ref> در جنوب آن قرار دارند. دریاچۀ پویانگ، بزرگ‌ترین دریاچۀ آب‌ شیرین چین، آب همۀ رودهای استان را دریافت می‌کند و مخزن طبیعی به‌هنگام سیلابی‌شدن رود چانگ جیانگ است که از شمال به دریاچه متصل است. رود گان به دریاچۀ مزبور می‌ریزد و از جنوب به شمال استان جاری است و آبراه مهم کشتی‌رانی به‌شمار می‌رود. بیشترین ریزش جوی<ref>precipitation</ref> در شمال شرقی استان صورت می‌گیرد، اما میزان آن سال به سال متغیر است. بخش‌های مرکزی جیانگسی پرجمعیت است؛ برنج مهم‌ترین فرآورده کشاورزی این استان است. جیانگسی اولین‌بار در زمان سلسله هان (۲۰۶پ‌م ـ۲۲۰م) تحت ادارۀ چین قرار گرفت. از دهۀ ۱۹۲۰ تا به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها، پایگاه مهم نظامی آن‌ها بود. استان مزبور بین قرن ۹م تا ۱۹، براثر تجارت با شمال و جنوب چین رونق یافت.
			<!--16147800-->

Shahraabi در ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۵

2026-01-01T16:55:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۵
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	\|مرکز=نانچانگ		\|مرکز=نانچانگ
	\|شهرهای مهم=گانجو، جیان، جینگده جن، جیوجیانگ و پینگ شیانگ		\|شهرهای مهم=گانجو، جیان، جینگده جن، جیوجیانگ و پینگ شیانگ
	\|جمعیت=۴۱,~~۰۵۰~~,~~۰۰۰~~ نفر (~~۱۹۹۶~~)		\|جمعیت=45,188,635 نفر (۲۰۲۰)
	\|مساحت(کیلومتر مربع)=~~۱۶۴۸۰۰~~		\|مساحت(کیلومتر مربع)=166,919
	\|تولیدات و صنایع مهم=برنج		\|تولیدات و صنایع مهم=برنج
	}}<p>(یا: کیانگسی<ref>Kiangsi</ref>) استانی در جنوب شرقی چین با ۱۶۴,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱,۰۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکزش نانچانگ<ref>Nanchang </ref> است و شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از گانجو<ref>Gunzhou </ref>، جیان<ref>Jian </ref>، جینگده‌جن<ref>Jingdezhen </ref>، جیوجیانگ<ref>Jiujiang</ref>، و پینگ‌شیانگ<ref>Pingxiang</ref>. رود چانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و دریاچۀ پویانگ<ref>Lake Poyang </ref> در این استان قرار دارند. جیانگسی در میان زمین‌های مرتفع غرب، جنوب، و شرق محصور است و مرکز آن کم‌ارتفاع است و حوضۀ دریاچه پویانگ در شمال و درۀ رود گان<ref>Gan River </ref> در جنوب آن قرار دارند. دریاچۀ پویانگ، بزرگ‌ترین دریاچۀ آب‌ شیرین چین، آب همۀ رودهای استان را دریافت می‌کند و مخزن طبیعی به‌هنگام سیلابی‌شدن رود چانگ جیانگ است که از شمال به دریاچه متصل است. رود گان به دریاچۀ مزبور می‌ریزد و از جنوب به شمال استان جاری است و آبراه مهم کشتی‌رانی به‌شمار می‌رود. بیشترین ریزش جوی<ref>precipitation</ref> در شمال شرقی استان صورت می‌گیرد، اما میزان آن سال به سال متغیر است. بخش‌های مرکزی جیانگسی پرجمعیت است؛ برنج مهم‌ترین فرآورده کشاورزی این استان است. جیانگسی اولین‌بار در زمان سلسله هان (۲۰۶پ‌م ـ۲۲۰م) تحت ادارۀ چین قرار گرفت. از دهۀ ۱۹۲۰ تا به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها، پایگاه مهم نظامی آن‌ها بود. استان مزبور بین قرن ۹م تا ۱۹، براثر تجارت با شمال و جنوب چین رونق یافت.</p><!--16147800-->		}}<p>(یا: کیانگسی<ref>Kiangsi</ref>) استانی در جنوب شرقی چین با ۱۶۴,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱,۰۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکزش نانچانگ<ref>Nanchang </ref> است و شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از گانجو<ref>Gunzhou </ref>، جیان<ref>Jian </ref>، جینگده‌جن<ref>Jingdezhen </ref>، جیوجیانگ<ref>Jiujiang</ref>، و پینگ‌شیانگ<ref>Pingxiang</ref>. رود چانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و دریاچۀ پویانگ<ref>Lake Poyang </ref> در این استان قرار دارند. جیانگسی در میان زمین‌های مرتفع غرب، جنوب، و شرق محصور است و مرکز آن کم‌ارتفاع است و حوضۀ دریاچه پویانگ در شمال و درۀ رود گان<ref>Gan River </ref> در جنوب آن قرار دارند. دریاچۀ پویانگ، بزرگ‌ترین دریاچۀ آب‌ شیرین چین، آب همۀ رودهای استان را دریافت می‌کند و مخزن طبیعی به‌هنگام سیلابی‌شدن رود چانگ جیانگ است که از شمال به دریاچه متصل است. رود گان به دریاچۀ مزبور می‌ریزد و از جنوب به شمال استان جاری است و آبراه مهم کشتی‌رانی به‌شمار می‌رود. بیشترین ریزش جوی<ref>precipitation</ref> در شمال شرقی استان صورت می‌گیرد، اما میزان آن سال به سال متغیر است. بخش‌های مرکزی جیانگسی پرجمعیت است؛ برنج مهم‌ترین فرآورده کشاورزی این استان است. جیانگسی اولین‌بار در زمان سلسله هان (۲۰۶پ‌م ـ۲۲۰م) تحت ادارۀ چین قرار گرفت. از دهۀ ۱۹۲۰ تا به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها، پایگاه مهم نظامی آن‌ها بود. استان مزبور بین قرن ۹م تا ۱۹، براثر تجارت با شمال و جنوب چین رونق یافت.</p><!--16147800-->

