جیسون روباردز - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۶

2025-07-14T08:36:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۶
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	(نام کامل: جیسون نلسون روباردز جونیور<ref>Jason Nelson Robards Jr.</ref>) بازیگر. از معدود بازیگرانی است که موفق شده دو بار پیاپی (برای فیلم‌های ''همه مردان رئیس‌جمهور و جولیا'') برندۀ جایزه اسکار شود. روباردز طی چهل حضور فعالیت در سینما (1959 - 1999م) در 60 فیلم نقش‌آفرینی کرد.		(نام کامل: جیسون نلسون روباردز جونیور<ref>Jason Nelson Robards Jr.</ref>) بازیگر. از معدود بازیگرانی است که موفق شده دو بار پیاپی (برای فیلم‌های ''همه مردان رئیس‌جمهور و جولیا'') برندۀ جایزه اسکار شود. روباردز طی چهل حضور فعالیت در سینما (1959 - 1999م) در 60 فیلم نقش‌آفرینی کرد.

	پدر جیسون نیز در دورۀ سینمای صامت بازیگر سینما و تئاتر بود. جیسون هفت سال در نیروی دریایی امریکا خدمت کرد و در جریان حمله به پرل هاربر<ref>Attack on Pearl Harbor</ref> (7 دسامبر 1941م) حضور داشت. برای ورود به دنیای نمایش به نیویورک رفت و در گرینویچ ویلیج<ref>Greenwich Village</ref> مستقر شد. گهگاه روی صحنه می‌رفت و در نمایش‌های رادیویی و تلویزیونی نقش‌هایی را به عهده می‌گرفت. در ضمن برای امرار معاش آموزگاری می‌کرد و راننده تاکسی بود؛ تا این‌که در نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۵۰ با شرکت در اجرای نمایشنامه‌هایی از [[یوجین اونیل]] در برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> به شهرت رسید. از اواخر دههٔ ۱۹۵۰ نیز جلوی دوربین رفت و تا آخر عمر در عرصۀ سینما و تلویزیون فعالیت مستمری داشت و از بازیگران مورد احترام هالیوود به شمار می‌آمد. برای ایفای نقش [[هوارد هیوز]] در ''ملوین و هوارد''<ref>''Melvin and Howard''</ref> کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود و این جایزه را برای ایفای نقش بن برادلی<ref>Ben Bradlee</ref>، سردبیر [[واشینگتن پست]]، در ''همه مردان رئیس جمهور''<ref>''All the President's Men''</ref> و داشیل همت<ref>Dashiell Hammett</ref> در ''جولیا''<ref>''Julia''</ref> از آن خود کرد و علاوه بر اینها برای ''سفر دراز روز در شب''<ref>''Long Day's Journey into Night''</ref> در جشنواره کن برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر (به طور گروهی) شد.		پدر جیسون نیز در دورۀ سینمای صامت بازیگر سینما و تئاتر بود. جیسون هفت سال در نیروی دریایی امریکا خدمت کرد و در جریان حمله به پرل هاربر<ref>Attack on Pearl Harbor</ref> (7 دسامبر 1941م) حضور داشت. برای ورود به دنیای نمایش به نیویورک رفت و در گرینویچ ویلیج<ref>Greenwich Village</ref> مستقر شد. گهگاه روی صحنه می‌رفت و در نمایش‌های رادیویی و تلویزیونی نقش‌هایی را به عهده می‌گرفت. در ضمن برای امرار معاش آموزگاری می‌کرد و راننده تاکسی بود؛ تا این‌که در نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۵۰ با شرکت در اجرای نمایشنامه‌هایی از [[اونیل، یوجین (۱۸۸۸ـ۱۹۵۳)\|یوجین اونیل]] در برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> به شهرت رسید. از اواخر دههٔ ۱۹۵۰ نیز جلوی دوربین رفت و تا آخر عمر در عرصۀ سینما و تلویزیون فعالیت مستمری داشت و از بازیگران مورد احترام هالیوود به شمار می‌آمد. برای ایفای نقش [[هیوز، هوارد (۱۹۰۵ـ۱۹۷۶)\|هوارد هیوز]] در ''ملوین و هوارد''<ref>''Melvin and Howard''</ref> کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود و این جایزه را برای ایفای نقش بن برادلی<ref>Ben Bradlee</ref>، سردبیر [[واشینگتن پست]]، در ''همه مردان رئیس جمهور''<ref>''All the President's Men''</ref> و داشیل همت<ref>Dashiell Hammett</ref> در ''جولیا''<ref>''Julia''</ref> از آن خود کرد و علاوه بر اینها برای ''سفر دراز روز در شب''<ref>''Long Day's Journey into Night''</ref> در جشنواره کن برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر (به طور گروهی) شد.

