جیل کلایبورگ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammadi3 در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۸

2025-07-19T19:58:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۸
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. تحصیلاتش را در کالج سارا لارنس<ref>Sarah Lawrence College</ref> به پایان برد و به خاطر علاقه‌اش، پس از این دوره، در اچ‌بی استودیو<ref>HB Studio</ref> (نیویورک) به آموزش بازیگری پرداخت. کلایبورگ از دورۀ دانشجویی روی صحنه می‌رفت. در دهۀ ۱۹۷۰م در صحنۀ برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> (از جمله با نمایش موزیکال روتچایلدها<ref>Rothschilds</ref>) به شهرت رسید. در سال ۱۹۶۹ با نمایش فیلم ''جشن عروسی''<ref>''The Wedding Party''</ref> (به نویسندگی و کارگردانی [[دی پالما، برایان\|برایان دی پالما]]، تولید سال 1963) وارد سینما شد. اما تا ۱۹۷۶ که ایفای نقش کارول لومبارد<ref>Carole Lombard</ref> را در ''گیبل و لومبارد''<ref>''Gable and Lombard''</ref> و نقش اصلی را در ''سیلور استریک''<ref>''Silver Streak''</ref> به عهده گرفت با استقبال روبه‌رو نشد. جیل از ۱۹۷۰ به مدت پنج سال با [[آل پاچینو]] در ارتباط بود و از سال 1979 با دیوید راب<ref>David Rabe</ref>، نمایشنامه‌نویس، زندگی کرد.		در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. تحصیلاتش را در کالج سارا لارنس<ref>Sarah Lawrence College</ref> به پایان برد و به خاطر علاقه‌اش، پس از این دوره، در اچ‌بی استودیو<ref>HB Studio</ref> (نیویورک) به آموزش بازیگری پرداخت. کلایبورگ از دورۀ دانشجویی روی صحنه می‌رفت. در دهۀ ۱۹۷۰م در صحنۀ برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> (از جمله با نمایش موزیکال روتچایلدها<ref>Rothschilds</ref>) به شهرت رسید. در سال ۱۹۶۹ با نمایش فیلم ''جشن عروسی''<ref>''The Wedding Party''</ref> (به نویسندگی و کارگردانی [[دی پالما، برایان\|برایان دی پالما]]، تولید سال 1963) وارد سینما شد. اما تا ۱۹۷۶ که ایفای نقش کارول لومبارد<ref>Carole Lombard</ref> را در ''گیبل و لومبارد''<ref>''Gable and Lombard''</ref> و نقش اصلی را در ''سیلور استریک''<ref>''Silver Streak''</ref> به عهده گرفت با استقبال روبه‌رو نشد. جیل از ۱۹۷۰ به مدت پنج سال با [[آل پاچینو]] در ارتباط بود و از سال 1979 با دیوید راب<ref>David Rabe</ref>، نمایشنامه‌نویس، زندگی کرد.

	کلایبورگ با قد بلند و چشم‌های آبی و سرزندگی‌ای که در رفتارش موج می‌زد، انتخاب مناسبی برای ایفای نقش کارول لومبارد در ''گیبل و لومبارد'' بود؛ فیلمی که در آن استعداد کمدی‌اش را به نمایش گذاشت و جلب نظر کرد. با این حال هرگز به عنوان یک بازیگر کمدی به شهرت نرسید، بلکه با ''یک زن مطلقه''، در نقش زنی مستقل به سبک دهۀ ۱۹۷۰م، به خوبی جا افتاد و نمایندۀ زنانی شد که زندگی بدون مرد را تجربه می‌کنند و آن را بر زندگی مشترک ترجیح می‌دهند. او در ''نیمه‌خشن''<ref>''Semi-Tough''</ref> نیز چنین نقشی را با پیچیدگی بیش‌تر ایفا کرد و در ''شروع دوباره'' نقش زنی مستقل و غیرمتأهل را به عهده داشت. کلایبورگ سعی کرد از طریق کار با کارگردانان غیرامریکایی، مثل [[برتولوچی، برناردو\|برناردو برتولوچی]] و [[کوستا ـ گاوراس، کنستاندینوس ~~(۱۹۳۳)~~\|کنستانتین کوستا گاوراس]]، این قالب ایجاد شده را بشکند و تا آن‌جا که به توانایی‌های بازیگری اش مربوط می‌شد نیز چنین کرد؛ اما این فیلم‌ها نزد مخاطبان آمریکایی محبوبیتی نیافتند. همین امر سبب شد تا از نیمۀ دهه ۱۹۸۰ پیشنهاد نقشی درخور توجه را دریافت نکند و به دلیل وسواس بیش از حد و هوش سرشارش همواره کم‌کاریِ با کیفیت بالا را به پرکاری با کیفیت پایین ترجیح داد. کلایبورگ با وجود مبارزۀ طولانی‌مدت با بیماری سرطان خون، براثر همین بیماری درگذشت.		کلایبورگ با قد بلند و چشم‌های آبی و سرزندگی‌ای که در رفتارش موج می‌زد، انتخاب مناسبی برای ایفای نقش کارول لومبارد در ''گیبل و لومبارد'' بود؛ فیلمی که در آن استعداد کمدی‌اش را به نمایش گذاشت و جلب نظر کرد. با این حال هرگز به عنوان یک بازیگر کمدی به شهرت نرسید، بلکه با ''یک زن مطلقه''، در نقش زنی مستقل به سبک دهۀ ۱۹۷۰م، به خوبی جا افتاد و نمایندۀ زنانی شد که زندگی بدون مرد را تجربه می‌کنند و آن را بر زندگی مشترک ترجیح می‌دهند. او در ''نیمه‌خشن''<ref>''Semi-Tough''</ref> نیز چنین نقشی را با پیچیدگی بیش‌تر ایفا کرد و در ''شروع دوباره'' نقش زنی مستقل و غیرمتأهل را به عهده داشت. کلایبورگ سعی کرد از طریق کار با کارگردانان غیرامریکایی، مثل [[برتولوچی، برناردو\|برناردو برتولوچی]] و [[کوستا ـ گاوراس، کنستاندینوس\|کنستانتین کوستا گاوراس]]، این قالب ایجاد شده را بشکند و تا آن‌جا که به توانایی‌های بازیگری اش مربوط می‌شد نیز چنین کرد؛ اما این فیلم‌ها نزد مخاطبان آمریکایی محبوبیتی نیافتند. همین امر سبب شد تا از نیمۀ دهه ۱۹۸۰ پیشنهاد نقشی درخور توجه را دریافت نکند و به دلیل وسواس بیش از حد و هوش سرشارش همواره کم‌کاریِ با کیفیت بالا را به پرکاری با کیفیت پایین ترجیح داد. کلایبورگ با وجود مبارزۀ طولانی‌مدت با بیماری سرطان خون، براثر همین بیماری درگذشت.