Nazanin در ‏۹ دسامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۱۹

2019-12-09T10:19:38Z

صفحهٔ تازه

جیانگْسی (Jiangxi)<br>
[[پرونده: 16147800.jpg | بندانگشتی|بنايي در نانچانک]]
{{جعبه اطلاعات استان های آسیا
|نام فارسی =جیانگسی
|نام لاتین =Jiangxi
|نام های دیگر=کیانگسی
|کشور=چین
|موقعیت=جنوب شرقی چین
|مرکز=نانچانگ
|شهرهای مهم=گانجو، جیان، جینگده جن، جیوجیانگ و پینگ شیانگ
|جمعیت=۴۱,۰۵۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶)
|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۶۴۸۰۰
|تولیدات و صنایع مهم=برنج
}}<p>(یا: کیانگسی<ref>Kiangsi</ref>) استانی در جنوب شرقی چین با ۱۶۴,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱,۰۵۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). مرکزش نانچانگ<ref>Nanchang </ref> است و شهرهای بزرگ آن عبارت‌اند از گانجو<ref>Gunzhou </ref>، جیان<ref>Jian </ref>، جینگده‌جن<ref>Jingdezhen </ref>، جیوجیانگ<ref>Jiujiang</ref>، و پینگ‌شیانگ<ref>Pingxiang</ref>. رود چانگ جیانگ<ref>Chang Jiang River</ref> و دریاچۀ پویانگ<ref>Lake Poyang </ref> در این استان قرار دارند. جیانگسی در میان زمین‌های مرتفع غرب، جنوب، و شرق محصور است و مرکز آن کم‌ارتفاع است و حوضۀ دریاچه پویانگ در شمال و درۀ رود گان<ref>Gan River </ref> در جنوب آن قرار دارند. دریاچۀ پویانگ، بزرگ‌ترین دریاچۀ آب‌ شیرین چین، آب همۀ رودهای استان را دریافت می‌کند و مخزن طبیعی به‌هنگام سیلابی‌شدن رود چانگ جیانگ است که از شمال به دریاچه متصل است. رود گان به دریاچۀ مزبور می‌ریزد و از جنوب به شمال استان جاری است و آبراه مهم کشتی‌رانی به‌شمار می‌رود. بیشترین ریزش جوی<ref>precipitation</ref> در شمال شرقی استان صورت می‌گیرد، اما میزان آن سال به سال متغیر است. بخش‌های مرکزی جیانگسی پرجمعیت است؛ برنج مهم‌ترین فرآورده کشاورزی این استان است. جیانگسی اولین‌بار در زمان سلسله هان (۲۰۶پ‌م ـ۲۲۰م) تحت ادارۀ چین قرار گرفت. از دهۀ ۱۹۲۰ تا به‌قدرت‌رسیدن کمونیست‌ها، پایگاه مهم نظامی آن‌ها بود. استان مزبور بین قرن ۹م تا ۱۹، براثر تجارت با شمال و جنوب چین رونق یافت.</p>

----
[[رده:جغرافیای آسیا]]
[[رده:جغرافیای انسانی چین]]