	همسران اول، سوم و چهارمش، الینور پیتمن<ref>Eleanor Pittman</ref> (1948 - 1958)، [[لورن باکال]] (1961 - 1969) و لوییس اوکانر<ref>Lois O'Connor</ref> (از 1970 تا زمان مرگ روباردز) و همچنین فرزندانش جیسون روباردز سوم<ref>Jason Robards Sr</ref> (از پیتمن) و سام روباردز<ref>Sam Robards</ref> (از باکال) بازیگرند. روباردز بر اثر ابتلا به سرطان ریه درگذشت.		همسران اول، سوم و چهارمش، الینور پیتمن<ref>Eleanor Pittman</ref> (1948 - 1958)، [[باکال، لورن\|لورن باکال]] (1961 - 1969) و لوییس اوکانر<ref>Lois O'Connor</ref> (از 1970 تا زمان مرگ روباردز) و همچنین فرزندانش جیسون روباردز سوم<ref>Jason Robards Sr</ref> (از پیتمن) و سام روباردز<ref>Sam Robards</ref> (از باکال) بازیگرند. روباردز بر اثر ابتلا به سرطان ریه درگذشت.

	جیسون روباردز روی پرده فردی ترش‌رو و خشن می‌نمود که بخشی از آن نتیجهٔ مستقیم جراحی ترمیمی وسیعی بود که به دنبال سانحهٔ اتوموبیل روی صورتش انجام گرفت و بخشی دیگر به خاطر تصویر ذهنی مردم از او به عنوان یک هنرمند الکلی زجر کشیده. روباردز توانست در فیلم‌ها هم وجه تاریک و هم وجه شوخ‌طبع شخصیت خود را به نمایش بگذارد. مثلاً در فیلم‌هایی مثل ''ساعت اسلحه''<ref>''Hour of the Gun''</ref>''، روزی روزگاری در غرب''<ref>''Once Upon a Time in the West''</ref> ''و کشتار روز ولنتاین''<ref>''The St. Valentine's Day Massacre''</ref> (در نقش [[کاپون، آلفونس (۱۸۹۹ـ۱۹۴۷)\|آل کاپون]])، فردی است بی‌قید، خائن و دست‌نیافتنی و بالعکس در ''شبی که به مینسکی حمله کردند''<ref>''The Night They Raided Minsky's''</ref> و ''سرود کیبل هوگ''<ref>''The Ballad of Cable Hogue''</ref> (که خود بارها از آن به عنوان بهترین بازی‌اش یاد کرده است) شخصیت ساده‌تری ارائه کرده و به بطن اثر مایه‌ای فکاهی بخشیده است.		جیسون روباردز روی پرده فردی ترش‌رو و خشن می‌نمود که بخشی از آن نتیجهٔ مستقیم جراحی ترمیمی وسیعی بود که به دنبال سانحهٔ اتوموبیل روی صورتش انجام گرفت و بخشی دیگر به خاطر تصویر ذهنی مردم از او به عنوان یک هنرمند الکلی زجر کشیده. روباردز توانست در فیلم‌ها هم وجه تاریک و هم وجه شوخ‌طبع شخصیت خود را به نمایش بگذارد. مثلاً در فیلم‌هایی مثل ''ساعت اسلحه''<ref>''Hour of the Gun''</ref>''، روزی روزگاری در غرب''<ref>''Once Upon a Time in the West''</ref> ''و کشتار روز ولنتاین''<ref>''The St. Valentine's Day Massacre''</ref> (در نقش [[کاپون، آلفونس (۱۸۹۹ـ۱۹۴۷)\|آل کاپون]])، فردی است بی‌قید، خائن و دست‌نیافتنی و بالعکس در ''شبی که به مینسکی حمله کردند''<ref>''The Night They Raided Minsky's''</ref> و ''سرود کیبل هوگ''<ref>''The Ballad of Cable Hogue''</ref> (که خود بارها از آن به عنوان بهترین بازی‌اش یاد کرده است) شخصیت ساده‌تری ارائه کرده و به بطن اثر مایه‌ای فکاهی بخشیده است.
خط ۶۵:		خط ۶۵:
	* ''دشمن کشور'' (۱۹۹۸)		* ''دشمن کشور'' (۱۹۹۸)
	* ''مگنولیا'' (۱۹۹۹)		* ''مگنولیا'' (۱۹۹۹)