	کلایبورگ در تمام دورۀ بازیگری‌اش در سینما و تئاتر و تلویزیون، همواره برای بازی‌هایش مورد تحسین قرار گرفت، با این‌حال در آثار ناموفق و بی‌کیفیتی هم حضور یافت. آخرین بازی او ایفای نقشی فرعی در فیلم پرفروش ''ساقدوش‌ها''<ref>''Bridesmaids''</ref> بود که یک‌سال پس از درگذشت وی به نمایش درآمد.		کلایبورگ در تمام دورۀ بازیگری‌اش در سینما و تئاتر و تلویزیون، همواره برای بازی‌هایش مورد تحسین قرار گرفت، با این‌حال در آثار ناموفق و بی‌کیفیتی هم حضور یافت. آخرین بازی او ایفای نقشی فرعی در فیلم پرفروش ''ساقدوش‌ها''<ref>''Bridesmaids''</ref> بود که یک‌سال پس از درگذشت وی به نمایش درآمد.
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	*''ماه'' ([[برتولوچی، برناردو\|برناردو برتولوچی]]- 1979)		*''ماه'' ([[برتولوچی، برناردو\|برناردو برتولوچی]]- 1979)
	*''شروع دوباره'' (آلن جی. پاکولا<ref>Alan J. Pakula</ref>- 199)		*''شروع دوباره'' (آلن جی. پاکولا<ref>Alan J. Pakula</ref>- 199)
	*''هانا ک.'' (~~[[کوستا ـ گاوراس، کنستاندینوس (۱۹۳۳)\|~~کوستا گاوراس]]- 1983)		*''هانا ک.'' (کوستا گاوراس- 1983)
	*''مردم محجوب'' (آندری کونچالفسکی<ref>Andrei Konchalovsky</ref>- 1987)		*''مردم محجوب'' (آندری کونچالفسکی<ref>Andrei Konchalovsky</ref>- 1987)
	*''عشق گرانبها'' (بروس برسفورد<ref>Bruce Beresford</ref>- 1992)		*''عشق گرانبها'' (بروس برسفورد<ref>Bruce Beresford</ref>- 1992)

Mohammadi3 در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۴

2025-07-19T14:54:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۴
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	بازیگر امریکایی سینما، تئاتر و تلویزیون. برای فیلم‌های ''یک زن مطلقه''<ref>''An Unmarried Woman''</ref> و ''شروع دوباره''<ref>''Starting Over''</ref> نامزد دریافت [[اسکار، جایزه\|اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن بود و برای فیلم نخست برندۀ جایزۀ بهترین بازیگر از [[جشنواره فیلم کن\|جشنوارۀ کن]] 1978م شد.		بازیگر امریکایی سینما، تئاتر و تلویزیون. برای فیلم‌های ''یک زن مطلقه''<ref>''An Unmarried Woman''</ref> و ''شروع دوباره''<ref>''Starting Over''</ref> نامزد دریافت [[اسکار، جایزه\|اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن بود و برای فیلم نخست برندۀ جایزۀ بهترین بازیگر از [[جشنواره فیلم کن\|جشنوارۀ کن]] 1978م شد.

	در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. تحصیلاتش را در کالج سارا لارنس<ref>Sarah Lawrence College</ref> به پایان برد و به خاطر علاقه‌اش، پس از این دوره، در اچ‌بی استودیو<ref>HB Studio</ref> (نیویورک) به آموزش بازیگری پرداخت. کلایبورگ از دورۀ دانشجویی روی صحنه می‌رفت. در دهۀ ۱۹۷۰م در صحنۀ برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> (از جمله با نمایش موزیکال روتچایلدها<ref>Rothschilds</ref>) به شهرت رسید. در سال ۱۹۶۹ با نمایش فیلم ''جشن عروسی''<ref>''The Wedding Party''</ref> (به نویسندگی و کارگردانی [[برایان دی پالما]]، تولید سال 1963) وارد سینما شد. اما تا ۱۹۷۶ که ایفای نقش کارول لومبارد<ref>Carole Lombard</ref> را در ''گیبل و لومبارد''<ref>''Gable and Lombard''</ref> و نقش اصلی را در ''سیلور استریک''<ref>''Silver Streak''</ref> به عهده گرفت با استقبال روبه‌رو نشد. جیل از ۱۹۷۰ به مدت پنج سال با [[آل پاچینو]] در ارتباط بود و از سال 1979 با دیوید راب<ref>David Rabe</ref>، نمایشنامه‌نویس، زندگی کرد.		در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. تحصیلاتش را در کالج سارا لارنس<ref>Sarah Lawrence College</ref> به پایان برد و به خاطر علاقه‌اش، پس از این دوره، در اچ‌بی استودیو<ref>HB Studio</ref> (نیویورک) به آموزش بازیگری پرداخت. کلایبورگ از دورۀ دانشجویی روی صحنه می‌رفت. در دهۀ ۱۹۷۰م در صحنۀ برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> (از جمله با نمایش موزیکال روتچایلدها<ref>Rothschilds</ref>) به شهرت رسید. در سال ۱۹۶۹ با نمایش فیلم ''جشن عروسی''<ref>''The Wedding Party''</ref> (به نویسندگی و کارگردانی [[دی پالما، برایان\|برایان دی پالما]]، تولید سال 1963) وارد سینما شد. اما تا ۱۹۷۶ که ایفای نقش کارول لومبارد<ref>Carole Lombard</ref> را در ''گیبل و لومبارد''<ref>''Gable and Lombard''</ref> و نقش اصلی را در ''سیلور استریک''<ref>''Silver Streak''</ref> به عهده گرفت با استقبال روبه‌رو نشد. جیل از ۱۹۷۰ به مدت پنج سال با [[آل پاچینو]] در ارتباط بود و از سال 1979 با دیوید راب<ref>David Rabe</ref>، نمایشنامه‌نویس، زندگی کرد.

