https://wikijoo.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%DB%8C_%D9%82%D8%B2%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%8C_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%28_%D9%80_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2_%DB%B1%DB%B2%DB%B4%DB%B9%D9%82%29حسینی قزوینی، محمدحسین ( ـ شیراز ۱۲۴۹ق) - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-03T10:23:27Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.0https://wikijoo.ir/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%DB%8C_%D9%82%D8%B2%D9%88%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%8C_%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_(_%D9%80_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2_%DB%B1%DB%B2%DB%B4%DB%B9%D9%82)&diff=1204131&oldid=prevDaneshGostar: جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1'2019-07-24T05:23:50Z<p>جایگزینی متن - '\\1' به '<!--1'</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
حسینی قزوینی، محمّدحسین ( ـ شیراز ۱۲۴۹ق)<br><br />
<p>شاعر، فقیه و صوفی ایرانی و از عارفان سلسلۀ ذهبیه. اصالتاً قزوینی بود. در کربلای معلا زاده شد و تحصیل علم کرد تا آنکه بهرۀ وافی از علوم رسمی بهدست آورد. آنگاه دست ارادت به میرزا ابوالقاسم خاموش شیرازی متخلص به سکوت ـ از عرفای سلسلۀ ذهبیه ـ داد و سالها به سکوت پرداخت. قزوینی، منظومهای بلند شامل پنج مثنوی عرفانی به نامهای ''اشترنامه''، ''مهر و ماه''، ''وامق و عذرا''، ''الهینامه'' و ''وصفالحال'' سرود، و آن را ''خمسۀ حسینی'' نامید. قزوینی، بعد از درگذشت پدر، که مجتهد بود و عالم شیراز، در منصب او قرار گرفت و همزمان، اهل شریعت و طریقت را رهبری کرد. او را با توجه به قزوین و شیراز که منشأ و محل رشد او بود و تخلص حسینی داشت، قزوینی و شیرازی و حسینی خواندهاند. بخشی از ''خمسۀ'' او در شیراز چاپ سنگی شد.</p><br />
<br><!--18065000--><br />
[[رده:ادبیات فارسی]]<br />
[[رده:ادبیات قدیم – اشخاص]]<br />
[[رده:دین اسلام]]<br />
[[رده:فقه و اصول و احکام]]<br />
[[رده:عرفان]]<br />
[[رده:اشخاص و فرقه ها]]</div>DaneshGostar