	----		----

Reza rouzbahani در ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۲

2023-10-16T06:02:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۲
خط ۶۳:		خط ۶۳:
	* ''محاکمه'' (۱۹۹۳)		* ''محاکمه'' (۱۹۹۳)
	* ''فیلادلفیا'' (۱۹۹۳)		* ''فیلادلفیا'' (۱۹۹۳)
	* ''مقاله'' (۱۹۹۴)
	* ''دشمن کشور'' (۱۹۹۸)		* ''دشمن کشور'' (۱۹۹۸)
	* ''مگنولیا'' (۱۹۹۹)		* ''مگنولیا'' (۱۹۹۹)

Reza rouzbahani در ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۰

2023-10-16T06:00:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:2042168128.jpg\|بندانگشتی\|340x340پیکسل\|جیسون روباردز]]		{{جعبه زندگینامه
			\|عنوان =جیسون روباردز
			\|نام =Jason Robards
			\|نام دیگر=
			\|نام اصلی=
			\|نام مستعار=
			\|لقب=
			\|زادروز=ایلینوی ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۲م
			\|تاریخ مرگ=کنتیکت ۲۶ دسامبر ۲۰۰۰م
			\|دوره زندگی=
			\|ملیت=امریکایی
			\|محل زندگی=
			\|تحصیلات و محل تحصیل=
			\| شغل و تخصص اصلی =بازیگر
			\|شغل و تخصص های دیگر=
			\|سبک =
			\|مکتب =
			\|سمت =
			\|جوایز و افتخارات =دو اسکار بهترین بازیگر نقش دوم مرد برای فیلم‌های همه مردان رئیس‌جمهور و جولیا
			\|آثار =روزی روزگاری در غرب (۱۹۶۸)؛ ژولیوس سزار (۱۹۷۰)؛ سرود کیبل هوگ (۱۹۷۰)؛ همه مردان رئیس‌جمهور (۱۹۷۶)؛ جولیا (۱۹۷۷)؛ مگنولیا (1999)
			\|خویشاوندان سرشناس =
			\|گروه مقاله =سینما
			\|دوره =
			\|فعالیت های مهم =
			\|رشته =
			\|پست تخصصی =
			\|باشگاه =
			}}[[پرونده:2042168128.jpg\|بندانگشتی\|340x340پیکسل\|جیسون روباردز]]
	جیسون روباردز (ایلینوی ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ - کنتیکت ۲۶ دسامبر ۲۰۰۰م) Jason Robards		جیسون روباردز (ایلینوی ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ - کنتیکت ۲۶ دسامبر ۲۰۰۰م) Jason Robards

Reza rouzbahani در ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۵۵

2023-10-16T05:55:37Z

@@ خط ۹: / خط ۹: @@
 جیسون روباردز روی پرده فردی ترش‌رو و خشن می‌نمود که بخشی از آن نتیجهٔ مستقیم جراحی ترمیمی وسیعی بود که به دنبال سانحهٔ اتوموبیل روی صورتش انجام گرفت و بخشی دیگر به خاطر تصویر ذهنی مردم از او به عنوان یک هنرمند الکلی زجر کشیده. روباردز توانست در فیلم‌ها هم وجه تاریک و هم وجه شوخ‌طبع شخصیت خود را به نمایش بگذارد. مثلاً در فیلم‌هایی مثل ''ساعت اسلحه''<ref>''Hour of the Gun''</ref>''، روزی روزگاری در غرب''<ref>''Once Upon a Time in the West''</ref> ''و کشتار روز ولنتاین''<ref>''The St. Valentine's Day Massacre''</ref> (در نقش [[کاپون، آلفونس (۱۸۹۹ـ۱۹۴۷)|آل کاپون]])، فردی است بی‌قید، خائن و دست‌نیافتنی و بالعکس در ''شبی که به مینسکی حمله کردند''<ref>''The Night They Raided Minsky's''</ref> و ''سرود کیبل هوگ''<ref>''The Ballad of Cable Hogue''</ref> (که خود بارها از آن به عنوان بهترین بازی‌اش یاد کرده است) شخصیت ساده‌تری ارائه کرده و به بطن اثر مایه‌ای فکاهی بخشیده است.
 ----
 <references />
 [[رده:سینما]]
 [[رده:جهان - اشخاص]]