	کلایبورگ با قد بلند و چشم‌های آبی و سرزندگی‌ای که در رفتارش موج می‌زد، انتخاب مناسبی برای ایفای نقش کارول لومبارد در ''گیبل و لومبارد'' بود؛ فیلمی که در آن استعداد کمدی‌اش را به نمایش گذاشت و جلب نظر کرد. با این حال هرگز به عنوان یک بازیگر کمدی به شهرت نرسید، بلکه با ''یک زن مطلقه''، در نقش زنی مستقل به سبک دهۀ ۱۹۷۰م، به خوبی جا افتاد و نمایندۀ زنانی شد که زندگی بدون مرد را تجربه می‌کنند و آن را بر زندگی مشترک ترجیح می‌دهند. او در ''نیمه‌خشن''<ref>''Semi-Tough''</ref> نیز چنین نقشی را با پیچیدگی بیش‌تر ایفا کرد و در ''شروع دوباره'' نقش زنی مستقل و غیرمتأهل را به عهده داشت. کلایبورگ سعی کرد از طریق کار با کارگردانان غیرامریکایی، مثل [[برتولوچی، برناردو\|برناردو برتولوچی]] و [[کوستا ـ گاوراس، کنستاندینوس (۱۹۳۳)\|کنستانتین کوستا گاوراس]]، این قالب ایجاد شده را بشکند و تا آن‌جا که به توانایی‌های بازیگری اش مربوط می‌شد نیز چنین کرد؛ اما این فیلم‌ها نزد مخاطبان آمریکایی محبوبیتی نیافتند. همین امر سبب شد تا از نیمۀ دهه ۱۹۸۰ پیشنهاد نقشی درخور توجه را دریافت نکند و به دلیل وسواس بیش از حد و هوش سرشارش همواره کم‌کاریِ با کیفیت بالا را به پرکاری با کیفیت پایین ترجیح داد. کلایبورگ با وجود مبارزۀ طولانی‌مدت با بیماری سرطان خون، براثر همین بیماری درگذشت.		کلایبورگ با قد بلند و چشم‌های آبی و سرزندگی‌ای که در رفتارش موج می‌زد، انتخاب مناسبی برای ایفای نقش کارول لومبارد در ''گیبل و لومبارد'' بود؛ فیلمی که در آن استعداد کمدی‌اش را به نمایش گذاشت و جلب نظر کرد. با این حال هرگز به عنوان یک بازیگر کمدی به شهرت نرسید، بلکه با ''یک زن مطلقه''، در نقش زنی مستقل به سبک دهۀ ۱۹۷۰م، به خوبی جا افتاد و نمایندۀ زنانی شد که زندگی بدون مرد را تجربه می‌کنند و آن را بر زندگی مشترک ترجیح می‌دهند. او در ''نیمه‌خشن''<ref>''Semi-Tough''</ref> نیز چنین نقشی را با پیچیدگی بیش‌تر ایفا کرد و در ''شروع دوباره'' نقش زنی مستقل و غیرمتأهل را به عهده داشت. کلایبورگ سعی کرد از طریق کار با کارگردانان غیرامریکایی، مثل [[برتولوچی، برناردو\|برناردو برتولوچی]] و [[کوستا ـ گاوراس، کنستاندینوس (۱۹۳۳)\|کنستانتین کوستا گاوراس]]، این قالب ایجاد شده را بشکند و تا آن‌جا که به توانایی‌های بازیگری اش مربوط می‌شد نیز چنین کرد؛ اما این فیلم‌ها نزد مخاطبان آمریکایی محبوبیتی نیافتند. همین امر سبب شد تا از نیمۀ دهه ۱۹۸۰ پیشنهاد نقشی درخور توجه را دریافت نکند و به دلیل وسواس بیش از حد و هوش سرشارش همواره کم‌کاریِ با کیفیت بالا را به پرکاری با کیفیت پایین ترجیح داد. کلایبورگ با وجود مبارزۀ طولانی‌مدت با بیماری سرطان خون، براثر همین بیماری درگذشت.
خط ۵۴:		خط ۵۴:
	*''دوباره هرگز'' (اریک شفر<ref>Eric Schaeffer</ref>- 2001)		*''دوباره هرگز'' (اریک شفر<ref>Eric Schaeffer</ref>- 2001)
	*''عشق و دیگر داروها'' (ادوارد زوئیک<ref>Edward Zwick</ref>- 2010)		*''عشق و دیگر داروها'' (ادوارد زوئیک<ref>Edward Zwick</ref>- 2010)
	*ساقدوش‌ها (پال فیگ<ref>Paul Feig</ref>- 2011)		*ساقدوش‌ها (پال فیگ<ref>Paul Feig</ref>- 2011)<br /> <br />

	----		----



	~~<br />~~
	[[رده:سینما]]		[[رده:سینما]]
	[[رده:جهان - اشخاص]]		[[رده:جهان - اشخاص]]
	<references />		<references />

Mohammadi3 در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۵

2025-04-28T06:15:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۵
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	*''نیمه‌خشن'' (مایکل ریچی<ref>Michael Ritchie</ref>- 1977)		*''نیمه‌خشن'' (مایکل ریچی<ref>Michael Ritchie</ref>- 1977)
	*''یک زن مطلقه'' (پل مازورسکی<ref>Paul Mazursky</ref>- 1978)		*''یک زن مطلقه'' (پل مازورسکی<ref>Paul Mazursky</ref>- 1978)
	*''ماه'' ([[برناردو برتولوچی]]- 1979)		*''ماه'' ([[برتولوچی، برناردو\|برناردو برتولوچی]]- 1979)
	*''شروع دوباره'' (آلن جی. پاکولا<ref>Alan J. Pakula</ref>- 199)		*''شروع دوباره'' (آلن جی. پاکولا<ref>Alan J. Pakula</ref>- 199)
	*''هانا ک.'' ([[کوستا ـ گاوراس، کنستاندینوس (۱۹۳۳)\|کوستا گاوراس]]- 1983)		*''هانا ک.'' ([[کوستا ـ گاوراس، کنستاندینوس (۱۹۳۳)\|کوستا گاوراس]]- 1983)

Mohammadi3 در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۴

2025-04-28T06:14:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۱۴
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. تحصیلاتش را در کالج سارا لارنس<ref>Sarah Lawrence College</ref> به پایان برد و به خاطر علاقه‌اش، پس از این دوره، در اچ‌بی استودیو<ref>HB Studio</ref> (نیویورک) به آموزش بازیگری پرداخت. کلایبورگ از دورۀ دانشجویی روی صحنه می‌رفت. در دهۀ ۱۹۷۰م در صحنۀ برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> (از جمله با نمایش موزیکال روتچایلدها<ref>Rothschilds</ref>) به شهرت رسید. در سال ۱۹۶۹ با نمایش فیلم ''جشن عروسی''<ref>''The Wedding Party''</ref> (به نویسندگی و کارگردانی [[برایان دی پالما]]، تولید سال 1963) وارد سینما شد. اما تا ۱۹۷۶ که ایفای نقش کارول لومبارد<ref>Carole Lombard</ref> را در ''گیبل و لومبارد''<ref>''Gable and Lombard''</ref> و نقش اصلی را در ''سیلور استریک''<ref>''Silver Streak''</ref> به عهده گرفت با استقبال روبه‌رو نشد. جیل از ۱۹۷۰ به مدت پنج سال با [[آل پاچینو]] در ارتباط بود و از سال 1979 با دیوید راب<ref>David Rabe</ref>، نمایشنامه‌نویس، زندگی کرد.		در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. تحصیلاتش را در کالج سارا لارنس<ref>Sarah Lawrence College</ref> به پایان برد و به خاطر علاقه‌اش، پس از این دوره، در اچ‌بی استودیو<ref>HB Studio</ref> (نیویورک) به آموزش بازیگری پرداخت. کلایبورگ از دورۀ دانشجویی روی صحنه می‌رفت. در دهۀ ۱۹۷۰م در صحنۀ برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> (از جمله با نمایش موزیکال روتچایلدها<ref>Rothschilds</ref>) به شهرت رسید. در سال ۱۹۶۹ با نمایش فیلم ''جشن عروسی''<ref>''The Wedding Party''</ref> (به نویسندگی و کارگردانی [[برایان دی پالما]]، تولید سال 1963) وارد سینما شد. اما تا ۱۹۷۶ که ایفای نقش کارول لومبارد<ref>Carole Lombard</ref> را در ''گیبل و لومبارد''<ref>''Gable and Lombard''</ref> و نقش اصلی را در ''سیلور استریک''<ref>''Silver Streak''</ref> به عهده گرفت با استقبال روبه‌رو نشد. جیل از ۱۹۷۰ به مدت پنج سال با [[آل پاچینو]] در ارتباط بود و از سال 1979 با دیوید راب<ref>David Rabe</ref>، نمایشنامه‌نویس، زندگی کرد.