Reza rouzbahani در ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۵۱

2023-10-16T05:51:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۵۱
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	جیسون روباردز روی پرده فردی ترش‌رو و خشن می‌نمود که بخشی از آن نتیجهٔ مستقیم جراحی ترمیمی وسیعی بود که به دنبال سانحهٔ اتوموبیل روی صورتش انجام گرفت و بخشی دیگر به خاطر تصویر ذهنی مردم از او به عنوان یک هنرمند الکلی زجر کشیده. روباردز توانست در فیلم‌ها هم وجه تاریک و هم وجه شوخ‌طبع شخصیت خود را به نمایش بگذارد. مثلاً در فیلم‌هایی مثل ''ساعت اسلحه''<ref>''Hour of the Gun''</ref>''، روزی روزگاری در غرب''<ref>''Once Upon a Time in the West''</ref> ''و کشتار روز ولنتاین''<ref>''The St. Valentine's Day Massacre''</ref> (در نقش [[کاپون، آلفونس (۱۸۹۹ـ۱۹۴۷)\|آل کاپون]])، فردی است بی‌قید، خائن و دست‌نیافتنی و بالعکس در ''شبی که به مینسکی حمله کردند''<ref>''The Night They Raided Minsky's''</ref> و ''سرود کیبل هوگ''<ref>''The Ballad of Cable Hogue''</ref> (که خود بارها از آن به عنوان بهترین بازی‌اش یاد کرده است) شخصیت ساده‌تری ارائه کرده و به بطن اثر مایه‌ای فکاهی بخشیده است.		جیسون روباردز روی پرده فردی ترش‌رو و خشن می‌نمود که بخشی از آن نتیجهٔ مستقیم جراحی ترمیمی وسیعی بود که به دنبال سانحهٔ اتوموبیل روی صورتش انجام گرفت و بخشی دیگر به خاطر تصویر ذهنی مردم از او به عنوان یک هنرمند الکلی زجر کشیده. روباردز توانست در فیلم‌ها هم وجه تاریک و هم وجه شوخ‌طبع شخصیت خود را به نمایش بگذارد. مثلاً در فیلم‌هایی مثل ''ساعت اسلحه''<ref>''Hour of the Gun''</ref>''، روزی روزگاری در غرب''<ref>''Once Upon a Time in the West''</ref> ''و کشتار روز ولنتاین''<ref>''The St. Valentine's Day Massacre''</ref> (در نقش [[کاپون، آلفونس (۱۸۹۹ـ۱۹۴۷)\|آل کاپون]])، فردی است بی‌قید، خائن و دست‌نیافتنی و بالعکس در ''شبی که به مینسکی حمله کردند''<ref>''The Night They Raided Minsky's''</ref> و ''سرود کیبل هوگ''<ref>''The Ballad of Cable Hogue''</ref> (که خود بارها از آن به عنوان بهترین بازی‌اش یاد کرده است) شخصیت ساده‌تری ارائه کرده و به بطن اثر مایه‌ای فکاهی بخشیده است.
	----		----
			<references />
			[[رده:سینما]]
			[[رده:جهان - اشخاص]]