	کلایبورگ با قد بلند و چشم‌های آبی و سرزندگی‌ای که در رفتارش موج می‌زد، انتخاب مناسبی برای ایفای نقش کارول لومبارد در ''گیبل و لومبارد'' بود؛ فیلمی که در آن استعداد کمدی‌اش را به نمایش گذاشت و جلب نظر کرد. با این حال هرگز به عنوان یک بازیگر کمدی به شهرت نرسید، بلکه با ''یک زن مطلقه''، در نقش زنی مستقل به سبک دهۀ ۱۹۷۰م، به خوبی جا افتاد و نمایندۀ زنانی شد که زندگی بدون مرد را تجربه می‌کنند و آن را بر زندگی مشترک ترجیح می‌دهند. او در ''نیمه‌خشن''<ref>''Semi-Tough''</ref> نیز چنین نقشی را با پیچیدگی بیش‌تر ایفا کرد و در ''شروع دوباره'' نقش زنی مستقل و غیرمتأهل را به عهده داشت. کلایبورگ سعی کرد از طریق کار با کارگردانان غیرامریکایی، مثل [[برناردو برتولوچی]] و [[کوستا ـ گاوراس، کنستاندینوس (۱۹۳۳)\|کنستانتین کوستا گاوراس]]، این قالب ایجاد شده را بشکند و تا آن‌جا که به توانایی‌های بازیگری اش مربوط می‌شد نیز چنین کرد؛ اما این فیلم‌ها نزد مخاطبان آمریکایی محبوبیتی نیافتند. همین امر سبب شد تا از نیمۀ دهه ۱۹۸۰ پیشنهاد نقشی درخور توجه را دریافت نکند و به دلیل وسواس بیش از حد و هوش سرشارش همواره کم‌کاریِ با کیفیت بالا را به پرکاری با کیفیت پایین ترجیح داد. کلایبورگ با وجود مبارزۀ طولانی‌مدت با بیماری سرطان خون، براثر همین بیماری درگذشت.		کلایبورگ با قد بلند و چشم‌های آبی و سرزندگی‌ای که در رفتارش موج می‌زد، انتخاب مناسبی برای ایفای نقش کارول لومبارد در ''گیبل و لومبارد'' بود؛ فیلمی که در آن استعداد کمدی‌اش را به نمایش گذاشت و جلب نظر کرد. با این حال هرگز به عنوان یک بازیگر کمدی به شهرت نرسید، بلکه با ''یک زن مطلقه''، در نقش زنی مستقل به سبک دهۀ ۱۹۷۰م، به خوبی جا افتاد و نمایندۀ زنانی شد که زندگی بدون مرد را تجربه می‌کنند و آن را بر زندگی مشترک ترجیح می‌دهند. او در ''نیمه‌خشن''<ref>''Semi-Tough''</ref> نیز چنین نقشی را با پیچیدگی بیش‌تر ایفا کرد و در ''شروع دوباره'' نقش زنی مستقل و غیرمتأهل را به عهده داشت. کلایبورگ سعی کرد از طریق کار با کارگردانان غیرامریکایی، مثل [[برتولوچی، برناردو\|برناردو برتولوچی]] و [[کوستا ـ گاوراس، کنستاندینوس (۱۹۳۳)\|کنستانتین کوستا گاوراس]]، این قالب ایجاد شده را بشکند و تا آن‌جا که به توانایی‌های بازیگری اش مربوط می‌شد نیز چنین کرد؛ اما این فیلم‌ها نزد مخاطبان آمریکایی محبوبیتی نیافتند. همین امر سبب شد تا از نیمۀ دهه ۱۹۸۰ پیشنهاد نقشی درخور توجه را دریافت نکند و به دلیل وسواس بیش از حد و هوش سرشارش همواره کم‌کاریِ با کیفیت بالا را به پرکاری با کیفیت پایین ترجیح داد. کلایبورگ با وجود مبارزۀ طولانی‌مدت با بیماری سرطان خون، براثر همین بیماری درگذشت.

	کلایبورگ در تمام دورۀ بازیگری‌اش در سینما و تئاتر و تلویزیون، همواره برای بازی‌هایش مورد تحسین قرار گرفت، با این‌حال در آثار ناموفق و بی‌کیفیتی هم حضور یافت. آخرین بازی او ایفای نقشی فرعی در فیلم پرفروش ''ساقدوش‌ها''<ref>''Bridesmaids''</ref> بود که یک‌سال پس از درگذشت وی به نمایش درآمد.		کلایبورگ در تمام دورۀ بازیگری‌اش در سینما و تئاتر و تلویزیون، همواره برای بازی‌هایش مورد تحسین قرار گرفت، با این‌حال در آثار ناموفق و بی‌کیفیتی هم حضور یافت. آخرین بازی او ایفای نقشی فرعی در فیلم پرفروش ''ساقدوش‌ها''<ref>''Bridesmaids''</ref> بود که یک‌سال پس از درگذشت وی به نمایش درآمد.

Nazanin در ‏۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۱۱

2022-06-08T06:11:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۱۱
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	جیل کلایبورگ (نیویورک 30 آوریل 1944- کنتیکت 5 نوامبر 2010) (Jill Clayburgh)		جیل کلایبورگ (نیویورک 30 آوریل 1944- کنتیکت 5 نوامبر 2010) (Jill Clayburgh)

	بازیگر امریکایی سینما، تئاتر و تلویزیون. برای فیلم‌های ''یک زن مطلقه''<ref>''An Unmarried Woman''</ref> و ''شروع دوباره''<ref>''Starting Over''</ref> نامزد دریافت [[اسکار، جایزه\|اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن بود و برای فیلم نخست برندۀ جایزۀ بهترین بازیگر از [[جشنواره فیلم کن\|جشنوارۀ ~~کنِ~~]] 1978م شد.		بازیگر امریکایی سینما، تئاتر و تلویزیون. برای فیلم‌های ''یک زن مطلقه''<ref>''An Unmarried Woman''</ref> و ''شروع دوباره''<ref>''Starting Over''</ref> نامزد دریافت [[اسکار، جایزه\|اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن بود و برای فیلم نخست برندۀ جایزۀ بهترین بازیگر از [[جشنواره فیلم کن\|جشنوارۀ کن]] 1978م شد.