Reza rouzbahani در ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۵۰

2023-10-16T05:50:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۵۰
خط ۶:		خط ۶:
	پدر جیسون نیز در دورۀ سینمای صامت بازیگر سینما و تئاتر بود. جیسون هفت سال در نیروی دریایی امریکا خدمت کرد و در جریان حمله به پرل هاربر<ref>Attack on Pearl Harbor</ref> (7 دسامبر 1941م) حضور داشت. برای ورود به دنیای نمایش به نیویورک رفت و در گرینویچ ویلیج<ref>Greenwich Village</ref> مستقر شد. گهگاه روی صحنه می‌رفت و در نمایش‌های رادیویی و تلویزیونی نقش‌هایی را به عهده می‌گرفت. در ضمن برای امرار معاش آموزگاری می‌کرد و راننده تاکسی بود؛ تا این‌که در نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۵۰ با شرکت در اجرای نمایشنامه‌هایی از [[یوجین اونیل]] در برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> به شهرت رسید. از اواخر دههٔ ۱۹۵۰ نیز جلوی دوربین رفت و تا آخر عمر در عرصۀ سینما و تلویزیون فعالیت مستمری داشت و از بازیگران مورد احترام هالیوود به شمار می‌آمد. برای ایفای نقش [[هوارد هیوز]] در ''ملوین و هوارد''<ref>''Melvin and Howard''</ref> کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود و این جایزه را برای ایفای نقش بن برادلی<ref>Ben Bradlee</ref>، سردبیر [[واشینگتن پست]]، در ''همه مردان رئیس جمهور''<ref>''All the President's Men''</ref> و داشیل همت<ref>Dashiell Hammett</ref> در ''جولیا''<ref>''Julia''</ref> از آن خود کرد و علاوه بر اینها برای ''سفر دراز روز در شب''<ref>''Long Day's Journey into Night''</ref> در جشنواره کن برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر (به طور گروهی) شد.		پدر جیسون نیز در دورۀ سینمای صامت بازیگر سینما و تئاتر بود. جیسون هفت سال در نیروی دریایی امریکا خدمت کرد و در جریان حمله به پرل هاربر<ref>Attack on Pearl Harbor</ref> (7 دسامبر 1941م) حضور داشت. برای ورود به دنیای نمایش به نیویورک رفت و در گرینویچ ویلیج<ref>Greenwich Village</ref> مستقر شد. گهگاه روی صحنه می‌رفت و در نمایش‌های رادیویی و تلویزیونی نقش‌هایی را به عهده می‌گرفت. در ضمن برای امرار معاش آموزگاری می‌کرد و راننده تاکسی بود؛ تا این‌که در نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۵۰ با شرکت در اجرای نمایشنامه‌هایی از [[یوجین اونیل]] در برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> به شهرت رسید. از اواخر دههٔ ۱۹۵۰ نیز جلوی دوربین رفت و تا آخر عمر در عرصۀ سینما و تلویزیون فعالیت مستمری داشت و از بازیگران مورد احترام هالیوود به شمار می‌آمد. برای ایفای نقش [[هوارد هیوز]] در ''ملوین و هوارد''<ref>''Melvin and Howard''</ref> کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود و این جایزه را برای ایفای نقش بن برادلی<ref>Ben Bradlee</ref>، سردبیر [[واشینگتن پست]]، در ''همه مردان رئیس جمهور''<ref>''All the President's Men''</ref> و داشیل همت<ref>Dashiell Hammett</ref> در ''جولیا''<ref>''Julia''</ref> از آن خود کرد و علاوه بر اینها برای ''سفر دراز روز در شب''<ref>''Long Day's Journey into Night''</ref> در جشنواره کن برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر (به طور گروهی) شد.

	همسران اول، سوم و چهارمش، الینور پیتمن<ref>Eleanor Pittman</ref> (1948 - 1958)، [[لورن باکال]] (1961 - 1969) و لوییس اوکانر<ref>Lois O'Connor</ref> (از 1970 تا زمان مرگ روباردز) و همچنین فرزندانش جیسون روباردز سوم<ref>Jason Robards Sr</ref> (از پیتمن) و سام روباردز<ref>Sam Robards</ref> (از باکال) بازیگرند.		همسران اول، سوم و چهارمش، الینور پیتمن<ref>Eleanor Pittman</ref> (1948 - 1958)، [[لورن باکال]] (1961 - 1969) و لوییس اوکانر<ref>Lois O'Connor</ref> (از 1970 تا زمان مرگ روباردز) و همچنین فرزندانش جیسون روباردز سوم<ref>Jason Robards Sr</ref> (از پیتمن) و سام روباردز<ref>Sam Robards</ref> (از باکال) بازیگرند. روباردز بر اثر ابتلا به سرطان ریه درگذشت.