	در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. تحصیلاتش را در کالج سارا لارنس<ref>Sarah Lawrence College</ref> به پایان برد و به خاطر علاقه‌اش، پس از این دوره، در اچ‌بی استودیو<ref>HB Studio</ref> (نیویورک) به آموزش بازیگری پرداخت. کلایبورگ از دورۀ دانشجویی روی صحنه می‌رفت. در دهۀ ۱۹۷۰م در صحنۀ برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> (از جمله با نمایش موزیکال روتچایلدها<ref>Rothschilds</ref>) به شهرت رسید. در سال ۱۹۶۹ با نمایش فیلم ''جشن عروسی''<ref>''The Wedding Party''</ref> (به نویسندگی و کارگردانی [[برایان دی پالما]]، تولید سال 1963) وارد سینما شد. اما تا ۱۹۷۶ که ایفای نقش کارول لومبارد<ref>Carole Lombard</ref> را در ''گیبل و لومبارد''<ref>''Gable and Lombard''</ref> و نقش اصلی را در ''سیلور استریک''<ref>''Silver Streak''</ref> به عهده گرفت با استقبال روبه‌رو نشد. جیل از ۱۹۷۰ به مدت پنج سال با [[آل پاچینو]] در ارتباط بود و از سال 1979 با دیوید راب<ref>David Rabe</ref>، نمایشنامه‌نویس، زندگی کرد.		در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. تحصیلاتش را در کالج سارا لارنس<ref>Sarah Lawrence College</ref> به پایان برد و به خاطر علاقه‌اش، پس از این دوره، در اچ‌بی استودیو<ref>HB Studio</ref> (نیویورک) به آموزش بازیگری پرداخت. کلایبورگ از دورۀ دانشجویی روی صحنه می‌رفت. در دهۀ ۱۹۷۰م در صحنۀ برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> (از جمله با نمایش موزیکال روتچایلدها<ref>Rothschilds</ref>) به شهرت رسید. در سال ۱۹۶۹ با نمایش فیلم ''جشن عروسی''<ref>''The Wedding Party''</ref> (به نویسندگی و کارگردانی [[برایان دی پالما]]، تولید سال 1963) وارد سینما شد. اما تا ۱۹۷۶ که ایفای نقش کارول لومبارد<ref>Carole Lombard</ref> را در ''گیبل و لومبارد''<ref>''Gable and Lombard''</ref> و نقش اصلی را در ''سیلور استریک''<ref>''Silver Streak''</ref> به عهده گرفت با استقبال روبه‌رو نشد. جیل از ۱۹۷۰ به مدت پنج سال با [[آل پاچینو]] در ارتباط بود و از سال 1979 با دیوید راب<ref>David Rabe</ref>، نمایشنامه‌نویس، زندگی کرد.

Reza rouzbahani در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۴

2022-05-17T08:24:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:2042165392.jpg\|جایگزین=جیل کلایبورگ\|بندانگشتی\|جیل کلایبورگ در فیلم یک زن مطلقه]]		{{جعبه زندگینامه
			\|عنوان =جیل کلایبورگ
			\|نام =Jill Clayburgh
			\|نام دیگر=
			\|نام اصلی=
			\|نام مستعار=
			\|لقب=
			\|زادروز=نیویورک 30 آوریل 1944م
			\|تاریخ مرگ=کنتیکت 5 نوامبر 2010م
			\|دوره زندگی=
			\|ملیت=امریکایی
			\|محل زندگی=
			\|تحصیلات و محل تحصیل=کالج سارا لارنس؛ اچ‌بی استودیو
			\| شغل و تخصص اصلی =بازیگر
			\|شغل و تخصص های دیگر=
			\|سبک =
			\|مکتب =
			\|سمت =
			\|جوایز و افتخارات =جایزۀ بهترین بازیگر زن از جشنوارۀ کنِ 1978م
			\|آثار =سیلور استریک (1976)؛ نیمه‌خشن (1977)؛ یک زن مطلقه (1978)؛ ماه (1979)؛ شروع دوباره (199)؛ هانا ک. (1983)
			\|خویشاوندان سرشناس =دیوید راب (همسر)
			\|گروه مقاله =سینما
			\|دوره =
			\|فعالیت های مهم =
			\|رشته =
			\|پست تخصصی =
			\|باشگاه =
			}}[[پرونده:2042165392.jpg\|جایگزین=جیل کلایبورگ\|بندانگشتی\|جیل کلایبورگ در فیلم یک زن مطلقه]]
	جیل کلایبورگ (نیویورک 30 آوریل 1944- کنتیکت 5 نوامبر 2010) (Jill Clayburgh)		جیل کلایبورگ (نیویورک 30 آوریل 1944- کنتیکت 5 نوامبر 2010) (Jill Clayburgh)

Reza rouzbahani در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۸

2022-05-17T08:18:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۸
خط ۲:		خط ۲:
	جیل کلایبورگ (نیویورک 30 آوریل 1944- کنتیکت 5 نوامبر 2010) (Jill Clayburgh)		جیل کلایبورگ (نیویورک 30 آوریل 1944- کنتیکت 5 نوامبر 2010) (Jill Clayburgh)

	بازیگر امریکایی سینما، تئاتر و تلویزیون. برای فیلم‌های ''یک زن مطلقه''<ref>''An Unmarried Woman''</ref> و ''شروع دوباره''<ref>''Starting Over''</ref> نامزد دریافت [[اسکار، جایزه\|اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن بود و برای فیلم نخست برندۀ جایزۀ بهترین بازیگر از [[جشنواره فیلم کن\|جشنوارۀ کن]] شد.		بازیگر امریکایی سینما، تئاتر و تلویزیون. برای فیلم‌های ''یک زن مطلقه''<ref>''An Unmarried Woman''</ref> و ''شروع دوباره''<ref>''Starting Over''</ref> نامزد دریافت [[اسکار، جایزه\|اسکار]] بهترین بازیگر نقش اول زن بود و برای فیلم نخست برندۀ جایزۀ بهترین بازیگر از [[جشنواره فیلم کن\|جشنوارۀ کنِ]] 1978م شد.

	در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. تحصیلاتش را در کالج سارا لارنس<ref>Sarah Lawrence College</ref> به پایان برد و به خاطر علاقه‌اش، پس از این دوره، در اچ‌بی استودیو<ref>HB Studio</ref> (نیویورک) به آموزش بازیگری پرداخت. کلایبورگ از دورۀ دانشجویی روی صحنه می‌رفت. در دهۀ ۱۹۷۰م در صحنۀ برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> (از جمله با نمایش موزیکال روتچایلدها<ref>Rothschilds</ref>) به شهرت رسید. در سال ۱۹۶۹ با نمایش فیلم ''جشن عروسی''<ref>''The Wedding Party''</ref> (به نویسندگی و کارگردانی [[برایان دی پالما]]، تولید سال 1963) وارد سینما شد. اما تا ۱۹۷۶ که ایفای نقش کارول لومبارد<ref>Carole Lombard</ref> را در ''گیبل و لومبارد''<ref>''Gable and Lombard''</ref> و نقش اصلی را در ''سیلور استریک''<ref>''Silver Streak''</ref> به عهده گرفت با استقبال روبه‌رو نشد. جیل از ۱۹۷۰ به مدت پنج سال با [[آل پاچینو]] در ارتباط بود و از سال 1979 با دیوید راب<ref>David Rabe</ref>، نمایشنامه‌نویس، زندگی کرد.		در خانواده‌ای ثروتمند به دنیا آمد. تحصیلاتش را در کالج سارا لارنس<ref>Sarah Lawrence College</ref> به پایان برد و به خاطر علاقه‌اش، پس از این دوره، در اچ‌بی استودیو<ref>HB Studio</ref> (نیویورک) به آموزش بازیگری پرداخت. کلایبورگ از دورۀ دانشجویی روی صحنه می‌رفت. در دهۀ ۱۹۷۰م در صحنۀ برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> (از جمله با نمایش موزیکال روتچایلدها<ref>Rothschilds</ref>) به شهرت رسید. در سال ۱۹۶۹ با نمایش فیلم ''جشن عروسی''<ref>''The Wedding Party''</ref> (به نویسندگی و کارگردانی [[برایان دی پالما]]، تولید سال 1963) وارد سینما شد. اما تا ۱۹۷۶ که ایفای نقش کارول لومبارد<ref>Carole Lombard</ref> را در ''گیبل و لومبارد''<ref>''Gable and Lombard''</ref> و نقش اصلی را در ''سیلور استریک''<ref>''Silver Streak''</ref> به عهده گرفت با استقبال روبه‌رو نشد. جیل از ۱۹۷۰ به مدت پنج سال با [[آل پاچینو]] در ارتباط بود و از سال 1979 با دیوید راب<ref>David Rabe</ref>، نمایشنامه‌نویس، زندگی کرد.
خط ۸:		خط ۸:
	کلایبورگ با قد بلند و چشم‌های آبی و سرزندگی‌ای که در رفتارش موج می‌زد، انتخاب مناسبی برای ایفای نقش کارول لومبارد در ''گیبل و لومبارد'' بود؛ فیلمی که در آن استعداد کمدی‌اش را به نمایش گذاشت و جلب نظر کرد. با این حال هرگز به عنوان یک بازیگر کمدی به شهرت نرسید، بلکه با ''یک زن مطلقه''، در نقش زنی مستقل به سبک دهۀ ۱۹۷۰م، به خوبی جا افتاد و نمایندۀ زنانی شد که زندگی بدون مرد را تجربه می‌کنند و آن را بر زندگی مشترک ترجیح می‌دهند. او در ''نیمه‌خشن''<ref>''Semi-Tough''</ref> نیز چنین نقشی را با پیچیدگی بیش‌تر ایفا کرد و در ''شروع دوباره'' نقش زنی مستقل و غیرمتأهل را به عهده داشت. کلایبورگ سعی کرد از طریق کار با کارگردانان غیرامریکایی، مثل [[برناردو برتولوچی]] و [[کوستا ـ گاوراس، کنستاندینوس (۱۹۳۳)\|کنستانتین کوستا گاوراس]]، این قالب ایجاد شده را بشکند و تا آن‌جا که به توانایی‌های بازیگری اش مربوط می‌شد نیز چنین کرد؛ اما این فیلم‌ها نزد مخاطبان آمریکایی محبوبیتی نیافتند. همین امر سبب شد تا از نیمۀ دهه ۱۹۸۰ پیشنهاد نقشی درخور توجه را دریافت نکند و به دلیل وسواس بیش از حد و هوش سرشارش همواره کم‌کاریِ با کیفیت بالا را به پرکاری با کیفیت پایین ترجیح داد. کلایبورگ با وجود مبارزۀ طولانی‌مدت با بیماری سرطان خون، براثر همین بیماری درگذشت.		کلایبورگ با قد بلند و چشم‌های آبی و سرزندگی‌ای که در رفتارش موج می‌زد، انتخاب مناسبی برای ایفای نقش کارول لومبارد در ''گیبل و لومبارد'' بود؛ فیلمی که در آن استعداد کمدی‌اش را به نمایش گذاشت و جلب نظر کرد. با این حال هرگز به عنوان یک بازیگر کمدی به شهرت نرسید، بلکه با ''یک زن مطلقه''، در نقش زنی مستقل به سبک دهۀ ۱۹۷۰م، به خوبی جا افتاد و نمایندۀ زنانی شد که زندگی بدون مرد را تجربه می‌کنند و آن را بر زندگی مشترک ترجیح می‌دهند. او در ''نیمه‌خشن''<ref>''Semi-Tough''</ref> نیز چنین نقشی را با پیچیدگی بیش‌تر ایفا کرد و در ''شروع دوباره'' نقش زنی مستقل و غیرمتأهل را به عهده داشت. کلایبورگ سعی کرد از طریق کار با کارگردانان غیرامریکایی، مثل [[برناردو برتولوچی]] و [[کوستا ـ گاوراس، کنستاندینوس (۱۹۳۳)\|کنستانتین کوستا گاوراس]]، این قالب ایجاد شده را بشکند و تا آن‌جا که به توانایی‌های بازیگری اش مربوط می‌شد نیز چنین کرد؛ اما این فیلم‌ها نزد مخاطبان آمریکایی محبوبیتی نیافتند. همین امر سبب شد تا از نیمۀ دهه ۱۹۸۰ پیشنهاد نقشی درخور توجه را دریافت نکند و به دلیل وسواس بیش از حد و هوش سرشارش همواره کم‌کاریِ با کیفیت بالا را به پرکاری با کیفیت پایین ترجیح داد. کلایبورگ با وجود مبارزۀ طولانی‌مدت با بیماری سرطان خون، براثر همین بیماری درگذشت.