			جیسون روباردز روی پرده فردی ترش‌رو و خشن می‌نمود که بخشی از آن نتیجهٔ مستقیم جراحی ترمیمی وسیعی بود که به دنبال سانحهٔ اتوموبیل روی صورتش انجام گرفت و بخشی دیگر به خاطر تصویر ذهنی مردم از او به عنوان یک هنرمند الکلی زجر کشیده. روباردز توانست در فیلم‌ها هم وجه تاریک و هم وجه شوخ‌طبع شخصیت خود را به نمایش بگذارد. مثلاً در فیلم‌هایی مثل ''ساعت اسلحه''<ref>''Hour of the Gun''</ref>''، روزی روزگاری در غرب''<ref>''Once Upon a Time in the West''</ref> ''و کشتار روز ولنتاین''<ref>''The St. Valentine's Day Massacre''</ref> (در نقش [[کاپون، آلفونس (۱۸۹۹ـ۱۹۴۷)\|آل کاپون]])، فردی است بی‌قید، خائن و دست‌نیافتنی و بالعکس در ''شبی که به مینسکی حمله کردند''<ref>''The Night They Raided Minsky's''</ref> و ''سرود کیبل هوگ''<ref>''The Ballad of Cable Hogue''</ref> (که خود بارها از آن به عنوان بهترین بازی‌اش یاد کرده است) شخصیت ساده‌تری ارائه کرده و به بطن اثر مایه‌ای فکاهی بخشیده است.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۰۷

2023-10-15T20:07:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:2042168128.jpg\|بندانگشتی\|340x340پیکسل\|جیسون روباردز]]
	جیسون روباردز (ایلینوی ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ - کنتیکت ۲۶ دسامبر ۲۰۰۰م) Jason Robards		جیسون روباردز (ایلینوی ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ - کنتیکت ۲۶ دسامبر ۲۰۰۰م) Jason Robards

Reza rouzbahani در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۵

2023-10-15T07:05:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۵
خط ۳:		خط ۳:
	(نام کامل: جیسون نلسون روباردز جونیور<ref>Jason Nelson Robards Jr.</ref>) بازیگر. از معدود بازیگرانی است که موفق شده دو بار پیاپی (برای فیلم‌های ''همه مردان رئیس‌جمهور و جولیا'') برندۀ جایزه اسکار شود. روباردز طی چهل حضور فعالیت در سینما (1959 - 1999م) در 60 فیلم نقش‌آفرینی کرد.		(نام کامل: جیسون نلسون روباردز جونیور<ref>Jason Nelson Robards Jr.</ref>) بازیگر. از معدود بازیگرانی است که موفق شده دو بار پیاپی (برای فیلم‌های ''همه مردان رئیس‌جمهور و جولیا'') برندۀ جایزه اسکار شود. روباردز طی چهل حضور فعالیت در سینما (1959 - 1999م) در 60 فیلم نقش‌آفرینی کرد.

	پدر جیسون نیز در دورۀ سینمای صامت بازیگر سینما و تئاتر بود. جیسون هفت سال در نیروی دریایی امریکا خدمت کرد و در جریان حمله به پرل هاربر<ref>Attack on Pearl Harbor</ref> (7 دسامبر 1941م) حضور داشت. برای ورود به دنیای نمایش به نیویورک رفت و در گرینویچ ویلیج<ref>Greenwich Village</ref> مستقر شد. گهگاه روی صحنه می‌رفت و در نمایش‌های رادیویی و تلویزیونی نقش‌هایی را به عهده می‌گرفت. در ضمن برای امرار معاش آموزگاری می‌کرد و راننده تاکسی بود؛ تا این‌که در نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۵۰ با شرکت در اجرای نمایشنامه‌هایی از [[یوجین اونیل]] در برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> به شهرت رسید. از اواخر دههٔ ۱۹۵۰ نیز جلوی دوربین رفت و تا آخر عمر در عرصۀ سینما و تلویزیون فعالیت مستمری داشت و از بازیگران مورد احترام هالیوود به شمار می‌آمد. برای ایفای نقش [[هوارد هیوز]] در ''ملوین و هوارد''<ref>''Melvin and Howard''</ref> کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود و این جایزه را برای ایفای نقش بن برادلی<ref>Ben Bradlee</ref>، سردبیر [[واشینگتن پست]]، در ''همه مردان رئیس جمهور''<ref>''All the President's Men''</ref> و داشیل همت<ref>Dashiell Hammett</ref> در ''جولیا''<ref>''Julia''</ref> از آن خود کرد و علاوه بر اینها برای ''سفر دراز روز در شب''<ref>''Long Day's Journey into Night''</ref> در جشنواره کن برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر به طور گروهی شد.		پدر جیسون نیز در دورۀ سینمای صامت بازیگر سینما و تئاتر بود. جیسون هفت سال در نیروی دریایی امریکا خدمت کرد و در جریان حمله به پرل هاربر<ref>Attack on Pearl Harbor</ref> (7 دسامبر 1941م) حضور داشت. برای ورود به دنیای نمایش به نیویورک رفت و در گرینویچ ویلیج<ref>Greenwich Village</ref> مستقر شد. گهگاه روی صحنه می‌رفت و در نمایش‌های رادیویی و تلویزیونی نقش‌هایی را به عهده می‌گرفت. در ضمن برای امرار معاش آموزگاری می‌کرد و راننده تاکسی بود؛ تا این‌که در نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۵۰ با شرکت در اجرای نمایشنامه‌هایی از [[یوجین اونیل]] در برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> به شهرت رسید. از اواخر دههٔ ۱۹۵۰ نیز جلوی دوربین رفت و تا آخر عمر در عرصۀ سینما و تلویزیون فعالیت مستمری داشت و از بازیگران مورد احترام هالیوود به شمار می‌آمد. برای ایفای نقش [[هوارد هیوز]] در ''ملوین و هوارد''<ref>''Melvin and Howard''</ref> کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود و این جایزه را برای ایفای نقش بن برادلی<ref>Ben Bradlee</ref>، سردبیر [[واشینگتن پست]]، در ''همه مردان رئیس جمهور''<ref>''All the President's Men''</ref> و داشیل همت<ref>Dashiell Hammett</ref> در ''جولیا''<ref>''Julia''</ref> از آن خود کرد و علاوه بر اینها برای ''سفر دراز روز در شب''<ref>''Long Day's Journey into Night''</ref> در جشنواره کن برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر (به طور گروهی) شد.

			همسران اول، سوم و چهارمش، الینور پیتمن<ref>Eleanor Pittman</ref> (1948 - 1958)، [[لورن باکال]] (1961 - 1969) و لوییس اوکانر<ref>Lois O'Connor</ref> (از 1970 تا زمان مرگ روباردز) و همچنین فرزندانش جیسون روباردز سوم<ref>Jason Robards Sr</ref> (از پیتمن) و سام روباردز<ref>Sam Robards</ref> (از باکال) بازیگرند.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۰

2023-10-15T06:50:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	جیسون روباردز (ایلینوی ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ - کنتیکت ۲۶ دسامبر ۲۰۰۰م) Jason Robards		جیسون روباردز (ایلینوی ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ - کنتیکت ۲۶ دسامبر ۲۰۰۰م) Jason Robards

	(نام کامل: جیسون نلسون روباردز جونیور<ref>Jason Nelson Robards Jr.</ref>) بازیگر. از معدود بازیگرانی است که موفق شده دو بار پیاپی (برای فیلم‌های همه مردان رئیس‌جمهور و جولیا) برندۀ جایزه اسکار شود. روباردز طی چهل حضور فعالیت در سینما (1959 - 1999م) در 60 فیلم نقش‌آفرینی کرد.		(نام کامل: جیسون نلسون روباردز جونیور<ref>Jason Nelson Robards Jr.</ref>) بازیگر. از معدود بازیگرانی است که موفق شده دو بار پیاپی (برای فیلم‌های ''همه مردان رئیس‌جمهور و جولیا'') برندۀ جایزه اسکار شود. روباردز طی چهل حضور فعالیت در سینما (1959 - 1999م) در 60 فیلم نقش‌آفرینی کرد.