	کلایبورگ در تمام دورۀ بازیگری‌اش در سینما و تئاتر و تلویزیون، ~~جز مواردی استثنایی،~~ همواره برای بازی‌هایش مورد تحسین قرار ~~گرفت~~. آخرین بازی او ایفای نقشی فرعی در فیلم پرفروش ''ساقدوش‌ها''<ref>''Bridesmaids''</ref> بود که یک‌سال پس از درگذشت وی به نمایش درآمد.		کلایبورگ در تمام دورۀ بازیگری‌اش در سینما و تئاتر و تلویزیون، همواره برای بازی‌هایش مورد تحسین قرار گرفت، با این‌حال در آثار ناموفق و بی‌کیفیتی هم حضور یافت. آخرین بازی او ایفای نقشی فرعی در فیلم پرفروش ''ساقدوش‌ها''<ref>''Bridesmaids''</ref> بود که یک‌سال پس از درگذشت وی به نمایش درآمد.

Reza rouzbahani در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۹

2022-05-17T08:09:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۹
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	*''هجوم احمق‌ها'' (اندی تننت<ref>Andy Tennant</ref>- 1997)		*''هجوم احمق‌ها'' (اندی تننت<ref>Andy Tennant</ref>- 1997)
	*''دوباره هرگز'' (اریک شفر<ref>Eric Schaeffer</ref>- 2001)		*''دوباره هرگز'' (اریک شفر<ref>Eric Schaeffer</ref>- 2001)
			*''عشق و دیگر داروها'' (ادوارد زوئیک<ref>Edward Zwick</ref>- 2010)
			*ساقدوش‌ها (پال فیگ<ref>Paul Feig</ref>- 2011)

	----		----

Reza rouzbahani در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۳

2022-05-17T08:03:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	'''گزیدۀ آثار سینمایی'''		'''گزیدۀ آثار سینمایی'''

	* ''شکایت پورتنوی'' (ارنست لمان<ref>Ernest Lehman</ref>- 1972)		*''شکایت پورتنوی'' (ارنست لمان<ref>Ernest Lehman</ref>- 1972)
	* ''گیبل و لمبارد'' (سیدنی. جی. فیوری<ref>Sidney J. Furie</ref>- 1976)		*''گیبل و لمبارد'' (سیدنی. جی. فیوری<ref>Sidney J. Furie</ref>- 1976)
	* ''سیلور استریک'' (آرتور هیلر<ref>Arthur Hiller</ref>- 1976)		*''سیلور استریک'' (آرتور هیلر<ref>Arthur Hiller</ref>- 1976)
	* ''نیمه‌خشن'' (مایکل ریچی<ref>Michael Ritchie</ref>- 1977)		*''نیمه‌خشن'' (مایکل ریچی<ref>Michael Ritchie</ref>- 1977)
	* ''یک زن مطلقه'' (پل مازورسکی<ref>Paul Mazursky</ref>- 1978)		*''یک زن مطلقه'' (پل مازورسکی<ref>Paul Mazursky</ref>- 1978)
	* ''ماه'' ([[برناردو برتولوچی]]- 1979)		*''ماه'' ([[برناردو برتولوچی]]- 1979)
	* ''شروع دوباره'' (آلن جی. پاکولا<ref>Alan J. Pakula</ref>- 199)		*''شروع دوباره'' (آلن جی. پاکولا<ref>Alan J. Pakula</ref>- 199)
			*''هانا ک.'' ([[کوستا ـ گاوراس، کنستاندینوس (۱۹۳۳)\|کوستا گاوراس]]- 1983)
			*''مردم محجوب'' (آندری کونچالفسکی<ref>Andrei Konchalovsky</ref>- 1987)
			*''عشق گرانبها'' (بروس برسفورد<ref>Bruce Beresford</ref>- 1992)
			*''رفتن تمام راه'' (مارک پلینگتون<ref>Mark Pellington</ref>- 1997)
			*''هجوم احمق‌ها'' (اندی تننت<ref>Andy Tennant</ref>- 1997)
			*''دوباره هرگز'' (اریک شفر<ref>Eric Schaeffer</ref>- 2001)

	----		----

Reza rouzbahani در ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۶

2022-05-17T07:46:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۴۶
خط ۹:		خط ۹:

	کلایبورگ در تمام دورۀ بازیگری‌اش در سینما و تئاتر و تلویزیون، جز مواردی استثنایی، همواره برای بازی‌هایش مورد تحسین قرار گرفت. آخرین بازی او ایفای نقشی فرعی در فیلم پرفروش ''ساقدوش‌ها''<ref>''Bridesmaids''</ref> بود که یک‌سال پس از درگذشت وی به نمایش درآمد.		کلایبورگ در تمام دورۀ بازیگری‌اش در سینما و تئاتر و تلویزیون، جز مواردی استثنایی، همواره برای بازی‌هایش مورد تحسین قرار گرفت. آخرین بازی او ایفای نقشی فرعی در فیلم پرفروش ''ساقدوش‌ها''<ref>''Bridesmaids''</ref> بود که یک‌سال پس از درگذشت وی به نمایش درآمد.


	'''گزیدۀ آثار سینمایی'''		'''گزیدۀ آثار سینمایی'''