	پدر جیسون نیز در دورۀ سینمای صامت بازیگر سینما و تئاتر بود. جیسون هفت سال در نیروی دریایی امریکا خدمت کرد و در جریان حمله به پرل هاربر<ref>Attack on Pearl Harbor</ref> (7 دسامبر 1941م) حضور داشت. برای ورود به دنیای نمایش به نیویورک رفت و در گرینویچ ویلیج<ref>Greenwich Village</ref> مستقر شد. گهگاه روی صحنه می‌رفت و در نمایش‌های رادیویی و تلویزیونی نقش‌هایی را به عهده می‌گرفت. در ضمن برای امرار معاش آموزگاری می‌کرد و راننده تاکسی بود؛ تا این‌که در نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۵۰ با شرکت در اجرای ~~نمایش نامه‌هایی~~ از یوجین اونیل در برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> به شهرت رسید.		پدر جیسون نیز در دورۀ سینمای صامت بازیگر سینما و تئاتر بود. جیسون هفت سال در نیروی دریایی امریکا خدمت کرد و در جریان حمله به پرل هاربر<ref>Attack on Pearl Harbor</ref> (7 دسامبر 1941م) حضور داشت. برای ورود به دنیای نمایش به نیویورک رفت و در گرینویچ ویلیج<ref>Greenwich Village</ref> مستقر شد. گهگاه روی صحنه می‌رفت و در نمایش‌های رادیویی و تلویزیونی نقش‌هایی را به عهده می‌گرفت. در ضمن برای امرار معاش آموزگاری می‌کرد و راننده تاکسی بود؛ تا این‌که در نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۵۰ با شرکت در اجرای نمایشنامه‌هایی از [[یوجین اونیل]] در برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> به شهرت رسید. از اواخر دههٔ ۱۹۵۰ نیز جلوی دوربین رفت و تا آخر عمر در عرصۀ سینما و تلویزیون فعالیت مستمری داشت و از بازیگران مورد احترام هالیوود به شمار می‌آمد. برای ایفای نقش [[هوارد هیوز]] در ''ملوین و هوارد''<ref>''Melvin and Howard''</ref> کاندیدای دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش دوم بود و این جایزه را برای ایفای نقش بن برادلی<ref>Ben Bradlee</ref>، سردبیر [[واشینگتن پست]]، در ''همه مردان رئیس جمهور''<ref>''All the President's Men''</ref> و داشیل همت<ref>Dashiell Hammett</ref> در ''جولیا''<ref>''Julia''</ref> از آن خود کرد و علاوه بر اینها برای ''سفر دراز روز در شب''<ref>''Long Day's Journey into Night''</ref> در جشنواره کن برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر به طور گروهی شد.
	----		----

Reza rouzbahani در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۴

2023-10-15T06:34:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۴
خط ۲:		خط ۲:

	(نام کامل: جیسون نلسون روباردز جونیور<ref>Jason Nelson Robards Jr.</ref>) بازیگر. از معدود بازیگرانی است که موفق شده دو بار پیاپی (برای فیلم‌های همه مردان رئیس‌جمهور و جولیا) برندۀ جایزه اسکار شود. روباردز طی چهل حضور فعالیت در سینما (1959 - 1999م) در 60 فیلم نقش‌آفرینی کرد.		(نام کامل: جیسون نلسون روباردز جونیور<ref>Jason Nelson Robards Jr.</ref>) بازیگر. از معدود بازیگرانی است که موفق شده دو بار پیاپی (برای فیلم‌های همه مردان رئیس‌جمهور و جولیا) برندۀ جایزه اسکار شود. روباردز طی چهل حضور فعالیت در سینما (1959 - 1999م) در 60 فیلم نقش‌آفرینی کرد.

			پدر جیسون نیز در دورۀ سینمای صامت بازیگر سینما و تئاتر بود. جیسون هفت سال در نیروی دریایی امریکا خدمت کرد و در جریان حمله به پرل هاربر<ref>Attack on Pearl Harbor</ref> (7 دسامبر 1941م) حضور داشت. برای ورود به دنیای نمایش به نیویورک رفت و در گرینویچ ویلیج<ref>Greenwich Village</ref> مستقر شد. گهگاه روی صحنه می‌رفت و در نمایش‌های رادیویی و تلویزیونی نقش‌هایی را به عهده می‌گرفت. در ضمن برای امرار معاش آموزگاری می‌کرد و راننده تاکسی بود؛ تا این‌که در نیمۀ دوم دهۀ ۱۹۵۰ با شرکت در اجرای نمایش نامه‌هایی از یوجین اونیل در برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> به شهرت رسید.
	----		----